1,720,999 research outputs found
Examination of the place of policy boards in the Presidential Government System and their relationship with ministries
No full textPolitika kurulları, Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sisteminde kamu politikalarının oluşturulmasında cumhurbaşkanına bağlı bir kurum olarak görev almaktadır. Kurullarının iş ve işleyişleri bakımından bakanlıklarla olan ilişkileri ve cumhurbaşkanlığı makamı ile bakanlıklar arasında yerine getirdiği işlevler tezin ana konusunu oluşturmaktadır. Çalışmada Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi ile bu sistemin en önemli politika yapıcısı konumundaki politika kurullarının temel özellikleri ve çalışma şekilleriyle, kurulların Cumhurbaşkanlığı kabinesinde yer alan 17 bakanlıkla olan birlikte çalışma şekilleri incelenmiştir. Çalışmada nitel araştırma yöntemi esas alınmakla birlikte araştırmanın bulgu ve analizini içeren üçüncü bölümünde yarı yapılandırılmış görüşme yöntemi kullanılmıştır. Mülakatla toplanan verilere ilave olarak geniş bir kaynak taraması yapılmış ve elde edilen bulgular içerik analizi yöntemi ile değerlendirilmiştir. Buna göre Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sisteminde kamu politikalarının oluşturulması ve politika kurullarıyla bakanlıkların çalışma usulleri hakkında veri toplanarak, sonuç kısmında verilerin analizi yapılarak politika kurullarının cumhurbaşkanlığı hükümet sistemindeki yeri tespit edilmiştir. Bu yöntem kapsamında çalışmanın yapıldığı tarihlerde mevcut 9 politika kurulundan 7'si ile görüşmeler yapılmıştır. Bu görüşmelerde açık uçlu soru yöntemiyle hazırlanan 5 adet sorunun cevabı aranmıştır. Çalışma sonucunda politika kurullarının görev ve yetkileri, çalışma usulleri, haftalık toplanma sayıları, gündemin belirlenmesi, bakanlıklar ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarıyla olan koordinasyon toplantıları, bu toplantıların içerikleri ve katılımcı sayıları ile oluşturulan politika belgelerinin isimleri ve cumhurbaşkanının kendisine sunulan politika belgeleri hakkında onay, düzeltme veya ret gibi karar mekanizmasının nasıl işlediğine dair tüm süreç aktarılmıştır. Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sisteminde parlamenter sistemden farklı olarak yürütme kademelendirilmekte, politika kurulları vasıtasıyla geniş kesimlerin kararlara katılımının yolu açılmaktadır. Bu çalışma gerek birincil ağızdan toplanan özgün bilgiler gerekse de kurulların alan yazındaki detaylı bilgilendirilmesi ile sağlanan veriler üzerinden politika kurullarını mercek altına almakta ve bakanlıklarla olan ilişkisini somut olarak ortaya koymaktadır.Policy boards serve as an institution reporting to the president in the formulation of public policies in the Presidential Government System. The main subject of the thesis is the relations of the boards with the ministries in terms of their work and functioning and the functions they perform between the presidential office and the ministries. In the study, the Presidential Government System and the basic characteristics and working methods of the policy boards, which are the most important policy makers of this system and the ways the boards work together with the 17 ministries in the Presidential cabinet were examined. Although the study was based on qualitative research method, semi-structured interview method was used in the third part of the study, which includes findings and analysis. In addition to the data collected through interviews, an extensive literature review was conducted and the findings were evaluated using the content analysis method. Accordingly, by collecting data about the creation of public policies in the Presidential Government System and the working procedures of policy boards and ministries, the place of policy boards in the presidential government system was determined by analyzing the data in the conclusion. Within the scope of this method, interviews were held with 7 of the 9 existing policy boards at the time of the study. In these interviews, answers to 5 questions prepared using the open-ended question method were sought. As a result of the study, the duties and powers of the policy boards, their working procedures, the number of weekly meetings, the determination of the agenda, the coordination meetings with ministries and other public institutions and organizations, the contents of these meetings and the number of participants, the names of the policy documents created, and the approval, correction or correction of the policy documents submitted to the president. The entire process of how the decision mechanism, such as rejection, works is explained. In the Presidential Government System, unlike the parliamentary system, the executive is graded and the participation of large segments of society in decisions is opened through policy boards. This study examines policy boards and concretely reveals their relationship with ministries, both through the original information collected firsthand and the data provided by detailed information about the boards in the literature
