1,720,962 research outputs found
A comperative study of communication and problem solving skills of teachers who work at pre-school education institutions
No full textBu çalışmada okulöncesi eğitim kurumlarında görev yapan öğretmenlerin problem çözme yaklaşımlarının ve iletişim becerilerinin; medeni durum.çalışmakta olunan kurum, mesleki kıdem, hizmetiçi eğitim durumu, hizmet öncesi alınan eğitim ve tam zamanlı/ yarım zamanlı çalışma stili değişkenleri açısından farklılaşıp farklılaşmadığı değerlendirilmiştir. Araştırma evrenini; 2003-2004 öğretim yılında Konya İl Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı resmi ve özel okulöncesi eğitim kurumlarında çalışan öğretmenler ile SHÇEK bağlı kreş ve gündüz bakımevlerinde görev yapan tüm öğretmenler oluştururken, yukarıda sözü edilen kurumlarda görev yapan resmi statüye sahip 272 okulöncesi eğitim öğretmeni ise, örneklem grubuna dahil edilmiştir. Yapılan çalışmada okulöncesi eğitim öğretmenlerinin özlük nitelikleri araştırmacı tarafından hazırlanan "Kişisel Bilgi Formu" ile iletişim ve problem çözme becerileri ise, "İletişim ve Problem Çözme Envanterleri" aracılığıyla tespit edilmiştir Envanterlerden elde edilen puanların ortalamaları değişken sayısına göre t testi ve varyans analizi teknikleri ile her iki beceri arasındaki ilişki ise, korelasyon katsayısı ile belirlenmiştir. Problem çözmede düşünen yaklaşım açısından, 16 yıl ve üstü kıdeme sahip öğretmenlerin; kendine güvenli yaklaşım alt boyutu açısından ise, 6-10 yıl arası kıdeme sahip öğretmenlerin problem çözme yaklaşımlarının daha olumlu olduğu tespit edilmiştir. Hizmetiçi eğitim ve hizmet öncesi alman eğitim değişkenlerine göre, kaçıngan yaklaşım alt boyutu açısından 2 kez hizmetiçi eğitim etkinliklerine katılan öğretmenler ve KML Çocuk Gelişimi Bölümü mezunu öğretmenlerin lehine anlamlı bir farklılık saptanmıştır, öğretmenlerin tam zamanlı/ yarım zamanlı çalıma stili değişkeni açısından; düşünen yaklaşım, kendine güvenli yaklaşım, problem çözme toplam puanlarında yarım gün çalışan okulöncesi eğitim öğretmenlerinin lehine anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Diğer değişkenler açısından ise, anlamlı farklılıkla! tespit edilmemiştir. İletişim becerileri puan ortalamaları açısından okulöncesi eğitim öğretmenlerinin; medeni durumları, çalışmakta oldukları kurumlar, mesleki kıdemleri, hizmetiçi eğitim durumları, hizmet öncesi alman eğitim değişkenleri açısından anlamlı farklılıklar saptanmazken; tam zamanlı/ yarım zamanlı çalışma stili değişkeni açısından yarım gün çalışan okulöncesi eğitim öğretmenlerinin lehine anlamlı bir farklılık belirlenmiştir. İletişim becerisi ile problem çözme yaklaşımı tüm alt boyutlarında ve toplam puanlarda negatif yönlü anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Bu yüzden okulöncesi eğitim öğretmenlerinin yeterlik alanlarını geliştirici etkinliklere gerek hizmet öncesi eğitimleri sırasında gerekse, hizmet içinde daha fazla yer verilmelidir.In this research, it has been evaluated that whether the problem solving approaches and the communication skills of the teachers working at education institutions change in terms of the variables of marital status, the institution in which the teacher works, occupational seniority, in-service-training status, pre-service education the full time/half time working style or not. While the teachers working in state and private pre-school institutions which belong to The Directorate of Education of Konya Province in the education year of 2003-2004,and all the teachers working in creches and nursery schools which are dependent upon the Social Services Society for the Protection of Children consist of the environment of the research, 272 pre-school teachers who work in the institutions mentioned above and who have official status arc inserted to the exemplification group. The features pertaining to the pre-school training teachers are assessed by "the Individual Information Form" which is prepared by the researcher and the communication and the problem solving skills arc assessed by " the Communication and Problem Solving Inventories". The average points which have been found from the inventories is determined by the t lest and the variance analysis, and the relation between these two skills is designated by the coefficient of correlation. According to the approach applied in problem solving, the teachers that have 16 and over years of seniority are more positive, and according to the sub-dimension of the