1,721,036 research outputs found
Assessment of transcranial Doppler for vasomotor reactions associated with apnea in divers
No full textTıpta UzmanlıkDalmanın, disbarik osteonekrozdan dekompresyon hastalığı sonrası oluşan kalıcı nörolojik defisite kadar uzun dönem zararlı etkileri olmaktadır. Soluk tutma ile oluşan hiperkapni, serebral kan akım hızlarında değişikliğe neden olmakta ve hiperkapnik serebrovasküler reaktivite, tekrarlayan apnelerin sonucu olarak obstrüktif uyku apnesi ve konjestif kalp hastalığında azalmaktadır. Dalgıçlarda da istemli nefes tutma sonucu tekrarlayan apne periyotlarına benzer ataklar olmakta ve hiperkapniye sekonder serebrovasküler reaktivite azalmaktadır.Bu amaçla apnelerin, hiperkapniye karşı gelişen serebrovasküler reaktiviteyi azalttığı hipotezini, nefes tutan dalgıçlar ile dalgıç olmayanların hiperkapniye verdiği solunumsal cevaptaki değişimlerin, orta serebral arter hızındaki değişimleri değerlendirmek için bu çalışmayı gerçekleştirdik.Çalışmamız, Mayıs 2010 ve Ağustos 2010 tarihleri arasında Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi Nöroloji Anabilim Dalı'nda gerçekleştirildi. Çalışmaya, 20 denek ve 20 kontrol grubu olarak toplam 40 olgu alındı. Deneklerin yaş ortalaması 30.9±6.11 yıl (24-49), kontrol grubunun yaş ortalaması 30.8±6.10 yıl (22-40) olarak hesaplandı. Deneklerin orta serebral arter ortalama akım hızı değerlerinde dalış öncesi ve sonrasında fark olmadığı; orta serebral arter sistolik ve diastolik akım hız değerlerinin değişmediği; dalış öncesi ve sonrası arteryel tansiyon ve nabız değerlerinin değişmediği; dalış öncesi ve sonrası nefes tutmalı indeks değerlerinin etkilenmediği; orta serebral arter pulsatil indeks değerlerinin değişmediği tespit edildi. Dalış öncesi denek grubunda orta serebral arter nefes tutmalı indeks değerlerinin kontrol grubuna kıyasla daha yüksek hesaplandı.Sonuçta; dalgıçlarda dalış öncesi ve sonrasında orta serebral arter ortalama, sistolik ve diastolik akım hızlarının, arteryel kan basıncı ve nabzın, orta serebral arter nefes tutmalı indeks ve pulsatil indeks değerlerinin değişmediği, kontrol grubu olgularına göre denek grubunda dalış öncesi orta serebral arter nefes tutmalı indeks değerinin belirgin derecede yüksek çıktığı tespit edildi.Anahtar kelimeler: Dalgıç, serebral vazomotor reaktivite, transkranial doppler, nefes tutmalı indeks.Diving has several long-term detrimental impacts from dysbaric osteonecrosis to the permanent neurological deficit that developed after decompression disease. Hypercapnia as a result of breath-holding causes differences in cerebral perfusion velocity gradient and hypercapnic cerebrovascular reactivity that ensues from repeating apneas, decreases in obstructive sleep apnea and congestive heart disease. Attacks that are similar to repeating apnea periods, as a result of volunteer breath holding also occur and cerebrovascular reactivity that developed secondarily to the hypercapnia decreases in divers.The aim of this study is to assess the changes in velocity of middle cerebral artery that caused by changes in respiratory response to the hypercapnic environment which develops in divers or non-divers who hold their breath and to evaluate the hypotesis of apneas decrease the cerebrovascular reactivity which reacts against hypercapnia.Our study was conducted in Department of Neurology of Trakya University School of Medicine Faculty between May, 2010 and August, 2010. A total of 40 individuals, 20 subjects and 20 control group are received to the research. Mean age was 30.9±6.11 years (24 to 49) in subject group and 30.8±6.10 years in control group (22 to 40). It is found that there was no significant difference with respect to mean flow velocity gradient in middle cerebral artery before and after diving, systolic and diastolic middle cerebral artery velocity values did not change, arterial tension and arterial pulsation values did not change before and after diving, breath holding index values were not affected before and after diving, middle