70 research outputs found
Training need assessment of nursing personnel as super specialty tertiary care hospitals in Northern India
No full textBackground - Super specialty tertiary care hospital equips nurses with the requisite knowledge and skills to deliver high quality care in their practice areas. This has necessitated adopting a structured approach to the training needs assessment (TNA) to identify the development needs of the nursing workforce at a tertiary care centre. This study involves Micro Level – Task/Job analysis i.e. identifies and describes all the skills performed by employees in a particular job and the knowledge, skills, attitudes and other behaviours needed for successful job performance. Aim and objectives: The study explores the training needs of nursing personnel at super specialty tertiary care hospital in northern India by analyzing the areas of knowledge and skills deficit as perceived by the nurses and assessing the expectations of doctors, about the role of nurses and deficiencies in their current knowledge, skills Design: Structured questionnaire based descriptive cross sectional study Methods: A set of questionnaire were framed using core competencies of nurses listed by Massachusetts department of higher education and nursing council of Hongkong and A questionnaire based descriptive cross sectional study among nurses, faculty, senior residents and patients were done. Results: The total sample collected for the study was 274 which included 19 faculty, 44 senior résidents, 211 nurses.\ud
Training needs identified to be further developed for Grade II and grade I nurses both by nurses and doctors are maximum in patient care and research domain followed by managerial/administrative and communication domain.\ud
Training needs agreed to be promoted for ANS’s are maximum in managerial/ administrative and communication domain.\ud
Training needs recognized for DNS’s /NS/CNO are maximum in managerial/ administrative and research domain followed by communication domain\ud
Conclusion – This study reflects the training need assessment of nurses in a super specialty tertiary care hospita
Introduction to epidemiological methods for studying effects of exposure to pesticides
No full textIn this chapter, we review the basics of epidemiological concepts, necessary for understanding more advanced issues. We start by defining the key variables of epidemiological studies. Then, we sketch the three classical study designs (cohort, case-control, and cross-sectional), while describing an alternative classification. The meaning of measures of disease occurrence (prevalence, risk, and incidence rate) and their relationships are illustrated in an intuitive, nonstatistical way. Then, we show the respective relevance of absolute and relative measures of effect, calculated as differences or ratios of measures of disease occurrence, respectively. In study design and conduction, errors may be made that could affect study validity and precision. Regarding validity, systematic errors (selection, information, and confounding biases) are reviewed. Classical methods to control confounding in the study design phase or in the statistical analysis phase (standardization, stratification, and regression models) are illustrated, with also a gentle introduction to new advanced topics, including directed acyclic graphs and g methods. Random error is presented in the context of precision. Finally the role of statistical analysis in epidemiology is addressed, with emphasis on abuse and misuse of hypothesis testing (P-values and statistical significance); instead, presentation of absolute and/or relative effect estimates and their confidence intervals is recommended
Methods of exposure assessment to pesticides in agriculture in epidemiological studies
No full textIn this chapter, we review the methods most commonly used in epidemiological studies for exposure assessment to pesticides, including self-reported exposure, expert-reviewed exposure, the job-exposure and crop-exposure matrix approaches, quantitative workplace exposure measurements, and record, linkage with industrial exposure databases. Strengths and limitations of each approach in relation to study designs and aims will be discussed. Finally, three examples from the recent literature, including a cross-sectional, a case-control, and a cohort study will be used to illustrate the earlier topics
