6 research outputs found
Şükrullah el-Amasyavî’nin Kitâbu Behçeti’ttevârîh’inin Mustafa el-Fârisî çevirisi (vr. 91b-121a) (inceleme-metin-dizin-tıpkıbasım)
No full textÜzerinde çalışmış olduğum tezin konusu, XV. yüzyılda Şükrullah el-Amasyavî tarafından Sultan II. Mehmed (Fatih Sultan Mehmed)’e sunulmak üzere Fars dilinde kaleme alınan “Kitâbu Behçeti’t-Tevârîh” adlı eserin bir yüzyıl sonra Mustafa el-Fârisî tarafından dönemin hükümdarı Kanuni Sultan Süleyman ve dönemin Sadrazamı Frenk Damat Makbûl ve Maktûl İbrâhîm Paşa’ya sunulmak üzere Osmanlı Türkçesine çevrilen “Mahbûbu’l-Kulûbi’l-‘Ârifîn” adlı eserdir. Çalışmamız “Mahbûbu’l-Kulûbi’l- ‘Ârifîn” adlı eserin Beyazıt nüshasının 91b-121a varakları üzerinde yapılmıştır. Giriş bölümünde, Osmanlılarda tarih yazıcılığı ve verilen eserler hakkında bilgi verilmiştir. ikinci bölümde eserin içeriği ve müellifi hakkında bilgi verilmiş, tezin kapsamı ve nasıl hazırlandığı açıklanmıştır. Üçüncü bölümde, XVI. yüzyılda yazılmış ve geçiş dönemi özelliği gösteren bu eserde yardımcı fiillerin kullanım şekilleri incelenmiştir. Dördüncü bölümde, metnin Latin harfleriyle transkripsiyonu; beşinci bölümde dizin yer almaktadır. Dizin kısmında metinde geçen tüm kelimeler ele alınarak anlamlandırılmış, kelimelerin geçtiği tamlamalar ve yer aldığı sayfalar belirtilmiştir. Son bölümde, eserin tıpkıbasımı verilmiştir.This Master's thesis is an edition of a 15th century Ottoman text which is a translation of Shükrullah el-Amasyavî history book entitled with the name of Kitabu Behçeti't-Tevârîh, written in Persian, to be presented to Sultan Mahmat II (Mehmet the Conqueror). A century later, the text was translated into Turkish by Mustafa al-Faris with the title Mahbûbu'l-Kulûbi'l-'Arifîn for Sultan Suleiman the Magnificent and his grand vezir Frenk Damat Makbul İbrahim Pasha.The study was done in the Bayezid copy of 91b and 121a sheets of the book of Mahbûbu'l-Kulûbi'l- 'Ârifîn. The introduction of our thesis gives a brief account of the contents of the manuscript and the printing of the history in Ottomans, this is followed by the contents of the book and the biography of the author, followed by the method pursued in the thesis. In the second part of our thesis a summary is given of the events related in the section of Mahbûbu'l-Kulûbi'l-'Ârifîn which we have studied. The third section of our thesis discusses the auxiliary verbs of the book which shows the the language features of the 16th century text bearing the marks of transition texts from Early Ottoman to Ottoman. The fourth section of the thesis is a transcription of the perscribed folios of the text in Latin alphabets, the fifth section deals with the full grammatical index together with the meanings of the words as they appear in the text. The words in idex were taken into analysis and interpreted, the collocatiions and the pages identified are shown in the thesis. The last section of the thesis provides a faxcimile of the text
Şükrullah el-Amasyavî’nin Kitâbu Behçeti’t tevârîh’inin Mustafa el-Fârisî çevirisi (vr. 181b-211a) (inceleme-metin-dizin-tıpkıbasım)
No full textÜzerinde çalışmış olduğum tezin konusu, XV. yüzyılda Şükrullah el-Amasyavî tarafından Sultan II. Mehmed (Fatih Sultan Mehmed)’e sunulmak üzere Fars dilinde kaleme alınan “Kitâbu Behçeti’t-Tevârîh” adlı eserin bir yüzyıl sonra Mustafa el-Fârisî tarafından dönemin hükümdarı Kanuni Sultan Süleyman ve dönemin Sadrazamı Frenk Damat Makbûl ve Maktûl İbrâhîm Paşa’ya sunulmak üzere Osmanlı Türkçesine çevrilen “Mahbûbu’l-Kulûbi’l-‘Ârifîn” adlı eserdir. Çalışmamız “Mahbûbu’l-Kulûbi’l-‘Ârifîn” adlı eserin 181b-211a varakları üzerinde yapılmıştır. Giriş bölümünde, eserin içeriği ve müellifi hakkında bilgi verilmiş, tezin kapsamı açıklanmıştır. İkinci bölümde, XVI. yüzyılda yazılmış ve geçiş dönemi özelliği gösteren bu eserde sıfat-fiil eklerinin kullanım şekilleri incelenmiştir. Üçüncü bölümde, metnin Latin harfleriyle transkripsiyonu; dördüncü bölümde metnin günümüz Türkçesine aktarımı, beşinci bölümde dizin yer almaktadır. Dizin kısmında