cerebral artery pulsatile index values did not change in subject group. It was calculated that middle cerebral artery breath holding index values in subject group was higher than control group before diving.In conclusion, we explored that mean systolic and diastolic values of middle cerebral artery velocity, arterial blood pressure and pulsation, breath holding index and pulsatile index values of middle cerebral artery did not change before and after diving in divers, but breath holding index value of middle cerebral artery was significantly higher in subject group than control group.Key words: Diver, cerebral vasomotor reactivity, transcranial doppler, breath holding index
Development of silent carpal tunnel syndrome in diabetic patients with polyneuropathy
No full textTıpta Uzmanlık TeziDiabetes mellitus, insülin hormon sekresyonunun ve/veya insülin etkisinin mutlak veya göreceli azlığı sonucu karbonhidrat, protein ve yağ metabolizmasında bozukluklara yol açan kronik hiperglisemik bir metabolizma hastalığıdır. Diabet tüm organ ve sistemleri etkileyen bir hastalıktır. Son dönemde yaşam ve beslenme tarzındaki hızlı değişim ile birlikte gelişmiş ve gelişmekte olan toplumların tümünde diabet prevalansı hızla artmaktadır. Diabetik hastaların %90'ı tip 2 diabettir. Tip 2 diabetli hastalarda makrovasküler ve/veya mikrovasküler komplikasyonlar sık görülür. Nöropatiler, diabetin en sık görülen geç komplikasyonlarıdır. Diabetik periferik nöropati, diabetin en yaygın ve en sık özürlülüğe neden olan komplikasyonudur. Diabetik hastalarda normal popülasyonda olduğu gibi mononöropatilerden en sık görüleni karpal tünel sendromudur. Bu çalışmada, tip 2 diabetli hastaların üst ve alt ekstremilerden periferik sinir ileti çalışmaları yapılarak, semptomatik ve asemptomatik karpal tünel sendromunun varlığı araştırıldı. Yüzüç hastanın yapılan sinir ileti çalışmalarında toplam 53 hastada karpal tünel sendromu (semptomatik ve asemptomatik) tespit edildi. Bu 53 hastanın 27'sinde semptomatik karpal tünel sendromu varken 26 hastada asemptomatik karpal tünel sendromu saptandı. Kırksekiz hastada polinöropati ve 25 hastada hem karpal tünel sendromu hem de polinöropati vardı. Çalışmamızda tip 2 diabetli hastalarda hem semptomatik karpal tünel sendromu hem de asemptomatik karpal tünel sendromu sıklığında artış tespit edildi. Sonuç olarak diabetli hastaların hiçbir şikayeti yokken yapılan sinir ileti çalışması anormal bulunabilir. Diabetli hastalarda asemptomatik karpal tünel sendromu sıktır ve polinöropatinin varlığında sıklığı artmaktadır. Ama bu durumun klinik önemi net bilinmemektedir. Asemptoamtik karpal tünel sendromu diabetik nöropatinin ilk bulgusu olabilir. Geleceğe yönelik tedavi planında, bu durumun göz önünde bulundurulması faydalı olacaktır.AbstractDiabetes mellitus is a chronic hyperglycemic metabolic disorder characterized with impaired carbonhydrate, protein and lipid metabolism due to the loss of insulin secretion or its absolute or relative ineffectiveness. Diabetes effects all organs and systems. Recently, the prevalence of diabetes is reported to be accelerated in both developed and developing countries with the rapid alterations of lifestyle and nutrition. 90% of the patients are type II diabetes. Macrovascular and/or microvascular complications are reported to be frequent in patients with type II diabetes. Neuropathies are the most frequent long-term complications of diabetes. Diabetic peripheral neuropathy is the most common and disabling complication of diabetes. Carpal tunnel syndrome is the most frequent type of mononeuropathies observed in diabetic patients as well as normal population. In this study, the presence of symptomatic and asymptomatic carpal tunnel syndrome was evaluated by peripheral nerve conduction studies of both lower and upper extremities in patients with type II diabetes. Carpal tunnel syndrome was observed in 53 of 103 patients. Symptomatic carpal tunnel syndrome was observed in 27 of 53 patients while 26 patients were observed to have asymptomatic