17 research outputs found
Pin to pin neutron flux reconstruction in a PWR reactor using support vector regression (SVR) technique
No full textCoarse mesh nodal methods are widely used in the analysis of nuclear reactors. However, these methods provide only average values of the neutron fluxes. From a safety point of view, it is important to have an accurate analysis of the pin to pin flux distribution that nodal methods are not able to provide. Many articles have been published that make use of mathematical techniques to determine flux distributions. Most of these techniques use expansion functions to estimate these distributions. The expansion coefficients of these works are determined by conditions that take into account the average values of certain fluxes supplied by the nodal methods. There are also methods that employ analytical solutions of the neutron diffusion equation. This article presents a different approach for calculating the pin to pin neutron flux distribution for a PWR reactor. The developed method uses support vector regression (SVR) technique to determine this pin to pin neutron flux. The SVR technique uses average data computed with the Nodal Expansion Method (NEM) for learning purposes. A total of 70% of the computed data were used for training and 30% for validation, using multifold-cross-validation. Two fuel elements were removed from the training and validation sets, to test the method. Less than 2% errors were found when compared to the values obtained by the nodal expansion method (NEM), using a fine-mesh spatial discretization. We concluded that use of SVR to reconstruct pin to pin fluxes is another option, which will be of great value in fuel reload calculations, since the same parameters will be applied to all cycles, thus expediting calculations when compared to standard procedure calculations
A expansão financeira do ciclo sistêmico de acumulação Norte-Americano e seu impacto na dívida externa da América Latina: o caso do Brasil
No full textTCC (graduação) - Universidade Federal de Santa Catarina. Centro Sócio-Econômico. Economia.0 curto horizonte temporal e espacial da maioria das explicações acerca da crise da divida externa que abateu os países da América Latina no final dos anos setenta é notável. Muitos autores se detêm nos próprios anos desta década com a pretensão de explicar a questão da divida externa. Outros focalizam a economia brasileira e, num segundo plano, a relaciona com as mudanças ocorridas no âmbito mundial. Algumas interpretações, mais raras, identificam a imposição das transformações da economia mundial sobre o território nacional de forma a apresentar o enorme crescimento da divida daquela década e as posteriores políticas destinadas ao seu pagamento como um processo subordinado a um movimento de caráter sistêmico. Apesar do avanço destas últimas, muitas vezes consistência de suas conclusões é tão limitada quanto seu horizonte temporal de estudo. Diante de tais considerações, o presente trabalho recorre ao modelo de análise desenvolvido por Giovanni Arrighi em sua obra "0 Longo Século XX" para propor uma nova interpretação da crise da divida externa latino-americana. A crise da divida externa vivida pelos países latino-americanos a partir da década de 1970 e as conseqüentes políticas macroeconômicas direcionadas ao seu pagamento são entendidas como um processo intrínseco à etapa de expansão financeira do que Arrighi denominou de Ciclo Sistêmico de Acumulação norte-americano. 0 estudo concentra-se no caso do Brasil e, tendo em vista sua própria estrutura social, descreve a conjuntura interna que contribuiu — porém não determinou — para a enorme expansão da divida externa durante a década de setenta
Verslag bijeenkomsten L.G.M.-D.W.W. 1985 tijdsafhankelijke grondwaterstroming onder dijken tbv. een peilbuizennet langs Nederlandse rivieren
No full textSpringbelasting, cyclische belasting, algemene tijdsafhankelijke randvoorwaarden.TAW/EN
Physiology and robustness of Saccharomyces cerevisiae at near-zero specific growth rates
No full textBiotechnologyApplied Science
Taluds van zandlichamen onder water
No full textHet sluiten van waterlopen met behulp van zand is in Nederland al meerdere malen toegepast. Voorbeelden hiervan zijn de sluitingen van Geul, Noord Pampus, Marollegat en Slaak. In het kader van de compartimenteringswerken, noodzakelijk geworden door het besluit de Oosterschelde open te laten voor getijbeweging, werden onlangs de Oesterdam en de Philipsdam eveneens als zandsluiting uitgevoerd. Hierbij kon wel worden geput uit de ervaringen met eerdere zandsluitingen, doch de theoretische kennis is beperkt. Over de fysische processen die een rol spelen bij het opbouwen van een zandlichaam onder water bestaan nog vele vragen. Dit eerste hoofdstuk bevat de afbakening van het onderzoeksgebied. Hoofdstuk twee behandelt de compartimenteringswerken, en in het bijzonder twee onderdelen daarvan: de uitvoering van de afsluiting met zand van het Tholensche Gat en het Krammer. De theoretische kennis die ten aanzien van het opbouwen van een zandlichaam onder water bestaat wordt geinventariseerd in hoofdstuk drie. Een van de mechanismen die hierbij een rol speelt, zettingsvloeiing, wordt nader behandeld in hoofdstuk vier. De ervaringen van het grondmechanisch onderzoek door het L.G.M. Delft bij de sluiting van het Slaak worden beschreven in hoofdstuk vijf. Bij de sluiting van het Krammer zijn een groot aantal metingen verricht. De inventarisering van deze gegevens en de aanpak van verwerking worden gegeven in hoofdstuk zes. Van de verwerking van de meetgegevens en de resultaten van deze verwerking wordt verslag gedaan in hoofdstuk zeven. In hoofdstuk acht, tenslotte, worden de conclusies geformuleerd en worden aanbevelingen voor verder onderzoek gedaan.Hydraulic EngineeringCivil Engineering and Geoscience
