1,720,971 research outputs found
Evaluation of the distribution of mechanoreceptors and neural body in anatomical structures stabilizing the hip joint using silver impregnation stain
No full textKalça eklemi sahip olduğu yüksek hareket yeteneği sayesinde ayakta durma, oturma, koşma, çömelme gibi pek çok hareketin gerçekleştirilmesinde önemli rol oynayan bir eklemdir. Kalça ekleminin stabilizasyonunu sağlayan anatomik yapılardaki mekanoreseptör ve nöral yapıların dağılımı, cerrahi girişim planlanan koksartrozlu hastalarda eklem kapsülü üzerindeki uygun cerrahi insizyon yerinin belirlenmesinde oldukça önemlidir. Literatürde bu eklemin stabilizasyonunda görevli olan anatomik yapılar ( ligamentum transversum acetabuli, ligamentum capitis femoris (ligamentum teres), labrum acetabulare, kalça eklem kapsülü) ile ilgili farklı metotlarla boyamalar yapılarak mekanoreseptörlerin ve nöral yapıların dağılımına ilişkin çeşitli çalışma yapılmıştır. Yapılan çalışmalar koksartrozlu hasta kalçada, kalça eklemi stabilizasyonuna katılan bütün anatomik yapıların mekanoreseptör dağılımı hakkında detaylı bilgi verememektedir. Bu çalışma, kalça ekleminin stabilizasyonunu sağlayan anatomik yapıların canlı dokudan alınan örneklerindeki mekanoreseptörlerin ve nöral yapıların dağılımını detaylı olarak ortaya koymayı amaçlamaktadır. Hastaların ameliyatları esnasında çıkartılan ligamentum transversum acetabulare, ligamentum capitis femoris, labrum acetabulare dokusu ve kalça eklem kapsülün'den yapılan örneklemeler gümüş çöktürme yöntemi ile boyanarak bu yapılardaki mekanoreseptör ve nöral yapıların dağılımları incelenmiştir. Bu çalışmada bahsi geçen anatomik yapılar içerisinde koksartroz durumunda mekonoreseptör sayısının ligamentum transversum acetabulide en fazla olduğu, ligamentum tereste koksartroz durumunda mekanoreseptör dağılımında diğer bölgelere göre daha az olduğu, yapılan diğer çalışmalar ile mukayese edildiğinde eklem kapsülündeki mekanoreseptör sayısında ciddi bir azalış olduğu, ligamentum tereste ise mekanoreseptör varlığı tespit edilmiştir. Serbest sinir sonlanmaları en fazla labrumda tespit edilmiş olup, ligamentum tereste istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde mekanoreseptör sayısının serbest sinir sonlanmalarna göre daha fazla olduğu gösterilmiştir.Due to its high mobility, hip joint plays a crucial role in executing many movements such as standing, sitting, running, crouching. The distribution of mechanoreceptors and neural structures in anatomical structures that provide stabilization of the hip joint is very important in determining the location of the appropriate surgical incision site on the joint capsule in patients with coxarthroses who are planned for surgery. Various studies have been conducted about the mechanoreceptors and distribution of neural structures in anatomical structures providing stabilization of the joint such as transvers acetabular ligament, ligament of head of femur, acetabular labrum and joint capsule applying different staining methods. They do not provide detailed information about the mechanoreceptor distribution of all anatomic structures participating in stabilization of the hip joint with the patients with coxarthrosis. This study aims to provide detailed results about the distribution of mechanoreceptors and neural structures from living tissue samples of anatomical structures providing stabilization of the hip joint. The transverse acetabular ligament, ligamentum teres, acetabular labrum tissue and samples from joint capsule were collected during the surgery. Each specimen was stained with silver impregnation technique and mechanoreceptors and neural structures in these structures have been examined. In this study, the number of mechanoreceptors in coxarthrosis was the highest in transverse acetabular ligament, mechanoreceptor distribution was lower in ligamentum teres than other regions and significant decrease was found in the number of mechanoreceptor amount in joint capsule when compared to previous studies. Most of the free nerve endings were in labrum and It is shown that the number of mechanoreceptors was significantly higher than free nerve endings in ligamentum teres
Evaluation of cervical lordosis in sleep apnea patients