carpal tunnel disease. Polyneuropathy was observed in 48 patients while carpal tunnel syndrome accompanying polyneuropathy was observed in 25 patients. In our study, the frequencies of both symptomatic and asymptomatic carpal tunnel syndrome were observed to be increased in patients with type II diabetes. In conclusion, nerve conduction studies may observed to be impaired in patients with dabetes who present with no complaints. Asymptomatic electrophysiological carpal tunnel syndrome is frequent in diabetic patients and even more frequent in the presence of polyneuropathy. However, the clinical relevance of this finding remains unclear. Asymptomatic carpal tunnel syndrome may be the initial finding of diabetic polyneuropathy. This finding should be considered for future directions
Evaluation of cerebrovascular reactivity with transcranial doppler sonography in patients with symptomatic intracranial and extracranial arterial stenosis
No full textBu tezin, veri tabanı üzerinden yayınlanma izni bulunmamaktadır. Yayınlanma izni olmayan tezlerin basılı kopyalarına Üniversite kütüphaneniz aracılığıyla (TÜBESS üzerinden) erişebilirsiniz.Tıpta UzmanlıkÖZET İskemik inme, tüm inmelerin yaklaşık %60-80'ini oluşturur ve bunların yarısının etyolojisi geniş arter aterotrombozuna bağlıdır. Bu hastalarda serebral hemodinamik durumun saptanması ve zaman içinde değişiminin izlenmesi hastaların uzun dönemdeki klinik sonuçlarına bir gösterge olabilir. Bizim çalışmamızın amacı orta serebral arter ve internal karotid arter stenozlu hastalarda vazomotor reaktivitenin zaman içinde değişimini araştırmak ve iki grup arasında karşılaştırmaktır. Aynı zamanda inme başlangıcından sonra değerlendirilen vazomotor reaktivitenin hastaların uzun dönem prognozlarına etkili olup olmadığını incelemektir. Kliniğimize başvuran iskemik inmeli hastalardan, etyolojiye yönelik incelemeler sonucu ekstrakranyal stenoz tanısı konan 23 hasta ve intrakranyal stenoz tanısı konan 18 hasta olmak üzere toplam 41 hasta çalışmaya dahil edildi. Tüm hastaların başvuru anındaki inme klinikleri, risk faktörleri, başvuru kan şekerleri ve kan basınçları, infarkt lokalizasyonları, stenotik veya oklüde damarlarının sayısı ve lokalizasyonları kaydedildi. Hastalarda serebral hemodinamik durumu değerlendirmek amacıyla, akut dönemde ve altıncı ayda transkranyal Doppler sonografi ile asetozolamid testi yapıldı. Başlangıç ve altıncı ayda bulunan vazomotor reaktivite değerleri ve vazomotor reaktivitenin zaman içinde değişimi orta serebral arter ve internal karotid arter stenozlu hastalardan oluşan iki grup arasında karşılaştırıldı. Altıncı ayda Barthel İndeksi hesaplanarak risk faktörlerinin, inme kliniğinin ve vazomotor reaktivitenin yaşam kalitesindeki düzelmeye etkisinin olup olmadığı araştırıldı. 53Akut dönemde stenoza ipsilateral hemisferde intrakranyal stenozlu hastalarda ekstrakranyal stenozlu hastalara göre anlamlı olarak yüksek vazomotor reaktivite saptandı (p=0.013). Başlangıca göre altıncı ayda stenoza ipsilateral hemisferde ekstrakranyal stenozlu hastaların vazomotor reaktivitesinde intrakranyal stenozlu hastalara göre anlamlı düzelme gözlendi (p=0.01). Hastalardan akut dönemde stenoza ipsilateral hemisferden elde edilen vazomotor reaktivite ile 6. ay Barthel indeksi arasında pozitif korelasyon saptandı (p=0.007, r=0.434). Ayrıca hastaların başvuru esnasındaki Glasgow koma skoru ve Skandinavian strok skala skorları ile altıncı ay Barthel İndeksi arasında da pozitif korelasyon olduğu görüldü ancak yaş ile altıncı ay Barthel İndeksi arasında ise negatif korelasyon saptandı (sırasıyla; p=0.006 r=0.443, p=0.000 r=0.550, p=0.48, r=-0.327). Sonuçlarımız geniş arter aterotrombozlu hastalarda transkranyal Doppler ile vazomotor reaktivitenin değerlendirilmesinin hastaların uzun dönem klinik sonuçlarını belirlemede prediktif bir değer olarak kullanılabileceğini göstermiştir. Anahtar Kelimeler: Vazomotor reaktivite, Transkranyal Doppler ultrasonografi, Geniş arter aterotrombozu 54EVALUATION OF CEREBROVASCULER REACTIVITY