1,084 research outputs found
Sheikh Arslan Damascus and his Episte on Tawhid
No full textŞeyh Arslan Dımaşkî, tarîkatların oluşum döneminde tevhîd anlayışı üzerine önemli bir eser vermiş Şamlı sûfîlerdendir. İsminden de anlaşılacağı üzere kendisi Türk asıllıdır. Ayrıca Tevhîd Risâlesi pek çok şerhe konu olmuştur. Eser şirk-i hafî, yakînî iman, şerîat ve hakîkat, süluk makamları, fenâ, ihlâsın dereceleri, muhabbet gibi konuları ele alır. Müellif ve eseri ülkemizde yeterince tanınmadığı için bu makalede, Şeyh Arslan’ın hayatı, eserleri ve önemi hakkında bilgi verilmeye çalışılacaktır. Ayrıca makalenin sonunda Tevhîd Risâlesi’nin tercümesi verilecek, böylece bu önemli sûfînin tasavvuf araştırmacılarına tanıtımına katkıda bulunulacaktır.Sheikh Arslan of Damascus is one of the important sufis who has written on the subject of tawhid, unity of God, during the formative period of the Sufi orders. As understood from his name, he comes from Turkish origins, [the word “Arslan” means lion in Turkish]. Although his work is very concise, there have been many commentaries written about it due to its significance. The epistle deals with the hidden polytheism, faith with certainty, shari’ah and the Truth, the stations of the Sufi path, annihilation in God, the degrees of sincerity, and love for God. Because the author and his work are not well-known in this country, we will try to present some information about Sheikh Arslan’s life, works, and their significance. In order to introduce this important Sufi to the researchers, we have also added the Turkish translation of his epistle at the end of our article
Desiring the east: a comparative study of Middle English romance and modern popular sheikh romance
No full textThis thesis comparatively examines a selection of twenty-first century sheikh romances and Middle English romances from the fourteenth and fifteenth centuries that imagine an erotic relationship occurring between east and west. They do so against a background of conflict, articulated in military confrontation and binary religious and ethnic division. The thesis explores the strategies used to facilitate the cross-cultural relationship across such a gulf of difference and considers what a comparison of medieval and modern romance can reveal about attitudes towards otherness in popular romance.
In Chapter 1, I analyse the construction of the east in each genre, investigating how the homogenisation of the romance east in sheikh romance distances it from the geopolitical reality of those parts of the Middle East seen, by the west, to be "other". Chapter 2 examines the articulation of gender identity and the ways in which these romances subvert and reassert binary gender difference to uphold normative heterosexual relations. Chapter 3 considers how ethnic and religious difference is nuanced, in particular through the use of fabric, breaking down the disjunction between east and west. Chapter 4 investigates the way ethnicity, religion and gender affect hierarchies of power in the abduction motif, enabling undesirable aspects of the east to be recast.
