1,720,978 research outputs found
Kafeik asit fenetil ester (CAPE) ve pinocembrin kombinasyonlarının insan dişeti fibroblast hücrelerinin (HGF-1) proliferasyonu ve yara iyileşmesi üzerine etkilerinin araştırılması
Get PDFAmaç: Geleneksel tıpta yaygın olarak kullanılan ve bal arıları tarafından bitkilerden toplanan bir ürün olan propolisin iki temel biyoaktif bileşeni olan kafeik asit fenetil ester (CAPE) ve pinocembrin terapötik özellikleri ile öne çıkmaktadır. CAPE'nin antioksidan, antienflamatuvar, antimikrobiyal, kemoterapötik özellikleri ve apoptoz mekanizmasına etkileri üzerine birçok çalışma mevcuttur. Pinocembrinin doza bağlı olarak hücre proliferasyonunu artırması, antifibrotik, antifungal, antienflamatuvar ve proapoptotik özellikleri gösterilmiştir. Propolisle yapılan çalışmaların sonuçlarına göre, içinde bulunan etken maddelerin sinerjik etkileri olabileceği öne sürülmektedir. Maddelerin yara iyileşmesi üzerine yapılan çalışmaları dikkate alındığında, oral fibroblast hücresinin yara iyileşmesine destekleyici etkisinin olacağı düşünülebilir. Bu amaçla CAPE ve/veya pinocembrinin dişeti fibroblast (HGF-1) proliferasyonuna ve yara iyileşmesine etkisi, antienflamatuvar ve antifibrotik etkileri belirlendi. Yöntem: CAPE ve pinocembrinin HGF-1 proliferasyonuna etkisi, MTT testi ile; yara iyileşmesine olan etkileri HGF-1 monokültürlerinde yara çizik testi ile in vitro olarak değerlendirildi. CAPE ve pinocembrinin HGF-1 üzerinde antienflamatuvar ve antifibrotik etkileri in vitro olarak MTT testi ile incelendi. Fibrozis belirteçleri olan kollajen ve fibronektin düzeyleri Western blot yöntemi kullanılarak belirlendi. Bulgu: CAPE'nin 100 µM dozunun 24. saatte, 10 µM dozunun 72. saatte HGF-1 hücreleri üzerinde istatistiksel anlamlı bir sitotoksik etkisi görüldü. (p<0.05) CAPE (1 nM-100 µM) doza bağlı olarak hücre canlılığını azalttı. Pinocembrinin 100 µM dozunun HGF-1 hücreleri üzerinde istatistiksel anlamlı bir sitotoksik etkisi görülmedi. Uygulanan pinocembrin dozlarının (1 nM-100 µM) hücre canlılığına etkisi kontrol grubu ile benzerdi. CAPE ve pinocembrininin birlikte uygulanmasının sinerjik etkisi görülmedi. CAPE ve pinocembrinin sitotoksik olmayan dozlarının yara iyileşmesine etkisi kontrol grupları ile benzerdi. CAPE 1 µM ve 10 µM dozları TNF-α ile birlikte uygulandığında HGF-1 hücresine sitotoksik etkisinde azalma görüldü, fakat istatistiksel olarak anlamlı değildi. CAPE'nin HGF-1 hücresine sitotoksik olan 100 µM dozunun, enflamatuvar ortam içinde HGF-1 hücresine uygulandığında istatistiksel anlamlı bir proliferatif etkisi görüldü. (p<0.05) Enflamatuvar ortamda CAPE 10 µM dozunun HGF-1 hücresine sitotoksik etkisinin azaldığı görüldü, fakat istatistiksel olarak anlamlı değildi. CAPE (50 nM) ve pinocembrin (100 nM), kollajen ve fibronektin ekspresyonunu baskıladı. Sonuç: CAPE ve pinocembrinin dişeti fibroblastları üzerinde enflamasyonu baskılama, yara iyileşmesini destekleme ve aşırı fibröz doku oluşumunu önleme potansiyeli, bu bileşiklerin dişeti hastalıkları ve oral mukozal doku patolojilerinin tedavisinde iyileşmeyi destekleyici ajanlar olarak kullanılabileceğini düşündürmektedir.Objective: Propolis, a product commonly used in traditional medicine and collected by honeybees from plants, contains two main bioactive compounds, caffeic acid phenethyl ester (CAPE) and pinocembrin, which stand out for their therapeutic properties. CAPE has been widely studied for its antioxidant, anti-inflammatory, antimicrobial, chemotherapeutic properties, and effects on apoptosis mechanisms. Pinocembrin, depending on the dosage, has been shown to enhance cell proliferation, as well as exhibit antifibrotic, antifungal, anti-inflammatory, and pro-apoptotic properties. Based on the results of studies on propolis, it is suggested that the active compounds may have synergistic effects. Considering studies on wound healing, it is believed that these compounds could support wound healing in oral fibroblast cells. In this context, the effects of CAPE and/or pinocembrin on gingival fibroblast (HGF-1) proliferation and wound healing, as well as their anti-inflammatory and antifibrotic effects, were determined. Method: The effects of CAPE and pinocembrin on HGF-1 proliferation were evaluated in vitro using the MTT assay, while their effects on wound healing were assessed using a wound scratch assay in HGF-1 monolayer cultures. The anti-inflammatory and antifibrotic effects of CAPE and pinocembrin on HGF-1 were investigated in vitro through the MTT assay. The levels of fibrosis markers, collagen and fibronectin, were determined using the Western blot technique. Result: The 10 µM dose of CAPE showed a significant cytotoxic effect on HGF-1 cells. CAPE (1 nM-100 µM) decreased cell viability in a dose-dependent manner. The 100 µM dose of pinocembrin did not exhibit a significant cytotoxic effect on HGF-1 cells. The effects of pinocembrin doses (1 nM-100 µM) on cell viability were similar to the control group. The combined application of CAPE and pinocembrin did not show a synergistic effect. The non-cytotoxic doses of CAPE and pinocembrin had similar effects on wound healing as the control groups. When CAPE at doses of 1 µM and 10 µM was administered together with TNF-α, a reduction in its cytotoxic effect on HGF-1 cells was observed, however, this reduction was not statistically significant. The 100 µM dose of CAPE, which was cytotoxic to HGF-1 cells, exhibited a statistically significant proliferative effect when applied to HGF-1 cells in an inflammatory environment. In the inflammatory environment, the cytotoxic effect of the 10 µM dose of CAPE on HGF-1 cells was observed to decrease, however, this decrease was not statistically significant. CAPE (50 nM) and pinocembrin (100 nM) suppressed collagen and fibronectin expression. Conclusion: The potential of CAPE and pinocembrin to suppress inflammation, support wound healing, and prevent excessive fibrous tissue formation in gingival fibroblasts suggests that these compounds could be used as supportive agents in the treatment of periodontal diseases and oral mucosal tissue pathologies
Ultrasonik kazıyıcıların neden olduğu Aerosol kontaminasyonu ve yüksek hacimli aspirasyon sistemlerinin etkinliğinin karşılaştırılması: İn Vitro
Get PDFDiş Hekimliği Fakültesi, Periodontoloji A.B.D. Araştırma ProjesiAraştırma Projesi elektronik ortamda bulunmaktadır.Amaç: Bu çalışmanın amacı piezzoelektrik ultrasonik kazıyıcı ile çalışırken üretilen damlacık kontaminasyonunu ölçerek farklı yüksek hacimli aspirasyon sistemlerinin etkinliğini karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Fantom kafa modelinde piezzoelektrik ultrasonik kazıyıcı kullanılarak farklı aspirasyon sistemleri altında (Grup S: Sakşın, Grup L: Lobster retractor aspirator + Sakşın, Grup AD: WS Aerosol Defender + Sakşın, Grup CS: Hekim Yardımcısı ile Yüksek Hacimli Cerrahi Aspiratör + Sakşın) 20 dakika diş yüzeyi temizliği yapıldı. Tüm denemeleri aynı diş hekimi gerçekleştirdi ve her grup için 7 tekrar yapıldı. Beyaz filtre kağıtlar horizontal yönde 60° aralıklarla saat 12, 2, 4, 6, 8, 10 yönlerine ve vertikal yönde olmak üzere 30, 60 ve 90 cm mesafeye plastik çubukların üzerine yerleştirildi. Her filtre kağıdına konumuna göre harf kodu verildi. Plastik çubukların yerleştirildiği saat 12, 2, 4, 6, 8 ve 10 yönlerini temsil edecek şekilde sırasıyla A, B, C, D, E, F harfleri ve vertikal yön için V harf kodu verildi. D kodunu alan saat 6 yönüne yerleştirilen kağıtlar hastanın üzerine denk gelmekteydi. E kodunu alan saat 8 yönüne yerleştirilen kağıtlar hekimi temsil etmektedir. Ultrasonik kazıyıcının su haznesine 1 gr metilen mavisi 1 litre distile suya eklendi. 