self-confidence, the teachers who have 6-10 years of seniority are better on problem solving approach. In terms of the differences of the in-service-training and the pre- service education, according to the sub-dimension of the avoiding approach, a considerable difference has been assessed in favour of the teachers who have attended to the in-service-training activities twice and the teachers who have graduated from the Girls' Vocational High School, the Department of Child Development. As to the variables of teachers' full time/half time working style, meditative approach, self-reliant approach, in total points of problem solving a considerable difference has been found in favour of pre-school teachers who work half-day. From the perspective of other variables, no considerable difference has been determined. From the perspective of the average points of communication skills of the pre-school training teachers' variables of; marital status, institutions they work, occupational seniority, in-service-training status, pre-service education, no considerable difference has been determined. On the other hand, from the perspective of full time/half time working style variables, a considerable change has been determined in favour of pre-school training teachers who work half-day. A negative correlation has been assigned among the sub-dimensions of problem solving approach and communication skills and total points. Hence, not only during pre-service activities of improving proficiency domains of pre-school teachers, but also during in-service more places should be given
Examining the relationship between typical development children's prosocial behaviors towards their peers with special needs and their peer acceptance levels and peer bullying
No full textBu araştırmada tipik gelişim gösteren çocukların özel gereksinimli akranlarına yönelik prososyal davranışları ile çocukların akranlarına yönelik zorbalık davranışları arasındaki ilişkide akran kabulünün aracı rolünün incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada tarama modellerinden ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu Konya ilinde MEB'e bağlı bağımsız okul öncesi kurumuna ve anasınıflarına devam eden ve sınıfında kaynaştırma öğrencisi bulunan 5-6 yaş grubundaki 260 çocuk oluşturmaktadır. Araştırmanın verileri Özel Gereksinimli Çocuğa Karşı Prososyal Davranış Ölçeği, Okul Öncesi Kabul Ölçeği-Yenilenmiş Formu, Zorba ve Kurban Çocuk Davranışlarını Değerlendirme Formu ve Kişisel Bilgi Formu kullanılarak toplanmıştır. Araştırmada test edilen modelin aracılık etkisinin belirlenmesinde Pearson korelasyon analizi ve bootstrap yöntemini esas alan regresyon analizi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda tipik gelişim gösteren çocukların özel gereksinimli akranlarına yönelik prososyal davranışları ile akranlarını kabul etme düzeyleri arasında pozitif yönlü istatistiksel olarak yordayıcılığının olduğu, prososyal davranışlar ile zorba çocuk davranışları ve pasif zorba çocuk davranışları arasında negatif yönlü, istatistiksel olarak yordayıcılığının olduğu ve okul öncesi dönem çocuklarının özel gereksinimli akranlarını kabul etme düzeyleri ile zorba çocuk davranışları ve pasif zorba çocuk davranışları arasında negatif yönlü, istatistiksel olarak yordayıcılığının olduğu bulunmuştur. Araştırmada tipik gelişim gösteren çocukların özel gereksinimli akranlarına yönelik akran kabul düzeyleri çocukların yaş, cinsiyet, doğum sırası, ailedeki çocuk sayısı ve okul öncesi eğitime devam süresi değişkenleri açısından incelenmiş ve yaş değişkeni açısından zorba ve kurban çocuk davranışlarını değerlendirme formunun zorba çocuk davranışları alt boyutunda anlamlı düzeyde farklılaşma saptanmaz iken, pasif zorba çocuk davranışları alt boyutunda anlamlı düzeyde farklılaşma saptanmış, cinsiyet değişkeni açısından akran kabul düzeyleri açısından anlamlı düzeyde bir farklılaşma saptanmaz iken; özel gereksinimli çocuğa karşı prososyal davranış ölçeği puan ortalamaları açısından anlamlı düzeyde farklılık saptanmış, zorba ve kurban çocuk davranışlarını değerlendirme formunun pasif zorba çocuk davranışları alt boyutunda anlamlı düzeyde farklılaşma saptanmamış; zorba çocuk davranışları alt boyutunda istatistiksel açıdan anlamlı düzeyde farklılık saptanmıştır. Son olarak araştırmada tipik gelişim gösteren çocukların özel gereksinimli akranlarına yönelik prososyal davranışları ile çocukların akranlarına yönelik zorbalık davranışları arasındaki ilişkide akran