Repozytorium UW
Not a member yet
2396 research outputs found
Sort by
Family, education and peer group environment factors influencing early school leaving
No full textPrzedmiotem niniejszej pracy jest zjawisko wczesnego przerywania nauki
szkolnej, a ściślej rola czynników społecznych wpływających na przerwanie nauki
przez młodzież. Problematyka „wypadania” uczniów z systemu szkolnego jest
ważna, nie tylko w Polsce, również w całej Unii Europejskiej, gdyż szkoły i systemy
edukacyjne wydają się nie nadążać za globalnym rozwojem technologicznym,
społecznym i ekonomicznym. Tradycyjne systemy edukacyjne nie są w stanie
dostosować się do nowych realiów, co ilustruje znamiennie wysoki wskaźnik
przedwczesnego kończenia nauki (ESL – early school leaving, lub ELET – early
leavers from education and training) w Unii Europejskiej. Wskaźnik ten, w 2010
roku, w momencie wprowadzania strategii „Europa 2020” , w której obniżenie
odsetka osób przedwcześnie kończących naukę jest jednym z celów, wyniósł 13,9%
(średnia dla 28 krajów UE). W Polsce, według danych Eurostatu1
, współczynnik ten
w 2010 roku wyniósł 5,4%. Jest on o wiele niższy niż w większości krajów Unii
Europejskiej, a także niższy niż średnia całej Unii.
Celem głównym pracy jest zbadanie przyczyn zjawiska wczesnego
porzucania edukacji, czyli próba określenia wpływu różnych czynników na zjawisko
przedwczesnego kończenia nauki, jak również na decyzję o ponownym podjęciu
nauki przez młodych dorosłych. Ponadto, określiłam następujące cele szczegółowe:
1) poznanie mechanizmów i procesów wpływających na wczesne porzucenie nauki
szkolnej, 2) poznanie motywacji powrotu młodzieży do systemu edukacji
i ponownego podjęcia nauki, 3) poznanie stosowanych przez szkoły strategii
zapobiegania zjawisku przedwczesnego kończenia edukacji. Ciekawe było poznanie
1 Kod wskaźnika: t2020_40
9
opinii młodzieży, która była i jest zagrożona wypadnięciem z systemu edukacji, a co
za tym idzie, zagrożona wykluczeniem społecznym. Poznanie zagadnienia z tej
perspektywy jest niezwykle użyteczne przy tworzeniu rekomendacji dotyczących
przeciwdziałania wczesnemu porzucaniu edukacji. Do sformułowania rekomendacji
szczególnie interesujące były motywy słuchaczy centrum kształcenia ustawicznego
dotyczące powrotu do szkoły. Poznając podwójne doświadczenie tych, co wrócili do
systemu szkolnego (analizując powody, które doprowadziły do porzucenia przez
nich szkoły, oraz te, dzięki którym wrócili do szkoły), można w przyszłości
udoskonalać działania podejmowane na rzecz zapobiegania wczesnemu porzucaniu szkoły przez uczniów
Aktywność spoczynkowa EEG w zaburzeniach świadomości
No full textThe following thesis presents the results of a systematic research on resting-state electroencephalographic (EEG) activity in disorders of consciousness. First of all, the thesis discusses the state-of-the-art knowledge of the methods currently used to assess the level of consciousness, focusing on the neuroimaging techniques used in the diagnosis of patients with impaired consciousness after a severe brain injury. Active and passive paradigms are discussed, along with the measures reflecting circadian activity and the structure of resting-state connectivity networks. In the experimental part, we present the data, including overnight EEG recordings from the pediatric patients with disorders of consciousness from The Alarm Clock Clinic, used to assess sleep architecture and resting-state connectivity patterns. The discriminating value of the proposed measures in differentiating the patients behaviorally diagnosed as unresponsive from those in the minimally conscious state was evaluated with machine learning techniques.W niniejszej pracy przedstawiono wyniki badań nad elektroencefalograficzną (EEG) aktywnością spoczynkową w zaburzeniach świadomości. Pierwsza część pracy zawiera opis metod neuroobrazowania stosowanych w diagnostyce pacjentów po ciężkich urazach mózgu znajdujących się w stanie zaburzeń świadomości. Dyskutowane są paradygmaty pasywne i aktywne, a także wskaźniki związane z cyklem okołodobowym oraz strukturą połączeń w mózgu. Część eksperymentalna zawiera opis danych, w tym całonocnych zapisów polisomnograficznych, pochodzących od pacjentów z kliniki "Budzik"', które w ramach niniejszej pracy analizowane były pod kątem potencjalnych zastosowań diagnostycznych w dwóch głównych podejściach -- poprzez badanie architektury snu oraz struktury połączeń w spoczynkowym EEG. Wartość diagnostyczną zaproponowanych wskaźników w różnicowaniu pacjentów sklasyfikowanych według oceny behawioralnej jako świadomych, od tych nie przejawiających oznak świadomości, zbadano przy pomocy technik uczenia maszynowego
Binding non-signatories to an arbitration agreement
No full textPrzedmiotem badań rozprawy doktorskiej jest problematyka związania podmiotów trzecich umową arbitrażową. Na potrzeby rozprawy sformułowano tezę badawczą, wedle której aktualne regulacje prawne oraz praktyka orzecznicza są niewystarczające i nie służą szerszemu rozwojowi instytucji w prawie polskim. W efekcie nieprzygotowanie doktryny i orzecznictwa w zakresie wykładni klauzul arbitrażowych może skutkować stanem niepewności wśród użytkowników arbitrażu. W konsekwencji sformułowano dwa cele badawcze pracy.
Pierwszym celem było zbadanie istniejącego stanu rzeczy w zakresie obecnie obowiązujących przepisów prawa polskiego oraz praktyki orzeczniczej. Przeprowadzone badania doprowadziły do wniosku, że pewne grupy uregulowań nie będą przydatne w celu wiązania podmiotów trzecich umową arbitrażową. Jednocześnie zidentyfikowano sporą grupę uregulowań, która może być wykorzystywana w tym celu.
Drugim celem badawczym pracy było sformułowanie wniosków dotyczących możliwości uzupełnienia krajowej regulacji prawnej. W tym celu przeprowadzono badania prawnoporównawcze na czterech wybranych, reprezentatywnych systemach prawa obcego. Analiza zagranicznych rozwiązań potwierdziła zasadność poszerzenia polskiej regulacji
o przepisy regulujące przebicie zasłony korporacyjnej.
