Repozytorium UW
Not a member yet
2396 research outputs found
Sort by
The Evolution of High Representative of the Union for Foreign Affairs and Security Policy
No full textPrzedmiotem badań rozprawy jest instytucja wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa. Głównym celem badań prowadzonych w ramach rozprawy doktorskiej była analiza ewolucji instytucji wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, ze szczególnym uwzględnieniem indywidualnego wkładu poszczególnych osób powołanych na to stanowisko, tj. Javiera Solany, Catherine Ashton i Federici Mogherini. Na ewolucję instytucji wysokiego przedstawiciela miało wpływ wiele różnorakich czynników. Celem pracy była ich identyfikacja, analiza oraz ocena ich wpływu na końcowy efekt, jakim jest pozycja wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa w systemie Unii Europejskiej i na arenie międzynarodowej.Autorka formułuje hipotezę, że ze względu na ogólny charakter przepisów zawartych w Traktatach amsterdamskim i lizbońskim, największy wpływ na kształtowanie się pozycji wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa miało doświadczenie osób powoływanych na to stanowisko oraz dokonana przez nich interpretacja powierzonej im funkcji. Hipoteza ta znajduje swe uzasadnienie szczególnie w obliczu lakoniczności przepisów traktatowych regulujących kwestie związane z instytucją wysokiego przedstawiciela oraz stopniowym wzmacnianiem jego pozycji w systemie Unii Europejskiej.Najważniejszą metodą stosowaną w pracach nad rozprawą jest podejście neoinstytucjonalne. Szczególne znaczenie ma nurt instytucjonalizmu historycznego, który pozwala spojrzeć na ewolucję instytucji wysokiego przedstawiciela jako na proces mający miejsce w dłuższym okresie czasu oraz uwzględnić wpływ elementów, które nie były wynikiem starannie zaplanowanych działań państw członkowskich. Zastosowanie znajdują również elementy metody behawioralnej.Rozdział pierwszy rozprawy ma charakter teoretyczny i podnosi kwestię koncepcji teoretycznych dotyczących roli, które Unia Europejska może pełnić w stosunkach międzynarodowych, najważniejszych unijnych instytucji zaangażowanych w reprezentowanie UE w stosunkach międzynarodowych oraz roli znaczenie doświadczenia politycznego i osobistych przekonań w przypadku wysokich urzędników i funkcjonariuszy międzynarodowych dla sprawowanych przez nich funkcji. W rozdziale drugim autorka podejmuje kwestię negocjacji Traktatu z Amsterdamu oraz uregulowań, które ostatecznie znalazły się w Traktacie. Rozdział trzeci został poświęcony sprawowaniu funkcji wysokiego przedstawiciela przez Javiera Solanę. Istotnym elementem tego rozdziału jest także analiza wpływu jaki Solana wywarł na utworzenie oraz rozwój europejskiej polityki bezpieczeństwa i obrony. Rozdział czwarty poświęcony jest kolejnej ważnej reformie systemu instytucjonalnego UE, tj. negocjacjom prowadzonym w trakcie prac na treścią Traktatu konstytucyjnego oraz ostatecznej przepisom Traktatu z Lizbony. Rozdział piąty podejmuje kwestię sprawowania funkcji wysokiego przedstawiciela przez Brytyjkę Catherine Ashton. Osobne miejsce poświęcono także najważniejszemu zadaniu jakie państwa członkowskie powierzyły nowej wysokiej przedstawiciel, tj. zaangażowaniu Catherine Ashton w powstanie Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych. W rozdziale szósty omówiono sposób sprawowania funkcji wysokiego przedstawiciela przez Federicę Mogherini. Szczególną uwagę poświęcono działaniom wysokiej przedstawcie mającym na celu wzmocnienie strategicznego podejścia w działaniach zewnętrznych UE.The subject of the dissertation is the institution of the High Representative of the Union for Foreign Affairs and Security Policy. The main objective of the research was to analyze the evolution of the institution of the High Representative with particular regard to the distinct contribution of the individuals appointed to this post, which are Javier Solana, Catherine Ashton and Federica Mogherini. The evolution of this institution was influenced by many different factors. The aim of the work was to identify, analyze and evaluate their impact on the final position of the High Representative in the EU system and international relations.The research hypothesis adopted for the purpose of the paper is the statement that, due to the general nature of the articles included in the Treaties of Amsterdam and Lisbon, the greatest impact on the evolution of the High Representative of the Union for Foreign Affairs and Security Policy has had the experience of persons appointed to this post and their interpretation of functions that were entrusted to them.Neoinstitutional approach is applied to exanimate the role of so-called ‘soft institutions’ in the process of the evolution of the High Representative of the Union for Foreign Affairs and Security Policy, especially regarding the limited impact of traditional institutions. The other method used in this dissertation is a behavioural approach. It allows to take into account not only the impact on the position of the High Representative the individual personality traits of Javier Solana, Catherine Ashton and Federica Mogherini, but also their political experience, which led to a specific understanding of the task assigned to them. For that purpose a so-called ‘soft behaviourism’, rather than its classical form, will be applied. The first chapter of the paper is of a theoretical nature and raises the issue of the theoretical concepts concerning the role that the European Union can play in the international relations, as well as the major EU institutions involved in representing the Union in international relations and the impact of political experience and personal convictions of the high officials and international officers for their functions. In the second chapter, the author deals with the issue of the Amsterdam Treaty negotiations and the final provisions of the Treaty. The third chapter was devoted to the impact of Javier Solana on the position of High Representative. An important part of this chapter is also an analysis of Solana's impact on the creation and development of a European security and defense policy. The fourth chapter is devoted to another important reform of the institutional system of the EU which are the negotiations on the the Constitutional Treaty and the final provisions of the Treaty of Lisbon. The fifth chapter deals with the impact of Catherine Ashton on the position of High Representative. The chapter focus also on the key task entrusted to the new High Representative by the Member States that was the establishment of the European External Action Service. Chapter six discusses the position of the High Representative during the term of Federica Mogherini. Particular attention has been paid to the attempts aimed at strengthening the strategic approach in EU external actions
Authoritarianism, self-uncertainy, group identification and attitudes toward the outgroup.
