Repozytorium UW
Not a member yet
2396 research outputs found
Sort by
Wpływ treningu jawnego i utajonego na kształtowanie się reprezentacji deklaratywnych i proceduralnych w zakresie składni języka obcego
No full textLanguage acquisition and performance are believed to be sustained by two memory systems – the system of declarative and procedural knowledge (Paradis, 2009; Ullman, 2004). There is a general consensus that declarative knowledge arises primarily from explicit declarative learning, and procedural knowledge is formed via implicit statistical learning mechanisms that require input of high frequency. Efficiency of implicit linguistic learning has been evidenced to be constrained in adulthood, especially in the domain of syntax, which has implications for learning a second or foreign language (L2). Studies show that the sole exposure to the L2 devoid of metalinguistic rules renders low levels of language accuracy, as compared to instruction with substantial explicit focus on grammar, which produces rapid and ubiquitous learning gains (e.g. Norris & Ortega, 2000; Spada & Tomita, 2010). Those gains, however, concern primarily explicit declarative knowledge, whose deployment is less efficient (i.e. slower and more cognitively taxing) than the use of native-like implicit procedural knowledge nourished by implicit learning. The fact that implicit learning is grossly limited in adults triggered questions if it can be assisted by declarative learning. This has grown to become one of the central topics in second language acquisition research, known as the interface issue. This thesis set out to investigate the efficiency of developing implicit procedural and explicit declarative knowledge of L2 syntactic patterns under implicit and explicit exposure conditions. Particular emphasis is put here on the possible ways in which implicit procedural and explicit declarative systems may interact. Based on research into domain general learning within cognitive psychology and neuro- and psycholinguistic studies, this thesis proposes and pursues the verification of three hypothetical interface scenarios: (1) the no interface scenario, (2) the enhancement scenario, whereby declarative learning directly aids attaining procedural knowledge, and (3) the blocking scenario, which predicts that the development of procedural knowledge is hindered by declarative learning. The issues emerging from the theoretical part of the thesis have been pursued via two experimental studies on Polish adult intermediate learners of L2 English. Both studies followed a repeated-measures design and used self-paced reading and untimed focus on form tasks, as separate measures tapping into implicit procedural and explicit declarative knowledge, respectively. Moreover, the frequency of occurrence of the target structures was strictly controlled to ensure it was the same across all the learning conditions. Study 1 (N = 73) investigated the development of the form-meaning mappings of English definite and indefinite articles the and an, a complex structure absent from participants’ L1, via three types of training: implicit, explicit and semi-implicit. In contrast, Study 2 (N = 59) centered on the acquisition of English relative pronoun placement patterns thorough an engaging task, whose overt aim was to learn 30 Tagalog words embedded in English sentences. Moreover, the explicit group received supplementary rule explication on the distribution of the target pronouns. Both studies reported convergent results. In line with the previous research, the growth of explicit declarative knowledge was found for explicit, but not implicit, groups. However, no processing changes pointing to the growth of implicit procedural knowledge were observed in either study, regardless of whether the training did or did not involve the presentation of metalinguistic rules. The results point to the major constraints in L2 proceduralization in adulthood, which cannot be bridged by additional declarative learning in short-term training.W procesach przyswajania oraz używania języka uczestniczą dwa systemy pamięciowe: system pamięci deklaratywnej i proceduralnej (Paradis, 2009; Ullman, 2004). Wiedza deklaratywna powstaje w wyniku jawnego uczenia deklaratywnego, a u podstaw powstawania wiedzy proceduralnej leżą mechanizmy utajonego uczenia statystycznego, które wymagają bodźców językowych o wysokiej frekwencji. Badania dowiodły, że skuteczność działania mechanizmów utajonych jest znacząco ograniczona w dorosłości, szczególnie w zakresie nabywania składni, co ma istotne konsekwencje dla procesu nauki języka drugiego lub obcego (L2). Natomiast, nauczanie składni explicite prowadzi do lepszego przyswojenia docelowych struktur składniowych, niż uczenie pozbawione reguł metajęzykowych (np. Norris & Ortega, 2000; Spada & Tomita, 2010). Z kolei, uczenie jawne prowadzi do powstania wiedzy deklaratywnej, której wydobywanie jest wolniejsze i wymaga większej kontroli poznawczej niż aktywacja wiedzy proceduralnej. Ponieważ rozwój wiedzy proceduralnej jest ograniczony w dorosłości, pojawiły się pytania, czy uczenie deklaratywne może w jakiś sposób wspomagać ten proces. Te pytania urosły do rangi jednego z kluczowych pytań w dziedzinie nabywania L2 – tak zwanego problemu interfejsu (ang. the interface issue). Celem niniejszej rozprawy doktorskiej jest badanie efektywności przyswajania wiedzy deklaratywnej i proceduralnej dotyczącej składni języka obcego w warunkach jawnej i utajonej ekspozycji. Praca kładzie szczególny nacisk na poszukiwanie odpowiedzi na pytanie, czy systemy pamięci deklaratywnej i proceduralnej mogą wchodzić ze sobą w interakcje. W oparciu o badania z zakresu psychologii poznawczej, neuro- oraz psycholingwistyki, zaproponowane zostały trzy hipotetyczne scenariusze takich interakcji (tj. interfejsu). Są to: (1) scenariusz braku interfejsu, (2) scenariusz bezpośredniego pozytywnego wpływu wiedzy deklaratywnej na kształtowanie się wiedzy proceduralnej, (3) scenariusz negatywnego wpływu (poprzez blokowanie) wiedzy deklaratywnej na powstawanie wiedzy proceduralnej. Problemy omówione w części teoretycznej były przedmiotem dwóch badań eksperymentalnych z udziałem dorosłych rodowitych użytkowników języka polskiego uczących się języka angielskiego (jako L2) na poziomie średniozaawansowanym. Oba badania, zaprojektowane w schemacie z powtarzanymi pomiarami, wykorzystały zadanie pomiaru czasów reakcji podczas czytania (ang. selfpaced reading), jako zadanie angażujące wiedzę proceduralną, oraz klasyczne zadania testowe sprawdzające wiedzę gramatyczną, jako zadania angażujące wiedzę deklaratywną. Ponadto, w badaniach ściśle kontrolowano, aby frekwencja prezentacji docelowych form była taka sama we wszystkich warunkach eksperymentalnych. Badanie 1 (N = 73) dotyczyło nabywania związków formy i znaczenia kodowanych w angielskich przedimkach określonych i nieokreślonych, the oraz a (struktura ta nie występuje w języku polskim) w warunkach treningu jawnego, utajonego i półutajonego. Badanie 2 (N = 59) dotyczyło przyswajania konstrukcji przydawkowych wymagających użycia zaimków względnych which lub what w zdaniach złożonych. Konstrukcje te były prezentowane w kontekście zadania w języku angielskim, którego jawnym celem była nauka słownictwa w języku tagalskim. W warunku treningu jawnego osoby badane dodatkowo otrzymywały prezentację dotyczącą reguł metajęzykowych związanych z użyciem zaimków. Oba badania wykazały, że uczenie się deklaratywne było skuteczne jedynie w warunkach treningu jawnego. Co więcej, niezależnie od typu treningu, nie zaobserwowano zmian w przetwarzaniu reguł docelowych podczas czytania, które mogłyby wskazywać na rozwój językowej wiedzy proceduralnej. Wyniki wskazują na znaczne ograniczenia w proceduralizacji gramatyki języka obcego w dorosłości, które, podczas krótkiego treningu, nie są niwelowane przez dodatkową wiedzę deklaratywną
The Polish avant-garde photography. The analysis of the phenomenon and its status in the art history
No full textAnaliza sytuacji powojennej polskiej fotografii nieustannie bazowała na etosie odzyskiwania kiełkującej niegdyś nowoczesności, której rozwój brutalnie przerwało niszczące doświadczenie wojny. Ów motyw odbudowy nie został dotąd dostrzeżony; okazał się on zaś wiązać z ograniczającym schematem i skutkować stagnacją w zakresie badań nad produkcją fotograficzną lat 20. i 30. XX w. Spojrzenie na fenomen międzywojennej awangardy przez pryzmat rozwiązań, które po 1945 r. okazały się najsilniejszymi katalizatorami środowiskowego fermentu intelektualnego, skutkowało jednowymiarową charakterystyką tego krótkiego okresu, którego ramy wyznaczają rozejm w Compiègne i kampania wrześniowa 1939 r. Faworyzująca malarstwo polska historia sztuki nie wydobyła tak ciekawych i dywersyfikujących wizerunek polskiego dwudziestolecia – a uwzględnionych w niniejszej rozprawie – zjawisk, jak fotonit. Nie podejmowano dotąd analiz dorobku ważnych dla fotograficznego milieu twórców, faworyzując sylwetki śmiało operujących tym medium plastyków. Artyści tacy jak Karol Hiller czy Mieczysław Szczuka uzyskali w oczach teoretyków uznanie jako przełamujący standardy obrazowania awangardziści. W narracjach tych nie uwypuklano jednak w sposób satysfakcjonujący faktu, że twórcy ci nie wystawiali na salonach fotograficznych ani nie publikowali na łamach specjalistycznej prasy branżowej. Przywołani artyści byli zaś głównie zainteresowani integrowaniem różnych dziedzin sztuki, a ich działaniom nie przyświecała chęć przełamywania piktorialnego języka obrazowania ani też pragnienie włączenia się w debatę nad przyszłością fotografii.