From risk assessment to regulation
No full textPesticides are among the most heavily regulated chemicals, not unlike pharmaceuticals. Human health risks from exposure to pesticides are assessed by integrating information on the hazardous characteristics of the pesticide, usually gained from experimental studies, with data on human exposure. This process allows the setting of health-based guidance values for pesticide operators, bystanders, residents, and consumers who may be exposed through residues in the diet. Pesticide regulation is currently undergoing a paradigm shift with a move away from traditional toxicity assessment of individual substances in experimental animals toward integration of novel assessment methods which allow mechanism-based assessment of multiple exposures
Συμπολυμερή της βινυλοπυρρολιδόνης ως αντίδοτα εξωγενών ουσιών: παρασκευή και φυσικοχημικές μελέτες
No full textThe main purpose of the presented study concerns the preparation of new polymeric material for the inactivation of mycotoxins. The binding of mycotoxins is achieved through adsorption phenomena. It was also studied the adsorption of the widely used antibiotics in veterinary, oxytetracycline and chlortetracycine on activated charcoal. The dissertation is divided into four sections. In the first section the adsorption of oxytetracycline and chlortetracycline on activated charcoal is studied. Tetracyclines are antibiotics with a wide antimicrobial spectrum which make them useful in veterinary. Their use is not only concerns diseases but they are used and as chemoprophylactic agents. They are also used as a growth factor and in some cases as an antifungal factor. Activated charcoal has been experimentally studied as an antifungal agents against mycotoxicoses. It is a material used -not very extensively- alone or in combination with vitamins, antibiotics in case of mycotoxicoses. The simultaneous use of these agents -tetracycline and activated charcoal can be justified as inappropriate according to the results of the in vitro experiments presented. The kinetics and the isothermal adsorption were studied. The adsorption was studied in vitro in conditions where the stomach pH (2.35) is simulated and experimental temperature was at room temperature. The kinetics showed that adsorption equilibrium was reached in one (1) hour. The use of a second order equation and its extremely good fitting shows that the rate of adsorption is high. In the same conclusions we reach using exponential equations with two terms.The quantity of the adsorbed antibiotics to the initial quantity of antibiotics is very high at the start of the adsorption (~60% is adsorbed in less that a minute) in comparison the rest time (35% in 50 minutes approximately). Experiments of isothermal adsorption showed that great quantities of the antibiotics adsorbed per gram of activated charcoal, (oxytetracycline and chlortetracycline 402 mg/g and 397 mg/g respectively. For the calculation of the absorption capacities Freundlich and Langmuir isotherms were used, while the second showed a better fiting. The resulted chemical constants showed a strong binding (Koxytetracycline = 150.5 Kg/L, Kchlortetracylcine= 125.3 Kg/L). Same results were resulted when Freundlich isotherm is used. The similar values that calculated for parameters qads/m and K were expected due to similarities in terms of chemical structrure and molecular geometry. The procedure of the polymeric deactivators' synthesis is presented in the second section. The synthesized copolymers belong to the cross linked cryogels of PVP with methylene-bisacrylamide as a crosslinker. They were synthesized at temperatures ranging from -12οC to -20 oC, using varous catalysts (TEMED, K2S2O8 and (NH4)2S2O8). The cryogels differed at the %content of methylene-bisacrylamide molecules, the quanity of the used catalysts and the polymerization time interval. The produced structures exhibit great hydration capacities. The hydration capacity of the produced polymers was studied and it gave high values (400%-1400% at time interval of 2 h). No relation between the synthesis