Get PDFPraca porusza zagadnienie reakcji autorytarnej – postawy obronnej, wzbudzonej u osób autorytarnych pod wpływem negatywnych i zagrażających bodźców, polegającej między innymi na wzmożeniu niechęci wobec grup obcych (Feldman i Stenner, 1997; Stellmacher i Petzel, 2005). Umiejscawia u jej źródeł niepewność osobistą, coraz częściej badaną w kontekście relacji międzygrupowych (Jost i in., 2007; Hogg, 2010; McGregor i in., 2010). Poszukuje czynników, które taką reakcję mogą osłabić bądź zablokować. Idąc tropem niektórych ustaleń empirycznych, mogłaby to być identyfikacja grupowa (Greenway i in., 2015, Nakashima i in., 2013; Sani i in., 2013). Przeprowadzono dwa badania, którym towarzyszyły dwa badania pomocnicze – eksperymentalnie wzbudzano w nich poczucie niepewności Ja oraz mierzono autorytaryzm, identyfikację i szereg innych czynników, istotnych z teoretycznego punktu widzenia. Zmiennymi zależnymi były różne miary postaw wobec imigrantów. W przypadku kluczowych miar zaobserwowano, że manipulacja niepewnością Ja wzbudzała reakcję autorytarną, zwiększając między innymi dystans społeczny wobec imigrantów. Z drugiej strony proces ten hamowany był przez wysoką identyfikację z grupą narodową (a także wysoką autoafirmację). Wzorzec ten zaobserwowano też w analizie danych sondażowych (European Value Study). Wynik ten pokazuje, że identyfikacja z grupą pełnić może istotną rolę regulacyjną i hamować wpływ negatywnych bodźców na to, jak jednostka postrzega innych. Wprowadza to ważną modyfikację do popularnych modeli, w których identyfikacja grupowa widziana jest jako czynnik wzmacniający negatywne postawy, wzbudzone pod wpływem zagrożenia. Wskazuje, że istotne może być to, czy zagrożenie dotyczy jednostki, czy działa też na poziomie grupowymThe goal of this paper was to investigate the subject of authoritarian reaction, which is a phenomen observed among authoritarians, manifesting in rise of negative feelings toward outgroup in response to threat or other kinds of negative feelings (Feldman & Stenner, 1997; Stellmacher & Petzel, 2005). It was hypothesized that one of the sources of that reaction might be a feeling of self-uncertainty, which recently gained attention in the context of intergroup relations (Jost et al., 2007; Hogg, 2010; McGregor et al., 2010). This research attempted to identify possible buffers for that reaction: following most recent findings, it was expected that group identification might be one of them (Greenway et al., 2015, Nakashima et al., 2013; Sani et al., 2013). In two main studies, with two accompanying ones, a self-uncertainty was experimentally induced, with measures of authoritarianism, identification, and other vital factors as moderators, and feelings towards immigrants as dependent variables were introduced. In both studies it was observed that authoritarian reaction, developed under the self-uncertainty conditions, was buffered by high level of national group identification (same for self-affirmation). This pattern was also observed in the analysis of the European Value Study survey results. The studies suggest that positive group identification may posses a crucial regulatory potential, allowing to cope with negative feelings induced by self-uncertainty. It also shows that the role of identification in the authoritarian reaction models should be revised, taking into account what kind – individual of group – threat is introduced
Synthesis and structure of dialkylindium alkoxides and dialkylindium aryloxides stabilized by strong Lewis bases and their catalytic properties in the polymerisation of cyclic esters.
No full textPolimery biodegradowalne stają się coraz istotniejszym tworzywem w wielu gałęziach przemysłu. Z dużą dozą prawdopodobieństwa można stwierdzić, że udział wyrobów z polimerów biodegradowalnych na rynku tworzyw sztucznych będzie wzrastał wraz ze wzrostem świadomości ekologicznej konsumentów i wymogami prawnymi, a co za tym idzie - zapotrzebowaniem przemysłu na nietoksyczne, mogące podlegać recyklingowi materiały. Do najważniejszych polimerów biodegradowalnych należy zaliczyć polilaktyd (PLA), nazywany naturalnym polietylenem, i jego kopolimery. Otrzymywany z surowców odnawialnych i ulegający biodegradacji do prostych, nietoksycznych związków (oligomerów, kwasu mlekowego, a finalnie do CO2 i H2O) w tempie zależnym od swojej mikrostruktury i warunków prowadzenia procesu cieszy się zainteresowaniem zarówno chemików, którzy opracowują kolejne metody jego kontrolowanej i stereoselektywnej syntezy, jak i przemysłu, który wykorzystuje go do coraz to nowych celów.Racjonalne projektowanie katalizatorów do polimeryzacji rac-laktydu, czyli umiejętność powiązania budowy katalizatora z jego aktywnością, stereoselektywnością, a w konsekwencji z właściwościami otrzymanego dzięki niemu polimeru, jest niezwykle ważne zarówno z punktu widzenia naukowców dążących do zrozumienia zasady działania katalizatorów, jak i przedsiębiorców przemysłowych, którzy, dzięki takiej wiedzy i odpowiednim katalizatorom, mogliby łatwo modyfikować właściwości swoich produktów. Jednym z wyzwań stojących przed grupami zajmującymi się polimeryzacją laktydu, jest kontrola stereoselektywności katalizatora, gdyż taktyczność polilaktydu wpływa znacząco na jego właściwości mechaniczne, fizykochemiczne i biodegradowalność. W ostatniej dekadzie ukazały się pierwsze wyniki dotyczące kompleksów galowych i indowych, które okazały się być aktywnymi i często stereoselektywnymi katalizatorami polimeryzacji racemicznego laktydu. Szczególnie cenne są katalizatory galowe, których stereoselektywność możnaw łatwy sposób „przełączać” (ang. „switchable catalysts”), budując w ten sposób bloki PLAo różnej taktyczności, z wykorzystaniem nieselektywnych lub heteroselektywnychkompleksów dialkiloalkoksygalowych [R2Ga(OR’)] oraz izoselektywnych związkówdialkiloalkoksygalowych z N-heterocyklicznymi karbenami R2Ga(OR’)(NHC).Celem niniejszej pracy była w pierwszym etapie synteza i badanie właściwościkompleksów dialkiloalkoksyindowych ([R2In(OR’)]) o budowie analogicznej do kompleksówgalowych, określenie, czy podobnie do kompleksów galowych mogą wykazywaćheteroselektywność w polimeryzacji rac-LA oraz jakie czynniki mogą wpływać na ichstereoselektywność. Drugim etapem było zbadanie czynników strukturalnych wpływającychna reaktywność kompleksów [R2In(OR’)] względem N-heterocyklicznych karbenów oraz nastabilność otrzymanych produktów, należących do nowej grupy związków typuR2In(OR’)(NHC), w porównaniu z analogicznymi kompleksami galowymi R2Ga(OR’)(NHC),a także zbadanie aktywności i stereoselektywności kompleksów R2In(OR’)(NHC)w polimeryzacji rac-LA z otwarciem pierścienia. Ostatni etap badań służył poszerzeniuwiedzy o kompleksach dialkiloalkoksyindowych o kompleksy dialkiloaryloksyindowe orazo analizę ich reaktywności względem NHC o różnych właściwościach sterycznychi elektronowych.W przypadku badań