406 research outputs found
Temel Mikrocerrahi Uygulamaları
No full textKitapMikrocerrahi uygulamaları için temel kabul edilebilinecek mikroskop kullanımı, cerrahi aletlerin bakım ve kullanımı, arter, ven ve sinir onarımları yanısıra ven greftiyle onarım, uç-yan anatamoz gibi ileri mikrocerrahi tekniklerinin de anlatımını bulacaksınız. Temel mikrocerrahi tekniklerini adım adım anlatırken mikrocerrahi uygulamalarında yaptığımız, mikrocerrahiyle yeni tanışan meslektaşlarımızın da faydalanabileceğini düşündüğümüz farklı tekniklerimizi de göstermeye çalıştık. Tabii ki mikrocerrahi yazdıklarımız kadar kısa ve basit değil ancak temeli özümsemek adına bu kitabın meslektaşlarımıza faydalı olacağını düşünüyoruz
Histopathological evaluation of the effect of hyperbaric oxygen therapy on capsule occurrence around silicone breast prosthesis: Experimental research
No full textMeme operasyonlarında sık olarak silikon meme protezleri kullanılmaktadır. Silikon meme protezlerinde ağrı, sertleşme, memede asimetriye yol açarak ikinci bir operasyona en sık yol açan komplikasyonlardan biri kapsül oluşumudur. Kapsül kontraktürü implant çevresindeki kollajenin yeniden organize edilmesi esnasında oluşur.Yara yüzeyinde kollajen birikimi oksijen basıncı ile ilişkilidir. Literatür tarandığında kapsül oluşumunu azaltmak amacıyla HBO tedavisine rastlanmamıştır. AMAÇ : HBO tedavisinin yara iyileşmesindeki olumlu etkilerinden yararlanılarak silikon etrafında oluşacak kapsül kalınlığının azaltılması ve böylelikle kapsülün olası olumsuz etkilerinin azaltılmasıdır. GEREÇ VE YÖNTEM : Toplam 60 rat 15'erli olmak üzere 4 gruba ayrılarak çalışmaya başlandı. Pürtüklü yüzeye sahip silikon meme implantı tüm ratların sırt bölgesine kas üstü ve kas altı plana yerleştirildi. Grup 3 ve 4'e postoperatif 1. günden başlanarak 15 gün boyunca günde 1 seans Hiperbarik Oksijen Tedavisi (HBOT) verildi. Postoperatif 60. günde tüm gruplarda silikon çevresinde gelişen kapsül kontraktürü incelenmek üzere çevresindeki kapsül alınarak histopatolojik incelemeye gönderildi. BULGULAR : Histopatolojik inceleme sonrası kapsül kalınlığı HBOT verilen grupların kontrol gruplarına göre oranı p < 0.0118 bulunarak anlamlı fark bulunmuştur. Ayrıca fibroblast ve nötrofil sayısı HBOT verilen grup 3 ve grup 4'de kontrol gruplarına göre istatistiksel olarak anlamlı şekilde düşük bulunmuştur. İncelenen kapsül yapısındaki neovaskülarizasyon oranlarına baktığımızda kontrol gruplarına göre HBOT verilen gruplarda anlamlı şekilde yüksek oran saptanmıştır. SONUÇ : Yaptığımız çalışmada HBOT verilen grup 3 ve 4 de kontrol gruplarına göre daha ince kapsül oluşumu gözlendi. İlerleyen çalışmalar gerekmekle birlikte meme augmentasyon yapılan hastalarda HBOT kapsül oluşumunu azaltabilir. Anahtar kelimeler: silikon, meme protezi, kapsül reaksiyonu, kapsül oluşumu, hiperbarik oksijen tedavisiSilicone breast prostheses are frequently used in breast surgery. Causing pain, hardening and breast asymmetry capsule formation is one of the most common complications that give rise to a second operation in silicone breast prosthesis. Capsular contracture occurs during reorganization of the collagen around the implant. Collagen accumulation at the surface of a wound is related to oxygen pressure. There is no clinical or experimental study has been encountered demonstrating the effect of Hyperbaric Oxygen Therapy (HBOT) to reduce capsule formation around breast implant reviewing the literature. PURPOSE : This study aimed to decrease the possible negative effects of the capsule reducing thickness of it around the silicone based on the beneficial effects of HBOT on wound healing. MATERIALS AND METHODS : 60 rats were randomly divided into 4 equal groups , including 15 rats to each one. Silicone breast implants with rough