381 research outputs found
Orthopaedic Surgeons' Attitude Toward Physical Activity for People after Total Hip or Knee replacement: Northern vs Southern European country
No full textOrthopedic Surgeons' Attitudes Toward Physical Activity for People with Total Hip and Knee replacement: Italy vs the Netherlands
No full textAttitudine dei Chirurghi Ortopedici nei confronti dell'Attività Fisica per le Persone dopo Sostituzione Totale dell'Anca o del Ginocchio: Italia vs Olanda
No full textPatellar tendinopathy : etiology and treatment
Full text linkBestaande behandeling jumper’s knee niet effectief
Zo’n tienduizend Nederlanders hebben last van een jumper’s knee (patella tendinopathie). Deze blessure komt vooral voor bij basketbal, volleybal en andere sporten waarin veel gesprongen wordt. De blessure heeft vaak langdurige gevolgen en is moeilijk te behandelen.
Het onderzoek van Henk van der Worp verschaft nader inzicht in de oorzaken van de aandoening en levert suggesties ter verbetering van de behandeling. Van der Worp stelt vast dat het risico op een jumper’s knee wordt vergroot door overgewicht, beenlengteverschil, een lage voetboog, verminderde flexibiliteit van de onderste extremiteiten, sprongkracht, landingstechniek, leeftijd, geslacht en zwaar fysiek werk. Voor volleyballers speelt bovendien de speelpositie een rol. Deze inzichten kunnen wellicht helpen de jumper’s knee te voorkomen.
Ook vergeleek Van der Worp gefocuste shockwave therapie en radiale shockwave therapie, twee soorten behandeling van de jumper’s knee. Er is geen verschil in effectiviteit tussen beide therapievormen, concludeert de promovendus. Gezien de matige vooruitgang bij beide vormen is het maar de vraag of ze überhaupt gebruikt moeten worden in de behandeling, zo voegt hij daaraan toe. Nader onderzoek naar de oorzaken van de jumper’s knee is nodig om de behandeling te verbeteren.
Patellar tendinopathy (also known as jumper’s knee) is a common injury in jumping athletes such as basketball and volleyball players. It is difficult to treat and may cause long lasting symptoms. Therefore prevention of this injury and the development of new treatment options are important. This thesis addresses both issues: prevention and treatment.
For the development of preventive measures the following risk factors for jumper’s knee were identified: weight, leg-length differences, a low arch-height of the foot, decreased flexibility of the lower limbs, jump power, a stiff landing technique, age, gender, playing position in volleyball players, and heavy physically demanding work.
The second part of the thesis addresses the treatment of patellar tendinopathy with Extracoporeal Shockwave Therapy (ESWT). The effectiveness of two types of ESWT, focused ESWT and radial ESWT, was compared. The results show that there is no significant difference in effectiveness between the two types of ESWT. Both treatment groups improved on pain, function and sport participation over time, but did not fully recover. Further research is needed to uncover the pathophysiology of patellar tendinopathy. This may help to develop treatments that are more effective and that can be adapted to the stage of pathology.
Degenerative full thickness rotator cuff tears: Towards optimal management
Full text linkThe shoulder is one of the most complex joints in the body. Besides a wide range of motion it also has to be stable. The rotator cuff is a major stabiliser of the glenohumoral joint. With increasing age rotator cuff tears are common. Successful treatment is described following surgical (rotator cuff repair) and conservative treatment. The aim of this thesis is to optimise management of degenerative rotator cuff tears. A randomised controlled trial was performed to compare both treatment modalities. At the one yearly follow up in all included patients standardized functional outcome scores were taken. In our population of patients we found at one year no significant differences in functional outcome scores. The best scores were found in the group of patients with an intact rotator cuff following repair. However, in 73% of patients treated surgically a retear was found. MRI assesment of the rotator cuff tear was commenced at inclusion and one year following treatment. We found during one year of conservative treatment no increase in tear size or other degenerative changes that could influence cuff reparability if conservative treatment would fail. This finding do not support the theory that early rotator cuff repair should be performd to prevent increase in tear size and other degenerative changes that would influence cuff repairability. A systematic review was performed to identify prognostic factors for rotator cuff repair. Surgical repair should be carefully considered in patients in older age groups, with multipele tendon involvement and greater tear sizes
Articulation issues in total hip arthroplasty