nad wpływem budowy kompleksów dialkiloalkoksyidialkiloaryloksyindowych na ich właściwości katalityczne w polimeryzacji rac-LAznaczącym osiągnięciem było wykazanie wpływu zasady Lewisa na heteroselektywnośćkompleksów dialkiloalkoksyindowych, na przykładzie związku (S,S)-[Me2In(melak)]2,w polimeryzacji racemicznego laktydu (Pr = 0.54-0.72), i powiązanie tego efektuz reorganizacją heterochiralnych do homochiralnych dimerycznych dialkiloalkosyindowychcentrów katalitycznych – [Me2InO(PLA)]2 (gdzie PLA odpowiada narastającemu łańcuchowiPLA), pod wpływem zasad Lewisa, w szczególności różnych pochodnych pirydyny. Napodstawie badań spektroskopowych z wykorzystaniem modelowych układów (R,S)-[Me2In(melak)]2/LB zaobserwowano, że ilość homochiralnych dimerów jest ściśle związanaz efektywnością koordynacji zasady Lewisa do metalu, co przekłada się także, w sposóbnieliniowy, na heteroselektywność układów (S,S)-[Me2In(melak)]2 w polimeryzacji rac-LA.Niestety, dla układów z silnymi zasadami Lewisa, o wysokiej aktywności, duża ilość reakcjiubocznych w polimeryzacji skutkuje także obniżeniem heterotaktyczności otrzymanego PLA.Tym niemniej należy podkreślić, że wykorzystując układy oparte na (S,S)-[Me2In(melak)]2i zasadach Lewisa o różnej zdolności koordynacji, potencjalnie możliwa jest syntezapolilaktydu zbudowanego z bloków PLA o różnym stopniu heterotaktyczności.Drugim ważnym osiągnięciem było przeprowadzenie szerokiej analizy czynnikówmających wpływ na syntezę, budowę i stabilność kompleksów R2In(OR’)(NHC) orazMe2In(OAr)(NHC). Warto podkreślić, że kompleksy tego typu nie były wcześniej znanew literaturze. Badania z wykorzystaniem NHC = IMes, SIMes pozwoliły ustalić, że zarównogrupa alkoksylowa lub aryloksylowa (przede wszystkim ich wielkość oraz obecność grupfunkcyjnych o właściwościach zasadowych Lewisa zdolnych do tworzenia wiązaniaterminalnego z indem) jak i alkilowa mają wpływ na siłę wiązania In—CNHC, która towielkość jest kluczowa w kwestii stabilności kompleksów z NHC skoordynowanym docentrum indowego. Od stabilności tych kompleksów zależy z kolei możliwość ichzastosowania jako katalizatorów izoselektywnej polimeryzacji rac-LA. W badaniachaktywności katalitycznej najciekawszym wynikiem można nazwać możliwość zastosowaniarównowagowych układów (S,S)-[Me2In(melak)]2/NHC, o stosunku [In]:[NHC] = 5:1w żyjącej polimeryzacji rac-LA i uzyskanie liniowego, dominująco izotaktycznego PLA (Pmmax = 0.77) o niskiej dyspersyjności (ᴆ = 1.02) i grupach końcowych OH i melak. Niestety,inne, stabilne kompleksy: Me2In(difenet)(NHC) oraz Me2In(OC6H4OMe)(NHC), pomimosilniejszego wiązania In—CNHC w roztworze niż w przypadku Me2In(melak)(NHC), niepozwoliły na przeprowadzenie polimeryzacji rac-LA w sposób kontrolowany, prowadząc dopowstania cyklicznego PLA, prawdopodobnie z powodu insercji monomeru w wiązanie In—CNHC zamiast In—O. Insercja w wiązanie In—O w tych dwóch przypadkach była utrudniona,bądź wręcz niemożliwa, z powodu właściwości grup difenet (sterycznych) i OC6H4OMe(elektronowych), natomiast wiązanie In—CNHC okazało się wystarczająco łatwo dostępne dlamonomeru. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że w każdym kompleksie typuMe2In(OR)(NHC) oraz Me2In(OAr)(NHC) wiązanie In—CNHC było słabsze niż Ga—CNHCw analogicznych kompleksach galowych. Stąd wyniknęły inne właściwości w polimeryzacjirac-LA kompleksów o różnych centrach koordynacji (M = In lub Ga), gdyż w przypadkupolimeryzacji laktydu katalizowanej kompleksami galowymi nie obserwowano insercji rac-LA w wiązanie Ga—CNHC, a jedynie w Ga—OR, z utworzeniem liniowego polimeruo grupach końcowych OH i OR. W polimeryzacji innych estrów cyklicznych – ε-CL oraz β-BL, zarówno kompleksy typu Me2In(OR)(NHC) jak i Me2Ga(OR)(NHC) nie wykazałyaktywności, prawdopodobnie na skutek obniżonej kwasowości Lewisa centrów koordynacjiw tego typu kompleksach.Dość zaskakującym można nazwać istotny wpływ NHC, w przypadku kompleksówdialkilaryloksyindowych Me2In(OAr)(NHC), na możliwość tworzenia się polimerówkoordynacyjnych oraz struktur metaloorganicznych (MOF, ang. Metal Organic Framework)w wyniku obecności wiązań wodorowych oraz słabych oddziaływań typu Π-Π w ciele stałym.Natomiast uzupełniających danych odnośnie reaktywności kompleksów [Me2M(OR)]2 oraz[Me2M(OAr)]2 (M = In, Ga) wobec NHC dostarczyły badania, w których NHC stanowiłykarbeny o 6-członowych pierścieniach heterocyklicznych. Wykazano, że zatłoczeniesteryczne w obrębie NHC nie uniemożliwia jego efektywnej koordynacji do metalui powstania monomerycznych kompleksów Me2M(OR)(NHC) (choć w przypadku dużychgrup OR reakcja zachodzi stosunkowo wolno) lub Me2M(OAr)(NHC), o ile NHC mawystarczająco silne właściwości nukleofilowe.Podsumowując, badania opisane w niniejszej pracy to przede wszystkim pierwszedoniesienie na temat kompleksów dialkiloalkoksy- i dialkiloaryloksyindowych z NHCskoordynowanym do indu. Warto wspomnieć, że w literaturze nie ma aż tylu przykładówkompleksów metali grup głównych z NHC, co kompleksów metali bloku d i chociażby z tegopowodu analiza budowy i właściwości takich związków jest interesującym zagadnieniem.Choć w przypadku syntezy kompleksów typu Me2In(OR)(NHC) oraz Me2In(OAr)(NHC)można było się spodziewać podobnych wyników, jak w przypadku analogicznychkompleksów galowych, nieoczekiwanie zaobserwowano szereg różnic dotyczących ichwłaściwości oraz określono szereg czynników mających wpływ na możliwość ich otrzymaniai stabilność, co z kolei spowodowało, że badania ich właściwości w polimeryzacji rac-LAzostały mocno ograniczone. Cennych wniosków dostarczyła natomiast analiza właściwościkatalitycznych prostych kompleksów dialkiloalkoksyindowych, dzięki którym możliweokazało się określenie czynników decydujących o heteroselektywności układów[Me2M(OR)]2/LB (gdzie OR = grupa alkoksylowa posiadająca centrum asymetryczne)w polimeryzacji rac-LA.Rozprawa napisana jest w języku polskim. Wyniki zostały opublikowane w czterechczasopismach o zasięgu międzynarodowym: Organometallics, Polymer Chemistry, NewJournal of Chemistry oraz Inorganic, a także zostały ujęte w zgłoszeniu patentowym.Synthesis and structure of dialkylindium alkoxides and aryloxides stabilised by strong Lewis bases and their catalytic properties in polymerization of cyclic esthersAbstractThis thesis concerns synthesis, structure and catalytic properties of dialkylindium alkoxides in polymerization of racemic lactide, as well as dialkylindium alkoxides and aryloxides complexes with N-heterocyclic carbenes, of different electron-donor and steric properties, coordinated to indium. The inspiration for this topic was the interesting results of research conducted using gallium complexes, which turned out to be stereoselective catalysts for the polymerization of racemic lactide, acting in a controlled manner and under mild conditions.The literature part of this thesis is about lactide and its polymerization. Special attention is payed