3,427 research outputs found
Transcripts for dissertation, "Iron fellows : commitment and activism in a poor people's movement"
No full textThis set contains transcripts from Marcos Perez's dissertation project. Data is available by request to interested scholars and students. Visitors may not download the files without express permission from the author. Visitors may not make copies of the transcripts, nor distribute any part of them separately. To request access, please contact [email protected]
Courageous women in media: Marcos and censorship in the Philippines
No full textWhen Philippine President Ferdinand Marcos declared Martial Law in 1972, press freedom became the first casualty in the country that once boasted of being the 'freest in Asia'. Printing presses, newspaper offices, television and radio stations were raided and padlocked. Marcos was especially fearful of the press and ordered the arrest of journalists whom he charged with conspiring with the 'Left'. Pressured into lifting martial law after nearly 10 years, Marcos continued to censor the media, often demanding publishers to sack journalists whose writing he disapproved of. Ironically, he used the same 'subversive writings' as proof to Western observers that freedom of the press was alive and well under his dictatorship. This article looks at the writings of three female journalists from the Bulletin Today. The author examines the work of Arlene Babst, Ninez Cacho-Olivares, and Melinda de Jesus and how they traversed the dictator's fickle, sometimes volatile, reception of their writing. Interviewed is Ninez Cacho-Olivare, who used humour and fairy tales in her popular column to criticise Marcos, his wife, Imelda, and even the military that would occasionally 'invite' her for questioning. She explains an unwritten code of conduct between Marcos and female journalists that served to shield them from total political repression
Producing Ferdinand E. Marcos, the Scholarly Author
No full textThisarticle discusses the compelling evidence—found in various primaryand secondary sources and analyzed through methods drawn from bookhistory and plagiarism detection—that not one of the books authored byPres. Ferdinand E. Marcos was actually written by him. Thearticle alsoshows how many of “Marcos’s” books had either plagiarized content(e.g., republishing contents from previous works) or were “padded” withlengthy appendices. It also explains the seemingly far-reaching distributionnetwork of these books. Lastly, thearticle looks into how these books,although they have not been republished for decades, continue to servetheir intended functions.KEYWORDS: FERDINAND E. MARCOS • BOOK HISTORY • GHOSTWRITING • PLAGIARISM• ADRIAN CRISTOBA
CFD based aerodynamic redesign of a Marcos LM600
No full textThe final years of the 1960s mark the introduction of aerodynamics to the field of motorsport and they have grown to be inextricably connected ever since. The competing cars in nearly every motorsport category are fitted with aerodynamic devices while Formula One teams actually have departments that are primarily concerned with the aerodynamic design of their vehicles. The GT-class is another motorsport category that hosts cars that are predominantly shaped with the aim to optimize aerodynamic efficiency. The Marcos LM600 is one of the cars that competes in the GT-class and forms the sculpture of this thesis. The subject of this thesis is to enhance the aerodynamic characteristics of the Marcos LM600 through utilization of Computational Fluid Dynamics (CFD). This implies that on going through this report a number of modifications to the Marcos LM600 will be presented with the aim of obtaining an aerodynamically improved racing car. In a sense the Marcos LM600 thus resembles a sculpture that assumes its final shape after a succession