20 dakika sonunda filtre kağıtlarda boya kontaminasyonu gözlendi ve kağıtlar fotoğraflanarak kaydedildi. Numaralandırılan fotoğraflardaki kağıtların boyanma yüzdesinin ölçümü Image J® programında, kör bir değerlendirici tarafından 2 kez tekrar edilerek yapıldı. Farklı gruplardaki kontaminasyon miktarları istatistiksel olarak Kruskal-Wallis testi ve Wilcoxon testi ile karşılaştırıldı; anlamlı bulunduğunda ikili karşılaştırmalar Bonferroni düzeltmesi uygulanan Dunn testi ile gerçekleştirildi. Bulgular: Hekim üzerindeki düzlemde (E), AD (p=0, 038), CS (p=0, 001) ve L (p=0, 007) gruplarında en fazla kontaminasyon istatistiksel anlamlı olarak hekimin göğsü ve sağ kolunda izlendi. Hekimin üzerindeki kontaminasyonun önlenmesinde GrupAD, GrupS'den istatistiksel anlamlı olarak daha başarılı bulundu (p=0, 015). Hekimin sağ ayağı üzerine yerleştirilen E6 kodlu kağıt yalnızca GrupS tarafından 1 kez boyandı. Hekimin giydiği tek kullanımlık önlüğün içine yerleştirilen E7 kodlu kağıt hiçbir deney grubunda boyanmadı. En çok 30 cm (1.) ve 60 cm'deki (2.) kağıtlar olmak üzere saat 4 yönündeki C ve saat 6 yönündeki D düzlemleri boyandı. En az saat 12 yönündeki A düzlemi ve sonrasında saat 10 yönündeki F düzlemi boyandı. A, B ve V düzlemlerindeki kağıtlar GrupAD ve GrupCS tarafından hiç boyanmadı. C düzleminde 30 cm mesafedeki kontaminasyonun önlenmesinde GrupAD, GrupS (p=0, 001) ve GrupL'ye (p=0, 008) göre istatistiksel anlamlı olarak daha başarılı bulundu. D düzleminde 30 ve 60 cm mesafedeki kontaminasyonun önlenmesinde GrupAD ve GrupL, GrupS'ye göre istatistiksel anlamlı olarak daha başarılı bulundu. F düzleminde 30 cm mesafedeki kontaminasyonun önlenmesinde GrupCS, GrupS'den istatistiksel anlamlı olarak daha başarılı bulundu (p=0, 013). Sonuç: Aerosol kaynağına olan mesafe azaldıkça kontaminasyon artar. GrupAD, en az sayıda düzlemde kontaminasyon oluşturan cihazdır. Grup AD, tüm düzlemlerde ve kağıtlarda Grup S'den istatistiksel anlamlı olarak daha az kontaminasyon oluşturmuştur (p=0, 001). Yüksek hacimli aspiratöre bağlanan cihazlar kullanılamadığında sakşına ek olarak diş hekimi yardımcısı ile yüksek hacimli aspiratör kullanımı, kontaminasyonun azaltılmasında etkili bulundu. Sakşının, oluşan damlacığın azaltılmasında etkisi kullanılan diğer cihazlara göre daha azdır. Hastanın bulunduğu düzlem, tüm cihazlar için kontaminasyonun önlenmesinde en zorlu bölgelerdendir. Hekim önlüğü, içindeki kıyafetlerin kontaminasyonunun önlenmesinde yeterlidir.;Aerosol, Damlacık, COVID-19, Sakşın, Yüksek Hacimli Cerrahi Aspiratör, Aerosol Defender, Lobster.;Aerosol, Splatter, COVID-19, Suction, High Volume Evacuator, Aerosol Defender, Lobster
Going Beyond Counting First Authors in Author Co-citation Analysis
Get PDFThe present study examines one of the fundamental aspects of author co-citation analysis (ACA) - the way co-citation
counts are defined. Co-citation counting provides the data on which all subsequent statistical analyses and mappings
are based, and we compare ACA results based on two different types of co-citation counting - the traditional type that
only counts the first one among a cited work's authors on the one hand and a non-traditional type that takes into
account the first 5 authors of a cited work on the other hand. Results indicate that the picture produced through this non-traditional author co-citation counting contains more coherent author groups and is therefore considerably clearer. However, this picture represents fewer specialties in the research field being studied than that produced through the traditional first-author co-citation counting when the same number of top-ranked authors is selected and analyzed. Reasons for these effects are discussed
Comparison of gingival thickness measurement methods
No full textGiriş-Amaç: Sağlıklı periodonsiyumun görüntüsü diş numarasına, şekline, pozisyonuna,
altındaki kemiğin morfolojisine, genetik ve çevresel faktörlere bağlı olarak değişebilir ve
periodontal biyotip olarak ifade edilir. Dişeti biyotipi cerrahi ve cerrahisiz periodontal
tedavilerin başarısını etkiler. Çalışmamızda ultrasonik kalınlık ölçüm cihazı, transgingival
ölçüm ve dental volumetrik tomografi ile belirlenen dişeti kalınlıklarının tutarlılığının
değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Ayrıca periodontal sondanın görünürlüğü ve görsel
değerlendirme ile belirlenen dişeti biyotipinin dişeti kalınlığı ölçüm yöntemleri ile
karşılaştırılması amaçlanmıştır.