to the stereoselectivity aspect of this reaction and relation between the tacticity of the obtained polylactide and its properties (including biodegradability). A wide range of applications of polylactide is also indicated. Afterwards a review of complexes based on the 13th group metals (aluminium, gallium and indium) used in the ring opening polymerization of lactide (and other cyclic esters), was made. Among the complexes of aluminum, in view of the multitude of articles about them, only few examples were selected. In turn, in the face of a small amount of articles about gallium and indium complexes as a catalysts of polymerization of cyclic esters (which have been under investigation for only a several years), and to their superior role in this thesis, all compounds known at the time of creation of this work (September 2017) are discussed.Part of this thesis describing own research is divided into 4 subsections. The first describes the effects of the structure of dialkylindium alkoxides [R2In(OR')]2 on their activity and heteroselectivity in the polymerization of racemic lactide (rac-LA). Most of the results from this section were published in the article entitled "Controlling the stereoselectivity of rac-LA polymerization by chiral recognition induced the formation of homochiral dimeric metal alkoxides" (P. Horeglad, M. Cybularczyk, A. Litwińska, A. M. Dąbrowska, M. Dranka, G. Z. Żukowska, M. Urbańczyk, M. Michalak; Polymer Chemistry 2016, 7, 2022-2036). It is worth mentioning that this article was highlighted on cover. The effect of Lewis base on the heteroselectivity of dialkylindium alkoxide complexes has been shown on the example of compound (S,S)-[Me2In(melak)]2, in the polymerization of racemic lactide (Pr = 0.54-0.72). It was connected with the reorganization of heterochiral to homochiral dimeric dialkylalkoxide catalytic centers - [Me2InO(PLA)]2 (where the PLA corresponds to the growing PLA chain), under the influence of Lewis bases, in particular various pyridine derivatives. During spectroscopic studies using model (R,S)-[Me2In(melak)]2/LB complexes, it was also observed, that the amount of homochiral dimers is closely related to the coordination efficency of Lewis base to the metal center, and that there is a nonlinear dependence between the excess of homochiral dimers and heteroselectivity of the (S,S)-[Me2In(melak)]2/LB systems in the rac-LA polymerization. In second subsection, the effect of [R2In (OR')]2 and NHC structure on the synthesis, structure and stability of dialkylindium alkoxide complexes with N-heterocyclic carbenes (R2In(OR')(NHC) is extensively analyzed. Particular attention has been paid to the analysis of In-CNHC bond strenght as compared to analogue gallium complexes, which is crucial for the stability of complexes with NHCs coordinated to the indium center. The ability to apply these complexes as catalysts for the isoselective polymerization of rac-LA depends on their stability. It should be emphasized that the complexes of type R2In(OR')(NHC) described in this subsection have not been previously known in the literature. Most of the results from this section were published in the article "The Effects of In-CNHC Bonds on the Synthesis, Structure and Reactivity of Dialkylindium Alkoxides: How Indium Compares to Gallium" (M. Cybularczyk, M. Dranka, J. Zachara, P. Horeglad; Organometallics 2016, 35 (19), 3311-3322). The third subsection is a complement to second, as it describes analogous research on dialkylindium aryloxide complexes [R2In(OAr)]2 and R2In(OAr)(NHC). R2In(OAr)(NHC) turned out to have a rather surprising feature - due to the presence of hydrogen bonds and weak Π-Π interactions in the solid - NHC influence on formation of coordination polymers and metal organic frameworks (MOFs) has been observed. The possibility of using [R2In(OAr)]2 complexes as catalysts for the immortal polymerization of racemic lactide should also be highlighted. It has become a part of the patent application: "Gallium and indium dialkyl complexes and their use for the production of polylactide-drug conjugates and for immortal polymerisation of ring-opening heterocyclic monomers". The last subsection of own research part of this thesis is an extension of the research into the effect of NHC on the formation and stability of R2M(OR')(NHC) and R2M(OAr)(NHC) complexes (M = In, Ga). Two carbenes with different electron-donor properties, having a six-membered central CNCCCN ring, were used as the NHC. It has been shown that steric hindrance within the NHC does not prevent its effective coordination to metal center and the formation of monomeric Me2M(OR)(NHC) (although in the case of large OR groups the reaction is relatively slow) or Me2M(OAr)(NHC) complexes as long as NHC has sufficiently strong nucleophilic properties
Potestas et dignitas. Ceremonial at the University of Warsaw until 1939
No full textRozprawa doktorska jest opracowaniem zwyczajów i tradycji Uniwersytetu Warszawskiego od momentu jego utworzenia w latach 1808-1816 aż po wrzesień 1939 roku. To pierwsza tego typu monografia dotycząca akademickich uroczystości oraz ceremonialnych rekwizytów najstarszej stołecznej szkoły wyższej, której podstawą były mało znane, często niepublikowane dotąd dokumenty, fotografie oraz dzieła sztuki pochodzące nie tylko ze zbiorów polskich, ale również zagranicznych.
W dysertacji dążono przede wszystkim do ukazania roli, jaką miał do odegrania w wielu sferach funkcjonowania uczelni ceremoniał akademicki, o którym niestety często obecnie się zapomina lub który się krytykuje za nadmierną wystawność oraz przepych. Punktem wyjścia w rozważaniach autora były tradycje – oraz towarzysząca im oprawa wizualna – europejskich ośrodków naukowych m.in. Bolonii, Paryża, Londynu i Heidelbergu oraz najstarszych polskich uczelni w Krakowie, Wilnie i we Lwowie. W dalszej części dysertacji opisano ceremoniał akademicki w okresie funkcjonowania Królewskiego Uniwersytetu Warszawskiego, Cesarsko-Królewskiej Akademii Medyko-Chirurgicznej, Szkoły Głównej oraz Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego. Szczególnie wnikliwie omówiono w rozprawie ceremoniał UW w okresie od wskrzeszenia polskojęzycznej uczelni podczas I wojny światowej do hitlerowskiej agresji na Polskę, gdyż w ćwierćwieczu tym nastąpił swoisty „renesans” narodowych zwyczajów i obrzędów akademickich. Analizie poddano inauguracje roku akademickiego, inne oficjalne uroczystości uniwersyteckie: akademie rocznicowe, okolicznościowe posiedzenia, promocje doktorskie, pogrzeby i jubileusze, a także historyczne rekwizyty ceremonialne (insygnia, stroje, sztandar) oraz uniwersytecką przestrzeń galową z jej dziełami sztuki. Ponadto przedstawiono udział Uniwersytetu Warszawskiego w jubileuszach innych szkół wyższych, krajowych i zagranicznych, oraz zaprezentowano postępowanie przy organizacji wyjazdów na tego typu obchody.
