1,720,965 research outputs found
How to improve the EU legal framework in view of the circular economy
No full textThis paper aims to contribute to a better understanding of the legal conditions that ideally should be fulfilled to support the transition towards a circular economy in the European Union. More specifically, the paper examines how the current legal framework can be improved and how coherence within and between the relevant laws can be established in view of life-cycle thinking. This topic is underexposed in the literature. Three key laws are analysed separately: the Ecodesign Framework Directive, the Waste Framework Directive and the Registration, Evaluation, Authorisation and Restriction of Chemicals Regulation. Besides the identification of specific improvements for each key law, common challenges are formulated. Based on this analysis, the following conclusions are drawn. Firstly, as the concept of life-cycle thinking lies at the heart of the circular economy, it should be explicitly referred to as an environmental principle in EU primary and secondary legislation, or in any case be recognised as such by the EU institutions. Secondly, the acknowledgement of the existence of 'EU materials law' as a branch of EU environmental law could further strengthen the legal transition to a circular economy. Thirdly, product passports and the launch of an online product registration database could also facilitate the transition through the gathering and supply of information
The legal transition towards a Circular Economy: EU environmental law examined
No full textPressures on natural resources, the environment and human health have increased in the
past decades and will continue to rise if no changes will come about in many of our current
patterns of resource extraction, manufacturing, product use and waste management.
To this end, the European Union (EU) aims at transforming the Union’s economy from a
linear system into a so-called Circular Economy, which is an economy based on a lifecycle approach. Establishing the right regulatory regime for a Circular Economy is one of the
challenges facing the EU. This doctoral dissertation aims to contribute to a better understanding of
the legal conditions that ideally need to be fulfilled in order to enhance the transition towards a
Circular Economy in EU environmental law.
The study first analyzes the embedding of the Circular Economy concept in EU primary law
and EU environmental policy, whereupon three key laws are identified for the transition. Next,
these laws are separately analyzed in three case studies based on a particular starting point derived
from the Circular Economy ideology to determine which aspects of the laws obstruct the
transition. Additionally, certain improvements to the policy framework for the Circular Economy,
i.e. the 2015 Circular Economy Package, are proposed to address the legal obstacles. The case
studies concern:
Ecodesign Framework Directive (EFD), on the possibility to broaden the law’s scope to nonenergy-related products such as wooden products. The analysis shows that a greater emphasis on
material-related aspects can already be legally founded. However, there are certain additional
features that must be taken into account as well. For example, several principles of environmental
law become more relevant. In addition, the consistent use of terminology is essential; this
generally concerns the definitions and concepts laid down in other framework laws. Finally,
additional information flows on material use need to be generated with the support of specific
policy instruments outside the realm of the EFD. All in all, these issues are likely to further
enhance the consistency and coherence of the regulatory framework for wooden products.
Waste Framework Directive (WFD), on the opportunities to encourage qualitative recycling,
which includes a closer examination of the use of harmonized European standardization. The
study reveals that the WFD does not provide any guidance in specifying the legal meaning of
‘qualitative recycling’. The only instrument that is material-specific and can therefore potentially
grasp ‘high quality’ is the End-of-Waste (EoW) instrument. A shortcoming of EU EoW criteria is,
however, that they only set minimum quality thresholds, which was also the case for the criteria
for glass wastes. Based on similar shortcomings, the alternative of harmonized European
standardization is not indisputably appropriate either. Therefore, additional means for promoting
qualitative recycling need to be explored, such as other legal acts, soft-law and/or private-party
instruments.
REACH, on the differences in compliance between virgin and recycled materials. This
analysis shows that plastics recyclers encounter several compliance problems under REACH.
Generally speaking, it is more challenging for recyclers than for primary manufacturers to collect
the information required under the (exemption of the) registration rules. The information gap also
affects the possibility to meet the requirements on the authorization or restriction of certain risky
substances or mixtures. Amongst others, therefore, REACH should create more room for
uncertainty and innovation, and should be better attuned to the Ecodesign framework, triggering
producers to share the responsibility for the quality of (waste) materials.