Harf inkılâbı ve günümüze yansımaları
No full text06.03.2018 tarih ve 30352 sayılı Resmi gazetede yayımlanan “Yükseköğretim Kanunu İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun” ile 18.06.2018 tarihli “Lisansüstü Tezlerin Elektronik Ortamda Toplanması, Düzenlenmesi ve Erişime Açılmasına İlişkin Yönerge” gereğince tam metin erişime açılmıştır.Osmanlı Devleti’nin tarih sahnesinden çekilmesi ve yerini Türkiye Cumhuriyeti’ne bırakması normal bir devir teslim şeklinde olmamıştır. Tanzimat’tan beri devletin bekası için yapılan tartışmalarda ileri sürülen görüşlerden ne Osmanlıcılık ne de İslâm Birliği istenilen başarıyı sağlayabilmiştir. Kurtuluşu Batı medeniyetini bütünüyle alma ve bir ulus devlet inşa etme fikrinde arayanlar ise Millî Mücadeleden sonra kurulan Türkiye Cumhuriyeti’nde iktidar olmuşlardır. Genç Cumhuriyet, hedefine koyduğu Batı medeniyet ailesinin bir ferdi olma yolunda eşine nadir rastlanan inkılâplar yapmıştır. Siyasi ve idari sistemden hukuk sistemine, eğitim sisteminden alfabeye, sosyo-kültürel yapıdan iktisadi yapıya, ölçü ve tartıdan kılık kıyafete kadar tüm alanlarda köklü değişimlere gidilmiştir. Bu çalışmaya konu olan Harf İnkılabı belki de yapılan değişimlerin toplumsal etki bakımından en önde gelenlerinden birisidir. Zira tarihte yapılan büyük devrimlerde pek çok alana müdahale edildiği halde hiçbirisinde alfabe değişimine gidilmemiştir. Türkiye’de gerçekleştirilen Harf İnkılabı sadece Osmanlıcadan Latin alfabesine geçişle kalmamış, dilde sadeleşme hareketi ile Türkçeye giren Arapça ve Farsça kelimeler de atılmıştır. Bunun sonucunda Harf İnkılabından günümüze kadar geçen yaklaşık bir asırlık sürede nesiller arasındaki iletişim kopma noktasına gelmiş, kelime dağarcığındaki daralma Batı menşeli kelimelerle doldurulmaya başlanmış, bunun sonucunda da bir kültürel yozlaşma ortaya çıkmıştır. Bu çalışmada Harf İnkılabı ve inkılabın siyasi ve sosyal hayatımıza etkileri incelenecektir.The withdrawal of the Ottoman Empire from the stage of history and leave its location to the Republic of Turkey did not occur as a normal handover ceremony. Since the Tanzimat, neither the Ottomanism nor the Islamic Union of the arguments for the survival of the state had been able to achieve the desired success in the arguments for the survival of the state. Those seeking liberation in the idea of fully embracing Western civilization and building a nation-state had been in power in Turkey republic after the Turkish National Struggle for Independence. The Young Republic had made rare revolutions on its way to becoming a member of the Western civilization family that it set its main goal. From the political and administrative system to the legal system, from the education system to the alphabet, from the socio-cultural structure to the economic structure, from the measure and the scale to the costume, radical changes had been made in all areas. The Alphabet Revolution, which is the subject matter of this study, was perhaps one of the leading changes in terms of social impact. Because in many well-known revolutions made in history, many fields were intervened but none of them changed alphabet. The Alphabet Revolution was not only a transition from Ottoman alphabet to Latin alphabet. In addition, Arabic and Persian words entered into Turkish were also discarded through the language simplification movement. As a result, the communication between generations has come to a breaking point in approximately one century since the Revolution and the constriction of the vocabulary has been attempted to be compensated by using Western words. To sum up, a cultural degeneration has emerged. In this study, the effects of Turkish Alphabet Revolution on Turkish political and social life will be examined in detail
Public administration reforms on the axis of centralization and de-centralization during ak party rule
