52 research outputs found
Hyaluronic Acid in Immune Response
No full textThis review summarizes the available evidence on hyaluronic acid’s (HA’s) role in immune response. HA is one of many components in the extracellular matrix that transmits signals from the extracellular microenvironment to cellular effector systems in immune cells. The final effect of these interactions depends on the type of cells and receptors used and the size of HA particles. HA’s activation of intracellular signaling pathways leads to an immune response involving the release of pro- or anti-inflammatory cytokines and chemokines. These play a crucial role in defense mechanisms, such as protecting against pathogens and tissue healing after injuries. HA, as a signaling particle, is also involved in the intensification of the cytokine storm during COVID-19. Multifold increases in HA content in the lungs and the strength of its impact on the immune system define an “HA storm”. The molecular mechanisms involved in inflammation and initiation, including the promotion of cancer, also begin in the microenvironment, and hyaluronic acid is a key element. In this paper, we focus on intra- and intercellular signaling pathways using HA participation rather than injection preparation based on HA use for esthetic treatment
Gdański przedsiębiorca Ernst August Claaszen jako honorowy agent konsularny USA w świetle raportów z lat 1909 i 1912
No full textThe author describes the aspect of Ernst August Claaszen’s activity as a US consular agent in Danzig (Gdańsk), not known so far in historiography. Hitherto, Claaszen has been primarily associated with the history of Sopot due to the rich villa which he got built at the Baltic beach. At present the building houses the Museum of Sopot. The author describes to what extent Claaszen separated his family life (which has already been largely described in the literature on the subject) from his professional life, especially as an American consular agent in Danzig. In addition to recalling many threads from Claaszen’s life, on the basis of the available literature on the subject and the collections of the Sopot Museum, the author also discloses two reports on American inspections carried out at Claaszen’s workplace (the Old Bench House in Gdańsk), where he performed his duties as an American consular agent in Gdańsk, West Prussia. The inspections were carried out in 1909 and 1912 by the American consulate in Szczecin, commissioned by the US State Department. Apart from all aspects of life in the city presented by the consul, the inspector was most interested in the volume of trade with the USA, the possibilities of its development and the types of goods exported to and imported from the United States of America. In addition, the inspector was interested in securing American citizens and interests in the region and other foreign diplomatic missions operating in the city. Finally, the inspector’s dilemma whether it is worth having Claaszen, a businessman from Gdańsk and a German, as an American consular agent in Gdańsk was presented. The audits and the reports highlighted both strengths and weaknesses of this choice. On the basis of archival files from these inspections located in the USA, which the author had reached, a different scope of Claaszen’s activity was presented, bringing elements of his institution’s activities to the historiography of Gdańsk and the American point of view on the the events taking place at the beginning of the 20th century in Gdańsk and the whole Pomerania region.Autor opisuje nieznany dotychczas w historiografii aspekt działalności Ernsta Augusta Claaszena jako agenta konsularnego USA w Gdańsku. Postać ta znana jest przede wszystkim w historiografii Sopotu ze względu na bogatą willę zbudowaną na jego zlecenie przy plaży bałtyckiej, w której obecnie znajduje się Muzeum Sopotu. Autor wykazał, w jakim stopniu Claaszen rozdzielał swoje życie rodzinne (które zostało już w znacznej mierze opisane w literaturze przedmiotu) od życia zawodowego, szczególnie jako amerykańskiego agenta konsularnego w Gdańsku. Oprócz przypomnienia wielu wątków z życia Claaszena na podstawie dostępnej literatury przedmiotu oraz zbiorów Muzeum Sopotu w artykule ujawniono dodatkowo dwa raporty z amerykańskich kontroli dokonywanych w miejscu pracy Claaszena (Stary Dom Ławy w Gdańsku). W budynku tym pełnił on funkcję amerykańskiego agenta konsularnego w Gdańsku na Prusy Zachodnie. Kontrole zostały zrealizowane w latach 1909 i 1912 przez amerykański konsulat ze Szczecina na zlecenie Departamentu Stanu USA. Inspektora – oprócz wszystkich aspektów życia w mieście przedstawianych przez konsula – najbardziej interesowały wielkości obrotów handlowych z USA, możliwości ich rozwoju oraz rodzaje towarów eksportowanych i importowanych z USA. Ponadto w obszarze zainteresowań inspektora były kwestie zabezpieczenia amerykańskich interesów i obywateli w tym regionie oraz funkcjonujące w mieście inne zagraniczne placówki dyplomatyczne. Wreszcie inspektor w swoich raportach opisywał dylemat, czy warto utrzymywać na stanowisku amerykańskiego agenta konsularnego w Gdańsku i czy odpowiedni na to stanowisko jest Claaszen, który był gdańskim przedsiębiorcą i Niemcem. W raportach kontroli wskazano wszystkie silne i słabe punkty takiego wyboru. Na podstawie akt archiwalnych z kontroli znajdujących w USA, do których dotarł autor, został przedstawiony nowy zakres działalności Claaszena. Historiografia Gdańska została poszerzona o wiedzę zasad działalności placówki agenta konsularnego oraz o amerykański punkt widzenia na ówczesne zjawiska zachodzące na początku XX w. w Gdańsku i na Pomorzu