The key finding of this thesis is that both romance genres facilitate the cross-cultural erotic relationship by rewriting apparently binary differences of religion and ethnicity to create sameness. While the east is figured differently in Middle English and modern sheikh romance, the strategies they use to facilitate the cross-cultural erotic relationship are similar. The thesis concludes that the constancy of certain attitudes towards the east in both medieval and modern romance reveals a persistence of conservative values in representations of the east in romance
Sheikh Arslan’s epistle of unity and the commentary of abd al-Ghanı an-Nabulusı : a conceptual study
No full textXI-XII. yüzyıllar arası Şam coğrafyasında yaşamış bir sûfi olan Şeyh Arslan tasavvuf tarihi literatüründe daha çok Risâletü’t-tevhîd adlı metniyle tanınır. Söz konusu metin hacim bakımından küçüklüğüne karşılık XV. yüzyıldan itibaren pek çok defa şerhe konu edilmesiyle dikkat çeker. Şeyh Arslan tarikatların oluşmaya başladığı evrede yaşamış olan ve kendi döneminde belirli ölçüde sosyal etkinliği bulunan bir sûfîdir. Döneminin yerleşik tasavvufî anlatımlarına uygun bir üslûp benimsemesi onun biyografisi ile eseri arasında bir bütünlük ve süreklilik bulunduğunu gösterir. Bu çalışma Şeyh Arslan’ın hayatına ve dönemine ilişkin bir araştırma ve Risâletü’t-tevhîd’in üslûp ve içerik özellikleri ile şerhleri ve neşirleri hakkında ayrıntılı literatür bilgisi sunma amacı taşımaktadır. Bu literatür bilgisine bağlı olarak Risâletü’t-tevhîd şerhleri içerisinde kapsamı ve metni ele alışıyla dikkat çeken Abdülganî en-Nâblusî’nin (ö. 1143/ 1731) Hamretü’l-hân ve rennetü’l-elhân adlı şerhi merkeze alınarak risâlenin kavramsal yapısı incelenecektir. “Şeyh Arslan ve Risâletü’t-tevhîd Üzerine Literatür Değerlendirmesi” başlıklı ilk bölüm Şeyh Arslan hakkındaki çalışmaları, Risâletü’t-tevhîd şerhlerinin dökümünü, Risâletü’t-tevhîd’in Türkçe tercüme ve şerhlerini, Risâletü’t-tevhîd ve şerhlerinin neşirlerini konu etmektedir. “Şeyh Arslan’ın Muhiti ve Menkıbeleri” başlıklı ikinci bölüm Şeyh Arslan’ın yaşadığı dönemde Şam coğrafyasının durumunu, Şeyh Arslan’ın biyografisine ilişkin klasik kaynakları ve İbn Tolun’un (ö. 953/ 1546) katkılarını, Şeyh Arslan’ın hayatına ilişkin kayıtları ve menkıbeleri, Osmanlı döneminde Şeyh Arslan Zâviyesi’nin restorasyonu hakkındaki bilgileri ve Şeyh Arslan’ın nasihat niteliğindeki sözlerini ve şiirlerini içermektedir. “Nâblusî Şerhine Göre Risâletü’t-tevhîd’in Kavramsal Yapısı” başlıklı üçüncü bölümde Abdülganî en-Nâblusî’nin Hamretü’l-hân ve rennetü’l-elhân adlı şerhi merkeze alınarak risâlenin kavramsal yapısı incelenmiştir. “Risâletü’t-tevhîd’in Arapça Metni ve Çevirisi” başlıklı dördüncü bölüm ise risâlenin birimlere ayrılarak numaralandırılmış Arapça metni ile tercümesininden oluşmaktadır. Bu çalışma risâlesi dolayısıyla tasavvuf tarihinde kapsamlı bir birikimin ortaya çıkmasına kaynaklık eden Şeyh Arslan’ın gerek biyografisi ve kendi muhitine etkisi gerekse risâlesi dolayısıyla gündeme gelen kavramsal içerik hakkında alana katkı sağlamayı hedeflemektedir.Sheikh Arslan, a sufi who lived in Damascus between the 11th and 12th centuries, is mostly known for his text called Risalah al-Tawhid in the literature of Sufism. Although it has just a few paragraphs, there are various commentaries written since the 15th century for this work. Sheikh Arslan is a Sufi who lived in the period when the Sufi orders began to form and had a certain social activity in his own time. As he had suitable wording for the established Sufi narratives of his time, it shows that there is an entirety and continuity between his biography and his work. This study aims to present a research on the life and period of Sheikh Arslan and to present detailed literature information about the wording and content features of Risalah al-Tawhid and its commentaries and editions. Based on this knowledge of literature, the conceptual structure of the risalah will be examined by focusing on the commentary of Khamrah al-Han wa Rannah al-Alhan, belonging to Abd al-Ghani an-Nabulusi (d. 1143/ 1731), which draws attention to its scope and handling of the text among Risalah al-Tawhid’s commentaries. The first section titled “Literature Review on Sheikh Arslan and Risalah al-Tawhid” covers the works about Sheikh Arslan, the commentaries of the Risalah al-Tawhid, the Turkish translation and