Full text linkHet proefschrift beslaat meerdere vraagstellingen die met name gaan over het articulerende deel, dat wil zeggen het kop/kom-gedeelte, van de totale heupprothese. Aan bod komen de klinische en radiologische resultaten van meerdere patiëntgroepen uit het Martini Ziekenhuis die in de afgelopen jaren zijn behandeld met een totale heupprothese. Belangrijkste onderdeel vormt de ontwikkeling van weefselreacties ten gevolge van metaaldeeltjes rond heupprotheses, zgn. pseudotumoren. Patiënten die behandeld zijn met een metalen kop in combinatie met een metalen kom (zgn. metaal-op-metaal protheses) laten beduidend meer van deze pseudotumoren rond de heup zien dan patiënten met een metalen kop in combinatie met een plastic (polyethyleen) kom (zgn. metaal-op-polyethyleen protheses). Verrassend genoeg komen pseudotumoren ook bij deze laatste combinatie (metaal-op-plastic) desalniettemin vaker voor dan van tevoren was verwacht. Mogelijk komt dat doordat de koppeling van de metalen heupkop aan de metalen heupsteel ook tot slijtage leidt en vorming van metaaldeeltjes geeft. Daarnaast komt uit het onderzoek naar voren dat kleinere koppen van de metaal-op-metaal protheses beduidend minder weefselreacties geven dan de grotere koppen. In het proefschrift worden studies beschreven die grotendeels over deze weefselreacties gaan, maar ze gaan ook over de lange termijn resultaten van een veel gebruikte cementloze heuppprothese en over de vraag of een kommetje dat met cement vast is gezet meer slijt dan een cementloos kommetje
Patient characteristics related to health care consumption: Towards a differentiated capitation model
Full text linkEr bestaan verschillende methoden om de gezondheidszorg te financieren. In dit proefschrift wordt een nieuwe financieringsmethode gepresenteerd: het gedifferentieerde abonnementstarief. Voordelen van deze methode zijn een lagere administratieve belasting voor zorgverleners en minder perverse prikkels om teveel zorg te verlenen. Deze methode gaat uit van één tarief per patiënt per tijdsperiode en/of ziektebeeld, aangepast aan de complexiteit van de patiënt. Om tot zo’n tarief te komen wordt eerst onderzocht welke patiëntkenmerken samenhangen met zorggebruik. Allereerst is er onderzocht welke patiëntkenmerken in de huisartsenzorg samenhangen met zorggebruik. Het blijkt dat vooral oudere, vrouwelijke patiënten en patiënten met meerdere chronische ziektes meer gebruik maken van huisartsenzorg. Daarnaast is aangetoond dat patiënten die altijd hun eigen huisarts zien, minder vaak worden verwezen naar het ziekenhuis dan patiënten die verschillende huisartsen consulteren. In de ziekenhuiszorg is onderzocht welke kenmerken het zorggebruik bepalen van patiënten die een totale heupvervanging krijgen. Oudere patiënten, patiënten met meerdere chronische ziekten en patiënten die veel medicijnen gebruiken liggen gemiddeld langer in het ziekenhuis dan anderen. Daarnaast is het zorggebruik op de verpleegafdeling onderzocht. Patiënten meer meerdere chronische ziekten bleken een zwaarder gevoel van zorggebruik bij de verpleging te geven dan andere patiënten. In dit proefschrift zijn verschillende studies gepresenteerd die de samenhang tussen patiëntkenmerken en zorggebruik onderzoeken. Om tot een gedifferentieerd abonnementstarief te komen zullen deze en andere kenmerken tot een model worden samengevoegd, en getoetst worden in grote groepen patiënten. Zo kunnen we komen tot een eenvoudige, fraudebestendige financieringsmethode die recht doet aan het werk van de zorgverlener
Metal-on-metal total hip arthroplasty: clinical results, metal ions and bone implications
Full text linkDe totale heup prothese (THA) is een succesvolle behandeling voor het verlichten van ernstige artrose van het heupgewricht. Het aantal totale heup vervangingen neemt wereldwijd toe. In eerste instantie werd de totale heup prothese alleen geplaatst bij invaliderende artrose van de heup, maar tegenwoordig wordt de procedure verricht bij jonge patiënten ter verbetering van de kwaliteit van leven en ten behoeve van fysiek veeleisende activiteiten. Voor deze jonge actieve patiënten zijn alternatieve articulaties ontwikkeld, zoals keramiek op keramiek, en metaal op metaal. Deze alternatieve articulaties hebben als doel de levensduur van de prothese te verlengen door het verminderen van slijtage partikels, osteolyse en aseptische loslating.
Dit proefschrift richt zich op één van deze alternatieve articulaties, namelijk de metaal op metaal totale heup prothese. De hoofddoelstelling is het bepalen van de klinische uitkomst en de bot implicaties van de metaal op metaal totale heup prothese. Er zijn vier onderzoeksdoelen. Per doel worden de belangrijkste onderzoeksresultaten besproken.
Metal-on-metal total hip prostheses show no benefits over metal-on-plastic total hip prostheses. This is remarkable, since metal-on-metal hip prostheses were specifically developed to improve metal-on-plastic hip prostheses, which suffer from wear. This is shown in a PhD-thesis by orthopaedic surgeon Wierd Zijlstra, who practices in Leeuwarden.