kabulünün aracı rolünün bulunduğu, yani prososyal davranışların akran kabulünün artmasına sebep olduğu ve bu artış sebebi ile çocukların zorbalık davranışlarının azaldığı sonucuna ulaşılmıştır.In this study, it was aimed to examine the mediating role of peer acceptance in the relationship between the prosocial behaviors of typically developing children toward their peers with special needs and the bullying behaviors of these children toward their peers. The research employed the relational survey model, one of the survey models. The study group consisted of 260 children aged 5–6 who attended independent preschool institutions and kindergarten classes affiliated with the Ministry of National Education (MEB) in Konya and had inclusive students in their classrooms. The data were collected using the Prosocial Behavior Toward Children with Special Needs Scale, the Revised Preschool Peer Acceptance Scale, the Assessment Form for Bullying and Victim Behaviors in Children, and a Personal Information Form. To determine the mediating effect of the model tested in the study, Pearson correlation analysis and regression analysis based on the bootstrap method were used. The research results indicate that there is a positive statistical correlation between the prosocial behaviors of typically developing children toward their peers with special needs and their level of acceptance of their peers. there was a negative, statistically significant correlation between prosocial behaviors and aggressive child behaviors and passive aggressive child behaviors, and there was a negative, statistically significant correlation between preschool children's levels of acceptance of peers with special needs and aggressive child behaviors and passive aggressive child behaviors. The study examined the peer acceptance levels of typically developing children toward their peers with special needs in terms of variables such as age, gender, birth order, number of children in the family, and duration of preschool education. While no significant differences were found in the bully subscale of the Bully and Victim Child Behavior Assessment Form in terms of the age variable, a significant difference was found in the passive bully child behavior subscale. No significant difference was found in peer acceptance levels based on the gender variable. a significant difference was found in terms of the mean scores on the prosocial behavior scale toward children with special needs. No significant difference was found in the passive bully child behavior subscale of the bully and victim child behavior assessment form; a statistically significant difference was found in the bully child behavior subscale. Finally, the study concluded that peer acceptance has a mediating role in the relationship between typically developing children's prosocial behaviors toward peers with special needs and their bullying behaviors toward peers. That is, prosocial behaviors increase peer acceptance, and this increase leads to a decrease in bullying behaviors among children
Theory of mind and mothers' coparenting skills as predictors of children's prosocial behavior in middle childhood
No full textAraştırmada orta çocukluk döneminde çocuğu bulunan annelerin birlikte ebeveynlik becerileri ile prososyal davranışları arasındaki ilişkide zihin kuramı becerilerinin aracı rolünün incelenmesi amaçlanmıştır. Ayrıca araştırma kapsamında çocukların prososyal davranışlarının, zihin kuramı ve annelerin birlikte ebeveynlik becerilerinin demografik (çocukların yaş, cinsiyet, ailedeki çocuk sayısı ve anne-baba öğrenim durumu) değişkenler açısından farklılaşıp farklılaşmadığının incelenmesi amaçlanmaktadır. Araştırmanın örneklem grubunu Aksaray ilinde MEB'e bağlı özel ve resmi ilkokullara devam eden 7-11 yaş grubundaki 290 çocuk ve anneleri oluşturmuştur. Araştırmanın verileri Çocuk Prososyallik Ölçeği, Zihin Kuramı Hikâyeleri Testi ve Birlikte Ebeveynlik Ölçeği aracılığıyla toplanmıştır. Araştırmada değişkenlerin niteliği doğrultusunda t testi, varyans analizi, korelasyon analizi ve regresyon analizlerinden yararlanılmıştır. Araştırma sonucunda annelerin birlikte ebeveynlik becerilerinin çocukların hem prososyal davranışlarını hem de zihin kuramı becerilerini anlamlı şekilde yordadığı, çocukların zihin kuramı becerilerinin prososyal davranışlarını anlamlı şekilde yordamadığı ve annelerin birlikte ebeveynlik becerileri ile çocuklarının prososyal davranışları arasındaki ilişkide zihin kuramı