metinde geçen tüm kelimeler ele alınarak anlamlandırılmış, kelimelerin geçtiği tamlamalar ve yer aldığı sayfalar belirtilmiştir. Son bölümde, eserin tıpkıbasımı verilmiştir.This Master's thesis is an edition of a 15th century Ottoman text which is a translation of Shükrullah el-Amasyavî history book entitled with the name of Kitabu Behçeti't-Tevârîh, written in Persian, to be presented to Sultan Mahmat II (Mehmet the Conqueror). A century later, the text is translated into Turkish by Mustafa al-Faris with the title Mahbûbu'l-Kulûbi'l-'Arifîn for Sultan Suleiman the Magnificent and his grand vezir Frenk Damat Makbul İbrahim Pasha.The study is done and 181b-211a sheets of the book of Mahbûbu'l-Kulûbi'l- 'Ârifîn. In the introduction, general information about the author and his work is given, and the scope of this thesis is explained. The second section of our thesis discusses participle affixes of the book which shows the the language features of the 16th century text bearing the marks of transition texts from Early Ottoman to Ottoman. The third section of the thesis is a transcription of the perscribed folios of the text in Latin alphabets. In the fourth section the text was reformulated according to the syntax of modern Turkish. The fifth section deals with the full grammatical index together with the meanings of the words as they appear in the text. The words in index are taken into analysis and interpreted, the collocations and the pages identifications are shown in the thesis. The last section of the thesis provides a faxcimile of the text
Şükrullah El-Amasyavî’nin Kitâbu Behçeti’t-Tevârîh’inin Mustafa El-Fârisî çevirisi (Vr. 241b-271a) (İnceleme-Metin-Dizin-Tıpkıbasım)
No full textÜzerinde çalışmış olduğum tezin konusunu, 15. yüzyılda Şükrullah el-Amasyavî tarafından Sultan II. Mehmed’e sunulmak üzere Fars dilinde kaleme alınan “Kitâbu Behçeti’t-Tevârîh” adlı eserin 16. yüzyılda Mustafa el-Fârisî tarafından dönemin hükümdarı Kanuni Sultan Süleyman ve dönemin Sadrazamı Frenk Damat Makbûl ve Maktûl İbrâhîm Paşa’ya sunulmak üzere Osmanlı Türkçesi'ne çevrilen “Mahbûbu’l-Kulûbi’l-‘Ârifîn” adlı eser oluşturmaktadır. Çalışmamızda eserin Beyazıt Kütüphanesi, Veliyüddin Efendi bölümü 2342-2343 numaralı nüshasından yararlanılmış olup, eserin 241b-271a varakları üzerinde çalışılmıştır. Kitabın bu bölümlerinde, hayatta iken Hz. Peygamber tarafından cennetle müjdelenen on kişi olan aşere-i mübeşşerenin üstünlükleri, ömürleri, nesepleri ve yaşamları konu edinilmiş ve yine Hz. Peygamber döneminde yaşamış, ona iman ederek kendisini görmüş sahâbe-i kirâmın faziletleri anlatılmıştır. Son olarak da, son vefat eden sahabînin kim olduğu hakkında bilgi verilmiştir. Çalışmanın birinci bölümünde, Osmanlı Devleti'nde tarih yazıcılığı ve o dönemde verilen eserler hakkında bilgi verilmiştir. İkinci bölümde, eserin içeriği ve müellifi hakkında bilgi verilmiş, tezin kapsamı ve nasıl hazırlandığı açıklanmıştır. Üçüncü bölümde, 16. yüzyılda yazılmış ve geçiş dönemi özelliği gösteren, Eski Anadolu Türkçesi özelliklerini de taşıyan eserdeki sıfat-fiiller incelenmiştir. Dördüncü bölümde, metnin Latin harfleriyle transkripsiyonuna; beşinci bölümde ise, metnin dizinine yer verilmiştir. Dizin kısmında metinde geçen tüm kelimeler ele alınarak anlamlandırılmış, kelimelerin geçtiği tamlamalar ve yer aldığı sayfalar belirtilmiştir. Son bölümde eserin tıpkıbasımı verilmiştir.This Master's thesis is an edition of a 15th century Ottoman text which is a translation of Shükrullah el-Amasyavî history book entitled with the name of Kitabu Behçeti't-Tevârîh, written in Persian, to be presented to Sultan Mahmat II (Mehmet the Conqueror) in the 16th century. The text was translated into Turkish by Mustafa al-Faris with the title Mahbûbu'l-Kulûbi'l-'Arifîn for Sultan Suleiman the Magnificent and his grand vezir Frenk Damat Makbul İbrahim Pasha. Chapter of Veliyüddin Effendi, numbered 2342-2343 copy of the work and 241b and 271a sheets of the book in the Bayezid Library copy of the work was used in our thesis. In these sections