Gereç - Yöntem: Çalışmaya 20 kadın 11 erkek birey dahil edildi. Ultrasonik kalınlık ölçüm
cihazıyla, transgingival ölçüm ve dental volumetrik tomografi ölçümü ile her birey için 5
noktadan dişeti kalınlığı ölçüldü. Dental volumetrik tomografiden vestibül kemik kalınlığının
ve mine sement sınırı ile vestibül kemik arasındaki mesafenin ölçümü yapıldı. Bireylerin
periodontal biyotipleri santral dişten ölçülen kuron en/boy oranı, papil yüksekliği, papil
genişliği ve keratinize dişeti genişliği göz önünde bulundurularak görsel değerlendirmeyle ve
periodontal sondanın görünürlüğüne göre belirlendi. Verilerin değerlendirilmesi Shapiro-Wilk
testi, Spearman korelasyon analizi, Kümeleme Analizi, Mann-Whitney U testi, Tukey-Kramer
testi, Intraclass Correlation Coefficient istatistiksel analizleri ile yapıldı.
Bulgular: Dişeti kalınlığı ölçüm yöntemleri arasında istatistiksel anlamlı pozitif korelasyon
bulundu. Erkek bireylerin dişeti kalınlığı kadınlarınkinden daha fazla bulunup, bireylerde
aproksimal dişetinin dişlerin vestibül yüzeyindekinden daha kalın olduğu tespit edildi. Dişeti kalınlığının santral dişten kanin dişe doğru anlamlı azaldığı görüldü. Periodontal sondanın
görünürlüğüne göre ince ve kalın biyotipli olarak gruplandırılan bölgelerin dişeti kalınlıkları
arasında istatistiksel anlamlı fark gözlenirken, görsel değerlendirme ile belirlenen biyotipte
bu farka rastlanmadı. Periodontal sondanın görünürlüğüne göre belirlenen biyotip ile görsel
değerlendirme ile belirlenen biyotip arasında uyum zayıf bulundu.
Sonuçlar:Bu çalışmanın sınırları dahilinde girişimsel olmayan DVT ve ultrasonik kalınlık ölçüm
cihazı ile dişeti kalınlığının belirlenmesi transgingival sondalama ile uyumlu sonuçlar vermiştir
ve güvenilir yöntemlerdir. Biyotipin belirlenmesinde periodontal sondanın silüetinin
değerlendirilmesi uygulama kolaylığı olan güvenilir bir yöntemken, görsel değerlendirme
biyotipin belirlenmesinde güvenilir bir yöntem değildir.Aim:The appearance of a healthy periodontium may vary depending on the number of
teeth, shape, position, morphology of the underlying bone, genetic and environmental
factors and is expressed as a periodontal biotype. Gingival biotype affects the success of
periodontal surgery and nonsurgical periodontal treatment. The aim of our study was to
evaluate the consistency of gingival thickness determined by ultrasonic device, transgingival
measurement and dental volumetric tomography. Furthermore, it was aimed to compare
the gingival biotype determined by periodontal visibility or visual evaluation with gingival
thickness measurements.
Material and Methods: Twenty female and eleven male individual were included in the
study.Gingival thickness was measured from 5 site for each individual by ultrasonic thickness
gauge, transgingival measurement and dental volumetric tomography imaging. Vestibular
bone thickness and distance from cementoenamel junction to the vestibule bone were
measured from dvt imaging. The periodontal biotypes of the induviduals were determined
by transparancy of the periodontal probe and visual evaluation. Visual assessment was made
considering crown width/crown length ratio measured from the central tooth, papillary
height, papillary width, and keratinized gingival width .Data were analyzed by Shapiro-Wilk
test, Spearman correlation analysis, Cluster Analysis, Mann-Whitney U test, Tukey-Kramer
test and Intraclass Correlation Coefficient statistical analysis.
Results: A statistically significant positive correlation was found between gingival thickness
measurement methods.It was found that the gingival thickness of the male subjects was
higher than that of the women and the aproximal gingiva in the individuals was thicker than the vestibular gingiva of the teeth. It was seen that the thickness of the gingiva declined
significantly from the central tooth to canines. There was a statistically significant difference
between the gingival thicknesses of the zones classified as thin and thick biotypes according
to the visibility of the periodontal probe, but no significant difference was detected in the
visual evaluation method. The biotype determination according to the transparancy of the
periodontal probeshowed poor relation with the visual evaluation method.
