1,720,982 research outputs found
Yeni terörizm üzerine sosyolojik bir bakış: IŞİD vakası
Get PDFABSTRACT: It can be said that the concept of terrorism is as old as human history. However, particularly after the 9/11 attacks, it is seen that the parameters of terrorism have altered radically. When the organizational schemes of the current terrorist organizations are evaluated, these schemes are organized in the form of flexible, cell-based networks with a very low level of the command chain. Moreover, it is observed that global terrorist organizations have begun to use high-intensity weapons in their actions and that the opportunities for access to weapons of mass destruction are increasing gradually. Furthermore, religious or mystical motivations constitute the basis of the thinking of the terrorist movements of this period. In this context, ISIS will be discussed in terms of new terrorism perspective as the case study within the scope of this thesis in-depth. Its digital and physical power will be analyzed in the case study section. Precisely, ISIS specializes in the use of the internet and social media very much. Social media offers a unique opportunity for ISIS to propagate, radicalize, recruit members and receive funds without the need for traditional media. In particular, ISIS and radical right organizations are expanding their online capacity and use of social media sophisticatedly. In this sense, this thesis is aimed to examine what is called "New Terrorism" in terms of ISIS, it is also considered as an important threat to the international system. The tools of political science are not sufficient to carry out this analysis, so the sociological approaches are needed to be used in this thesis. Conceptual and methodological tools of social movement theory such as political opportunity structures, framing process, resource mobilization, organizational mobility strategies, and identity-building processes can contribute to the holistic approach required for political violence analysis. This approach is necessary to understand better the political violence that occurs at different times and places.ÖZET: Terörizm kavramının insanlık tarihi kadar eski olduğu söylenmektedir. Fakat, özellikle 9/11 saldırılarından sonra terörün parametrelerinin radikal bir şekilde değiştiği görülmektedir. Günümüzde terör örgütlerinin organizasyon şemaları incelendiğinde, bu şemaların oldukça düşük seviyede emir komuta zincirine sahip, esnek ve hücre temelli ağlar şeklinde örgütlendikleri görülmektedir. Ayrıca, küresel terör örgütlerinin eylemlerinde yüksek yoğunluklu silahları da kullanmaya başladıkları ve kitle imha silahlarına da erişm olanaklarının her geçen gün artttığı söylenmektedir. İlave olarak bu dönemdeki terörist hareketlerin düşünce zeminini daha çok dine dayalı veya mistik motivasyonlar oluşturmaktadır. Bu bağlamda, tez kapsamında IŞİD vaka analizi olarak yeni terörizm perspektifinden derinlemesine tartışılacaktır. Vaka analizi bölümünde IŞİD'in dijital ve fiziksel gücü analiz edilecektir. Kesin olarak, IŞİD internet ve sosyal medya kullanımında oldukça uzmanlaşmıştır. Sosyal medya, IŞİD'e geleneksel medyaya ihtiyaç duymadan propaganda mesajlarını ve materyallerini yaymaları, radikalleşmeleri, üye kazanmaları ve fonlar almaları için eşsiz fırsatlar sunmaktadır. Özellikle IŞİD ve radikal sağ örgütler çevrimiçi kapasitelerini arttırmakta ve sosyal medyayı her geçen gün daha sofistike kullanmaktadırlar. Bu bağlamda, tez kapsamında uluslararası sisteme önemli bir tehdit olarak görülen "Yeni Terörizm" kavramı IŞİD açısından analiz edilmesi amaçlanmaktadır. Bu analizin yapılması için siyaset biliminin araçları yeterli olmamakta, sosyolojik açıdan da meseleye yaklaşmak gerekmektedir. Sosyal hareketler teorisinin siyasal fırsat yapıları, çerçeveleme süreci, kaynak mobilizasyonu, örgütsel hareketlilik stratejileri, kimlik inşası süreçleri gibi kavramsal ve metodolojik araçlarıyla, politik şiddet analizi için gerekli olan bütüncül yaklaşıma katkı sunulabilir. Bu yaklaşım, farklı zaman ve mekanlarda ortaya çıkan siyasal şiddetin daha iyi anlaşılabilmesi için gereklidir
