55 research outputs found
Συσχέτιση φαινότυπου με γονότυπο σε μονογονιδιακές μορφές Νόσου Πάρκινσον στον ελλαδικό χώρο
No full textΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός αυτής της μελέτης ήταν να γίνει συσχέτιση του φαινοτύπου - είτε αυτό αφορά την κλινική εικόνα είτε κάποιους βιολογικούς ή άλλους δείκτες - με το γονότυπο στις πιο συχνές μονογονιδιακές μορφές της νόσου Πάρκινσον (PD) στον Ελλαδικό χώρο. Συγκεκριμένα: 1)Θέλαμε να διαπιστώσουμε αν σε ασθενείς με PD που φέρουν τη μετάλλαξη GBA (GBA-PD) στον ελληνικό πληθυσμό υπάρχουν διακριτά χαρακτηριστικά στα κινητικά και μη κινητικά συμπτώματά τους και αν αυτά συμπίπτουν με τα ευρήματα της διεθνούς βιβλιογραφίας. 2) Να αξιολογηθεί η ντοπαμινεργική απονεύρωση του ραβδωτού σώματος σε ασθενείς με PD που φέρουν τη μετάλλαξη Α53Τ (Α53Τ-PD). 3) Να αξιολογηθούν τα μη κινητικά συμπτώματα σε ασθενείς με PD που φέρουν τη μετάλλαξη Α53Τ (Α53Τ-PD). 4)Να αξιολογηθεί εάν η Διαταραχή Συμπεριφοράς στο στάδιο ύπνου REM (RBD) καθώς και άλλες διαταραχές ύπνου εμφανίζονται σε φορείς της μετάλλαξης A53T, χρησιμοποιώντας τόσο υποκειμενικά όσο και αντικειμενικά μέτρα. 5)Να αξιολογηθεί αν υφίσταται δυσλειτουργία του αυτονόμου νευρικού συστήματος (ΑΝΣ) όσον αφορά κυρίως το καρδιαγγειακό σύστημα σε ασθενείς με γενετικές μορφές ΝΠ στον Ελλαδικό χώρο. 6)Να αξιολογηθούν τα μη κινητικά χαρακτηριστικά των ασυμπτωματικών φορέων της μετάλλαξης p.A53T (A53T-AC). ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Διεξήγαμε 6 παράλληλες μελέτες για να ελέγξουμε όσο δυνατόν ευρύτερα το φάσμα της νόσου και για να μην επιβαρύνουμε τον κάθε ασθενή με πάρα πολλές δοκιμασίες: 1) Για να μελετήσουμε τα χαρακτηριστικά των GBA-PD στον ελλαδικό χώρο συγκρίναμε με ερωτηματολόγια και κλίμακες φαινοτυπικά χαρακτηριστικά 35 GBA-PD, με αυτά 35 ασθενών με γενετικά μη αναγνωρισμένους ασθενείς με PD (GU-PD) (δηλαδή, χωρίς γνωστό γενετικό προσδιοριστικό παράγοντα PD) στον ελληνικό πληθυσμό σταθμισμένους για ηλικία, φύλο και διάρκεια νόσου. Η μελέτη αυτή δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Journal of Parkinson’s Disease to 2018 (Simitsi et al., 2018). 2) Για να αξιολογηθεί η ντοπαμινεργική απονεύρωση του ραβδωτού σώματος στους Α53Τ-PD συγκρίναμε τα ευρήματα από 11 A53T-PD που υποβλήθηκαν σε σπινθηρογράφημα βασικών γαγγλίων εγκεφάλου (123I-FP-CIT SPECT imaging) με αυτά 33 ασθενών με ιδιοπαθή PD (i-PD) σταθμισμένους για ηλικία, φύλο, και διάρκεια νόσου. Επίσης και στις δυο ομάδες έγινε νευροψυχολογική εκτίμηση. Η μελέτη αυτή δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Movements Disorders το 2018 (Koros et al., 2018). 3) Τα μη κινητικά συμπτώμτα των A53T-PD (η παρουσία υποσμίας, νευροψυχιατρικά και δυσαυτονομικά συμπτώματα καθώς και διαταταρχές ύπνου) αξιολογήθηκαν με ερωτηματολόγια και κλίμακες σε 18 Α53Τ-PD και συγκρίθηκαν με αυτά από 18 τυπικούς ασθενείς με PD (t-PD) σταθμισμένους για ηλικία, φύλο και διάρκεια νόσου. Η μελέτη αυτή δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Neurology to 2018 (Koros et al., 2018b). 4) Για να μελετήσουμε τις διαταραχές ύπνου στους Α53Τ αξιολογήσαμε 15 φορείς p.A53T [10 που εκδηλώνουν τη νόσο του Πάρκινσον (A53T-PD) και 5 ασυμπτωματικούς φορείς] με ταυτόχρονη καταγραφή Video-PSG (βίντεο-πολύ-υπνογραφία), κλίμακες για τον ύπνο, τεστ για την αξιολόγηση της γνωστικής λειτουργίας και τεστ όσφρησης. Η μελέτη αυτή δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Sleep τo 2021 (Simitsi et al., 2021). 5) Για να μελετήσουμε την πιθανή δυσλειτουργία του ΑΝΣ σε γενετικές μορφές PD, αξιολογήσαμε 9 A53T-PD, 9 GBA-PD και 10 i-PD (με σποραδικη νόσο PD), με μη επεμβατικές δοκιμασίες της λειτουργίας του ΑΝΣ στο εργαστήριο: Ενεργητική ορθοστάτιση, Δοκιμασία βαθιών αναπνοών, Δοκιμασία δυναμόμετρου και Δοκιμασία Valsalva. Επιπλέον, αξιολογήσαμε το SCOPA-AUT για τη δυσλειτουργία του ΑΝΣ, την κλίμακα MOCA για τη γνωστική λειτουργία και την κλίμακα H&Y για την εκτίμηση της κινητικής λειτουργίας. Επίσης υπολογίσαμε μια υποβαθμολογία του SCOPA-AUT με ερωτήσεις σχετικά με την καρδιαγγειακή λειτουργία (SCOPA-C) καθώς και πόσοι ασθενείς είχαν παθολογικές ≥2 δοκιμασίες στο εργαστήριο (AUT≥2). Η μελέτη αυτή παρουσιάστηκε ως abstract στο 33ο Πανελλήνιο συνέδριο Νευρολογίας. [Δυσλειτουργία του ΑΝΣ σε φορείς της μετάλλαξης p.Α53Τ, πάσχοντες απο Ν. Πάρκινσον : μελέτη σε ελληνικό πληθυσμό. 2022. Αθηνά Μαρία Σιμιτσή1, Παναγιώτης Κοκότης2, Χρήστος Κορός1, Αναστασία Μπουγέα1, Νικόλαος Παπαγιαννάκης1, Ρουμπίνα Αντωνέλου1, Ιωάννα Παχή1, Δήμητρα Παπαδημητρίου3, Μαρία Σταμέλου 1,4 ,Λεωνίδας Στεφανής1 (1. Ά Νευρολογική Κλινική, Αιγινήτειο Νοσοκομείο, ΕΚΠΑ, 2. Ά Νευρολογική Κλινική, Εργαστήριο Κλινικής Νευροφυσιολογίας, Αιγινήτειο Νοσοκομείο, ΕΚΠΑ, 3. Ά Νευρολογική Κλινική, Νοσοκομείο Ερρίκος Ντυνάν, Αθήνα, 4. Νοσοκομείο Υγεία, Αθήνα)]. 6) Για να μελετήσουμε τα μη κινητικά χαρακτηριστικά των ασυμπτωματικών φορέων μετάλλαξης p.A53T (A53T-AC), αξιολογήσαμε τα μη κινητικά συμπτώματα με ερωτηματολόγια, κλίμακες και τεστ όσφρησης σε 12 A53T-AC και τα συγκρίναμε με αυτά 36 υγιών μαρτύρων (HC), σταθμισμένους για ηλικία και φύλο. Η μελέτη αυτή δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Parkinsonism and Related Disorders to 2022 (Simitsi et al., 2022). ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: 1) Βρήκαμε έναν υψηλότερο επιπολασμό γνωστικής δυσλειτουργίας που συνάδει με τα ευρήματα προηγούμενων μελετών και συχνότερη αμφοτερόπλευρη έναρξη της νόσου στους GBA-PD έναντι των GU-PD. 2) Οι φορείς της μετάλλαξης p. A53T είχαν σημαντικά χαμηλότερο λόγο δέσμευσης του κερκοφόρου πυρήνα τόσο ετερόπλευρα όσο και ομόπλευρα της πιο προσβεβλημένης πλευράς και μειωμένο ετερόπλευρο λόγο σήματος κερκοφόρου πυρήνα/κελυφους σε σύγκριση με την PD. Παρόμοιος βαθμός ασυμμετρίας του ραβδωτού σώματος παρατηρήθηκε και στις δύο υποομάδες. Δεν μπόρεσε να αποδειχθεί συσχέτιση μεταξύ των αποτελεσμάτων των νευροψυχολογικών δοκιμασιών και της ντοπαμινεργικής απονεύρωσης του κερκοφόρου πυρήνα. 