parameters and the hydration or asdorption capacities of the polymers was obtained. That suggested that the adsorption capacities should be studied in relation to the structure of the produced cryogels. (active surface area, number and distribution of the pores etc). The porous structure of the cryogels may be attributed to the water crystals formed at these extremely low temperatures. The effect of the produced cryogels on the mycotoxins ochratoxin-A, zearalenone and T-2 toxin is studied in the third section. The conditions of the in vitro experiments resembled these of the intestinal environment (pH=7.3 and temperature T = 37οC). The experiments of this section aimed to access the adsorption capacity of polymers and compare this to the adsorption capacity of other adsorptive polymers, such as crosslinked PVP (Polyplasdone), bentonite and activated charcoal. The study was conducted using a set quantity of each toxin and of each adsorptive material. The stability of the mycotoxins in solution and at various temperatures was also studied. Zearalenone and ochratoxin A where stable under the used experimental conditions while T-2 toxin was not. Activated charcoal exhibited the greatest adsorption capacity. It reduced the quantity of the mycotoxins to below levels of detection of the liquid chromatography method used. Polyplasdone gave adsorption values around 483 μg/g for zearalenone and 200 μg/g for ochratoxin. The polymeric cryogels gave adroption values ranging from 345-490 μg/g for zearalenone and from 170 to 316 μg/g for ochratoxin Α. One cryogel gave adroption values of 1266 μg/g for zearalenone and 1184 μg/g for ochratoxin Α. Zearalenone was adsrbed to a greater extend than ochratoxin Α by most cryogels and this was indicated by the statistically significant differences observed. The estimation of the kinetics and the isothermal adsorption on selected forms of cryogels was conducted in the fourth section. Kinetics of adsorption was studied for the CPVP11 cryogels on various mycotoxins, using exponential growth equations and a second order equation, while the last showed the better results. Independently to the kinetic model it is resulted that the adsorption process has high rates. It is claimed that the best fitting of the second order model shows that adsorption process has two stages. It was supposed that the first stage -which was the quicker- the substances are adsorbed on the cryogels' surface, in the second stage substanes were diffused through the inner surface. Isothermal studies caried using various quantities of adsorptive materials, as well as various concentrations of mycotoxins. The equations Langmuir and Freundlich were utilised for the fitting of the results. The second one gave better results in the cases of ochratoxin adsorption while the first gave the best results in the systems of zearalenone-cryogels systems. The better fitting of the Freundlich equation indicates that the surface area of the polymers is heterogenious with more than one-attachment groups. The Langmuir isotherm gave better results at higher concentrations of polymers, maybe due to the incomplete coverage of the attachment groups. Cryogel CPVP11 exhibited better adsorption capacity for ochratoxin A k= 5038 μg/g and n= 0.877. The calculated constants k in the cryogel-ochratoxin A systems ranged from 98-141 μg/g. The Langmuir isotherm calculated the adsorption capacities of cryogels CPVP1 and CPVP2 as 1212 and 1089 μg/g respectively. The values given by the Freundlich isotherm for the same systems were 579 and 743 μg/g respectively. Chemical kinetic studies conducted for mycotoxin solutions with polymer CPVP11, using 1st order kinetic with one and two terms. In both cases we satisfactory fittings were obtained. (R2 > 0.990). Irrespective of the model used, we can say that adsorption takes place at a very fast pace. As indicated by the better fitting of the model with two parameters, the adsorption processes happen at two steps. We may assume that in the first step, which is the fastest one the substance gets attached to the surface of the cryogel, while in the second step the molecules of the substance diffuse in the porous material of the polymer. To summarise the results of the in vitro experiments indicate that the synthesised cryogels may be used satisfactorily in order to combat the problem of mycotoxins.