Ayıyı evcilleştirmek? Rusya’ya uygulanan yaptırımların etkililiği
Get PDFABSTRACT: The ongoing sanctions against the Russian Federation by Western states led by the United States with a view to hamper the Putin administration’s capability to rule through suppressing oil and commodity prices and limiting Russia’s trade activities have been a subject of debate in the geopolitics and sanctions literature. A key dimension of these debates has to do with the effectiveness of sanctions. The main purpose of this study is to evaluate the effectiveness of sanctions against Russia through a three-layered analysis that thinks together the macroeconomic, the geopolitical and the social by utilizing Robert Cox’s critical theory or the Neo-Gramscian approach. The argument is that the sanctions did not produce the intended effect and failed to weaken Russia’s geopolitical posture, macroeconomic stability and domestic sociopolitical order. This study develops this argument by showing how Russia’s abrupt transition to capitalism and the exploitation of Russian civil society through financialization and privatization reinforced the ability of Putin’s historical bloc to remain in power with the help of patriotic anti-Western rhetoric and statist approach after the sanctions. Coercive policies to prevent business elites from getting involved in political decision-making and state control particularly in energy industry further contributed to Russia’s recovery. This would have been possible with the decline of the US-led World Order that enabled the Russian Government to diversify policies and establish a pivot to Asia, particularly to China, which ultimately enhanced military and economic relations.ÖZET: Petrol ve emtia fiyatları üzerinde uygulanan baskılarla ve Rusya’nın ticari aktivitelerini kısıtlamak vesaiti ile Putin yönetimini zayıflatmayı amaçlayan, Amerika Birleşik Devletleri liderliğinde Batılı devletlerce Rusya Federasyonu’na uygulanan ambargolar hem jeopolitik hem de ambargo literatürüne konu olmaktadır. Bu tartışmaların en önemli boyutlarından birisi ambargoların verimliliği konusudur. Bu çalışmanın ana amacı Rusya’ya uygulanan ambargoların verimliliğini Robert Cox’un eleştirel teorisini yani Neo-Gramsci yaklaşımını kullanarak; makroekonomik, jeopolitik ve sosyal alanları bütünlük halinde kabul ederek bu üç katmanda araştırmaktır. Bu tez ambargoların amaçlanan etkiyi göstermediğini ve Rusya’nın jeopolitik duruşunu, makroekonomik dengesini ve sosyo-politik düzenini zayıflatmadığını iddia etmektedir. Çalışma bu savını Rusya’nın kapitalizme ani geçişinin, finansallaşma ve özelleştirme uygulamaları üzerinden Rus Halkı’nın sömürülmesinin Putin’in tarihsel blok’unun güçlenmesini ve batı karşıtı devletçi söylemlerle ambargolar sonrası iktidarını sürdürmesini sağladığı argümanı üzerinden geliştirmektedir. İşadamlarının zorlayıcı politikalarla siyasi karar alma süreçlerinin dışında bırakılması ve özellikle enerji endüstrisindeki devlet kontrolü Rusya’nın toparlanmasına katkıda bulunmaktadır. Bunların tamamı ABD liderliğindeki Dünya Düzeni’nin zayıflamasından faydalanan Rus Hükümeti’nin politikalarını çeşitlendirmesiyle ve Asya’yla özellikle de Çin’le askeri ve ekonomik ilişkilerinin gelişmesi ile mümkün kılınmaktadır
Türkiye'nin ''Yeni Ekonomik Model''inin politik ekonomisi
