31 research outputs found
İntranazal mukormikozis enfeksiyonu ile gelen hastalarda preoperatif bulguların intraoperatif bulgular ile korelasyonu ve postoperatif surveye etkisi
No full textMukormikozis, immun yetmezliği olan hastalarda nadir ancak ölümcül seyir eden bir fungal enfeksiyondur. Nadir görüldüğünden literatürde uygun tedavi hakkında sınırlı bilgiler mevcuttur. Çalışmamızın amacı, AIFRS'te görülen klinik bulguları tanımlamak ve yüksek riskli bu hasta gurubuna yaklaşımımızı sunmak. Materyal Metot: Ankara üniversitesi tıp fakültesi KBB kliniğinde 2016 – 2019 yılları arasında mukormikozis nedeni ile endonazal endoskopik operasyonu yapılan hastaların dosyaları retrospektif olarak incelendi. Tüm verilerine ulaşılamayan hastalar çalışma dışı bırakıldı. Verilerindeki ve takiplerindeki tüm verilerine ulaşılan; mukormikozis ön tanısı ile endonazal endoskopik operasyonu yapılan toplam 54 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastaların epikrizleri, nazal endoskopileri, operasyon öncesi yapılan radyolojik tetkikleri, operasyon sırasında alınan video kayıtları ve hasta takip formları incelendi. Elde edilen verilerinin analizi için SPPP 15.0 programı kullanıldı ve istatistiksel anlamlılık sınırı olarak p <0,05 kabul edildi. Bulgular: Mukormikozis ön tanısı ile opere edilen hastaların 35' i (%64,8) erkek, 19' ı (%35,2) kadındı. Yaş ortalaması 49 ± 18,71'di. Bu hastaların ortalama takip süresi 3,6 aydı. Mukormikozis ön tanısı ile opere edilen 54 hastanın 30'unun (%55,6) patolojisi mukormikozis olarak geldi ancak 24'unde (%44,4) herhangi bir invasiv fungal enfeksiyon saptanmadı. Hastaların çoğu (%90,7) altta yatan hematolojik hastalığı olup en sık AML (%44,4) rastlandı. Hastaların %81,5'ınde ateş bulundu. En sık başuru nedenleri ise %44,4 ile burun tıkanıklığı ve %24,1 ile yüzde ağrı oluşturdu. Endoskopik muayenede literatürlerde gösterildiği gibi en sık orta konka %13 ve septum %13 ile lezyon saptandı. Hastaların %53,7'sınde muayene de her hangi bir lezyon görülmedi. Hastaların %72,2'ı başvurudan ilk 24 saat içinde opere edilmiş. Hastaların %13 ise başvurunun 24-48 saat içinde opere edilmiş. Hastaların %14,8 48 saatten fazla bir sürede operasyonu yapılmış. Nükslerin %50'sı 48 saatten geç operasyonu yapılan hastaların arasında ortaya çıktı. Mukormikozis tanılı hastaların takiperinde 12 (%40) hasta exitus oldu. Bunların arasında 4 (%13,33)'u mukormikosiz nedeni ile exitus oldu diğer 8 (%26,33) hasta ise primer altta yatan hastalığına sekonder vefat etti. Sonuç: Erken tanı endonazal endoskopik mukormikozis enfeksiyonun ortadan kaldırmak mümkündür, böylece kozmetik sonuçlar, fonksiyon korunması, hospitalizasyonun azaltılması, cerrahi başarı, zaten yüksek olan morbidite ve mortalitenin azaltılması yönünden etkin bir tedavi yöntemidir. Daha geniş vaka serileri ve daha uzun takip süreleri ile yeni çalışmalara ihtiyaç olduğuna inanıyoruz. Anahtar Sözcükler: Akut invasiv fungal rinosinüzit, Mukormikozis, Endoskopik sinüs cerrahi.Mucormycosis is a rare but rapidly fatal fungal infection almost always seen in patients with immune deficiency. There is limited information about appropriate treatment in the literature. The aim of our study is to define the clinical findings seen in AIFRS and to present our approach to this high-risk patient group. Materials and methods: The data of patients who underwent endonasal endoscopic surgery due to mucormycosis between 2016 and 2019 at the Ankara university faculty of medicine ENT clinic were analyzed retrospectively. Patients whose all data were not available were excluded from the study. A total of 54 patients who underwent endonasal endoscopic surgery with a pre-diagnosis of mucormycosis were included in the study. Epicrises, nasal endoscopies, radiological examinations performed before the operation, video recordings taken during the operation and patient follow-up forms were analyzed retrospectively. SPPP 15.0 program was used to analyze the data obtained and p <0.05 was accepted as the statistical significance limit. Results: 35 (64.8%) of the patients operated on with a pre-diagnosis of mucormycosis were male and 19 (35.2%) were female. The average age was 49 ± 18.71. The mean follow-up period of these patients was 3.6 months. Pathology of 30 (55.6%) of the total 54 patients came as mucormycosis, but no invasive fungal infection was detected in 24 (44.4%) patient. Most of the patients (90.7%) were from hematology clinic and the most common underlying disease was AML (44.4%). Fever was found in 81.5% of the patients. The most common causes of consultation were nasal obstruction with 44.4% and facial pain with 24.1%. In the endoscopic examination, as shown in the literature, the most common lesion was found in the middle turbinate with 13% and in the septum with 13%. In 53.7% of the patients, no lesions were observed during the examination. 