surfaces were placed under and over the muscular plane in the back region of all rats. Starting from the first postoperative day, a HBOT session per day was given to Group 3 and 4 for 15 days. At the sixth postoperative day, capsules around the silicones were removed from all groups and sent to histopathological evaluation to examine the occurence of contracture, respectively. RESULTS : According to histopathological assessment, the ratio of capsular thickening in HBOT group to control group's was found as p <0.0118. Furthermore, fibroblast and neutrophil amounts in group 3 and group 4 rats had gotten HBOT treatment, were significantly less than control groups. Comparing to the control groups, neovascularization rate in capsular structure was exhibited excessively higher in HBOT-treated groups. CONCLUSION : In our study, thinner capsule formation was observed in HBOT- treated groups than control groups. Besides the requirement of progressive studies, HBOT can reduce the capsule formation around silicone prosthesis in patients with breast augmentation. Key words: silicone, breast prosthesis, capsule reaction, capsule formation, hyperbaric oxygen therap
Evaluation of the effect of ectopic replantation on amputate viability in the management of crush-type traumatic amputations in rats
No full textKlinik deneyimler ve raporlarda ektopik replantasyon yapılan olgularda gösterilen yüksek ampütat yaşayabilirliği başarısı bu konuda kontrollü çalışma yapılması ihtiyacını doğurmuştur. Bu çalışmada, deneysel kontrollü bir çalışmayla ezilme tipi yaralanma sonrasında ektopik replantasyonun diğer tekniklerle kıyaslanması ve ampütat yaşayabilirliğinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Bu çalışma için 40 adet Wistar Albino cinsi erkek sıçan, 4 farklı gruba ayrıldı. Grup 1'deki hayvanlara giyotin tarzı ampütasyon ve ortotopik replantasyon, Grup 2'deki hayvanlara ezilme tipi ampütasyon ve ortotopik replantasyon, Grup 3'teki hayvanlara ezilme tipi ampüyasyon ve ven grefti kullanılarak ortotopik replantasyon, Grup 4'teki hayvanlara ezilme tipi ampütasyon ve ektopik replantasyon uygulandı. Yapılan cerrahi işlemler sonrasında, flep yaşayabilirliği ve perfüzyon yüzdesi 3'üncü günde infrared kamera ile, 7'nci günde ise sağ kalan flep alanı oranı ve pedikül damarlarda trombüs oluşup oluşmaması ile değerlendirildi. Ayrıca, 3'üncü ve 7'nci günler elde edilen verilerin birbirleriyle korele olup olmadıkları değerlendirildi. Bulgular: Cerrahi sonrası 3'üncü günde SPY cihazı kullanılarak yapılan değerlendirmelere göre flep perfüzyon yüzdeleri Grup 1'de ortalama %73,5, Grup 2'de ortalama %11,1, Grup 3'te ortalama %65, Grup 4'te ortalama %64,1 olarak tespit edildi. İstatistiki değerlendirmede Grup 1 en iyi Grup 2 en kötü sonuçlara sahipken (p0,05). 7'nci günde çekilen standart fotoğraflar Digimizer görüntü analiz programı ile değerlendirildiğinde, yaşayan flep alanları Grup 1'de ortalama %74,6, Grup 2'de ortalama %2,5, Grup 3'te ortalama %64,5, Grup 4'te ortalama %64 olarak tespit edildi. İstatistiki değerlendirmede Grup 1 en iyi Grup 2 en kötü sonuçlara sahipken (p0,05). 7'nci günde yapılan değerlendirmeye göre Grup 1'de 2 hayvanda, Grup 2'de 9 hayvanda, Grup 3 ve 4'te ise 3'er hayvanda damarlarda trombüs saptandı. Elde edilen veriler istatistiksel olarak değerlendirildiğinde gruplar arasında istatistiki anlamlı fark olduğu görüldüğü (p0.05). When the standard photographs taken on the 7th day were evaluated with the Digimizer image analysis program, the average surviving flap areas were 74.6% in Group 1, 2.5% in Group 2, 64.5% in Group 3, and 64% in Group 4. In the statistical evaluation, while Group 1 had the best and Group 2 the worst results (p0.05). According to the evaluation made on the 7th day, there were trombus formation in