WITH TRANSCRANIAL DOPPLER SONOGRAPHY IN PATIENTS WITH INTRACRANIAL AND EXTRACRANIAL ARTERIAL STENOSIS SUMMARY Ischemic stroke constitutes approximately 60-80 % of all stroke types, and half of these are secondary to large artery atherothrombosis. In patients with large artery disease, determining the cerebral hemodynamic state and following its alterations would be a good marker for predicting long term clinical results. The aim of our study is to evaluate the changes in vasomotor reactivity in patients with stenosis located in middle cerebral and internal carotid artery and to compare these groups. Meanwhile, we also purposed to examine whether vasomotor reactivity following stroke influence long term prognosis. A total of 41 patients admitted to Trakya University Neurology Medical Scholl were included, 23 of which had the diagnosis of extracranial stenosis, and 18 of intracranial stenosis, following detailed investigations. The medical history, physical examination, presence of risk factors, blood pressures, blood glucose levels, the localization of infarctions, the number and location of stenotic or occluded arteries were recorded. In order to determine the cerebral hemodynamic state, transcranial Doppler sonography and acetazolamide test were performed following stroke, and repeated after six months. The vasomotor reactivity values at admission and 6th month, together with the changes in vasomotor reactivity were compared between patients with middle cerebral artery stenosis and internal carotid artery stenosis. By calculating Barthel index at 6th month, we 55examined whether risk factors, stroke clinic and vasomotor reactivity have an effect on improvement in quality of life. We observed a significantly higher vasomotor reactivity in the ipsilateral hemisphere in acute period in patients with intracranial stenosis compared to patients with extracranial stenosis (p=0.013). The vasomotor reactivity in ipsilateral hemisphere at 6th month control in patients with extracranial stenosis showed improvement in regard to the initial values, that is significantly more compared to patients with intracranial stenosis (p=0.01). The ipsilateral vasomotor reactivity measured in acute period showed a positive correlation with the Barthel index values at 6th month (p=0.007, r=0.434). Moreover, Glasgow coma and Scandinavian stroke scales showed a positive correlation with Barthel index values at 6th month, while the age and Barthel index results revealed a negative correlation (p=0.006 r=0.443; p=0.000 r=0.550; p=0.48, r=-0.327; respectively). In conclusion, our study showed that the vasomotor reactivity in patients with large artery disease measured by using the transcranial Doppler examination could be used as a predictive value in determination of long term clinical results. Keywords: Vasomotor reactivity, Transcranial Doppler ultrasonography, Large artery atherotrombosis 5
Evaluatıng the effect of sleep deprıvatıon on vısual reactıvıty by tcd
No full textTıpta Uzmanlık Teziyku deprivasyonun en sık sebepleri modern yaşam koşulları ve iş ile ilgili faktörlerdir.Bundan dolayı bu durum çok sayıda insanı etkiler. Yetersiz uyku ile kişilerde dikkat azalması ve kognitif fonksiyonlarda bozulma görülür.Tüm bu nedenlerle bu çalışmada, uyku deprivasyonunun vizüel reaktivite üzerine olan etkisinin ve vizüel uyarı sonrasında her iki arka serebral arterde meydana gelen kan akım hızı değişimlerinin transkraniyal doppler ile değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Bu çalışmaya, Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinde nöbet tutan ve kontrol grubu kendisi olan toplam 20 sağlık personeli alındı. Çalışmaya alınan kişiler 20-40 yaş arası sağlıklı, genç, erişkin erkeklerdi. Katılımcılara, yirmidört saatlik uykusuzluk sonrası ve dinlenmiş olarak geldikleri mesai gününde transkraniyal doppler ile vizüel reaktivite testi yapıldı. Her iki arka serebral arter aynı anda monitorize edildi. Vizüel reaktivitedeki maksimum değerler ile, istirahat sonrası minimum