No full textMerkeziyet, kamu hizmetlerinin doğrudan devlet tüzel kişiliğince yerine getirilmesidir. Ademi merkeziyet ise siyasi ve idari ademi merkeziyet diye ikiye ayrılır. Siyasi ademi merkeziyet federasyon şeklindeki devletlerde, idari ademi merkeziyet ise hem üniter devletlerde hem de federasyonlarda ortaya çıkar. İdari ademi merkeziyet kamu hizmetlerinin devlet tüzel kişiliği dışındaki diğer kamu tüzel kişiliklerince sağlanmasıdır. Bu kamu tüzel kişileri her ne kadar devlet tüzel kişiliğinin hiyerarşik denetimine tâbi olmasa da vesayet denetimine tâbidir. Yani federasyonlardaki eyaletler gibi kendilerine has yasama, yürütme, yargı yetkileri, anayasaları, kanunları, egemenlikleri yoktur. Kamu hizmetlerinin sunumunda etkinlik, verimlilik sağlanabilmesi için merkez ile yerinden yönetim kuruluşları arasında doğru bir yetki, görev ve kaynak paylaşımına ihtiyaç vardır. Merkeziyetçiliğin aşırıya kaçtığı devletlerin hizmet sunumu ve işleyişinde sorunlar yaşanır. Gelişmiş devletler 1980’lerden itibaren merkeziyetçiliği azaltmak için reform yapmış ve idari yapılarını dönüştürmüştür. Türkiye ise 2003’ten itibaren AK Parti iktidarında bu çerçevede reform yapmaya çalışmış olsa da ülkede hâlâ merkeziyetçilik düzeyinin fazla olduğu ve bu alanda reform yapılması gerektiği konusunda görüşler vardır. Buna rağmen reform çalışmaları yapıldığında, bu çalışmalara karşı direnç gösterenler de çıkmaktadır. AK Parti dönemindeki kamu yönetimi reformlarını merkeziyet-ademi merkeziyet ekseninde değerlendirme amacı taşıyan bu tezde nitel araştırma yöntemlerinden literatür taraması, doküman analizi ve yarı-yapılandırılmış görüşme yöntemleri kullanılmıştır. Yarı-yapılandırılmış görüşmeler AK Parti’nin ilk dönemindeki kamu yönetimi reformlarını hazırlayan üst düzey bürokratlar ve AK Parti’nin şu anda Yerel Yönetimler Başkanlığında görevli siyasetçilerle yapılmıştır. Tezde cevap aranan sorular; (1) Türkiye’de merkezileşmeyi azaltmayı hedefleyen düzenlemelerin önündeki engeller, dirençler, çekinceler ve en yoğun eleştirilerin neler olduğu ve bu engellerin hangi konularda yoğunlaştığı, (2) farklı mevzuat değişikliklerindeki direnç, eleştiri ve çekincelerin benzerlik gösterip göstermediği, (3) AK Parti’nin merkez-yerel ilişkileri çerçevesinde yapmak isteyip de yapamadığı düzenlemeler olup olmadığı, (4) AK Parti iktidarı döneminin, merkez-yerel ilişkileri çerçevesinde kendi içinde farklı dönemlere ayrılıp ayrılmadığı, (5) Türkiye’nin şu anda merkeziyet–ademi merkeziyet çerçevesinde reforma ihtiyacı olup olmadığı ve (6) reform ihtiyacı varsa nasıl bir reform yapılması gerektiğidir.Centralization means that public services are provided directly by the state legal entity. Decentralization is divided into two: political and administrative decentralization. Political decentralization occurs in federated states, while administrative decentralization occurs in both unitary states and federations. Administrative decentralization is the provision of public services by public legal personalities other than the state entity concept. Although these public legal entities are not subject to the hierarchical control of the state legal entity, they are subject to administrative tutelage. In other words, they do not have their own legislative, executive and judicial powers, constitutions, laws or sovereignty, unlike the states in federations. In order to ensure effectiveness and efficiency in providing public services, there is a need for a correct sharing of authority, duties and resources between the central and local government. In states where centralization is excessive, problems occur in public service delivery and functioning. Developed states have reformed and transformed their administrative structures to reduce centralization since the 1980s. Although Turkey has tried to make reforms within this framework under the AK Party government since 2003, there are still opinions that the level of centralization is high and reforms should be made in this area. Despite this, when reform efforts are carried out, there are those who oppose and resist these efforts.In this thesis, which aims to evaluate the public administration reforms during the AK Party period on the axis of centralization-decentralization, qualitative research methods such as literature review, document analysis and semi-structured interview methods were used. Semi-structured interviews were conducted with senior bureaucrats who prepared the public administration reforms in the first term of the AK Party and politicians currently working in the AK Party's Local Government Presidency. Questions sought to be answered in the thesis: (1) What are the obstacles, resistances, reservations and the most intense criticisms in front of the regulations aiming to reduce centralization in Turkey and on which issues these obstacles are concentrated, (2) whether the resistances, criticisms and reservations in different legislative changes are similar or not, (3) whether there are any arrangements that AK Party cannot make within the framework of central-local relations, (4) whether the AK Party government period was divided into different periods within the framework of central-local relations, (5) whether Turkey currently needs reform within the framework of centralization-decentralization, and (6) what kind of reform should be done, if needed
