25,115 research outputs found
وسيلة النجات (مولود النبى (MS 157); حكايت ازدرها (MS 158); داستان كيوك (MS 159)
Bu cilt, birbirinden farklı 3 ayrı yazmanın bir araya getirilmesiyle oluşturulmuştur (Yazma numaraları : MS 157, MS 158, MS 159). Üç eser de Osmanlıca yazılmıştır. MS 157 1775 yılında, MS 158 1776 yılında, MS 159 ise 1777 yılında yazılmıştır. MS 157 : 1a: çeşitli dualar ve fevayid kayıtları; Ib-IIa: Sadece ilk ve son sayfaları olan 1191 tarihli Kitab-ı Mevlud; IIb-IVa: Arapça dualar; 1a: çeşitli fevayid kayıtları; Eser bittikten sonra 29b-30b: Eksik Kitâb-ı İbrahim Edhem. MS 158 : Eserin sonunda 37b: Yasin duası; 38b: 1292 tarihli kurban duası bulunur
منهاج العابدین (MS 39); المنقض من الضلال (MS 40); بداية الهدايه (MS 41); ایه الولد (MS 43); رسالۀ عقیده (MS 44)
Birbirinden farklı 6 adet yazmanın bir araya getirilmesiyle oluşturulmuş ve ciltlenmiş bir eserdir (Yazma numaraları : MS 39, MS 40, MS 41, MS 42, MS 43, MS 44). MS 39 : Bu cilt içinde beşi Ebu Hamid Gazâlî’ye biri de Ahmed Gazâlî’ye ait altı kitap yer almaktadır. Kitabın zahrında 1130 yılına ait takvim. Ib’de eserin tamamlanmamış bir fihristi vardır. 1a’da Seyyid Ali Efendi el-Corumî adına Amasya Medresesinde Osman Bey Kütüphanesi vakıf kaydı ile silinmiş mühür ve cildin içindeki kitapların adları yer almaktadır. Vakıf kaydı 2a’da tekrarlanmaktadır. 5b, 31b ve 57b’den sonra birer ilave yaprak vardır. Bazı sayfaların kenarına ilave notlar eklenmiştir. 114a-121b ile 183b’den sonraki varaklar boştur. MS 40 : 122a’da Seyyid Ali Efendi el-Corumî adına Amasya Medresesinde Osman Bey Kütüphanesi vakıf kaydı. Kitabın ketebe kaydında belki de sehven kitabın Maksadu’l-esna olarak geçmektedir. MS 41 : 137a’da Seyyid Ali Efendi el-Corumî adına Osman Bey Kütüphanesi vakıf kaydı. MS 42, MS 43, MS 4
مولد (MS 211); داستان فاطمه (MS 212); داستان على و مكه شاه (MS 213); داستان ابراهيم بن محمد مصطفى (MS 214); داستان اسماعيل بن ابراهيم خليل (MS 215); داستان اوغلان (MS 216); داستان قز (MS 217); داستان كسك باش (MS 218); داستان اجدها (MS 219); داستان كوكرچين (MS 220); رسالۀ جوهريه (MS 221)
Bu cilt, birbirinden farklı 11 ayrı yazmanın bir araya getirilmesiyle oluşturulmuştur (Yazma numaraları : MS 211, MS 212, MS 213, MS 214, MS 215, MS 216, MS 217, MS 218, MS 219, MS 220, MS 221). 1717'ye tarihlenen MS 211 ve 1718'de yazıldığı belirlenen MS 213, MS 215, MS 217, MS 219, MS 220 ve MS 221 dışındaki yazmaların tarihleri bilinmemektedir. Bütün eserler Osmanlıca yazılmıştır. MS 211 : Ib-1a: Duaların hangi sıklıkla ve nasıl okunacağı hk. 1210 tarihli baş tarafı eksik bir risaledir
فتاواى رضا (MS 95); جمل الاحكام (MS 96); فوائد الضيائيه [ فرائض السراجيه ترجمه سى (MS 97); السياسة الشرعيه (MS 98)