the pedicles of 2 animals in Group 1, 9 animals in Group 2, 3 animals in Group 3 and 3 animals in Group 4. When the obtained data were evaluated statistically, it was seen that there was a statistically significant difference between the groups (p<0.05). In all the flaps that were below the threshold level in the perfusion evaluation performed on the 3rd day, complete or nearly complete necrosis were observed on the 7th day. While complete flap survival or partial necrosis were observed in the flaps that were above the threshold level. Conclusion: In crush amputations, when the condition of the amputate is suitable for replantation; we recommend debridement and repair with vein grafting, if it is possible to debride the stump without too much shortening, remove all debris and crushed tissue completely and ensure reliable blood flow at the stump. We recommend temporary ectopic replantation in the cases that it is not possible to meet these conditions, in which the wound contaminated or would probably require repeated debridements and blood flow of the stump is doubtful
Evaluation of the effect of vascularized pedicled jejunal conduit on peripheral nerve regeneration in rats
No full textPeriferik sinir sistemi yaralanmalarında çözülmesi gereken problemler arasında rejenerasyonun tam sağlanamamasının yanı sıra, defektli olguların yönetiminde ortaya çıkan zorluklar yer almaktadır. Her iki problem yüz yıllardır araştırılmakta olup birçok tedavi stratejisi sunulmasına rağmen, elde edilen veriler mevcut problemleri ortadan kaldırmaya yetmemektedir. Sinir defektlerinin onarımında sinir kondüitlerinin geniş kullanım alanı mevcut olup genellikle biyolojik ve sentetik kondüitlerin greft şeklinde uygulanımı sunulmaktadır. Bu çalışmada, sıçanlarda pediküllü jejunum flebinin siyatik sinir rejenerasyonu üzerine etkinliğini değerlendirmeyi amaçladık. Bu çalışma, her grupta 10 (n=10) sıçan olmak üzere 9 grup oluşturularak 90 sıçan üzerinde gerçekleştirildi. Grup 1: Sham grubu- defektsiz sinir onarımı; Grup 2: Sinir grefti grubu- eksize edilen 1 cm'lik sinir segmenti ters çevrilerek sinir grefti şeklinde defekt alana tekrar koapte edildi; Grup 3: Ven greftli onarım grubu- sağ eksternal juguler venden alınan 1 cm'lik ven grefti ters çevrilerek sinir defekt alana koapte edildi ; Grup 4: Jejunum kondüitli defektli sinir onarımı grubu- abdominal alandan transfer edilen 2 cm'lik pediküllü jejunum segmenti siyatik sinirde oluşturulan 1 cm'lik defekt alana adapte edildi; Grup 5: Jejunum kondüitli defektsiz sinir onarımı grubu- abdominal alandan transfer edilen 2 cm'lik pediküllü jejunum segmenti primer epinöral onarılmış siyatik sinir etrafına sarıldı; Grup 6: Jejunum kondüitli sinir grefti grubu- abdominal alandan transfer edilen 2 cm'lik pediküllü jejunum segmenti,siyatik sinirden eksize edilen 1 cm'lik sinir segmenti ters çevrilerek sinir grefti şeklinde yerleştirildikten sonra onarım sahası etrafına sarıldı; Grup 7: Mukozasız jejunum kondüitli defektli sinir onarımı grubu- abdominal alandan transfer edilen 2 cm'lik pediküllü jejunum segmenti mukoza rezeksiyonu sonrasında siyatik sinirde oluşturulan 1 cm'lik defekt alana adapte edildi; Grup 8: Mukozasız jejunum kondüitli defektsiz sinir onarımı grubu- abdominal alandan transfer edilen 2 cm'lik pediküllü jejunum segmenti mukoza rezeksiyonu sonrasında primer onarım sahası etrafına sarıldı ; Grup 9: Mukozasız jejunum kondüitli sinir grefti grubu-abdominal alandan transfer edilen 2 cm'lik pediküllü mukozasız jejunum segmenti, siyatik sinirden eksize edilen 1 cm'lik sinir segmenti ters çevrilerek sinir grefti şeklinde yerleştirildikten sonra onarım sahası etrafına sarıldı. Cerrahi işlemleri takip eden 2.ayda sıçanlara yürüme testi yapılarak Siyatik Fonksiyon İndeks (SFI)' leri hesaplandı. Sıçanlar