of modifications. The aerodynamic characteristics that are of primary significance to a racing car are the downforce and drag. The obvious target is to maximize the downforce and downforce-to-drag ratio. Apart from this force ratio, the downforce distribution between the wheel axes is another important racing car characteristic. The actual handling stability of the car is determined by the force balance between the front and rear wheels. Too much ”grip” on the front wheels causes oversteer, while too much rear wheel grip causes understeer. Thus when designing racing cars, the aerodynamicist should take into account the front wheel and rear wheel downforce and to obtain either a vehicle with neutral steer or slightly oversteer1. However, vehicle handling is beyond the scope of this thesis, which is why the Marcos LM600 will only be optimized in terms of downforce and drag, leaving out their effect on the vehicle stability.Aerospace Engineerin
Εκτίμηση του ενδοκαρδιακού ορίου και της μυοκαρδιακής αιμάτωσης με ηχωκαρδιογραφικά μέσα αντίθεσης
No full textΕισαγωγή. Η εκτίμηση της συσταλτικότητας και της αιμάτωσης του μυοκαρδίου με ηχωκαρδιογραφικά μέσα αντίθεσης έχει διάφορες εφαρμογές που αποκτούν ιδιαίτερη αξία σε συγκεκριμένα κλινικά σενάρια όπως η χρόνια ισχαιμία του μυοκαρδίου και το οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου (ΟΕΜ). Σκοπός. Σε αυτήν την μελέτη εκτιμήσαμε την αποτελεσματικότητα των μέσων αντίθεσης Echogen, Sonovue και Levovist σε κλινικά μοντέλα που αφορούν τον προσδιορισμό της μυοκαρδιακής ισχαιμίας σε ασθενείς με χρόνια στεφανιαία νόσο και της μυοκαρδιακής αιμάτωσης σε ασθενείς με οξεία στεφανιαία νόσο κατά την διάρκεια ηχωκαρδιογραφίας πρόκλησης. Μέθοδοι. Χρόνια στεφανιαία νόσος: 56 ασθενείς με γνωστή ή ύποπτη στεφανιαία νόσο υποβλήθηκαν σε ηχωκαρδιογραφία πρόκλησης με δοβουταμίνη ή αρβουταμίνη με ταυτόχρονη χορήγηση Echogen ή Sonovue στην ηρεμία και στην μέγιστη πρόκληση. Αναλύσαμε τα 22 μυοκαρδιακά τμήματα και 3 περιοχές ξεχωριστά (πρόσθια, κατώτερη και πλάγια) στην παραστερνική επιμήκη και εγκάρσια λήψη και στις κορυφαίες λήψεις 4 και 2 κοιλοτήτων, στην ηρεμία και κατά την μέγιστη πρόκληση. Χρησιμοποιήσαμε σύστημα υπολογισμού 4 βαθμίδων για την ανάλυση της συσταλτικότητας των τοιχωμάτων, ενώ η απεικόνιση του ενδοκαρδιακού ορίου βαθμολογήθηκε από 0 έως 3. Στους 38 ασθενείς που χορηγήθηκε του μέσο αντίθεσης Sonovue πραγματοποιήθηκε επίσης μέτρηση του κλάσματος εξώθησης, στην ηρεμία και στην μέγιστη πρόκληση πριν και μετά την ενδοφλέβια έγχυση από 1 έμπειρο και 2 μη έμπειρους ερευνητές. Επίσης σε 20 ασθενείς με πιθανή χρόνια ισχαιμία που είχαν υποβληθεί σε αορτοστεφανιαία παράκαμψη με την χρήση της αριστερής έσω μαστικής αρτηρίας (LIMA) στον πρόσθιο κατιόντα κλάδο εκτιμήθηκε με την χρήση του μέσου αντίθεσης Levovist κατά την διάρκεια δοκιμασίας πρόκλησης με διπυριδαμόλη η βατότητα και η εφεδρεία ροής του αρτηριακού μοσχεύματος. Οξεία στεφανιαία νόσος : Εξετάσθηκαν 14 ασθενείς με ΟΕΜ στους οποίους έγινε δοκιμασία πρόκλησης με χαμηλή δόση δοβουταμίνης καθώς και ηχωκαρδιογραφία αντίθεσης με την χρήση του μέσου αντίθεσης Levovist μετά από πρωτογενή στεφανιαία αγγειοπλαστική. Η επαναφορά της συσταλτικότητας των τμημάτων έως και 2 μήνες μετά το έμφραγμα θεωρήθηκε ως ο πιο αξιόπιστος δείκτης βιωσιμότητας του μυοκαρδίου. Αποτελέσματα. Χρόνια στεφανιαία νόσος : Με την χρήση Echogen υπήρξε μία συνολική βελτίωση της ποιότητας απεικόνισης στα 15 από τα 22 (68%) τμήματα στην ηρεμία, και στα 21 από τα 22 (95%) στην μέγιστη πρόκληση (p< 0.005). Διαταραχές συσταλτικότητας του τοιχώματος εμφανίσθηκαν σε 46 από τα 396 τμήματα (12%) πριν και σε 72 από τα 396 (18%) μετά την χορήγηση του μέσου αντίθεσης. Η θετική προγνωστική αξία της δοκιμασίας πρόκλησης συγκρινόμενη με την στεφανιογραφία αυξήθηκε από 75% σε 93% και η αρνητική προγνωστική αξία από 34% σε 40%. Η