72.2% of the patients were operated within the first 24 hours from presentation. 13% of the patients were operated within 24-48 hours from presentation. 14.8% of the patients were operated after 48 hours. 50% of recurrences occurred among patients who underwent surgery later than 48 hours. In the follow-up of patients with mucormycosis, 12 (40%) patients passed. Among these, 4 (13.33%) died due to mucormycosis and 8 (26.33%) patients died secondary to the primary underlying disease. Conclusion: İf mucormycosis diagnosed early it is possible to eliminate the infection by endonasal endoscopic surgery, thus will be advantage in cosmetic results, function preservation, hospitalization time reduction, surgical success, reduction of already high morbidity and mortality. We believe that there is a need for new studies with larger case series and longer follow-up periods. Key Words: Acute invasive fungal rhinosinusitis, Mucormycosis, Endoscopic sinus surger
Evaluation of language development in children with fluency disorder
No full textKekemelik en geniş tanımıyla ses birimlerinin tekrarlarıyla ve duraksamalarla karakterize olup; konuşmanın ritminde, akıcılığında bozulmaya yol açan bir iletişim problemidir. Kekemeliğin etiyolojisi pek çok araştırmanın konusu olmasına rağmen hala açıklanamayan birçok yönü vardır. Literatürde dil gelişiminin kekemelik üzerine etkisi yapılan araştırmalarda açıklanmaya çalışılsa da tutarlı sonuçlar elde edilememiştir. Kekeme bireylerde dil gelişimini tüm bileşenleriyle kapsamlı değerlendirmek için yapılan bu çalışmada, hem kekemeliğin doğasını anlamaya katkı sağlayacak bilgiler edinmek hem de olası dil gelişim yetersizliklerinin tespit edilerek en doğru şekliyle kekemelik değerlendirme ve terapilerini dil gelişim alanlarını da içerecek nitelikte planlanabilmesi amaçlanmaktadır. Çalışma, Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi İbn-i Sina Hastanesi Kulak Burun Boğaz Anabilim Dalı, İşitme Konuşma Denge Bozuklukları Tanı ve Rehabilitasyon Merkezi'ne kekemelik şikayetiyle başvuran ve araştırma koşullarına uygun olan 12 çocuk (4.0- 8.11 yaş) ile yürütülmüştür. Çalışmaya dahil edilen bireylere dil gelişimlerini değerlendirmek için Türkçe Okul Çağı Dil Gelişim Testi (TODİL) uygulanmıştır. Çalışmadan elde edilen bulgulara göre kekeme bireyler Cümle Tekrar Etme, Biçimbirim tamamlama, Dilbilgisi ve Organize etme becerilerinde normal gelişim gösteren yaşıtlarına göre anlamlı derecede düşük sonuçlar elde etmişlerdir. Bu durum dil gelişiminin belirtilen alanlarında yetersizliğe işaret etmektedir.In the broadest definition, stuttering is characterized by repetitions and pauses of sound units. It is a communication problem that causes deterioration in the rhythm and fluency of speech. Although the etiology of stuttering has been the subject of many studies, there are still many unexplained aspects. Although the effect of language development on stuttering has been tried to be explained, no consistent results could be obtained. In this study, conducted with stuttering individuals to evaluate language development within all aspects, the aim is to obtain information that will contribute to understanding the nature of stuttering and to identify possible language development deficiencies and to plan stuttering assessments and therapies in a manner that will include language development areas. The study was carried out with 12 children, who applied to the Ankara University Faculty of Medicine Ibn-i Sina Hospital, Department of Otorhinolaryngology, Diagnosis and Rehabilitation Center of Hearing, Speech and Balance Disorders due to stuttering (ages 4.0 to 8.11). To evaluate the language development of the included subjects the Turkish School Age Language Development Test (TOLD-P:4) was applied. According to the results of the study, stuttering individuals had significantly lower results than their peers in terms of development in sentence repetition, morphology completion, grammar and organizing skills. This situation points to insufficiency in the indicated areas of language development
Evaluation of language development in children with fluency disorder