Rozprawa ujawnia funkcjonowanie pod osłoną – pozytywnie wartościującej – nazwy „fotografia awangardowa” pewnego kanonu polskiej międzywojennej produkcji artystycznej, który nieustannie stanowi punkt odniesienia dla współczesnych badań i strategii wystawienniczych. Obecne w polskiej literaturze naukowej kryteria „awangardowości” zostały zaś wypracowane na podstawie odniesień do takich „legend” jak Man Ray czy László Moholy-Nagy. Fotografia awangardowa rozumiana była zatem wedle wytycznych zaadaptowanych spoza naszego rodzimego kontekstu: jako utopijny projekt artystyczny, będący wytworem dyskursu oryginalności o reakcyjnym, wobec skostniałego piktorializmu, charakterze. Brzemienne w (dotkliwe) skutki pragnienie łączności z trendami fotografii światowej, wynikało z potrzeby nawiązania pewnego dialogu z Zachodem. W konsekwencji jednak pomijaliśmy dzieła wymykające się klarownym podziałom, nieprzystawalne do tak wyznaczonych ram. Operując ściśle określonym schematem rozumienia pojęcia „awangardy fotograficznej”, stosowaliśmy w badaniach nad polską kulturą wizualną wzorzec zaczerpnięty z twórczości wyrosłej w zupełnie innej sytuacji geo-politycznej i społecznej. Metody wykorzystywane do analizy produkcji uformowanej w ośrodkach uznawanych za „centralne” zostawały bezpośrednio przełożone na polskie realia („peryferie”), co uniemożliwiało dostrzeżenie unikatowości zjawisk w polskiej fotografii i stawiało je w pozycji wtórnych czy poślednich. Klucz ten spowodował wyparcie – być może nawet najciekawszych? – twórców, których prace kruszą utarte kalki pojęciowe. Na gruncie polskiej historii fotografii mamy do czynienia ze sposobem prowadzenia narracji opartym o silną polaryzację dwóch, radykalnie różnych obozów: nadal podkreślamy wyraźny rozdźwięk między piktorialną, Bułhakowską fotografiką a śmiałą, radykalną awangardą. Wciąż poddajemy się zatem wzorcowi pojmowania sztuki, który opiera się o linearną kategorię rozwoju. Jednym z zasadniczych celów rozprawy jest rewizja takiej – niegdyś popularnej – systematyzacji zjawisk, którą dziś uznać należy już za niewystarczającą. Podstawowym zadaniem niniejszej rozprawy jest zatem próba krytycznego odczytania dotychczasowego zarysu granic polskiej fotografii awangardowej, jak i wydobycie dotąd zapomnianych zjawisk międzywojnia.The dissertation is devoted to the problem of defining the term “avant-garde” in the context of the Polish photography. While dealing with the scientific discourse about the history of the Polish photography, we are still confronting a narrative based on the strong polarisation of the two radically different artistic strategies: the avant-garde innovators and the old-style pictorialists. In consequence, we are incessantly moving between the two sides of the conflict: we emphasise the discrepancy between the pictorialist photography (created in the milieu of Jan Bułhak) and the daring, radical avant-garde. The reluctance to reject such a way of writing about photography from the 1920s and 1930s is caused by a certain model of defining avant-garde art, which is based on a linear category of development. In this dissertation, this very simplified system of understanding of the avant-garde is called into question. The analysed case studies prove that the boundaries between what is “conservative”, and what is “modern”, are not easy to determine. One of the fundamental aims of the dissertation is to revise such – once-popular – systematisation of the avant-garde phenomenon, which today should be considered as insufficient. The main purpose of this dissertation is, therefore, an attempt to critically read the current outline of the borders of the Polish avant-garde photography, as well as to excavate the (so far) forgotten artistic strategies of the photographers of the inter-war period. This dissertation reveals that under the term “the Polish avant-garde photography”, which is constantly present in different publications on the Polish visual culture, there is hidden a very narrow selection of the Polish inter-war (1920s–1930s) artistic production, which is constantly a reference point for the contemporary research or exhibition strategies. Moreover, the criteria of the “avant-garde”, present in the Polish scientific literature, have been elaborated on the basis of references to the discourse of Western art history and links to such “legendary” artists as Man Ray or László Moholy-Nagy. Thus, “avant-garde photography” was understood according to the guidelines adapted from outside to the Polish native context: as a utopian artistic project, which is a product of the discourse of originality.
The Polish science’s desire to accede to the trends visible in the foreign milieus resulted in the need to establish a dialogue with the West, which would break the “iron curtain”, separating the Polish art history from the mainstream historical narrative. This model of writing about the Polish photography gave us the conviction that Polish standards were equal to those visible in other countries. As a result, however, we passed over and forgot about the works that eluded the clear divisions, which were incompatible with such a designated framework. By operating a strictly defined concept of understanding of the “avant-garde photography”, we used a pattern suitable for artistic production which was arisen in a completely different geopolitical and social situation. There is the well-established and (relatively narrow) spectrum of names of the Polish artists who met such criteria of the “avant-garde”, which were “established” in the “epicentres of modernity” (such as Berlin, Dessau, or Paris). This way of thinking about the history of art caused that some artists (perhaps even the most interesting ones?), who did not fit this very specific pattern, were disregarded. Therefore, in the dissertation the forgotten and less-known works by Marian Dederko (1880–1965) are shown from a new perspective. On one hand, I underline that some reminiscences of the Cubism, and characteristic of the Futurism aesthetics are visible in Dederko’s strategy. However, at the same time, I am reconstructing his theory of the photographic image, which is far from the typical avant-garde radicalism. Moreover, many of his works are strongly rooted in the symbolic idiom
Utilization of non-canonical translation start codons for the synthesis of alternative proteins variants targeted to mitochondria
Get PDFTranslation is one of the most important processes in every living cell. In eukaryotes the majority of transcripts are translated in a canonical manner usingthe scanning model of translation. After joining of the large ribosome subunit, the mature ribosome starts translation and synthesizes protein until the STOP codon is reached. The ribosome then splits into two subunits and the mRNA which encoded the nascent protein is released.
However, translation initiation does not always occur at an AUG start codon. In some cases, non-AUG codons serve as translation initiation start sites. It is possible to utilise two different codons as start sites in one transcript: a canonical AUG and an alternative upstream or downstream non-AUG. Utilization of non-AUG alternative translation initiation sites (aTIS) is most common in viruses and mammalian cells. In the yeast Saccharomyces cerevisiae, five described cases concern proteins that are translated from upstream near-cognate start codons as N-terminally extended variants that localize to mitochondria.