έγχυση του Echogen μετέτρεψε επίσης την διάγνωση της στεφανιαίας νόσου από αρνητική σε θετική σε 3 περιοχές του μυοκαρδίου και από θετική σε αρνητική σε άλλη μία. Μετά την έγχυση Sonovue και οι 3 ερευνητές παρατήρησαν βελτίωση στην απεικόνιση του ενδοκαρδιακού ορίου (p<0,001). Η διαφορά στην μέτρηση του δείκτη συσταλτικότητας μεταξύ του έμπειρου και των μη έμπειρων ερευνητών τόσο στην ηρεμία (p=0,01) όσο και στην μέγιστη πρόκληση (p=0,001) δεν ήταν πλέον στατιστικά σημαντική μετά από την χορήγηση Sonovue (p=0,07 και p=0,114 αντίστοιχα). Οι αποκλίσεις στην διάγνωση από τον ίδιο ερευνητή όσον αφορά τον καθορισμό του τελοδιαστολικού όγκου, του τελοσυστολικού όγκου και του κλάσματος εξώθησης, τόσο στην ηρεμία όσο και κατά την διάρκεια της πρόκλησης, βελτιώθηκαν μετά την έγχυση του μέσου αντίθεσης (p<0,05). Όσον αφορά την εκτίμηση βατότητας του μοσχεύματος της LIMA στον πρόσθιο κατιόντα κλάδο με την χρήση της υπερκλειδικής λήψης ήταν δυνατή η απεικόνιση του μοσχεύματος σε όλους τους ασθενείς στην ηρεμία (100%) ενώ με την παραστερνική λήψη στους 19 από τους 20 (95%) χωρίς την ανάγκη χρήσης μέσου αντίθεσης. Στην ηρεμία η μέγιστη διαστολική και συστολική ταχύτητα ροής υπολογίσθηκε 0,417±0,133 m/s και 0,368±0,1291 m/s, η αναλογία τους (διαστολική/συστολική ροή) ήταν 0,882±0,7362. Το συνολικό και διαστολικό ολοκλήρωμα ταχύτητας χρόνου ήταν 0,1571± 0,0645 m και 0,2232± 0,0701m. Μετά την έγχυση διπυριδαμόλης παρατηρήθηκε σε όλους τους ασθενείς αύξηση της διαστολικής και συστολικής μέγιστης ταχύτητας ροής, όπως αναμένονταν, με τιμές 0,582±0,342 m/s (p<0,005) και 0,73±0,427 m/s (p<0,005). Η έγχυση του ηχωκαρδιογραφικού μέσου αντίθεσης βελτίωσε την ποιότητα απεικόνισης του σήματος Doppler του μοσχεύματος και επέτρεψε μία πιο εύκολη εκτίμηση της καμπύλης ταχύτητας σε όλους τους ασθενείς. Πράγματι με την συνδυασμένη χρήση διπυριδαμόλης - Levovist ο υπολογισμός της αναλογίας ταχύτητας και το συνολικό και διαστολικό ολοκλήρωμα ταχύτητας χρόνου ήταν 1,268 ± 0,368(p<0,05), 0,3492± 0,131 m (p<0,05) και 0,2309± 0,153 m(p<0,05). Οξεία στεφανιαία νόσος : Με την δοκιμασία πρόκλησης με χαμηλή δόση δοβουταμίνης η ευαισθησία της μεθόδου ήταν 91% και η ειδικότητα 71% με θετική και αρνητική προγνωστική αξία 93% και 64% αντίστοιχα. Με την χρήση ηχωκαρδιογραφίας αντίθεσης η ευαισθησία ήταν 94% και η ειδικότητα 44%, η θετική προγνωστική αξία 89% και η αρνητική 59%. Οι δύο μέθοδοι συμφώνησαν στο 81% των περιπτώσεων. Συμπέρασμα. Η έγχυση των μέσων αντίθεσης Echogen και Sonovue βελτίωσαν την απεικόνιση του ενδοκαρδιακού ορίου και την διαγνωστική ακρίβεια της ηχωκαρδιογραφίας πρόκλησης με δοβουταμίνη στην εκτίμηση της στεφανιαίας νόσου. Επίσης η χρήση Sonovue μείωσε την απόκλιση στον υπολογισμό του κλάσματος εξώθησης από τον ίδιο ερευνητή τόσο στην ηρεμία όσο και στην μέγιστη έγχυση αρβουταμίνης. Στην εκτίμηση βατότητας του μοσχεύματος LIMA στον πρόσθιο κατιόντα κλάδο η μέθοδος συνδυασμού διπυριδαμόλης – Levovist είναι έγκυρη και χρήσιμη στην εκτίμηση της βατότητας και της εφεδρείας ροής βοηθά στην επιλογή των ασθενών που πιθανά να χρειαστούν στεφανιογραφία. Η δοκιμασία πρόκλησης με χαμηλή δόση δοβουταμίνης σε ασθενείς μετά από οξύ στεφανιαίο σύνδρομο παρείχε μεγάλη διαγνωστική ακρίβεια, είχε μια αποδεκτή τιμή αρνητικής προγνωστικής αξίας και είναι σχετικά φτηνή μέθοδος. Από την άλλη πλευρά η ηχωκαρδιογραφία αντίθεσης παρείχε ικανοποιητική διαγνωστική ακρίβεια αλλά χαμηλή τιμή αρνητικής προγνωστικής αξίας και είναι ακριβότερη μέθοδος. Η εφαρμογή και των δύο μεθόδων μαζί είναι πολύ ακριβή για την καθημερινή κλινική πράξη, θα μπορούσε όμως να βελτιώσει την κατανόηση της παθοφυσιολογίας της στεφανιαίας κυκλοφορίας στους ασθενείς που υποβάλλονται σε πρωτογενή στεφανιαία αγγειοπλαστική.Background. Evaluation of wall motion abnormalities and myocardial perfusion with the use of echocardiographic contrast agents