W ostatnim rozdziale pracy, w którym zamieszczono wnioski końcowe, ukazano m.in. wzorce, na których opierał się ceremoniał warszawskiej uczelni. Przeprowadzone badania dowodzą, że czerpano je przede wszystkim z Uniwersytetu Jagiellońskiego, ale niektóre inspiracje napływały także z innych polskich uczelni oraz z zagranicy. Autorowi rozprawy udało się ustalić ramy organizacyjne związane z obrzędowością Uniwersytetu. Wykazał, że w okresie międzywojennym w murach uczelni działała nawet komisja, której zadaniem było czuwanie nad najważniejszymi uroczystościami. Do tego typu zadań władze UW oddelegowywały też specjalne osoby, które zwano na Uniwersytecie mistrzami ceremonii. Ważnym celem pracy było również ustalenie, czy opracowanie akademickich zasad ceremonialnych odbywało się jedynie wewnątrz murów Uniwersytetu Warszawskiego, czy zwyczaje uniwersyteckie kształtowane były też przez czynniki zewnętrzne. Autor rozprawy ustalił, że duży wpływ na ceremoniał UW miały Komisja Rządowa/Ministerstwo Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego, wojsko, a także kościół. Ważną rolę odgrywała na UW w okresie międzywojennym tradycja, tj. czasy Królewskiego Uniwersytetu Warszawskiego i Szkoły Głównej. W podsumowaniu dysertacji zestawiono warszawskie tradycje akademickie ze zwyczajami innych polskich i zagranicznych szkół wyższych. Okazuje się, że na państwowych polskich uczelniach przed II wojną światową podjęto próby wprowadzenia jednolitych zasad obowiązujących na inauguracjach, promocjach doktorskich oraz immatrykulacjach, warszawska obrzędowość akademicka dorównywała zaś często swoją solennością obyczajom i tradycjom zagranicznych uczelni.
Autor dysertacji ma nadzieję, że zebrany przez niego materiał ułatwi w przyszłości studia nad obrzędowością UW po 1945 r., gdyż okres ten wymaga zdecydowanie osobnych badań.The doctoral dissertation presents customs and traditions of the University of Warsaw from its foundation in 1808-1816 till September 1939. It is the first monograph which analyses the academic ceremonies and ceremonial props of the oldest school of higher education in Warsaw. It is based on not widely known, often unpublished documents, photographs and works of art from Polish as well as foreign collections.
The main aim of the PhD thesis was to show the role of the academic ceremonial in the different University functions, which today often passes unnoticed or is criticised for its excessive decoration and opulence. The author begins his reflections with an overview of the traditions – and their visual design – present at the European academic centres such as Bologna, Paris, London and Heidelberg as well as the oldest Polish universities in Cracow, Vilnius and Lvov. In the next part, the academic ceremonial in the period of the Royal University of Warsaw, the Imperial-Royal Academy of Medicine and Surgery, the Main School and the Imperial University of Warsaw are described. The dissertation also presents an in-depth analysis of the ceremonial at the time when the Polish University was revived during the First World War until the German attack on Poland. It was then that the national customs and academic rites saw a revival. The thesis analyses ceremonies inaugurating academic years and other official events at University, such as anniversary commemorations, special gatherings, doctoral promotions, funerals and jubilees as well as historical ceremonial props (insignia, attires, standard) and the university gala halls decorated with works of art. Moreover, the dissertation mentions participation of the University of Warsaw in the jubilees of other schools of higher education, both in Poland and abroad. It also presents the procedures the University adopted to organize such visits.
The last chapter, along with final conclusions, presents the model on which the ceremonial was based. As research has shown, although it mostly originated in the Jagiellonian University, some inspiration was drawn from other Polish and foreign universities. The author also discusses the organizational framework of the University ceremonial, pointing out that in the interwar period the University established a committee responsible for the organization of the most important events. For this purpose, the University designated specially selected staff members called masters of ceremony. Another important aim of the dissertation was to establish whether the academic rules of the ceremonial were developed only by the University of Warsaw or if they were also influenced by other external factors. Moreover, the author identified other organizations which largely shaped the ceremonial, such as the Government Commission / Ministry of Religious Denominations and Public Education, the army and the church. Tradition, i.e. the times of the Royal University of Warsaw and of the Main School also played a very important role at the University in the interwar period. The dissertation compares the Warsaw academic traditions with the customs of other Polish and foreign schools of higher education. Apparently, before the Second World War, the Polish universities made efforts to introduce uniform rules for the inaugural ceremonies, doctoral promotions and matriculation ceremonies while the solemn academic ceremonial at Warsaw University was similar to the customs and traditions of foreign schools.
The author hopes that the findings of his research will encourage and facilitate the future studies on the rites of the University of Warsaw after 1945 since this period has not been explored yet and certainly merits further research
Spatiotemporal differentiation of the thermal regime of lowland Mazovian rivers
No full textUstrój termiczny odgrywa zasadniczą rolę w funkcjonowaniu ekosystemów lotycznych; maksymalne wartości temperatury wody wyznaczają granice występowania poszczególnych gatunków ryb i bezkręgowców, zmienność sezonowa i dobowa temperatury warunkuje ich bioenergetykę oraz tempo procesów fizjologicznych, natomiast czas występowania określonych wartości temperatury w ciągu roku ma duże znaczenie w kontekście tarła i migracji. Pomimo istotnego znaczenia ekologicznego temperatury problematyka dotycząca ustroju termicznego wód płynących stanowi rzadko poruszane zagadnienie badawcze w polskiej literaturze hydrologicznej. Cel niniejszej rozprawy został tym samym ukierunkowany na określenie czasowo-przestrzennego zróżnicowania wybranych cech ustroju termicznego cieków nizinnych. Obszar badań objął zlewnie czterech rzek płynących w okolicy Warszawy: Jeziorki, Rządzy, Świdra oraz Utraty. Źródłem danych empirycznych był własny eksperyment terenowy, prowadzony z wykorzystaniem cyfrowych rejestratorów temperatury wody; składał się on z trzech niezależnych etapów, odznaczających się odmiennym zakresem czasowym oraz przestrzennym. Długoterminowym monitoringiem temperatury (V 2015–X 2017) objęto 9 punktów zlokalizowanych w czterech wspomnianych zlewniach, natomiast w letnich półroczach (V–X) hydrologicznych 2016 i 2017 roku pomiary prowadzono dodatkowo w 8 punktach położonych w profilu podłużnym Świdra i Utraty oraz w 15 niewielkich dopływach Świdra. Na podstawie uzyskanych danych obliczono szereg parametrów termicznych, mających uzasadnienie statystyczne (miary położenia i zmienności) oraz ekologiczne (m. in. czas trwania optymalnej temperatury wody dla ryb zimno i ciepłolubnych). Podobieństwo punktów pod względem poszczególnych parametrów termicznych określono za pomocą metody aglomeracji Warda oraz testów statystycznych. Wyznaczono również względną częstość występowania ekstremalnych wartości temperatury wody w ciągu doby, a średnie dobowe, tygodniowe i miesięczne wartości temperatury wody powiązano z odpowiednimi wartościami temperatury powietrza za pomocą liniowych i logistycznych modeli regresji. Zastosowanie modeli regresji wielokrotnej umożliwiło z kolei określenie związków pomiędzy parametrami termicznymi oraz metrykami krajobrazowymi, obliczonymi na podstawie MPHP, NMT SRTM, mapy pokrycia terenu CLC 