Rozprawa została podzielona na trzy główne rozdziały. W rozdziale pierwszym wskazano oraz zwięźle omówiono krajowe i międzynarodowe akty prawne regulujące umowę arbitrażową. Następnie przedstawione zostały ogólna konstrukcja oraz charakter prawny umowy arbitrażowej. Jako że często wskazuje się na znaczenie formy w kontekście zakresu podmiotowego umowy arbitrażowej, istotnym zagadnieniem wstępnym poddanym analizie
w tej części rozprawy jest forma umowy arbitrażowej. Rozdział zawiera również omówienie zasady niezależności umowy arbitrażowej oraz uprawnienia sądu polubownego do badania swojej właściwości.
Rozdział drugi poświęcono zakresowi podmiotowemu umowy arbitrażowej w czterech reprezentatywnych systemach prawa obcego. Poddane analizie porządki prawne obejmują systemy normatywne Anglii i Walii, Francji, Szwajcarii oraz USA. Powyższy wybór uwzględnia zarówno systemy prawa kontynentalnego, tj. germański (Szwajcaria) i romański (Francja), jak i systemy common law (Anglia i Walia, USA). Przy wyborze istotne były szczególne cechy każdego ze wskazanych systemów prawa obcego.
Analizę rozwiązań szczegółowych każdorazowo poprzedzono uwagami ogólnymi, odnoszącymi się do regulacji prawnych oraz środowiska arbitrażowego. Badaniu prawnemu poddano najbardziej charakterystyczne dla każdego systemu konstrukcje, za pomocą których sądy i trybunały dokonują wiązania podmiotów trzecich umową arbitrażową.
Trzeci rozdział rozprawy poświęcono analizie konstrukcji prawnych w prawie polskim umożliwiających wiązanie podmiotów trzecich umową arbitrażową. Badaniu poddano orzecznictwo Sądu Najwyższego oraz sądów niższych instancji. Szczególną uwagę poświęcono orzeczeniom Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego, dotyczącym przebijania zasłony korporacyjnej. Wynika to z faktu, że konstrukcja przebicia zasłony korporacyjnej została wprowadzona do polskiego systemu prawnego w drodze orzecznictwa
z zakresu prawa pracy. Mając na uwadze rozwój instytucji w zagranicznej praktyce arbitrażowej zasadne było postawienie pytania, czy instytucja ta mogłaby znaleźć zastosowanie również w krajowym arbitrażu.
W ostatniej części pracy – podsumowaniu – przedstawiono najważniejsze wnioski
de lege lata oraz sformułowano postulaty de lege ferenda.The subject of the PhD thesis research is the issue of binding non-signatories to arbitration agreements. For the purposes of the dissertation, a research thesis was formulated that current legal regulations and jurisprudence practice are insufficient and do not serve the broader development of the institution in Polish law. As a result, failure to prepare domestic doctrine and judicial practice regarding the interpretation of arbitration agreements may result in a state of uncertainty among arbitration users. Consequently, two research objectives were formulated.
The first objective was to examine the current state of affairs in the area of currently applicable provisions of Polish law and judicial practice. The conducted research led to the conclusion that certain groups of regulations would not be useful in binding non-signatories to arbitration agreements. At the same time, the author identified a large group of regulations that may be used for that purpose.
The second objective was to formulate conclusions regarding the possibility of supplementing Polish law with new regulation. For this purpose comparative legal research was conducted on four selected representative foreign legal systems. Analysis of foreign solutions confirmed the need of supplementing Polish law with regulations governing the institution of piercing the corporate veil.
The dissertation is divided into three main chapters. The first chapter indicates and briefly discusses both national and international legal acts regulating arbitration agreements. The general structure and legal character of an arbitration agreement is covered. As the importance of form of an arbitration agreement is often pointed out in this context, this preliminary issue is analysed in this part of the dissertation. The chapter also discusses the separability doctrine and the arbitral tribunal's right to decide on its jurisdiction
(the Competence-Competence principle).
The second chapter is devoted to the personal scope of the arbitration agreement in four selected, representative foreign legal systems. These legal systems include England and Wales, France, Switzerland and the United States of America. The above selection includes both continental law systems, i.e. Germanic (Switzerland) and Romanesque (France), as well as common law systems (England and Wales, United States).
Each time the analysis of detailed solutions is preceded by general remarks regarding legal regulations and arbitration practice in each of these systems. The legal research covered most characteristic institutions of each system, by means of which courts and arbitral tribunals bind non-signatories to arbitration agreements.
The third chapter is devoted to the analysis of Polish legal institutions that enable binding non-signatories to arbitration agreements. The case law of the Supreme Court as well as lower courts was examined. Particular attention was paid to the rulings of the Supreme Court's Labour and Social Security Chamber regarding piercing the corporate veil. This is due to the fact that the institution has been introduced to the Polish legal system by way of labour law cases. Considering the development of the institution in foreign arbitration practice, it was reasonable to examine whether it could be useful in domestic arbitration.
The last part of the work presents the most important comments de lege lata and de lege ferenda
School culture as a factor of integration of Polish and German youth
No full textPraca doktorska jest próbą odpowiedzi na zganienia związane z czynnikami
integracyjnymi, jakie może pełnić kultura szkolna zarówno w polskiej szkole, jak i
niemieckiej.
W pierwszej części pracy opisane jest pojęcie kultury organizacyjnej oraz kultury
szkoły jako jej odmiany, gdzie omówione zostały uwarunkowania, funkcje oraz przejawy
i składniki kultury szkoły. Również przedstawiono zagadnienie związane z oddziaływaniem
kultury narodowej na kulturę organizacyjną szkoły. W pracy poruszany jest wpływ kultury
szkolnej na jej funkcjonowanie, analizowany jest również wpływ wartości i norm
występujących w środowisku szkolnym i lokalnym na zachowania uczniów i nauczycieli.
W drugiej części rozprawy zostały omówione strategie edukacyjne integrującej się
Europy. Wskazano na teorie rozwoju szkolnictwa, jakie wystąpiły w Europie oraz
przedstawiono idee europejskie i wielokulturowość jako czynniki zmian kultury szkolnej.
Z uwagi na to, że świat wartości odzwierciedla się w sposób wyraźny w sferze celów,
funkcji wychowawczych, w części trzeciej omówiono systemy szkolne Polski i Niemiec w
aspekcie kulturowym. W szkołach zawarte są cele, które realizowane są poprzez między
innymi szkolne programy wychowawcze, szkolne misje i wizje. Dla zrozumienia tych celów
w pracy dokonano identyfikacji, jakie w badanym środowisku obowiązują systemy wartości,
które mogą być czerpane z tradycji narodowej, lokalnej, czy systemów wartości religijnych,
wokół czego ogniskuje się ceremoniał i obyczajowość szkolna
w szkole polskiej i niemieckiej. Cześć trzecia zawiera również analizę systemów
edukacyjnych w Polsce i Niemczech, analizując aspekt podobieństw i różnic obu rozwiązań
oświatowych.
