Revistas Científicas Complutenses
Not a member yet
41823 research outputs found
Sort by
"Díaita": Estilo de vida y alteridad en el Sócrates de Jenofonte”
The aim of the present work is to analyze the Socrates’ lifestyle on Xenophon. We start from the definition of medical concepts such as díaita or dýnamis from pythagorics to the Corpus Hippocraticum. After that, we will study the impact of these ideas in the universal model of virtue and leadership built around Socrates and other figures.En el presente artículo analizaremos el estilo de vida atribuido a Sócrates por Jenofonte. El trabajo parte de la definición de conceptos propios de la medicina como díaita o dýnamis desde los pitagóricos y los presocráticos hasta el Corpus Hippocraticum. A continuación, estudiaremos la influencia de estas ideas en la construcción de un modelo universal de virtud y liderazgo en torno a Sócrates y otras figuras
Contribución aos estudos de lírica medieval galegoportuguesa en Arxentina na década de 1960: a obra de Nydia G. B. de Fernández Pereiro
The contribution by many Argentines to the Iberian medieval studies during the 20th century is a widely known and documented fact. The same can be said of the Brazilian and Argentine contributions to the specific research field of Galician-Portuguese lyric. It is necessary, at this point of history, to revisit and review these publications of diverse magnitude and perspective, such as the academic writings of Nydia G. B. de Fernández Pereiro, in order to evaluate and consider its later impact and legacy. This paper comes forth as one of the first results in the investigation by some members of the project “Tensions and contacts in Romanic lyric tradition from the Middle Ages and Renaissance towards its projections in Modernity” (Dir. G. Chicote and S. Disalvo, 2014-2017), in the IdIHCS and the Facultad de Humanidades y Ciencias de las Educación (UNLP, Argentina).La contribución de muchos argentinos a los estudios medievales ibéricos durante el siglo XX es un hecho ampliamente conocido y documentado. Otro tanto podría decirse de los aportes brasileños y argentinos a las investigaciones específicas sobre lírica gallegoportuguesa. Es necesario, a esta altura del avance de dichos estudios, retomar y revisar estas publicaciones de diversa magnitud y perspectiva, como los escritos académicos de Nydia G. B. de Fernández Pereiro, con el propósito de valorar y considerar su incidencia y su legado. Este artículo se propone como uno de los primeros resultados de la investigación de algunos miembros del proyecto de investigación “Tensiones y contactos en la tradición lírica románica de la Edad Media y el Renacimiento hasta sus proyecciones en la Modernidad” (Dir. G. Chicote y S. Disalvo, 2014-2017), del IdIHCS y la Facultad de Humanidades y Ciencias de la Educación (UNLP, Argentina).A contribución de moitos arxentinos aos estudos medievais ibéricos durante o século XX é un feito amplamente coñecido e documentado. Outro tanto podería dicirse das aportacións brasileiras e arxentinas ás investigacións específicas sobre a lírica galegoportuguesa. Cómpre, nesta fase do avance destes estudos, retomar e revisar estas publicacións de diversa magnitude e perspectiva, como os escritos académicos de Nydia G. B. de Fernández Pereiro, co obxectivo de valorarmos e considerarmos o seu impacto e legado. Este artigo proponse como un dos primeiros resultados da investigación dalgúns membros do proxecto de investigación “Tensións e contactos na tradición lírica románica da Idade Media e do Renacemento até as súas proxeccións na Modernidade” (Dir. G. Chicote e S. Disalvo, 2014-2017), do IdIHCS e da Facultade de Humanidades e Ciencias da Educación (UNLP, Arxentina)
Encantar para resistir: os contos de encantamento galegos e a resistência feminina