3) Όσον αφορά τα μη κινητικά συμπτώματα της PD, στους A53T PD το σκορ στο τεστ όσφρησης καθώς και κάποιες συγκεκριμένες δοκιμασίες της γνωστικής λειτουργίας ήταν χαμηλότερα σε σχέση με αυτά στους t-PD. Όσον αφορά το πρότυπο της γνωστικής έκπτωσης, οι μετωπιαίες-εκτελεστικές και οπτικοχωρικές λειτουργίες επηρεάζονται περισσότερο από τη συνολική νόηση και τη λεκτική μνήμη, παρόμοια με το διακριτό προφίλ του γνωστικού συνδρόμου της PD. 4)Όσον αφορά τις διαταραχές ύπνου, το 90% Α53Τ-PD είχαν τουλάχιστον μία διαταραχή ύπνου και το 40% είχε δύο. Κανένας ασυμπτωματικός φορέας δεν παρουσίασε επιβεβαιωμένη διαταραχή ύπνου. 6/7 Α53Τ- PD με RBD είχαν υποσμία και 4/7 γνωστική δυσλειτουργία. Υπήρχε συσχέτιση τόσο της μειωμένης όσφρησης όσο και της γνωστικής δυσλειτουργίας με την παρουσία RBD. 5) Οι 3 ομάδες δεν διέφεραν σε φύλο, ηλικία, διάρκεια νόσου, επίδοση στο MOCA ή στο H&Y. Το 87,5% των Α53Τ-PD είχε AUT≥2, σημαντικά υψηλότερο σε σύγκριση με το 25% των GBA-PD και υψηλότερο, αλλά όχι στατιστικά σημαντικό σε σύγκριση με το 40% των Ι-ΝΠ. To SCOPA AUT ήταν σημαντικά υψηλότερο μόνο στους GBA-PD σε σχέση με τους i-PD. Tο SCOPA-C ήταν σημαντικά υψηλότερο και στις δύο γενετικές μορφές σε σύγκριση με τους i-PD. Δεν παρατηρήθηκαν διαφορές μεταξύ των ομάδων όσον αφορά τα σκορ στις διάφορες δοκιμασίες ΑΝΣ στο εργαστήριο. 6)Όσον αφορά τα μη κινητικά συμπτώματα στους ασυμπτωματικούς φορείς, η όσφρηση ήταν πιο επηρεασμένη και το άγχος ήταν οριακά εντονότερο στους A53T-AC έναντι των HC. Επίσης βρέθηκε θετική συσχέτιση μεταξύ του σκορ στο τεστ όσφρησης και του σκορ στο τεστ της γνωστικής λειτουργίας στους A53T-AC αλλά όχι στους HC. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: 1) Στην παραπάνω μελέτη επιβεβαιώνουμε χαρακτηριστικά των GBA-PD τα οποία καταδεικνύουν μια πιο βαρειά νόσο Πάρκινσον σε σχέση με τους GU-PD, κυρίως όσον αφορά των τομέα των γνωστικών λειτουργιών. Το γεγονός ότι οι δύο προς σύγκριση ομάδες είναι σταθμισμένες ως προς την ηλικία και τη διάρκεια νόσου δεν μας έδωσε τη δυνατότητα να διαπιστώσουμε σε αυτή τη μελέτη αν η παρουσία της μετάλλαξης GBA1 σε ασθενείς με νόσο Πάρκινσον σχετίζεται με την πρωϊμότερη έναρξη της νόσου. Όσον αφορά το εύρημα της συχνότερης συμμετρικής έναρξης της νόσου στους GBA-PD πρέπει να ληφθεί υπόψιν με επιφυλάξεις λόγω των περιορισμών της μελέτης. 2) Οι ασθενείς με PD που φέρουν τη μετάλλαξη p. A53T SNCA παρουσιάζουν ενδείξεις πιο σοβαρής απονεύρωσης του μελαινοραβδωτού συστήματος, ιδιαίτερα εμφανή στον κερκοφόρο πυρήνα. Η απουσία σημαντικών διαφορών στους λόγους δέσμευσης του κελύφους μπορεί να αντικατοπτρίζει ένα floor effect ή μια πραγματική εκλεκτική στόχευση των απολήξεων του κερκοφόρου πυρήνα στην p. A53T SNCA που σχετίζεται με την PD. 3) Η παρατηρούμενη επιλεκτική γνωστική δυσλειτουργία που αντανακλά τη δυσλειτουργία του μετωπιαίου-βρεγματικού δικτύου, σε συνδυασμό με την εξασθενημένη όσφρηση, καθορίζουν ένα σύνολο μη κινητικών δυσλειτουργιών που σχετίζονται με την PD A53T. Τα αποτελέσματα αυτά έχουν επιπτώσεις στην πρόγνωση των ασθενών με PD A53T. 4) Συμπεράσματα: Η RBD εμφανίζεται στην πλειονότητα των PD-A53T, σε αντίθεση με τις περισσότερες άλλες γενετικές μορφές PD, στις οποίες η RBD είναι ασυνήθιστη. Η έλλειψη μιας διαταραχής ύπνου στους ασυμπτωματικούς φορείς υποδηλώνει πιθανότατα ότι οι υπό μελέτη φορείς δεν έχουν φτάσει ακόμη στην πρόδρομη φάση όταν εκδηλώνονται τέτοιες διαταραχές ύπνου. Η υποσμία σχεδόν σε όλα τα άτομα με RBD και η γνωστική έκπτωση στα περισσότερα από αυτά είναι ενδεικτικά του γενικού προτύπου εξέλιξης της νόσου, το οποίο ωστόσο δεν είναι ομοιόμορφο. 5) Υπάρχει κάποια ένδειξη ότι ίσως οι A53T-PD έχουν μεγαλύτερη επιβάρυνση στη λειτουργία του ΑΝΣ σε σχέση με τους GBA-PD με τη βοήθεια των δοκιμασιών του ΑΝΣ στο εργαστήριο, ενώ η αναντιστοιχία μεταξύ των αποτελεσμάτων των ερωτηματολογίων και των αποτελεσμάτων των δοκιμασιών στο εργαστήριο υποδηλώνει ότι υπάρχει ανάγκη για χρήση πιο αντικειμενικών μεθόδων για την εκτίμηση του ΑΝΣ. 6) Η περισσότερο επηρεασμένη όσφρηση στην A53T-AC μπορεί να υποδηλώνει ότι η οσφρητική λειτουργία επηρεάζεται αρκετά νωρίς στους φορείς A53T. Η ισχυρή θετική συσχέτιση μεταξύ UPSIT και MOCA στην ομάδα A53T-AC μπορεί να υποδεικνύει ότι η γνωστική δυσλειτουργία και η οσφρητική εξασθένιση εξελίσσονται παράλληλα, πριν από τον εκφυλισμό του μελαινοραβδωτού συστήματος. Το άγχος ήταν επίσης πιο διαδεδομένο στους A53T-AC και μπορεί να αντιπροσωπεύει ένα πρόσθετο πρόδρομο χαρακτηριστικό σε αυτή την ομάδα ατόμων.STUDY OBJECTIVES: The objective of this study was to correlate the phenotype - whether it concerns the clinical characteristics or some biological or other markers - with the genotype in the most common monogenic forms of Parkinson's disease (PD) in Greece. Specifically: 1) We wanted to determine whether in patients with PD carrying the GBA mutation (GBA-PD) in the Greek population there are distinct features in their motor and non-motor symptoms and whether these match with the findings of the previous reported literature. 2)To assess striatal dopaminergic denervation in a cohort of PD patients carrying the p.A53T SNCA mutation (A53T-PD). 3) To assess non-motor symptoms in a cohort of PD patients carrying the p.A53T SNCA mutation (A53T-PD). 4) Τo assess whether REM Sleep Behavior Disorder (RBD) and other sleep abnormalities occur in carriers of the p.A53T SNCA mutation, using both subjective and objective measures. 5) To evaluate whether there is a dysfunction of the autonomic nervous system (ANS), mainly concerning the cardiovascular system, in patients with genetic forms of PD in Greece. 6)To evaluate the non-motor characteristics of asymptomatic carriers of the p. A53T SNCA mutation (A53T-AC). METHODS: We conducted 6 parallel studies to test the spectrum of the disease as widely as possible and to avoid burdening each patient with too many tests: 1) To study the characteristics of GBA-PD in Greece, we compared with questionnaires and scales the phenotypic characteristics of 35 GBA-PD with those of 35 genetically unidentified PD patients (GU-PD) in the Greek population matched for age, sex and disease duration. 