commentaries of Risalah al-Tawhid, the publications of Risalah al-Tawhid and its commentaries. The second part titled “Sheikh Arslan's Neighborhood and its Tales” covers the state of Damascus during the period of Sheikh Arslan, classical sources about Sheikh Arslan's biography and the contributions of Ibn Tolun’s (d. 953/ 1546), records and tales about Sheikh Arslan's life, information about the restoration of Sheikh Arslan's Lodges during the Ottoman period, and Sheikh Arslan's words and poems. In the third section titled “The Conceptual Structure of the Risalah al-Tawhid according to the commentary of Nabulusi” will be examined the conceptual structure of the risalah by focusing on Abd al-Ghanî an-Nabulusi's commentary called Khamrah al-Han wa Rannah al-Alhan. The fourth chapter titled “The Arabic Text of Risalah al-Tawhid and its Translation” consists of Arabic text of the risalah which divided into units and numbered and its translation. This study aims to contribute to the academic literature about the Sheikh Arslan's biography, his influence on his environment, and the conceptual content that came to the fore because of his risalah, who caused the emergence of a wide literature due to the risalah he wrote
THE CONCEPT OF HONESTY AND JUSTICE IN THE DOCTRINE OF SHEIKH KHUDOYDOD VALI
No full textThis article provides a methodological analysis of the views of Highness Sheikh Khudoydod Vali on honesty and justice. In the article, the author tries to substantiate the essence of Sheikh Khudoydod Vali’s views on honesty and justice. In the views of Sheikh Khudoydod Vali, he encourages his interlocutors and murids to do the same, to live with honest and pure food, pure faith and strong faith, and to fight against injustice
The image of Arabs in mainstream cinema on the basis of the film figure of sheikh
No full textThe main task of this article is a brief presentation of the evolution of the sheikh figure in Hollywood, mainstream cinema. From silent cinema and creations of Rudolf Valentino as an oriental lover, the author analyzes changes and transformation of the sheikh character in western cinematography and specifically focuses on the perception of Arabs and Muslims in a frame of desert romance movies. The paper examines characteristic features of sheikh film figure and presents a typology of
his various attributes
“Sheikh Abdurrauf Kang Abangsa Syekh Hamzah Fansuri”: Examining the Relationship Between Two
No full textThe phrase "Sheikh Abdurrauf is in the same tribe as Hamzah Fansuri" in the Cirebon tripe manuscript sparked debate among researchers regarding the relationship between Sheikh Abdurrauf and Hamzah Fansuri. This debate became interesting because a collective memory was found among the people of Singkil Aceh, who believed that there was a nephew-uncle and student-teacher relationship between them. Collective memory is strengthened by two sites, which are the graves of Sheikh Ali Al Fanshuri (father of Sheikh Abdurrauf) and his younger brother, Sheikh Hamzah Fansuri, in two areas in Singkil. Through critical analysis of literature and in-depth exploration of collective memory and sites, the author concludes that the two of them had a familial relationship as nephew and uncle, and they even had a student and teacher relationship at the beginning of Sheikh Abdurrauf\u27s educatio
Mevlevilik, Mevlana ve Şeyh Galip Üzerine İncelemeler / Studies on Mawlawiyah, Mawlana and Sheikh Ghalib
No full textMawlawiyah, which has a history of nearly eight centuries, was institutionalised as a sufi school and has had widespread effects, in addition to pioneering the formation of one of the most influential sources in Turkish culture, art, and literature. When compared to other sufi schools, the most striking feature of Mawlawiyah is that it allocates a central place to art and literature within its institutional culture. Therefore, from the thirteenth century to the present day, the number of poets who were followers of the Mawlawiyah or Mawlawi culture in Turkish literature is more than three hundred. In addition to historical figures such as Sheikh Ghalib, who are directly identified with Mawlawiyah, the reflections of this cultural accumulation also appear in the writing experiences of authors who are not directly affiliated with Mawlawi culture, such as Halide Edib Adıvar and Ahmet Hamdi Tanpınar, due to their interest in the culture.