The role of serum hyaluronic acid determination in the diagnosis of liver fibrosis
No full textThe common pathway leading to liver fibrosis and cirrhosis is growing deposition of extracellular matrix (ECM). It results from molecular and histological rearrangement of collagens, glycoproteins and hyaluronans. Hyaluronic acid is a chief component of the extracellular matrix of connective tissues and plays the main structural role in the formation of ECM. The most important organ involved in the synthesis of hyaluronic acid is the liver. In this paper the meaning of hyaluronic acid in the diagnostics of liver diseases is discussed. Here, we focus on the described changes of hyaluronic acid concentration in the pathological processes of the liver, including alcoholic and non-alcoholic liver diseases. The results of published clinical studies have shown its high diagnostic sensitivity, which probably enables its application in laboratory diagnosis
Comparison of the Diagnostic Power of Serum IL-6, IL-8 and TNF-α for the Idiopathic Anterior Uveitis in Children
No full textReferendum of 1946 in Pomerania Based on Declassified American Reports
No full textW ramach przeprowadzonego w Polsce w 1946 r. referendum ludowego dochodziło do licznych prześladowań i nadużyć. Ostatecznie władze ogłosiły sfałszowane wyniki. Bardzo cennym obserwatorem wydarzeń zachodzących w Gdańsku, Sopocie, Gdyni, Lęborku i Elblągu był konsul Joseph Floyd Burt z dopiero co reaktywowanego po II wojnie światowej amerykańskiego konsulatu w Gdańsku. Autor artykułu przeprowadził bezpośrednią kwerendę w archiwach amerykańskich, gdzie dotarł do odtajnionych raportów konsula z obserwacji wydarzeń wokółreferendalnych. Pozwalają one spojrzeć na realizację referendum na Pomorzu z zupełnie innej perspektywy, z punktu widzenia zewnętrznego, niezależnego obserwatora.During the people’s referendum in Poland in 1946 numerous persecutions and abuses took place. Finally, the authorities announced falsified results. An American consul in Gdańsk, Joseph Floyd Burt was a very valuable observer of these events taking place in Gdańsk, Sopot, Gdynia, Lębork and Elbląg. The American consulate in Gdańsk had been just reopened after The Second World War. The author of the article performed his research directly in the American archives. In this article he used the declassified reports of the consul on the observation of this event. They allow the reader to see the implementation of the referendum in Pomerania from a completely different perspective: from the point of view of an external, independent observer
Amerykański Wydział Ratunkowy w latach 1919–1922 na terenie Rzeczypospolitej Polskiej i Gdańska (na podstawie raportów końcowych)
No full textW setną rocznicę zakończenia działań Amerykańskiego Wydziału Ratunkowego, polegających przede wszystkim na udzielaniu pomocy żywnościowej dla polskich dzieci, ważne jest opisanie tego wsparcia z amerykańskiego punktu widzenia. W dotychczasowej historiografii działalność AWR była przedstawiona przede wszystkim na podstawie wspomnień delegata rządu Mieczysława Jałowieckiego. Nie uwzględniono jak dotąd w wystarcza-jącym stopniu źródeł i publikacji źródłowych o charakterze niewspomnie-niowym. W tym celu, w ramach badania, wzięto pod uwagę raporty AWR z lat 1921–1922, dotychczas niewykorzystywane w polskiej literaturze przedmiotu, dodatkowo uzupełnione materiałem źródłowych Archiwum Państwowego w Gdańsku. Okres trzyletniej pomocy był bardzo istotny dla społeczeństwa nowo odradzającego się państwa polskiego po okresie zaborów oraz w trudnej sytuacji walk o niepodległość. Miliony ton żywności i odzieży amerykańskiej były dostarczane na teren RP przez port gdański, który nie należał w tym czasie do obszaru państwa polskiego. To dodatkowo utrudniało udzielanie pomocy w tak burzliwych czasach.The 100th anniversary of terminating the operations of American Relief Administration, an institution primarily providing food aid to Polish children in turbulent times, serves an opportunity to analyse the support of ARA from the American point of view. The existing historiography of ARA is based mainly on the memories of the government delegate Mieczysław Jałowiecki. Other sources (archival and ARA reports) and publications have not been sufficiently used. That is why the author of the study has decided to analyse the ARA reports from 1921–1922 and source materials of the State Archives in Gdańsk. Those documents have not been referred to before. A three-year period of ARA assistance was crucial for the society of the Second Polish Republic, reviving after the troubled times of annexation and fights for independence. Millions of tons of American food and clothing were delivered on the Polish territory through the port in Gdańsk (Danzig), which did not belong to Poland at that time. As a result, the process of providing necessary aid was even more challenging