2) To assess dopaminergic striatal denervation in A53T-PD we compared findings from 11 A53T-PD who underwent 123I-FP-CIT SPECT imaging in basal ganglia with those of 33 age-, sex-, and disease duration–matched PD patients. Neuropsychological assessments were also performed in both groups. 3) The non-motor symptoms of A53T-PD (the presence of hyposmia, neuropsychiatric and dysautonomic symptoms as well as sleep disturbances) were assessed with questionnaires and scales in 18 A53T-PD and compared with those of 18 typical PD patients (t-PD) weighted for age, sex and disease duration. 4) To study sleep disturbances in A53T we have assessed 15 p.A53T carriers [10 manifesting Parkinson’s Disease (PD-A53T) and 5 asymptomatic carriers] with simultaneous Video-PSG (polysomnography) recording, the Epworth Sleepiness Scale (ESS) for daytime sleepiness, the Athens Insomnia Scale (AIS), the RBD Screening Questionnaire (RBDSQ) for clinical features of RBD, the Montreal Cognitive Assessment (MOCA) for cognition and the University of Pennsylvania Smell Identification Test (UPSIT) for olfaction. 5) To study the possible autonomic dysfunction in genetic PD, we evaluated 9 A53T-PD, 9 GBA-PD and 10 i-PD (sporadic PD) with non-invasive tests of ANS function in the laboratory: standing, deep breathing, sustained hand grip and Valsalva maneuver. In addition, we evaluated the SCOPA-AUT for autonomic dysfunction, the MOCA scale for cognitive function, and the H&Y scale to assess motor function. We also calculated a subscore of the SCOPA-AUT with questions about cardiovascular function (SCOPA-C) and how many patients had abnormal ≥2 laboratory tests (AUT≥2). 6) To study the non-motor characteristics of asymptomatic p. A53T mutation carriers (A53T-AC), we assessed non-motor symptoms with questionnaires, scales and smell tests in 12 A53T-AC and compared them with those of 36 healthy controls (HC), matched for age and sex. RESULTS: 1) We found a previously reported higher prevalence of cognitive impairment and a more frequent bilateral onset of the disease in GBA-PD vs GU-PD. 2) The p.A53T mutation carriers had significantly lower caudate nucleus binding ratio both contralaterally and ipsilaterally to the most affected side and a decreased contralateral caudate/putamen signal ratio as compared to PD. A similar degree of striatal asymmetry was observed in both subgroups. No correlation between scores in neuropsychological tests and caudate nucleus dopaminergic denervation could be demonstrated. 3) Regarding the non-motor symptoms of PD, in A53T PD the score on the olfactory test as well as some specific tests of cognitive function were lower than those in t-PD. In terms of the pattern of cognitive decline, frontal-executive and visuospatial functions are most affected, similar to the distinct profile of PD cognitive syndrome. 4) Regarding sleep disorders, 90% of A53T-PDs had at least one sleep disorder and 40% had two. No asymptomatic carrier had a confirmed sleep disorder. 6/7 A53T-PD with RBD had hyposmia and 4/7 had cognitive dysfunction. There was an association of both decreased olfaction and cognitive dysfunction with the presence of RBD. 5) The 3 groups were comparable for sex, age, disease duration, H&Y or MOCA performance. 87, 5% of A53T-PD had AUT≥2, significantly higher compared to 25% of GBA-PD and higher but not statistically significant compared to 40% of i-PD. SCOPA AUT was significantly higher only in GBA-PDs compared to i-PDs. SCOPA-C was significantly higher in both genetic PD forms compared to i-PDs. No differences were observed between the groups in terms of scores on the various non-invasive autonomic function tests in the laboratory. 6) Regarding non-motor symptoms in asymptomatic carriers, olfaction was more impaired and anxiety was marginally more severe in A53T-AC versus HC. A positive correlation was also found between the score on the olfaction test and the score on the cognitive function test in A53T-AC but not in HC. CONCLUSIONS: 1) In the above study we confirm features of GBA-PD that demonstrate a more severe Parkinson's disease than GU-PD, especially in the domain of cognitive functions. The fact that the two groups were matched for age and disease duration did not allow us to determine in this study whether the presence of the GBA1 mutation in patients with Parkinson's disease is associated with earlier disease onset. Regarding the finding of more frequent symmetric onset of disease in GBA-PD should be taken with caution due to study limitations. 2) PD patients harboring the p.A53T SNCA mutation show evidence of a more severe nigrostriatal denervation, especially evident in the caudate nucleus. The lack of significant differences in the putaminal binding ratios may reflect a floor effect or a true preferential targeting of the caudate terminals in p.A53T SNCA associated PD. 3) The observed selective cognitive impairment reflecting frontal-parietal network dysfunction, together with impaired olfaction, define a set of nonmotor dysfunctions related to A53T PD. These results have implications for the prognosis of patients with A53T PD. 4) RBD occurs in the majority of PD-A53T, in contrast to most other genetic forms of PD, in which RBD is uncommon. The paucity of a sleep disorder in the asymptomatic carriers suggests that such carriers have not yet reached the prodromal phase when such sleep disorders manifest. Hyposmia in almost all subjects with RBD and cognitive decline in most of them are indicative of the general pattern of disease progression, which however is not uniform. 5) There is some indication that perhaps A53T-PDs have a greater burden on ANS function than GBA-PDs using laboratory ANS tests, and the discrepancy between questionnaire results and laboratory test results suggests that there is a need to use more objective methods to assess ANS. 6) The more affected olfaction in A53T-AC may indicate that olfactory function is affected quite early in A53T carriers. The strong positive correlation between UPSIT and MOCA in the A53T-AC group may indicate that cognitive dysfunction and olfactory impairment progress alongside, prior to nigrostriatal degeneration. Anxiety was also more prevalent in A53T-AC and may represent an additional prodromal feature in this group of subjects