Ο κύριος στόχος της εργασίας που παρουσιάζεται αφορά τη δημιουργία πολυμερικών υλικών για την δέσμευση μυκοτοξινών Η δέσμευση των ουσιών επιτυγχάνεται μέσω προσροφητικών φαινομένων. Επίσης μελετήθηκε η σύνδεση των ευρέως χρησιμοποιουμένων στην κτηνοτροφία, αντιβιοτικών οξυτετρακυκλίνη και χλωροτετρακυκλίνη σε ενεργό άνθρακα. Η διατριβή μπορεί να χωρισθεί σε τέσσερεις ενότητες. Στην πρώτη ενότητα μελετάται η δέσμευση των αντιβιοτικών οξυτετρακυκλίνη και χλωροτετρακυκλίνη από σκεύασμα ενεργού άνθρακα. Οι τετρακυκλίνες είναι αντιβιοτικά με ευρύ αντιμικροβιακό φάσμα που χρησιμοποιούνται στην Κτηνιατρική. Η αντιβιοτική του χρήση αφορά όχι μόνο την αντιμετώπιση ασθενειών αλλά και την χημειοπροφύλαξη. Χρησιμοποιείται ως αυξητικός παράγοντας στα ζώα και σε μερικές περιπτώσεις ως αντιμυκοτοξικός. Ο ενεργός άνθρακας έχει ελεχθεί πειραματικά ως προς τις προσροφητικές του ικανότητες σε μυκοτοξίνες. Αποτελεί υλικό που χρησιμοποιείται -όχι εκτεταμένα- μόνο του ή σε συνδυασμό με βιταμίνες, αντιβιοτικά, σε περιπτώσεις μυκοτοξικώσεων. Η ταυτόχρονη χρήση των δύο παραγόντων τετρακυκλινών και ενεργού άνθρακα μπορεί να κριθεί ως μη κατάλληλη με βάση τα αποτελέσματα από τα in vitro πειράματα. Τα πειράματα αφορούσαν την κινητική και την ισόθερμη προσρόφηση. Η δέσμευση μελετήθηκε in vitro σε συνθήκες που προσομοιώνουν περιβάλλον στόμαχου pΗ=2.35 και θερμοκρασία δωματίου. H κινητική της προσρόφησης έδειξε ότι ισορροπία μεταξύ της ελεύθερης και της προσροφόμενης συγκέντρωσης επιτυγχάνεται μέσα σε μία (1) ώρα. Η χρήση κινητικής εξίσωσης δεύτερης τάξης και η εξαιρετικά καλή προσαρμογή της δείχνει υψηλούς ρυθμούς προσρόφησης τετρακυκλινών σε ενεργό άνθρακα. Σε όμοια συμπεράσματα φθάνουμε με εκθετικές εξισώσεις δύο όρων. Η ποσότητα προσροφώμενης ουσία προς την συνολική προσροφάται πολύ γρήγορα στην αρχή του φαινομένου (~60% προσρόφηση της ουσίας στα σε λιγώτερο από ένα λετπό) σε σχέση με την συνέχεια (35% σε 50 περίπου λεπτά). Η ισόθερμη προσρόφηση έδειξε υψηλές σχετικά δεσμεύσεις ανά gr ενεργού άνθρακα, των αντιβιοτικών οξυτετρακυκλίνη και χλωροτετρακυκλίνη 402 mg/g και 397 mg/g αντίστοιχα. Για τον υπολογισμό των προσροφητικής ικανότητας (ΠΙ) χρησιμοποιήθηκαν οι ισόθερμες Freundlich και Langmuir, με την δεύτερη να δίνει καλύτερη προσέγγιση. Οι υπολογιζόμενες σταθερές σύνδεσης έδειξαν ισχυρή σύνδεση (Κ οξυτετρακυκλίνης =150.5 Kg/L, ενώ Kχλωροτετρακυκλίνης= 125.3 Kg/L). Παρόμοια αποτελέσματα λάβαμε με την προσαρμογή των δεδομένων με χρήση της ισόθερμου Freundlich. Οι σχετικά όμοιες τιμές που λάβαμε για τις παραμέτρους qads/m και K είναι αναμενόμενες λόγω της ομοιότητας που παρουσιάζουν οι δυό χημικές δομές καθώς και των γεωμετρικών παραμέτρων των μορίων. Στη δεύτερη ενότητα παρουσιάζεται η διαδικασία παρασκευής των πολυμερικών αδρανοποιητών. Τα συμπολυμερή που παρασκευάστηκαν ανήκουν στην κατηγορία των διασταυρουμένων κρυογελών της βινυλοπυρρολιδόνης με μεθυλέν-δισακρυλαμίδιο. Παρασκεάστηκαν σε θερμοκρασίες -12οC και -20 oC με διάφορους εκκινητές TEMED, K2S2O8 και (NH4)2S2O8. Οι κρυογέλες διαφοροποιήθηκαν στην %περιεκτικότητα των μορίων μεθυλεν-δισακρυλαμιδίου, στην ποσότητα των εκκινητών και στις ώρες πολυμερισμού. Οι δομές που παράχθηκαν παρουσιάζουν υψηλή διόγκωση σε υδατικά διαλύματα. Μελετήθηκε η ικανότητα ενυδάτωσης των πολυμερών όπου υψηλά ποσοστά μετρήθηκαν από 400%-1400% σε χρονικό διάστημα 2 ωρών. Δεν προέκυψε κάποια συσχέτιση μεταξύ των μεταβλητών που χρησιμοποιήθηκαν κατά την σύνθεση με τις ενυδατικές και προσροφητικές ικανότητες των πολυμερών κάτι που δείχνει ότι οι προσροφητικές ικανότητες θα πρέπει να μελετηθούν με βάση χαρακτηριστικά δομής των κρυογελών (ενεργό εμβαδόν επιφάνειας, αριθμός και κατανομή πόρων κλπ). Ο ρόλος των κρυστάλλων νερού που παράγονται από τις εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες φαίνεται να δημιουργεί την πορώδη δομή των κρυογελών. Στην τρίτη ενότητα μελετάται η επίδραση των παρασκευασμένων κρυογελών στις μυκοτοξίνες οχρατοξίνη Α, ζεαραλενόνη και Τ-2 τοξίνη. Οι συνθήκες των in vitro πειραμάτων που έγιναν προσομοιώθηκαν με συνθήκες εντερικού περιβάλλοντος (pH=7.3 και θερμοκρασία 37οC). Τα πειράματα της ενότητας αποτελούν πρωταρχικά στάδια εκτίμησης της προσροφητικής