of the book include Ashara Mubashara, the ten who were promised Heaven individually by the Prophet Muhammad while they were living in this world, and their superiorities, their lives and their children. Moreover, these sections also include the grace and the merit of the Sahaba who met the Prophet Muhammad and believed in him. Finally, these sections of the book give information about the Last Sahabi. Historiography of the Ottoman Empire and works which was written at that time is provided in the first section of our thesis. The second section of our thesis gives the information about the content of the book and the biography of the author, followed by the preparation and the content of the thesis. The third section of our thesis analyses the language features of this 16th century text bearing the marks of transition period. In addition, this section analyses verbal adjectives of the work which was also bearing the features of the Old Anatolian Turkish. In the fourth section of the thesis, a transcription of the text in Latin alphabets is given and in the fifth section of the thesis, index of the text is provided. In the index section of the thesis, all the words appeared in the text are explained and the pages that include these words are indicated. The last section of the thesis provides a facsimile of the text
Fakîr Ahmed Şeyhzâde'ni̇n tabi̇bnâmesi̇ (Grammar analysis- transcripted text- grammatical index)
No full textTabîbnâme was written by Fakîr Ahmed Şeyhzâde on the request of Nevşehirli Damat İbrahim Paşa in 18th century. This manuscript contains related topics as alternative medicine, pharmaceutics and botanics. Manuscript has endowed by Sultan Mahmud Han the First, who is provided access many important knowledge sources as this one to last till today. As the common opinion in old medicinal science, the main reason of many diseases is imbalancement among some matters in human body. This opinion stays same in this manuscript. To balance this imbalancement, physicians firstly diagnose the deficiency or excess of probable matter then they analyse the which matter can cure the patient and after this medical examination process, they apply the treatment to the patient. The books have written about similar contents as this one have played a great role of founding today's medicinal sciences and being sources of knowledge for physicians. Our dissertation consists of four main sections: Introduction, Grammar Analysis, Transcripted Text and Grammatical Index. In Introduction section, information has given about Tabîbnâme's author, main subject and era that it was written in. First eight pages of this manuscript are written in Arabic language and their translations to Turkish are placed in the Introduction section. In Grammar Analysis section, there are information about morphological contents and vocabulary of Tabîbnâme. Transcripted Text section consists 140 pages (1456 lines) of transcripted text of manuscript. Index section contains all of the morphemes in Tabîbnâme and they are put in order according to their grammatical features with their line numbers. All index entries have been given with their lingual origins, meanings in Turkish and where they were mentioned in manuscript with their contextual meanings.Tabîbnâme, 18. yüzyılda Nevşehirli Damat İbrahim Paşa'nın isteği üzerine Fakîr Ahmed Şeyhzâde tarafından yazılmıştır. Metin; alternatif tıp, eczacılık ve bitki bilim konularını içermektedir. Bu eser, birçok kaynağın günümüze ulaşmasını sağlayan Sultan I. Mahmud Han tarafından vakfedilmiştir. Eski tıp bilimindeki yaygın görüşte olduğu gibi bu eserde de birçok hastalığın sebebi olarak vücutta bulunan birtakım maddeler arasındaki dengenin bozulması gösterilmiştir. Bozulan dengeyi yerine getirebilmek için hekimler öncelikle dengesizliği oluşturması muhtemel maddenin eksikliğinin ya da fazlalığının teşhisini koyarlar. Sonrasında hangi maddenin hastaya şifa vereceğinin tahlilini yapar ve bu muayenenin ardından hastaya gerekli tedaviyi uygularlar. Bu içerikte yazılmış tıp