Correlation of phenotype with genotype in monogenic forms of Parkinson's Disease in Greece
No full textSTUDY OBJECTIVES:The objective of this study was to correlate the phenotype - whether it concerns the clinical characteristics or some biological or other markers - with the genotype in the most common monogenic forms of Parkinson's disease (PD) in Greece.Specifically:1) We wanted to determine whether in patients with PD carrying the GBA mutation (GBA-PD) in the Greek population there are distinct features in their motor and non-motor symptoms and whether these match with the findings of the previous reported literature.2)To assess striatal dopaminergic denervation in a cohort of PD patients carrying the p.A53T SNCA mutation (A53T-PD).3) To assess non-motor symptoms in a cohort of PD patients carrying the p.A53T SNCA mutation (A53T-PD).4) Τo assess whether REM Sleep Behavior Disorder (RBD) and other sleep abnormalities occur in carriers of the p.A53T SNCA mutation, using both subjective and objective measures.5) To evaluate whether there is a dysfunction of the autonomic nervous system (ANS), mainly concerning the cardiovascular system, in patients with genetic forms of PD in Greece.6)To evaluate the non-motor characteristics of asymptomatic carriers of the p. A53T SNCA mutation (A53T-AC).METHODS:We conducted 6 parallel studies to test the spectrum of the disease as widely as possible and to avoid burdening each patient with too many tests:1) To study the characteristics of GBA-PD in Greece, we compared with questionnaires and scales the phenotypic characteristics of 35 GBA-PD with those of 35 genetically unidentified PD patients (GU-PD) in the Greek population matched for age, sex and disease duration.2) To assess dopaminergic striatal denervation in A53T-PD we compared findings from 11 A53T-PD who underwent 123I-FP-CIT SPECT imaging in basal ganglia with those of 33 age-, sex-, and disease duration–matched PD patients. Neuropsychological assessments were also performed in both groups.3) The non-motor symptoms of A53T-PD (the presence of hyposmia, neuropsychiatric and dysautonomic symptoms as well as sleep disturbances) were assessed with questionnaires and scales in 18 A53T-PD and compared with those of 18 typical PD patients (t-PD) weighted for age, sex and disease duration.4) To study sleep disturbances in A53T we have assessed 15 p.A53T carriers [10 manifesting Parkinson’s Disease (PD-A53T) and 5 asymptomatic carriers] with simultaneous Video-PSG (polysomnography) recording, the Epworth Sleepiness Scale (ESS) for daytime sleepiness, the Athens Insomnia Scale (AIS), the RBD Screening Questionnaire (RBDSQ) for clinical features of RBD, the Montreal Cognitive Assessment (MOCA) for cognition and the University of Pennsylvania Smell Identification Test (UPSIT) for olfaction.5) To study the possible autonomic dysfunction in genetic PD, we evaluated 9 A53T-PD, 9 GBA-PD and 10 i-PD (sporadic PD) with non-invasive tests of ANS function in the laboratory: standing, deep breathing, sustained hand grip and Valsalva maneuver. In addition, we evaluated the SCOPA-AUT for autonomic dysfunction, the MOCA scale for cognitive function, and the H&Y scale to assess motor function. We also calculated a subscore of the SCOPA-AUT with questions about cardiovascular function (SCOPA-C) and how many patients had abnormal ≥2 laboratory tests (AUT≥2).6) To study the non-motor characteristics of asymptomatic p. A53T mutation carriers (A53T-AC), we assessed non-motor symptoms with questionnaires, scales and smell tests in 12 A53T-AC and compared them with those of 36 healthy controls (HC), matched for age and sex.RESULTS:1) We found a previously reported higher prevalence of cognitive impairment and a more frequent bilateral onset of the disease in GBA-PD vs GU-PD.2) The p.A53T mutation carriers had significantly lower caudate nucleus binding ratio both contralaterally and ipsilaterally to the most affected side and a decreased contralateral caudate/putamen signal ratio as compared to PD. A similar degree of striatal asymmetry was observed in both subgroups. No correlation between scores in neuropsychological tests and caudate nucleus dopaminergic denervation could be demonstrated.3) Regarding the non-motor symptoms of PD, in A53T PD the score on the olfactory test as well as some specific tests of cognitive function were lower than those in t-PD. In terms of the pattern of cognitive decline, frontal-executive and visuospatial functions are most affected, similar to the distinct profile of PD cognitive syndrome.4) Regarding sleep disorders, 90% of A53T-PDs had at least one sleep disorder and 40% had two. No asymptomatic carrier had a confirmed sleep disorder. 6/7 A53T-PD with RBD had hyposmia and 4/7 had cognitive dysfunction. There was an association of both decreased olfaction and cognitive dysfunction with the presence of RBD.5) The 3 groups were comparable for sex, age, disease duration, H&Y or MOCA performance. 