"Acoustic emission" gedrag van verschillende grondsoorten
No full textNaar aanleiding van de vraagstelling of de A.B.-meetmethode toegepast zou kunnen worden voor nadere Informatie over de stabiliteit van dijklichamen, zijn laboratorium-, schaal- en veldproeven uitgevoerd. Uit de triaxiaalproeven is gebleken, dat voor zowel klei, veen als zand er een correlatie was tussen "A.E.-counts" en rek. Verder blijkt zand de meeste "A.E.-activiteit" te vertonen. Klei en veen bleken aanzienlijk minder A.E.activiteit op te leveren. Gezien de resultaten uit het laboratoriumonderzoek werd besloten de eerste model- en veldproeven uit te voeren op zand. Als demonstratie van de "A.E.-meetmethode" werden enkele plaatdrukproeven in de modelhal van het L.G.M. op droog Oosterschelde zand uitgevoerd. Ook bij deze proeven bleek een duidelijke correlatie aanwezig te zijn tussen de zakking van de plaat in het zandpakket en de "A.E.-counts". Verder werd het "Kaisereffect" waargenomen, (zie pagina 58). Voor de veldproeven werd als eerste lokatie gezocht naar een zandig (droog tot half verzadigd) terrein. Vijf veldproeven werden uitgevoerd op het opgespoten terrein van Europoort. Bij deze veldproeven werd een sleuf gegraven, waarbij de "A.E.-activiteit" werd bestudeerd ten gevolge van afnemende stabiliteit van de wand van de sleuf. Voornaamste conclusie bij deze veldmetingen was, dat bij de afnemende stabiliteit van de wand, grote "A.E.-activiteit" meetbaar was aan de rand van de sleuf. Verder werd het begin van het ontstaan van zandschollen en oppervlakte scheuren duidelijk eerder waargenomen door het A.E.-meetsysteem dan visueel.TAW/EN
Quantitative Physiology of Saccharomyces cerevisiae at Near-Zero Specific Growth Rates
No full textGrowth at near-zero specific growth rates is a largely unexplored area of yeast physiology. To investigate the physiology of Saccharomyces cerevisiae under these conditions, the effluent removal pipe of anaerobic, glucose-limited chemostat culture (dilution rate, 0.025 h–1) was fitted with a 0.22-µm-pore-size polypropylene filter unit. This setup enabled prolonged cultivation with complete cell retention. After 22 days of cultivation, specific growth rates had decreased below 0.001 h–1 (doubling time of >700 h). Over this period, viability of the retentostat cultures decreased to ca. 80%. The viable biomass concentration in the retentostats could be accurately predicted by a maintenance coefficient of 0.50 mmol of glucose g–1 of biomass h–1 calculated from anaerobic, glucose-limited chemostat cultures grown at dilution rates of 0.025 to 0.20 h–1. This indicated that, in contrast to the situation in several prokaryotes, maintenance energy requirements in S. cerevisiae do not substantially change at near-zero specific growth rates. After 22 days of retentostat cultivation, glucose metabolism was predominantly geared toward alcoholic fermentation to meet maintenance energy requirements. The strict correlation between glycerol production and biomass formation observed at higher specific growth rates was not maintained at the near-zero growth rates reached in the retentostat cultures. In addition to glycerol, the organic acids acetate, D-lactate, and succinate were produced at low rates during prolonged retentostat cultivation. This study identifies robustness and by-product formation as key issues in attempts to uncouple growth and product formation in S. cerevisiae. Erratum: http://aem.asm.org/cgi/content/full/75/23/7578BiotechnologyApplied Science
The photostability and peel strength of ethylene butyl acrylate copolymer blends for use in conservation of cultural heritage
No full textMaterials, both natural and synthetic, are used as adhesives or consolidants during the conservation of cultural objects. However, few adhesives have been formulated specifically for the needs of cultural heritage. This article describes a study of the stability of ethylene butyl acrylate copolymers as well as blends of these polymers with low molecular weight resins, which may be used as consolidating adhesives for flaking and fragile paint layers. The materials were aged under simulated museum conditions. Fourier-transform infrared spectroscopy and size exclusion chromatography were used to analyze changes in chemical structure and molecular weight distribution, respectively. The degree of degradation was found to be dependent on the specific blend composition. With the addition of a hindered amine light stabilizer, minimal changes occurred in the molecular weight distribution and no loss in polymer solubility were noted. Therefore, it is suggested to incorporate a stabilizer into ethylene butyl acrylate polymer blends to extend their life and safe use in cultural heritage. Differential scanning calorimetry was employed to investigate the miscibility of the binary blends and the temperature window of their application. Furthermore, adhesive peel strength for the individual components and the binary mixtures revealed values comparable to that of Paraloid™ B-72, a frequently used consolidant. Consolidation tests on the blends were done by professional conservators on mock up and dummy paintings