W części czwartej pracy poruszono tematy związane z rolami społecznymi w szkołach
oraz interakcje personale w aspekcie kulturowym i uwarunkowań kulturowych.
Przedstawiono system zarządzania szkołą i panujące w niej relacje, komunikowanie się
i przekaz informacji, właściwy klimat pracy szkoły/kultura dydaktyczna oraz wpływ
autorytetu nauczyciela na tworzenie kultury szkoły w aspekcie sytemu polskiego, jaki
również niemieckiego.
Część piąta zawiera omówienie metodologiczne badań, celowość rozprawy oraz
zasadność wykorzystania takich, a nie innych narzędzi badawczych.W części szóstej pracy zawarta jest analiza badań szkół polskich i niemieckich oraz
analiza porównawcza wyników badań obu kultur szkolnych.
W podsumowaniu zamieszczono rekomendacje, które zdaniem autorki mogą
przyczynić się do jeszcze większego poznania badanego tematu oraz ujęcia tematu z różnych
perspektyw badawczych.The PhD thesis is an attempt to answer the questions related to the integration factors that
school culture can play in both Polish and German schools.
The introduction gives brief motivation of the work and author’s previous studies and
experiences.
The second chapter describes the concept of organizational culture and school culture
as its variants, where the conditions, functions and manifestations of school cultures are
discussed. Also the issue related to the impact of national culture on the organizational culture
of the school is presented. The work touches on the influence of school culture on its
functioning, and the impact of values and norms in the school and local environment on the
behavior of students and teachers is also analyzed.
In the third part of the dissertation, the educational strategies of the integrating Europe
are discussed. The theories of educational development that occurred in Europe are presented
and European ideas and multiculturalism as factors of changes in the school culture were
pointed out. Due to the fact that the world of values is clearly reflected in the sphere of goals,
educational functions, the fourth part discusses the school systems of Poland and Germany in
the cultural aspect. In schools, there are goals that are implemented through, inter alia, school
educational programs, school missions and visions. In order to understand these goals, the
work identifies what value systems exist in the studied environment that can be derived from
national, local or religious values, around which the ceremonial and school customs are
focused.in Polish and German schools. The third part also contains an analysis of educational
systems in Poland and Germany, analyzing the aspect of similarities and differences between
the two educational solutions.
In the fifth part of the work the issues related to social roles in schools and
personalities interactions in the cultural aspect and cultural conditions were discussed.
The school management system and the relations in it were discussed, as well as
communication and information transfer, proper school climate / didactic culture and the
influence of the teacher's authority on creating a school culture in the aspect of the Polish and
also German systems.
The sixth part contains a methodological discussion of research, purposefulness of the
dissertation and the legitimacy of using such research tools instead of other ones.The seventh part of the study contains an analysis of Polish and German schools'
research and a comparative analysis of the results of both school cultures.
The summary includes recommendations that, in the author's opinion, may contribute
to an even greater understanding of the subject under study and the formulation of the topic
from various research perspectives
Koncepcja kwalifikacji prawno-podatkowej pozwoleń na emisję gazów cieplarnianych na przykładzie regulacji w prawie francuskim i polskim
Full text linkSTRESZCZENIE PRACY DOKTORSKIEJ
mgr Mai Czarzasty-Zybert
pod tytułem „Koncepcja kwalifikacji prawno-podatkowej pozwoleń na emisję gazów cieplarnianych na przykładzie regulacji w prawie francuskim i polskim”
Głównym celem pracy jest analiza modelu prawnego pozwoleń na emisję gazów cieplarnianych, kwalifikacja prawno-podatkowa pojęcia pozwolenia na emisję gazów cieplarnianych, w tym próba jego definicji niezbędnej dla obrotu prawnego w zakresie prawa finansowego. Tłumaczenie oryginalnej angielskiej wersji Dyrektywy 2003/87/WE na język polski pozwala na stosowanie zamiennie pojęcia „uprawnienia” do emisji gazów cieplarnianych z „pozwoleniem” do emisji gazów cieplarnianych.
Podstawowe akty dotyczące zmian klimatu - Protokół z Kioto oraz Dyrektywa 2003/87/WE nie określiły charakteru prawnego uprawnień do emisji gazów cieplarnianych. To pominięcie wydaje się być celowe, aby państwa członkowskie mogły uregulować tę problematykę samodzielnie.
Dyrektywa 2014/65/UE w sprawie rynków instrumentów finansowych („Dyrektywa MiFID II”) stanowi, że uprawnienia do emisji powinny być uznane za instrumenty finansowe. Zmiana ta została wprowadzona jedynie w drodze rozszerzenia Załącznika I, Sekcji C dotychczasowej Dyrektywy MiFID o nowy punkt 11, w którym dopisana została kolejna kategoria instrumentów finansowych obejmująca uprawnienia do emisji.
Analiza natury prawnej uprawnienia na emisję z punktu widzenia historycznego stanowi rozdział I pracy. W tym rozdziale wskazano na to, jak wzrost emisji zanieczyszczeń do atmosfery doprowadził do nieodwracalnych zmian klimatycznych na skalę globalną, co spowodowało, iż rządy państw podjęły wspólną walkę na arenie międzynarodowej o ograniczenie emisji gazów cieplarnianych do atmosfery.
W rozdziale II pracy zwrócono uwagę na istotną rolę Unii Europejskiej w międzynarodowych negocjacjach prowadzących do powstania Protokołu z Kioto w 1997 r. i Dyrektywy 2003/87/WE. Dyrektywa 2003/87/WE ustanowiła program handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych na obszarze Wspólnoty. Celem jego jest promowanie zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych w sposób opłacalny i ekonomicznie efektywny. Prawodawca europejski nie podjął się szczegółowego wskazania prawnego charakteru uprawnień do emisji.
W związku z brakiem kwalifikacji prawnej uprawnień do emisji oraz ich podatkowych regulacji, same uprawnienia do emisji stały się przedmiotem oszustw podatkowych tzw.
oszustw karuzelowych w krajach UE. Zjawisko oszustw karuzelowych w zakresie VAT stało się powszechne po zniesieniu barier celnych pomiędzy poszczególnymi państwami członkowskimi, tj. z dniem 1 stycznia 1993 r. Remedium na oszustwa karuzelowe miało być wprowadzenie fakultatywnego i tymczasowego stosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia zawartego w Dyrektywie Rady 2010/88/UE.
W związku z ominięciem w dokumentach międzynarodowych tematu kwalifikacji prawnej uprawnień do czasu wprowadzenia Dyrektywy MiFID II, francuski ustawodawca uznał za konieczne opracowanie definicji prawnej pozwoleń na emisję. Analizuję ją w rozdziale IV i V pracy.