In this work I show that in yeast the potential for producing alternative protein isoforms by non-AUG translation initiation is much more prevalent than previously anticipated and may generate an unidentified pool of mitochondrial proteins. A bioinformatics analysis performed in my research group shows that about 2/3 of proteins in the yeast genome have predicted one or more upstream aTIS, with more than 500 gains in mitochondrial localisation as the extended isoforms. I confirmed mitochondrial localisation of 23 different proteins previously not recognized as mitochondrial whose standard forms do not carry an MTS. I also analysed the dual localisation of the Trz1 protein, which has been shown to localise and function in both the nucleus and mitochondria. I verified that the extended non-AUG isoform is responsible for mitochondrial localisation and functions of Trz1.
My data highlight the potential of non-canonical translation initiation in expanding the capacity of the mitochondrial proteome and possibly also other cellular features.Translacja jest jednym z najważniejszych procesów w każdej żywej komórce. U organizmów eukariotycznych zdecydowana większość transkryptów podlega kanonicznej translacji, która zachodzi według modelu skanującego. Po rozpoznaniu kodonu startu translacji przez małą podjednostkę rybosomu i przyłączeniu dużej podjednostki następuje synteza białka na matrycy mRNA, która ulega terminacji gdy rybosom dociera do kodonu STOP. Następuje wówczas dysocjacja rybosomu oraz odłączenie mRNA i nowopowstałego peptydu.
Inicjacja translacji nie zawsze jednak zachodzi z kodonu AUG. W niektórych przypadkach miejsce startu translacji stanowią również kodony inne niż AUG (non-AUG). Możliwe jest również wykorzystanie do translacji jednego transkryptu dwóch miejsc: kanonicznego kodonu AUG i alternatywnego non-AUG położonego poniżej lub powyżej.
W wyniku takiego procesu syntetyzowanych jest kilka izoform białek, podstawowa powstała z kanonicznego miejsca inicjacji translacji i dodatkowe syntetyzowane z kodonu non-AUG. Wykorzystanie alternatywnego miejsca inicjacji translacji (aTIS) wydaje się bardziej powszechne u wirusów i w komórkach ssaczych, natomiast u drożdży Saccharomyces cerevisiae opisano do tej pory tylko pięć takich przypadków, dla których kanoniczny wariant białka jest obecny w cytozolu, a wydłużona izoforma lokalizuje się w mitochondrium.
W pracy wykazano, że u drożdży zjawisko syntezy dwóch form białkowych dzięki wykorzystaniu aTIS jest zdecydowanie bardziej powszechne niż sądzono i w wielu przypadkach prowadzi do podwójnej lokalizacji białek. Wykonane analizy bioinformatyczne wskazują, że około 2/3 białek w genomie drożdżowym może posiadać non-AUG aTIS, z czego ponad 500 zyskuje lokalizację mitochondrialną w formie wydłużonej. Eksperymentalnie potwierdzono lokalizację mitochondrialną 23 różnych białek, z których 19 nie było wcześniej obserwowane w mitochondriach. Ponadto, przeprowadzono systematyczne badania dotyczące podwójnej lokalizacji białka Trz1, które wykazały, że to właśnie wydłużona izoforma odpowiada za jego funkcje mitochondrialne.
Dane przedstawione w pracy pozwalają na wyjaśnienie złożoności i różnorodności proteomu mitochondrialnego oraz wskazują na znaczący wpływ inicjacji translacji z kodonów non-AUG w tworzeniu alternatywnych form białek, które mogą pełnić różnorakie funkcje
Metaphorical Conceptualisation of ECONOMY in Online Analysis, Reports and Market Comments. The Study of Sentential Contexts Acquired with the AntConc Software
No full textZjawiska językowe, które wiążą się z funkcjonowaniem gospodarki rynkowej w Polsce,
w niewielkim zakresie są przedmiotem badań podejmowanych na gruncie językoznawstwa
polonistycznego. Moja rozprawa jest próbą wypełnienia tej luki.
Podstawę materiałową analizy stanowią 2104 teksty publikowane przez analityków
giełdowych na stronach internetowych instytucji finansowych – towarzystw funduszy
inwestycyjnych i domów maklerskich. Tematem ich wypowiedzi są fenomeny mikro- i
makroekonomiczne w naszym kraju i na świecie wpływające na stan gospodarki
odzwierciedlony w notowaniach papierów wartościowych.
Głównymi celami rozprawy są: opis metaforycznych wyobrażeń GOSPODARKI w
danych źródłowych, porównanie uzyskanych wyników z konceptualizacjami opisanymi w
literaturze światowej służące stwierdzeniu, w jakim stopniu mają one charakter wtórny, a w
jakim są propozycjami oryginalnymi, a ponadto sprawdzenie, czy metaforyczne odwzorowania
bytów, zjawisk i procesów ekonomicznych cechują się systematycznością i regularnością, oraz
określenie, jaki jest stopień tego zjawiska. Dodatkowe zamierzenia badawcze to:
zaprezentowanie stanu badań nad metaforycznym językiem tekstów o gospodarce w
lingwistyce światowej i polskiej oraz weryfikacja przydatności programu AntConc do analizy
dużego korpusu tekstów polskojęzycznych.
Do opracowania materiału wykorzystałam metodologię teorii metafory konceptualnej
zaproponowaną przez G. Lakoffa i M. Johnsona. Umożliwia ona opis struktur pojęciowych
wyrażających rozumienie poszczególnych dziedzin wiedzy przez mówiących danym językiem,
a tym samym jest użyteczną koncepcją pozwalającą na wyjaśnienie, jak postrzegają oni
2
rzeczywistość. Najważniejsze tezy tej teorii przedstawiłam na tle głównych założeń
porównaniowej i interakcyjnej teorii metafory oraz postulatów językoznawstwa kognitywnego.
W rozdziale poświęconym stanowi zagranicznych i polskich badań nad metaforami w
dyskursie ekonomicznym omówiłam metodologiczne podstawy tych analiz, główne
zagadnienia teoretyczne i najczęściej rekonstruowane metaforyczne wyobrażenia bytów,
zjawisk i procesów gospodarczych. Opis dorobku polskiej lingwistyki poszerzyłam o
zreferowanie poglądów autorów na status stylistyczny języka, którym mówi się lub pisze o
gospodarce. Przedstawiłam także klasyfikację tekstów należących do komunikacji giełdowej i
modeli komunikacji giełdowej.
W analitycznej części rozprawy zaprezentowałam wyniki moich badań nad
metaforycznym obrazowaniem GOSPODARKI w analizach, raportach i komentarzach
rynkowych. Zrekonstruowałam i omówiłam piętnaście podsystemów metaforycznych
utworzonych przez domeny źródłowe CZŁOWIEKA (GOSPODARKA TO HABITAT CZŁOWIEKA),
ISTOTY ŻYWEJ (GOSPODARKA TO HABITAT ISTOT ŻYWYCH), GÓRY (GOSPODARKA TO
GÓRZYSTA KRAINA), OBIEKTU (GOSPODARKA TO ZBIÓR OBIEKTÓW), POJEMNIKA
(GOSPODARKA TO UKŁAD POJEMNIKÓW), MIEJSCA (GOSPODARKA TO MIEJSCE), BUDYNKU
(GOSPODARKA TO KONSTRUKCJA), MASZYNY (GOSPODARKA TO ZESPÓŁ SPRZĘŻONYCH
MASZYN), ŚRODKA LOKOMOCJI (GOSPODARKA TO PRZESTRZEŃ RUCHU ŚRODKÓW
LOKOMOCJI), TOWARU (GOSPODARKA TO ZBIÓR TOWARÓW), POŻYWIENIA (GOSPODARKA TO
PRZESTRZEŃ KONSUMPCJI), PŁYNU (GOSPODARKA TO ZBIORNIK NA PŁYN), WYŚCIGU
(GOSPODARKA TO PRZESTRZEŃ RYWALIZACJI), WOJNY (GOSPODARKA TO PRZESTRZEŃ
KONFRONTACJI) i RUCHU (GOSPODARKA TO PRZESTRZEŃ RUCHU). Wyodrębniłam w nich
uporządkowane hierarchicznie struktury i scharakteryzowałam cechujące je regularności.