No full textUyku hayatımızın büyük kısmını geçirdiğimiz bir zaman dilimidir. Bu süreç insanlık tarihinde merak uyandırmıştır. İnsanlar uyku sürecini incelemiş ve bu süreçteki davranışlarımızı öğrenmiştir. Uyku sürecinde insanlarda oluşan önemli patolojilerden bir tanesi de obstrüktif uyku apne sendromu (OUAS)'dur. Apne oluşumu pharynx obstruksiyonuna bağlı olarak gelişmektedir. Bu bölgeyi etkileyebilecek olan birçok kas yapısı mevcuttur. Benzer şekilde pharynx vertebrae cervicales'lerle de komşuluk içindedir. Bu bölgedeki bir yapının fonksiyon bozukluğu bir diğerini de etkileyebileceğini düşünerek bu çalışmayı yaptık. Oluşan apneler kişinin sağlıklı bir uyku süreci geçirmesini engellemektedir. Sağlıklı uyku süreci geçirmeyen kişilerde zaman içerisinde başta kardiyovasküler sistem hastalıkları olmak üzere birçok bedensel ve kognitif bozukluklar oluşabilmektedir. Birçok OUAS'lı kişi hastalığının farkında değildir. Genellikle yakınlarının tavsiyeleri üzerine hastaneye başvuru yapmaktadırlar. Tanı konulması için kullanılan altın standart yöntem polisomnografi (PSG) 'dir. Tanı konmuş kişilerde hastalığın şiddeti, apne hipopne indeksi (AHİ)'ne göre belirlenmektedir. Hastalığın şiddetine göre farklı tedavi seçenekleri mevcuttur. Bunların en başında en yaygın olarak kullanılan tedaviler sürekli pozitif basınç (PAP)'tır. Yapmış olduğumuz çalışmada otuz OUAS tanısı konulmuş hastanın lateral cervical grafileri çekildi. Çekilen bu grafiler incelendi ve ölçümler yapıldı. İki farklı açı ölçüldü bunlardan biri, birinci ve yedinci vertebrae cervicales arasında bir diğeri ise ikinci ve yedinci vertebrae cervicales arasındadır. Yapılan ilk ölçümde anlamlı bir sonuç bulunamamıştır (P 0,133). İkinci ve yedinci vertebrae cervicales'ler arasında yapılan ölçümde AHİ değerleri ve cervical lordoz açıları arasında anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir (P 0,019).Sleep is a time period where we spend most of our lives. This process has aroused curiosity in human history. People have studied the sleep process and learned about our behavior in this process. Obstructive sleep apnea syndrome (OSAS) is one of the important pathologies that occur in humans during sleep. Apnea formation develops due to pharynx obstruction. There are many muscle structures that can affect this area. Similarly, the pharynx vertebrae is in close proximity to the cervicales. We have done this study considering that one structure in this region may affect another. Apneas prevent the person from having a healthy sleep process. Many physical and cognitive disorders, especially cardiovascular system diseases, may occur over time in people who do not have a healthy sleep process. Many OSAS people are not aware of their disease. They usually apply to the hospital on the advice of their relatives. The gold standard method used for diagnosis is polysomnography (PSG). The severity of the disease in individuals diagnosed is determined according to the apnea hypopnea index (AHI). There are different treatment options depending on the severity of the disease. The most commonly used therapies are continuous positive pressure (PAP). In our study, lateral cervical radiographs of 30 patients with OSAS were taken. These radiographs were examined and measurements were made. Two different angles were measured, one of which is between the first and seventh vertebrae cervicales and the other is between the second and seventh vertebrae cervicales. No significant result was found in the first measurement (P 0.133). A significant correlation was found between AHI values and angles of cervical lordosis in the measurement between the second and seventh vertebrae cervicales (P 0.019)
The comparison of piriform aperture, paranasal sinuses and cranial dimensions with each other
No full textBu çalışmada apertura piriformis, sinus paranasales ve kafatası boyutlarının birbirleri ile karşılaştırılması ve bu yapılarda yaş ve cinsiyete bağlı değişikliklerin incelenmesi amaçlanmıştır. Retrospektif olarak yapılan bu çalışmaya kafa travması ve sinozal bölgede herhangi bir cerrahi operasyon geçirmemiş 393 bireyin bilgisayarlı tomografi (BT) görüntüleri aksiyal planda kemik algoritmasında incelenerek; apertura piriformis maximum genişliği, sinus frontalis, sinus sphenoidalis, sinus maxillaris ile kafatasının genişlikleri ve boy uzunlukları belirlediğimiz bölgelerden ölçülerek kıyaslandı. Tespit edilen ölçümler farklı yaş ve cinsiyetlerine göre dört grupta incelendi. Çalışmaya dahil edilen yetişkin bireylerde yaş aralığı 18-91 olup, yaş ortalaması 40,73'tü. Olguların %89,6'sı 60 yaşın altında iken, %10,4'ü 60 yaş ve üzerinde olup 189 (%48,1)'u kadın, 204 (%51,9)'ü erkekti. Çalışmada 60 yaşın üzerindeki ve 60 yaşın