ικανότητας των πολυμερών μεταξύ τους αλλά και σε σχέση με άλλα προσροφητικά υλικά όπως η διασταυρούμενη πολυβινυλλοπυρολιδόνη (Polyplasdone), ο βεντονίτης και ο ενεργός άνθρακας. Η μελέτη έγινε με σταθερή ποσότητα από κάθε τοξίνη καθώς και με σταθερή ποσότητα από κάθε προσροφητικό υλικό. Μελετήθηκε επίσης η σταθερότητα των μυκοτοξινών στην θερμοκρασία και στα διαλύματα. Οι μυκοτοξίνες ζεαραλενόνη και η οχρατοξίνη Α έδειξαν σταθερότητα στις πειραματικές συνθήκες ενώ η T-2 τοξίνη όχι. Την υψηλότερη ικανότητα έδειξε ο ενεργός άνθρακας ο οποίος μείωσε την ποσότητα των μυκοτοξινών κάτω από τα επίπεδα ανίχνευσης της μεθόδου υγρής χρωματογραφίας που χρησιμοποιήθηκε. Το Polyplasdone παρουσίασε τιμές προσρόφησης στην περιοχή των 483 μg/g για την ζεαραλενόνη ενώ και 200 μg/g για την οχρατοξίνη. Οι πολυμερικές κρυογέλες έδειξαν προσροφητική ικανότητα στην περιοχή των 345-490 mg/g για την ζεαραλενόνη και από 170 έως 316 mg/g για την οχρατοξίνη Α. Εξαίρεση παρουσίασε μία μορφή κρυογέλης με προσροφητική ικανότητα 1266 mg/g για την ζεαραλενόνη και 1184 mg/g για την οχρατοξίνη Α. Η ζεαραλενόνη προσροφήθηκε σε υψηλότερα ποσοστά από ότι η οχρατοξίνη Α στις περισσότερες κρυογέλες κάτι που δείχνουν οι στατιστικά σημαντικές διαφορές που παρατηρήθηκαν. Στην τέταρτη ενότητα γίνεται εκτίμηση της κινητικής και της ισόθερμης προσρόφησης σε επιλεγμένες μορφές κρυογελών. Η μελέτη της χημικής κινητικής έγινε σε διαλύματα μυκοτοξινών για το πολυμερές ΚΠΒΠ11, με χρήση εκθετικά αυξανόμενων 1ης τάξης με ένα και δύο όρους και δεύτερης τάξης με την τελευταία να δίνει τα καλύτερα αποτελέσματα. Ανεξάρτητα από το μοντέλο παραδοχής προκύπτει ότι η προσρόφηση γίνεται με εξαιρετικά γρήγορο ρυθμό. Υποστηρίζεται από την καλύτερη προσαρμογή του μοντέλου δεύτερης τάξης ότι οι προσροφητικές διαδικασίες ακολουθούν δύο στάδια. Πιθανολογούμε ότι στο πρώτο στάδιο -και πιο ταχύ- η ουσία συνδέεται στην επιφάνεια της κρυογέλης ενώ στο δεύτερο τα μόρια διαπερνούν την επιφάνεια και διαχέονται στους πορώδες υλικό του πολυμερούς. Ως σύνοψη, οι ενδείξεις των in vitro πειραμάτων δείχνουν επάρκεια των παρασκευαζόμενων κρυογελών στην αντιμετώπιση του προβλήματος των μυκοτοξινών. Για τα πειράματα ισόθερμης προσρόφησης χρησιμοποιήθηκαν ποικίλες συγκεντρώσεις και προσροφητικά. Οι εξισώσεις Langmuir και Freundlich χρησιμοποιήθηκαν για την προσαρμογή των αποτελεσμάτων με την δεύτερη να δίνει τα καλύτερα αποτελέσματα στα συστήματα οχρατοξίνης-κρυογέλης ΚΠΒΠ11, ενώ η πρώτη έδωσε καλύτερα αποτελέσματα στα συστήματα ζεαραλενόνης-κρυογελών. Η καλύτερη προσέγγιση της Freundlich υποδεικνύει ότι η επιφάνεια των προσροφητικών είναι ετερογενής με περισσότερες από μία περιοχές πρόσδεσης. Η ισόθερμος Langmuir δίνει καλύτερα αποτελέσματα στις μεγαλύτερες ποσότητες πολυμερούς πιθανόν λόγω της μη πλήρους κάλυψης των περιοχών προσρόφησης. Η κρυογέλη ΚΠΒΠ11 έδειξε την καλύτερη προσροφητική ικανότητα στην οχρατοξίνη k= 5038 μg/g και n= 0.877. Οι υπολογιζόμενες σταθερές k στα συστήματα κρυογελών - οχρατοξίνης Α κυμάνθηκαν από 98-141 μg/g. Η ισόθερμος Langmuir εκτίμησε τις προσροφητικές ικανότητες των κρυογελών ΚΠΒΠ1 και ΚΠΒΠ2 1212 και 1089 μg/g ενώ οι τιμές της ισόθερμου Freundlich στα ίδια συστήματα έδειξαν τιμές 579 και 743 μg/g αντίστοιχα. Και στις δύο περιπτώσεις πήραμε ικανοποιητικές προσαρμογές (R2 > 0.990)
Copolymers of vinylpyrrolidone as antidotes of exogenous substances: preparation and physicochemical properties
No full textCd, Pb and Hg Biomonitoring in Fish of the Mediterranean Region and Risk Estimations on Fish Consumption
No full textCadmium (Cd), lead (Pb) and mercury (Hg) are toxic metals with increasing interest due to their tendency to bioaccumulate in fish tissue which may pose a threat to human health via fish consumption. This review of the recent literature on Cd, Pb, Hg levels summarizes data of fish biomonitoring studies in the Mediterranean Sea in order to determine potential risks due to dietary intake of metals. The analytical methods applied are described, with Atomic Absorption Spectroscopy and Inductively Coupled Plasma Mass Spectroscopy being the most popular. Most of the literature reviewed is focused on the Eastern Mediterranean. Results from the studies indicate that metals mostly accumulate in liver, followed by muscle. Although there are few