Ponadto opisałam odwzorowania ustanawiające poszczególne konceptualizacje oraz podałam
typowe skorelowane z nimi wyrażenia. Na tej podstawie odtworzyłam obrazowanie domeny
docelowej oraz skonstatowałam, że metaforyczne odwzorowania wykazują duży stopień
systematyczności.
Analiza pozwoliła mi także stwierdzić, że odtworzone projekcje pojęciowe uwypuklają
dwa zasadnicze aspekty GOSPODARKI – funkcjonalny i jakościowy. Wyobrażenia te
reprezentują odpowiednio stan wiedzy eksperckiej i wiedzy potocznej o tej domenie.
Konceptualizacje te są wobec siebie komplementarne i powinny zostać uwzględnione w
definicji omawianego pojęcia. Wyniki badań potwierdzają uniwersalność zastosowanej w
rozprawie metodologii – może ona zostać wykorzystana do analizy innych złożonych pojęć.
3
Badanie wykazało, że nie jest możliwe jednoznaczne rozstrzygnięcie, czy
zrekonstruowane rzutowania mają charakter oryginalny, czy też powielają metafory utrwalone
w publikowanych na całym świecie tekstach specjalistycznych i popularnych. Porównanie
opracowań polskich z obcojęzyczną literaturą przedmiotu pozwala natomiast zaobserwować
zbieżność podejmowanych problemów badawczych.
Z analizy wynika, że odtworzony przeze mnie system metafor pojęciowych
charakteryzuje się dużą regularnością. Składa się na niego piętnaście podsystemów złożonych
z hierarchicznie uporządkowanych odwzorowań. Struktura ta stanowi pojęciowy szkielet
będący podstawą modelowania domeny docelowej.
Kolejny wniosek dotyczy wad i zalet programu AntConc. Okazał się on narzędziem
przydatnym do przeszukiwania dużego korpusu danych. Natomiast istotnym utrudnieniem jest
cechujący go brak lematyzacji. Właściwość ta sprawia, że konieczne staje się ręczne
wprowadzanie form fleksyjnych słów kluczowych, co znacznie wydłuża czas obróbki danych.
W zakończeniu rozprawy wyznaczyłam inne obszary badań nad językiem tekstów o
tematyce gospodarczej. Refleksji teoretycznej wymagają przede wszystkim ich leksyka i status
stylistyczny. Za istotne uważam także porównanie zrekonstruowanych w rozprawie
odwzorowań z konceptualizacjami realizowanymi w języku publicystyki. Ciekawym
wyzwaniem badawczym byłoby także opisanie funkcji metafor – w tym zwłaszcza
ideologicznej – w dyskursie ekonomicznym.Linguistic phenomena connected with the functioning of the market economy in Poland
are rarely subjects of research for the Polish linguistics. My dissertation is an attempt to fulfil
this gap.
The samples chosen for the analysis were 2104 texts published by various investments
advisors on investment fund companies and brokerage houses websites. Their posts dealt with
the micro- and macroeconomic phenomena both in Poland and abroad.
The main goals of the research were the following:
• the description of metaphorical images of ECONOMY in the source data;
• the comparison of the obtained results with conceptualisations described in English
language research papers;
• the determining what is the degree of systematicity and regularity of metaphorical
projections;
• the presentation of the scope of research on metaphors in economic discourse in Poland
and abroad;
• the verification of the applicability of AntConc software to the analysis of the collected
data.
The conceptual metaphor theory proposed by George Lakoff and Mark Johnson was
used as the basis for the analysis. In the theoretical chapter the main assumptions of this theory
2
were introduced by the presentation of comparative and interaction theories of metaphor, as
well as cognitive linguistics in general.
In the chapter dealing with Polish and foreign linguistic studies, the main research areas
and dominating conceptualizations of ECONOMY were discussed. The illustration of the scope
of research in Poland also included the presentation of the stylistic status of language of
economy, as well as the categorisation of stock exchange texts and stock exchange
communication models.
The research results were presented in the analytical part of the dissertation. I
reconstructed and discussed metaphorical subsystems created by individual source domains.
Specifically, their hierarchically organised structures and characteristic regularities within them
were analysed. Furthermore, the mappings occurring in individual conceptualisations were also
interpreted. I also gave examples of expressions characteristic of the respective mappings. This
investigation allowed me to reconstruct imagery of the target domain and prove that
metaphorical structures are highly systematic.
The analysis has shown that the reconstructed conceptual projections highlighted two
main aspects of ECONOMY – functional and qualitative. They represent respectively expert
and common knowledge about the discussed target domain. This conceptualisations are
complementary and should be taken into account in redefining this field of knowledge. What is
more, the research results confirmed the versatility of the used methodology as it showed that
it can be applied to the analysis of other complex concepts.
The study has also demonstrated that it is not possible to clearly decide whether
reconstructed mappings are original or if they are secondary to metaphorical representations of
economic system fixed in specialist and popular texts published around the world. Moreover,
the comparison of Polish and foreign scholarly literature on the subject revealed resemblance
of academic interest.
Yet another conclusion of the analysis was that the system of metaphors forming
conceptual imagery of ECONOMY reconstructed in the dissertation is highly regular. It
constitutes of fifteen metaphorical subsystems composed of hierarchically ordered mappings.
This structure creates the conceptual framework which is the basis for the understanding of the
target domain.
3
Moreover, the AntConc software has proved to be a useful tool for analysing a big data
corpus. However, its major drawback is the lack of lemmatization, which makes manual key
words entry necessary. As a result, it causes a hindrance in the process of data development.
The conclusion of the dissertation proposes other, possible fields of research on
metaphors in texts dealing with economy. The most important issues for further study would
be, among others, the analysis of lexis and stylistic qualification of texts, the comparison of the
reconstructed projections with the conceptualisations represented in language of journalism, as
well as functions of metaphor – especially the ideological one – in the economic discourse
Socio-cultural contexts of corporality and sexuality in private and in public. The limits of shame and disgust in medical counseling
No full textCelem pracy doktorskiej jest analiza fenomenów cielesności, seksualności, wstydu i wstrętu w relacji lekarz – pacjent. Przyjęta w rozprawie perspektywa prowadzenia rozważań teoretycznych jak i realizowania badań opiera się na założeniach socjologii codzienności. Dysertacja składa się z dwóch głównych części: teoretycznej i badawczej. Pierwsza, przybliża zagadnienia teoretyczne dotyczące relacji lekarz – pacjent, takie jak: problematyka medykalizacji, zagadnienie biowładzy Michela Foucaulta i instytucji totalnych Ervinga Goffmana oraz wybrane teoretyczne ujęcia relacji lekarz – pacjent z perspektywy badaczy społecznych. Część teoretyczna przedstawia także kwestie cielesności, seksualności, wstydu i wstrętu na płaszczyźnie refleksji społecznej, opisując ich społeczne uwarunkowania, czego przykładem jest koncepcja procesu cywilizacji Norberta Eliasa. Część badawcza prezentuje wyniki i wnioski płynące z pięćdziesięciu na wpół ustrukturyzowanych wywiadów indywidualnych przeprowadzonych z lekarkami i lekarzami, mającymi tak zwany „pierwszy kontakt z pacjentem”, na temat fenomenów ciała, seksu oraz zawstydzenia i obrzydzenia w relacji lekarz – pacjent. Badanie jest podporządkowane trzem głównym problemom badawczym:
1. Problematyce wstydu i wstrętu w relacji lekarz – pacjent w ujęciu zasad interakcji Ervinga Goffmana oraz koncepcji pracy emocjonalnej autorstwa Arlie Russell Hochschild.