87, 5% of A53T-PD had AUT≥2, significantly higher compared to 25% of GBA-PD and higher but not statistically significant compared to 40% of i-PD. SCOPA AUT was significantly higher only in GBA-PDs compared to i-PDs. SCOPA-C was significantly higher in both genetic PD forms compared to i-PDs. No differences were observed between the groups in terms of scores on the various non-invasive autonomic function tests in the laboratory.6) Regarding non-motor symptoms in asymptomatic carriers, olfaction was more impaired and anxiety was marginally more severe in A53T-AC versus HC. A positive correlation was also found between the score on the olfaction test and the score on the cognitive function test in A53T-AC but not in HC.CONCLUSIONS:1) In the above study we confirm features of GBA-PD that demonstrate a more severe Parkinson's disease than GU-PD, especially in the domain of cognitive functions. The fact that the two groups were matched for age and disease duration did not allow us to determine in this study whether the presence of the GBA1 mutation in patients with Parkinson's disease is associated with earlier disease onset. Regarding the finding of more frequent symmetric onset of disease in GBA-PD should be taken with caution due to study limitations.2) PD patients harboring the p.A53T SNCA mutation show evidence of a more severe nigrostriatal denervation, especially evident in the caudate nucleus. The lack of significant differences in the putaminal binding ratios may reflect a floor effect or a true preferential targeting of the caudate terminals in p.A53T SNCA associated PD.3) The observed selective cognitive impairment reflecting frontal-parietal network dysfunction, together with impaired olfaction, define a set of nonmotor dysfunctions related to A53T PD. These results have implications for the prognosis of patients with A53T PD.4) RBD occurs in the majority of PD-A53T, in contrast to most other genetic forms of PD, in which RBD is uncommon. The paucity of a sleep disorder in the asymptomatic carriers suggests that such carriers have not yet reached the prodromal phase when such sleep disorders manifest. Hyposmia in almost all subjects with RBD and cognitive decline in most of them are indicative of the general pattern of disease progression, which however is not uniform.5) There is some indication that perhaps A53T-PDs have a greater burden on ANS function than GBA-PDs using laboratory ANS tests, and the discrepancy between questionnaire results and laboratory test results suggests that there is a need to use more objective methods to assess ANS.6) The more affected olfaction in A53T-AC may indicate that olfactory function is affected quite early in A53T carriers. The strong positive correlation between UPSIT and MOCA in the A53T-AC group may indicate that cognitive dysfunction and olfactory impairment progress alongside, prior to nigrostriatal degeneration. Anxiety was also more prevalent in A53T-AC and may represent an additional prodromal feature in this group of subjects.ΣΚΟΠΟΣ:Σκοπός αυτής της μελέτης ήταν να γίνει συσχέτιση του φαινοτύπου - είτε αυτό αφορά την κλινική εικόνα είτε κάποιους βιολογικούς ή άλλους δείκτες - με το γονότυπο στις πιο συχνές μονογονιδιακές μορφές της νόσου Πάρκινσον (PD) στον Ελλαδικό χώρο. Συγκεκριμένα:1)Θέλαμε να διαπιστώσουμε αν σε ασθενείς με PD που φέρουν τη μετάλλαξη GBA (GBA-PD) στον ελληνικό πληθυσμό υπάρχουν διακριτά χαρακτηριστικά στα κινητικά και μη κινητικά συμπτώματά τους και αν αυτά συμπίπτουν με τα ευρήματα της διεθνούς βιβλιογραφίας.2) Να αξιολογηθεί η ντοπαμινεργική απονεύρωση του ραβδωτού σώματος σε ασθενείς με PD που φέρουν τη μετάλλαξη Α53Τ (Α53Τ-PD).3) Να αξιολογηθούν τα μη κινητικά συμπτώματα σε ασθενείς με PD που φέρουν τη μετάλλαξη Α53Τ (Α53Τ-PD).4)Να αξιολογηθεί εάν η Διαταραχή Συμπεριφοράς στο στάδιο ύπνου REM (RBD) καθώς και άλλες διαταραχές ύπνου εμφανίζονται σε φορείς της μετάλλαξης A53T, χρησιμοποιώντας τόσο υποκειμενικά όσο και αντικειμενικά μέτρα.5)Να αξιολογηθεί αν υφίσταται δυσλειτουργία του αυτονόμου νευρικού συστήματος (ΑΝΣ) όσον αφορά κυρίως το καρδιαγγειακό σύστημα σε ασθενείς με γενετικές μορφές ΝΠ στον Ελλαδικό χώρο.6)Να αξιολογηθούν τα μη κινητικά χαρακτηριστικά των ασυμπτωματικών φορέων της μετάλλαξης p.A53T (A53T-AC).ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ:Διεξήγαμε 6 παράλληλες μελέτες για να ελέγξουμε όσο δυνατόν ευρύτερα το φάσμα της νόσου και για να μην επιβαρύνουμε τον κάθε ασθενή με πάρα πολλές δοκιμασίες:1) Για να μελετήσουμε τα χαρακτηριστικά των GBA-PD στον ελλαδικό χώρο συγκρίναμε με ερωτηματολόγια και κλίμακες φαινοτυπικά χαρακτηριστικά 35 GBA-PD, με αυτά 35 ασθενών με γενετικά μη αναγνωρισμένους ασθενείς με PD (GU-PD) (δηλαδή, χωρίς γνωστό γενετικό προσδιοριστικό παράγοντα PD) στον ελληνικό πληθυσμό σταθμισμένους για ηλικία, φύλο και διάρκεια νόσου. Η μελέτη αυτή δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Journal of Parkinson’s Disease to 2018 (Simitsi et al., 2018).2) Για να αξιολογηθεί η ντοπαμινεργική απονεύρωση του ραβδωτού σώματος στους Α53Τ-PD συγκρίναμε τα ευρήματα από 11 A53T-PD που υποβλήθηκαν σε σπινθηρογράφημα βασικών γαγγλίων εγκεφάλου (123I-FP-CIT SPECT imaging) με αυτά 33 ασθενών με ιδιοπαθή PD (i-PD) σταθμισμένους για ηλικία, φύλο, και διάρκεια νόσου. Επίσης και στις δυο ομάδες έγινε νευροψυχολογική εκτίμηση. Η μελέτη αυτή δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Movements Disorders το 2018 (Koros et al., 2018).3) Τα μη κινητικά συμπτώμτα των A53T-PD (η παρουσία υποσμίας, νευροψυχιατρικά και δυσαυτονομικά συμπτώματα καθώς και διαταταρχές ύπνου) αξιολογήθηκαν με ερωτηματολόγια και κλίμακες σε 18 Α53Τ-PD και συγκρίθηκαν με αυτά από 18 τυπικούς ασθενείς με PD (t-PD) σταθμισμένους για ηλικία, φύλο και διάρκεια νόσου. Η μελέτη αυτή δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Neurology to 2018 (Koros et al., 2018b).4) Για να μελετήσουμε τις διαταραχές ύπνου στους Α53Τ αξιολογήσαμε 15 φορείς p.A53T [10 που εκδηλώνουν τη νόσο του Πάρκινσον (A53T-PD) και 5 ασυμπτωματικούς φορείς] με ταυτόχρονη καταγραφή Video-PSG (βίντεο-πολύ-υπνογραφία), κλίμακες για τον ύπνο, τεστ για την αξιολόγηση της γνωστικής λειτουργίας και τεστ όσφρησης. Η μελέτη