Besides these more specific recommendations for each individual law, some overarching
recommendations to change the EU regulatory regime for the Circular Economy are made as well.
This includes the recognition of ‘life-cycle thinking’ as a new environmental legal principle and ‘EU materials law’ as a branch of EU environmental law that regulates the materials system
ideally pursuant to the Circular Economy concept.De druk op natuurlijke hulpbronnen, het milieu en onze gezondheid is in de afgelopen
decennia opgelopen. Deze ontwikkeling zal nog verder doorzetten als er geen veranderingen
plaatsvinden ten aanzien van de manier waarop we grondstoffen winnen, producten vervaardigen,
producten gebruiken en afval beheren.
Daartoe beoogt de Europese Unie (EU) haar economie van een lineair systeem te
transformeren naar een zogenaamde circulaire economie die gestoeld is op een
levenscyclusbenadering. De realisatie van het juiste wettelijk kader voor de circulaire economie is
een van de uitdagingen waarvoor de EU staat. Het doel van dit proefschrift is om een bijdrage te
leveren aan het beter inzichtelijk maken van de juridische voorwaarden om de transitie naar een
circulaire economie in Europees milieurecht te bevorderen.
Allereerst wordt er gekeken naar de verankering van de circulaire economie in de primaire
wetgeving van de EU en in het Europees milieubeleid. Daarnaast worden er drie wetten globaal
besproken die een essentiële plek innemen in de transitie. Deze wetten worden vervolgens in drie
afzonderlijke casestudy’s geanalyseerd op grond van een bepaald uitgangspunt dat ontleend is aan
het gedachtegoed van de circulaire economie om te bepalen welke aspecten van die wetten
belemmerend werken. Er wordt daarbij eveneens besproken welke verbeteringen aangebracht
kunnen worden in het Europees beleidskader voor de circulaire economie, te weten het Pakket
Circulaire Economie uit 2015, om zo de juridische barrières te slechten. De casestudy’s zijn:
Kaderrichtlijn ecodesign (EFD), over de mogelijkheid om het toepassingsgebied van de
richtlijn uit te breiden naar niet-energiegerelateerde producten, zoals houten producten. De
uitkomst van de analyse is dat het momenteel al mogelijk is om materiaalgerelateerde aspecten in
productontwerp beter te benadrukken. Er dient echter ook rekening te worden gehouden met
andere aspecten. Verschillende milieurechtsbeginselen zullen bijvoorbeeld relevanter worden.
Daarnaast zal het consistente gebruik van terminologie belangrijk zijn; dit betreft veelal de
definities en concepten zoals vastgelegd in andere kaderwetten. Ten slotte zullen bepaalde
beleidsinstrumenten die buiten de directe invloedssfeer van de EFD liggen moeten worden
aangeboord om zo in de aanvullende informatiestromen over materiaalgebruik te voorzien. Al met
al zouden deze punten de consistentie en samenhang van het juridisch raamwerk voor houten
producten waarschijnlijk verbeteren.
Kaderrichtlijn afvalstoffen (WFD), over de mogelijkheden om kwalitatieve recyclage aan te
moedigen, wat tevens een nader onderzoek vergt naar het gebruik van geharmoniseerde Europese
normen. De studie toont aan dat de WFD geen hulp biedt bij het uitklaren van ‘kwalitatieve
recyclage’. Het enige instrument dat materiaalspecifiek is en dat daarom de potentie heeft om
‘goede kwaliteit’ te vatten is het einde-afvalinstrument. Een tekortkoming daarvan is dat het enkel
minimum grenswaarden stelt, zoals ook het geval is bij de criteria voor afvalstoffen van glas.
Dezelfde soort tekortkomingen maken dat het alternatief, namelijk het gebruik van Europees
geharmoniseerde normalisatie, óók niet het juiste middel is. Hierdoor zullen er andere manieren
moeten worden gezocht om kwalitatieve recyclage te bevorderen, zoals via andere
rechtshandelingen, soft law-instrumenten en/of privaatrechtelijke instrumenten.