This article deals with an analysis of Galician oral tradition fairy tales and their reading as narratives of feminine resistance within the patriarchal and misogynist society. Like well-known literature, popular tradition tends to reproduce gender prejudice present in society. Based on the background of the work of Silvia Federici in the 15th and 18th centuries, the genre of fairy tales has in its subtext a record of the transformations created by primitive accumulation that enphasized the difference between men and women, especially those that concern the division of labor by gender, the devaluation of domestic work performed by women and the control of the state over bodies and female reproduction. In addition to this, tales of enchantment present in some of their narratives a discourse that questions misogynist common sense, thus being a model of female subversion and resistance.El presente artículo trata de un análisis de los cuentos de hadas de tradición oral gallegos y su lectura como narrativas de resistencia femenina dentro de la sociedad patriarcal y misógina. Así como la literatura erudita, la tradición popular tiende a reproducir preconceptos de género presentes en la sociedad. Teniendo como base para comprender la situación de las mujeres en Europa entre los siglos XV y XVIII la obra de Silvia Federici, se percibe como dentro de la literatura de tradición popular, el género de los cuentos de hadas guarda en su subtexto el registro de las transformaciones creadas por la acumulación primitiva que acentuó la diferencia entre hombres y mujeres, principalmente aquellas que se refieren a la división del trabajo por género, la desvalorización del trabajo doméstico realizado por mujeres y el control del Estado sobre los cuerpos y la reproducción femenina. Sumado a ello, los cuentos de encantamiento presentan en algunas de sus narrativas un discurso que cuestiona el sentido común misógino, siendo de este modo un modelo de subversión y resistencia femenina.O presente artigo trata de uma análise dos contos de fadas de tradição oral galegos e sua leitura como narrativas de resistência feminina dentro da sociedade patriarcal e misógina. Assim como a literatura erudita, a tradição popular tende a reproduzir preconceitos de gênero presentes na sociedade. Tendo como embasamento para compreender a situação das mulheres na Europa entre os séculos XV e XVIII a obra de Silvia Federici, percebe-se como dentro da literatura de tradição popular, o gênero dos contos de fadas guarda em seu subtexto o registro das transformações criadas pela acumulação primitiva que acentuaram a diferença entre homens e mulheres, principalmente aquelas que dizem respeito à divisão do trabalho por gênero, a desvalorização do trabalho doméstico realizado por mulheres e o controle do Estado sobre os corpos e a reprodução feminina. Somado a isso, os contos de encantamento apresentam em algumas de suas narrativas um discurso que questiona o senso comum misógino, sendo, deste modo um modelo de subversão e resistência feminina
Unha nova interpretación socio-hermenéutica da textualidade paisaxística en Otero Pedrayo
In this paper we make an analyse of the socio-hermeneutic interpretation that Ramón Otero Pedrayo develops about the Galician Reality, across the landscape. To Otero, the landscape needs to be interpreted, otherwise it is mere externality. In order to understand it, it is necessary to previously approach his particular vision. A vision that allows us to understand the Otero's thinking and, therefore, his work in a different way. So, in this paper we show the peculiarity of Otero's textuality of the reality from which he makes a proto-sociological hermeneutics.En este artículo realizamos un análisis de la interpretación socio-hermenéutica que hace Ramón Otero Pedrayo de la realidad gallega a través del paisaje. Para Otero el paisaje necesita ser interpretado ya que no es mera exterioridad. Para poder entenderla es necesario, previamente, acercarse a su visión particular. Una visión que lleva a entender el pensamiento oteriano y, por tanto, su obra de una forma diferente. Así pues, en este trabajo queremos mostrar las particularidades de la textualidad oteriana de la realidad a partir de las cuales hace una hermenéutica protosociológica.Neste artigo realizamos unha análise da interpretación socio-hermenéutica que fai Ramón Otero Pedrayo da realidade galega a través da paisaxe. Para Otero a paisaxe require ser interpretada xa que non é mera exterioridade. Para poder entendela cómpre, previamente, achegarse á súa ollada particular. Unha ollada que leva a entender o pensamento oteriano e, polo tanto, a súa obra dun xeito diferente. Así pois, neste traballo queremos amosar as particularidades da textualidade oteriana da realidade a partir da cal fai unha hermenéutica protosociolóxica