No full textLisansüstü Programlar Enstitüsü, Uluslararası Politik Ekonomi Ana Bilim DalıBu araştırma, Türkiye'nin son yıllardaki ekonomi politikalarını eleştirel bir perspektiften ele almaktadır. Hükümetin "Yeni Ekonomi Modeli" olarak adlandırdığı düşük faizli genişleyici para politikalarının nedenleri ve sonuçları incelenmiştir. Bu politikaların enflasyon, istihdam ve dış ticaret dengesi gibi makroekonomik göstergelere, ayrıca gelir dağılımına etkisi değerlendirilmiştir. Türkiye'nin yapısal sorunlarının anlaşılması için öncelikle 1980-1990'lı yıllar bağımlı finansallaşma ekseninde analiz edilmiştir. 2000'li yıllarda ise IMF programlarının etkisiyle şekillenen ekonomi politikaları ele alınmıştır. Küresel likidite koşullarının 2013-2015 yılları arasında tersine dönmesiyle borca dayalı büyümeden zayıf ihracata dayalı bir stratejiye geçildiği tespit edilmiştir. 2018'deki kur krizinin ardından genişleyici para politikalarının sürdürülmesi ve Kur Korumalı Mevduat gibi araçların etkinliği irdelenmiştir. Çalışma, farklı büyüme stratejilerinin ücretli kesimin milli gelirden aldığı payı olumsuz etkilediğini ve hükümetin nihayetinde ana akım ekonomi politikalarına dönüş yaptığını vurgulamaktadır. Bu araştırma, kavramsal ve teorik içgörülerle desteklenen ampirik bir yaklaşımı benimsemektedir. Kavramsal çerçevenin temelini eleştirel politik ekonomi oluştururken, ampirik analiz Türkiye'nin değişen büyüme stratejilerini ve Kur Korumalı Mevduat Hesaplarının (KKM) etkilerini incelemektedir.This study critically examines Türkiye's recent economic policies. It analyzes the reasons and outcomes of the low-interest expansionary monetary policies, referred to by the government as the "New Economic Model." The study evaluates the impact of these policies on macroeconomic indicators such as inflation, employment, and the balance of trade, as well as income distribution. To understand Türkiye's structural issues, the 1980s and 1990s are first analyzed within the framework of dependent financialization. The economic policies of the 2000s, shaped by IMF programs, are then examined. It is observed that the reversal of global liquidity conditions between 2013 and 2015 led to a shift from debt-driven growth to a weak export-oriented strategy. Following the 2018 currency crisis, the continuation of expansionary monetary policies and the effectiveness of tools like Exchange Rate Protected Deposit Accounts (ERPDAs) are assessed. The study highlights that different growth strategies have negatively impacted the wage-earners' share of national income and emphasizes the government's eventual return to mainstream economic policies. This research adopts an empirical approach, grounded in critical political economy, and focuses on Türkiye's evolving growth strategies and the impact of ERPDAs
İletişimin ekonomi politiği ve Türkiye’de alternatif medya: Girdapta hayatta kalmak
Get PDFThe ways in which alternative media is situated within the capitalist and hegemonic mass media structure from the political economic perspective arc examined throughout this dissertation thesis. The curiosity whether alternative media provide the ideal media System for both its employees and the audience has become the triggering motive of this research. The fight for survival of alternative media. the structure of its organizations, their management types. economic models; unionization. collectivity and occupational solidarity; political and economic struggles that emerged out of the concerns regarding to censorship, copyright issues. working conditions and precarity are some of the main problems to have been dealt with. The semi-structured interviews that were conducted with the prominent figures in the sector as the methodology of the research have provided essential in put. Starting from the reasons behind the rise of alternative media, the operational structure of the alternative media organizations, editorial independence, and censorship: to the quest for a sustainable econornic model, the digital labour issue and the continual hierarchic relationship with the audience are the outlines of this research. lt is comprehended that the immutable adherence to the practices of the traditional mainstream media such as the Ownership style, one-way communication and commodification