becerilerinin bir bütün olarak aracı rol etkisi gösterdiğine yönelik sonuçlara ulaşılmıştır. Araştırma sonucunda çocukların prososyal davranışlarının yaş, ailedeki çocuk sayısı değişkenleri açısından anlamlı düzeyde farklılaşmadığı, cinsiyet ve anne baba öğrenim durumu değişkenleri açısından anlamlı düzeyde farklılaşma olduğu belirlenmiştir. Zihin kuramı becerileri açısından cinsiyet değişkeni açısından anlamlı düzeyde farklılaşma saptanmazken, yaş, ailedeki çocuk sayısı, anne baba öğrenim durumu değişkenleri açısından anlamlı düzeyde farklılaşma saptanmıştır. Annelerin birlikte ebeveynlik becerileri açısından cinsiyet değişkeni açısından anlamlı düzeyde farklılaşma saptanmazken, yaş, ailedeki çocuk sayısı, anne öğrenim durumu değişkenleri açısından farklılaşma saptanmıştır.The aim of this study is to examine the mediating role of theory of mind skills in the relationship between mothers' co-parenting skills and prosocial behaviors in children during middle childhood. Additionally, the study investigates whether children's prosocial behaviors, theory of mind skills, and mothers' co-parenting skills differ based on demographic variables (such as the child's age, gender, number of children in the family, and parental education level). The study sample consists of 290 children aged 7 to 11 attending public and private primary schools affiliated with the Ministry of National Education (MEB) in the province of Aksaray, and their mothers. The data were collected using the Child Prosociality Scale, the Theory of Mind Stories Test, and the Co-Parenting Scale. Depending on the nature of the variables, t-test, analysis of variance (ANOVA), correlation analysis, and regression analysis were used. The findings revealed that mothers' co-parenting skills significantly predicted both children's prosocial behaviors and their theory of mind skills. However, children's theory of mind skills did not significantly predict their prosocial behaviors. Furthermore, the results indicated that theory of mind skills played a mediating role in the relationship between mothers' co-parenting skills and children's prosocial behaviors as a whole. The study also found that children's prosocial behaviors did not significantly differ based on age or number of children in the family, but there were significant differences based on gender and parental education levels. Regarding theory of mind skills, no significant difference was found based on gender, while significant differences were observed in terms of age, number of children in the family, and parental education levels. Concerning mothers' co-parenting skills, no significant difference was found based on gender, but significant differences were identified based on age, number of children in the family, and the mother's educational level.Bu araştırma Selçuk Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Koordinatörlüğü tarafından 24202056 Proje numarası ile desteklenmiştir
An analysis of the effectiveness of a parent-involved emotion regulation training program for preschool children (aged 48–60 months) from single-parent families
No full textBu araştırmanın amacı; tek ebeveynli ailelerin okul öncesi dönemdeki (48-60 aylık) çocuklarına verilen aile katılımlı duygu düzenleme eğitim programının çocukların duygu düzenleme becerilerine; annelerin duygu sosyalleştirme davranışlarına ve anne-çocuk ilişkisine etkisinin incelenmesidir. Araştırmada, deneysel araştırma yöntemlerinden biri olan ön test-son test kontrol gruplu yarı deneysel desen kullanılmıştır. Araştırma, Ağrı il merkezinde yaşayan tek ebeveynli aileler (boşanmış anneler) ve bu ailelerin okul öncesi eğitim kurumuna gitmeyen 48-60 aylık çocukları ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu Ağrı il merkezinde yaşayan tek ebeveynli ailelerden 28'i deney 28'i kontrol grubunda olmak üzere toplam 56 anne ve çocukları oluşturmaktadır. Araştırma kapsamında; çocuklar ve annelerin demografik bilgilerine ilişkin bilgi toplamak için araştırmacı tarafından geliştirilen "Genel Bilgi Formu", çocukların duygu düzenleme becerilerinin değerlendirilmesi için "Duygu Düzenleme Ölçeği", annelerin duygu sosyalleştirme davranışlarını değerlendirmek için "Çocukların Olumsuz Duyguları İle Baş Etme Ölçeği", annelerin çocuklarıyla olan ilişkilerini değerlendirmek için "Çocuk Anababa İlişki Ölçeği" kullanılmıştır. Aile Katılımlı Duygu Düzenleme Eğitim Programı, haftada iki gün uygulanmak üzere 10 haftalık toplamda 20 günlük plan şeklinde