Bu cilt, birbirinden farklı 4 yazmanın bir araya getirilip ciltlenmesiyle oluşmuştur (Yazma numaraları : MS 95, MS 96, MS 97, MS 98). MS 95 ve MS 98'in ne zaman kaleme alındığı bilinmemekle birlikte MS 96 ve MS 97 1714'e tarihlendirilmektedir. MS 96 Arapça olarak, diğer yazmalar ise Osmanlıca olarak kaleme alınmıştır. MS 95 : Akaid usulune dair meselelerden söz eden eser 47 fasıldan oluşmaktadır. Ib-IIa’da fihrist, “Tahâret” faslından itibaren genel tertibe uygun olarak çeşitli konularda fetvalar vardır. MS 96 : 130b: fihristtir. Eser 131b’de başlar. Kenarda ekleme ve açıklamalar vardır. MS 97 : 146b-147b arasında eserin Telhisü z-Ziya'iyye adlı muhtasarı yer almaktadır. Eser bittikten sonra ise 168b-179b arasında yine feraizle ilgili bilgilerin, fetvaların ve çizelgelerin bulunduğu bir bölüm yer almaktadır. Bu bölümün, en sondaki kayıttan (179b), Óasan b. İbrÀhìm tarafından 25 Rebiülâhir 1126 / 10 Mayıs 1714 tarihinde istinsah edildiği anlaşılıyor. Yazar adı bulunmayan eser Secâvendî’nin İslam miras hukukuyla ilgili meşhur eseri Fera'izü's-Siraciyye’nin (TDVİA, C. 1, s. 367-8) tercümesidir. Mütercim baş tarafta Seyyid Şerif (Cürcânî) ve Şihabüddin (Amâsî)’nin eserlerini de kullandığını belirtir. MS 98 : Eserin sonunda 188b-197b: Bir kısmı Arapça ama çoğu Yahya ve Ebussud Efendilere ait Türkçe fetvalar. Eser "Siyaset-name" adıyla da anılmaktadır
ب الفقه (MS 13); منطق العشاق دهنامه (MS 14); کنز اللطائف (MS 15); تحفه فی اللغه (MS 16); ترسل منشآت المنصوريه (MS 17); دهنامه روضة المحبين(MS 18); كفاية الاسلام (MS 19); رسالۀ فرض و سنت بمذهب امام الاعظم (MS 20); رسالۀ صرف عربی (MS 21); خسرو و شیرین (MS 22); ترکیب بند (MS 23); ترکیب بند (MS 24); مرآت الصلاح (MS 25); داستان امیر احمد و مهستی (MS 26); داستان منصور خلاج (MS 27); دهنامه روضة المحبين (MS 28); حکایۀ شیخ صنعان (MS 29); دهنامۀ سعد و همایون (MS 30); قصیدۀ نونیه (MS 31)
Bu, birbirinden farklı 13 ayrı yazmanın bir araya getirilip ciltlenmesiyle oluşturulmuştur (Yazma numaraları : MS 13, MS 14, MS 15, MS 16, MS 17, MS 18, MS 19, MS 20, MS 21, MS 22, MS 23, MS 24, MS 25, MS 26, MS 27, MS 28, MS 29, MS 30, MS 31). İki yazma (MS 13 ve MS 14) Arapça ve Farsça olmak üzere iki dilde yazılmışken, diğer yazmalar Farsça yazılmıştır. MS 13 : Ia’da kitabın Mehmed Emin’e ait olduğunu gösteren kayıt ve mühür ile 1209 tarihli Abdulfettah’a ait istishab kaydı; IIa-b’de harekeli nesihle Arapça dua; 1a’da Mehmed Emin ve İsmail adlarına temlik kayıtları. Eserin girişinde kitabın, “müdâyenât”, “mübaya’ât”, “münâkahât” ve “evkâf ve tevliyet” başlıklı dört kısımdan oluştuğu yazılıdır. Fakat son kısım eksiktir. Kitabın başında veya içinde adına ve yazarına ait hiçbir bilgi yoktur. Mevcut kaynaklardan da kitabın adını ve kim tarafından yazıldığını tespit etmek mümkün olmamıştır. Arapça yazılan satırların arasına kırmızı mürekkeple Farsça çeviri eklenmiştir. [Muhtemelen tamir sırasında 31a-43b arasındaki forma ters ciltlenmiş, dolayısıyla 30b’nin devamı 43b’den sonra geliyor ve eser 31a yaprağında son buluyor]. Farklı eserleri ihtiva eden büyük bir mecmua niteliğindeki kitapta yer alan diğer es
داستان كيوك (MS 195); داستان كسك باش (MS 196); داستان وفات فاطمة الزهرا (MS 197); داستان ابراهيم (MS 198); داستان حقايق (MS 199); مولود النبى (MS 200); علم حال (MS 201)