2. Fenomenologicznej analizie relacji lekarz – pacjent w ujęciu socjologii fenomenologicznej Alfreda Schütza.
3. Intersubiektywnemu rozumieniu fenomenów cielesności, seksualności, wstydu i wstrętu przez każdą ze stron relacji lekarz – pacjent w ujęciu socjologii fenomenologicznej Alfreda Schütza.
Badanie przedstawia przede wszystkim perspektywę oraz doświadczenia lekarek i lekarzy związane z przejawami cielesności, seksualności, wstydu i wstrętu, które mają miejsce w ramach relacji lekarz – pacjent. Osoby badane ukazują pracę lekarza „od kuchni”, przybliżają perspektywę tego zawodu znaną wyłącznie jednostkom, które same go wykonują. Przeprowadzone wywiady wskazują, że wbrew zadaniowej postawie powszechnie przyjmowanej przez środowisko lekarskie oraz procesom standaryzacji obecnym w medycynie, czynniki trudno uchwytne, niedające się ani obliczyć ani zmierzyć, takie jak sfera emocjonalna, czy cielesność i seksualność człowieka mają duże znaczenie w relacji lekarz – pacjent. Ponadto, analiza wypowiedzi osób badanych skłania do refleksji na temat sfery publicznej i prywatnej. Badanie pokazuje, że cechą charakterystyczną dla omawianej relacji lekarz – pacjent oraz obecnych w jej ramach przejawów cielesności, seksualności, wstydu i wstrętu jest nieustanne przenikanie, a wręcz „mieszanie się” domen życia prywatnego i publicznego, między którymi trudno jest wyznaczyć granicę.The aim of the doctoral dissertation is to analyze the phenomena of corporality, sexuality, shame and disgust in the doctor-patient relationship. The perspective of theoretical considerations and research adopted in the dissertation is based on the assumptions of the sociology of everyday life. The dissertation consists of two main parts: theoretical and research. The first one presents theoretical issues related to the doctor-patient relationship, such as: the issue of medicalisation, the idea of Michel Foucault's biopower and the concept of Erving Goffman' s total institutions and selected theoretical approaches to the doctor-patient relationship from the perspective of social researchers. The theoretical part also presents the issues of corporality, sexuality, shame and disgust in terms of social reflection, describing their social determinants, as exemplified by the concept of the civilizing process of Norbert Elias. The research part presents the results and conclusions of fifty semi-structured individual interviews with physicians, who have the so-called "first contact with the patient", on the phenomenon of body, sexuality, embarrassment and disgust in the doctor-patient relationship. The research is subordinated to three main research problems:
1. The problematics of shame and disgust in the doctor-patient relationship in terms of Erving Goffman's interaction order and the concept of emotional labour by Arlie Russell Hochschild.
2. Phenomenological analysis of the doctor-patient relationship in terms of phenomenological sociology of Alfred Schütz.
3. Intersubjective understanding of the phenomena of corporeality, sexuality, shame and disgust by each side of the doctor-patient relationship in terms of phenomenological sociology of Alfred Schütz.
The research presents, first of all, the perspective and experiences of doctors related to the manifestations of corporality, sexuality, shame and disgust that take place within the doctor-patient relationship. Interviewees present the work of the doctor "from the backstage" and bring closer the perspective of this profession, which is known only by the individuals who carry it out themselves. The interviews show that contrary to the task-based attitude, which is commonly adopted by the medical community and the processes of standardization present in medicine, such factors which are difficult to grasp and cannot be calculated or measured, as the emotional sphere or human corporeality and sexuality, are of great importance in the doctor-patient relationship. In addition, the analysis of the statements of the respondents leads to reflections on the public and private spheres. The research shows that the characteristic feature of the discussed doctor-patient relationship and the manifestations of corporality, sexuality, shame and disgust present inside it, is the constant permeation, or even "mixing", of the domains of private and public life, between which it is difficult to draw a line
Properties ofthe resting stages of Daphnidae inhabiting aquatic habitats of varying degrees ofvariation in environmental conditions
No full textDiapauza, czyli okresowe zatrzymanie rozwoju, jest jednym z ważniejszych elementów historii życia słodkowodnych zwierząt planktonowych. Wytwarzanie form spoczynkowych umożliwia przetrwanie w macierzystym siedlisku okresów niesprzyjających warunków środowiskowych, których nie są w stanie tolerować osobniki aktywne, jak też zwiększa szansę pasywnej dyspersji pomiędzy izolowanymi zbiornikami. W niniejszej rozprawie porównano wybrane właściwości form przetrwanych słodkowodnych wioślarek z rodziny Daphnidae pochodzących ze zbiorników wodnych cechujących się różnym stopniem zmienności warunków środowiskowych. Przedstawione zostały wyniki badań dotyczących takich zagadnień, jak: odporność form spoczynkowych na oddziaływanie ekstremalnych warunków środowiskowych, długość okresu głębokiego spoczynku, sygnały środowiskowe terminujące okres spoczynku,wpływ osadów jeziornych na wykluwanie jaj przetrwalnych oraz budowa anatomiczna osłon jaj przetrwanych wybranych wioślarek i powiązanie jej z potencjalnymi funkcjami. Stwierdzono różnice w optymalnej temperaturze inkubacji oraz w odporności na przesychanie i wysokie temperatury form spoczynkowych pochodzących z różnego typu zbiorników wodnych. Wykazano negatywny wpływ osadów jeziornych na wykluwanie się jaj przetrwalnych Daphnia. Stwierdzono różnice w długości głębokiego spoczynku pomiędzy formami przetrwalnymi deponowanymi o różnych porach roku. Wykazano także różnice w budowie anatomicznej efipiów Ctenodaphnia i Daphnia, które mogą mieć wpływ na ich strategię dyspersji. Zaprezentowane w dysertacji wyniki uzupełniają dotychczasową wiedzę na temat mechanizmu spoczynku planktonowych wioślarek i uwydatniają różnice właściwości form spoczynkowych planktonowych wioślarek, które wynikają z odmiennych wyzwań środowiskowych cechujących różnego typu zbiorniki wodne.Diapause, a periodic suspension of ontogenetic development, is one of the most important elements of the life history of freshwater planktonic animals. Production of resting forms allows organisms to survive periods of unfavorable environmental conditions that active individuals would not be able to survive and facilitate their passive dispersal between isolated sites. The dissertation compares the features of the resting forms of freshwater cladocerans of the Daphnidae family inhabiting waterbodies of different scale of variation of environmental conditions. Here are presented results of studies on the following topics: resistance of dormant stages to unfavourable conditions, length variability of the refractory periods, environmental signals terminating developmental arrest, an impact of lake sediments on activation probability of the dormant forms and the structure of ephippia of the most common cladoceran species. Differences in optimal hatching conditions and resistance to desiccation and high temperatures were found between resting forms originating from ponds and lakes. A negative effect of lake-sediment on hatching of Daphnia dormant eggs was found. Differences in length of the refractory periods between Daphnia resting forms produced in different times of the year were shown. Also anatomical differences of Daphnia and Ctenodaphnia ephippia that might affect their dispersal strategies were presented.The results presented in the dissertation supplement the current knowledge on the diapause mechanism of planktonic cladocerans and highlight their structural and functional properties arising from different environmental challenges in various types of water habitats
Handel międzynarodowy i wzrost gospodarczy w UE. Rola ICT w krajach Europy Środkowej i Wschodniej
No full textNiniejsza praca doktorska bada wpływ postępu technicznego oraz rozwoju technologii informacyjno-komunikacyjnych (ICT) na handel i wzrost gospodarczy w Unii Europejskiej (UE), ze szczególnym uwzględnieniem Krajów Europy Środkowo-Wschodniej(CEEC). Praca rozszerza szereg teoretycznych i empirycznych modeli na poziomie makro- i mikroekonomicznym, w celu uzyskania kompleksowego obraz wpływu ICT na kraje CEEC.