In recent years, parallel to the increasing interest in Mawlana, Mawlawiyah, and Sheikh Ghalib around the world as the culture industry put mysticism on its agenda , new dimensions have been added to the subject. Some of the studies in this book, which are composed within the framework of these new dimensions, focus on the classical period and Mawlana’s personality, works, life, new research on Mawlawiyah, and well-known written sources on these issues. In the studies dealing with the modern period, the images of Mawlana and Mawlawiyah are analysed in different fields, from poetry to novels and socioeconomic dimensions of mysticism today. In this context, Mevlüt İlhan and Ermiş Dandan, in their article titled “Osman Fevzi Olcay’s Muhtasar Menâkıb-ı Mevlânâ”, present information about Muhtasar Menâkıb-ı Mevlânâ of Osman Fevzi Olcay, who has produced many historical works, and then include the text of his work. Özlem Düzlü, in “Mawlawis in Keçecizâde Izzet Molla’s Writings”, evaluates a stanza that was devoted to the members of the Mawlawiyah by Izzet Molla, who has added a couplet about Mawlana or Mawlawiyah at the end of almost every ghazal in his diwan called Bahâr-ı Efkâr and wrote many poems about Mawlana, Mawlawi elders, and Mawlawiyah. Pointing out that in the poem, which consists of eighteen couplets with the redif “Mawlawi”, the positive characteristics of the Mawlawis are generally mentioned, Düzlü also observes that İzzet Molla further emphasises the existence of people who could be the target of criticism from within or outside the sect due to their negative behaviours. Focusing on the history of literature in their article “Dr. Rıza Nur’s Studies on Jalâl al-Dîn Muhammed Rûmî, Sultan Veled, and Sheikh Ghalib’s Poems”, Yasemin Karakuş and Ömer Arslan draw attention to the revealing of Rıza Nur’s Evolution of Turkish Poetry History and Its Analytical Study, which has not been known until today, within the framework of the content of Nur’s work, then discuss how Mawlana, Sultan Veled, and Sheikh Ghalib’s poems and literary personalities were examined by Dr. Rıza Nur.
In one of the two studies dealing with Mawlawiyah and Mawlana in modern Turkish poetry, Ahmet Murat Özel finds that a strong representation does not occur in modern literature, despite the founding role of Mawlana and Mawlawiyah in classical literature. Özel, who attributes this to the lack of attention paid to tradition by modern poets, evaluates the representation of Mawlana and Mawlawiyah in modern Turkish poetry as an “emotional fidelity but a poetic farewell”. Sevim Güldürmez, on the other hand, concentrates on the works of many different authors in her article, which deals with the various forms of appearance of Mawlana in modern Turkish poetry. Güldürmez, claiming that each poet constructs their own Mawlana image, analyses the existence of Mawlana in modern Turkish poetry from a different framework apart from the fact of establishing a relationship with tradition. In parallel with Güldürmez, Derya Güllük also examines the variations in the aspects of Mawlana and Mawlawiyah in Turkish novels. According to Güllük’s article, the representation of Mawlana as a historical figure and the Mawlawi culture created by his followers over the centuries in Turkish novels differs in line with the personal selectivity of the novelists and their issues, and fiction writers construct their own Mawlana image. Muhammet Salman and Resul Kırmızıdemir focus on İhsan Oktay Anar’s novel Suskunlar. Salman and Kırmızıdemir offer an alternative reading suggestion for this novel through the way Mawlawiyah is perceived within the journey of the novel character Eflâtun representing mystical