have several clinical applications and are of great value in specific clinical settings such as chronic ischaemia and acute myocardial infarction (AMI) Aim. To study intravenous Echogen, Sonovue and Levovist contrast agents in different clinical settings in order to assess ischaemia in patients with chronic and acute coronary artery disease during stress echocardiography. Methods. Chronic coronary artery disease: 56 patients undergoing dobutamine or arbutamine stress echocardiography for known or suspected coronary artery disease were studied. Echocardiographic analysis of wall motion score index and endocardial border detection (EBD) was performed at rest and at peak stress before and after intravenous injection of Echogen or Sonovue,. We analyzed all 22 myocardial segments and three regions (anterior, inferior and lateral) in the parasternal long and short-axis and apical 4 and 2 chamber views at rest and peak stress. Acquisition was performed in fundamental imaging. We used the 4-grade score system for wall motion analysis, while endocardial border delineation was graded from 0 to 3. In the thirty-eight patients that underwent arbutamine stress echocardiography EF was performed at rest and at peak stress before and after intravenous injection of Sonovue, by experienced and inexperienced observers. Furthermore in 20 patients with possible chronic ischaemia and previous coronary artery bypass in the last ten years with the use of left mammary artery graft on the left anterior descending artery we evaluated the feasibility of contrast echocardiography with the use of Levovist in the evaluation of patency and flow reserve of the arterial graft. Acute coronary artery disease: We studied 14 patients with AMI. Both low dose dobutamine stress echocardiography (LDDSE) and myocardial contrast echocardiography MCE with Levovist were performed after primary PTCA. The viability gold standard was a recovery of contractility detected at echocardiography 2 months later. Results Chronic coronary artery disease: With the use of Echogen there was an overall improvement of the delineation in 15/22 (68%) myocardial segments at rest, and in 21/22 (95%) at peak stress (p < 0.005). Ischemic wall motion abnormalities were apparent in 46/396 segments (12%) before and in 72/396 (18%) after EchoGen injection. Positive predictive value of the test in each segment compared to the corresponding coronary artery increased from 75 to 93% and negative predictive value from 34 to 40%. The injection of EchoGen also corrected the diagnosis for coronary artery disease from negative to positive in three myocardial regions and from positive to negative in another. All three observers noted an improvement in endocardial border definition following Sonovue (p=<0.001). At baseline, there was a significant difference in wall motion score index between experienced and inexperienced observers at rest (p=0.01) and at peak stress (p=0.001). Following Sonovue administration this was no longer significant (p=0.07, p=0.114). Intra-observer variability of end diastolic, end systolic volumes (ESV) and EF improved following contrast (p<0.05) at rest and during stress. Regarding the evaluation of patency of the LIMA graft on the LAD results showed that using the supraclavicular approach we obtained the visualization of the graft at rest in all patients (100%) and using the parastrernal approach in 19 out of 20 (95%) even without contrast injection. At rest the diastolic and systolic peak flow velocities were 0.368±0.129m/s and 0.413±0.133m/s; their ratio (diastolic/systolic) was 0.891±0.0701. The overall and diastolic velocity time integrals were 0.1571±0.0645m and 0.1426±0.0546m. After dipyridamole infusion we observed in all patients an increase in diastolic and systolic peak flow velocities as expected by 0.573±0.11m/s (p<0.005) and 0.71±0.317 m/s (p<0.005). Contrast injection at rest and after peak dipyridamole infusion showed better and clearer doppler signal of the graft allowing an easier evaluation of the velocity curves in all patients. In fact using the association dipyridamole-levovist the velocity ratio and the total and diastolic velocity time integral values were 1.0203±0.338 (p<0.05), 0.3392±0.141m (p<0.05) and 0.2269±0.111m (p<0.05). Acute coronary artery disease: For LDDSE, the sensitivity was 91%, the specificity 71% and the positive and negative predictive values were 93 and 64% respectively. For MCE, the sensitivity was 94%, the specificity 44%, the positive predictive value 89%, and the negative predictive value 59%. The two tests agreed in 81% of the cases. Stress echocardiography and contrast echocardiography agreed in 81% of cases. Conclusion: EchoGen and Sonovue injections improved endocardial border delineation and diagnostic accuracy in the evaluation of coronary artery disease during dobutamine stress echocardiography. The use of Sonovue also reduced intra-observer variability of EF% at rest and during peak arbutamine infusion. In the evaluation of the patency rate and flow reserve of the internal mammary artery graft this new approach seems to be valid and helps to better select patients who really need angiography. LDDSE has a very good positive accuracy; it has an acceptable negative predictive value and is relatively cheap. On the other hand, MCE has a good positive accuracy, but a low negative accuracy and carries a high cost. The integration of these two tests, which are too expensive in clinical practice, could improve our comprehension of the post-PTCA pathophysiology
Parrhesía e loucura no exemplo de Estamira
No full textTese (doutorado) - Universidade Federal de Santa Catarina, Centro de Filosofia e Ciências Humanas, Programa de Pós-Graduação em Filosofia, Florianópolis, 2015.Um autor como Michel Foucault (1926-1984), ao apresentar um estudo extenso sobre saber, poder e ética, deixa o leitor com dúvidas e indagações: O sujeitado ao poder não teria como se contrapor à submissão? O poder psiquiátrico, com seus saberes sobre a loucura, seria tão poderoso assim? Na tentativa de responder estas questões, estabeleceu-se como objetivo geral investigar a parrhesía e a loucura no exemplo de Estamira. Como pressuposto metodológico, optou-se pelos escritos de Michel Foucault sobre a temática da loucura. Na análise do documentário a respeito de Estamira, produzido por Marcos Prado em 2004, foram analisadas algumas cenas, fundamentando-se, sobretudo, em seus últimos escritos, de 1980 a 1984, do Collège de France. O pensamento último de Foucault evidencia uma preocupação histórica do que seria o cuidado de si e a parrhesía no período da Grécia Clássica, por volta do séc. IV a.C., o período helênico romano séc. I e II d.C. e os primeiros cristãos (IV a V d.C.). O autor consegue perceber, na antiguidade grega, a existência de uma subjetividade que não segue normas, a qual se torna uma prática de liberdade (práticas ascéticas), uma busca de como dizer a verdade (parrhesía) que leva a uma constituição ética atrelada à estética da existência da vida do sujeito. Conclui-se, com base nas análises históricas foucaultianas, que o exemplo de Estamira nos remete a uma ?ontologia do presente?, ?ontologia dos discursos verdadeiros?, uma concepção de subjetividade, de verdade e de filosofia de vida para o indivíduo, com sua loucura, transformar sua vida e ser diferente do que é, governando a si mesmo pela parrhesía, ser franco, falar a verdade.Abstract : An author such as Michel Foucault (1926-1984) when presenting an extensive study of knowledge, power and ethics, leaves the reader with doubts and questions: The subjected to power could not possibly oppose itself from submission? The