Conclusions: Within the limits of this study, the determination of gingival thickness by CBCT
imaging and ultrasonic thickness gauges yielded results consistent with transgingival probing
and are reliable methods. Assessment of the periodontal biotype by transparancy of the
periodontal probe is a reliable method that is easy to apply, whereas visual assessment is
not a reliable method for determining the biotype
Variations on the Author
Get PDF“Variations on the Author” discusses two of Eduardo Coutinho’s recent films (Um Dia na Vida, from 2010, and Últimas Conversas, posthumously released in 2015) and their contribution to the general question of documentary authorship. The director’s filmography is characterized by a consistent yet self-effacing form of authorial self-inscription: Coutinho often features as an interviewer that rather than express opinions propels discourses; an interviewer that is good at listening. This mode of self-inscription characterizes him as an author who is not expressive but who is nonetheless markedly present on the screen. In Um Dia na Vida, however, Coutinho is completely absent form the image, while Últimas Conversas, on the contrary, includes a confessional prologue that moves the director from the margins to the center of his films. This article examines the ways in which these works stand out in the filmography of a director who offers new insights into the notion of cinematic authorship
Appropriate Similarity Measures for Author Cocitation Analysis
Get PDFWe provide a number of new insights into the methodological discussion about author cocitation analysis. We first argue that the use of the Pearson correlation for measuring the similarity between authors’ cocitation profiles is not very satisfactory. We then discuss what kind of similarity measures may be used as an alternative to the Pearson correlation. We consider three similarity measures in particular. One is the well-known cosine. The other two similarity measures have not been used before in the bibliometric literature. Finally, we show by means of an example that our findings have a high practical relevance.information science;Pearson correlation;cosine;similarity measure;author cocitation analysis
Dispelling the Myths Behind First-author Citation Counts
Get PDFWe conducted a full-scale evaluative citation analysis study of scholars in the XML research field to explore just how different from each other author rankings resulting from different citation counting methods actually are, and to demonstrate the capability of emerging data and tools on the Web in supporting more realistic citation counting methods. Our results contest some common arguments for the continued
use of first-author citation counts in the evaluation of scholars, such as high correlations between author rankings by first-author citation counts and other citation
counting methods, and high costs of using more realistic citation counting methods that are not well-supported by the ISI databases. It is argued that increasingly available digital full text research papers make it possible for citation analysis studies to go beyond what the ISI databases have directly supported and to employ more
sophisticated methods
Hyaluronik asit yüklü kitosan nanoparçacıkların, bifosfonat uygulanmış gingival fibroblast, epitel ve osteoblast hücrelerine etkisinin in vitro olarak değerlendirilmesi
No full textDiş Hekimliği Fakültesi, Periodontoloji A.B.D. Araştırma ProjesiAraştırma Projesi elektronik ortamda bulunmaktadır.Proje kapsamında hyaluronik asit yüklü kitosan nanoparçacıklarının bifosfonat kullanımına bağlı çene kemiği osteonekrozunun tedavisinde etkinliğinin incelenmesi amacıyla insan gingival fibroblat, insan epitel hücreleri ve insan osteoblast hücreleri üzerindeki etkilerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu çalışmada, nitrojen içeren bifosfonat grubu ilaçlardan zoledronik asit, yara iyileştirmede aktif olarak kullanılan ve ortamın nemliliğini sağlayarak iyileşme prosesini hızlandıran hyaluronik asit ve antibakteriyel özelliklere sahip nanotaşıyıcı olarak kitosan kullanılmıştır. Hyaluronik asitin suda hızlı çözünmesini önlemek ve kitosanın hassas yapısını daha stabil hale getirmek amacıyla sentez koşulları optimize edilmiş ve kitosan-hyaluronik asit nanopartiküllerinin zeta potansiyeli +32, 3 mV olarak bulunmuş, %61, 625 oranında da yüklenme verimi elde edilmiştir. Oluşturulan nanotaşıyıcı sistemin ve zoledronik asitin HGF-1, SaOS-2, HaCAT hücreleri üzerindeki in vitro etkisini incelemek amacıyla sitotoksisite, apoptoz, yara modeli çalışmaları gerçekleştirilmiştir.;Zoledronik asit, osteonekroz, hyaluronik asit, kitosan.;Zoledronic acid, osteonecrosis, hyaluronic acid, chitosan
- …