appear as the source of the problems of alternative media. In brief. the troubles of the traditional mainstream media seem to reproduce themselves in the alternative media organizations in Turkey. Consequently, this dissertation thesis demonstrates that the alternative media in Turkey is not alternative and it is a long \\ay off establishing a new media system that is founded on the base of labour. dialogue, equality and anti-capitalism.Alternatif medyanın egemen ve kapitalist kitle medya yapısı içerisindeki pozisyonu ekonomi politik disiplini bağlamında bu araştırma boyunca eJe alınmaktadır. Dolayısıla. alternatif medyanın hem gazetecıler ve medya emekçileri hem de okurlar/izleyiciler için arzulanan ideal koşullan sağlayıp sağlamadığını sorgulama merakı. alternatif medyanın ekonomi politiği temalı bu araştırmanın itici motivasyonu olmuştur. Araştırma. alternatif medyanın hayatta kalma savaşı. alternatif medya kurumlarının yapısı, yönetim biçimi. benimsedikleri ekonomik modeller: sendikalaşma kolektif hareket ve mesleki dayanışma hakkındaki düşünceler: sansür, telif haklan. çalışma koşullan ve iş güvencesizliği gibi endişelerden doğan siyasi ve ekonomik mücadeleler gibi meseleleri sorunsallaştırmak'tadır. Önde gelen alternatif medya kurumlarında genel yayın yönetmenliği. editörlük. yazarlık veya yapımcılık gibi farklı rollerde görev alan kişiler ile bu araştırma için yan-yapılandırılmış birebir görüşmeler yapıldı. Alternatif medyanın yükselişinin ardında yatan nedenlerden, kurumların işleyiş biçimine. editoryal bağımsızlık ve sansüre kadar, iş güvencesizliğini. sürdürülebilir ekonomik model arayışlarım, sendikalaşmayı ve çalışma koşullarını kapsayan dijital emek sorunundan, okur/izler kitle ile aradaki hiyerarşik ilişkiye değin pek çok sorun görüşmelerde ele alındı. Alternatif medyarıın problemlerinin kaynağının. medya sahipliği. Tek yönlü iletişim ve metaJaşma gibi geleneksel ana akım medyanın pratiklerine duyulan değişmez bağlılık olduğu araştırma boyunca anlaşılmıştır. Kısacası. geleneksel ana akım medyanın sorunları Türkiyc"deki alternatif medya kuruluşlarında kendini yeniden ilretmektedir. Bütün bunlardan hareketle bu araştırma. Türkİye"deki alternatif medyanın antikapitalizm odaklı. emeğe. diyaloğa ve eşitliğe dayalı yeni bir medya sistemi oluşturmaktan oldukça uzak olduğu ve bir alternatif yaratarnadığı sonucuna varmaktadır
Biyopolitik seçilim politikası olarak mültecilerin üçüncü ülkeye yerleştirilmesi: Türkiye’deki mültecilerin kişisel bilgilerinin üçüncü ülkeye yerleştirilmelerindeki rolü
Get PDFABSTRACT: This thesis analyzes the refugee resettlement instrument which allows certain refugees to leave their country of asylum legally and start to dwell in Western industrialized receiving countries which grant them permanent residence status. Refugee resettlement is described as one of the durable solutions of the international refugee protection system which prioritizes the lives of the most vulnerable in liberal humanitarian migration government discourse. On the other hand, the selection criteria of the resettlement countries on the grounds of deservingness and integration have raised questions on the humanitarian aspect of this policy from the sides of refugees and the authorities of the first asylum countries. Building on the refugee resettlement as a way to implement biopower argument, the inclusion and exclusion of the refugees into the resettlement is analyzed by conducting secondary source analysis in this thesis. Following the ideas of Michel Foucault and Giorgio Agamben, it is asserted that, the biodata and self-revelation of an individual determine the inclusion or exclusion as a refugee by assessing their capacity to improve economic, emotional and biological well-being or welfare of the host country. By analyzing the resettlement patterns from Turkey as one of the main first country of asylum, it is argued that refugees tend to manipulate their biodata in order to be included into resettlement mechanism. Also, it is revealed that Turkey as a first country of asylum subjugates the resettled refugees in relation with their biodata by establishing a state of exception.