Congenital disorders of glycosylation. Part I. Defects of protein N-glycosylation
No full textGlycosylation is the most common chemical process of protein modification and occurs in every living cell. Disturbances of this process may be either congenital or acquired. Congenital disorders of glycosylation (CDG) are a rapidly growing disease family, with about 50 disorders reported since its first clinical description in 1980. Most of the human diseases have been discovered recently. CDG result from defects in the synthesis of the N- and O-glycans moiety of glycoproteins, and in the attachment to the polypeptide chain of proteins. These defects have been found in the activation, presentation, and transport of sugar precursors, in the enzymes responsible for glycosylation, and in proteins that control the traffic of component. There are two main types of protein glycosylation: N-glycosylation and O-glycosylation. Most diseases are due to defects in the N-glycosylation pathway. For the sake of convenience, CDG were divided into 2 types, type I and II. CDG can affect nearly all organs and systems. The considerable variability of clinical features makes it difficult to recognize patients with CDG. Diagnosis can be made on the basis of abnormal glycosylation display. In this paper, an overview of CDG with a new nomenclature limited to the group of protein N-glycosylation disorders, clinical phenotype and diagnostic approach, have been presented. The location, reasons for defects, and the number of cases have been also described. This publication aims to draw attention to the possibility of occurrence of CDG in each multisystem disorder with an unknown origin
Congenital disorders of glycosylation. Part II. Defects of protein O-glycosylation
No full textGlycosylation is a form of post-translational modification of proteins and occurs in every living cell. The carbohydrate chains attached to the proteins serve various functions. There are two main types of protein glycosylation: N-glycosylation and O-glycosylation. In this paper, we describe the O-glycosylation process and currently known congenital disorders of glycosylation associated with defects of protein O-glycosylation. This process takes place in the cis Golgi apparatus after N-glycosylation and folding of the proteins. The O-glycosylation is essential in the biosynthesis of mucins, the formation of proteoglycan core proteins and blood group proteins. Most common forms of O-glycans are the mucin-type glycans. There are more than 20 known disorders related to O-glycosylation disturbances. We review 8 of the following diseases linked to defects in the synthesis of O-xylosylglycans, O-N acetylgalactosaminylglycans, O-xylosyl/N-acetylglycans, O-mannosylglycans, and O-fucosylglycans: multiple exostoses, progeroid variant of Ehlers-Danlos syndrome, progeria, familial tumoral calcinosis, Schneckenbecken dysplasia, Walker-Warburg syndrome, spondylocostal dysostosis type 3, and Peter's plus syndrome. Causes of these diseases include gene mutations and deficiency of proteins (enzymes). Their diagnosis includes syndromic presentation, organ-specific expression and laboratory findings
An analysis of pronunciation errors in Spanish learners of Polish for purposes of Computer-Assisted Pronunciation Training systems
No full textWydział Neofilologii: Instytut JęzykoznawstwaRozprawa pt. „An analysis of pronunciation errors in Spanish learners of Polish for purposes of Computer-Assisted Pronunciation Training systems” („Analiza błędów wymowy Hiszpanów uczących się języka polskiego dla potrzeb komputerowych systemów nauczania wymowy”) zawiera opis badań, których celem było stworzenie inwentarza najbardziej systematycznych segmentalnych błędów wymowy popełnianych przez Hiszpanów uczących się języka polskiego dla potrzeb wykorzystania wyników przy opracowaniu komputerowego systemu nauczania wymowy (CAPT) skierowanego do tej konkretnej grupy odbiorców. Komputerowe nauczanie wymowy ma wiele zalet, jednakże przy obecnym rozwoju technologii stworzenie skutecznego systemu do ćwiczenia wymowy wymaga przeprowadzenia nagrań oraz szczegółowej analizy mowy nienatywnej. Jako że jest to przedsięwzięcie niezwykle czasochłonne i kosztowne, instytucje komercyjne mogą nie być zainteresowane opracowywaniem tego typu programów dla rzadziej używanych języków. Obecnie dysponujemy ograniczoną wiedzą na temat błędów wymowy typowych dla konkretnych par językowych, szczególnie gdy w grę wchodzą języki inne niż język angielski. Badania w zakresie interferencji fonetycznej i fonologicznej biorące pod uwagę jęz. polski są znikome, zwłaszcza dla jęz. polskiego jako obcego (L2). Rozprawa „An analysis of pronunciation errors in Spanish learners of Polish for purposes of Computer-Assisted Pronunciation Training systems” ma na celu wypełnienie tej luki.