değerler kaydedildi. Reaktiviteler hesaplandı. Daha sonra uyku deprivasyonu ve istirahat sonrası elde edilen vizüel reaktivite değişimleri kıyaslandı. Yapılan değerlendirmeler sonrası, sağ serebral hemisferin sol hemisfere göre uyku deprivasyonundan daha fazla etkilendiği saptandı. Sağ arka serebral arterden istirahat sonrası elde edilen kan akım hızı değerleri, uyku deprivasyonu sonrası elde edilen değerlere göre anlamlı derecede yüksek bulundu (p<0.001). Hem istirahat hem de uyku deprivasyonunda vizüel reaktivite ile akım hızlarının anlamlı derecede arttığı görüldü (p<0.001). Uyku deprivasyonu sonrası vizüel reaktivite değerlerinin, istirahat sonrası vizüel reaktivite değerlerine göre anlamlı derecede düşük olduğu görüldü (p<0.001) Sonuç olarak, çalışmamız kolay uygulanabilir ve noninvazif bir teknik olan transkraniyal dopplerin uyku deprivasyonunun etkilerini incelemek ve bazal serebral arterlerin kan akım hızını ölçmek için iyi bir metod olduğunu olduğunu göstermiştir.AbstractThe most common causes of sleep deprivation are related to lifestyle and occupational factors which affects a considerable number of people. Without adequate sleep, humans show reduced alertness and impairments in cognitive functions. Therefore, we aimed to evaluate the effect of sleep deprivation on visual reactivity and blood flow velocity changes after visual stimuli on both posterior cerebral arteries with transcranial doppler ultrasonography. In this study, 20 healthcare personals who were in duty in Trakya University Medical Hospital were included and besides, they were participated as a control group either. Participants were 20-40 aged, healthy, young men. Visual reactivity test was applied to participants by trancranial doppler ultrasonography after 24 hours deprivation and on rested days after sleeping within the working hours. Both posterior cerebral arteries were monitorized at the same time. The maximum values on visual reactivity and minimum values on resting were recorded. Reactivity was calculated. Subsequently, acquired visual reactivity changes after sleep deprivation and resting were compared. Following assessments, it was found that right cerebral hemisphere was more adversely affected from sleep deprivation than left serebral hemisphere. Blood flow velocity values obtained from right posterior cerebral artery following resting were found to be significantly higher than the values obtained following sleep deprivation (p<0.001). Both following resting and sleep deprivation, blood flow velocities following visual reactivity was found to be increased significantly (p<0.001). Visual reactivity values following sleep deprivation were found to be significantly lower than the visual reactivity values following resting (p<0.001). In conclusion, our study showed that transcranial doppler is a very good method which is easily applicable and noninvasive for evaluation the effects of sleep deprivation and measuring the blood flow velocities of the basal cerebral arteries
Evaluation of autonomic nervous system in patients with multiplesclerosis: A TCD and electrophysiological study
No full textTıpta Uzmanlık TeziMultipl Skleroz belirgin demiyelinizasyon ve akson hasarı ile karekterize olan, kronik bir Merkezi Sinir Sistemi hastalığıdır. Multipl Skleroz'u tanımlayan temel özellik, lezyonların farklı zamanlarda ve birden çok yerde etkili olabilmesidir. İstem dışı yaşamsal faaliyetlerimizden olan viseral ve homeostatik fonksiyonların sürdürülebilmesi için otonom sinir sisteminin görevini yapabilmesi gerekmektedir. Otonom Sinir Sisteminin, Merkezi Sinir Sistemindeki kontrol bölgeleri ve bağlantıları da MS'li hastalarda etkilenebilmektedir. Bizim bu çalışmadaki amacımız; Multipl Skleroz'lu hastalarda otonom sinir sistemi fonksiyonlarını elektrofizyolojik yöntemlerle ve Transkranyal Dopler yardımıyla değerlendirmektir. Çalışmamıza, 18-55 yaşları arasında 1 yıldan daha uzun süredir relapsing remitting Multipl Skleroz tanısı ile Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi Nöroloji servisinde takip edilen 20 hasta alınmıştır. Ayrıca hastalarla aynı yaş ve cinsiyet grubundan 20 kişilik sağlıklı, gönüllü kontrol grubu oluşturulmuştur. Her iki gruba da "ayakta durmaya kalp atım yanıtı" (30/15 testi), elektromiyografi ile "sempatik deri yanıt" ve "R-R interval değişim" testi yapıldı ve pasif olarak tilt pozisyonuna alınan hastaların ortalama arteryel basınçlarında, kalp atım hızlarında ve "transkranyal dopler" ile ölçülen orta serebral arter kan akım hızlarında oluşan değişimler kaydedildi. Multipl Sklerozlu hastalarda sempatik deri yanıtı ortalama amplitüt değeri kontrol grubu olgularına göre anlamlı şekilde daha düşük olarak bulunurken, sempatik deri yanıtı ortalama latans değerleri arasında iki grup arasında istatiksel açıdan anlamlı 48 fark bulunamadı. Istirahatte ve hiperventilasyon esnasında R-R interval değişimi açısından hastalarla kontrol grubu arasında anlamlı fark bulunamadı. Kontrol grubundaki olgularda ve hastalarda yatar pozisyondan pasif olarak 80° dikey pozisyona getirildikten 90 saniye sonra ve ardı sıra 2 dakikalık aralıklarla yapılan 5 ölçümde orta serebral arterden ölçülen ortalama kan akım hızı değerlerinin anlamlı şekilde düştüğü görüldü ve bu düşüş hastalarda kontrol grubundaki olgulara göre daha belirgin olarak saptandı. Benzer şekilde hastalık şiddeti daha fazla olan multipl sklerozlu hastalarda ortalama kan akım hızlarında saptanan düşme daha belirgindi. Çalışmamız pasif olarak tilt pozisyonuna alınan hastalarda serebral kan akım hızlarının değişimini inceleyen ilk çalışmadır. Çalışmamız sonucunda kolay uygulanabilir ve non invazif bir test olan transkranyal Doppler ile multipl sklerozlu hastalarda otonom fonksiyonları incelemenin mümkün olabileceği ileri sürülebilir.Multiple sclerosis is a chronic inflammatory disease of central nervous system, and is characterized with demyelination and axonal loss. The main characteristic of multiple sclerosis is the dissemination of the lesions in time and space. Autonomic nervous system maintains normal visseral and hameostatic functions which are necessary for life. Connections and control points of autonomic nervous system of central nervous system may be affected in patients with multiple sclerosis. In this study, we aimed to evaluate the functions of the autonomic nervous system using electrophsiological tests and transcranial doppler ultrasound in patients with multiple sclerosis. Twenty patients (age range; 18 to 55 years), admitted to Department of Neurology, School of Medicine, University of Trakya were included in this study. All of the patients had the diagnosis of relapsing remitting multiple sclerosis more than a year. Age and sex matched 20 healthy subjects were accepted as control group. In both groups, "heart rate response to standing" (30/15 test), "blood pressure response", "sympathetic skin response" and "RR interval variability" were performed. The changes of blood pressure and heart rate, and the changes of blood flow velocities of middle cerebral artery were recorded after the patients raised to upright position from supine position. Although the mean amplitude of sympathetic skin response was found significantly lower in patients with multiple sclerosis than control subjects, there was no statistically significant difference for latency of sympathetic skin response between 50 the two groups. No statistically significant difference was also found for RR interval variability during rest and deep breathing between the two groups. In both groups, the measurement of blood flow velocities 90 minutes after the patients and controls raised to upright position from supine, and the following 5 measurements with 2 minutes intervals were demonstrated significant decrease in blood flow velocities. The decrease was more prominent in patients with multiple sclerosis than control subjects. Our study is the first study that evaluated the change of blood flow velocities with transcranial doppler ultrasound after the patients were raised to upright position, and present study showed that it may be possible to evaluate autonomic functions with transcranial doppler ultrasound in patients with multiple sclerosis