Türkiye'nin modernleşme serüveninde bir simge: Şapka inkılâbı
No full text06.03.2018 tarih ve 30352 sayılı Resmi gazetede yayımlanan “Yükseköğretim Kanunu İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun” ile 18.06.2018 tarihli “Lisansüstü Tezlerin Elektronik Ortamda Toplanması, Düzenlenmesi ve Erişime Açılmasına İlişkin Yönerge” gereğince tam metin erişime açılmıştır.Türkiye'de modernleşme çalışmaları Osmanlı Devleti?nin 18. yy ıslahat hareketlerine kadar dayanmaktadır. Osmanlı döneminde başlayan modernleşme çalışmaları Osmanlı aydınlarını genel olarak üç görüş etrafında toplamıştır. Birinci görüş Osmanlı'da modernleşme hareketleri gerçekleştirilirken geleneklere bağlı kalınarak bilim ve teknikteki yeniliklerin alınması gerektiğini savunurken, ikinci görüş batı medeniyetini bir bütün olarak görmüş, batının hem geleneklerini hem de tekniğini birlikte alarak modernleşmeyi savunmuştur. Üçüncü görüş ise her türlü modernleşmeyi yanlış bularak her alanda geleneklerin korunmasını istemiştir. Cumhuriyet döneminde ikinci görüşe sahip aydınlar ülke siyasetine egemen olmuş ve batılılaşmayı tepeden inmeci bir şekilde uygulamaya başlamışlardır. Hedeflenen muasır medeniyet için öncelikle Osmanlının; siyasi, idari, hukuki sistemleri başta olmak üzere eğitimden kültür ögelerine kadar her alandaki uygulamalar ortadan kaldırılmış, yerine batı tarzı usuller getirilmiştir. Batılılaşma kapsamında getirilen usullerden biri de şapka inkılâbıdır. Kılık kıyafet inkılâbı kapsamında tamim edilen şapka giyme mecburiyeti ciddi tartışmalara, protestolara ve yargılanmalara sebep olmuştur. Bu çalışma ile Türkiye?nin modernleşme sürecinde adeta bir simge olan şapka ve onun arka plânındaki Batılılaşma süreci analiz edilecektir.Modernization efforts in Turkey dates back to the Ottoman Empire in the 18th century reform movement. The modernization studies, which started in the Ottoman period, gathered Ottoman intellectuals around three views in general. While the first view defends that modernization movements in the Ottoman Empire should be taken by innovations in science and technique while keeping the traditions in mind, the second view has seen the western civilization as a whole and advocated modernization by taking both the traditions and techniques of the West together. The third view was that all kinds of modernization were wrong and they wanted to protect the traditions in every field. The intellectuals who had a second opinion during the Republic period dominated the politics of the country and started to implement westernization in a downward manner. For the aim of the targeted civilization; political, administrative, legal systems, especially from education to culture elements in all areas were eliminated, rather western-style procedures were introduced. One of the methods introduced in the Westernization is the hat revolution. The necessity of wearing hats covered by the costumes of costumes led to serious debates, protests and trials. This study, which is almost a symbol of Turkey's modernization process will be analyzed hats and Westernization process in his background
Türkiye'de 1980 sonrası mecliste temsil edilen siyasi partilerin programlarında sektörel rekabet stratejileri
No full textBu çalışmada siyasi parti programlarında yer alan sanayi, tarım ve turizm sektörleri ile ilgili politikalar rekabet stratejileri bağlamında incelenerek partilerin sektörlerde kullanmayı hedefledikleri rekabet stratejileri tespit edilmeye çalışılmıştır. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde strateji, stratejik yönetim ve rekabet stratejileri konuları ile ilgili bilgiler verilmiştir. İkinci bölümde siyaset, siyasi partiler ve parti programları hakkında genel bilgilere yer verilmiştir. Son bölümde ise parti programlarında yer alan sanayi, tarım ve turizm sektörleri ile ilgili politikalar verilerek bu politikalar rekabet stratejileri bağlamında değerlendirilmiştir.In this study; competitive strategies tried to determine to use in industry of parties linked with policies in industry, agriculture and tourism in political parties programs. Work consists of three parts. In the first part strategy, strategic management and competitive strategy provides information about specific topics. In the second part of politics, political parties and party programs are given general information about. In the last section in the party programs, industry, agriculture and tourism sectors, and providing relevant policies, these policies are evaluated in the context of competitive strategies
The place of strategic planning in the transformation of Turkish public administration