self-fulfilment, by a deconstructive approach to the understanding of the truth is distorted in a postmodern situation; however, they point out that this deconstruction has also the potential to help reach the truth, not nihilism. The position of Mawlawi whirling ceremonies, one of the first symbols that come to mind when Mawlawiyah is mentioned in today’s socioeconomic practices of mysticism, is among the issues discussed in the book. Seda Aksüt points out the danger posed to the whirling ceremonies by decontextualization, which is one of the risk factors that threatens the authenticity of this cultural heritage, and makes suggestions for building an effective awareness of conservation.PublishedSekiz yüz yıla yakın bir tarihe sahip olan Mevlevilik, süreç içerisinde geniş coğrafyalarda yaygınlaşan bir tasavvuf ekolü olarak kurumsallaşırken aynı zamanda Türk kültürü, sanatı ve edebiyatında da en güçlü damarlardan birinin oluşmasına öncülük etmiştir. Nitekim diğer tasavvuf ekolleriyle karşılaştırıldığında Mevleviliğin göze çarpan başlıca özelliği, kurumsal kültürü içerisinde sanat ve edebiyata oldukça merkezî bir yer ayırmasıdır. Nitekim on üçüncü yüzyıldan günümüze Türk edebiyatında Mevlevilik müntesibi veya Mevlevi kültürüyle yetişmiş şairlerin sayısı bugün tespit edilebildiği kadarıyla üç yüzden fazladır. Diğer yandan, Halide Edib Adıvar ve Ahmet Hamdi Tanpınar gibi kendileri doğrudan Mevleviliğe bağlı olmasalar da Mevlevi kültürüne ve Şeyh Galip gibi Mevlevilikle özdeşleşmiş tarihsel figürlere duydukları ilgi dolayımında farklı kalemlerin yazı tecrübelerinde de söz konusu birikimin yansımaları karşımıza çıkmaktadır.
Son yıllarda dünya genelinde Mevlana, Mevlevilik ve Şeyh Galip’e yönelik artan ilgiye paralel olarak kültür endüstrisinin dinamiklerinin devreye girmesiyle birlikte konuya yeni boyutlar da eklenmiş oldu. Bu noktalardan hareketle derlenen elinizdeki kitapta yer alan çalışmalardan bazıları klasik döneme odaklanarak Mevlana’nın kişiliği, eserleri, hayatı ile Mevlevilik hakkındaki bazı yeni araştırmaları ve bu konulardaki kimi kaynakları ele almaktadır. Modern dönemi konu edinen incelemelerde ise şiirden romana ve kültür endüstrisine farklı alanlarda Mevlana ve Mevleviliğin görünüm biçimleri tahlil edilmektedir. Bu bağlamda, Mevlüt İlhan ve Ermiş Dandan “Osman Fevzi Olcay’ın Muhtasar Menâkıb-ı Mevlânâ İsimli Eseri” başlıklı yazılarında, çok sayıda tarihî eser ortaya koyan Osman Fevzi Olcay’ın Muhtasar Menâkıb-ı Mevlânâ isimli eseri hakkında bilgi sunduktan sonra bu eserin metnine yer vermişlerdir. Özlem Düzlü de “Keçecizâde İzzet Molla’nın Kaleminden Mevleviler” başlıklı yazısında, Bahâr-ı Efkâr adlı divanında hemen her gazelinin sonuna Mevlana ya da Mevlevilikle ilgili bir beyit ekleyen, Mevlana, Mevlevi büyükleri ve Mevlevilikle ilgili pek çok manzume kaleme alan Keçecizâde İzzet Molla’nın Mevlevi tarikatı mensuplarına hasrettiği bir kıt’asını değerlendirmektedir. On sekiz beyitten oluşan ve “Mevlevileri” redifli olan şiirde genel olarak Mevlevilerin olumlu özelliklerinin söz konusu edildiğine işaret eden Düzlü, İzzet Molla’nın tarikat içinden veya dışından bazı kimselerin eleştirilerine hedef olabilecek davranışlarda bulunan kişilerin varlığına da işaret ettiğine değinmektedir. Edebiyat tarihine odaklanan Yasemin Karakuş ve Ömer Arslan, “Dr. Rıza Nur’un Mevlana, Sultan Veled ve Şeyh Galip’in Şiirleri Üzerine Dikkatleri” başlıklı yazılarında Dr. Rıza Nur’un şu ana kadar bilinmeyen ve yayımlanmamış olan Türk Şiirinin Evolüsyonu Tarihi ve Analitik (Tahlilî) Tedkiki adlı çalışmasının varlığına ve muhtevasına dikkat çektikten sonra Mevlana, Sultan Veled ve Şeyh Galip’in bu eserde nasıl incelendiğini ayrıntılı olarak ele almışlardır.