altındaki bireylerde sinus paranasales boyutları kıyaslandığında yaşa bağlı olarak sinus paranasales boyutlarının azaldığı, apertura piriformis genişliğinin ise arttığı gözlendi. Tüm bireylerde cranium en büyüklüğü arttıkça apertura piriformis genişliği de artan pozitif yönlü bir ilişki saptandı. Yetişkin bireylerde yaşa ve cinsiyete bağlı olarak kemik yapıda meydana gelen kemik deformasyonları sonucunda sinus paranasales'in boyutlarında morfolojik değişimler meydana gelir. Endoskopik sinus cerrahisi öncesinde sinozal bölgedeki anatomik varyasyonlar ve oluşan farklılıklar göz önünde bulundurulmalıdır. Sonuç olarak bu varyasyonların tespiti operasyonda oluşabilecek komplikasyonların önlenmesinde ve başarılı bir cerrahi sonuç elde edilmesinde önemli rol oynamaktadır.In this study, comparison of piriform aperture, paranasal sinuses and the cranial dimensions with each other and investigation of the alterations depending on the age and on the gender in these structures. In this study which was conducted retrospectively, piriform aperture maximum width, sinus frontalis, sinus sphenoidalis, sinus maxillaris and cranium widths and height length by measuring from the regions that we had determined were compared by measuring by studying the computerized tomography images of three hundred ninety three (393) individuals who had not experienced head trauma and any surgical procedure in sinusoidal region. The detected measurements were studied in four groups according to different ages and genders. The age range in the adult individuals who were included into the study was between eighteen (18) and ninety one (91) and the mean of their ages was 40.73 years old. While 89.6% of the cases were less than sixty (60) years old, 10.4% of them were sixty (60) years old or greater and one hundred eighty nine (189) (48.1%) of them were females and two hundred four (204)(51.9%) of them were males. In the study, when the sinus paranasales dimensions were compared in the individuals who were greater than sixty (60) years old and in those who were less than sixty (60) years old, it was observed that the dimensions of sinus paranasales had been decreased and the dimension of piriform aperture had been increased depending on age. In all individuals, a relationship in positive direction in a manner that piriform aperture width increases as the size of the cranium width increases. Morphologic alterations take place in the dimensions of sinus paranasales as a result of bone deformations occurring in the bone structure depending on the age and on the gender in adult individuals. Before the endoscopic sinus surgery, anatomic variations in sinusoidal region and the occurring differences should be taken into account. In conclusion, the detection of these variations plays an important role in the prevention of the complication which may happen and in obtaining a successful surgicalresult
Ultrasonographic examination of sternocleidomastoid, masseter and temporalis muscles in patients with TMJ pain
No full textTemporamandibular bozukluklar çene ekleminde ağrı, ses ve düzensiz çene hareketleri ile karakterize bir klinik tablo olup, maksillofasiyal ağrı sebepleri içinde tedavisi en zor durumlardan biridir. Çiğneme kaslarının fazla kullanılması sonucu kaslarda oluşan gergin bantlardaki tetik noktalardan kaynaklanan ağrı, kas spazmı, hassasiyet ve TME hareket açıklığında kısıtlılık sık görülür. Ultrasonografi orofasial yapıların gelişiminde, çiğneme kaslarının etkilerinin incelenmesinde, kraniofasial deformitelerin düzeltilmesi için yapılan cerrahi operasyonlarda operasyon öncesi ve sonrası durumun karşılaştırılmasının değerlendirilmesinde kullanılabilmektedir. Temporamandibular eklem (TME) ağrısı unilateral veya bilateral olabilir. TME ağrısı çiğneme kasları ile boyun kaslarının hacimlerinde değişikliğe yol açabilir. Bu çalışmanın amacı ağrılı TME rahatsızlıkları olan bireylerde sağ ve sol sternokleidomastoid, temporalis ve masseter kaslarını ultrasonografik olarak incelemektir. Çalışmaya dahil edilen 30 olguya TME ağrılarının değerlendirilmesi için VAS( Visual Analog Skala) yapılmıştır. M. sternocleidomastoideus'un, m. masseter'in ve m. temporalis'in çift taraflı kas kalınlıklarını ultrasonografik olarak incelenmiştir. Sağ ve sol taraf m. sternocleidomastoideus kalınlığı ile VAS arasındaki ilişki istatistiksel olarak anlamlı sonuç bulunmuştur (p?0,05). Sağ ve sol taraf m. masseter kalınlığı ile VAS arasındaki ilişki istatistiksel olarak anlamlı