2012 oraz ortofotomapy. Wyniki wskazały, że w ujęciu sezonowym najniższe wartości temperatury wody cieków nizinnych występują w styczniu, natomiast najwyższe latem, od czerwca do sierpnia. Największe dobowe wahania temperatury obserwowane są w półroczu letnim, przede wszystkim w maju i czerwcu, najmniejsze z kolei w półroczu zimowym, z minimum w styczniu. W ciągu doby przebieg temperatury wody przyjmował z reguły kształt sinusoidy, osiągając wartości minimalne w godzinach porannych, zazwyczaj od 06:00 do 10:00, natomiast wartości maksymalne po południu, od 14:00 do 18:00. W zlewniach objętych długoterminowym monitoringiem temperatury wody zróżnicowanie parametrów termicznych było nieistotne statystycznie, a główną przyczyną kontrastów termicznych okazała się działalność człowieka. W przypadku niewielkich dopływów Świdra analiza statystyczna pozwoliła na wyróżnienie dwóch głównych grup, odznaczających się odmienną zmiennością temperatury wody. Tam też udowodniono, że parametry termiczne były w sposób istotny statystycznie skorelowane z powierzchnią zlewni, spadkiem koryta, jego zacienieniem oraz współczynnikiem morfometrii koryta. W cechach fizyczno-geograficznych zlewni oraz antropopresji znalazła odzwierciedlenie także jakość dopasowania oraz wartości parametrów liniowych i logistycznych modeli regresji, wiążących temperaturę wody i temperaturę powietrza. Wykazano w końcu, że badane cieki odznaczają się korzystnymi warunkami termicznymi zarówno dla ciepłolubnych, jak i zimnolubnych gatunków ryb. Przedstawione w pracy wnioski, oprócz poszerzenia wiedzy teoretycznej dotyczącej warunków termicznych cieków nizinnych, stanowią cenny materiał dla użytkowników rybackich oraz instytucji ochrony środowiska.Summary: The thermal regime plays a fundamental role in the functioning of the lotic environment; maximum temperature determines the boundaries of the occurrence of fish species and invertebrates, seasonal and diurnal water temperature variations affect their bioenergetics and the rate of physiological processes, while the timing of specific water temperature values during the year is important in the context of spawning and migrations. Despite the ecological significance of water temperature, stream thermal regime was a rarely discussed research topic in Polish hydrological literature. The purpose of this dissertation was thus focused on determining the spatiotemporal differentiation of selected features of the thermal regime of lowland streams. The research area covered the catchments of four rivers flowing around Warsaw: the Jeziorka, Rządza, Świder, and Utrata rivers. Empirical data was obtained from the field experiment conducted using digital water temperature recorders; it consisted of three independent stages characterized by a different time and spatial range. Long-term temperature monitoring (05.2015 – 10.2017) covered 9 points located in the four mentioned catchments, while in 2016 and 2017 summer half-year measurements were additionally carried out in 8 points located in the longitudinal profile of the Świder and Utrata rivers, as well as in 15 small tributaries of the Świder River. On the basis of the measurement data, thermal parameters were calculated, having both statistical (measures of magnitude and variability) and ecological justification (duration of optimal water temperature for coldwater and warmwater fish guilds). The similarity of points in terms of thermal parameters was determined using cluster analysis (Ward method) and statistical tests. Also, the relative frequency of daily water temperature extremes timing was calculated, as well as linear and logistic regression models, which related the mean daily, weekly, and monthly water temperature values with relevant air temperature values. The use of multiple regression models made it possible to determine the relationships between thermal parameters and landscape metrics, which were calculated on the basis of digital hydrographic map, DEM SRTM, CLC 2012 land cover map, and orthophotomap. The results indicated that seasonally, the lowest temperature values of lowland rivers occur in January, while the highest in the summer, from June to August. The largest daily temperature fluctuations are observed in the summer half-year, mainly in May and June, while the lowest in the winter half-year, with a minimum in January. In the diurnal timescale water temperature has a clear sinusoidal pattern, reaching minimum values in the morning, usually from 6:00 to 10:00, while the maximum values in the afternoon, from 14:00 to 18:00. In catchments covered by the long-term monitoring of water temperature, the differentiation of thermal parameters was statistically insignificant, and the main reason for thermal contrasts was human activity. In the case of small tributaries of the Świder River, statistical analysis allowed for the distinguishing of two main groups, characterized by different variability of water temperature. In such catchments thermal parameters were statistically significantly related with the catchment area and its slope, channel shading, and the width:depth ratio. Landscape metrics and anthropopressure were also the reason for the variability of the fit quality and regression parameters of linear and logistic models. Finally, it was shown that the studied rivers are characterized by favorable thermal conditions for both warmwater and coldwater fish guilds. The conclusions presented in the dissertation, in addition to expanding the theoretical knowledge regarding the thermal conditions of lowland rivers, are considered as valuable material for fisheries managers and environmental protection institutions
The Passion and the Intuition. Portrait of Women in Maria Grossek-Korycka’s Writings
No full textInspiracją do powstania cyklu felietonów ukazujących się w tygodniku „Bluszcz” w latach 1923-1926 była książka Giny Lombroso pt. Dusza kobiety, wydana po raz pierwszy w 1920 roku oraz tłuma-czona na niemal wszystkie języki europejskie. W Polsce jedynie we fragmentach drukowana była przez „Bluszcz” w roku 1928, po wydaniu zbiorowym esejów „Świat kobiecy”. Dla Grossek-Koryckiej włoskie rozważania były jednak inspiracją i punktem wyjścia do refleksji na temat sytuacji kobiet polskich.
Pierwsza część rozprawy poświęcona jest postaci autorki, dziś nieznanej. Jeśli jest identyfikowana, to przede wszystkim jako poetka, w drugiej kolejności jako autorka tekstów filozoficzno-etycznych, rza-dziej jako pisarka, tłumaczka i publicystka. Poprzez analizę różnorodnego materiału archiwalnego oraz drobnych fragmentów wspomnień autorki, drukowanymi m.in. w kieleckiej prasie codziennej, udało mi się ustalić fakty biograficzne oraz odtworzyć jej drogę życiową. Zarówno wiek (63 lata), jak i doświad-czenia musiały mieć wpływ na ton cyklu oraz ujęcie tematyki, ale co ważne – ujawniały międzyepokową osobowość samej autorki.
Drugi rozdział pracy poświęcony został percepcji felietonów przez czytelników, międzywojen-nych i współczesnych krytyków literackich oraz badaczy literatury. Ważne w tym kontekście są także międzywojenne uwagi na temat twórczości kobiecej, które stanowią nieodłączne tło rozważań. Zgroma-dzony materiał wskazuje, że teksty drukowane w tygodniku cieszyły się zainteresowaniem czytelniczek, ale ich wydanie zbiorowe uznała za istotne nieliczna grupa krytyków międzywojnia. Owa druga edycja równie słabym echem odbiła się wśród współczesnych krytyków i historyków literatury, którzy przeważ-nie odnotowywali tylko fakt istnienia felietonistyki w całej spuściźnie literackiej Grossek-Koryckiej.
Zasadnicza część rozprawy zawiera interpretację przedmiotowych tekstów. Towarzyszą jej odnie-sienia do dzieł literackich, tekstów krytycznych i publicystycznych, badań historyczno-kulturowych, które korespondują z tematyką felietonów. Dodatkowo, dla lepszego zrozumienia uwag Grossek-Koryckiej, za-warłam tłumaczenia dzieła Giny Lombroso, które oparłam na tekście oryginału wydanego w Bolonii w 1921 r. pod tytułem Anima della donna.