REACH-verordening, over de verschillen tussen primaire en gerecycleerde materialen in de
naleving van de verordening. Het blijkt dat de recyclagebedrijven die plastics verwerken
verschillende problemen ondervinden met de naleving van REACH. Het is over het algemeen
moeilijker voor recycleurs om aan de informatie te geraken die nodig is om aan de wettelijke
registratie-eisen (of de vrijstelling daarvan) te voldoen. Het informatietekort tast ook de
mogelijkheid aan om aan de autorisatie- en restrictievereisten te voldoen. Er zou daarom onder
andere meer ruimte moeten komen voor onzekerheid en innovatie. Ook zou REACH beter moeten worden afgestemd met het ecodesignbeleidskader, om zo de verantwoordelijkheid voor
kwalitatieve (afval-)materialen te delen met de producenten.
Naast deze specifieke aanbevelingen, worden er ook overstijgende aanbevelingen gedaan om
het Europees wettelijk kader voor de circulaire economie aan te passen. Hieronder valt de
erkenning van ‘levenscyclusdenken’ als een nieuw milieurechtsbeginsel en van ‘Europees
materialenrecht’ als een rechtstak van het Europees milieurecht dat het materialen systeem
idealiter volgens het denkbeeld van de circulaire economie reguleert
Heffing op producten in het licht van de uitgebreide producentenverantwoordelijkheid in Vlaanderen
No full textnot availableDeze publicatie kwam tot stand met de steun van de Vlaamse Gemeenschap, Programma Steunpunten voor Beleidsrelevant Onderzoek
Heffing op producten in het licht van de uitgebreide producentenverantwoordelijkheid in Vlaanderen
No full textnot availableDeze publicatie kwam tot stand met de steun van de Vlaamse Gemeenschap, Programma Steunpunten voor Beleidsrelevant Onderzoek
The legal transition towards a Circular Economy: EU environmental law examined
No full textPressures on natural resources, the environment and human health have increased in the
past decades and will continue to rise if no changes will come about in many of our current
patterns of resource extraction, manufacturing, product use and waste management.
To this end, the European Union (EU) aims at transforming the Union’s economy from a
linear system into a so-called Circular Economy, which is an economy based on a lifecycle approach. Establishing the right regulatory regime for a Circular Economy is one of the
challenges facing the EU. This doctoral dissertation aims to contribute to a better understanding of
the legal conditions that ideally need to be fulfilled in order to enhance the transition towards a
Circular Economy in EU environmental law.
The study first analyzes the embedding of the Circular Economy concept in EU primary law
and EU environmental policy, whereupon three key laws are identified for the transition. Next,
these laws are separately analyzed in three case studies based on a particular starting point derived
from the Circular Economy ideology to determine which aspects of the laws obstruct the
transition. Additionally, certain improvements to the policy framework for the Circular Economy,
i.e. the 2015 Circular Economy Package, are proposed to address the legal obstacles. The case
studies concern:
Ecodesign Framework Directive (EFD), on the possibility to broaden the law’s scope to nonenergy-related products such as wooden products. The analysis shows that a greater emphasis on
material-related aspects can already be legally founded. However, there are certain additional
features that must be taken into account as well. For example, several principles of environmental
law become more relevant. In addition, the consistent use of terminology is essential; this
generally concerns the definitions and concepts laid down in other framework laws. Finally,
additional information flows on material use need to be generated with the support of specific
policy instruments outside the realm of the EFD. All in all, these issues are likely to further
enhance the consistency and coherence of the regulatory framework for wooden products.