ÖZET: Bu tez, mültecilerin ilk sığınma ülkelerinden seçilerek yasal bir şekilde üçüncü bir ülkeye yerleştirilmesi uygulamasını incelemeyi amaçlamaktadır. Bu üçüncü ülkeler, genellikle çatışma alanlarında uzak, endüstrileşmiş Batı ülkeleri olmaktadır. Liberal insani göç yönetimi söylemi, üçüncü ülkeye yerleştirme politikasını uluslararası mülteci koruma sistemi içerisindeki en kalıcı çözüm olarak addetmektedir. Bu sistem, en hassas durumdaki mültecileri koruma iddiasındadır. Buna karşılık; bu ülkelerin kişileri, değerlilik ve uyum potansiyeli üzerinden değerlendirme ve seçme kıstasları, bu uygulamanın insani boyutu hakkında mülteciler ve ilk sığınma ülkeleri yetkililerinde şüpheye mahal vermektedir. Bu araştırmada, üçüncü ülkeye yerleştirme kavramının biyoiktidar yaratma yöntemi olarak kullanılması tezine dayanarak, mültecilerin bu politikaya dâhil edilmesi veyahut dışarıda bırakılması incelenmiştir. Michel Foucault’nun geliştirdiği biyoiktidar ve biyopolitik seçilim ve takiben Giorgio Agamben’in çıplak hayat ve istisnai hal kavramları temel alınarak, bir mültecinin üçüncü ülkeye yerleştirilmesini etkileyen faktörler incelenmiştir. Bunun sonucunda, bir mültecinin üçüncü ülkeye yerleştirilme uygulamasına kabulünde, yerleştirilecek olduğu ülkenin ekonomik, duygusal ve biyolojik refahına yapacağı katkının değerlendirildiği saptanmıştır. Bu katkının değerlendirilmesi, mültecinin eğitim seviyesi, dini ve uyruğu gibi kişisel bilgileri göz önüne alınarak yapıldığı tartışılmıştır. En çok mülteci nüfusuna sahip olmasının yanı sıra ilk sığınma ve geçiş ülkesi olan Türkiye’deki mültecilerin ve ülkenin yetkililerinin üçüncü ülkeye yerleştirme politikalarına yönelik tavırları incelenmiştir. Mültecilerin, üçüncü ülkelerin biyopolitik seçilim yaptıkları düşüncesiyle kendi kişisel bilgilerini manipüle ettikleri görülmüştür. Ayrıca, Türkiye devletinin de üçüncü ülkelerin mülteci seçilim politikalarına karşı geliştirdiği eleştirel tavırla istisnai hal yaratıp, mülteciler üzerinde tekrardan bir biyoiktidar kurmakta olduğu sonucuna varılmıştır
Demokrasi endeksleri neyi ölçer? Kavramsal ve yöntemsel bir eleştiri
Get PDFABSTRACT: Comparative democratization studies is characterized by a minimalist-proceduralist conception of democracy, relies heavily on quantified democracy indices, and its perspective is reflected in the democracy promotion policies. The democracy indices strongly both the conceptual and methodological preferences of this field, while they are increasingly used in making decision on democracy promotion policies. The field of democratic theory, on the other hand, is increasingly being dominated by critical approaches that insist on the centrality of concepts of participation and deliberation in both the functioning and analysis of democracy. Such approaches find their application in democratic innovations and the social struggles for deepening democratization. They are relatively weaker in their applications at the nation-state scale and also in producing alternative assessment frameworks for democratic quality of political systems. This study aims to compare these two strands with regard to their strength in conceptualizing and analyzing democratic politics, as well their contributions to the debates and struggles for democracy in the public sphere. For this aim, it first provides a critical analysis of the state of the art in comparative democracy assessment, diagnose their shortcomings in both providing sound assessments of the state of democracy and in representing the plurality of conceptions of democracy. Prominent democracy indices are also subjected to an analysis with regard to the role they play