Analiza skupia się na problemach publicystyki kobiecej Grossek-Koryckiej, które uznałam za klu-czowe dla zrozumienia jej myśli. Ograniczenie to było konieczne ze względu na obszerność i wielowąt-kowość materiału.
2
Pierwsza z części analitycznej dotyczy historycznej teorii małżeństwa oraz jego kondycji w mię-dzywojniu. Podążając za myślą autorki, odtworzyłam proces ewolucji związku małżeńskiego oraz autor-ski pomysł na jego nową formę. Ważną częścią tych rozważań jest zagadnienie kobiecej i męskiej psy-chologii, która warunkuje predyspozycje, zachowania i wybory. Grossek-Korycka, zainspirowana poglą-dami Lombroso, pokazuje na tym tle sposób funkcjonowania związku małżeńskiego.
Relacje, jakie rozgrywają się w świecie kobiecym nie kończą się na tych damsko-męskich. Za równie ważne autorka uznała te międzykobiece. Im właśnie poświeciłam kolejny rozdział pracy. Kobiece pole rywalizacji, bo tak postrzega tę przestrzeń autorka, to także obraz osamotnienia i cierpienia kobiety w gronie pozornie najbezpieczniejszym i najbardziej przyjaznym. Autorka odwoływała się do przeszłości, która zniekształciła relacje między samymi kobietami i apelowała o zbudowanie nowego świata, opartego na wartościach bliskim im samym. W nim szczególną rolę odgrywać miała solidarność kobieca.
Ostatnia część rozprawy dotyczy spraw zawodowych kobiet w kontekście zadań domowych i prób łączenia tych dwóch porządków. Takie ujęcie problematyki wynika z przekonania autorki o rodzinie jako podstawnym środowisku życia i aktywności kobiet. Podążając konsekwentnie za myślami autorki przyj-rzałam się zgromadzonym i opisanym przez nią obserwacjom, a także przedstawiłam autorskie pomysły na polepszenie sytuacji kobiet w kontekście aktywności zawodowej.
Całość podjętych przeze mnie rozważań przekonuje, że teorie jakie wyłaniają się z cyklu Świat kobiecy, a także projekty naprawcze sformułowane przez Grossek-Korycką są ważnym głosem w kwestii emancypacji i zmiany tradycyjnych układów społecznych w latach dwudziestych XX w. Pozostają także ważnym elementem spuścizny literackiej pierwszej polskiej ekspresjonistki.Between 1923 and 1926 Maria Grossek-Korycka wrote a series of columns for the “Bluszcz” weekly magazine, inspired by Gina Lombroso’s “Anima della donna” (The Soul of Woman), the book first published in 1920 and translated into most of the European languages. Though in Poland only some fragments of the Lombroso’s book were published, they induced Grossek-Korycka to reflect on the condition of Polish women.
In the first part of my thesis I take a closer look at the almost forgotten life and legend of Maria Grossek-Korycka. Nowadays she is mostly recognised and remembered as a poet and an author of some esseys on philosophy and ethics, not as a writer, a journalist or a translator. In the process of analysing archives and journals I discovered new biographical facts and managed to reconstruct the life story of Grossek-Korycka.
In the second part of the thesis I focus on the reception and perception of the series of the columns by readers, contemporary and modern critics and scholars in literature. The interwar ideas about female activity in literature gain importance in this context. The collected materials testify that though the journal series was liked and appreciated by the female readers of the weekly, very few critics of interwar literature found it valuable and important. Also, modern critics usually barely mention Świat kobiecy while describing the works of Maria Grossek-Korycka.
The main part of the thesis is attempted at interpretation of the columns. It contains references to the works of literature, journalism and literary criticism, as well as historical and cultural research, all related to the topic of the series. I focused on the main topics and themes of the feminine columns. I also added the translation of some fragments of the second edition of Gina Lombroso’s book published in Bologne in 1921.
The first part of the main analysis revolves around the historical theory of marriage and its status in the interwar period. Thoroughly analysing Grossek-Korycka’s theories published in “Bluszcz”, I reconstructed her idea of partnership in marriage, which was obviously inspired by Lombardo’s views on the matter. The important part of this reflection is how the psychological differences between men and women determine their predispositions, behaviour and choices they make, and how it influences marriage as such.
2
According to Grossek-Korycka, the ralationship between a man and a woman is not the only one that matters. Equally important is a woman-woman relationship, therefore, in the next part of my thesis, competition among women, emotional lonelines and suffering in theoretically safe and friendly environment are considered and described. The columnist appealed to the society of women for solidarity and building a new world based on the values they held.
Eventually, the last part of the thesis focuses on professional activity of women, but only in the context of their domestic duties. Such an approach originates from the columnist’s belief that home and family is the first and the most important habitat for women. However, she suggested some ways of reconciling the two fields of women’s activities, e.g. she prioritized choosing the right profession.
The reading of the series of columns by Maria Grossek-Korycka proves that her voice and her vision of female (and male) soul are important for the discussion about the women’s emancipation and changes in the traditional social order. The series is also an important contribution to the history of Polish literature and journalism
The Idea of Democracy in the Main Polish Political Circles of Galicia 1896-1914
No full textPrzełom XIX i XX wieku przyniósł Austrii demokratyzację życia publicznego. Reformy prawa wyborczego z 1896 oraz 1907 roku oznaczały istotną zmianę dotychczasowego ustroju monarchii Habsburgów. Dla przedstawicieli głównych polskich ugrupowań politycznych Galicji tego okresu było oczywiste, że zjawisko demokratyzacji przekroczy horyzont spraw ustrojowych i sięgnie sfery ekonomii, obyczajów, moralności, a nawet – religii. Rządy ludu miały pogrzebać ancient régime'u i wszystko to, co od wieków stanowiło jego fundament. U jednych wywoływało to nadzieję, u innych lęk i konsternację. Idea demokracji, triumfalnie zstępująca wówczas na arenę dziejów, kojarzyła się rozmaicie. Radykałowie interpretowali ją jako nastanie Państwa Bożego i ostateczne zwycięstwo sprawiedliwości, jej przeciwnicy – chociaż rozumieli, iż nic nie zdoła zawrócić nurtu przemian – przedstawiali ją w złowróżbnej postaci jako zwiastun trudnego do wyobrażenia kataklizmu.Democratisation of public life was brought to Austria at the turn of the twentieth century. The reforms of the vote in 1896 and 1907 indicated a significant change in the current monarchy system. The representatives of the major Polish political groupings of Galicia were evident that the phenomenon of the democratisation was going to exceed the horizons of structural issues and strive for the realm of economics, mores, morality and even religion. The reign of the people was supposed to bury ancient régime and everything which underpinned it for centuries. For some, it evoked hope, for others, fear and dismay. The construct of democracy, descending triumphantly to history, was associated variously. The radicals interpreted it as the advent of the Divine State and the final victory of justice, its opponents, even though they understood that nothing would manage to swing the transition, presented it inauspiciously, as the indication of an unimaginable cataclysm
The role of Sdf-1 in the migration and differnatiation of stem cells during skeletal muscle regeneration
Get PDFDeterminants of entrepreneurship development in the sports area - an example of sport organizers.