W większości państw członkowskich objętych systemem handlu emisjami, w tym w Polsce, nie ma prawnej definicji uprawnień do emisji. Dlatego też rozdział VI pracy poświęcony został polskiemu ustawodawstwu w zakresie systemu handlu emisjami. Specyfiką polską jest kwestia wykorzystania instrumentu uprawnienia do emisji gazów cieplarnianych, jako służącego wyłudzeniom zwrotu VAT, co szczegółowo jest opisane w rozdziale VII pracy.
W rozdziale VIII pracy podjęto próbę określenia, do jakiej kategorii praw należy zakwalifikować uprawnienia do emisji lub przynajmniej cechy jakiej (jakich) kategorii praw uprawnienia do emisji wykazują w największym stopniu. To prawo nowego typu posiada następujące cechy:
• jest dobrem;
• jest zamienne;
• jest zużywalne;
• jest prawem imiennym jako przedmiot zarejestrowany na koncie otwartym w imieniu każdej osoby posiadającej uprawnienie do emisji.
Ostatnie trzy podrozdziały zostały poświęcone kwalifikacji uprawnień do emisji jako quasi niematerialnemu dobru ruchomemu i wynikających z niej konsekwencji prawnych.
Praca doktorska przygotowana została z uwzględnieniem stanu prawnego na dzień 1 stycznia 2019 r.SUMMARY OF THE DOCTOR’S THESIS
of
Maja Czarzasty-Zybert, Master of Law
under the title "The concept of legal and tax qualification of greenhouse gas emission allowances on the example of regulations in French and Polish law"
The main purpose of the thesis is to analyze the legal model of greenhouse gas emission allowances, legal and tax qualifications of the concept of emission allowance, including an attempt to define it necessary for legal transactions in the field of financial law. The translation of the original English version of Directive 2003/87/EC into Polish allows the term "greenhouse gas emissions allowances" to be used interchangeably with "greenhouse gas emissions permits".
Basic acts regarding climate change - The Kyoto Protocol and Directive 2003/87/EC did not specify the legal nature of greenhouse gas emission allowances. This omission seems to be expedient so that Member States can regulate this issue themselves.
Directive 2014/65/EU on markets of financial instruments ("MiFID II Directive") provides that emission allowances should be considered financial instruments. This change was introduced only by extending Annex I, Section C of the current MiFID Directive by a new point 11, in which another category of financial instruments including emission allowances was added.
An analysis of the legal nature of emission allowances from a historical perspective provided by chapter I of this paper. This chapter indicates how the increase in emissions of pollutants into the atmosphere had led to irreversible climate change on a global scale, which took the governments to undertake joint effort on the international scene to reduce greenhouse gas emissions to the atmosphere, by means of legal and financial mechanisms.
The chapter II of the paper draws attention to the important role of the European Union in international negotiations leading to the creation of the Kyoto Protocol in 1997 and Directive 2003/87/EC. Directive 2003/87/EC established a scheme for greenhouse gas emission allowances trading within the Community. Its purpose is to promote the reduction of greenhouse gas emissions in a cost-effective and economically efficient manner. The European legislator has not undertaken a detailed indication of the legal nature of emission allowances.
Due to the lack of legal qualification of emission allowances and their tax regulations, emission allowances themselves have become the subject of tax fraud the so-called carousel fraud in EU countries. The phenomenon of carousel fraud in the field of VAT became common
case after the lifting of customs barriers between individual Member States, i.e. from 1 January 1993. The remedy for carousel fraud was to be the introduction of the optional and temporary application of the reverse charge mechanism contained in Directive 2010/88/EU.
Due to the fact that the legal classification of allowances had been omitted in international documents until the MiFID II Directive was introduced, the French legislator considered it necessary to develop a legal definition of emission permits. I analyze it in chapter IV and V of the thesis.
In most Member States covered by the emissions trading scheme, including Poland, there is no legal definition of emission allowances. Therefore, chapter VI was dedicated to Polish legislation in the field of the emissions trading system. The negative polish specificity is the issue of using emission allowances instrument as defraudation for VAT refunds, as described in detail in chapter VII of the thesis.
The chapter VIII of the thesis attempts to determine to which category of law, emission allowances should be classified or at least the characteristics of what category/categories of law, emission rights are closest to. This new type of right has the following features:
• is good;
• is convertible;
• is consumable;
• is a registered right as an object registered on the account opened on behalf of every person with emission allowances.
The last three subchapters have been dedicated to the qualification of emission allowances as quasi-intangible, movable property and the legal consequences resulting from.
The doctor’s thesis was prepared taking into account the legal status as of January 1, 2019
Military Discipline and Justice in the Crown of Poland in the Times of Wars with the Ottoman Empire (Second Half of the 17th Century)
No full textCelem niniejszego studium jest zaprezentowanie w maksymalnie szerokim kontekście militarnym, politycznym i prawnym organizacji i funkcjonowania wojskowego wymiaru sprawiedliwości w wojsku koronnym, jak również próba odpowiedzi na pytanie, jak dużą rolę pełniło ono w całościowym systemie utrzymania dyscypliny w armii w dobie wojen polsko-litewskiej Rzeczypospolitej z Imperium Osmańskim w drugiej połowie XVII w. Praca została podzielona na pięć rozdziałów. W pierwszym zaprezentowano krótki rys historyczny rozwoju wojskowego wymiaru sprawiedliwości w polsko-litewskiej Rzeczypospolitej i innych państwach europejskich w epoce wczesnonowożytnej, a także system źródeł prawa wojskowego obowiązującego w Koronie w drugiej połowie XVII w. Rozdział drugi przedstawia polityczne uwarunkowania funkcjonowania wojskowego wymiaru sprawiedliwości – wpływ działalności sejmu i sejmików na dyscyplinę, prawo i sądownictwo wojskowe. Kwestie te zostały potraktowane dość obszernie właśnie po to, aby wskazać na społeczny kontekst pracy sądów wojskowych – społeczne oczekiwania wobec sądownictwa wojskowego i nierzadko bardzo krytyczne oceny jego działalności. Kolejne rozdziały opisują organizację i funkcjonowanie poszczególnych sądów wojskowych: rozdział trzeci – niższych sądów wojskowych: sądów chorągiewnych i regimentowych, a także sądów artyleryjskich (które podobnie jak sądy chorągiewne i regimentowe były zwoływane doraźnie), rozdział czwarty – wyższe sądy wojskowe: sądy generalne zaciągu narodowego i cudzoziemskiego, wreszcie rozdział piąty – sądu hetmańskiego i sądów regimentarskich. Całość zamyka podsumowanie