Birbirinden farklı 7 adet yazmanın bir araya getirilmesiyle oluşturulmuş ve ciltlenmiş bir eserdir (Yazma numaraları : MS 195, MS 196, MS 197, MS 198, MS 199, MS 200, MS 201). MS 200'ün 1784 yılında yazıldığı tespit edilmiştir ama diğerlerinin ne zaman yazıldığı bilinmemektedir. MS 195 : Aynı cilt içindeki Mevlidin sonunda yer alan [36a] müstensih adı (Süleyman el-Yetimi) ve istinsah tarihi (1199) bu eser için de geçerli olabilir. MS 196 : Aynı cilt içindeki Mevlidin sonunda yer alan [36a] müstensih adı (Süleyman el-Yetimi) ve istinsah tarihi (1199) bu eser için de geçerli olabilir. MS 197 : Aynı cilt içindeki Mevlidin sonunda yer alan [36a] müstensih adı (Süleyman el-Yetimi) ve istinsah tarihi (1199) bu eser için de geçerli olabilir. MS 198 : Aynı cilt içindeki Mevlidin sonunda yer alan [36a] müstensih adı (Süleyman el-Yetimi) ve istinsah tarihi (1199) bu eser için de geçerli olabilir. MS 199 : Eser dörtlüklerle yazılmıştır. Aynı cilt içindeki Mevlidin sonunda yer alan [36a] müstensih adı (Süleyman el-Yetimi) ve istinsah tarihi (1199) bu eser için de geçerli olabilir. MS 2 : Bazı sayfa kenarlarında farklı yazıyla ilahiler yer almaktadır. Eser bittikten sonra 36b-37b’de farklı bir yazıyla “Mevlid Duası” vardır. MS 201 : İlmihal sona erdikten sonra 49b-52a arasında “Beyan-ı Elli Dört Farz” ve “imansız ölüp gitmenin sebepleri” başlıklı ekler vardır
مولد (MS 269); الهيات (MS 270)
Birbirinden farklı 2 adet yazmanın bir araya getirilmesiyle oluşturulmuş ve ciltlenmiş bir eserdir (Yazma numaraları : MS 269, MS 270). MS 269 : Eserin giriş kısmı farklı nazım biçimleriyle yazılmış şiirlerden ve bir mensur parçadan oluşur. 12a-b’de yine mensur mevlit duası vardır. Bundan sonraki bölüm farklı nazım biçimleriyle peygamber övgüsünde yazılmış çeşitli şiirlerden (“ilahi”, “nasihat”, “evsaf-ı insan” başlıklı) oluşmaktadır. MS 270 : 22b-32a: Gülşenî’den İlahiler; 32a-39b: Kuran, Kabe ve peygamber hakkında medhiyeler; 40a-42a: Hatim duası; 42b-44a: Yunus Emre’ye ve müstensihe ait ilahiler; 45a-57a: iki adet Arapça ilahi ve çeşitli dualar. Her iki yazma da 1833'te yazılmıştır
امثلة المختلفة الفارسيه الدريه (MS 291); تحفۀ شاهدى (MS 292); لغت فرشته اوغلى (MS 293); لغت لامعى (MS 294)
Bu, birbirinden farklı 4 ayrı yazmanın bir araya getirilip ciltlenmesiyle oluşturulmuştur (Yazma numaraları : MS 291, MS 292, MS 293, MS 294). MS 291 : Eserde “kerden” fiilinin farklı zamanlara göre gramatikal çekimi ve bu çekimler hk. Türkçe kısa açıklamalar yer almaktadır. İlk çekim “kerd”, son çekim ise “çi aceb konendeîd”dir. Ia-b ve 1a’da çeşitli beyitler ayrıca yine 1a’da Mîr Hüseyin Necîb b. Yeğen Ali Paşa adına istishab kaydı vardır. Bu cilt içinde dört farklı eser vardır. Tuhfe-i Şâhidî hariç diğerleri aynı müstensihin kaleminden çıkmıştır. MS 292 : Sayfa kenarlarında metindekinden farklı bir yazıyla, ana metinde geçen Arapça ve sözlüğe dahil olmayan Farsça kelimelerin karşılıkları verilmiştir. Kenardaki bu yazıların bir kısmı servi, yıldız vb şekillerde stilize edilmiştir. 34b-35a’da hadis, dua ve tesbihler.; 35b’de ebced rakamları, Havassu’l-Kur’andan kısa bir Arapça iktibas, 1070 büyük İstanbul yangını hk. bilgi notu; beyitler. Eser yayımlanmıştır: Ahmet Hilmi İmamoğlu, Muğlalı Şâhidî İbrahim Dede, Tuhfe-i Şâhidî, Farsça-Türkçe Manzum Sözlük, Muğla Üniversitesi Yay., Muğla 2005. MS 294 : Yaklaşık 170 beyitlik manzum Farsça-Türkçe sözlük. Bazı sayfa kenarlarında küçük ilaveler var. Eser yayımlanmıştır: İbrahim İmran Öztahtalı, Lami’i Çelebi ve lügat-ı manzumu = Tuhfe-i Lami’i, Bursa : Gaye Kitabevi, 2004