Total hip arthroplasty is a successful treatment for patients suffering from osteoarthritis of the hip. Conventional total hip prostheses consist of a metal head articulating with a plastic (polyethylene) cup. With advanced usage, the polyethylene wears. Polyethylene wear particles induce bone loss and eventually lead to loosening of the prosthesis. In young, active patients, this wear process is accelerated.
Therefore, prostheses were designed with less wear, such as the metal-on-metal prosthesis. Here, a metal head articulates with a metal cup. The reduced wear could expand the longevity of such prostheses. Moreover, the use of a large head could lead to greater range of motion of the hip.
The research, performed at the Martini Hospital and the UMCG, showed that a metal-on-metal prosthesis with a small femoral head (28mm) was comparable to a conventional metal-on-polyethylene prosthesis at 5 and 10 years follow-up, with respect to clinical and radiological outcome and prosthetic survival.
Furthermore, a metal-on-metal prosthesis with a large femoral head (48mm) proved clinically comparable to a conventional 28mm metal-on-polyethylene prosthesis at 1-year follow-up. However, the large femoral head metal-on-metal prosthesis showed less bone loss around the cup.
Next, a large femoral head total hip prosthesis yielded no clinically relevant benefits over a small femoral head in terms of clinical range of motion of the hip.
Moreover, metal-on-metal hip prostheses induced elevated cobalt and chromium ion levels in patients’ blood. These ions reduced bone cell activity in-vitro. They also influenced RANKL and OPG, which regulate bone turnover.
All in all, metal-on-metal total hip prostheses have not shown superiority over conventional metal-on-polyethylene prostheses based on these studies.
Beyond the joint:Measurement and treatment of sensitisation in patients undergoing total knee of hip arthroplasty
Full text linkOsteoarthritis is one of the most common causes of pain. Why and how osteoarthritis leads to so much pain in some people is still not fully understood. In a number of people, the pain does not even go away after a hip or knee replacement. This kind pain is a complicated process involving many different factors, including increased pain sensitivity of the nerves and brain. This is called sensitization. The aim of this thesis was to investigate the measurement of signs of sensitization in people with hip or knee osteoarthritis. For this we have created a Dutch version of a reliable and representative questionnaire for signs of sensitization, specifically for patients with hip or knee osteoarthritis. In addition, we investigated whether targeted treatment of sensitization reduces the pain after a hip or knee replacement. The treatment consisted of duloxetine, a pain reliever that works on the brain's processing of pain. Osteoarthritis patients from the Medical Center Leeuwarden, the Martini Hospital and the UMCG participated. No effect of duloxetine treatment was found on the amount of pain remaining in patients after total hip or knee replacement. We did find that the questionnaire used to measure pain after hip or knee replacement was good at measuring change over time. We also found that after a hip or knee replacement, patients' perception of pain changes, as if their internal pain measure is being reset. This is important to consider in future studies examining pain after hip or knee replacement
People who undergo revision arthroplasty report more limitations but no decrease in physical activity compared with primary total hip arthroplasty: an observational study
Full text linkQuestion: Do people who have had revision arthroplasty report more limitations and less physical activity than those after primary total hip arthroplasty? Can degree of limitation and physical activity be predicted by revision arthroplasty, after adjustment for age, gender, and Charnley classification? Design: Cross-sectional observational study. Participants: 371 people after primary and 134 after revision total hip arthroplasty. Outcome measures: Limitations were measured using the Dutch-language version of the WOMAC questionnaire and amount and intensity of physical activity was measured using the SQUASH questionnaire. Results: The revision arthroplasty group reported 12% (95% Cl 7 to 17) more limitations than the primary total hip arthroplasty group. They also reported 394 min/wk (95% Cl 88 to 701) less physical activity and 1153 min/wk (95% Cl 66 to 2241) less intensity of physical activity than the primary total hip arthroplasty group. Having had a revision arthroplasty predicted limitations regardless of whether the prediction was adjusted for age, gender, or Charnley group (B -12.1, 95% Cl -17.2 to -7.0). However, having had a revision arthroplasty did not predict either amount (B -121.2, 95% Cl -408.0 to 165.7) or intensity (B -912.8, 95% Cl -1989.1 to 163.6) of physical activity when the prediction was adjusted for age, gender, and Charnley group. Conclusion: People reported more limitations after revision arthroplasty than after primary total hip arthroplasty. However, people after revision arthroplasty appeared to be equally physically active as those after primary total hip arthroplasty after adjusting for age, gender, and Charnley group. [Stevens M, Hoekstra T, Wagenmakers R, Bulstra SK, van den Akker-Scheek I (2009) People who undergo revision arthroplasty report more limitations but no decrease in physical activity compared with primary total hip arthroplasty: an observational study. Australian Journal of Physiotherapy 55: 185-189]
- …