No full textKekemelik en geniş tanımıyla ses birimlerinin tekrarlarıyla ve duraksamalarla karakterize olup; konuşmanın ritminde, akıcılığında bozulmaya yol açan bir iletişim problemidir. Kekemeliğin etiyolojisi pek çok araştırmanın konusu olmasına rağmen hala açıklanamayan birçok yönü vardır. Literatürde dil gelişiminin kekemelik üzerine etkisi yapılan araştırmalarda açıklanmaya çalışılsa da tutarlı sonuçlar elde edilememiştir. Kekeme bireylerde dil gelişimini tüm bileşenleriyle kapsamlı değerlendirmek için yapılan bu çalışmada, hem kekemeliğin doğasını anlamaya katkı sağlayacak bilgiler edinmek hem de olası dil gelişim yetersizliklerinin tespit edilerek en doğru şekliyle kekemelik değerlendirme ve terapilerini dil gelişim alanlarını da içerecek nitelikte planlanabilmesi amaçlanmaktadır. Çalışma, Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi İbn-i Sina Hastanesi Kulak Burun Boğaz Anabilim Dalı, İşitme Konuşma Denge Bozuklukları Tanı ve Rehabilitasyon Merkezi'ne kekemelik şikayetiyle başvuran ve araştırma koşullarına uygun olan 12 çocuk (4.0- 8.11 yaş) ile yürütülmüştür. Çalışmaya dahil edilen bireylere dil gelişimlerini değerlendirmek için Türkçe Okul Çağı Dil Gelişim Testi (TODİL) uygulanmıştır. Çalışmadan elde edilen bulgulara göre kekeme bireyler Cümle Tekrar Etme, Biçimbirim tamamlama, Dilbilgisi ve Organize etme becerilerinde normal gelişim gösteren yaşıtlarına göre anlamlı derecede düşük sonuçlar elde etmişlerdir. Bu durum dil gelişiminin belirtilen alanlarında yetersizliğe işaret etmektedir.In the broadest definition, stuttering is characterized by repetitions and pauses of sound units. It is a communication problem that causes deterioration in the rhythm and fluency of speech. Although the etiology of stuttering has been the subject of many studies, there are still many unexplained aspects. Although the effect of language development on stuttering has been tried to be explained, no consistent results could be obtained. In this study, conducted with stuttering individuals to evaluate language development within all aspects, the aim is to obtain information that will contribute to understanding the nature of stuttering and to identify possible language development deficiencies and to plan stuttering assessments and therapies in a manner that will include language development areas. The study was carried out with 12 children, who applied to the Ankara University Faculty of Medicine Ibn-i Sina Hospital, Department of Otorhinolaryngology, Diagnosis and Rehabilitation Center of Hearing, Speech and Balance Disorders due to stuttering (ages 4.0 to 8.11). To evaluate the language development of the included subjects the Turkish School Age Language Development Test (TOLD-P:4) was applied. According to the results of the study, stuttering individuals had significantly lower results than their peers in terms of development in sentence repetition, morphology completion, grammar and organizing skills. This situation points to insufficiency in the indicated areas of language development
Benign sinonazal kitlelerde transnazal endoskopik eksizyonun etkinliğinin değerlendirilmesi
No full textAnkara Üniversitesi Tıp Fakültesi Kulak Burun Boğaz Anabilim Dalı'ında 2005 -2013 yılları arasında benign sinonazal kitle tanısıyla takip edilen ve endoskopik endonazal cerrahi yaklaşım uygulanan olguların dosyaları incelendi. Tümörlerin sinonazal bölge anatomisinde neden olduğu değişimler, hastalığın kliniği, hastalığın evresine göre cerrahi tedavinin etkinliği, tümör boyut ve yapışma noktalarının yöntemin etkinliğindeki etkisinin değerlendirilmesi amaçlandı. Bu nedenle benign sinonazal kitle tanısı ile takip edilen 7-80 yaş arasındaki 165 hastanın hasta dosyaları, ameliyat ve takip muayene video kayıtları ile radyolojik görüntülemeleri incelenerek değerlendirildi. Sinonazal tümörlerin klinik semptom ve bulgularının pek çok hastalıkla benzerlik göstermesi tanıda güçlüklere bunun sonucunda da yanlış tanı ya da geç tanıya bağlı morbiditelere neden olmaktadır Çalışmamızda benign sinonazal tümör tanısı alan 109 erkek (%66.1 ) 56kadın (%33.9) değerlendirilmiştir. Bu hastaların 58'ini (%35,1) fibroosseöz tümörler, 51 'ini (%30,9) inverted papillom, 43'sini (%26,2) diğer benign tümörlerin , 13 ünü ise (%7,8) juvenil anjiofibrom olgularının oluşturduğu tespit edilmiştir. Transnazal endoskopik yöntem bizim çalışmamızda ileri evre tümörlerde dahi uygun vaka seçimi yapıldığı taktirde güvenli bulunmuştur. Ancak intraoperatif riskler mevcuttur. Bu nedenle yeterli ekipman ve donanıma sahip merkezlerde, bu konuyla yakından ilgilenen cerrahların oluşturduğu deneyimli ekipler tarafından uygulanmalıdır. Transnazal endoskopik cerrahi için hasta seçimi cerrahi yeteneğe ve tümörün türüne, kaynağına, yayılımına göre belirlenmelidir Bazı tümör grupları için (İnverted papilloma, anjiofibroma) preoperatif evreleme rezeksiyonun önceden planmasında ve rezeksiyon derecesinin tahminin de önemli tespit edilmişdir. Ancak biz