psychiatric power, with its knowledge about insanity, would be that powerful? In the attempt to answer these questions, it was established as a general objective to investigate the parrhesia and insanity in the case of Estamira. For the methodological presupposition, it was chosen the writings of Michel Foucault on the theme of madness. In the documentary film analysis about Estamira, produced by Marcos Prado in 2004, some scenes were analyzed mostly based in his later writings, from 1980 to 1984, from the Collège de France. The final thought of Foucault reveals a historical concern of what would be the self care and the Parrhesia in the Classical Greece period from around the IV century B.C., the Roman Hellenistic period during the I and II century A.D. and the early Christians (IV to V A.D.). The author is able to perceive that in Greek antiquity, the existence of a subjectivity that does not follow rules, which turns to a practice of freedom (ascetic practices), a search for how to tell the truth (parrhesia) leading to an ethical constitution tied to the aesthetics of existence of the subject´s life. The conclusion is, based on Foucault's historical analysis, that the example of Estamiranos refers to an "ontology of the present", "ontology of real discourses," a conception of subjectivity, truth and life philosophy for the individual, with his insanity, to transform his life and be different than it is, ruling himself through parrhesia, be honest and to tell the truth
Vida e historia en el Marcos de Obregón
No full textPicaresque is a genre in which the words life and writing carry a special relevance. The case of Relaciones de la vida del escudero Marcos de Obregón, published by Vicente Espinel in 1618, is one of the most outstanding examples since its author, by exploiting the formal framework of rogue novels, made its protagonist, Marcos de Obregón, to go beyond the limits of fiction in order to appropriate of his real
life and thus become his alter ego.La picaresca es un género en el que las palabras vida y escritura tienen una relevancia especial. El caso de las Relaciones de la vida del escudero Marcos de Obregón, publicadas por Vicente Espinel en 1618, es uno de los ejemplos más significativos, pues su autor, aprovechando el marco formal que le ofrecía la novela picaresca, hará que su protagonista, Marcos de Obregón, rebase los límites de la ficción para apropiarse de su vida, convirtiéndolo así en su alter ego
El Tlacuache Núm. 542 (2012). 542 Año 13 (2012) noviembre. El Tlacuache
No full textLas penas con pan son buenas por Adrián Fuentes Aguirre, Arturo Monteros Guijón. -Cerámica para nuestros difuntos por Marcos Garma Nopaltitla, Enrique Méndez Torres
Milky Rust
No full textMilky Rust is a translation by the author of his original poem that is called Óxido lácteo. This poem was included in the anthology that #LdeLírica-Ámbito Cultural and Huerga y Fierro Press published in Spain in 2022. The author of the original poem, Marcos García Barrero, was one of the finalists in the National Poetry Competition III National Award for Performance Poetry (III Premio Nacional de Poesía viva #LdeLírica.
Marcos Covelo : painting (with) without paint
No full textThis article presents a series of installations and creation methodology carried out by the young Spanish artist Marcos Covelo. In particular, his interest in Painting in the expanded field arises primarily in developing its Master’s Thesis from the hand of the artist Nono Bandera and Almudena Fernández Fariña. The latter is the author of the doctoral thesis’ What the painting is not. The logic of denial like affirmation of the expanded field of Painting’. So, it is a good example of how a doctoral thesis can be a source of motivation applicable in artistic practiceinfo:eu-repo/semantics/publishedVersio
- …