sonuç bulunmuştur (p?0,05). Sağ ve sol taraf m. temporalis kalınlığı ile VAS arasındaki ilişki istatistiksel olarak anlamlı sonuç bulunmuştur (p?0,05). Kas kalınlıkları ve ağrıya bağlı kaslar arası korelasyon istatistiksel olarak anlamlı sonuç bulunmamıştır (p>0,05). Ağrılı taraflar ile VAS arasındaki ilişki istatistiksel olarak anlamlı sonuç bulunmamıştır (p>0,05). Çiğneme ile ilişkili kas kalınlıklarının temporamandibular eklem ağrısına bağlı bilateral incelenmesi açısından ultrasonografi güvenilir bir yöntemdir.Temporamandibular disorders are clinical picture characterized by jaw joint pain, voice and irregular jaw movements and it is one of the most difficult conditions to treat among the causes of maxillofacial pain. Pain, muscle spasm, tenderness and limitation in temporamandibular joint (TMJ) range of motion are common due to the trigger points of muscles caused by excessive use of chewing muscles. Ultrasonography can be used in development of orofacial structures, examining the effects of masticatory muscles, surgical operations performed for correction of craniofacial deformities, and evaluating pre-operative and post-operative situations. TMJ pain can be unilateral or bilateral. TMJ pain can change masticatory muscle and neck muscle mass. The aim of this study was to perform ultrasonography examination of the right and left sternocleidomastoid, temporalis and masseter muscles in individuals with painful TMJ disorders. VAS (Visual Analog Scale) was used in 30 patients included in the study to evaluate TMJ pain. Bilateral ultrasound examination of sternocleidomastoideus, masseter and temporalis muscle thickness was performed. Statistically significant difference was observed between right and left sternocleidomastoideus muscle thickness and VAS (p?0.05), right and left masseter muscle thickness and VAS (p?0.05), as well as right and left temporalis muscle thickness and VAS (p?00.05). There was no statistically significant correlation between muscle thickness and pain (p>0.05), and also no significant difference was found between muscle thickness of the painful side and VAS (p> 0.05). Ultrasonography is a reliable method for bilateral examination of muscle thicknesses associated with chewing in terms of temporamandibular joint pain
Evaluation of the ratio between right and left liver volume and the diameter of the liver vascular structures in living donor liver transplantation
No full textBu çalışmanın amacı canlı verici karaciğer naklinde, karaciğer greft hacminin gerçeğe yakın tahmin edilebilmesi için daha önce literatürde yer almayan parametrelerin ortaya konulmasıdır. Retrospektif olarak canlı karaciğer verici nakli adayı olan 200 hasta çalışmaya dahil edilmiştir. Çalışmaya dahil edilen hastalara ait, preoperatif dönemde bilgisayarlı tomografi ile çekilen arteriyel, venöz ve portal faz görüntüleri üzerinde vasküler yapıların (vena portae hepatis, vena portae hepatis'in ramus dexter ve sinister'i, arteria hepatica propria, arteria hepatica propria'nın ramus dexter ve sinister'i, v. hepatica dextra, v. hepatica intermedia, v. hepatica sinistra) çapları ve karaciğerin total hacmi, sağ lob hacmi ve sol lob hacmi ölçülmüştür. Çalışmaya dahil edilen hastaların total karaciğer hacmi ortalama 1472,5±278,08 cm3, sağ lob karaciğer hacmi ortalama 931,74 ± 210,96 cm3 olarak, sol lob karaciğer hacmi ortalama 543,90 ± 136,67 cm3 olarak bulunmuştur. RHA değerinde gerçekleşecek 1mm'lik artışın RLV değerinde 80.489 cm3'lük artışa neden olacağı saptandı. RVP değerinde gerçekleşecek 1mm'lik artışın RLV değerinde 27.335 cm3'lük artışa neden olacağı saptanmıştır. RHV değerinde gerçekleşecek 1mm'lik artışın RLV değerinde 17.133 cm3'lük düşüşe neden olacağı saptanmıştır. LHA değerinde gerçekleşecek 1mm'lik artışın LLV değerinde 29.611 cm3'lük artışa neden olacağı saptandı. LVP değerinde gerçekleşecek 1mm'lik artışın LLV değerinde 17.915 cm3'lük artışa neden olacağı saptandı. MHV değerinde gerçekleşecek 1mm'lik artışın LLV değerinde 15.979 cm3'lük düşüşe neden olacağı bulunmuştur. Bu sonuçların, özellikle gelişmiş yazılım destekli BT'lerin bulunmadığı yerlerde, klinisyenlere tahmini karaciğer hacimlerini hesaplama formüllerine ek olarak yardımcı olacağını düşünmekteyiz.This aim of this study is to present parameters that were not previously included in related literature to estimate the liver graft volume in living donor liver transplantation. Retrospectively, 200 patients who were candidates for living liver donor