in the normative foundations of world politics and global governance. These analyses together demonstrate the need for going beyond the dominant conceptual and methodological tendencies. For this aim, the study finally analyses the prospects of x introducing the deliberative democracy theory into the field of comparative democracy assessment. Deliberative democracy theory is well-suited for democratizing democracy assessment by offering a normatively justified, theoretically grounded concept of democracy and accommodating institutional and scalar variations. It is also amenable to participatory methodologies, whereby the citizens themselves can be included in the process of assessment, thereby providing strong input to the public debate on democratization in all contexts.ÖZET: Karşılaştırmalı demokratikleşme çalışmaları minimalist ve usule dayalı demokrasi kavramlaştırmasıyla tanımlanır, sayısal demokrasi endekslerini yoğun olarak kullanır ve bu alandaki hâkim bakış açısı demokrasi teşvik politikalarında da yansımasını bulur. Demokrasi endeksleri bu alanın kavramsal ve yöntemsel tercihlerini güçlü bir şekilde yansıtmakla beraber demokrasi teşvik politikalarına yönelik karar alma süreçlerinde kullanımı giderek yaygınlaşmaktadır. Öte yandan, demokrasinin hem analizinde hem de işleyişinde katılım ve müzakere kavramlarının merkezi önemini vurgulayan eleştirel yaklaşımlar demokrasi teorisinde giderek hâkim hala gelmektedir. Bu yaklaşımların yansımaları ise demokrasiyi derinleştirmeye yönelik toplumsal mücadelelerde ve demokratik yeniliklerde gözlenmektedir. Yine de katılım ve müzakere odaklı yeni yaklaşımlar ulusal ölçekli siyasal sistemlerin gerek işleyişinde gerekse demokratik niteliklerine dair alternatif değerlendirme çerçeveleri geliştirmede görece daha az uygulama alanı bulmaktadır. Bu çalışmada bu iki hattın, demokratik siyasetin kavramlaştırılması ve çözümlenmesi, ayrıca kamusal alanda demokrasiye dair tartışma ve mücadelelere katkıları bağlamında karşılaştırmayı amaçlamaktadır. Bu amaçla öncelik demokrasi değerlendirme çalışmalarının güncel durumuna ilişkin eleştirel bir çözümleme sunmakta, demokrasinin durumuna ilişkin güçlü değerlendirme çerçeveleri sunmada ve demokrasi kavramlaştırmalarının çeşitliliğini yansıtmada sergiledikleri eksiklikleri teşhis etmektedir. Önde gelen demokrasi endeksleri dünya siyasetinin ve küresel yönetişimin normatif temellerinin tanımlanmasında oynadıkları rol açısından da çözümlemeye tabi xii tutulmaktadır. Bu çözümlemeler bir araya getirildiğinde, hâkim kavramsal ve yöntemsel eğilimlerin ötesine geçmenin gerekliliğine işaret etmektedir. Bu kapsamda, çalışmada son olarak müzakereci demokrasi kuramının karşılaştırmalı demokrasi çalışmaları alanına dâhil edilmesinin sunacağı imkânlar tartışılmaktadır. Müzakereci demokrasi kuramının, normatif düzlemde gerekçelendirilmiş, kuramsal olarak temellendirilmiş bir demokrasi kavramlaştırması sunması ve kurumlar ve ölçekler düzleminde çeşitliliğe yer açması bakımında demokrasi değerlendirme pratiğinin kendisini demokratikleştirmek açısından elverişli bir zemin sunduğu savunulmaktadır. Böylesi bir demokrasi kavramlaştırması, mevcut siyasal sistemlerin değerlendirilmesi sürecinde katılımcı yöntemlerle de uyum sağlaması, böylece her bağlamda demokratikleşmeye dair kamusal tartışmalara güçlü bir girdi sağlaması açısından, yöntem düzleminde de demokratikleşme çalışmalarına yeni mecralar sunmaktadır
Reddedişten şahlanışa: Milliyetçiliğin ve Osmanlı geçmişinin filmlerle yeniden yapımı