Going Beyond Counting First Authors in Author Co-citation Analysis
Get PDFThe present study examines one of the fundamental aspects of author co-citation analysis (ACA) - the way co-citation
counts are defined. Co-citation counting provides the data on which all subsequent statistical analyses and mappings
are based, and we compare ACA results based on two different types of co-citation counting - the traditional type that
only counts the first one among a cited work's authors on the one hand and a non-traditional type that takes into
account the first 5 authors of a cited work on the other hand. Results indicate that the picture produced through this non-traditional author co-citation counting contains more coherent author groups and is therefore considerably clearer. However, this picture represents fewer specialties in the research field being studied than that produced through the traditional first-author co-citation counting when the same number of top-ranked authors is selected and analyzed. Reasons for these effects are discussed
Variations on the Author
Get PDF“Variations on the Author” discusses two of Eduardo Coutinho’s recent films (Um Dia na Vida, from 2010, and Últimas Conversas, posthumously released in 2015) and their contribution to the general question of documentary authorship. The director’s filmography is characterized by a consistent yet self-effacing form of authorial self-inscription: Coutinho often features as an interviewer that rather than express opinions propels discourses; an interviewer that is good at listening. This mode of self-inscription characterizes him as an author who is not expressive but who is nonetheless markedly present on the screen. In Um Dia na Vida, however, Coutinho is completely absent form the image, while Últimas Conversas, on the contrary, includes a confessional prologue that moves the director from the margins to the center of his films. This article examines the ways in which these works stand out in the filmography of a director who offers new insights into the notion of cinematic authorship
Appropriate Similarity Measures for Author Cocitation Analysis
Get PDFWe provide a number of new insights into the methodological discussion about author cocitation analysis. We first argue that the use of the Pearson correlation for measuring the similarity between authors’ cocitation profiles is not very satisfactory. We then discuss what kind of similarity measures may be used as an alternative to the Pearson correlation. We consider three similarity measures in particular. One is the well-known cosine. The other two similarity measures have not been used before in the bibliometric literature. Finally, we show by means of an example that our findings have a high practical relevance.information science;Pearson correlation;cosine;similarity measure;author cocitation analysis
Dispelling the Myths Behind First-author Citation Counts
Get PDFWe conducted a full-scale evaluative citation analysis study of scholars in the XML research field to explore just how different from each other author rankings resulting from different citation counting methods actually are, and to demonstrate the capability of emerging data and tools on the Web in supporting more realistic citation counting methods. Our results contest some common arguments for the continued
use of first-author citation counts in the evaluation of scholars, such as high correlations between author rankings by first-author citation counts and other citation
counting methods, and high costs of using more realistic citation counting methods that are not well-supported by the ISI databases. It is argued that increasingly available digital full text research papers make it possible for citation analysis studies to go beyond what the ISI databases have directly supported and to employ more
sophisticated methods
- …