sakrifiye edildikten sonra onarılan sinirlerden alınan örnekler histopatolojik incelemelerle değerlendirildi. Yürüme testi sonuçları sırasıyla: Grup 1: -101.399, Grup 2: -92.780, Grup 3: -74.780, Grup 4: -93.849, Grup 5: -90.878, Grup 6: -91.58, Grup 7: -71.445, Grup 8: -78.1981, Grup 9: -54.942 şeklinde hesaplandı. Bu değerlendirmeye göre 0-100 arasında değerler elde edilmekte olup 0'a yakın değerler fonksiyonel iyi sonuçları göstermektedir. Mukoza rezeksiyonlu jejunum kondüiti uygulanan gruplar (Grup 7,8 ve 9) SFI açısından istatistiksel anlamlı sonuçlar gösterdi. Histopatolojik parametrelerin grup içindeki ortalamaları ele alınarak gerçekleştirilen karşılaştırmalarda jejunum kondüiti ile onarım uygulanan gruplarda bütün parametreler açısından olumsuz değerlerle karşılaşıldı. Mukoza rezeksiyonu sonrasında jejunum kondüiti uygulanan gruplarda ise anlamlı fark aksonal dejenerasyon, akson yoğunluğu, myelinizasyon ve disorganizasyon parametrelerinde görüldü. Sonuç olarak, bu çalışmada pediküllü jejunum flebinin mukoza rezeksiyonu sonrasında sinir onarım sahasına yerleştirilmesinin rejenerasyon etkinliğini fonksiyonel ve histopatolojik açıdan arttırdığını deneysel model üzerinde gösterdik. Periferik sinir yaralanmalarında tübüler paterne sahip otojen dokunun vaskülarize kondüit flebi şeklinde klinik uygulanmasının rejenerasyon üzerine olumlu katkıları ileri araştırmalarla gösterilebilir.Regeneration following nerve injury is still among the unsolved problems of peripheral nerve surgery; so is management of defective cases. Both of the problems have been investigating for centuries and a great number of treatment strategies have been presented however none of them has overcome the aforementioned issues. Nerve conduits have a broad spectrum of usage İn the repair of nerve defects, and to the best of our knowledge, the application of biological and synthetic conduits is generally executed in the form of graft. In this study, we aimed to evaluate the effects of pedicled jejunal flap on rat sciatic nerve regeneration. A total of 90 rats were divided into 9 groups randomly, 10 rat in each (n=10). Group 1: sham group- primary nerve repair; Group 2: Nerve graft group- following excision of a 1 cm nerve segment it was placed to the same gap in opposite direction; Group 3: Vein graft group- 1 cm vein graft obtained from the right external jugular vein was placed between the distal and proximal nerve segments of sciatic; Group 4: Defective nerve repair group with jejunal conduit- a 2 cm pedicled jejunal segment was transferred from intraabdominal area and placed to the 1 cm gap area of sciatic nerve. Group 5: Primary nerve repair group with jejunal conduit- a 2 cm pedicled jejunal segment was transferred from intraabdominal area and wrapped the sciatic nerve coaptation area. Group 6: Nerve graft group with jejunal conduit- a 2 cm pedicled jejunal segment was transferred from intraabdominal area and wrapped the coaptation areas of distal and proximal segments with a 1 cm nerve graft. Group 7: Defective nerve repair group with mucosa resected jejunal conduit- following the mucosal resection procedure a 2 cm pedicled jejunal segment was transferred from intraabdominal area and placed to the 1 cm gap area of sciatic nerve. Group 8: Primary nerve repair group with mucosa resected jejunal conduit- following the mucosal resection procedure a 2 cm pedicled jejunal segment was transferred from intraabdominal area and wrapped the sciatic nerve coaptation area. Group 9: Nerve graft group with mucosa resected jejunal conduit- following the mucosal resection procedure a 2 cm pedicled jejunal segment was transferred from intraabdominal area and wrapped the coaptation areas of distal and proximal segments with a 1 cm nerve graft. Walking