kitapları bir dönem sonraki hekimlere kaynak niteliği taşımış ve günümüzdeki tıp biliminin temellerinin oluşmasında rol oynamışlardır. Çalışmamız dört kısımdan oluşmaktadır: Giriş, Dil İncelemesi, Çeviri Yazı Metin ve Dilbilgisel Dizin. Giriş Bölümünde Tabîbnâme adlı eserin yazarı, konusu ve yazıldığı dönem hakkında bilgi verilmiştir. Metnin ilk dört varağında yer alan giriş mahiyetindeki Arapça kısmın görselleri ve Türkçeye çevirileri bu bölümde yer almaktadır. İnceleme kısmında Tabîbnâme metninin biçim bilgisi, özellikleri ve söz varlığı ile ilgili bilgiler bulunmaktadır. Çeviri Yazılı Metin kısmında 70 varak 1456 satırdan oluşan metnin çeviri yazısı verilmiştir. Dizin kısmında Tabîbnâme metninde yer alan bütün biçim birimler dilbilgisi özelliklerine göre sıralanmıştır ve geçtikleri cümle ve satır numaralarıyla birlikte verilmiştir. Dizinde sözlük başı olarak kaydedilen tüm sözcüklerin hangi dile ait oldukları, Türkiye Türkçesindeki anlamları ve metinde geçen cümledeki anlamları verilmiştir
Şükrullah El-Amasyavî’nin Kitâbu Behçeti’t-Tevarîh’inin Mustafa El-Farisi çevirisi (vr. 1b-31a) : (inceleme-metin-dizin-tıpkıbasım)
No full textÜzerinde çalışmış olduğum tezin konusu, 15. yüzyılda Şükrullah el-Amasyavî tarafından Sultan II. Mehmed (Fatih Sultan Mehmed)’e sunulmak üzere Fars dilinde kaleme alınan “Kitâbu Behçeti’t-Tevârîh” adlı eserin bir yüzyıl sonra Mustafa El-Fârisî tarafından dönemin hükümdarı Kanuni Sultan Süleyman ve dönemin Sadrazamı Frenk Damat Makbûl ve Maktûl İbrâhîm Paşa’ya sunulmak üzere Osmanlı Türkçesine çevrilen “Mahbûbu’l-Kulûbi’l-‘Ârifîn” adlı eserdir. Çalışmamız “Mahbûbu’l-Kulûbi’l-‘Ârifîn” adlı eserin Beyazıt nüshasının 1b-31a varakları üzerinde yapılmıştır. Ele alınan bölümde ilk 9 varak, fihristten oluşmaktadır. Bu varaklar, aynı zamanda tüm eserin hazırlık mahiyetinde bir giriş bölümüdür. Hemen ardından eserde geçen tüm hususlar, bölümler halinde anlatılır. Birinci bölümde dünya ve dünyadakilerin yaratılış sebebinin ayrıntılı olarak açıklanması hakkındadır. Bu bölümün ilk faslı akıl ve nefis üzerinedir. Bu bölümün ikinci faslı feleklerin ortaya çıkması üzerinedir. Üçüncü faslı burçlar ve yıldızlar üzerinedir. Dördüncü fasıl tabiatlar ve dört unsur üzerinedir. Beşinci, altıncı, yedinci ve sekizinci fasıllar “anasır-ı erbaa” olarak bilinen “ateş, su, toprak, ve hava” üzerinedir. Dokuzuncu fasıl, üç mevâlid (hayvanlar, madenler ve bitkiler) üzerinedir. Onuncu fasıl ise insanın tüm unsurlarıyla yaratılışı üzerinedir. Ele alınan bölümlerde anlatılanlar, kısaca bunlardır. Giriş bölümünde, eserin içeriği ve müellifi hakkında bilgi verilmiş, tezin kapsamı ve nasıl hazırlandığı açıklanmıştır. İkinci bölümde, Mahbûbu’l-Kulûbi’l-‘Ârifîn’in çalışmamıza konu olan kısmının özeti yer almaktadır. Özetler, bütünlüğü sağlamak amacıyla, metin içerisindeki başlıklara uygun şekilde verilmiştir. Başlıklar metindeki özgün biçimiyle, yer adları ve kişi adları ise günümüzdeki biçimleriyle yazılmıştır. Üçüncü bölümde, 16. yüzyılda yazılmış ve geçiş dönemi özelliği gösteren bu eserin dil özellikleri incelenmiştir. Eski Anadolu Türkçesi özelliklerini de taşıyan eserde, eklerin birkaç farklı şekilde yazıldığı saptanmıştır. Dördüncü bölümde, metnin Latin harfleriyle transkripsiyonu; beşinci bölümde dizin yer almaktadır. Dizin kısmında metinde geçen tüm kelimeler ele alınarak anlamlandırılmış, kelimelerin geçtiği tamlamalar ve yer aldığı sayfalar belirtilmiştir. Son bölümde, eserin tıpkıbasımı verilmiştir.This Master’s thesis is an edition of a 15th century Ottoman text. The text is a translation of Şükrullah El-Amasyavî history book entitled Kitab-ı-Behçeti't-Tevârîh which is written in Persian to be presented to Sultan Mahmat II (Mehmet the Conqueror). A century later this text was translated into Turkish by Mustafa Al-Faris with the title Mahbûbu'l-Kulûbi'l-‘Arifîn for Sultan Suleiman the Magnificent and his grand vezir Frenk Damat Makbul İbrahim Pasha. The first 30 folios (1b-31a) of the Beyazıt MS of “Mahbûbu’l-Kulûbi’l-‘Ârifîn” has been transcribed and a detailed grammatical index