O paso de Graham Greene polo Pazo de Barrantes en 1987
From 1976 the English novelist Graham Greene began to travel periodically to Spain at the invitation of his friend, Leopoldo Durán Justo, a Galician priest and lecturer at the Universidad Complutense de Madrid. A tradition of annual holidays in the Iberian Peninsula thus began, reaching a total of fifteen visits until the death of the author in 1991. From this first trip Greene had the opportunity to tour numerous Galician sites, many of which would become compulsory stops, but the one of 1987 is of special interest to understand his personal relationship with Galicia. The itinerary this summer was marked by the invitation of the Galician entrepreneur Vicente Cebrián, Count of Creixell, to visit the headquarters of the Murrieta wineries and to stay three days in the Pazo de Barrantes, in Pontevedra. The Count's hospitality was accompanied by a proposal to the writer: to agree to lend his name to an initiative he was contemplating, the Graham Greene Foundation. The present article reconstructs the fourteenth and penultimate trip of Greene to Spain from biographical notes taken by Durán that were never made public, and from an exceptional diary outlined by Greene himself. Thus, it offers unpublished information to recreate the main anecdotes that took place, paying special attention to the days that the travellers spent at the Pazo de Barrantes as guests of the Counts of Creixell.A partir de 1976 el novelista inglés Graham Greene empezó a viajar periódicamente a España invitado por su amigo Leopoldo Durán Justo, sacerdote gallego y profesor en la Universidad Complutense de Madrid. Se inició así una tradición anual de vacaciones por la Península Ibérica que alcanzó un total de quince visitas hasta la muerte del autor en 1991. Desde este primer viaje Greene tuvo la oportunidad de conocer numerosos parajes gallegos, muchos de los cuales se convertirían en visitas obligadas, aunque el viaje de 1987 reviste especial interés para entender su relación personal con Galicia. Los itinerarios de ese verano estuvieron marcados por la invitación del empresario gallego Vicente Cebrián, conde de Creixell, para visitar la sede de las bodegas Murrieta y para hospedarse tres días en el Pazo de Barrantes, en Pontevedra. La hospitalidad del conde vino acompañada de una singular propuesta al escritor: que accediera a prestar su nombre a una iniciativa que Cebrián tenía en proyecto, la Fundación Graham Greene. El presente artículo reconstruye el decimocuarto y penúltimo viaje de Greene a España a partir de notas biográficas de Durán, que nunca llegó a hacer públicas, y de un excepcional diario escrito por el propio Greene. Así, se ofrece información inédita para recrear las principales anécdotas acontecidas, prestando especial atención a los días en que los viajeros se hospedaron en el Pazo de Barrantes como invitados de los condes de Creixell.A partir de 1976 o novelista inglés Graham Greene comezou a viaxar periodicamente a España convidado polo seu amigo Leopoldo Durán Justo, sacerdote galego e profesor da Universidade Complutense de Madrid. Comezou así unha tradición anual de vacacións pola Península Ibérica que alcanzou un total de quince visitas até a morte do autor en 1991. Desde esta primeira viaxe Greene tivo a oportunidade de coñecer numerosos paraxes galegos, moitos dos cales se converterían en visitas obrigadas, aínda que a viaxe de 1987 reviste especial interese para comprender a súa relación persoal con Galiza. Os itinerarios dese verán estiveron marcados polo convite do empresario galego Vicente Cebrián, conde de Creixell, para visitar a sede das adegas Murrieta e para hospedarse tres días no Pazo de Barrantes, en Pontevedra. A hospitalidade do conde veu acompañada dunha singular proposta ao escritor: que accedese a prestar o seu nome a unha iniciativa que Cebrián tiña en proxecto, a Fundación Graham Greene. O presente artigo reconstrúe a decimocuarta e penúltima viaxe de Greene a España a partir de notas biográficas de Durán, que nunca chegou a facer públicas, e dun excepcional diario escrito polo propio Greene. Así, ofrécese información inédita para recrear as principais anécdotas acontecidas, prestando especial atención aos días en que os viaxeiros se hospedaron no Pazo de Barrantes como convidados dos condes de Creixell