i aneks, w którym zamieszczono przykładowe dokumenty związane z działalnością koronnych sądów wojskowych w drugiej połowie XVII w.The purpose of this dissertation is to present the organization and functioning of military justice in the Polish Crown Army in the broadest possible military, political and legal context. It is also an attempt to answer the question what was the role that military judiciary played in the overall system of maintaining military discipline in the time of wars between the Polish-Lithuanian Commonwealth and the Ottoman Empire in the second half of the 17th century. The thesis is divided into five chapters. The first chapter presents a short historical overview of the development of military justice in the Commonwealth and other early modern European states, as well as the system of the sources of military law in the Crown of Poland in the second half of the 17th century. The second chapter shows political preconditions of the operation of military justice: the influence of the activity of the sejm and sejmiks on military discipline, law and judiciary. These issues were treated quite extensively in order to expose the social context of the functioning of courts-martial: social expectations of military justice system and often very critical opinions about its activity. Subsequent chapters describe organisation and functioning of individual courts-martial: the third chapter – lower courts-martial: company and regimental courts (sądy chorągiewne, sądy regimentowe) as well as artillery courts (sądy artyleryjskie, which like company and regimental courts were convened on an interim basis); the fourth chapter – higher courts-martial: general courts of domestic and foreign enlistment (wojskowy sąd generalny zaciągu narodowego, wojskowy sąd generalny zaciągu cudzoziemskiego); finally the fifth chapter – the hetman’s court (sąd hetmański) and hetman lieutenant’s courts (sądy regimentarskie). The whole dissertation ends with the summary and the appendix that includes exemplary documents related to the activity of Polish military justice in the second half of the 17th century
Legal and organizational aspects of incorporating Sudetenland and Austria into the Reich
No full textNazizm lat 1933-1945 jest jednym z dwóch wielkich totalitaryzmów ukształtowanych w XX wieku. Prawa człowieka są pojęciem obcym totalitaryzmowi. Dwa wielkie totalitaryzmy XX wieku to komunizm i nazizm. Ich wcielanie w życie dokonywało się poprzez ujednolicenie struktur państwa i monopartii. Nazizm charakteryzował się rasizmem oraz antysemityzmem, kolektywizmem społecznym, a także antyindywidualizmem.
System organizacji i prawa państwa nazistowskiego został wykorzystany podczas aneksji Sudetenlandu oraz Austrii. Niemiecki totalitaryzm jest nieodłącznie związany z historią Niemiec – przede wszytkim z pruską tradycją ustrojową.
Prawny i organizacyjny aspekt wcielenia anektowanych terytoriów jest szczególnie ważny w świetle historii ustroju oraz doktryn. Pokazuje on np. mechanizmy prawne przejęte od Prus i II Rzeszy.
Wzorowy podział administracyjny i terytorialny III Rzeszy miał ukształtować się właśnie w oparciu o kazus Ostmark i Sudetenland.
Sądownictwo powszechne i specjalne również było ważnym czynnikiem ujednolicenia wcielonych terenów. Ukształtowana w Prusach i II Rzeszy struktura sądów powszechnych także została implementowana na terytoria anektowane i podporządkowana bezpośredniemu nadzorowi Rzeszy.
Zgodnie z politycznym i ideologicznym zamysłem prawo, ustrój i administracja,
a także proces i sądownictwo, mają przekształcić społeczeństwa terenów anektowanych tak, aby zanikła pamięć o jakichkolwiek uwarunkowaniach historycznych i regionalnych. Zmiany w strukturze administracyjnej i nowo wprowadzone akty prawne stanowiły jeden z podstawowych środków realizacji tego celu.Nazism of 1933-1945 is one of the two great totalitarianisms shaped in the 20th century. Human rights are a foreign notion of totalitarianism. The two great totalitarianisms of the 20th century are communism and Nazism. Their implementation took effect through the unification of state structures and monoparties. Nazism was characterized by racism and anti-Semitism, social collectivism, as well as anti-individualism.
The system of organization and law of the Nazi state was used during the annexation of Sudetenland and Austria. German totalitarianism is inseparably connected with the history of Germany - above all with the Prussian systemic tradition.
The legal and organizational aspect of the incarnation of annexed territories
is particularly important in the aspect of the history of the system and doctrines. It shows, for example, legal mechanisms taken over from Prussia and the Second Reich.
The exemplary administrative and territorial division of the Third Reich was to take shape based on the Ostus and Sudetenland case.
The general and special judiciary was also an important factor in the unification
of incorporated areas. The structure of common courts shaped in Prussia and the Second Reich was also implemented into territories annexed and subordinated to the direct supervision of the Reich.
According to the political and ideological idea, law, system and administration, as well as the trial and judiciary, are to transform the societies of annexed areas so that the memory
of any historical and regional ones will disappear. Changes in the administrative structure and newly introduced legal acts constituted one of the basic means of achieving this goal
The prohibition of discrimination in access to goods and services in the context of customers’ and service providers’ fundamental rights in the European Union law
No full textPraca poświęcona jest relacjom pomiędzy zakazem dyskryminacji w dostępie dóbr i usług a prawami podstawowymi usługobiorców i usługodawców w prawie Unii Europejskiej, jak również relacjom pomiędzy tymi prawami. Głównym celem pracy było przeanalizowanie wzajemnych stosunków między wskazywanymi pojęciami oraz określenie metod rozwiązywania ewentualnych konfliktów między nimi.
W pracy zidentyfikowano trzy główne hipotezy badawcze. Pierwsza z nich zakłada, że na tle zakazu dyskryminacji w dostępie do dóbr i usług dochodzi do konfliktów między prawami podstawowymi usługobiorców i usługodawców uniemożliwiającymi pełną realizację każdego z nich. Druga z tez opiera się z kolei na założeniu, że w sytuacji konfliktu prawa podstawowe każdej ze stron pełnią inną funkcję – podmiot dyskryminowany może powołać się na przysługujące mu prawa podstawowe celem wzmocnienia ochrony prawnej przed nierównym traktowaniem (np. powołanie się na prawo do ochrony danych osobowych w przypadku profilowania), zaś podmiot dyskryminujący celem uzasadniania swojego działania noszącego znamiona nierównego traktowania (np. powołanie się na wolność myśli, sumienia i religii w przypadku odmowy świadczenia usługi). Trzecia hipoteza badawcza opiera się natomiast na założeniu, że prawo Unii Europejskiej nie dostarcza jednoznacznej metodologii pozwalającej na rozwiązywanie konfliktów powstających między prawami podstawowymi w kontekście zakazu dyskryminacji w dostępie do dóbr i usług.