Na poziomie makro CEEC badane są w odniesieniu do wiodących krajów UE. W rozdziale pierwszym, analizowane są determinanty eksportu w sektorach wysokich technologii za pomocą równania grawitacji o rozszerzonego o miary luki technologicznej przybliżanej za pomocą wydatków na działalność badawczo-rozwojową oraz wymiany wewnątrz-sektorowej. W rozdziale czwartym, badany jest wpływ gospodarki opartej na wiedzy i usług w zakresie kapitału ICT na produktywność siły roboczej i całkowitą produktywność czynników (TFP) w oparciu o rozszerzoną dekompozycję Solowa (1956). W rozdziale piątym, badana jest rola kapitału ludzkiego i ICT w postępie technologicznym, rozpowszechnianiu technologii oraz konwergencji krajów Europy Środkowo-Wschodniej względem granicy technologicznej. W tym celu wykorzystywany jest zmodyfikowany model teoretyczny Nelsona i Phelpsa (1966) dostosowany do badań empirycznych przez Benhabiba i Spiegla (2005).
Na poziomie mikro badany jest bezpośredni oraz pośredni wpływ ICT na działalność eksportową firm. W rozdziale drugim, wykorzystywany jest model zaproponowany przez Jørgensena i Schrodera (2008) wzbogacony o zmienne ICT w celu zbadania, czy ICT zwiększają ekstensywne i intensywne krańce eksportu poprzez obniżenie stałych i krańcowych kosztów eksportu. W rozdziale trzecim badane jest czy ICT generują pośredni wpływ na eksport poprzez zwiększenie wydajności pracy. W celu wychwycenia pośrednich efektów ICT, używana jest rozszerzona funkcja produkcji Cobb-Douglasa (1928) uwzględniająca miary ICT.
Badania empiryczne przeprowadzone w nawiązaniu do standardowej analizy handlu podkreślają znaczenie działalności badawczo-rozwojowej oraz akumulacji kapitału fizycznego i ludzkiego dla poprawy wyników eksportowych krajów CEEC w sektorach wysokich technologii. Z kolei badania empiryczne nawiązujące do najnowszego nurtu w obrębie nowej teorii handlu podkreślającego rolę niejednorodności firm pokazują, że ICT znacząco zmniejsza stałe koszty eksportu, a tym samym zwiększa prawdopodobieństwo eksportu firm. Jednak wpływ ICT na intensywne krańce eksportu okazuje się być pośredni i działać poprzez kanał wzrostu wydajności pracy. Ponadto, rozprawa pokazuje, że podobnie jak w analizie przeprowadzonej na poziomie mikro, zidentyfikowanie efektów ICT na poziomie makro nie jest proste. W szczególności, wyniki przeprowadzonych badań empirycznych pokazują, że usługi kapitału ICT mogą przyczynić się do wydajności pracy bezpośrednio, a także pośrednio, poprzez zwiększenie TFP. Ostatecznie, praca doktorska podkreśla kluczową rolę kapitału ludzkiego oraz ICT w postępie technologicznym i dyfuzji wiedzy w całej UE. Uzyskane wyniki estymacji w tym obszarze wskazują, że kapitał ludzki może być wiążącym ograniczeniem dla konwergencji CEEC względem granicy technologicznej.This dissertation examines effects of technical change and Information Communications Technology (ICT) on trade and growth in the European Union (EU), with a particular focus on the Central and Eastern European Countries (CEEC). Namely, I augment several theoretical and empirical frameworks to bring new insights from macro as well as micro-level analysis.
On the macro-level, I examine CEEC in relation to the core EU countries in several directions. Firstly, I study determinants of exports in high technology sectors by augmenting the standard gravity equation with measures of technology gap using R&D spending and intra-industry trade. Secondly, I elaborate the contribution of knowledge economy and ICT capital services in labour and total factor productivity (TFP) based on extended Solow (1956) growth equation. And thirdly, I examine the role of human capital and ICT in technological progress, technology diffusion and convergence across the EU. To do so, I follow Benhabib and Spiegel (2005) and I augment the original model of Nelson and Phelps (1966) with ICT effects.
On the micro-level, I study direct as well as indirect effects of ICT on export activities of firms. Firstly, I augment the model proposed by Jørgensen and Schröder (2008) with ICT variables to test whether ICT increases extensive and intensive margins of exports by lowering fixed and marginal costs of exports. And secondly, I test whether ICT generates indirect effects on exports via enhancing labour productivity. To tackle these hidden effects of ICT, I augment the Cobb-Douglas (1928) production function with ICT contribution.
Empirical findings from the standard trade analysis outline the importance of R&D, physical and human capital accumulation in improving export performances of CEEC in high-technology sectors. The analysis based on the “New New Trade Theory” finds that ICT significantly decreases fixed costs of exports and therefore increases the probability of exporting. However, ICT effects on intensive margins of exports turn out to be hidden in labour productivity. Furthermore, the dissertation reveals that as in the micro-level analysis, it is neither straightforward to outline ICT effects at the macro-level. In particular, empirical results demonstrate that ICT capital services may contribute to labour productivity directly as well as indirectly via boosting TFP. Finally, the PhD thesis outlines the crucial role of human capital and ICT in technological progress and technology diffusion across the EU. Estimations in this area indicate that human capital could be a binding constraint for convergence of CEEC with the technology frontier.
Overall, the added value of the dissertation is threefold. Firstly, by extending different empirical frameworks, it pioneers in designing channels of direct as well as indirect impact of ICT on exports, productivity, innovation and imitation. Secondly, it brings new empirical insights on the effects of ICT and technical change from macro as well as micro-level analysis. And thirdly, it focuses on CEEC, which are not studied systematically from these perspectives. As a result, the PhD thesis brings empirical findings leading to a number of policy recommendations. The latter could help policymakers to design policies to accelerate digital convergence across the EU and ensure that enterprises from CEEC remain competitive in the Digital Single Market (DSM)
Isocyanides as metal scavengers
No full textKompleksy metali przejściowych są katalizatorami wielu reakcji organicznych o kluczowym znaczeniu badawczym i przemysłowym. Jednym z największych problemów związanym z ich stosowaniem, jest konieczność usunięcia pozostałości metali z produktów reakcji. Pozostałości metali mogą powodować rozkład lub izomeryzację pożądanego produktu. Ponadto katalizatory zawierające metale przejściowe są często wykorzystywane w syntezie aktywnych składników farmaceutycznych (API), które podlegają bardzo restrykcyjnym normom dotyczącym dopuszczalnej zawartości metali przejściowych w końcowym API, zwykle poniżej 10 ppm. Z tego powodu rozwijanie wydajnych i ekonomicznych metod oczyszczania ma kluczowe znaczenie.
Zbadano trzy izocyjanki zawierające trzeciorzędowy atom azotu jako małocząsteczkowe zmiatacze rutenu Zaproponowane związki są bezwonne, łatwe do otrzymania i wysoce skuteczne w usuwaniu pozostałości rutenu, zwykle obniżając zawartość metalu w produktach metatezy olefin (MO) poniżej 10 ppm. Najlepsze rezultaty uzyskano z 1,4-bis(3-izocyjanopropylo)piperazyną (QA2). Działanie zmiataczy metali porównano z innymi znanymi technikami oczyszczania, takimi jak filtracja na żelu krzemionkowym i użycie katalizatorów samozmiatających. W rezultacie opracowano nową „hybrydową” metodę oczyszczania, która dała lepsze wyniki w porównaniu do użycia samego katalizatora samozmiatającego lub zmiatacza. Ponadto wykazano, że izocyjanek QA2 jest środkiem przerywającym (wygaszającym reakcję) MO.
Następnie opracowano ekonomiczną metodę usuwania pozostałości Ru, która nie wymagała stosowania chromatografii kolumnowej. Wykazano, że dodanie izocyjanku QA2 do mieszanin poreakcyjnych, a następnie kwasu i przeprowadzenie prostej filtracji, umożliwia otrzymanie produktów MO z zanieczyszczeniem Ru poniżej 5 ppm, nawet w przypadku związków, które jest bardzo ciężko oczyścić. Ponadto zastosowanie QA2, a następnie dodanie kwasu cytrynowego pozwoliło na jednoczesne usunięcie rutenu i palladu po teleskopowej sekwencji reakcji MO/Suzuki–Miyaura.