Modern Türk şiirinde Mevlevilik ve Mevlana’yı ele alan iki çalışmadan birinde Ahmet Murat Özel, Mevlana ve Mevleviliğin klasik edebiyattaki kurucu rolüne karşın modern edebiyatta böyle bir güçlü temsilin oluşmadığını tespit ediyor. Bu durumu, modern şairlerde geleneğe karşı yeterli dikkatin oluşmamış olmasına bağlayan Özel, Mevlana ve Mevleviliğin modern Türk şiirindeki temsilini “duygusal bir vefa ama poetik bir veda” olarak değerlendirmektedir. Sevim Güldürmez ise modern Türk şiirinde Mevlana’nın çeşitli görünüm biçimlerini ele alan yazısında birçok farklı kalemin eserlerini mercek altına alıyor. Güldürmez, her şairin kendi Mevlana’sını inşa ettiğini ileri sürerek, Mevlana’nın modern Türk şiiri içerisindeki varlığını gelenekle ilişki kurma olgusunun dışında farklı bir çerçeveden hareketle tahlil etmektedir. Güldürmez’e paralel olarak Derya Güllük de Türk romanında Mevlana ve Mevleviliğin görünümlerindeki çeşitlenmeleri irdeliyor. Güllük’ün makalesine göre, tarihsel bir figür olarak Mevlana’nın ve onun takipçileri tarafından yüzyıllar içerisinde oluşturulan Mevlevi kültürünün Türk romanındaki temsili, roman yazarlarının kişisel seçicilikleri ve kendi meseleleri doğrultusunda farklılaşmakta, kurmaca yazarları da kendi Mevlana’larını inşa etmektedir. Muhammet Salman ve Resul Kırmızıdemir İhsan Oktay Anar’ın Suskunlar romanına yoğunlaştıkları çalışmalarında, roman karakteri Eflâtun’un seyrisülûku temsil eden yolculuğu etrafında, bir taraftan postmodern durumla uyumlu biçimde hakikat anlayışlarına karşı dekonstrüktif bir yaklaşım ortaya konulduğunu, ancak diğer taraftan da bu dekonstrüksiyonun nihilizme değil, hakikate ulaşmaya yardımcı olacak potansiyelde olduğuna dikkat çekerek, Mevleviliğin alımlanma biçimi üzerinden Suskunlar’a dair alternatif bir okuma önerisi sunmaktadır. Mevlevilik denilince akla ilk gelen simgelerden biri olan semâ törenlerinin günümüz kültür endüstrisindeki konumu da kitapta ele alınan meseleler arasında. Seda Aksüt, semâ törenlerinin karşı karşıya olduğu bir tehlikeye, bu kültürel mirasın otantikliğini tehdit eder hâle gelen risk faktörlerinden biri olan bağlamından koparmaya işaret ederek etkili bir koruma bilincinin inşa edilmesi adına önerilerde bulunuyor
Video interview with author and manuscript owner Sheik Abdurrahman Aboki
No full textVideo interview with author and manuscript owner Sheikh Alhaji Abdurrahman Aboki. Sheikh Aboki is the Chief Imam of Central Mosque of the Federal Polytechnic, Bida—Niger State (Middle Belt of Nigeria) and the author of the manuscript in this collection titled "Ishriniyyah"
Challenges and steps forward for public services reforms in Libya
No full textauthors: Mohamed Elmagbri - lead author, Heba Al-Sheikh, Lamis Ben Aiyad, Rima Hamida
Damaskus, Grab des Sheikh Hasan
No full textzwei oktogonale Türben über einem langgestreckten Sockelbau, durch den ein Stalaktitenportal in den zugehörigen Hof führtBildunterschriften "Grab Scheh Arslan" (in Damaskus nicht zu finden)Photograph Collection of the Department of Art History (http://difab.univie.ac.at/
- …
