725 research outputs found

    Norberto Bobbio as a professor

    No full text
    En este testimonio, el profesor Michelangelo Boyero recuerda la faceta de Norberto Bobbio como profesor. Partiendo por lo que fue su última clase, el autor da cuenta, por ejemplo, de la trayectoria de Bobbio en la docencia, el contenido y desarrollo de sus cursos, su metodología de enseñanza, su transición de la cátedra de Filosofía jurídica a la de Filosofía política, o su particular admiración y respeto por los clásicos. Así, mediante anécdotas, palabras, gestos y detalles de la personalidad del filósofo, el autor nos presenta tanto su visión de la faceta docente y humana de Norberto Bobbio como una despedida de su maestro.In this account, professor Michelangelo Bovero remembers Norberto Bobbio in his role as a teacher. Taking his last lecture as a starting point, the author tells us, for example, about Bobbio's teaching career, the content and development of his courses, his teaching methodology, his transition from professor of Legal philosophy to professor of Political philosophy, and about his particular admiration and respect for the classics. In this way, as an act of farewell to his teacher, the author presents his vision of both the human and the teaching facets of Norberto Bobbio through anecdotes, words, gestures and aspects of the philosopher's personality

    Norberto Bobbio, profesor

    No full text
    In this account, professor Michelangelo Bovero remembers Norberto Bobbio in his role as a teacher. Taking his last lecture as a starting point, the author tells us, for example, about Bobbio\u27s teaching career, the content and development of his courses, his teaching methodology, his transition from professor of Legal philosophy to professor of Political philosophy, and about his particular admiration and respect for the classics. In this way, as an act of farewell to his teacher, the author presents his vision of both the human and the teaching facets of Norberto Bobbio through anecdotes, words, gestures and aspects of the philosopher\u27s personality.En este testimonio, el profesor Michelangelo Boyero recuerda la faceta de Norberto Bobbio como profesor. Partiendo por lo que fue su última clase, el autor da cuenta, por ejemplo, de la trayectoria de Bobbio en la docencia, el contenido y desarrollo de sus cursos, su metodología de enseñanza, su transición de la cátedra de Filosofía jurídica a la de Filosofía política, o su particular admiración y respeto por los clásicos. Así, mediante anécdotas, palabras, gestos y detalles de la personalidad del filósofo, el autor nos presenta tanto su visión de la faceta docente y humana de Norberto Bobbio como una despedida de su maestro

    Para uma teoria neobobbiana da democracia

    No full text
    Em diálogo com a obra de Norberto Bobbio, nos textos ora publicados, o professor Michelangelo Bovero traz uma importante reflexão sobre as regras do jogo democrático diante dos desafios impostos pelas condições concretas da vida política e socioeconômica contemporânea. Trata-se de leitura importante para os dias de hoje, em que a ideia bobbiana de cidadania ativa – fundamentada nos valores de tolerância, não violência, fraternidade e renovação da sociedade pelo debate livre – continua plenamente atual. A tradução dos textos foi feita por Marcelo de Azevedo Granato

    Qué no es decidible: cinco regiones del coto vedado

    No full text
    The author compares the Ferrajolian concept of «the sphere of what cannot be decided» to GARZÓN VALDÉS‘s notion of «forbidden territory» and also to the limit on the majority principle, which BOBBIO considers to be one of the rules of his (formal and procedimental) conception of democracy. As BOVERO sees it, while BOBBIO and GARZÓN VALDÉS favour the aspect of prohibition, the scope of the inviolable, FERRAJOLI also puts emphasis on positive obligations, on that which cannot be decided. However, (again according to BOVERO), one must take a formal conception like BOBBIO‘s as a starting point in order to reach a constitutional (substantial) conception of democracy like that held by FERRAJOLI.El autor compara el concepto ferrajoliano de «esfera de lo indecidible» con la noción de GARZÓN VALDÉS de «coto vedado» y con el límite al principio de la mayoría que BOBBIO configura como una de las reglas de su concepción (formal y procedimental) de la democracia. En opinión de BOVERO, mientras que BOBBIO y GARZÓN VALDÉS privilegian el lado de la prohibición, el espacio de lo inviolable, en FERRAJOLI se pone el acento también en las obligaciones positivas, en aquello sobre lo que no se puede no decidir. Pero (siempre según BOVERO) para llegar a una concepción constitucional (sustancial) de la democracia, como es la de FERRAJOLI, debe partirse de un concepto formal como el defendido por BOBBIO