transplantation were included in the study. Arterial, venous and portal phase images of the patients included in the study taken by computed tomography in the preoperative period and were examined for the vascular structures (hepatic portal vein, right and left branches of the hepatic portal vein, proper hepatic artery, left and right branches of the proper hepatic artery, right hepatic vein, intermediate (middle) hepatic vein, left hepatic vein) diameters and total liver volume, moreover right lobe volume and left lobe volume were measured. The mean total liver volume of the patients included in the study was 1472.5±278.08 cm3, the mean right lobe liver volume was 931.74 ± 210.96 cm3, and the mean left lobe liver volume was 543.90 ± 136.67 cm3. We realized that an increase of 1 mm in the RHA value would cause an increase of 80,489 cm3 in the RLV value. It was determined that an increase of 1 mm in the RVP value would cause an increase of 27,335 cm3 in the RLV value. It was determined that a 1 mm increase in RHV value would cause a 17.133 cm3 decrease in RLV value. It was determined that 1 mm increase in LHA value would cause an increase of 29,611 cm3 in LLV value. It was determined that 1 mm increase in LVP value would cause an increase of 17,915 cm3 in LLV value. It was found that 1mm increase in MHV value will cause 15,979 cm3decrease in LLV value. It is thought that our results will help clinicians in addition to formulas to calculate estimated liver volumes, especially where advanced software-assisted CTs are not available
Morphometric evaluation of trigeminal nerve and meckel cave
No full textBu çalışmada nervus trigeminus ve ganglionunun yer aldığı Meckel boşluğuna ait morfolojik özelliklerin yaş grubu, cinsiyet ve lateralizasyona göre karşılaştırılması ile trigeminal nevraljiye yatkınlığa ilişkin teorilere ışık tutması amaçlanmıştır. Retrospektif olarak yapılan bu çalışmaya hiçbir kraniyal patolojisi bulunmayan 20 yaş üstü bireylerden seçilen 120 (62 erkek, 58 kadın ) olgu dahil edilmiştir. Olgular 20-29 yaş, 30-39 yaş, 40-49 yaş, 50 yaş ve üzeri olmak üzere dört yaş grubuna ayrılmıştır. Olgularda n. trigeminus uzun ekseni, n. trigeminus kısa ekseni, n. trigeminus çapı, Meckel boşluğu uzun ekseni, Meckel boşluğu kısa ekseni ve trigminus-pons açısı sağ ve sol taraflı olarak 3T MRG ile 3D b- FFE sekansı kullanılarak ölçülmüştür. Yapılan istatistiksel analizler sonucunda tüm olgularda sağ ve sol taraflı ölçümler karşılaştırıldığında; n. trigeminus uzun ekseni boyu (sağda ortalama 0,79 ± 0,20 cm, solda 0,86 ± 0,28 cm, p<0,05) ve kısa ekseni boyu (sağda ortalama 0,36 ± 0,10 cm, solda 0,41 ± 0,17 cm, p<0,05) sağ tarafta daha kısa bulunmuştur. Ayrıca, erkeklerde Meckel boşluğu uzun ekseni boyunun kadınlara göre hem sağ hem de sol tarafta daha uzun olduğu saptanmıştır (p<0,05).This study aimed to evaluate the theories about trigeminal neuralgia predisposition with respect to the morphological characteristics of the trigeminal nerve and the Meckel cave among age groups, sex and lateralization. This retrospective study included 120 (62 males, 58 female) healthy individuals over age of 20 who had no previous or current cranial pathology. According to age ranges, individuals were evaluated in four groups as 20-29 years, 30-39 years, 40-49 years, 50 years and over. Besides the long and short axis lengths and the diameter of nervus trigeminus, long and short axis lengths of Meckel cave, as well as the trigeminal-pons angle were measured using 3D b-FFE sequence with 3T MRI on the right and left sides. It was observed that the long axis (mean 0,79 ± 0,20 cm on the right, 0,86 ± 0,28 cm on the left, p <0,05) and short axis (mean 0,36 ± 0,10 cm on the right and 0,41 ± 0,17 cm, p <0,05) lengths of nervus trigeminus were shorter on the right side in comparison to the left. Moreover, in males the long axis length of Meckel cave was higher on both the right and left sides compared to females (p <0.05)
Comparison of the cystocholedocal angle in patients with choledocholithiasis and patients with only cholelithiasis