αυτή δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Sleep τo 2021 (Simitsi et al., 2021).5) Για να μελετήσουμε την πιθανή δυσλειτουργία του ΑΝΣ σε γενετικές μορφές PD, αξιολογήσαμε 9 A53T-PD, 9 GBA-PD και 10 i-PD (με σποραδικη νόσο PD), με μη επεμβατικές δοκιμασίες της λειτουργίας του ΑΝΣ στο εργαστήριο: Ενεργητική ορθοστάτιση, Δοκιμασία βαθιών αναπνοών, Δοκιμασία δυναμόμετρου και Δοκιμασία Valsalva. Επιπλέον, αξιολογήσαμε το SCOPA-AUT για τη δυσλειτουργία του ΑΝΣ, την κλίμακα MOCA για τη γνωστική λειτουργία και την κλίμακα H&Y για την εκτίμηση της κινητικής λειτουργίας. Επίσης υπολογίσαμε μια υποβαθμολογία του SCOPA-AUT με ερωτήσεις σχετικά με την καρδιαγγειακή λειτουργία (SCOPA-C) καθώς και πόσοι ασθενείς είχαν παθολογικές ≥2 δοκιμασίες στο εργαστήριο (AUT≥2). Η μελέτη αυτή παρουσιάστηκε ως abstract στο 33ο Πανελλήνιο συνέδριο Νευρολογίας. [Δυσλειτουργία του ΑΝΣ σε φορείς της μετάλλαξης p.Α53Τ, πάσχοντες απο Ν. Πάρκινσον : μελέτη σε ελληνικό πληθυσμό. 2022. Αθηνά Μαρία Σιμιτσή1, Παναγιώτης Κοκότης2, Χρήστος Κορός1, Αναστασία Μπουγέα1, Νικόλαος Παπαγιαννάκης1, Ρουμπίνα Αντωνέλου1, Ιωάννα Παχή1, Δήμητρα Παπαδημητρίου3, Μαρία Σταμέλου 1,4 ,Λεωνίδας Στεφανής1 (1. Ά Νευρολογική Κλινική, Αιγινήτειο Νοσοκομείο, ΕΚΠΑ, 2. Ά Νευρολογική Κλινική, Εργαστήριο Κλινικής Νευροφυσιολογίας, Αιγινήτειο Νοσοκομείο, ΕΚΠΑ, 3. Ά Νευρολογική Κλινική, Νοσοκομείο Ερρίκος Ντυνάν, Αθήνα, 4. Νοσοκομείο Υγεία, Αθήνα)].6) Για να μελετήσουμε τα μη κινητικά χαρακτηριστικά των ασυμπτωματικών φορέων μετάλλαξης p.A53T (A53T-AC), αξιολογήσαμε τα μη κινητικά συμπτώματα με ερωτηματολόγια, κλίμακες και τεστ όσφρησης σε 12 A53T-AC και τα συγκρίναμε με αυτά 36 υγιών μαρτύρων (HC), σταθμισμένους για ηλικία και φύλο. Η μελέτη αυτή δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Parkinsonism and Related Disorders to 2022 (Simitsi et al., 2022).ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ:1) Βρήκαμε έναν υψηλότερο επιπολασμό γνωστικής δυσλειτουργίας που συνάδει με τα ευρήματα προηγούμενων μελετών και συχνότερη αμφοτερόπλευρη έναρξη της νόσου στους GBA-PD έναντι των GU-PD.2) Οι φορείς της μετάλλαξης p. A53T είχαν σημαντικά χαμηλότερο λόγο δέσμευσης του κερκοφόρου πυρήνα τόσο ετερόπλευρα όσο και ομόπλευρα της πιο προσβεβλημένης πλευράς και μειωμένο ετερόπλευρο λόγο σήματος κερκοφόρου πυρήνα/κελυφους σε σύγκριση με την PD. Παρόμοιος βαθμός ασυμμετρίας του ραβδωτού σώματος παρατηρήθηκε και στις δύο υποομάδες. Δεν μπόρεσε να αποδειχθεί συσχέτιση μεταξύ των αποτελεσμάτων των νευροψυχολογικών δοκιμασιών και της ντοπαμινεργικής απονεύρωσης του κερκοφόρου πυρήνα.3) Όσον αφορά τα μη κινητικά συμπτώματα της PD, στους A53T PD το σκορ στο τεστ όσφρησης καθώς και κάποιες συγκεκριμένες δοκιμασίες της γνωστικής λειτουργίας ήταν χαμηλότερα σε σχέση με αυτά στους t-PD. Όσον αφορά το πρότυπο της γνωστικής έκπτωσης, οι μετωπιαίες-εκτελεστικές και οπτικοχωρικές λειτουργίες επηρεάζονται περισσότερο από τη συνολική νόηση και τη λεκτική μνήμη, παρόμοια με το διακριτό προφίλ του γνωστικού συνδρόμου της PD.4)Όσον αφορά τις διαταραχές ύπνου, το 90% Α53Τ-PD είχαν τουλάχιστον μία διαταραχή ύπνου και το 40% είχε δύο. Κανένας ασυμπτωματικός φορέας δεν παρουσίασε επιβεβαιωμένη διαταραχή ύπνου. 6/7 Α53Τ- PD με RBD είχαν υποσμία και 4/7 γνωστική δυσλειτουργία. Υπήρχε συσχέτιση τόσο της μειωμένης όσφρησης όσο και της γνωστικής δυσλειτουργίας με την παρουσία RBD.5) Οι 3 ομάδες δεν διέφεραν σε φύλο, ηλικία, διάρκεια νόσου, επίδοση στο MOCA ή στο H&Y. Το 87,5% των Α53Τ-PD είχε AUT≥2, σημαντικά υψηλότερο σε σύγκριση με το 25% των GBA-PD και υψηλότερο, αλλά όχι στατιστικά σημαντικό σε σύγκριση με το 40% των Ι-ΝΠ. To SCOPA AUT ήταν σημαντικά υψηλότερο μόνο στους GBA-PD σε σχέση με τους i-PD. Tο SCOPA-C ήταν σημαντικά υψηλότερο και στις δύο γενετικές μορφές σε σύγκριση με τους i-PD. Δεν παρατηρήθηκαν διαφορές μεταξύ των ομάδων όσον αφορά τα σκορ στις διάφορες δοκιμασίες ΑΝΣ στο εργαστήριο.6)Όσον αφορά τα μη κινητικά συμπτώματα στους ασυμπτωματικούς φορείς, η όσφρηση ήταν πιο επηρεασμένη και το άγχος ήταν οριακά εντονότερο στους A53T-AC έναντι των HC. Επίσης βρέθηκε θετική συσχέτιση μεταξύ του σκορ στο τεστ όσφρησης και του σκορ στο τεστ της γνωστικής λειτουργίας στους A53T-AC αλλά όχι στους HC.ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ:1) Στην παραπάνω μελέτη επιβεβαιώνουμε χαρακτηριστικά των GBA-PD τα οποία καταδεικνύουν μια πιο βαρειά νόσο Πάρκινσον σε σχέση με τους GU-PD, κυρίως όσον αφορά των τομέα των γνωστικών λειτουργιών. Το γεγονός ότι οι δύο προς σύγκριση ομάδες είναι σταθμισμένες ως προς την ηλικία και τη διάρκεια νόσου δεν μας έδωσε τη δυνατότητα να διαπιστώσουμε σε αυτή τη μελέτη αν η παρουσία της μετάλλαξης GBA1 σε ασθενείς με νόσο Πάρκινσον σχετίζεται με την πρωϊμότερη έναρξη της νόσου. Όσον αφορά το εύρημα της συχνότερης συμμετρικής έναρξης της νόσου στους GBA-PD πρέπει να ληφθεί υπόψιν με επιφυλάξεις λόγω των περιορισμών της μελέτης.2) Οι ασθενείς με PD που φέρουν τη μετάλλαξη p. A53T SNCA παρουσιάζουν ενδείξεις πιο σοβαρής απονεύρωσης του μελαινοραβδωτού συστήματος, ιδιαίτερα εμφανή στον κερκοφόρο πυρήνα. Η απουσία σημαντικών διαφορών στους λόγους δέσμευσης του κελύφους μπορεί να αντικατοπτρίζει ένα floor effect ή μια πραγματική εκλεκτική στόχευση των απολήξεων του κερκοφόρου πυρήνα στην p. A53T SNCA που σχετίζεται με την PD.3) Η παρατηρούμενη επιλεκτική γνωστική δυσλειτουργία που αντανακλά τη δυσλειτουργία του μετωπιαίου-βρεγματικού δικτύου, σε συνδυασμό με την εξασθενημένη όσφρηση, καθορίζουν ένα σύνολο μη κινητικών δυσλειτουργιών που σχετίζονται με την PD A53T. Τα αποτελέσματα αυτά έχουν επιπτώσεις στην πρόγνωση των ασθενών με PD A53T.4) Συμπεράσματα: Η RBD εμφανίζεται στην πλειονότητα των PD-A53T, σε αντίθεση με τις περισσότερες άλλες γενετικές μορφές PD, στις οποίες η RBD είναι ασυνήθιστη. Η έλλειψη μιας διαταραχής ύπνου στους ασυμπτωματικούς φορείς υποδηλώνει πιθανότατα ότι οι υπό μελέτη φορείς δεν έχουν φτάσει ακόμη στην