No full textLisansüstü Programlar Enstitüsü, Siyaset Bilimi Ana Bilim DalıAz sayıda olan, lakin tekrarı çekilmeye değer görülmüş remake (yeniden yapım) tarihi filmler, esas aldıkları ana kaynaklara, resmi yazılı tarihe ve tarihi kayıtlara aykırı düşme pahasına çekildikleri dönemlerin baskın siyasi ideolojileri doğrultusunda ciddi şekilde değiştirilmiş, o dönemlerin siyasi konjonktürüne göre yeniden şekillendirilmiş ve geniş halk kitlelerine geçmişin filmlerde anlatıldığı gibi yaşandığı aktarılmak istenmiştir. Türkiye'de Osmanlı geçmişinin ve milliyetçilik ideolojisinin yeniden inşasının temel nedenlerini anlamanın bir yolu, siyasi tarihe, mevcut siyasi ideolojilere, söylemlere ve gündemlere bakmaktır. Bir diğeri ise filmlerin toplumsal gerçeklik inşası, tarihsellik gücü ve ideolojik etkisi nedeniyle film tarihinde gezinmektir. Bu nedenle, Türkiye Cumhuriyeti tarihi boyunca yeniden üretilen tarihi kurgu filmlerde yeniden metinleştirilen ve yeni anlatılara oturtulan geçmiş ve "biz" kimliğinin değişen temsilleri, bu geçmişe ve kimliğe atfedilen özellikler zaman içinde önemli ölçüde farklılaşmıştır. Türklük ve Osmanlılığın olası bir simbiyozu ya da ikisinin bir ikilemi, belirli bir geçmişe atfedilen nitelikler ve baskın, resmi ideolojilerin ve kültürel hegemonyaların etkisi altındaki kimlik inşalarının izi Türkiye'nin siyasi ve sinema tarihi üzerinden takip edilebilir. Bu tür yatkınlıkların temel belirteçleri, bu çalışmanın karşılaştırmalı olarak keşfetmeyi amaçladığı kritik öneme sahip remake tarihi filmlerdir.Certain historical remakes, which are few in number, but deemed worth to be remade in Turkey's cinema history, were seriously altered in line with the dominant political ideologies. Reconstructed and broadened according to the political conjuncture of the eras, they were filmed at the expense of official written history, historical records or their original sources with goals to convey to the masses that the constitutive historical events occurred as films represented. One way to figure the root causes for the remakings of the Ottoman past and nationalist ideology in Turkey is to look into the political history and the current political ideologies, discourses and agendas. Yet another is to navigate through the film history due to social reality construction, historicity power and the ideological influence of films. Representations of the national pasts and the "us" identities, re-textualized and re-narrated in remade historical fiction films have diverged notably over time. A possible symbiose of Turkishness and Ottomanness or a dichotomy of the two, the qualities attributed to specific past and identity constructions under the influence of dominant official ideologies and cultural hegemonies can be traced down across the political and cinematic histories of Turkey. Determinant markers of such predispositions are critical remade historical films this study aims to explore comparatively
Ayrıştırılmış şehrin yeniden üretimi: İstanbul Bağcılar'da KOVID-19 pandemisinin mekansallığı
No full textLisansüstü Programlar Enstitüsü, Uluslararası Ekonomi Politikası Ana Bilim Dalı, Uluslararası Ekonomi Politikası Bilim DalıYeni tip Korona virüs Covid-19 hem global hem de yerel ölçekte herkesi eşit derecede etkilemedi. Bu farklılık kendini mekânsal olarak gösterdi. Bazı bölgelerde Covid-19 pozitif vaka ve ölüm oranları daha yüksekken diğer bölgelerde böyle olmadığı görüldü. Bu durum ilk pozitif vakanın 2020 Mart ayında açıklandığı Türkiye için de geçerli oldu. İstanbul nüfus, ticaret ve sanayi yoğunluğu gibi sebeplerle pandeminin merkezi olurken, İstanbul'un tüm ilçeleri virüsten eşit derecede etkilenmedi. Hükümetin paylaştığı pandemi haritaları İstanbul'da bulaş oranının en yüksek olduğu ilçelerin sosyo-ekonomik olarak daha kırılgan bölgeler olduğunu gözler önüne serdi. Bağcılar da bu bölgelerden biri oldu. Birçok kurum ve akademisyen hükümeti aldığı önlemlerin yetersizliği açısından eleştirirken, ana akım medya ve hükümet yetkilileri bu ilçelerde yaşayanları sorumsuzlukla ve sosyal mesafe kurallarını hiçe saymakla suçladı. Bu iki zıt söylemin kapitalist üretim ilişkileri bakımından bağlantısını anlama çabası içinde bu tez pandemi sürecinde Covid-19'un Bağcılar'da yayılmasında rol oynayan sosyo-mekansal dinamikler nelerdir? sorusuna cevap