Przed pracą postawiono cztery cele badawcze. Pierwszym z nich było dokonanie analizy podstawowych pojęć związanym z zakazem dyskryminacji w prawie Unii Europejskiej w świetle specyfiki dostępu do dóbr i usług oraz ustalenie, które z tych pojęć i w jakim zakresie mają zastosowanie do wskazywanego obszaru życia społecznego. Drugim celem badawczym było dokonanie analizy zakresu podmiotowego i przedmiotowego omawianego zakazu, dzięki czemu możliwe było ustalenie, do jakich kategorii podmiotów i w jakim zakresie zakaz ten znajduje zastosowanie (np. problem osób prawnych), a także jakie kategorie dóbr i usług obejmuje (np. problem usług świadczonych w interesie ogólnym). Trzecim celem było zbadanie, czy unijny system ochrony praw podstawowych zawiera metodologię rozwiązywania sporów między prawami podstawowymi, a jeśli nie, czy zawiera jakiekolwiek elementy umożliwiające stworzenie takiej metodologii. Czwarty cel badawczy to dokonanie analizy praw podstawowych usługobiorców i usługodawców relewantnych dla dostępu do dóbr i usług oraz określenie dzięki temu, w jakim relacje prawa te wchodzą z zakazem dyskryminacji i na czym polegają ewentualnie występujące między nimi konflikty.
W rozdziale pierwszym zdefiniowano ramy prawne zakazu dyskryminacji w dostępie do dóbr i usług w prawie Unii Europejskiej, a także podstawowe pojęcia związane z tym zakazem takie jak nierówne traktowanie, dyskryminacja bezpośrednia czy też dyskryminacja pośrednia. Rozdział drugi poświęcono omówieniu systemu ochrony praw podstawowych w Unii Europejskiej, a także charakterowi tych praw. Przedstawiona została w nim również typologia konfliktów między prawami podstawowymi oraz metodologia ich rozwiązywania bazująca m.in. na orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W rozdziale trzecim przeanalizowano zakres podmiotowy oraz przedmiotowy zakazu dyskryminacji w dostępie do dóbr i usług w prawie Unii Europejskiej. Poruszono w nim problemy m.in. nierównego traktowania osób prawnych oraz zdefiniowania pojęć takich jak dobra i usługi. Rozdział czwarty poświęcono analizie praw podstawowych usługobiorców z perspektywy ich relacji do zakazu dyskryminacji w dostępie do dóbr i usług a także praw podstawowych usługodawców. Rozdział piąty analogicznie poświęcono omówieniu tych praw podstawowych usługodawców, które wchodzą w pewne relacje z zakazem dyskryminacji oraz prawami podstawowymi usługobiorców.This doctoral dissertation is devoted to the prohibition of discrimination in access to goods and services in the context of customers’ and service providers’ fundamental rights in the European Union law, as well as the relation between these rights. The main aim of this dissertation was to thoroughly analyse the mutual relationship between the abovementioned concepts and to determine possible methods of solving potential conflicts among them.
There are three main hypotheses identified in the dissertation. In the first one, it is assumed that discrimination in access to goods and services leads to conflict between the fundamental rights of customers and those of service providers. This, in turn, leads to the lack of possibility to fulfil the rights of both parties. The second hypothesis is based on the assumption that in case of conflict, the fundamental rights of each party serve different purposes – a discriminated person may rely on their fundamental rights in order to strengthen legal protection against unequal treatment, and the discriminating person to justify their act of unequal treatment. The third hypothesis is based on the assumption that the European Union law does not provide any unequivocal methodology allowing conflict resolution relating to the fundamental rights in the context of the prohibition of discrimination in access to goods and services.
There are four research objectives established prior to having started the dissertation. The first one was to analyse basic concepts relating to discrimination in the European Union law with emphasis on the specificity of access to goods and services and to determine which of these concepts, and to what extent, apply to the indicated area of social life. The second research objective was to analyse the personal and material scope of discrimination in question, which made it possible to determine to which categories of persons and to what extent such discrimination applies and which categories of goods and services it includes. The third objective was to examine whether the EU system for the protection of fundamental rights contains a methodology for the resolution of conflict between fundamental rights, and if not, whether it contains any elements enabling the creation of such a methodology. The fourth research objective was to analyse the fundamental rights of customers and service providers which are relevant to access of goods and services, and to determine the relationship between these rights and the prohibition of discrimination and what the potential conflicts between them may be.
The first chapter defines the legal framework for the prohibition of discrimination in access to goods and services in European Union law, as well as the basic concepts related to this prohibition such as unequal treatment, direct discrimination and indirect discrimination. The second chapter is devoted to describing the system of protection of fundamental rights in the European Union, as well as nature of these rights. It also presents a typology of conflicts between fundamental rights and a methodology to solve them. This methodology is based on, among others, on the case law of the Court of Justice of the European Union. The third chapter analyses the personal and material scope of the prohibition of discrimination in access to goods and services in European Union law. The analysis of issues such as unequal treatment of legal persons and the definition of goods and services was done. The fourth chapter is devoted to the analysis of the fundamental rights of consumers from the perspective of the relationship to the prohibition of discrimination in access to goods and services as well as the fundamental rights of service providers. The fifth chapter, similarly, discusses these fundamental rights of service providers, which come into some relation with the prohibition of discrimination and fundamental rights of consumers
Przestępstwa konwencyjne w polskim prawie karnym
No full textRozprawę poświęcono problematyce przestępstw konwencyjnych w polskim prawie karnym. Biorąc pod uwagę cel pracy, został sformułowany i przyjęty w formie pytania następujący główny problem badawczy: W jakim zakresie polski ustawodawca realizuje w krajowym prawie karnym zobowiązania międzynarodowe do objęcia penalizacją określonych typów zachowań, wynikające z przyjętych wielostronnych umów międzynarodowych? Na jego podstawie opracowano hipotezę główną, która brzmi następująco: Polski ustawodawca w pełnym zakresie realizuje w krajowym prawie karnym zobowiązania do penalizacji określonych typów zachowań, wynikające z zawartych wielostronnych umów międzynarodowych.
Główny problem badawczy implikował postawienie szczegółowych problemów badawczych, w odpowiedzi na które sformułowano tezy szczegółowe. Wyraźnie wytyczyły one dalszy przebieg procesu badawczego, w trakcie którego zastosowano następujące metody badawcze: historyczną oraz historyczno-prawną, dogmatyczno-prawną, teoretyczno-prawną, analityczną, prawnoporównawczą oraz badania typu desk research.
Rozprawa doktorska zbudowana jest z pięciu rozdziałów, poprzedzonych wstępem i zwieńczonych zakończeniem. Ponieważ, zgodnie z krajową myślą prawniczą, przestępstwa konwencyjne mieszczą się w zakresie przedmiotowym międzynarodowego prawa karnego, pierwszy rozdział poświęcono zagadnieniom definicyjnym i systemowym jego dotyczącym. Zwrócono uwagę na sporność koncepcji międzynarodowego prawa karnego i wynikające z tego tytułu problemy. Podjęto próbę wypracowania definicji międzynarodowego prawa karnego, pozostającej w zgodzie z aktualną doktryną światową, oraz określenia jego zakresu przedmiotowego i podmiotowego. Przedstawiono i opisano katalog czynów zabronionych stanowiących przedmiot jego zainteresowania, tj. zbrodni międzynarodowych.