πρόδρομη φάση όταν εκδηλώνονται τέτοιες διαταραχές ύπνου. Η υποσμία σχεδόν σε όλα τα άτομα με RBD και η γνωστική έκπτωση στα περισσότερα από αυτά είναι ενδεικτικά του γενικού προτύπου εξέλιξης της νόσου, το οποίο ωστόσο δεν είναι ομοιόμορφο.5) Υπάρχει κάποια ένδειξη ότι ίσως οι A53T-PD έχουν μεγαλύτερη επιβάρυνση στη λειτουργία του ΑΝΣ σε σχέση με τους GBA-PD με τη βοήθεια των δοκιμασιών του ΑΝΣ στο εργαστήριο, ενώ η αναντιστοιχία μεταξύ των αποτελεσμάτων των ερωτηματολογίων και των αποτελεσμάτων των δοκιμασιών στο εργαστήριο υποδηλώνει ότι υπάρχει ανάγκη για χρήση πιο αντικειμενικών μεθόδων για την εκτίμηση του ΑΝΣ.6) Η περισσότερο επηρεασμένη όσφρηση στην A53T-AC μπορεί να υποδηλώνει ότι η οσφρητική λειτουργία επηρεάζεται αρκετά νωρίς στους φορείς A53T. Η ισχυρή θετική συσχέτιση μεταξύ UPSIT και MOCA στην ομάδα A53T-AC μπορεί να υποδεικνύει ότι η γνωστική δυσλειτουργία και η οσφρητική εξασθένιση εξελίσσονται παράλληλα, πριν από τον εκφυλισμό του μελαινοραβδωτού συστήματος. Το άγχος ήταν επίσης πιο διαδεδομένο στους A53T-AC και μπορεί να αντιπροσωπεύει ένα πρόσθετο πρόδρομο χαρακτηριστικό σε αυτή την ομάδα ατόμων
Asymptomatic carriers of the p.A53T SNCA mutation: Data from the PPMI study
No full text: We assessed non motor characteristics of 12 asymptomatic p.A53T mutation carriers (A53T-AC) compared with 36 healthy controls (HC) enrolled in the Parkinson's Progression Markers Initiative (PPMI) study. Olfaction score was lower and anxiety was marginally more prevalent in A53T- AC. These findings suggest distinct prodromal features in this group of subjects
Serotonergic pathology and disease burden in the premotor and motor phase of A53T α-synuclein parkinsonism: a cross-sectional study
No full textBACKGROUND: Because of the highly penetrant gene mutation and clinical features consistent with idiopathic Parkinson's disease, carriers of the autosomal dominant Ala53Thr (A53T; 209G→A) point mutation in the α-synuclein (SNCA) gene are an ideal population to study the premotor phase and evolution of Parkinson's pathology. Given the known neurochemical changes in the serotonergic system and their association with symptoms of Parkinson's disease, we hypothesised that carriers of the A53T SNCA mutation might show abnormalities in the serotonergic neurotransmitter system before the diagnosis of Parkinson's disease, and that this pathology might be associated with measures of Parkinson's burden. METHODS: In this cross-sectional study, we recruited carriers of the A53T SNCA mutation from specialist Movement Disorders clinics in Athens, Greece, and Salerno, Italy, and a cohort of healthy controls with no personal or family history of neurological or psychiatric disorders from London, UK (recruited via public advertisement) who were age matched to the A53T SNCA carriers. We also recruited one cohort of patients with idiopathic Parkinson's disease (cohort 1) from Movement Disorders clinics in London, UK, and retrieved data on a second cohort of such patients (cohort 2; n=40) who had been scanned with a different scanner. 7-day continuous recording of motor function was used to determine the Parkinson's disease status of the A53T carriers. To assess whether serotonergic abnormalities were present, we used [11C]DASB PET non-displaceable binding to quantify serotonin transporter density. We constructed brain topographic maps reflecting Braak stages 1-6 and used these as seed maps to calculate [11C]DASB non-displaceable binding potential in our cohort of A53T SNCA carriers. Additionally, all participants underwent a battery of clinical assessments to determine motor and non-motor symptoms and cognitive status, and [123I]FP-CIT single-photon emission CT (SPECT) to assess striatal dopamine transporter binding and MRI for volumetric analyses to assess whether pathology is associated with measures of Parkinson's disease burden. FINDINGS: Between Sept 1, 2016, and Sept 30, 2018, we recruited 14 A53T SNCA carriers, 25 healthy controls, and 25 patients with idiopathic Parkinson's disease. Seven (50%) of 14 A53T SCNA carriers were confirmed to have motor symptoms and confirmed to have Parkinson's disease, and the absence of motor symptoms was confirmed in seven (50%) A53T SCNA carriers (ie, premotor), in whom [123I]FP-CIT SPECT confirmed the absence of striatal dopaminergic deficits. Compared with healthy controls, premotor A53T SNCA carriers showed loss of [11C]DASB non-displaceable binding potential in the ventral (p<0·0001) and dorsal (p=0·0002) raphe nuclei, caudate (p=0·00015), putamen (p=0·036), thalamus (p=0·00074), hypothalamus (p<0·0001), amygdala (p=0·0041), and brainstem (p=0·046); and in A53T SNCA carriers with Parkinson's disease this loss was extended to the hippocampus (p=0·0051), anterior (p=0·022) and posterior cingulate (p=0·036), insula (p=0·0051), frontal (p=0·0016), parietal (p=0·019), temporal (p<0·0001), and occipital (p=0·0053) cortices. A53T SNCA carriers with Parkinson's disease showed a loss of striatal [123I]FP-CIT-specific binding ratio compared with healthy controls (p<0·0001). Premotor A53T SNCA carriers had loss of [11C]DASB non-displaceable binding potential in brain areas corresponding to Braak stages 1-3, whereas [11C]DASB non-displaceable binding potential was largely preserved in areas corresponding to Braak stages 4-6. Except for one participant who was diagnosed with Parkinson's disease in the past year, all A53T SNCA carriers with Parkinson's disease had decreases in [11C]DASB non-displaceable binding potential in brain areas corresponding to Braak stages 1-6. Decreases in [11C]DASB non-displaceable binding potential in the brainstem were associated with increased Movement Disorder Score-Unified Parkinson's Disease Rating Scale total scores in all A53T SNCA carriers (r -0·66, 95% CI -0·88 to -0·20; p=0·0099), idiopathic Parkinson's disease cohort 1 (r -0·66, -0·84 to -0·36; p=0·00031), and