is provided. This first 9 folios of the text gives an index of the contents of the book. The first chapter relates the reason for he creation of the world and all the creatures within, the fist section of this chapter deals with mind and self, the second with the stars, the third with character and the four humours, the fith, sixth, seventh and eighth sections with the four elements, fire, water, earth and air, the ninth section with animals, minerals and plants, the tenth section with man and his creation. The introduction of our thesis gives a brief account of the contents of the manuscript, this is followed by a biography of the author, folloed by the method pursued in the thesis. In the second part of our thesis a summary is given of the events related in the section of “Mahbûbu’l-Kulûbi’l-‘Ârifîn” which we have studied. The third section of our thesis discusses the language features of the 16th century text which is bears the marks of transition texts from Early Ottoman to Ottoman. The fourth section of the thesis is a transcription of the perscribed folios of the text, the fifth section is full grammatical index together with the meanings of the words as they appear in the text. The last section of the thesis provides a faxcimile of the text
Firâset-nâme of Ta‘likîzâde Mehmed Subhî
Get PDF16. yüzyılın önemli simalarından biri olan Ta'likîzâde Mehmed Subhî (1540?-1606?), divan-ı hümayun kâtipliği ve şehnâmecilik görevlerinde bulunmuştur. Tarihçi kimliğiyle tanınan Ta'likîzâde, çoğuna bizzat katıldığı seferleri konu edinen Revâniyye, Tebrîziyye, Şeh-nâme, Yanık Seferi Şeh-nâmesi, Eğri Seferi Şeh-nâmesi adlı eserleri kaleme almıştır. Yazarın tarih konulu bu eserleri üzerine şu ana kadar çeşitli çalışmalar yapılmıştır. Ancak Ta'likîzâde'nin yazarlık kariyerinin muhtemelen ilk eseri olan Firâset-nâme üzerine ise şu ana kadar herhangi bir çalışma yapılmamıştır. Eserin bilinen tek nüshası Bibliotheque Nationale, Turc. 1055 numaraya kayıtlıdır. Ta'likîzâde, eserini III. Murad'ın isteğiyle kaleme almış ve muhtemelen- saray nakkaşhanesinde hazırlanmış olan estetik değeri yüksek bir nüshasını saltanatının ilk yıllarında hükümdara sunmuştur. Temelde mensur olarak kaleme alınmış olmakla birlikte eserde telif ya da alıntı çok sayıda Arapça, Farsça ve daha az sayıda da Türkçe şiir ya da şiir parçası yer almaktadır. Bu çalışmada Ta'likîzâde Mehmed Subhî'nin söz konusu eseri tanıtılmaya çalışılacaktır. Bu çerçevede öncelikle firâsetnâme türü ile ilgili genel bilgiler verilecek, bu ilimde çıkarım yapmak için kullanılan delillerle bunların anlamlandırılması sürecinde başvurulan firâsete yardımcı ilimlerden bahsedilecektir. Ayrıca söz konusu ilmin Doğu ve Batı toplumlarındaki yansımaları, İslam medeniyeti içerisindeki değişimleri ele alınacaktır. Sonrasında da eserin yazma nüshası tanıtılacak ve içeriği hakkında bilgi verilecek, eserin orijinalliği ve firâsetnâme türü içerisindeki yeri tespit edilmeye çalışılacaktır.Ta‘likîzâde Mehmed Subhî, who was one of the important favor of the 16th century, has performed the works named imperial council clerkship and shahnama authorship. Ta‘likîzâde, known with his historian identity wrote out the works named Revâniyye, Tabrîziyye, Shahnâma, Shahnâma of Yanik Expedition, and Shahnâma of Egri Expedition which are mentioning the expeditions mainly in which he personally attended. Various studies have been performed upon the history subjected works of the author. But till today any study has been performed upon Firâset-nâme which was most probably the first work of the Ta‘likîzâde’s authorship career. The single known copy of the work has been registered in Bibliotheque Nationale, Turc. No. 1055. Ta‘likîzâde wrote out this work with the request of Murad III and has presented one of its nice copy to the emperor within the first period of the sultanate -most probably- prepared in palace’s calligrapher house. This work in basic was written out as prosaic but it contains a lot of copy right or cited Arabic or Persian and less Turkish poems/poem parts. In