Rozdział pierwszy zarysowuje ramy teoretyczne dla badań opisanych w rozprawie. W rozdziale tym omówiono najważniejsze wyniki i twierdzenia w dziedzinie badań nad nabywaniem i nauczaniem jęz. obcego oraz w dziedzinie badań nad komputerowym nauczaniem wymowy, biorąc pod uwagę zarówno zalety jak i wady systemów CAPT. Wstęp teoretyczny stanowił podstawę do sformułowania podstawowych założeń pracy, na podstawie których opracowano metodologię zastosowaną w opisanych w rozprawie badaniach. Głównym założeniem przyjętym w analizie była teza mówiąca o tym iż większość błędów wymowy w L2 spowodowana jest interferencją z językiem ojczystym (L1) osoby uczącej się, wobec czego porównując systemy fonetyczne i fonologiczne obu języków można przewidzieć które fonemy i jakie konteksty w L2 mogą być błędnie realizowane przez uczących się. Konsekwencją przyjęcia takiego założenia było przeprowadzenie szczegółowej analizy porównawczej systemu fonetycznego i fonologicznego jęz. polskiego oraz hiszpańskiego, opisanej w rozdziale drugim rozprawy. Na podstawie wcześniejszej analizy teoretycznej w rozdziale trzecim zaproponowano własny inwentarz fonemów i alofonów obu języków, który następnie wykorzystano do analizy i anotacji błędów znalezionych w korpusie oraz do sformułowania hipotez dotyczących przewidywanych błędów wymowy. W oparciu o hipotezy utworzono materiał językowy w postaci 108 zdań, zawierających potencjalnie problematyczne fonemy, kombinacje fonemów i konteksty. Przyjęcie tej metody miało na celu umożliwienie zebrania reprezentacyjnej próbki najbardziej typowych błędów wymowy popełnianych przez Hiszpanów oraz sprawdzenia postawionych przez autorkę hipotez, tak aby można było określić które różnice występujące między jęz. polskim a hiszpańskim rzeczywiście przykładają się na błędy wymowy. Założono bowiem, zgodnie z przeważającym obecnie podejściem wśród badaczy zajmujących się nabywaniem L2, że nie wszystkie hipotezy znajdą faktyczne potwierdzenie i że nie wszyscy uczestnicy badań popełnią przewidywane błędy. Opis metodologii (procedury nagrań, ich przetwarzania, transkrypcji i anotacji) zawarto w rozdziale trzecim rozprawy.