track analysis was performed to the rats at the end of 2 months period and SFI (Sciatic Function Index) was calculated. Examples took from the rats following the sacrifice were assessed regarding to histopathological parameters. SFI results were as follows: Group 1: -101.399, Group 2: -92.780, Group 3: -74.780, Group 4: -93.849, Group 5: -90.878, Group 6: -91.58, Group 7: -71.445, Group 8: -78.1981, and Group 9: -54.942. According to this index, values close to 0 are found to be better results. Significant differences were revealed between the mucosa resected jejunal conduit applied groups (Group7,8,and 9) and the others in terms of SFI. According to comparison of mean values of histopathological parameters, unfavorable results of jejunal conduit applied groups were observed in all of them. Significant differences of axonal degeneration, axonal density, myelinization and disorganization parameters were found out in mucosa resected jejunal conduit applied groups. Consequently, in this experimental study, we demonstrated that pedicled jejunal conduits after resection of mucosa facilitated regeneration of sciatic nerve both functionally and histopathologically. Furhter clinical studies investigating the effects of pedicled autogenous tubular tissues on peripheral nerve regeneration can contribute to the literature
A new technique in peripheral nerve repair: establishment of a new neurovascular relationship in the repair line (NEO-neurovascularization) and its effect on nerve recovery and muscle atrophy
No full textPeriferik sinir yaralanmaları ve onarım teknikleri günümüzde en çok üzerinde
durulan konulardan birisidir. Sinir kesisi için önerilen altın standart onarım şekli gerilimsiz
koaptasyon olmasına rağmen, bu yöntem her zaman uygulanamayabilir. Defektli sinir
yaralanmalarında önerilen altın standart yöntem ise sinir otogrefti ile onarımdır; fakat bu
yöntem ile elde edilen sonuçlar optimal olmaktan uzaktır. Alternatif olarak; ven kondüiti,
yapay kondüitler, mezenkimal kök hücre veya VEGF destekli kondüitler denenmiştir. Sinir
grefti veya diğer kondüitlerin temel kısıtlayıcı özelliği kendi vasküler kaynağının
olmamasıdır. Bunun için pediküllü, prefabrike ve serbest sinir flepleri denenmiştir. Sinir
fleplerin, normal sinir greftine göre daha üstün sonuçlar göstermesine rağmen, mikrocerrahi
anastomoz gerektirmesi, flep seçeneklerinin kısıtlı olması ve tromboz geliştirebilmesi gibi
dezavantajları da mevcuttur. Bu çalışmada, onarılan sinirin onarım hattını yanındaki brakial
artere tespit ederek nörovaskülar ilişkiyi yeniden kurmayı, siniri vaskülarize etmeyi ve
bunun hem histolojik hem de fonksiyonel iyileşme üzerindeki etkisini araştırmayı
amaçladık.
7 grup üzerinde yapılan bu çalışmada, her grupta 7 rat olacak şekilde toplam 42 tane
rat üzerinde yeni tanımladığımız tekniği araştırdık. 1. grup (Sham): 2. Grubun sol median
sinirlerinden oluştu ve hiçbir cerrahi hasar görmedi. 2. grup (kontrol): bu gruptaki median
sinirler kesildi ve primer koaptasyon şeklinde onarıldı. 3. grup (sinir grefti): bu gruptaki
median sinirlerden 7 mm’lik segment çıkarıldı ve ters çevirilerek sinirin proksimal ve distal
güdüklerine koapte edildi. 4. grup (ven grefti): bu gruptaki median sinirlerden 7 mm’lik
segment çıkarıldı, defekt eksternal jugular venden alınan ven greftiyle onarıldı. 5. grup
(primer koaptasyon + arterializasyon): bu gruptaki median sinirler primer koapte edildikten
sonra brakial artere üç noktadan tespit edildi. 6. grup (sinir grefti + arterializasyon): bu grup
3. gruptan farklı olarak sinir grefti ve onarım hattının proksimali ve distali brakial artere
tespit edildi. 7. grup (ven grefti + arterializasyon): bu grup 4. gruptan farklı olarak ven grefti
ve onarım hattının proksimali ve distali brakial artere tespit edildi.