No full textStratejik plânlama, plânlama ve tahmin için gerekli bir araçtır. Kurumların örgütlenmesinde önemli bir rol oynamaktadır. Belli bir zaman dilimini kapsayan stratejik plânlama, kurumların gelişim hedeflerini belirlemede yardımcı olmakta ve aynı zamanda kurumların hizmetlerini vatandaşların taleplerine ve değişen beklentilerine cevap verecek şekilde yürütmelerine imkân sağlamaktadır. Türkiye 1963 yılında başladığı plânlı kalkınma sürecini "beş yıllık kalkınma plânlarıyla" 2003 yılına kadar sürdürmüştür. Geçen 40 yıllık sürede önemli bir bilgi birikimi sağlanmış ve kazanılan tecrübeler ışığında kalkınma plânlarının sektörel bazda yapılan stratejik plânlarla hem derinleştirilmesi hem de bütünleştirilmesi sağlanmıştır. Özellikle yeni kamu yönetimi anlayışı çerçevesinde 1980 sonrası yapılan reformlar 2003 yılında kamuda stratejik yönetime geçilmesiyle yeni bir safhaya evrilmiştir. Türkiye'nin geleceğine yönelik kararların kalkınma plânlarına ve stratejik plânlara göre alınması ve uygulanması, halkın refahının artması ve hayat standardının yükselmesi açısından önemlidir. Bu nedenle, kamu kurumlarında stratejik yönetimin ve stratejik plân uygulamalarının başarılı olması önem arz etmektedir. Bu tez çalışmasında Türkiye'de uygulanan stratejik plânların kamu yönetiminin dönüşümündeki etkileri incelenmiştir. Konunun kapsam genişliği dikkate alınarak devletin temel görevleri arasında öne çıkan güvenlik, eğitim ve sağlık sektörleri ile yerel ihtiyaçların karşılanması alanında faaliyette bulunan kamu kurumlarına ait stratejik plânların son iki dönemleri analiz edilmiştir. İçişleri Bakanlığı, Millî Eğitim Bakanlığı, Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu, İstanbul Büyükşehir Belediyesi'ne ait stratejik plânlar, hedef ve gerçekleşme oranları açısından performans göstergeleri özelinde incelenmiştir. Araştırmanın analizi gerçekleştirilirken, örneklem olarak seçilen kurumlara ait stratejik plânlar ile birlikte faaliyet raporları ve performans programları da incelenmiştir. İlgili konular özelinde plânlarda yer alan amaç ve hedefler ve bunlara yönelik olarak gerçekleştirilen faaliyetlerin analizi nitel analiz tekniklerinden faydalanılarak değerlendirilmiştir. Analiz sonucunda elde edilen bulgulara göre, Millî Eğitim Bakanlığı ve Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu'nun son dönemlerine ait plânlarındaki hedef gerçekleşme oranlarının daha yüksek olduğu, buna karşın İçişleri Bakanlığı'na ait hedeflerin, son dönem plânında, önceki dönem plânına göre daha düşük gerçekleştiği tespit edilmiştir. Yerel yönetimler örneğinde incelenen İstanbul Büyükşehir Belediyesi'nin son iki plânlama dönemine ait stratejik plânlarının hedeflerinin gerçekleşme düzeyi örneklem olarak seçilen hedefler bağlamında değerlendirilmiştir. Buna göre, Belediye'nin plânlı gelişim hedeflerini ortalamanın üstünde bir değerle tutturduğu sonucuna varılmıştır. Elde edilen veriler ve çıkarımlar doğrultusunda yapılan değerlendirmeye göre, stratejik yönetim anlayışına bağlı olarak yapılan stratejik plânların kurumların gelişimine katkısı sınırlı kalmaktadır. Bununla birlikte plânlarda içerik değerlendirmesi yapıldığında kurumlarda plânlama kültürünün yerleşmeye başladığı anlaşılmaktadır.Strategic planning is an essential tool for planning and forecasting. It plays an important role in the organization of institutions. Planning covering a certain period of time helps determine the development goals of the program and also enables structural services to be maintained in a way that responds to their demands and dimensions. Turkey continued its planned development process, which it started in 1963, with "five-year development plans" until 2003. A significant amount of knowledge has been accumulated over the past 40 years, and in the light of the experiences gained, development plans have been both deepened and integrated with strategic plans made on a sectoral basis. The reforms made after 1980, especially within the framework of the new public management approach, evolved into a new phase with the transition to strategic management in the public sector in 2003. Making and implementing decisions for the future of Turkey's according to development and strategic plans is important in terms of increasing the welfare of the people and raising the standard of living. For this reason, it is important that strategic management and strategic plan implementations are successful in public institutions. In this thesis study, the effects of strategic plans implemented in Turkey on the transformation of public administration were examined. Considering the broad scope of the subject, the security, education and health sectors, which stand out among the basic duties of the state, and the last two periods of the strategic plans