Na koniec opracowano częściowo heterogeniczny protokół oczyszczania. Opiera się on na niekowalencyjnej immobilizacji QA2 na zwykłym żelu krzemionkowym. Wykazano, że zastosowanie heterogenicznego zmiatacza, otrzymanego in situ podczas procesu oczyszczania daje produkty MO z zanieczyszczeniem Ru zwykle poniżej 5 ppm. W połączeniu z zastosowaniem katalizatora zawierającego czwartorzędową grupę amoniową w ligandzie NHC, ten protokół oczyszczania powoduje zmniejszenie zawartości Ru w produktach MO zwykle poniżej 0,25 ppm, nawet w bardzo trudnych przypadkach.
Izocyjanki są szeroko stosowane jako ligandy w syntezie kompleksów metaloorganicznych. Dlatego nowe protokoły oczyszczania mogą znaleźć zastosowanie nie tylko w usuwaniu pozostałości kompleksów Ru oraz Pd, ale również innych metali, takich jak Cu, Au, Ni, Rh oraz Ir.Transition‐metal complexes are the catalysts of many organic reactions of key research and industrial significance. One of the most important issues related to their use is the removal of metal residues from reaction products. Metal residues can promote the decomposition or isomerization of the desired product. Additionally, transition‐metal catalysts are often utilized in the synthesis of active pharmaceutical ingredients (API), which are subject to strict legal limits on transition metal contamination, typically less than 10 ppm in the final API. For this reason, the development of efficient and economical methods of purification is of critical importance.
Three isocyanides containing a tertiary nitrogen atom were investigated as small‐molecule ruthenium scavenging agents. The proposed compounds are odorless, easy to obtain, and highly effective in removing ruthenium residues, usually bringing the metal content in olefin metathesis (OM) products below 10 ppm. The best results were obtained with 1,4-bis(3-isocyanopropyl)piperazine (QA2). The performance of these scavengers was compared with other known purification techniques, such as silica gel filtration and the use of self‐scavenging catalysts. As a result, a new hybrid purification method was devised, which gave better results than using either a self‐scavenging catalyst or a scavenger alone. Additionally, isocyanide QA2 is shown to be a deactivating (reaction quenching) agent for OM.
Then, a time-economical, cost-effective, and chromatography-free method of removal of Ru residues was developed. Treatment of post-reaction mixtures with isocyanide QA2 and then with acid followed by a simple filtration is shown to yield OM products with Ru contamination below 5 ppm even in highly challenging cases. Furthermore, the use of QA2 followed by the addition of citric acid allowed the simultaneous removal of ruthenium and palladium species after a telescope MO/Suzuki–Miyaura sequence.
Finally, a low-waste and scalable semiheterogeneous purification protocol for the removal of Ru residues after OM was developed. It is based on the non-covalent immobilization of QA2 on unmodified silica gel. The use of the heterogeneous scavenger synthesized in situ during the purification process was shown to yield OM products with Ru contamination usually below 5 ppm. When combined with the use of a catalyst bearing a quaternary ammonium group in the NHC ligand, this purification protocol reduces Ru content in OM products usually below 0.25 ppm, even in highly challenging cases.
Isocyanides are widely used as ligands in the synthesis of organometallic complexes. Therefore, new purification protocols can find application not only in removing Ru and Pd complexes residues, but also other metals such as Cu, Au, Ni, Rh, and Ir
Middle Ages in Belarusian postcolonial historiography
No full textNiniejsza rozprawa poświęcona jest średniowieczu w białoruskiej historiografii postkolonialnej. Rozprawa składa się ze wstępu, czterech rozdziałów, zakończenia i bibliografii podzielonej na alfabet łaciński i cyryliczny. Zawarta we Wstępie i Rozdziale I oraz we wstępnych partiach kolejnych rozdziałów część teoretyczna prezentuje przesłanki metodologiczne, z których wynika pomieszczona w rozdziałach II, III i IV analiza tekstów historiograficznych dotyczących okresu średniowiecza.
Rozdział I, zatytułowany „Wprowadzenie” jest teoretycznym wstępem do rozprawy, w którym zostały omówione podstawowe pojęcia oraz wątki metodologiczne stosowane w dalszym ciągu pracy. Przybliżone zostały metodologiczne aspekty postkolonializmu oraz zastosowanie tej teorii do analizy realiów Europy Wschodniej. W rozdziale II – „Od wiedzy do mimikry. Postkolonialne (białoruskie) źródła przeszłości”, uwzględniono genezę białoruskiej wiedzy o przeszłości i tekstu historiograficznego oraz funkcjonujące w niej mechanizmy intelektualne i mentalnościowe, poczynając od czasów imperium rosyjskiego i okresu radzieckiego aż do współczesności (okresu postkolonialnego). Została tu także poddana interpretacji kwestia istnienia przedkolonialnego doświadczenia Białorusi oraz poboczne w stosunku do kolonializmu idee kresowości i lićwiństwa. W podsumowaniu tego rozdziału postawiono tezę o istnienie dwóch „kondycji” mimikry postkolonialnej na Białorusi: imitacji i akceptacji. Rozdział III – „Średniowiecze historiograficzne i jego granice. Casus Białorusi po 1991 roku”, składa się zarówno z części teoretycznej, jak z analizy zastosowania wcześniej omówionej metodologii w pracy współczesnego historyka – w szczególności białoruskiego historyka postkolonialnego. W rozdziale tym zaprezentowano jedno z kluczowych dla całej rozprawy pojęć – zwrot mediewistyczny – oraz wyznaczono chronologiczne ramy średniowiecza w dziejopisarstwie białoruskim; odnotowano tu, że nie pokrywają się one z klasyczną periodyzacją historii stosowaną w tradycyjnej historiografii euroatlantyckiej, a także przedstawiono historyczną i współczesną genezę owego zjawiska. Wprowadzono także kluczowe dla analizy tekstów historiograficznych pojęcia tj.: anachronizm onomastyczny, górna i dolna granicy zwrotu mediewistycznego, opowieść oskarżenia. Ostatni, czwarty rozdział, stanowiący najobszerniejszą część rozprawy, został zatytułowany „W polu interpretacji i konstruktywizmu historycznego. Postkolonialne uwarunkowania zwrotu mediewistycznego”. W czwartym rozdziale przedstawiono wszystkie fundamentalne pojęcia teoretyczne całej rozprawy, które zostały zastosowane do analizy przypadku białoruskiej historiografii po 1991 r. Średniowiecze rozpatrywane jest przez pryzmat siedmiu czynników kształtujących tekst historiograficzny w postkolonialnych warunkach: przestrzeni, kontekstu cywilizacyjnego, narracji swojego i obcego w zwrocie mediewistycznym, władzy, głównych atrybutów narracji o „własnym” średniowieczu, narracji o wojnie i konfliktach z obcym, kobiecie w zwrocie mediewistycznym.
Dysertację zamyka „Zakończenie”, które zawiera swoistą autokrytykę tekstu pracy. W zakończeniu zostają również uwzględnione właściwości poznawcze, aktualność badania oraz główne wnioski.The Dissertation is devoted to the Middle Ages in Belarusian postcolonial historiography. The work contains a comprehensive theoretical block on which the analysis of historiographic texts concerning the Middle Ages is based. The dissertation is composed of the Introduction and four chapters, ending with the Conclusion and a bibliography divided in two parts, presenting separately works published in Latin and in Cyrillic alphabet.