مجموعه (MS 333); الاسئلة والاجوبة قره سيدى (MS 334); كنز البلاغة فى علم الانشاء (MS 335)
Bu, birbirinden farklı 3 ayrı yazmanın bir araya getirilip ciltlenmesiyle oluşturulmuştur (Yazma numaraları : MS 333, MS 334, MS 335). İlk yazma eser Osmanlıca, Farsça ve Arapça yazılmıştır. MS 334 Arapça, MS 335 ise Farsça yazılmıştır. Hiçbirinin yazılma tarihi belirlenememiştir. MS 333 : 1a-6b: Farsça beyitler, Türkçe tarihler, fevaid kayıtları, Keşşaf’tan kısa bir iktibas, Kıraat ravilerine ait basit bir tablo, dini konularda Arapça kısa iktibaslar; 6a-19b: Kara Seydi’nin soruları ve bu sorulara verilen cevaplar (bkz. 197/II); 20b-25b: Kemaleddin Ebû Sâlim’in Arapça Cifr-i Kebir’inden bir parça; 26a-28a: Farsça şiirler, Arapça fevaid kayıtları ve kıtalar; Sultan Alemşah’ın sünnetiyle ilgili ferman sureti; 28b-77b: Ahmed b. Ali b. Ahmed’in Farsça Kenzü’l-Belâga’sı (bkz. 197/III); 77b-80b: Arapça şiir ve rivayetler, ehadisü’l-mesalih üzerine sorular ve cevaplardan oluşan Arapça bir parça; 81a-b:Bir kısmının altında Müftü Ali Çelebi imzasi bulunan Türkçe dua, ıtk-name vs.; 82a-87a: Muhtemelen Gazzâlî’nin Faysalü’t-Tefrika adlı eserinden seçilmiş parçalar. 87b-89b: Pir Muhammed’in Tarikat-nâme’sinden parçalar (bkz. A. Gürer’in yazısı); 90a-b: Bir hadis ve esmâ-i cihâtî başlıklı Türkçe teshir tarifi; 91a-93b: Esîrî’den Farsça şiirler, Ahmedî’nin İskender-nâmesinden parçalar, ilaç tarifleri; 94a-96b: “Mesâlih” üzerine Arapça bir risaleden alıntı, Yunus Emre’den şathiye tarzında bir şiir; 97a-103b: Dostluk üzerine nasihat-name türünde Farsça bir risale, Farsça mensur dil ve dimağ münazarası; 104a-b: Çeşitli iktibas ve tarifler, Aziz Nesefi’den mensur bir tercüme, Yunus Emreden bir şiir; 105a-106b: İskender hakkında muteber tarih kitaplarından Arapça bölümler; 107a: Mevlana Seyyid Ahmed Kırımî ile ilgili ilim ve ulema meclisi hakkında Farsça hikaye; 107b: Yunus’tan bir şiir ve Gülşen-i Râz tercümesindne kısa bir parça. Ayrıca birkaç yerde Esîrî ve Câmî’den Farsça şiirler (15b, 20a). Eserin baş tarafında 911 tarihli kıtalar vardır. Mecmuanın bu tarihlerde yazılmış olduğu düşünülebilir. Ciltsiz olan bu mecmuanın birçok sayfası eksiktir. Şinasi Bey tarafından esere sayfa numarası da verilmiştir. MS 334 : 16b’de cevapların Birgî-zâdeye ait olduğuna dair kayıt vardır. Eserin sonundaki 907 / 1502 tarihi risalenin telifini gösterebilir. MS 335 : Eserde çeşitli yazışmaların nasıl yapılacağı hk. örnek metinler bulunmaktadır. Aralarda Arapça şiirlere de yer verilmiştir. Bazı sayfa kenarlarında eklemeler vardır. Eserde Emir Bahaüddin’e (34a), Nasruddin’e (42a) gönderilmiş mektuplar bulunmaktadır. Formalarda karışıklı vardır. Bu karışıklıkların bir kısmına Şinasi Bey tarafından işaret edilmiştir. (ör. 59a-66b
- …