Waste Framework Directive (WFD), on the opportunities to encourage qualitative recycling,
which includes a closer examination of the use of harmonized European standardization. The
study reveals that the WFD does not provide any guidance in specifying the legal meaning of
‘qualitative recycling’. The only instrument that is material-specific and can therefore potentially
grasp ‘high quality’ is the End-of-Waste (EoW) instrument. A shortcoming of EU EoW criteria is,
however, that they only set minimum quality thresholds, which was also the case for the criteria
for glass wastes. Based on similar shortcomings, the alternative of harmonized European
standardization is not indisputably appropriate either. Therefore, additional means for promoting
qualitative recycling need to be explored, such as other legal acts, soft-law and/or private-party
instruments.
REACH, on the differences in compliance between virgin and recycled materials. This
analysis shows that plastics recyclers encounter several compliance problems under REACH.
Generally speaking, it is more challenging for recyclers than for primary manufacturers to collect
the information required under the (exemption of the) registration rules. The information gap also
affects the possibility to meet the requirements on the authorization or restriction of certain risky
substances or mixtures. Amongst others, therefore, REACH should create more room for
uncertainty and innovation, and should be better attuned to the Ecodesign framework, triggering
producers to share the responsibility for the quality of (waste) materials.
Besides these more specific recommendations for each individual law, some overarching
recommendations to change the EU regulatory regime for the Circular Economy are made as well.
This includes the recognition of ‘life-cycle thinking’ as a new environmental legal principle and ‘EU materials law’ as a branch of EU environmental law that regulates the materials system
ideally pursuant to the Circular Economy concept.De druk op natuurlijke hulpbronnen, het milieu en onze gezondheid is in de afgelopen
decennia opgelopen. Deze ontwikkeling zal nog verder doorzetten als er geen veranderingen
plaatsvinden ten aanzien van de manier waarop we grondstoffen winnen, producten vervaardigen,
producten gebruiken en afval beheren.
Daartoe beoogt de Europese Unie (EU) haar economie van een lineair systeem te
transformeren naar een zogenaamde circulaire economie die gestoeld is op een
levenscyclusbenadering. De realisatie van het juiste wettelijk kader voor de circulaire economie is
een van de uitdagingen waarvoor de EU staat. Het doel van dit proefschrift is om een bijdrage te
leveren aan het beter inzichtelijk maken van de juridische voorwaarden om de transitie naar een
circulaire economie in Europees milieurecht te bevorderen.
Allereerst wordt er gekeken naar de verankering van de circulaire economie in de primaire
wetgeving van de EU en in het Europees milieubeleid. Daarnaast worden er drie wetten globaal
besproken die een essentiële plek innemen in de transitie. Deze wetten worden vervolgens in drie
afzonderlijke casestudy’s geanalyseerd op grond van een bepaald uitgangspunt dat ontleend is aan
het gedachtegoed van de circulaire economie om te bepalen welke aspecten van die wetten
belemmerend werken. Er wordt daarbij eveneens besproken welke verbeteringen aangebracht
kunnen worden in het Europees beleidskader voor de circulaire economie, te weten het Pakket
Circulaire Economie uit 2015, om zo de juridische barrières te slechten. De casestudy’s zijn:
Kaderrichtlijn ecodesign (EFD), over de mogelijkheid om het toepassingsgebied van de
richtlijn uit te breiden naar niet-energiegerelateerde producten, zoals houten producten. De
uitkomst van de analyse is dat het momenteel al mogelijk is om materiaalgerelateerde aspecten in
productontwerp beter te benadrukken. Er dient echter ook rekening te worden gehouden met
andere aspecten. Verschillende milieurechtsbeginselen zullen bijvoorbeeld relevanter worden.
Daarnaast zal het consistente gebruik van terminologie belangrijk zijn; dit betreft veelal de
definities en concepten zoals vastgelegd in andere kaderwetten. Ten slotte zullen bepaalde
beleidsinstrumenten die buiten de directe invloedssfeer van de EFD liggen moeten worden
aangeboord om zo in de aanvullende informatiestromen over materiaalgebruik te voorzien. Al met
al zouden deze punten de consistentie en samenhang van het juridisch raamwerk voor houten
producten waarschijnlijk verbeteren.