Rozdział czwarty przedstawia szczegółowy opis wyników jakościowej i ilościowej analizy czytanej mowy nienatywnej pochodzącej od ośmiorga Hiszpanów posługujących się jęz. polskim w stopniu (średnio)zaawansowanym. Łącznie przeanalizowano 864 zdania, zawierające 31148 jednostek segmentalnych. Uczestnicy badań błędnie zrealizowali 4143 (13.3%) segmentów, zastępując jeden segment innym (substytucja), bądź go omijając (elizja). Łącznie z 263 przypadkami wstawienia (epentezy), w korpusie oznaczono 4406 błędów wymowy na poziomie segmentalnym. Zdecydowanie najczęstszym typem błędu (86.3%) była substytucja. Ominięcia stanowiły jedynie 10.6% wszystkich błędów, a wstawienia zaledwie 6%. Wyniki zdają się potwierdzać słuszność założeń, a w konsekwencji przyjętej w badaniach metodologii. W ujęciu ogólnym, większość hipotez sformułowanych na podstawie teoretycznej analizy porównawczej jęz. hiszpańskiego i polskiego znalazła potwierdzenie w materiale badawczym. Dodatkowo, większość z powtarzających się w korpusie błędów została przewidziana, co potwierdza tezę, iż można przewidzieć większość błędów wymowy w L2 porównując system fonetyczny i fonologiczny jęz. ojczystego osoby uczącej się i jęz. obcego. Z drugiej strony nie wszystkie przewidywania okazały się słuszne, a uczestnicy badań znacznie różnili się między sobą jeśli chodzi o liczbę lub typ popełnianych błędów. Co więcej, nie wszystkie błędy znalezione w korpusie przewidziano. Obserwacje te można odczytywać jako potwierdzenie tezy mówiącej o tym, że niektóre błędy wymowy mogą nie być warunkowane językiem ojczystym uczącego się, bądź też że niektóre błędy łatwiej wyeliminować, w związku z czym u osób reprezentujących zaawansowany poziom w jęz. obcym błędy te mogą już nie występować. Przede wszystkim, jednak, wyniki potwierdzają potrzebę przeprowadzania badań empirycznych w celu weryfikacji założeń teoretycznych dotyczących typowych błędów wymowy dla poszczególnych par językowych.
Badania opisane w rozprawie pozwoliły na stworzenie listy najbardziej problematycznych fonemów i kontekstów z punktu widzenia Hiszpanów uczących się języka polskiego oraz na określenie które z błędów mogą utrudniać komunikację bądź przyczyniać się do postrzegania polskiej mowy nienatywnej przez rodzimych użytkowników jęz. polskiego jako silnie akcentowanej. Na tej podstawie sformułowano sugestie odnośnie do błędów zasługujących na największą uwagę w nauczaniu wymowy. Sugestie te mogą się okazać przydatne przy opracowywaniu optymalnego programu nauczania wymowy jęz. polskiego z myślą o tej konkretnej grupy językowej. Jednakże należy podkreślić, iż potrzebne są dalsze badania percepcyjne z udziałem rodzimych użytkowników jęz. polskiego, aby ustalić, które z błędów uznanych w pracy za zasługujące na największą uwagę w nauczaniu wymowy najbardziej przyczyniają się do postrzegania mowy jako silnie akcentowanej i które są najbardziej szkodliwe z punktu widzenia zrozumiałości komunikatu. Ponadto zaleca się również analizę mowy nienatywnej Hiszpanów posługujących się jęz. polskim pod kątem suprasegmentalnych błędów wymowy, jako iż coraz częściej uznaje się, że nie tylko segmentalne ale również suprasegmentalne błędy mogą uniemożliwiać zrozumienie komunikatu oraz odpowiadać za silny „akcent”. Aby lepiej zrozumieć proces nabywania wymowy w jęz. obcym, warto byłoby zbadać również jakie błędy popełniają Hiszpanie mniej zaawansowani w jęz. polskim. Przede wszystkim, jednak, ze względu na to iż głównym celem rozprawy było zastosowanie wyników przy opracowaniu systemu CAPT opartego na automatycznym rozpoznawaniu mowy oraz automatycznej detekcji błędów, należałoby sprawdzić czy obecne systemy mogą w sposób wiarygodny wykryć błędy uznane w badaniach za najbardziej systematyczne i szkodliwe.The dissertation “An analysis of pronunciation errors in Spanish learners of Polish for purposes of Computer-Assisted Pronunciation Training systems” reports on a study which aimed at establishing an inventory of the most systematic segmental pronunciation errors made by Spanish learners of Polish with a view to using the results for designing a Computer-Assisted Pronunciation Training (CAPT) system targeted at this specific group of learners. CAPT has a lot to offer but at the current stage of technology development, creation of an effective pronunciation tutoring system requires collection and detailed analysis of non-native speech. This is a costly and time-consuming undertaking and, therefore, commercial organizations may not be interested in developing such systems for lesser-spoken languages. At present very little information is available as to what errors are most typical of specific language pairs, especially if they do not include English. Studies into phonetic and phonological interference involving Polish (particularly as a target language) are almost non-existent. The dissertation aims at filling this gap.