No full textBu çalışma, sistokoledokal açı (SCA) ile koledokolitiazis arasındaki ilişkiyi değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Retrospektif olarak 3,350 hasta verisi incelendi ve kriterlere uyan toplam 628 hasta çalışmaya dahil edildi. Çalışmaya dahil edilen hastalar koledokolitiazisi olan hastalar (Grup I), sadece kolelitiazisi olan hastalar (Grup II) ve taşı olmayan kontrol grubu hastalar (Grup III) olarak üç gruba ayrıldı. Manyetik Rezonans Kolanjiyo-pankreatikografi (MRCP) görüntüleri üzerinde SCA, ductus cysticus, ductus choledochus, ductus hepaticus communis ölçümleri yapıldı. Hastaların laboratuvar bulgularıyla demografik özellikleri de kaydedildi. Çalışmaya dahil edilen hastaların %64,2'si kadın, %35,8'i erkek olup, yaşları 18-93 (ortalama 53,37±18,87) yıl arasında değişmektedir. Tüm hasta gruplarının SCA'ları ortalama 35,44°±10,44°, ductus cysticus, ductus choledochus ve ductus hepaticus communis uzunlukları sırasıyla; 28,91±9,30 mm, 40,28±12,91 mm, 27,09±9,68 mm olarak bulundu. Grup I'deki tüm ölçümler diğer gruplara göre daha yüksek iken, Grup II'deki tüm ölçümler Grup III'tekinden daha yüksekti (p<0,001). Yapılan istatistiksel analiz 33,5º ve üzeri bir SCA'nın koledokolitiazis tanısı için önemli bir kriter olduğunu göstermektedir. Safra kesesindeki taşların safra kanallarına düşmesini kolaylaştıracağından SCA'nın artması koledokolitiazis olasılığını arttırır. Bu çalışma koledokolitiazisi olan hastalar ile sadece kolelitiazisi olan hastalarda SCA'yı karşılaştıran ilk çalışmadır. Bu nedenle bu çalışmanın önemli olduğunu ve klinik değerlendirme açısından yol gösterici olacağını düşünmekteyiz.This study aims to evaluate the relation between the cystocholedochal angle (SCA) and choledocholithiasis. The data of 3.350 patients were reviewed retrospectively and a total of 628 patients who met the criteria were included in the study. The patients included in the study were divided into three groups as patients with choledocholithiasis (Group I), patients with only cholelithiasis (Group II), and patients without gallstones as control group (Group III). Measurements of SCA, ductus cysticus, ductus choledochus and ductus hepaticus communis were made on MRCP images. Laboratory findings and demographic characteristics of the patients were also recorded. Of the patients included in the study 64.2% were female, 35.8% were male, and their age ranged from 18-93 (mean 53.37±18.87 years). While the mean SCA values of all patient groups were 35.44°±10.44°, the mean length of ductus cysticus, ductus choledochus and ductus hepaticus communis were 28.91±9.30 mm, 40.28±12.91 mm, 27.09±9.68 mm respectively. All measurements were higher in Group I in comparison to other groups, whereas all measurements of Group II were higher than those of Group III (p<0.001). Statistical analysis suggests that a SCA of 33.5º and above is an important criterion for diagnosis of choledocholithiasis. Increase of SCA raises the likelihood of choledocholithiasis, as it facilitates the passage of stones from gallbladder into the bile ducts. This is the first study to compare SCA in patients with choledocholithiasis and those with only cholelithiasis. Therefore, we think that this study is important and will be a guide for clinical evaluation
Volumetric analysis of subcortical structures in obse individuals in turkish population with mricloud method
No full textSinir sisteminde cerebral cortex altında yer alan yapılara genel olarak subcortical yapılar denir. Subcortical yapılar, kompleks motor ve motor olmayan birçok fonksiyonun oluşturulmasından sorumludur. Çalışmamızın amacı, Türk popülasyonundaki obez bireylerde, beyindeki bazı subcortical yapıların enerji homeostazı ile obezite üzerindeki rolü hakkında daha fazla bilgi sağlamak ve beyin anatomisi ile BKİ arasındaki ilişkiyi açığa çıkarmaktır. Çalışmaya 18-50 yaş aralığında 80 birey dahil edildi. Bu bireylerden BKİ değeri 30 kg/m2'den büyük veya eşit olanlar hasta grubuna alındı. Obez sınıfındaki bireylerin 22'si erkek, 18'i kadındı. BKİ değeri 18,5 kg/m2 ile 24,99 kg/m2 arasında olan bireyler ise kontrol grubuna alındı ve bu gruptaki bireylerin de 22'si erkek, 18'i kadındı. Subcortical yapılara ait anatomik detay elde etmek için manyetik rezonans görüntüleme (MRG) kullanıldı. MRG sayesinde beyin dokularının lokal konsantrasyon farkları Web tabanlı MRICloud yazılımı ile volümetrik olarak analiz edildi. Elde ettiğimiz sonuçlara dayanarak, obez bireylerde subcortical yapıların beslenme davranışı ve duyusal işlev ile ilişkili olduğunu ve subcortical yapı hacimlerinin BKİ ile ilişkili olarak değiştiğini gözlemledik. Sonuçlarımızdan gözlemlenen yapısal farklılıkların nedenini açıklayamasak da bir ilişki olduğunu bulduk. Obezitede oluşan beyin yapısındaki değişikliklerin biyolojik temeli üzerine gelecekte yapılacak çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır.Structures located under the cerebral cortex in the nervous system are generally called subcortical structures. Subcortical structures are responsible for forming many complex motor and non-motor functions. Our study aims to provide more information about the energy homeostasis of some subcortical structures in the brain and their role on obesity and to reveal the relationship between brain anatomy and BMI in obese individuals in the Turkish population. 