of public institutions operating in the field of meeting local needs were analyzed. he strategic plans of the Ministry of Internal Affairs, the Ministry of National Education, the Turkish Medicines and Medical Devices Agency, and the Istanbul Metropolitan Municipality were examined in terms of performance indicators in terms of targets and realization rates. While conducting the analysis of the research, strategic plans, as well as activity reports and performance programs of the institutions selected as samples were also examined. The analysis of the goals and objectives included in the plans and the activities carried out towards them, specific to the relevant subjects, were evaluated using qualitative analysis techniques. According to the findings obtained as a result of the analysis, the target realization rates in the recent plans of the Ministry of National Education and the Turkish Medicines and Medical Devices Agency were higher, whereas the targets of the Ministry of Internal Affairs were realized lower in the last period plan compared to the previous period plan. has been detected. The level of realization of the objectives of the strategic plans of the Istanbul Metropolitan Municipality for the last two planning periods, which were examined in the example of local governments, was evaluated in the context of the targets selected as a sample. Accordingly, it was concluded that the Municipality achieved its planned development targets with a value above the average. According to the evaluation made in line with the data and inferences obtained, the contribution of strategic plans made based on the strategic management approach to the development of institutions remains limited. However, when the content of the plans is evaluated, it is understood that the planning culture has begun to take hold in institutions
The effects of civil society organizations on higher educatin policy process in Turkey
No full textTürkiye'de sivil toplum örgütlerinin kamu politikası süreçlerinde oynadıkları rolü yükseköğretim politika süreçleri üzerinden tespit etmeyi hedefleyen bu tezde, belirtilen hedef doğrultusunda beş adet alt soruya cevap aranmıştır. Bu sorular: (1) 'Sivil' ve 'demokratik' bir sivil toplum nasıl sağlanabilir? (2) Kamu politikası süreçlerine demokratik katılım mümkün müdür? (3) Türkiye'de demokratik bir sivil alan mevcut mudur? (4) Türkiye'de kamu politikalarına demokratik katılım işlevsel midir? (5) Türkiye'de yükseköğretim alanında faaliyet gösteren sivil toplum örgütleri Türk yükseköğretim politikalarını nasıl ve ne düzeyde etkilemektedir? Tez için tercih edilen araştırma yöntemi nitel araştırma yöntemidir. İlk dört soru literatür özeti kısmında yer verilen ikincil kaynakların tespitleri üzerinden cevaplandırılmış, son soru ise nitel araştırma yöntemleri kullanılarak cevaplanmıştır. Bu tezin alan araştırması bölümü 2007-2020 arasında yükseköğretim politikaları ile sınırlandırılmıştır. Bu doğrultuda önce Türkiye'de yükseköğretim alanında faaliyet gösteren sivil toplum örgütleri tespit edilmiş ve bu örgütlerin örgütlenme biçimlerindeki farklılık göz önünde bulundurularak sendikalar, dernekler ve vakıflar başlıkları çerçevesinde bir tasnif yapılmış, daha sonra tezin metodu gereği yeterli çalışmalar yapan örgütler tespit edilmiştir. Bu doğrultuda üç sendika, üç dernek ve üç vakıf belirlenmiş, bu örgütlerin çalışmaları analiz edilerek, yetkilileriyle yarı yapılandırılmış mülakatlar gerçekleştirilmiştir. Yapılan araştırma sonucunda kısaca (1) 'sivil' ve 'demokratik' bir toplumun örgütsel hayatın hem sivil toplum hem de devletler tarafından desteklendiği, aktörlerin ortak iyi için faaliyette bulunduğu ve farklı görüşlerin ifade şansı bulduğu alanlarda sağlanabileceği, (2) özellikle 1980 sonrasında kamu yönetiminde yaşanan değişim sonucu yeni yaklaşımların geliştiği kamu politikaları alanında, hem vatandaşların daha çok demokrasi ve katılım talebi hem de devletlerin daha kapsayıcı ve işlevsel politikalar geliştirme arzusunun artması sonucunda kamu politikalarına demokratik katılımın mümkün olduğu, (3) Türkiye'de patrimonyal ve aşkın devlet anlayışının tarihi temelleri olmasına rağmen Türkiye'nin aynı zamanda sık sık kesintiye uğrasa da bir demokrasi geleneğine de sahip olduğu, (4) özellikle kamu yönetiminin de dönüşmesiyle Türkiye'de resmî aktörler dışında sivil aktörlerin de politika süreçlerine dâhil edilmeye başlandığı, böyle bir dâhiliyetin de pekala işlevsel olabileceği, ve (5) Türkiye'de yükseköğretim alanında faaliyet gösteren sivil toplum örgütlerinin Türk yükseköğretim politikalarında bazı kapsamlı değişiklikler de dâhil olmak üzere politika değişiklikleri gerçekleştirebilecek kadar etkili oldukları öte yandan devletin yükseköğretim