Chapter I, entitled “Preface” is a theoretical introduction to the dissertation, in which basic concepts and methodological approaches used in the work are discussed. The methodological aspects of postcolonialism and the transfer of this theory to the realities of Eastern Europe are also deliberated in the first chapter. In Chapter II – “From knowledge to mimicry. Postcolonial (Belarusian) sources of the past”, discusses the mechanisms and stimuli of formation and genesis of Belarusian knowledge about the past and the historiographic text from the times of the Russian Empire and the Soviet period to the present (postcolonial period). The question of the Belarusian pre-colonial experience and the side-view concerning the ideas: kresowość (former Polish Borderland identity) and lićwiństwo (“Lithuanianism”) were also interpreted here. In the summary of this chapter a thesis was put forward about the existence of two “conditions” of postcolonial mimicry in Belarus: imitation and acceptance. Chapter III – “Historiographical Middle Ages and its limits. Casus of Belarus after 1991”, contains a theoretical and analytical parts. In the third chapter, one of the key concepts for the whole thesis is revealed and deliberated – the medievalist turn – and the chronological framework of the Middle Ages for the Belarusian historiographer in postcolonial specificity of Eastern Europe. The key concepts for the analysis of historiographic texts have also been introduced, i.e. an onomastic anachronism, upper and lower limits of the medievalist turn, and the story of accusation. The last, fourth, chapter is the largest part of the dissertation. It is entitled “In the field of interpretation and historical constructivism. Postcolonial determinants of the medievalist turn”. Chapter IV examines all fundamental theoretical concepts of as conceived and presented in the dissertation, which are applied to the case of Belarusian historiography after 1991. The Middle Ages is considered in terms of seven factors shaping the historiographic text in postcolonial conditions: space, civilizational context, narratives about home identity and stranger, stranger in medievalist turn, power, main attributes of narrative about the “own” Middle Ages, narratives about war and conflicts with a stranger, finally – a woman in medievalist turn.
Ending part of the dissertation is the “Conclusion”, which contains a kind of self-critisism of the text of the work. At the end, cognitive properties, validity of the cognition and main conclusions are also taken into account
Profiling of absorbing aerosols in lower troposphere with drones
No full textWażną grupę wśród aerozoli atmosferycznych stanowią aerozole absorbujące, których wpływ na klimat Ziemi jest złożony i przez to obarczony dużymi niepewnościami. Ponadto aerozole absorbujące pełnią istotną rolę w procesach fizycznych związanych ze smogiem. Największym problemem w skutecznym szacowaniu ich wpływu na klimat oraz w badaniu warunków smogowych jest bardzo ograniczona baza dostępnych pomiarów, szczególnie w przypadku profili pionowej dystrybucji aerozoli absorbujących. W ramach niniejszej pracy zostało podjęte zagadnienie opracowania i weryfikacji metody pozwalającej na pomiary profilu pionowego współczynnika absorpcji oraz koncentracji aerozoli absorbujących z wykorzystaniem bezzałogowych platform latających - dronów jako platformy do przenoszenia miniaturowych czujników atmosferycznych. Pozyskane w ten sposób dane mogą służyć do modelowania strumieni promieniowania, oceny rozwoju i zaniku warunków smogowych, czy wyznaczania poprawki atmosferycznej dla produktów teledetekcyjnych. W oparciu o synergię pomiarów profili współczynnika absorpcji z pomiarami profili współczynnika ekstynkcji prowadzonych za pomocą systemów lidarowych możliwe jest wyznaczenia profili pionowych albedo pojedynczego rozpraszania.
Jako optymalną metodę sondowania wybrano profilowanie z wykorzystaniem wielowirnikowego drona z podwieszonym mikroetalometrem oraz radiosondą meteorologiczną. Metoda ta cechuje się wysoką skutecznością prowadzenia obserwacji (duża powtarzalność, łatwość przygotowania, możliwość osiągnięcia wysokich rozdzielczości czasowych i przestrzennych) przy zachowaniu ograniczonych kosztów. W ramach opracowywania i testowania zaproponowanej metody prowadzone były w latach 2013-2015 eksperymenty terenowe w Strzyżowie, Świdrze i Warszawie pozwalające na sondowanie aerozoli w różnych warunkach oraz wykorzystanie danych z kilku systemów lidarowych, umożliwiających na stosowanie różnych metod inwersji. Uzyskane wyniki obejmujące absorpcyjną aerozolową grubość optyczną oraz albedo pojedynczego rozpraszania były porównywane z danymi dostępnymi w ramach sieci pomiarów fotometrycznych AERONET oraz naziemnymi pomiarami in-situ. Wobec niskiej zgodności danych z bazy AERONET z pozostałymi pomiarami zaproponowane zostały metody szacowania absorpcyjnej aerozolowej grubości optycznej w oparciu o synergię pomiarów prowadzonych z wykorzystaniem drona i lidarów, a także naziemnych pomiarów in-situ. W ramach prowadzonych badań podważono jakość danych AERONET obejmujących absorpcyjne własności optyczne aerozolu w szczególności w warunkach niskiej aerozolowej grubości optycznej.
Wpływ zmienności profilu pionowego albedo pojedynczego rozpraszania na bezpośrednie wymuszenie radiacyjne, strumienie krótkofalowego promieniowania rozproszonego docierające do górnej graniczy atmosfery i powierzchni ziemi oraz profile ogrzewania radiacyjnego został oszacowany w oparciu o symulacje prowadzone z wykorzystaniem numerycznego modelu transferu radiacyjnego. Zaobserwowane różnice w strumieniach promieniowania rozproszonego były niskie i nie przekraczały 3% niezależnie od kąta zenitalnego słońca, co przekładało się na zmianę wymuszenia radiacyjnego poniżej 10%. Największe zmiany, sięgające 3K, uzyskano dla grzania radiacyjnego. Wpływ na poprawkę atmosferyczną dla wskaźnika stanu roślinności, w zależności od profilu sięgał 7.7%, przy czym dla albedo śniegu wzrastał do wartości przekraczających 20%.Absorbing aerosols belong to an important group of atmospheric aerosols. They affect Earth's climate in a complex way, hence their influence is difficult to assess. Moreover, those aerosols play a vital role in physical processes connected with smog emissions. The main difficulty in the analysis of their impact on climate and smog conditions is very limited measurement data, especially as far as profiles of vertical distribution of absorbing aerosols are concerned. The aim of this work is to establish and verify a method that would enable to measure vertical profiles of absorption coefficient and concentration of absorbing aerosols with the usage of unmanned aerial vehicles (drones) as platforms for miniature atmospheric sensors. The data acquired in this way can be used to model radiation streams, assess how smog conditions develop and diminish, or to make atmospheric correction for remote sensing devices. Basing on the synergy of profiles of absorption coefficient with those of extinction coefficient, measured by lidar systems, we can establish vertical profiles of single scattering albedo.
It was decided that the optimal method for probing would be profiling with multi-rotor drone, with attached micro-aethalometer and meteorological radiosonde. This method is highly efficient for conducting any observation (high level of repetitiveness, easy preparation, high temporal and spatial resolution) on low budget. In the years 2013-2015, the method was tested during field experiments in Strzyzow, Swider and Warsaw for probing aerosols in various conditions and using data from different lidar systems, which allow to apply multiple inversion methods. The results, scoping absorbing aerosols optical depth and single scattering albedo, were then compared with data from the AERONET photometric network and in-situ measurements on ground level. As the compatibility of AERONET data with other measurement was relatively low, it was proposed to asses absorbing aerosols optical depth on the basis of the synergy of measurements conducted with the use of drones and lidars and on-ground in situ measurements. In the course of the research, it was proved that the quality of AERONET data for optical properties of abrobing aerosols, especially in low aerosol optical depth conditions, is rather questionable.
In order to assess how changing vertical profile of single scattering albedo affects direct radiative forcing, streams of short-wave diffused radiation reaching the top of atmosphere and surface of the Earth, and profiles of radiative heating, we conducted simulations on the numeric radiative transfer model. The differences observed in the streams of diffused radiation were low, as they did not exceed 3% ,regardless of the zenith angle of the sun, which changed the radiative forcing to below 10%. The greatest changes, up to 3K, were noted for radiative heating. Depending on the profile, the influence on atmospheric correction for vegetation index reached up to 7.7%, with the ratio exceeding 20% for snow albedo