this study, it will be tried to introduce the subject work of Ta‘likîzâde Mehmed Subhî. In this context, first and foremost general information as to the literature genre of firâsetnâme will be provided and subsequently information regarding evidences required to make deductions and ancillary sciences as to firâset which are applied during the interpretation process of such evidences will be furnished. Furthermore, its reflections within the Eastern and Western societies and the modification thereof in the Islamic civilization will be discussed. Subsequently, a handwritten copy of the work will be introduced and information as to the content thereof will be provided and the work’s authenticity and its place in the firâsetname literature genre will be tried to be determined Firâset is the science of finding unseen aspects basing on various apparent clues and make deductions regarding their qualities and quantities. The works, subject of which are these methods, are called firâsetnâme as a literature genre. The first literary work in this field of science, origin of which should be as old as mankind itself, has been penned through “pseudo–Aristoteles”. Upon translation of this work, the accumulation of knowledge on this subject has been transferred to the western world and has turned into a branch of science that continues to exist in our day under the name of “physiognomy”. On the other hand, this science has also been transferred to the Arab world by virtue of translations and contributed to the emergence of the firâset science through being blended with Islamic beliefs. There are actually outstanding differences, especially including proof methods, between physiognomy and firâset due to some understandings and perceptions in the Eastern and the Western civilizations. In this context, opinions/determinations of important Islamic scholars and personal experiences are the unchanging methods in the interpretation of evidences from the beginning to the end in the firâsetnâme type of works. Meanwhile, it is observed that methods of positive sciences such as observation, experiment, sampling and production of statistical data have been utilized in the historical process in the physiognomy type of works. In the historical process, it is seen that the purview of firâset science also has changed from society to society. For example the science of scouting (“ilmü kıyâfetü’l-eser” or “kıyâfet-i isr”), which has an important place in Arab society, has lost the significance thereof in the Turkish society due to living conditions. The contents of the works have differed inasmuch as the traditions, customs, habits, traces of previous beliefs of every society as well as requirements needed by the geography in which they live are different from each other. It can be said, by referring to the translated works and cited sources, that the firâsetnâme/kıyafetnâme (works on the science of Kıyafe meaning interpretation of personality by observing the external appearance of a person) in Turkish literature have utilized both Arabic and Persian literature works. It is seen that the sources of the works written in the 19th century and later are the French physiognomy books. This change is in line with the cultural interaction process of Turkish society. Much as, all of them are fed from the same Islamic tradition, there are some differences in terms of form and content, starting with the naming in works penned as to the firâset /kıyafet sciences in Arabic, Persian and Turkish literatures. When the names of the said works are examined, it is observed that firâset/firâsetnâme is preferred more in the Arabic literature while kıyâfet/kıyâfetnâme is preferred more in the Persian and Turkish literatures. However, it is also seen from time to timethat the terms firâset/firâsetnâme and kıyâfet/kıyâfetnâme have been used for each other’s place. Much as the mentioned terms are used in place of each other as if they are synonyms in naming, the word firâset has been considered as an upper title in the basic sources