bulmayı amaçlamaktadır. Bu çalışma mekansallaşmayı ve mekânsal organizayonu kapitalist üretim ilişkilerinden ve bu ilişkilerin yarattığı güç dinamiklerinden ayrı düşünemeyeceğimizi savunan mekanın üretimi teorisinden faydalanmaktadır. Bu sebeple tez sorusu mekansallaşmanın diyalektiği bağlamında mekanın üretiminde rol oynayan tüm aktörlerin- devlet, sermaye ve toplum- rolünü tarihsel ve mekânsal olarak mercek altına almıştır. İstanbul'daki mekansal ayrışmanın mekan-zamansal sebepleri irdelenmiş, bu bağlamda Bağcıların geç dönem şehirleşme pratiklerinin altında yatan sebepler ve bunun sonuçlarının anlaşılması hedeflenmiştir. Öte yandan virüsün mekandaki eşitsiz yayılımı haritalar üzerinden incelenmiş bunun kapitalist şehirleşme, sosyal mekânsal ayrışma ile olan bağlantısı üzerinde durulmuştur. Etnografik yöntemlerden yararlanılarak bu süreçlerin bölge halkı üzerindeki etkisi, bölge halkının mekanla kurduğu ilişki irdelenmiştir. Pandeminin mekansallığına dair bu diyalektik ve çok boyutlu inceleme sonucunda kapitalist üretim ilişkileri ve güç ilişkileriyle şekillenen semtin sakinlerinin günlük hayatlarına kaldığı yerden devam ettiği ve böylelikle evde kalmamak ile evde kalamamak arasında ayrım yapmanın zor olduğu sonucuna varılmıştır.The new coronavirus Covid-19 has not affected everyone equally, both globally and locally. This difference manifested itself spatially. While the rates of Covid-19 positive cases and deaths caused by the virus were higher in some regions, this was not the case in others. This was also valid for Turkey, where the first registered positive Covid-19 case was announced in March 2020. While Istanbul became the centre of the pandemic due to density of population, trade and industry, not all districts of Istanbul were equally affected. The pandemic maps shared by the government revealed that the districts with the highest infection rate in Istanbul are more vulnerable socio-economically. Bağcılar was one of them. While many institutions and academics criticized the government for the inadequacy of its measures, the mainstream media and government officials accused the residents of these districts of irresponsibility and disregarding the social distance rules. In an effort to understand the connection of these two opposing discourses in terms of capitalist production relations, this thesis addresses the question as to the socio-spatial dynamics that influenced the spread of Covid-19 in Bağcılar during the pandemic. This study uses the production of space theory, which argues that we cannot separate spatialization and spatial organization from capitalist production relations and the power dynamics created by these relations. For this reason, the thesis question focuses on the historical and spatial role of all actors – state, capital and society – that actively participated in the production of space. The spatio-temporal reasons for the spatial segregation in Istanbul were examined, and in this context, the reasons underlying the late urbanization of Bağcılar and its consequences are explored. On the other hand, the uneven spread of the virus in space was examined through maps, and its connection with capitalist urbanization and social, spatial segregation was emphasized. Using ethnographic methods, the effect of these processes on the people of the region and the relationship of the people of the region with the place are examined. As a result of this dialectical and multidimensional analysis of the spatiality of the pandemic, it was concluded that the residents of the district, which was shaped by the capitalist production relations and power relations, have continued their everyday life practices, and thus making a distinction between not staying at home and not being able to stay at home becomes complicated
Ahmet Davutoğlu döneminden itibaren; Türkiye'nin Irak dış politikasındaki dönüşüm
Get PDF[Abstract Not Available
- …