80 individuals between the ages of 18-50 were included in the study. Among these individuals, those with a BMI greater than or equal to 30 kg/m2 were classified as obese. Of the individuals in the obese class, 22 were male and 18 were female. Individuals with a BMI between 18.5 kg/m2 and 24.99 kg/m2 were included in the control group, and 22 of the individuals in this group were male and 18 were female. Magnetic resonance imaging (MRI) was used to obtain anatomical details of subcortical structures. Thanks to MRI, local concentration differences of brain tissues were analyzed volumetrically with Web-based MRICloud software. Based on our results, we observed that subcortical structures are associated with feeding behavior and sensory function in obese individuals, and subcortical structure volumes vary about BMI. Although we could not explain the reason for the observed structural differences from our results, we found an association. Future studies are needed on the biological basis of changes in brain structure in obesity
Neuroanatomical correlation of speech and voice disorders in parkinson's disease: Analysis of MRI findings
No full textSantral sinir sisteminin progresif ve nörodejeneratif bir bozukluğu olan Parkinson hastalığında konuşma ve ses bozuklukları görülmektedir. Bu çalışmada, akustik ses analizleri yapılan orta-geç evre İdiopatik Parkinson hastalarının konuşma ile ilgili nöroanatomik sahalarının hacimleri kontrol grubuna kıyasla incelenerek, parametrelerin akustik ses analizi sonucu elde edilen bulgular ile korelasyonunun saptanması amaçlanmıştır. Bu amaçla 36 katılımcı, sağlıklı kontrol (17) ve İdiopatik Parkinson hastası (19) olmak üzere iki gruba ayrılarak incelendi. Akustik ses analizi için toplanan ses kayıtları Praat yazılımı ile analiz edildi. Hacimsel morfometrik değerlendirme, T1 ağırlıklı MRI görüntülerinde MRICloud ile yapıldı. Parkinson hastalarında kontrol grubuna kıyasla jitter, jitter mutlak, shimmer ve gürültü harmonik oranı parametrelerinde anlamlı farklılık tespit edildi (p0,05). Parkinson hastalığında konuşma ve ses bozukluklarının yanısıra ilgili nöroanatomik yapılarda atrofi bulguları vardı ve bu bulgular birbiriyle korele idi.Parkinson's disease is a progressive neurodegenerative disorder of the central nervous system, which may also present speech and voice disorders. In this study, acoustic sound analysis of mid-to-late stage Idiopathic Parkinson patients together with volumes of certain neuroanatomic structures in retrospective MRI data were analyzed and compared with data obtained from the control group. Correlation between sound analysis and MRI data were also evaluated. Study was carried on 17 healthy controls and 19 idiopathic Parkinson patients. Sound recordings collected from both groups were analyzed with Praat software for acoustic sound analysis. Volumetric morphometric assesments were carried with MRICloud software on T1-weighted MRI images. In Parkinson's patients, there was a significant difference in jitter, jitter absolute, shimmer and noise harmonic ratio parameters compared to the control group (p<0.05). Analyzis of MRI data showed significantly lower volumes of pars triangularis, pars opercularis, gyrus temporalis superior, gyrus temporalis medius, sulcus temporalis, fissura lateralis, gyrus cinguli, basal forebrain and substantia nigra, fasciculus longitudinalis superior, capsula extrema bilaterally in patient group (p <0.05). In the patient group, mean pitch value was positively correlated with bilateral nuclei basales, right superior temporal gyrus, gyrus cinguli and left fasciculus longitudinalis superior, slvian temporal sulcus volumes (r = 0.6-0.8). Additionally, left slyvian temporal sulcus volume was negatively correlated with mean pitch and positively correlated with jitter absolute value in patient group. In the control group, nucleus caudatus volume was negatively correlated with jitter and positively correlated with noise harmonic ratio. Shimmer value and volumes of examined neuroanatomical structures did not show high correlation. In conclusion, speech and voice disorders are accompanied with signs of atrophy in certain related neuroanatomic structures and correlations were observed among some