alanında kontrolünü kaybetme tehlikesi barındıran alanlarda hiç etkili olmadıkları tespit edilmiştir. Bu doğrultuda bir diğer tespit ise sivil toplum örgütlerinin bu (sınırlı) etkilerini, sivil katılım yeterli düzeyde olmasa da kurumsal kapasitelerini harekete geçirerek, yaptıkları nitel ve nicel kapsamlı çalışmalarla, kitle iletişim araçlarını ve sosyal medyayı kullanarak, parlamenterler, resmî makamlar ve yetkili yüksek bürokratlarla kurdukları resmî ya da gayri resmî network ağlarıyla sağladıklarıdır. Buradan hareketle Türkiye'de sivil toplum örgütlerinin kamu politikası süreçlerinde edilgen birer temsilci vasfı taşımanın ötesinde etkin bir aktör olma doğrultusunda ilerledikleri söylenebilir.This thesis aims to determine the role of civil society organizations in public policy processes in Turkey through higher education policy processes. I tried to answer five sub-questions to fulfill the stated objective here as follows: (1) How can a 'civil' and 'democratic' civil society be achieved? (2) Is democratic participation in public policy processes possible? (3) Is there a democratic civic space in Turkey? (4) Is democratic participation in public policies functional in Turkey? (5) How and to what extent do civil society organizations operating in the field of higher education in Turkey affect Turkish higher education policies? The preferred research method for the thesis is the qualitative research method. To answer the first four questions, I used secondary sources which was presented in the literature summary section, and for last question I employed qualitative research methods. The field research part of this thesis is limited to higher education policies in Turkey between 2007-2020. In this direction, first, civil society organizations operating in the field of higher education in Turkey was identified and a classification was made within the framework of the titles of unions, associations, and foundations. Considering the differences in the organizational forms of these organizations, and then organizations that did sufficient studies were determined in accordance with the method of the thesis. Accordingly, three unions, three associations and three foundations determined, the work of these organizations was analyzed, and semi-structured interviews were conducted with their officials. As a result of the research, it was concluded that (1) a 'civil' and 'democratic' society can be achieved in areas where organizational life is supported by both civil society and states, where actors act for the common good and where different opinions have a chance to be expressed, (2) in the field of public policies, where new approaches have developed as a result of the change in public administration especially after 1980, democratic participation in public policies is possible as a result of both citizens' demand for more democracy and participation and the desire of states to develop more inclusive and functional policies, (3) Although the patrimonial and transcendent understanding of the state has historical foundations in Turkey and the democracy is frequently interrupted, Turkey has a tradition of democracy and civil society, (4) especially with the transformation of the public administration, civil actors other than official actors have started to be included in the policy processes in Turkey, such inclusion may well be functional, and (5) it has been determined that civil society organizations operating in the field of higher education in Turkey are effective enough to make policy changes, including some comprehensive changes in Turkish higher education policies, on the other hand, they are not effective at all in areas where the state is in danger of losing its control in the field of higher education. In this direction, another finding is that civil society organizations have established these (limited) effects through official and unofficial networks with parliamentarians, official authorities, and authorized high bureaucrats, using mass media and social media, and by activating their institutional capacities. From this point of view, it can be said that civil society organizations in Turkey are moving towards becoming active actors beyond being passive representatives in the public policy processes
Dersim hadisesi