uygulanmıştır. Verilerin analizinde, gruplar arası farkların belirlenmesinde Bağımsız Örneklem t-Testi, grup içi karşılaştırmalarda ise Bağımlı Örneklem t-Testi ve tekrarlı ölçümler için ANOVA testi kullanılmış; anlamlı bulunan farkların çoklu karşılaştırmaları Bonferroni testi ile yapılmıştır. Deney ve kontrol grupları karşılaştırıldığında son test puan ortalamaları açısından çocukların duygu düzenleme becerileri, annelerin duygu sosyalleştirme davranışları ve anne çocuk ilişkisi bakımından deney grubu lehine anlamlı düzeyde farklılaşma saptanırken; deney grubunun kendi içindeki ön test son test puan ortalaması karşılaştırıldığında ise "Duygu Düzenleme Ölçeği", "Çocukların Olumsuz Duyguları İle Baş Etme Ölçeği" ve "Çocuk Anababa İlişki Ölçeği" puan ortalamalarında son test puan ortalamaları lehine anlamlı düzeyde bir farklılaşma saptanmıştır. Ayrıca deney grubunun son test-izleme testi puan ortalamaları arasında anlamlı düzeyde farklılaşma olmadığı belirlenmiştir. Araştırma sonucunda, Aile Katılımlı Duygu Düzenleme Eğitim Programı sonrasında, deney grubunda yer alan çocukların duygu düzenleme becerilerinde, annelerin duygu sosyalleştirme davranışlarında ve anne ile çocuk arasındaki ilişkide artışlar görülmüştür.The present study aims to investigate the impact of a family-involved emotion regulation training program designed for preschool children (aged 48–60 months) from single-parent families on children's emotion regulation skills, mothers' emotion socialization behaviours, and the quality of the mother–child relationship. The study adopted a quasi-experimental design with a pre-test–post-test control group. The participants were single-parent families (divorced mothers) residing in the city centre of Ağrı and their 48–60-month-old children who were not enrolled in a preschool institution. The study group consisted of 56 mother–child dyads, including 28 in the experimental group and 28 in the control group. To collect data, the "General Information Form" developed by the researcher was employed to obtain demographic information about the children and mothers. The "Emotion Regulation Scale" was used to assess children's emotion regulation skills, the "Coping with Children's Negative Emotions Scale" to evaluate mothers' emotion socialization behaviours, and the "Child–Parent Relationship Scale" to assess the quality of the mother–child relationship. The Family-Involved Emotion Regulation Training Program was implemented twice a week over a ten-week period, comprising a total of twenty sessions. For data analysis, the Independent Samples t-test was utilized to determine differences between groups, while the Paired Samples t-test and repeated measures ANOVA were conducted for within-group comparisons. Multiple comparisons of statistically significant differences were examined using the Bonferroni test. The post-test mean scores revealed significant differences in favour of the experimental group in terms of children's emotion regulation skills, mothers' emotion socialization behaviours, and the mother–child relationship. Furthermore, within the experimental group, significant improvements were found in the post test mean scores compared to the pre-test scores on the "Emotion Regulation Scale," "Coping with Children's Negative Emotions Scale," and "Child–Parent Relationship Scale." No significant difference was observed between the post-test and follow-up test mean scores in the experimental group. In conclusion, the findings suggest that the Family-Involved Emotion Regulation Training Program contributed to enhancing children's emotion regulation skills, mothers' emotion socialization behaviours, and the overall quality of the mother–child relationship among single-parent families
Investigation of the relationship between preschool children's executive function skills and their adaption to the classroom