related to the subject, in particular in Taşköprüzâde’s works, and kıyâfet with the other sciences has been accepted as a science which is the subdivision of firâset or an ancillary science of firâset. In this context, it can be said that a great majority of the works penned in Turkish literature are in the genre of kıyâfetnâme, and some of the works bearing the name of firâsetnâme also bear the features of kıyâfetnâme. The number of works which have the features of firâsetnâme is very few. When these works are examined in terms of discussing the issue, it is seen in the firâsetnâme/kıyâfetnâme genre of works that they mostly focus on the interpretation of the issue only for utilization purposes without referring to the theoretical part of the issue. Risâle-i Kıyâset-i Firâset (or İlm-i Firâset) work of Mustafa bin Bâlî, in contrast, is a “real” example of firâsetnâme in which the theory of the issue is also discussed. Another work discussing the theoretical aspects of the issue, albeit not so detailed, regular and systematic as this work, is the Firâset-name of Ta‘likîzâde Mehmed Subhî. Ta‘likîzâde wrote his first work Firâset-name probably in 1574 Sultan Murad III came to the throne and presented his work to the Sultan. The only known copy of the work is in Bibliotheque Nationale, Turc. Registered under number 1055. This work with 62 leaves was produced in nakkaşhane (painting department) of the palace and ornamented with four paintings in “Nakkaş Osman” style. Much as Firâset-name was mainly written in a prose style, poetic writings as regards the subject of the work were also included. Some of these texts were penned by Ta‘likîzâde personally in Arabic, Persian and Turkish, while others were cited from other works. The work begins with praise to Allah and his Prophet. This is followed by praises to Sultan Murad III to whom the work was attributed. The purpose of the firâset science, its target mass and necessity is focused on in the reason of publication chapter of the work. In this chapter, the author also provides information as to the purpose and process of his writing. The main text of the work is composed of muqaddimah and two chapters. Necessity, purpose, scope and methods of the firâset science have been tried to explained in the Muqaddimah (introduction) part by defining this science. Creation of existence and in particular living things has been explained primarily in the First chapter under the heading of “Tenbîh”. In addition, the characteristics of people living in various climate regions are described. The Second chapter is about the evidences for different temperaments. In this chapter, methods of making inferences about the character of a person by examining “ahlât” (four fluids which affect the human body), age, ef’âl (actions, works), hey’et and sûret (status and appearance), gender, ancestry and entitlement (lineage and existing material accumulation) as well as space, creation and limbs is explained. There are numerous anecdotes cited in the work for different purposes. Kâyif anecdotes including Prophet Muhammad and determining the kinship between Zeyd bin Hârise and Usâme and the kâyif anecdote of the Jewish person who saw Prophet Muhammad and believed in his Prophecy are included in the work. In addition to these, there are other anecdotes from some leaders such as Alexander the Great, Nûşirevân, mother of Hajjaj the tyrant, Khalifa Me’mûn, Nizâmü’l-mülk Yavuz Sultan Selim, Damat Ibrahim Pasha as well as some scholars, such as Aristotle, Câlînûs, Imam Shafi, Imam Muhammad Sheybani, Imam Muhammad Ibn Sirin, Ibn Arabi, Al-Ghazali, Sadreddîn Konevî, Kâtibî and Kemal Paşazâde. Ta‘likîzâde has compiled information from different sources as to firâset science while creating his work. The author has often not felt the need to specify the names of the sources he has utilized due to the understanding of the period. However from time to times he has also recorded the people or works he has utilized -in order to prove the truth of the information he has provided-