No full text06.03.2018 tarih ve 30352 sayılı Resmi gazetede yayımlanan “Yükseköğretim Kanunu İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun” ile 18.06.2018 tarihli “Lisansüstü Tezlerin Elektronik Ortamda Toplanması, Düzenlenmesi ve Erişime Açılmasına İlişkin Yönerge” gereğince tam metin erişime açılmıştırOsmanlı Devleti’nin yerini Türkiye Cumhuriyeti’ne bırakması ile başlayan yeni dönemde devleti meşgul eden iki önemli hâdise yaşanmıştır. Bunlardan birisi ?eyh Said isyanı, diğeri Dersim isyanıdır. Bu iki isyanın hem çıkış sebepleri hem bastırılma yöntemleri hem de ürettiği sonuçlar itibariyle dikkatle incelenmeye ihtiyacı vardır. Zira bu isyanlar Kürt-Zaza kimliğinde birleşirken mezhep itibariyle birisinin Sünni, diğerinin ise Alevi olmasıyla ayrışmaktadır. Osmanlı Devleti’nin çok dilli, çok milletli ve çok dinli yapısı içerisinde ortaya çıkmayan bu isyanları tetikleyen hususlardan birisi Türkiye Cumhuriyeti’nin ulus devlet yapılanması olduğu gibi diğeri de dini aidiyet bağının zayıflatılmasıdır. Birinci Dünya Harbinden mağlup çıkan Osmanlı Devleti’nin işgale karşı verdiği milli mücadele ve bağımsızlık savaşı, Balkan harbiyle birlikte ele alındığında uzun bir zaman dilimi oluşturur. Bu dönemde Anadolu’da devlet otoritesinin gevşemesi ve denetimsizliğin yol açtığı başı bozukluklar ve yerel güç öbeklenmeleri ortaya çıkmıştır. Buna karşı devlet otoritesini sağlama ve nizamı tesis etme yönünde adımlar atılması tabii olmakla birlikte kullanılan yöntemlerin isabet derecesi tartışmaya açıktır. Nitekim o dönemde de müdahale metodundaki yaklaşım farklılıkları hükümet değişimine yol açabilmiştir. Bu çalışmaya konu teşkil eden Dersim, Sultan 2. Abdülhamid döneminde sancak olarak devlet idari yapısında yerini almış fakat Cumhuriyet’e kadar adı bir isyanlaThe state began the new era with the release of the location of the Ottoman Empire, the Republic of Turkey has experienced two significant events happened to occupy. One of these is the Sheikh Said rebellion and the other is the Dersim rebellion. These two revolts need to be scrutinized in terms of both the reasons for their output and the repression methods and the results they produce. Because these rebellions unite in the Kurdish-Zaza identity, one is denominated in terms of sectarian Sunni and the other Alevi. Ottoman Empire's multi-lingual, multi-ethnic and multi-religious structure One issue that triggered the riots did not occur in the other as the Republic of Turkey is also the weakening of the nation-state structure look religious affiliation. The fight against the occupation and the struggle for independence against the occupation by the Ottoman Empire, defeated by the First World War, is a long period of time taken together with the Balkan war. In this period, the disruption of the state authority in Anatolia and the irregularities caused by uncontrollability and local power clusters emerged. Although it is necessary to take steps to establish state authority and establish the order, the degree of hit of the methods used is controversial. As a matter of fact, the differences in the approach in the intervention method at that time caused a change in the government. Dersim, which was the subject of this study, took its place in the administrative structure of the state during the reign of Sultan Abdülhamid II, but it was not mentioned until the Republic by a revolt. The Republican government, which is determined to establish the influence of the state in the whole country, has taken action to break the strength of the tribal leaders especially in the regions where the tribal structure is dominant. Dersim is in an important position in this respect. Because the Dersim tribes, which saw the policies of the central government as a threat to itself, started with disobedience, and the movement that turned into a rebellion resulted in the State's suppression by using military force. However, it is a fact that the Dersim family has continued its psycho-social effects in a part of the society. In this study, the process and the events that prepared Dersim were examined with reasons and results
Going Beyond Counting First Authors in Author Co-citation Analysis
Full text linkThe present study examines one of the fundamental aspects of author co-citation analysis (ACA) - the way co-citation
counts are defined. Co-citation counting provides the data on which all subsequent statistical analyses and mappings
are based, and we compare ACA results based on two different types of co-citation counting - the traditional type that
only counts the first one among a cited work's authors on the one hand and a non-traditional type that takes into
account the first 5 authors of a cited work on the other hand. Results indicate that the picture produced through this non-traditional author co-citation counting contains more coherent author groups and is therefore considerably clearer. However, this picture represents fewer specialties in the research field being studied than that produced through the traditional first-author co-citation counting when the same number of top-ranked authors is selected and analyzed. Reasons for these effects are discussed
- …