No full textBu araştırmada 5-6 yaş grubu çocukların yürütücü işlev becerilerinin sınıfa uyumları üzerindeki yordayıcı etkisini incelemek amaçlanmaktadır. Bunun yanı sıra araştırmada 5-6 yaş grubu çocukların yürütücü işlev becerilerinin yaş, cinsiyet, kardeş sayısı, okulöncesi eğitime devam süresi, anne öğrenim durumu, baba öğrenim durumu değişkenleri açısından incelenmesi amaçlanmaktadır. Araştırmada genel tarama modellerinden ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın örneklem grubunu okul öncesi eğitim kurumlarına devam eden 5-6 yaş grubu 319 çocuk oluşturmuştur. Araştırmanın verileri Kişisel Bilgi Formu, Çocukluk Dönemi Yürütücü İşlev Envanteri (ÇDYİ Envanteri) , Sınıfa Uyum Öğretmen Gözlem Kontrol Listesi aracılığı ile toplanmıştır. Araştırma verilerinin analizinde Pearson korelasyon analizi, doğrusal regresyon analizi, bağımsız gruplar t testi ve varyans analizi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda ÇDYİ Envanterinin ketleyici kontrol ve çalışan bellek alt boyutlarının, Sınıfa Uyum Öğretmen Gözlem Kontrol Listesi toplam puanlarını, konsantrasyon problemleri ve prososyal davranışlar alt boyutlarını yordadıkları saptanmıştır. ÇDYİ Envanterinin ketleyici kontrol alt boyutunun, Sınıfa Uyum Öğretmen Gözlem Kontrol Listesi agresif/yıkıcı davranışlar ve duygu düzenleme problemleri ve aile sorunları alt boyutlarını yordadığı; Envanterin çalışma belleği alt boyutunun ise Sınıfa Uyum Öğretmen Gözlem Kontrol Listesi içselleştirme problemleri ve aile katılımı alt boyutlarını yordadığı saptanmıştır. Ayrıca araştırma sonucunda çocukların yürütücü işlev becerilerinin cinsiyet, yaş ve anne baba öğrenim durumu değişkenleri açısından anlamlı düzeyde farklılaştığı, okul öncesi eğitime devam süresi ve kardeş sayısı değişkenleri açısından anlamlı düzeyde farklılaşma olmadığı belirlenmiştir.This research aims to teach executive ability abilities of children in the 5-6 age group as predictors of their adaptation to the classroom. In addition, the aim of the study is to examine the executive abilities of children in the 5-6 age group in terms of age, gender, number of siblings, duration of attendance at preschool education, mother's development status, father's development status. The relational screening model, one of the general screening models, was used in the research. The changes of the research included 319 children aged 5-6 who were attending the pre-school education group. The data of the study were collected using the Personal Information Form, Childhood Executive Function Environment (CHEXI), and Classroom Adaptation Teacher Observation Checklist. Pearson distribution analysis, linear regression analysis, independent groups t test and analysis of variance were used to analyze the research data. As a result of the research, it was determined that the inhibitory control and working memory sub-dimensions of the CHEXI Inventory predicted the total scores of the Classroom Adjustment Teacher Observation Checklist, concentration problems and prosocial behaviors sub-dimensions. It was found that the inhibitory control sub-dimension of the CHEXI Inventory predicts the aggressive/destructive behaviors and emotional regulation problems and family problems sub-dimensions of the Classroom Adjustment Teacher Observation Checklist; It was determined that the working memory sub-dimension of the inventory predicted the Classroom Adjustment Teacher Observation Checklist internalizing problems and family involvement sub-dimensions. In addition, as a result of the research, it was determined that children's executive function skills differed significantly in terms of gender, age and parents' education level variables, but there was no significant difference in terms of duration of attendance at pre-school education and number of siblings
Examining the effect of P4C curriculum on children's perspective taking and communication skills
No full textAraştırmada Çocuklar İçin Felsefe Eğitim Programının çocukların bakış açısı alma ve iletişim becerileri üzerine etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada yarı deneysel desenlerden ön test- son test eşitlenmemiş kontrol gruplu model kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunda 2023-2024 eğitim-öğretim yılında, Konya'nın Selçuklu ilçesinde Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı anaokulu bünyesindeki sınıflara devam eden 5 yaş grubu (23 deneme, 23 kontrol grubu) 46 çocuk yer almıştır. Araştırmanın bağımlı değişkeni; çocukların bakış açısı alma ve iletişim becerileri, bağımsız değişkeni ise; "Çocuklar İçin Felsefe Eğitim Programıdır". Araştırmanın deneme grubundaki çocuklara haftanın üç günü 8 hafta boyunca Çocuklar İçin Felsefe Eğitim Programı uygulanmıştır. Araştırmanın verileri "Çocuklar için Bakış Açısı Alma Testi (ÇBT)" ve "5-6 Yaş Okul Öncesi Çocukları İçin İletişim Becerileri Ölçeği" ile toplanmıştır. Araştırmanın başlangıcında deneme ve kontrol grubundaki çocuklara ÇBT ve İletişim Beceri Ölçeği uygulanmıştır. Uygulanan programın sonrasında deneme ve kontrol grubundaki çocuklara son testler uygulanmıştır. Son testlerin