No full textCelem pracy jest zaprezentowanie uwarunkowań rozwoju przedsiębiorczości w obszarze sportu na przykładzie działalności organizatorów sportu. Sport jest ważnym obszarem życia gospodarczego i społecznego, a Autorka wykazuje zainteresowanie tym, jakie znaczenie dla rozwoju przedsiębiorczości w tym obszarze mają uwarunkowania wewnętrzne i kontekst. Autorka sięga po metody jakościowe - prowadzi badania etnograficzne: wywiady z organizatorami sportu, analizę tekstów pochodzących z badanej społeczności oraz krytyczną analizę kultury - badania środków masowego przekazu. Na podstawie badań Autorka prezentuje charakterystykę organizatorów sportu, opisuje istotę działania ich organizacji oraz kontekst rozwoju ich przedsiębiorstw. Wyniki badań ukazują szczególne znaczenie czynników kulturowych oraz pasji jako kluczowych uwarunkowań rozwoju przedsiębiorczości w obszarze sportu.The main purpose of the project is to present external and internal factors of entrepreneurship development in the sports industry. Sport is a significant area of the economic and social life. I am interested in what role a wider context plays in the development of the enterprises in this industry. As regards internal determinants, my goal is to describe who the entrepreneurs working in the sports industry are and what competences they possess. Moreover, I am interested in how they define and shape their social roles. As a researcher of the determinants of the entrepreneurship development in sport, I decided to select qualitative methods
Vocabulary size and organization of the mental lexicon in typically developing children and children at risk of specific language impairment SLI
No full textChoć specyficzne zaburzenie językowe (specific language impairment, SLI) dotyka około 7% dzieci (Tomblin, Records & Zhang, 1997), natura tego zaburzenia oraz jego objawy, zwłaszcza w językach innych niż angielski, wciąż nie są do końca poznane. Podstawowym przejawem SLI są trudności w przyswajaniu gramatyki, zarówno na poziomie rozumienia, jak i tworzenia konstrukcji składniowych (van der Lely & Pinker, 2014). Wciąż niejasny jest jednak status właściwości słownika umysłowego – jego rozmiaru, organizacji i dostępu leksykalnego – u dzieci z SLI. Cel teoretyczny rozprawy stanowiła weryfikacja teorii dotyczących rozmiaru oraz organizacji słownika umysłowego u pięcio- i sześcioletnich dzieci z grupy ryzyka SLI w porównaniu do dzieci o typowym rozwoju językowym. Celem praktycznym była ocena użyteczności narzędzi słownikowych służących do pomiaru zasobu słownictwa w przesiewowym rozpoznawaniu SLI. Na podstawie dokonanej przez nauczycieli oceny funkcjonowania językowego dzieci oraz badania standaryzowanym Testem Rozwoju Językowego (Smoczyńska i in., 2015), wyodrębniono trzy grupy: wysokiego ryzyka SLI (n = 20), niskiego ryzyka SLI (n = 29) oraz grupę kontrolną (n = 30). Przeprowadzone analizy międzygrupowe pokazały, że dzieci z grupy wysokiego ryzyka SLI nie tylko gorzej niż pozostałe dwie grupy wykonały wszystkie ujęte w TRJ podtesty, ale przejawiały także poważne deficyty w zakresie zasobu słownictwa, zarówno biernego, jak i czynnego. Grupa wysokiego ryzyka SLI odbiegała od dzieci o typowym rozwoju językowym również pod względem organizacji słownika umysłowego, nie wykazywała natomiast oczekiwanego spowolnienia dostępu leksykalnego. Grupa niskiego ryzyka SLI, choć wskazana przez nauczycieli jako przejawiająca część objawów SLI, nie odbiegała od grupy kontrolnej pod względem poziomu wykonania TRJ, ani żadnego z testów słownikowych. Pod względem liczby wypowiadanych słów w zadaniu opisu obrazka oraz przetwarzania fonologicznego grupa ta osiągała jednak wyniki na poziomie grupy wysokiego ryzyka SLI, istotnie niższe od wyników grupy kontrolnej. Analiza użyteczności różnego typu zadań słownikowych w badaniach przesiewowych sugeruje, że choć żadne z wykorzystanych narzędzi nie może być samodzielnie stosowane w badaniach przesiewowych ryzyka SLI, zastosowanie w nich może znaleźć kombinacja odpowiednio trudnych i rzetelnych testów słownictwa biernego i słownictwa czynnego: Obrazkowego Testu Słownikowego – Rozumienie (OTSR; Haman & Fronczyk, 2012) oraz skróconej wersji Zadania Nazywania Obrazków (ZNO; Haman, Smoczyńska, Łuniewska & Chyl, 2013). Kombinacja ta cechuje się przekraczającymi 85% czułością i swoistością, wystarczającymi na potrzeby badań przesiewowych.Although prevalence of specific language impairment SLI is estimated to be about 7% (Tomblin, Records & Zhang, 1997), the nature of this impairment and its symptoms, especially in languages other than English, is still partially unknown. Difficulties in acquiring grammar, both in terms of comprehension and production of sentences, are the core and most investigated symptoms of SLI (van der Lely & Pinker, 2014). However, it is still unclear whether children with SLI show deficits in other aspects of language, namely vocabulary size, organization of the mental lexicon or lexical access. The theoretical aim of the current thesis was to verify the theories concerning vocabulary size and organization of the mental lexicon in 5-6-year-old children at risk of SLI as compared to typically developing peers. The pragmatic aim of the study was to assess the usability of lexical tasks as potential screening tools for SLI in preschool children. The outcomes of a screening questionnaire filled by preschool teachers and the assessment done with a standardized psychometric test of language development (Test Rozwoju Językowego TRJ, Smoczyńska et al., 2015), resulted in selection of three groups: high risk of SLI (n = 20), low risk of SLI (n = 29), and a control group of typically developing children (n = 30). Between-group comparisons revealed that children at high risk of SLI obtain low scores in all subtests of TRJ, and show major deficits in both passive and active vocabulary size. The group at high risk of SLI underperformed their peers also in the level of the organization of the mental lexicon. However, we did not observe the hypothesized delay in lexical access in this group. The group at low risk of SLI, although indicated by teachers as children with some symptoms of SLI, achieved the same scores as the typically-developing control group in all subtests of TRJ, as well as in all vocabulary tests. However, in terms of the number of words produced during the picture description and the level of phonological processing, the group at low risk of SLI was indistinguishable from the high risk group, and underperformed typically-developing peers. The analysis of sensitivity and specificity of lexical tools suggests that none of the used tasks can be applied alone as a single screening tool for SLI. However, carefully selected tests of active and passive vocabulary size may be used in screening of risk of SLI in preschool children. The combination of Obrazkowy Test Słownikowy – Rozumienie (OTSR; Haman & Fronczyk, 2012) and a shortened version of Zadanie Nazywania Obrazków (ZNO; Haman, Smoczyńska, Łuniewska & Chyl, 2013) obtained both sensitivity and specificity higher than 85%, which is sufficient for screening