idiopathic Parkinson's disease cohort 2 (r -0·71, -0·84 to -0·52; p<0·0001). INTERPRETATION: The presence of serotonergic pathology in premotor A53T SNCA carriers preceded development of dopaminergic pathology and motor symptoms and was associated with disease burden, highlighting the potential early role of serotonergic pathology in the progression of Parkinson's disease. Our findings provide evidence that molecular imaging of serotonin transporters could be used to visualise premotor pathology of Parkinson's disease in vivo. Future work might establish whether serotonin transporter imaging is suitable as an adjunctive tool for screening and monitoring progression for individuals at risk or patients with Parkinson's disease to complement dopaminergic imaging, or as a marker of Parkinson's burden in clinical trials. FUNDING: Lily Safra Hope Foundation and National Institute for Health Research (NIHR) Biomedical Research Centre at King's College London
Validation of differentially expressed brain‐enriched microRNAs in the plasma of PD patients
No full textCSF and Circulating NfL as Biomarkers for the Discrimination of Parkinson Disease From Atypical Parkinsonian Syndromes
No full textPurpose of Review To evaluate whether CSF and circulating neurofilament light chain (NfL), a marker of axonal damage, could discriminate Parkinson disease (PD) from atypical parkinsonian syndromes (APSs). Recent Findings MEDLINE and Scopus were systematically searched, and 15 studies were included (1,035 patients with PD and 930 patients with APS). CSF NfL levels were 1.26 SDs higher in the APS group compared to the PD group (g = 1.26 [95% confidence interval 0.99-1.53]), and circulating NfL levels were 1.53 SDs higher in the APS group compared to the PD group (g = 1.53 [95% confidence interval 1.15-1.91]); 4 studies, 307 patients with PD, 197 patients with APS. Pooled areas under the curve were 0.941 (0.916-0.965) and 0.874 (0.802-0.946) for CSF and circulating NfL, corresponding to average sensitivities of 86% (79%-90%) and 91% (86%-95%), and specificity of 88% (82%-92%) and 76% (62%-85%), respectively. Summary These results strongly support the high diagnostic accuracy of both CSF and circulating NfL in differentiating PD from APS, highlighting their usefulness as promising biomarkers
Frequency of Impulsive-Compulsive Behavior and Associated Psychological Factors in Parkinson’s Disease: Lack of Control or Too Much of It?
No full textBackground and Objectives: Impulse Control Disorders (ICDs) including pathological gambling, hypersexuality, compulsive eating, compulsive buying, and other related behaviors are well-known distinct non-motor symptoms in Parkinson’s Disease (PD). Some large-scale studies present a prevalence of at least 10%, however, there are other reports providing much higher rates. The majority of the conducted studies investigating ICDs focus mainly on pharmacological factors, however, from a psychological perspective, there is yet enough room for investigation. In order to address the above issues, we designed a two-part study. Materials and Methods: First, we aimed to identify the incidence of ICD and related behaviors in a cohort of 892 Greek PD patients. Second, we administered a comprehensive battery of psychometric tools to assess psychological factors such as personality dimensions, quality of life, defenses, coherence, and resilience as well as to screen general cognitive capacity in PD patients with ICD manifestations. Results: With regard to the first part, we identified ICD manifestations in 12.4% of the patients. Preliminary findings from the second part indicate elevated activity, rather than impulsivity, as well as interrelations between several variables, including measures of activity, coping mechanisms, and quality of life. Conclusions: We present a working hypothesis for the contribution of high activity channeled to specific behavioral patterns through specific coping mechanisms, concerning the emergence of ICDs and related behaviors in PD, and further stress the importance of compulsivity rather than impulsivity in this process
A Global Perspective of GBA1-Related Parkinson’s Disease: A Narrative Review
No full textParkinson’s disease (PD) is considered to be the second most prominent neurodegenerative disease and has a global prevalence. Glucocerebrosidase (GBA1) gene mutations represent a significant hereditary risk factor for the development of PD and have a profound impact on the motor and cognitive progression of the disease. The aim of this review is to summarize the literature data on the prevalence, type, and peculiarities of GBA1 mutations in populations of different ethnic backgrounds. We reviewed articles spanning the 2000–2024 period. GBA1-related PD has a worldwide distribution. It has long been recognized that pathogenic GBA1 mutations are particularly common in certain ethnic populations, including PD patients of Ashkenazi Jewish ancestry. Moreover, a considerable number of studies focused on European ancestry patients from Europe and North America have revealed a high proportion (up to 15%) of carriers among the PD population. GBA1 mutations also appear to play an important role in patient groups with an East Asian background, although the frequency of specific variants may differ as compared to those of European ancestry. Notably, the assessment of underrepresented populations in other parts of Asia (including India) and Latin America is in the spotlight of current research, while a variant with a newly described pathogenic mechanism has been reported in Sub-Saharan Africans. Given the importance of GBA1 mutations for PD genetics and clinical phenotype, a focused assessment of the prevalence and type of GBA1 variants in distinct ethnic populations will possibly inform ongoing PD-related clinical studies and facilitate upcoming therapeutic trials
- …