uygulanmasından 6 hafta sonra izleme testi deneme grubundaki çocuklara uygulanmıştır. Araştırma sonucunda; uygulanan programın çocukların bakış açısı alma ve iletişim becerileri üzerinde etkili olduğu saptanmıştır.This study aimed to explore the influence of P4C curriculum upon children' perspective taking and communication skills. The pretest-posttest unequal control group model, which is one of the quasi-experimental designs, was used in the research. The study group of the research included 46 children from the 5-year-old sample (23 in the experimental group, and 23 in the control group) who attended kindergartens affiliated to the Ministry of National Education in the Selçuklu district of Konya in the 2023-2024 academic year. The dependent variable of the study was children's perspective-taking and communication skills while the independent variable was the P4C curriculum. P4C curriculum was applied to the children in the experimental group of the study three days a week for 8 weeks. The data of the study was collected through 'Test of Perspective Taking for Children' and 'Scale of Communication Skill for 5–6-Year-Old Preschoolers. This test and scale were applied to the children in both groups at the beginning of the research. Following the implementaion of the curriculum, post-test was applied to the kids in experimental and control groups. After 6 weeks period following the post-test, a follow-up test was administered to the experimental group. As a result of the study, it was identified that the curriculum was effective on children's perspective taking and communication skills
Going Beyond Counting First Authors in Author Co-citation Analysis
Get PDFThe present study examines one of the fundamental aspects of author co-citation analysis (ACA) - the way co-citation
counts are defined. Co-citation counting provides the data on which all subsequent statistical analyses and mappings
are based, and we compare ACA results based on two different types of co-citation counting - the traditional type that
only counts the first one among a cited work's authors on the one hand and a non-traditional type that takes into
account the first 5 authors of a cited work on the other hand. Results indicate that the picture produced through this non-traditional author co-citation counting contains more coherent author groups and is therefore considerably clearer. However, this picture represents fewer specialties in the research field being studied than that produced through the traditional first-author co-citation counting when the same number of top-ranked authors is selected and analyzed. Reasons for these effects are discussed
Variations on the Author
Get PDF“Variations on the Author” discusses two of Eduardo Coutinho’s recent films (Um Dia na Vida, from 2010, and Últimas Conversas, posthumously released in 2015) and their contribution to the general question of documentary authorship. The director’s filmography is characterized by a consistent yet self-effacing form of authorial self-inscription: Coutinho often features as an interviewer that rather than express opinions propels discourses; an interviewer that is good at listening. This mode of self-inscription characterizes him as an author who is not expressive but who is nonetheless markedly present on the screen. In Um Dia na Vida, however, Coutinho is completely absent form the image, while Últimas Conversas, on the contrary, includes a confessional prologue that moves the director from the margins to the center of his films. This article examines the ways in which these works stand out in the filmography of a director who offers new insights into the notion of cinematic authorship
Appropriate Similarity Measures for Author Cocitation Analysis
Get PDFWe provide a number of new insights into the methodological discussion about author cocitation analysis. We first argue that the use of the Pearson correlation for measuring the similarity between authors’ cocitation profiles is not very satisfactory. We then discuss what kind of similarity measures may be used as an alternative to the Pearson correlation. We consider three similarity measures in particular. One is the well-known cosine. The other two similarity measures have not been used before in the bibliometric literature. Finally, we show by means of an example that our findings have a high practical relevance.information science;Pearson correlation;cosine;similarity measure;author cocitation analysis
- …