    Volitve in demokracija

    No full text
    V tem članku avtor izpodbija trditev, da je pravilo večine ključno pravilo demokratičnih volitev. Če je nujna in neposredna posledica oblike volilnega sistema parlamentarna večina, ki je vnaprej določena, nepremična in nespremenljiva za čas celotnega mandata, potem je politična igra izkrivljena. Naloga demokratičnih volitev ni v tem, da se neposredno poveri sprejemanje skupnih odločitev neki skupini državljanov, temveč da se opredeli sestava oblastnega telesa, ki bo sprejemalo skupne odločitve na takšen način, da bodo politični pogledi vseh državljanov zastopani sorazmerno in brez izključevanja. To nalogo pa je mogoče doseči z načelom sorazmernosti in ne s pravilom večine. Slednje ima v demokraciji osrednjo vlogo pri odločanju izvoljenih predstavnikov, ne pa pri njihovi izvolitvi. Pravilo večine ustreza formalnemu pogoju učinkovitosti političnega procesa in velja enako za vsak, tudi nedemokratičen kolegijski organ odločanja. Iz tega sledi, da pravilo večine ni nič bolj demokratično, kot je avtokratično.Razprava je bila prvotno objavljena v: Michelangelo Bovero, Elezioni e democrazia. Note critiche sul principio di maggioranza, Teoría politica (2012) 2 (Nuova serie. Annali II).The author argues against the claim that the majority rule is the key rule of democratic elections. If the electoral system is designed so that it necessarily results in a pre-established, immovable and unchangeable parliamentary majority, then the political game is distorted. The function of elections in democracy is not to attribute the power of collective decision-making directly to a group of citizens, but to determine the composition of the body authorized to take such decisions so that political views of all citizens are represented, proportionally and without exclusions. This function can be fulfilled by adopting the proportionality criterion, and not the majority rule. The latter is essential in the decision-making of the elected representatives. It corresponds to a formal condition of efficiency of the political process, and applies equally to any collegial decision-making, even non-democratic. It follows that the majority rule is not, as such, more democratic than autocratic.The Italian original of this text was first published in: Michelangelo Bovero, Elezioni e democrazia. Note critiche sul principio di maggioranza, Teoría politica (2012) 2 (Nuova serie. Annali II)

    Appunti per una grammatica dell'autocrazia

    No full text
    An analysis of the terminology that usually goes along with "autocracy" as compared to the one, explored by Michelangelo Bovero, on "democracy

    What Cannot Be Decided: Five Regions in the Forbidden Territory (coto vedado)

    No full text
    El autor compara el concepto ferrajoliano de «esfera de lo indecidible» con la noción de GARZÓN VALDÉS de «coto vedado» y con el límite al principio de la mayoría que BOBBIO configura como una de las reglas de su concepción (formal y procedimental) de la democracia. En opinión de BOVERO, mientras que BOBBIO y GARZÓN VALDÉS privilegian el lado de la prohibición, el espacio de lo inviolable, en FERRAJOLI se pone el acento también en las obligaciones positivas, en aquello sobre lo que no se puede no decidir. Pero (siempre según BOVERO) para llegar a una concepción constitucional (sustancial) de la democracia, como es la de FERRAJOLI, debe partirse de un concepto formal como el defendido por BOBBIO.The author compares the Ferrajolian concept of «the sphere of what cannot be decided» to GARZÓN VALDÉS‘s notion of «forbidden territory» and also to the limit on the majority principle, which BOBBIO considers to be one of the rules of his (formal and procedimental) conception of democracy. As BOVERO sees it, while BOBBIO and GARZÓN VALDÉS favour the aspect of prohibition, the scope of the inviolable, FERRAJOLI also puts emphasis on positive obligations, on that which cannot be decided. However, (again according to BOVERO), one must take a formal conception like BOBBIO‘s as a starting point in order to reach a constitutional (substantial) conception of democracy like that held by FERRAJOLI

    Metamorfosi della democrazia. Da crisalide a farfalla e ritorno

    No full text
    Discussione dell'analisi del populismo da parte di Michelangelo Bovero

    Ciudadanía y derechos fundamentales

    No full text
    Número 103 Enero - Abril 2002 Nueva Serie Año XXXVISSN 0041 8633 CIUDADANÍA Y DERECHOS FUNDAMENTALES* Michelangelo BOVERO ** En el presente ensayo, Bovero somete a discusión la tesis que vincula los derechos subjetivos de los individuos con la "pertenencia" de esos individuos a una comunidad política, haciéndolos depender de ésta, como si los individuos sólo pudieran gozar de derechos subjetivos en tanto que son ciudadanos de un Estado. En su discusión, el autor recurre a la historia de los conceptos, y realiza la reseña de las nociones aristotélica y romana de la ciudadanía, así como de las concepciones premoderna y moderna de los derechos. Finalmente, identifica algunos errores teóricos y prácticos en la teoría contemporánea de la ciudadanía, y termina con una reflexión acerca de las posibles respuestas a la pregunta aristotélica: ¿a qué hombres (a cuáles personas) les corresponde el derecho de ser ciudadanos? Palabras clave: ciudadanía, derechos fundamentales, persona, derechos subjetivos. *Traducción de Lorenzo Córdova. **Profesor e investigador de la Universidad de Turín, Italia. * Nota: Debido que la traducción es automática podrá ser inexacta o contener errores
    corecore