Çalışmaya başlamadan önce tüm hayvanların ağırlıkları kaydedildi. Cerrahi
işlemlerden 2 hafta sonra ağrılı uyaran, Von Frey ve çekme gücü testlerine haftalık bakıldı.
Çalışma 13. haftada sonlandırıldı. Çalışmayı sonlandırmadan önce hayvanlar tekrar tartıldı,
yürüme testi ve EMG testleri uygulandı. Örnekleri alırken damarların geçişinden emin
vi
olmak ve nabız ve tansiyon değerlerine bakmak için ratların brakial arterleri kateterize edildi.
Daha sonra ratların FCR kas ağırlıkları kaydedildi. Histopatolojik ve immünhistokimyasal
değerlendirme için ilk 4 grubun sadece sinirleri, diğer grupların ise sinirleri arterleriyle
birlikte enblok şekilde alındı.
Yakalama gücü testinde grup 3-6 karşılaştırmasında 8. haftadan itibaren, grup 3-7 de
ise 7. haftadan itibaren anlamlı fark saptandı (p<0.05). Grup 4-5 karşılaştırmasında 4.
haftada, grup 4-6 karşılaştırmasında ise 5. haftada anlamlı fark saptandı (p<0.05). Grup 4-7
karşılaştırmasında 6. haftadan itibaren anlamlı fark saptandı (p<0.05). Diğer
karşılaştırmalarda anlamlı fark saptanamadı (p>0.05). Von Frey testinde grup 2-4 ve grup 4-
6 karşılaştırmalarında 5. haftadan itibaren anlamlı fark saptandı (p<0.05). Grup 3-5, grup 4-
5, grup 5-7 ve grup 6-7 karşılaştırmalarda 9. haftadan itibaren anlamlı fark saptandı (p<0.05).
grup 3-6, grup 3-7 ve grup 4-7 karşılaştırmalarda 8. haftadan itibaren anlamlı fark saptandı
(p<0.05). Sinir grefti yapılan grupların (grup 3 ve grup 6) arasında inflamasyon, fibrozis ve
askonal dejenerasyon açısından anlamlı fark saptandı (p<0.05). Grup 3 sırayla, 1.57, 2.14 ve
1 ortalama değerlerle daha çok inflamasyon, fibrozis ve aksonal dejenerasyon gösterdi. Ven
grefti yapılan grupların (grup 4 ve grup 7) arasında fibrozis, aksonal dejenerasyon, lif sayısı,
miyelinizasyon, dezorganizasyon ve S100 boyanma yoğunluğu açısından istatistiksel olarak
anlamlı fark saptandı(p<0.05). Kas ağırlığı, hayvan ağırlığı, yürüme testi ve EMG testinde
istatistiksel olarak anlamlı fark saptanamadı (p>0.05).
Sonuç olarak; onarım hattının vakülarize edilmesi, sinir grefti ve ven greftinde daha
iyi fonksiyonel ve histolojik iyileşme sağladı. Literatürle uyumlu bir şekilde vaskülarize
greftler, vaskülarize olmayan greftlere göre daha erken ve tam fonksiyonel iyileşme gösterdi.