Kaderrichtlijn afvalstoffen (WFD), over de mogelijkheden om kwalitatieve recyclage aan te
moedigen, wat tevens een nader onderzoek vergt naar het gebruik van geharmoniseerde Europese
normen. De studie toont aan dat de WFD geen hulp biedt bij het uitklaren van ‘kwalitatieve
recyclage’. Het enige instrument dat materiaalspecifiek is en dat daarom de potentie heeft om
‘goede kwaliteit’ te vatten is het einde-afvalinstrument. Een tekortkoming daarvan is dat het enkel
minimum grenswaarden stelt, zoals ook het geval is bij de criteria voor afvalstoffen van glas.
Dezelfde soort tekortkomingen maken dat het alternatief, namelijk het gebruik van Europees
geharmoniseerde normalisatie, óók niet het juiste middel is. Hierdoor zullen er andere manieren
moeten worden gezocht om kwalitatieve recyclage te bevorderen, zoals via andere
rechtshandelingen, soft law-instrumenten en/of privaatrechtelijke instrumenten.
REACH-verordening, over de verschillen tussen primaire en gerecycleerde materialen in de
naleving van de verordening. Het blijkt dat de recyclagebedrijven die plastics verwerken
verschillende problemen ondervinden met de naleving van REACH. Het is over het algemeen
moeilijker voor recycleurs om aan de informatie te geraken die nodig is om aan de wettelijke
registratie-eisen (of de vrijstelling daarvan) te voldoen. Het informatietekort tast ook de
mogelijkheid aan om aan de autorisatie- en restrictievereisten te voldoen. Er zou daarom onder
andere meer ruimte moeten komen voor onzekerheid en innovatie. Ook zou REACH beter moeten worden afgestemd met het ecodesignbeleidskader, om zo de verantwoordelijkheid voor
kwalitatieve (afval-)materialen te delen met de producenten.
Naast deze specifieke aanbevelingen, worden er ook overstijgende aanbevelingen gedaan om
het Europees wettelijk kader voor de circulaire economie aan te passen. Hieronder valt de
erkenning van ‘levenscyclusdenken’ als een nieuw milieurechtsbeginsel en van ‘Europees
materialenrecht’ als een rechtstak van het Europees milieurecht dat het materialen systeem
idealiter volgens het denkbeeld van de circulaire economie reguleert
Going Beyond Counting First Authors in Author Co-citation Analysis
Full text linkThe present study examines one of the fundamental aspects of author co-citation analysis (ACA) - the way co-citation
counts are defined. Co-citation counting provides the data on which all subsequent statistical analyses and mappings
are based, and we compare ACA results based on two different types of co-citation counting - the traditional type that
only counts the first one among a cited work's authors on the one hand and a non-traditional type that takes into
account the first 5 authors of a cited work on the other hand. Results indicate that the picture produced through this non-traditional author co-citation counting contains more coherent author groups and is therefore considerably clearer. However, this picture represents fewer specialties in the research field being studied than that produced through the traditional first-author co-citation counting when the same number of top-ranked authors is selected and analyzed. Reasons for these effects are discussed
Variations on the Author
Full text link“Variations on the Author” discusses two of Eduardo Coutinho’s recent films (Um Dia na Vida, from 2010, and Últimas Conversas, posthumously released in 2015) and their contribution to the general question of documentary authorship. The director’s filmography is characterized by a consistent yet self-effacing form of authorial self-inscription: Coutinho often features as an interviewer that rather than express opinions propels discourses; an interviewer that is good at listening. This mode of self-inscription characterizes him as an author who is not expressive but who is nonetheless markedly present on the screen. In Um Dia na Vida, however, Coutinho is completely absent form the image, while Últimas Conversas, on the contrary, includes a confessional prologue that moves the director from the margins to the center of his films. This article examines the ways in which these works stand out in the filmography of a director who offers new insights into the notion of cinematic authorship
- …