Rozdział drugi obejmuje zagadnienia definicyjne i systemowe w zakresie transnarodowego prawa karnego, które to prawo obejmuje właśnie przestępstwa konwencyjne. Omówiono pojęcie i przedstawiono definicję tego, stosunkowo nowego w polskiej doktrynie i pozostającego poza głównym nurtem jej zainteresowania, działu prawa. Uzasadniono cel wyodrębnienia transnarodowego prawa karnego. Wskazano i omówiono różnice pomiędzy transnarodowym i międzynarodowym prawem karnym.
W rozdziale trzecim wskazano źródła obowiązywania transnarodowego prawa karnego na tle zasad obowiązywania polskiej ustawy karnej. Omówiono źródła polskiego prawa karnego, ze szczególnym wskazaniem na miejsce wielostronnych umów międzynarodowych w tym systemie. Przedstawiono także zasady obowiązywania ustawy karnej wyróżniając, kluczową z perspektywy transnarodowego prawa karnego, zasadę represji wszechświatowej.
W rozdziale czwartym omówiono stan implementacji przez polskiego ustawodawcę norm konwencyjnych w Kodeksie karnym. Posługując się systematyką przyjętą w ustawie karnej, wskazano zamachy na dobra chronione prawem, do kryminalizacji których Polska zobowiązała się zawierając wielostronne umowy międzynarodowe. Przedstawiono krajowe regulacje kodeksowe obowiązek ten realizujące, a ich zgodność z normami konwencyjnymi poddano ocenie.
W ostatnim rozdziale rozprawy, piątym, omówiono stan implementacji przez polskiego ustawodawcę norm konwencyjnych w przepisach pozakodeksowych. Poza tradycyjnie typizowanymi w ustawach innych niż Kodeks karny przestępstwami handlu niewolnikami, związanymi z narkotykami i przestępstwem zanieczyszczania morza, w rozdziale tym ujęto także przestępstwa związane z naruszeniem praw autorskich i praw pokrewnych popełnione za pomocą systemu informatycznego.
W rezultacie analizy przeprowadzonej w rozdziale czwartym, otrzymano katalog wielostronnych umów międzynarodowych nakładających na Polskę obowiązek penalizacji zamachów na dobra chronione w Kodeksie karnym oraz przestępstw konwencyjnych w nim penalizowanych, który - w formie tabeli - załączono do rozprawy.This dissertation undertakes the issue of transnational crimes in the Polish criminal law. The following main research problem was formulated: To what extent does the Polish legislator implement, in the domestic criminal law, international obligations to penalize specific types of conduct, imposed by adopted international conventions? On the basis thereof, the following main research thesis was adopted: The Polish legislator to the full extent implements in the domestic criminal law obligations to penalize specific types of conduct, resulting from adopted international conventions.
The main research problem implied posing questions providing for specific research problems. In response thereto, specific theses were formulated, indicating the further course of the research process. The following research methods were used in conducting the research: historical and legal-historical, legal-dogmatic, legal-theoretical, analytical, comparative legal, as well as desk research.
The dissertation is composed of five chapters, preceded by an introduction and closed with the conclusion. Since, according to the domestic doctrine, transnational crimes lie within the scope of international criminal law, the first chapter is devoted to definitional and systemic issues thereof. The attention is paid to the contentious nature of its concept and problems resulting therefrom. The attempt is made to develop the definition of international criminal law consistent with the current worldwide doctrine, as well as to determine its subjective and objective scopes. The catalog of crimes falling within international criminal law, i.e. international crimes, is presented and described.
The second chapter undertakes definitional and systemic issues of transnational criminal law, covering transnational crimes. The term and definition of this, relatively new to the Polish doctrine and staying outside its mainstream, branch of law are discussed. The reasons for distinguishing transnational criminal law as a separate legal domain are given, its distinct features are presented, as well as differences between transnational criminal law and international criminal law are discussed.
The third chapter discusses sources of transnational criminal law’s application in the light of principles of domestic criminal law’s application. The sources of Polish criminal law are presented, with particular consideration given to the place and role of international conventions within that system. The principles of criminal act’s application with respect to time, place and toward people are described, highlighting the key, from the perspective of transnational criminal law, principle of universal jurisdiction.
In the fourth chapter, an assessment is made of the implementation, by the Polish legislator, obligations imposed by adopted international conventions, to penalize actions against the interests protected by the Polish criminal code. Using the systematics adopted by the code, crimes against interests protected under the law, provided for in adopted international conventions, are presented. Domestic code provisions, meeting the obligation to penalize these crimes, are described and their consistency with the treaty norms is assessed.
As a result of research conducted in the fourth chapter, a catalogue of international conventions obliging Poland to penalize actions against interests protected by the criminal code is compiled, along with penalized transnational crimes, and is enclosed, in the form of the table, with the dissertation.
The last chapter, fifth, is devoted to non-code transnational crimes penalized in the Polish criminal law. Apart from, traditionally typified in acts different than the criminal code, slavery, drug crimes and a crime of pollution of the sea, also crimes related to infringements of copyright and related rights committed by means of a computer system are addressed
Coaching: method, occupation, profession? Professionalization of coaching environment in occupational and professional context
No full textPrzedmiot prezentowanej pracy stanowi socjologiczna analiza procesu kształtowania
się środowiska zawodowego polskich coachów. Podstawową kategorię analityczną stanowi tu
profesjonalizacyjna triada: metoda → zawód → profesja, którą na podstawie przeglądu
literatury przedmiotu można uznać za klasyczną ścieżkę uzawodowienia i profesjonalizacji.
Triada ta wykorzystywana jest jako narzędzie analityczne zawierające Weberowskie punkty
odniesienia, dzięki którym możliwe jest uchwycenie kierunku i „kamieni milowych” procesu
kształtowania się środowiska coachów w Polsce. W pracy przedstawione są kolejne etapy
kształtowania się środowiska zawodowego coachów oraz omówione poglądy coachów
odnośnie potrzeby dalszej profesjonalizacji i możliwych scenariuszy przebiegu tego procesu.
W pracy dokonano ponadto rekonstrukcji ideologii zawodowej budowanej przez środowisko
polskich coachów ze wskazaniem na przewijające się w niej aspiracje do osiągnięcia przez
coaching statusu nowej profesji. Ważnym wymiarem jest tu autokreacja coachingu jako zawodu
pomocowego, choć usługi pomocowo-rozwojowe, do których można zaliczyć coaching, tylko
częściowo wpisują się w deontologiczne ramy profesjonalnego pomagania.