Duyusal iyileşme, 12. haftada hiç cerrahi yapılmayan sinirle aynıydı. Tanımladığımız teknik,
literatürde yapılan vaskülarizasyon tekniklerinden farklı olarak, mikrocerrahi anastomoz
gerektirmemekte, tromboz riski taşımamakta ve bu teknikle ven grefti gibi diğer sinir
kondüitleri de vaskülarize edilebilmektedir. Ayrıca, bu teknikte kullanılan damarın
adventisya tabakasındaki sinir ağı, arter akım yönü ve nabız dalgasının bu iyi sonuçlarda
katkısının olduğunu düşünmekteyiz. Bu etkinin net bir şekilde ortaya konabilmesi için ek
çalışmalara ihtiyaç vardır.Peripheral nerve injuries and their repair techniques are one of the most emphasized
issues in the field of plastic surgery today. The gold standard form of repair recommended
for a nerve cut is tension-free coaptation. But this is not always the method that can be
applied. Although nerve autograft is the gold standard method recommended for defected
nerve injuries, the results obtained with this method are not optimal. Alternatively, vein
conduits, artificial conduits, mesenchymal stem cell or VEGF supported conduits have been
tried. The main limitation of nerve grafts or other conduits is the lack of their own vascular
supply. For this reason, pedicled, prefabricated and free nerve flaps were also tried. These
flaps showed superior results than normal nerve grafts. However, they also have
disadvantages such as requiring microsurgical anastomosis, limited flap options and the risk
of developing thrombosis. In this study, we aimed to vascularize the repair line of the
repaired nerve by re-creating the neurovascular relationship with the adjacent brachial artery
and to investigate its effect on both histological and functional recovery.
In this study, we investigated the newly defined technique on a total of 42 rats, on 7
groups, with 7 rats in each group. Group 1 (Sham): It consisted of the left median nerves of
Group 2 and did not undergo any surgical procedure. Group 2 (control): the median nerves
in this group were cut and repaired as primary coaptation. Group 3 (nerve graft): A segment
of 7 mm was removed from the median nerves in this group and reversed and coapted to the
proximal and distal stumps of the nerve. Group 4 (vein graft): 7 mm segment from the
median nerves in this group was removed, the defect was repaired with a vein graft taken
from the external jugular vein. Group 5 (primary coaptation + arterialization): median nerves
in this group were fixed to the brachial artery at three points after primary coaptation. Group
6 (nerve graft + arterialization): Unlike Group 3, in this group the nerve graft was fixed to
the brachial artery, the median nerve also was fixed proximal and distal to the repair line.
Group 7 (vein graft + arterialization): Unlike Group 4, in this group the vein graft was fixed
to the brachial artery, the median nerve also was fixed proximal and distal to the repair line
The weights of all animals were recorded before starting the study. Two weeks after
the experiment, nocisecptive stimulus, Von Frey and grasping strength tests were checked
weekly. The study was terminated at week 13. Before terminating the study, animals were
reweighed, Gait-walk test and EMG tests were performed. The brachial arteries of the rats
viii
were catheterized to ensure the passage of the vessels and to check the pulse and blood
pressure values while taking the samples. Then, the FCR muscle weights of the rats were
recorded. For histopathological and immunohistochemical evaluation, only the nerves of the
first 4 groups and the nerves of the other groups together with their arteries were taken as
en-bloc.
In the grasping strength test, a significant difference was found starting from the 8th
week in Group 3-6 comparison, and from the 7th week in Group 3-7 (p<0.05). A significant
difference was found at the 4th week in the group 4-5 comparison, and at the 5th week in
the group 4-6 comparison (p<0.05). In group 4-7 comparison, a significant difference was
detected starting from the 6th week (p<0.05). No significant difference was found in other
comparisons (p>0.05). In the Von Frey test, a significant difference was found in Group 2-
4 and Group 4-6 comparisons starting from the 5th week (p<0.05). Group 3-5, group 4-5,
group 5-7 and group 6-7 comparisons showed a significant difference starting from the 9th
week (p<0.05). Group 3-6, group 3-7 and group 4-7 comparisons showed a significant
difference from the 8th week (p<0.05). There was a significant difference in inflammation,
fibrosis and asconal degeneration between the nerve grafting groups (group 3 and group 6)
(p<0.05). Group 3 showed more inflammation, fibrosis and axonal degeneration with mean
values of 1.57, 2.14 and 1, respectively. A statistically significant difference was found
between the vein grafted groups (group 4 and group 7) in terms of fibrosis, axonal
degeneration, fiber count, myelination, disorganization and S100 staining intensity (p<0.05).
There was no statistically significant difference in muscle weight, animal weight, walking
test and EMG test (p>0.05).