studies reporting metal levels in fish exceeding the maximum residue levels (MRLs), the bulk of the studies cite levels below the MRLs. The hazard index (HI) of fish consumption, namely the ratio of estimated weekly intake to provisional tolerable weekly intake (EWI/PTWI) was estimated for adult consumers and no risk emerged. The EWI/PTWI ratios of lead and mercury for Italy (0.14 and 0.22 respectively) represent the highest HI levels estimated. In view of maximizing the benefits while minimizing the risks of fish consumption, a more detailed fish-specific database on intakes for consumers is required and extended bimonitoring in as many regions as possible
Advancing athletic assessment by integrating conventional methods with cutting-edge biomedical technologies for comprehensive performance, wellness, and longevity insights
No full textIn modern athlete assessment, the integration of conventional biochemical and ergophysiologic monitoring with innovative methods like telomere analysis, genotyping/phenotypic profiling, and metabolomics has the potential to offer a comprehensive understanding of athletes' performance and potential longevity. Telomeres provide insights into cellular functioning, aging, and adaptation and elucidate the effects of training on cellular health. Genotype/phenotype analysis explores genetic variations associated with athletic performance, injury predisposition, and recovery needs, enabling personalization of training plans and interventions. Metabolomics especially focusing on low-molecular weight metabolites, reveal metabolic pathways and responses to exercise. Biochemical tests assess key biomarkers related to energy metabolism, inflammation, and recovery. Essential elements depict the micronutrient status of the individual, which is critical for optimal performance. Echocardiography provides detailed monitoring of cardiac structure and function, while burnout testing evaluates psychological stress, fatigue, and readiness for optimal performance. By integrating this scientific testing battery, a multidimensional understanding of athlete health status can be achieved, leading to personalized interventions in training, nutrition, supplementation, injury prevention, and mental wellness support. This scientifically rigorous approach hereby presented holds significant potential for improving athletic performance and longevity through evidence-based, individualized interventions, contributing to advances in the field of sports performance optimization. 2024 Spanakis, Fragkiadaki, Renieri, Vakonaki, Fragkiadoulaki, Alegakis, Kiriakakis, Panagiotou, Ntoumou, Gratsias, Zoubaneas, Morozova, Ovchinnikova, Tsitsimpikou, Tsarouhas, Drakoulis, Skalny and Tsatsakis
Self-Reported Assessment of Empathy and Its Variations in a Sample of Greek Social Workers
No full textThe aim of the study was twofold: (a) to examine the way in which professional social workers perceive and apply in their practice the concept of empathy; (b) to explore sociodemographic factors, education/special training and work characteristics associated with their empathic skills. This is a cross-sectional study with a purposive sample of 203 Greek social workers. For the assessment of empathy, the Empathy Scale for Social Workers (ESSW) was used. The sample consisted mainly of female social workers with a mean age of 43.8 years. More than 70% of them were practicing the profession for more than 10 years. Nearly one-third participated in psychotherapy courses, and only half of them have been certified. On average, they reported high levels of empathy. Initial univariate analyses showed that empathy scores were significantly higher for older social workers, married, the more experienced, those who referred to working experience with disabled people or people having problems with substance use and the professionals who had obtained a certification in psychotherapy. ‘Having a middle work experience of 10–19 years’ was a significant correlate in all scales and related negatively to empathy indicating a burnout effect. The implications for social work education and future training are discussed
A household survey on the extent of home medication storage. A cross-sectional study from rural Crete, Greece
No full text- …