In the first chapter the theoretical framework of the study is provided, which includes a review of the main findings and claims of the research into second language (L2) pronunciation acquisition and teaching as well as a discussion on the state of the art in CAPT, its strengths and limitations. The theoretical introduction is followed by a formulation of the main assumptions that guided the development of methodology employed in the study. The principal assumption of the study has been that most pronunciation errors result from interference from the learners’ L1 and, thus, it is possible to anticipate which phonemes and contexts in the L2 might result in mispronunciations by comparing learners’ L1 and the L2. Consequently, a detailed comparison of phonetic and phonological systems of Spanish and Polish was conducted (Chapter 2), followed by an establishment of the final inventory of phonemes and allophones used for error analysis and annotation and a formulation of mispronunciation hypotheses (Chapter 3). On the basis of the latter 108 Polish sentences were prepared, containing potentially problematic phonemes, combinations of phonemes and contexts. This method was to enable collection of a fairly representative sample of the most typical pronunciation errors made by native speakers of Peninsular Spanish (the Spanish of Spain). At the same time, it was to allow the author to test the mispronunciation hypotheses and, thus, to determine which of the differences between Spanish and Polish actually resulted in pronunciation errors since, in agreement with the approach currently prevailing among researchers investigating L2-acquisition processes, it was assumed that not all of the expected errors would occur in the non-native speech collected in the study and not all of the recorded mispronunciations would be committed by all participants. The methodology (procedures of the recordings, post-processing of the recordings, transcription and annotation of the corpus) is described in Chapter 3 of the dissertation.
Chapter 4 provides a detailed description of the findings based on the quantitative and qualitative analysis of non-native read speech coming from eight relatively experienced learners of Polish with Spanish as their L1. Altogether, 864 Polish sentences containing 31148 target segments were analyzed. The participants mispronounced 4143 (13.3%) segments, either by substitution or deletion. Adding 263 insertions, altogether 4406 pronunciation errors were found in the corpus. Substitution was by far the most common type of error, comprising 83.4% of all mispronunciations. In comparison, deletions comprised 10.6% of all errors, and insertions only 6%. The findings seem to confirm the validity of the assumptions and, hence, of the applied method. By way of summary, most of the mispronunciation hypotheses formulated on the basis of the theoretical comparison between Spanish and Polish found support in the empirical data and most of the recurrent errors in the non native speech by Spanish learners of Polish had been anticipated, which substantiates the claim that it is possible to successfully anticipate most L2 errors by comparing learners’ mother tongue and the target language. At the same time, not all of the predictions proved correct and the participants usually varied considerably in terms of the number and/or type of errors they committed. Likewise, some errors found in the corpus had not been anticipated, all of which might be viewed as confirmation of the hypotheses whereby some errors might be motivated by factors other than interference from the L1 and certain problems might be more easily eliminated than others and, thus, be absent from the speech of more advanced L2 learners. Above all, however, the findings confirm the need for empirical verification of theoretical assumptions concerning the most typical pronunciation errors in specific language pairs.
The study conducted in the scope of the dissertation made it possible to determine which Polish phonemes and contexts are most problematic for advanced learners of Polish with Spanish as their L1 and which of the resulting mispronunciations have a potential to hamper communication or to contribute to the impression of foreign-accentedness in listeners. On this basis, suggestions were formulated for devising an optimal pronunciation training curriculum to be targeted at this particular group of learners. Yet, it is strongly advised that a follow-up study is conducted with the participation of native speakers of Polish in order to determine which of the pronunciation errors selected in the current study as deserving greatest priority in pronunciation training contribute most to the perception of non-native speech as heavily accented and which are most detrimental to intelligibility. Further research should also be conducted on suprasegmental errors made by Spanish learners of Polish, as it is an increasingly common view that not only segmental but also prosodic deviations from native pronunciation contribute to the perception of L2 speech as foreign-accented and affect intelligibility. Last but not least, an analysis of pronunciation errors made by less advanced learners of Polish seems worth pursuing in order to achieve a better understanding of the L2 pronunciation learning process. Yet, given the aim of the thesis (i.e. a possible implementation of the results into a CAPT system), it seems essential to conduct additional research to test which of the errors addressed in the suggested curriculum can actually be reliably detected by a recognizer
- …