In conclusion, vascularizing the repair line provided better functional and
histological recovery in nerve graft and vein graft. Consistent with the literature,
vascularized grafts showed earlier and full functional recovery than non-vascularized grafts.
Sensory recovery was the same as for the nerve that had no surgery at Week 12. The
technique we describe, unlike the vascularization techniques performed in the literature, does
not require microsurgical anastomosis, does not carry the risk of thrombosis, and other nerve
conduits such as ven grafts can be vascularized with this technique
The effect of different application timings of hyperbaric oxygen treatment on nerve regeneration in rats
No full textBackgroundThe aim of the study was to determine the effect of different application timings of hyperbaric oxygen treatment (HBO) on nerve regeneration in rats. Materials and MethodsA total of forty 12-week-old female Wistar albino rats were used. The sciatic nerve was transected. The nerve ends were then realigned and repaired using standard microsurgical techniques. Animals were randomly assigned to four groups: 1) No hyperbaric oxygen, sectioned and repaired; 2) HBO started at postoperative first hour, sectioned and repaired; 3) HBO started at postoperative first week, sectioned, and repaired; and 4) HBO started at postoperative second week, sectioned, and repaired. All rats in all groups were evaluated with gait analysis at 8 and 16 weeks postoperatively. Sciatic function index was calculated. Sciatic nerve samples were taken after gait analysis at 16th week. Foreign body reaction, the intensity of the inflammatory cells and types, repair-associated vascular proliferation in the field, axonal vacuolar degeneration of the fibers from the cut line transition density and switching layout, and myelinization density with perineural sheath were evaluated histopathologically. ResultsAt the 16th week, group 2 demonstrated the best gait analysis results. Gait analysis was better for group 3 than groups 1 and 4 (P0.05). Fibrosis was statistically less in group 2 than that in other groups (P0.05). ConclusionsOur results suggest that initiating HBO early after nerve repair will make a positive impact on recovery. (c) 2016 Wiley Periodicals, Inc. Microsurgery 36:586-592, 2016.Necmettin Erbakan University, Department of scientific research projects [131218025]The authors thank Mehmet Uyar, MD, for his statistical analysis support. Bilsev Ince, MD is the guarantor of this work and, as such, had full access to all the data in the study and takes responsibility for the integrity of the data and the accuracy of the data analysis. The research was not sponsored by an outside organization. All of the authors have agreed to allow full access to the primary data and to allow the journal to review the data if requested. None of the authors has a financial interest in any of the products, devices, or drugs mentioned in this manuscript. This research was supported by Necmettin Erbakan University, Department of scientific research projects (No: 131218025)
Response to Commentary on Effect of Vitamin D Deficiency on Hypertrophic Scarring
No full text[Abstract Not Availabe
Ratlarda deri fleplerinin yaşayabilirliğini arttırmada Rosmarinus officinalis'in etkisi / The effects of Rosemary into improving survivability of skin flaps in rats
No full textAn assessment of the effects of serum vitamin d levels on snoring in patients who have undergone septorhinoplasty
No full textBackground/Aim: The aim of the study was to determine the clinical and radiological effects of septorhinoplasty and the change in serum Vitamin D levels on snoring. Patients and Methods: Sixty patients who attended with complaints of snoring, difficulty in breathing through the nose, and nasal deformity were included in this prospective study. Patients who only underwent septorhinoplasty were defined as Group 1, patients who underwent septorhinoplasty and were administered Vitamin D were defined as Group 2, and patients who were administered Vitamin D without undergoing septorhinoplasty were defined as Group 3. Results: In Groups 2 and 3, changes in the anteroposterior diameter of the air column, column of the airspace, and thickness of the soft palate and the uvula were statistically significant. Snoring decreased significantly at every postoperative follow-up in all three groups. This decrease was significantly higher in Group 2 than in Groups 1 and 3. Conclusions: We determined that one reason for snoring may be Vitamin D deficiency. Replacement of Vitamin D with removal of the upper respiratory tract problems may prevent snoring in patients with snoring and Vitamin D deficiency
Response to Comparison of the Efficacy of Homologous and Autologous Platelet-Rich Plasma (PRP) for Treating Androgenic Alopecia
No full text[Abstract Not Availabe
- …