özellikle inverted papilloma için yapışma yerini temel alan bir sınıflamanın yararlı ve yol gösterici olacağı kanatindeyiz. Ayrıca çalışmamız sonucunda yine tümör volumunden çok tümörün yerleşim yerinin transnazal endoskopik eksizyon için önemli olduğu düşünmekteyiz. Bulgularımız literatürdeki vaka serileriyle uyumlu sonuçlar vermektedir. Yine de farklı histopatolojik özellikler ve klinik davranışlara sahip benign sinonazal tümörleri tek bir grupta incelemek eğer dikkat edilmez ise yanlış sonuçlara ulaşılmasına da neden olabilir Bu nedenle sinonazal tümörler ile ilgili yapılacak çok merkezli alt gruplara spesifik çalışmaların özellikle az rastlanılan tümörler konusunda faydalı bilgiler sağlayacağı kanaatindeyiz.The goal of this study is to investigate success of endoscopic resection of sinonasal masses by evaluation of the hospital charts of patients with benign sinonasal masses who had been operated in Ankara Üniversity Medical School Department of Otolaryngology between 2005 and 2013. The effect of the benign sinonasal masses on anatomical structures, clinical signs, symptoms, success of therapy according to stage of the tumor, effect of tumor volume and location to the complet resection rate were invastigated. Files of 165 patients between 7-80 years with benign sinonasal tumor were evaluated. Operative video records, pre-and postoperative endoscopic examinations with radiologic imaging materials were evaluated. Clinical symptoms and signs of the sinonasal masses are similar to other inflammatory diseases of the sinonasal area, thus difficulties in diagnosis cause severe morbidities due to misdiagnosis or delay in diagnosis. Hundrednine patients (%66.1 ) of 165 patients were male, and 56 ( %33.9) patients were female. They were diagnosed as fibroosseous tumor in 58 (%35,1)patients, inverted papilloma in 51 (%30,9), other sinonasal benign tumors in 43 (%26.2) and angiofibroma in 13 (%7,8)patients. According to our study results; endonasal endoscopic resection of the sinonasal tumors were a successful treatment method even for advanced staged tumors if correct patient selection is made. There are still intraoperative risks encorporated with this type of surgery thus, they should be performed by experienced surgeon groups in dedicated centers which are adequately equipped with specific instrumentation for endonasal surgery . Patient selection for transnasal endoscopic surgey should be made considering surgical skills of surgeons , typ of tumor, as well as origine and extension of the tumor. Our findings revealed for some tumor types (like inverted papilloma or, angiofibroma) that preoperative staging is important for planning the surgery and predicting the degree of resection. But specially for inverted papillomas a new classification based on tumor origin is mandatory. According to our results we believe tumor location is more important than tumor volume for transnasal endoscopic resection. Our results were similar to the published data in medical literature. As benign sinonasal tumors reveal different clinical behavior and histopathological patterns, it is important to be careful about investigating tumor removal results not as a whole but according to these different characteristics to avoid incorrect results. Therefore we belive that multicenter studies guided for spesific subgroups of sinonasal tumors are necessary specially for gaining more information about rare sinonasal tumors
Titanium versus Hydroxyapatite Prostheses: Comparison of Hearing and Anatomical Outcomes after Ossicular Chain Reconstruction
No full textObjective:This study aimed to compare hearing and anatomical outcomes after ossicular chain reconstruction with titanium or hydroxyapatite prostheses.Methods:In this study, patients who underwent tympanoplasty and ossicular chain reconstruction with titanium or hydroxyapatite prostheses at a university hospital from January 2007 to February 2013 were retrospectively reviewed; they had a minimum follow-up period of 6 months. Patients were divided into 4 groups according to the type of prostheses. The surgical procedure, follow- up examinations, preoperative, and postoperative audiometry results were noted and evaluated for partial and total prostheses. The results were compared both for titanium and hydroxyapatite prostheses.Results:The study subjects included 51 patients. Titanium had better hearing results in partial prostheses (p0.05). The extrusion rate was 5.8% for all patients.Conclusion:Both types of prostheses had satisfactory functional and anatomical results and no preponderance could be stated, except for the hearing results of partial titanium prostheses