Praca została podzielona na sześć części, ustrukturyzowanych w formie rozdziałów. W
rozdziale pierwszym przedstawiono, czym jest coaching i jak jest rozumiany przez
przedstawicieli różnych dyscyplin w ramach nauk społecznych. Rozdział ten zawiera ponadto
przegląd stanu badań nad coachingiem, ze szczególnym uwzględnieniem tematyki jego
uzawodowienia i profesjonalizacji.
Rozdział drugi to próba rekonstrukcji społecznej historii coachingu w Polsce. Zawiera
on analizę dynamiki kształtowania się polskiego środowiska zawodowego coachów. Za datę
rozpoczęcia tego procesu przyjmuje się rok 1998, a rozważania kończą się na roku 2018.
Socjologiczne ukierunkowanie rekonstrukcji kształtowania się środowiska zawodowego było
możliwe dzięki wykorzystaniu koncepcji naturalnej historii problemu społecznego. Jest to
inspiracja w pełni uprawniona, korzystali z niej klasyczni badacze procesów profesjonalizacji,
w tym Harold L. Wilensky.
Rozdział trzeci zawiera przegląd koncepcji zawodu i profesji oraz charakterystykę
procesów uzawodowienia i profesjonalizacji z perspektywy socjologicznej. W rozdziale tym
wskazano, że w krajach anglojęzycznych studia nad uzawodowieniem i profesjonalizacją
doprowadziły do wykształcenia się odrębnej subdyscypliny socjologicznej: socjologii profesji,
podczas gdy w Polsce studia te rozwijane są w ramach socjologii pracy i socjologii zawodu.
Rozdziały czwarty i piąty poświęcone są analizie materiału zebranego w toku rozmów
z coachami, którym nadano formę indywidualnych wywiadów pogłębionych. Zamieszczono w
nim również notę metodologiczną. Prezentacja materiału empirycznego ustrukturyzowana jest
Coaching: metoda, zawód, profesja? Profesjonalizacja środowiska zawodowego coachów w Polsce, ISNS UW,
2019
2
w pięć sekcji tematycznych: znaczenie pojęcia „profesjonalny coach”, relacje coachingu z
innymi zawodami, powstawanie specjalizacji w obrębie zawodu, rozpoznawalność i prestiż
coachów oraz adresatów usług coachingowych.
Rozdział szósty zawiera podsumowanie wyników badań własnych. Podjęto w nim
ponadto próbę rekonstrukcji ideologii zawodowej coachingu, a także zawarto charakterystykę
obrazu klientów coachingu w oczach coachów oraz poglądów coachów na temat znaczenia
organizacji branżowych.
Materiał empiryczny analizowany i cytowany w pracy pochodzi z różnych wzajemnie
uzupełniających się źródeł. Najważniejszym są tu – przeprowadzone od czerwca do końca
października 2018 roku – 34 wywiady indywidualne z doświadczonymi polskimi coachami.
Ważnym źródłem są też zgromadzone w ramach kwerendy źródłowej materiały o coachingu.
Kwerenda ta objęła bowiem nie tylko literaturę przedmiotu (pozycje w języku polskim,
angielskim i niemieckim), ale także materiały wytworzone przez polskie środowisko
coachingowe. Źródłem uzupełniającym, umożliwiającym zebranie wiedzy kontekstowej, była
obserwacja uczestnicząca obejmująca wybrane wydarzenia organizowane w tym środowisku
zawodowym przez podmioty branżowe.The subject matter of the thesis comprised of the sociological analysis of the evolution
process of the professional coaching environment in Poland. The main analytical category
posed hereby is the professional triad: method -> occupation - > profession established on the
basis of the source literature and considered the classic route of primary and secondary
professionalization (uzawodowienie vs profesjonalizacja). The aforementioned is an
analytical tool involving Weber’s reference points allowing for capturing the direction and
“milestones” of the evolution process of the coaching environment in Poland. The paper
presents the consecutive stages of the establishment and development of the professional
coaching environment, as well as coaches’ views on the need of further professionalization
and further possibilities of the course of this process.
Additionally, the thesis serves as an attempt at capturing and reconstructing the professional
ideology being construed by the coaches, with the indication of aspirations of becoming a
profession being manifested. A significant dimension portrayed is the coaching’s selfdepiction as a helping profession. However, aid and development services, an area with
possible inclusion of coaching, are only partially encompassed by the deontological
framework of professional help.
The dissertation has been divided into six parts forming separate chapters.
The first demonstrates the definition of coaching and how the occupation is understood by
representatives of different disciplines among the social sciences. Moreover, one will find
there a review of the state of research on coaching, in particular the issues of primary and
secondary professionalization.
Second chapter is an attempt at reconstruction of the social history of coaching in Poland.
Hitherto, it analyses the dynamics of the establishment and development of the scene,
recognizing 1998 as a starting date, with 2018 as the last data collation. The sociologically
targeted reconstruction of the analysed process was made possible due to the usage of the idea
of the natural history of the social issue. Such treatment can be seen as completely valid, as it
has been utilised by classical researchers of the professionalization processes, including
Harold L. Wilensky.
Chapter three dwells on the review of the concept of occupation versus profession and the
features of the primary and secondary professionalization process in sociological context. It
has been portrayed that in English-speaking countries the research into primary and secondary
professionalization resulted in the constitution of a separate sociological sub-discipline: the
sociology of profession; whereas, in Poland, such research is conducted in the framework of
sociology of work and sociology of occupation.
Chapter four and five are devoted to the analysis of the material obtained in the course of
conversations with coaches, which were given the format of individual in-depth interviews.
Furthermore, a methodological note was added and five sections were listed consecutively
discussing the meaning of the term “professional coach”, the relation between coaching and
other occupations, creation of specialization within the occupation, as well as recognition and
prestige of coaches and recipients of their services.
Chapter six summarizes the findings and results of self-conducted research. An attempt is
made at the reconstruction of coaching’s professional ideology, as well as a description is given of the image of coaching clients in the eyes of the occupation and the coaches views on
the meaning of trade organizations.
The empirical material analysed and quoted in the thesis comes from mutually supplementary
sources. The major one being 34 individual interviews conducted with experienced Polish
coaches between June and October 2018. Additionally, materials gathered through source
inquiry regarding Polish coaching have proven to be particularly significant, as the study
comprised not only of the subject literature (in Polish, English and German), but also the
materials created by the Polish coaching community. The complementary source, allowing for
the collation of contextual knowledge, was the process of participatory observation involving
selected events organised in the community by the industry entities