Investigation the effects of anatomical changes of varicocele and varicocelectomy on sperm parameters and sperm in human and rat model
No full textVarikosel plexus pampiniformis'teki venlerin anoraml dilatasyonu olup, en sık infertilite sebebidir. Çalışmamızda varikosel hastalarında tanı kriterinde kullanılan ven çapı eşik değerleri ile testis yapısındaki değişiklikler, spermin fonksiyonel ve moleküler parametreleri birlikte ele alınarak, aralarındaki ilişkinin ortaya konulması ve varikoselektomi operasyonunun bu parametreler üzerine etkilerinin değerlendirilmesi amaçlandı. Çalışma sıçan ve insan olmak üzere iki grupta tasarlandı. Sıçan grubu kontrol, varikosel ve varikoselektomi olmak üzere alt gruplara ayrıldı. Bu gruplar arasında testis ağırlığı, hacmi, histolojisi ve Johnsen skorlama sonuçları, sperm parametreleri, PARP-1 ve ERK 1/2 proteinlerinin ekspresyonları karşılaştırıldı. İnsan grubu kontrol, varikosel ve varikoselektomi operasyonu geçirmiş hastalardan oluşturuldu. Varikosel grubu ultrasonografi değerlendirilmesinde ölçülen ven çapı 3'mm'nin altında olanlar subklinik varikosel, 3 mm üzerinde olanlar klinik varikosel olarak alt gruba ayrıldı. Semen örneklerinde sperm parametreleri, DNA fragmantasyonu, kormatin yapısı, oksidatif stres, PARP ve ERK 1/2 proteinlerinin ekspresyonları karşılaştırıldı. Varikosel modeli oluşturulan ve varikoselektomi geçiren sıçanlarda sol testis hacmi, sperm sayısı ve motiltesi, Johnsen skoru kontrol grubuna göre anlamlı derecede azalma, PARP-1 ekspresyonunda artış bulundu. Varikosel ve varikoselektomi grupları arasında ise bu parametrelerde farklılık bulunmadı. İnsan olgularında kontrol grubuna göre varikosel ve varikoselektomi grubunda sperm konsantrasyon, sayı ve motilitesinde anlamlı derecede azalma, DNA fragmantasyonu, kromatin hasarı ve PARP-1 ekspresyonunda anlamlı derecede artış saptandı. Varikosel ve varikoselektomi grupları ve varikoselin subklinik ve klinik tipleri arasında bu parametrelerde farklılık bulunmadı. ERK 1/2 ekspresyonu ve oksidatif stres index'inde gruplar arasında farklılık bulunmadı. Varikosel, ven çapındaki değişimin derecesinden bağımsız olarak testis ve sperm yapısında hasara neden olur. Varikoselektomi operasyonun fonksiyonelliğin geri kazanılmasında etkisi yoktur.Varicocele is the abnormal dilatation of the veins in the plexus pampiniformis and is the most common cause of infertility. In this study, it is aimed to reveal the relationship between the threshold values of vein diameter and changes in testicular structure, functional and molecular parameters of sperm and to evaluate the effects of varicocelectomy operation on these parameters. The study was designed in rat and human groups. The rats subdivided into control, varicocele and varicocelectomy groups. Testis weights and volumes, histology of testis, Johnsen scoring, sperm parameters, expresion of PARP-1 and ERK 1/2 compared among these groups. The human group consisted of control, varicocele and patients who had undergone varicocelectomy. Varicocele group was divided into two groups according to vein diameter: subclinic varicocele if vein diameter was less than 3 mm, and clinical varicocele if it was over 3 mm. Sperm parameters, DNA fragmentation, chromatin structure, oxidative stress, expressions of PARP and ERK 1/2 proteins were compared in semen samples. Left testicular volume, sperm count and motility, Johnsen score were significantly decreased, and PARP-1 expression was increased in rats which has varicocele and undergone varicocelectomy operation. There was no difference in these parameters between the varicocele and varicocelectomy groups. In human, sperm concentration, number and motility were significantly decreased, DNA fragmentation, chromatin damage and PARP-1 expression were significantly increased in varicocele and varicocelectomy groups compared to the control group. There was no difference in these parameters between the varicocele and varicocelectomy groups, and the subclinical and clinical types of varicocele. ERK 1/2 expression and oxidative stress index did not differ among groups. Varicocele causes damage to the testis and sperm structure, regardless of the degree of change in vein diameter. Varicocelectomy operation has no effect on recovery of these structures
- …
