Qazvin University of Medical Sciences
Qazvin University of Medical Sciences RepositoryNot a member yet
10283 research outputs found
Sort by
Challenges in the clinical education environment during the outbreak of COVID‑19: Development and psychometric testing
Get PDFعوامل پیش گویی کننده ی شدت بیماری و مرگ در بیماران بستری مبتلا به کووید 19 در مرکز تخصصی بیماری های عفونی دانشگاه علوم پزشکی قزوین: یک مطالعه ی مقطعی
Get PDFThe Effect of Edible Coating based on Oleaster(elaeagnus angustifolia)flour and Beeswax in combination with Propolis extracts on Safety and Microbial Quality of Chicken breast Stored at Refrigerator
Get PDFGiven that chicken meat is a perishable food that the process of its spoilage accelerates under improper maintenance conditions and decreases its quality and shelf-life, using edible films and coats containing natural antimicrobial compounds is one of the ways of food storage and packaging that in addition to being biodegradable, they can be used to improve their quality and increase their shelf life by limiting the growth of microorganisms that cause spoilage and prevent oxidation of fats and proteins. This study has been conducted to evaluate the effect of edible coat of oleaster flour and beeswax containing ethanol extract of propolis in concentrations of 1 and 5% on the shelf life of chicken breasts meat at refrigerator temperature.
Propolis extract was prepared by the method of immersion in alcohol. The chicken breast meat was coated in 3 groups: without inoculation of pathogenic bacteria, inoculated with Pseudomonas bacteria, Inoculated with Staphylococcus aureus bacteria by edible coat of oleaster flour and beeswax and propolis extract. Chemical properties (TVN, TBA, PH) microbial quality (aerobic bacteria, Mesophilic, Psychrophilic, Pseudomonas, Staphylococcus aureus), extract released volume (ERV), and sensory features of chicken breast meat.
On days 1,3,5,7,10 in coated samples and control group kept in refrigerator temperature were evaluated. The results of microbial tests showed that the effect of edible coat of oleaster flour and beeswax with propolis extract on reducing the growth of aerobic mesophilic bacteria, psychrophilic and bacteria inoculated into chicken breast (Pseudomonas aeruginosa and Staphylococcus aureus) during storage at refrigerator temperature was significantly effective and microbial corruption in samples with edible coats was delayed in coated samples compared to samples without edible coats. The most antibacterial effect was observed on restraining gram-positive bacterial activity compared to gram-negative bacteria so that the treatment with 5% extract had a greater effect on reducing Staphylococcus aureus bacteria and its value reached 4/1 cfu/gr on the last day. By inhibiting the activity of microorganisms, samples with extract influenced significantly on the amount of ERV compared to control sample. So that its amount in uncoated samples is less than coated chicken meat samples which shows that bacteria growth that was more in uncoated samples, its amount decreased in all samples. On the last day, the lowest amount was related to the control sample and the highest amount was related to the sample with 5% extract. TVN and PH in samples with edible coats was lower than uncoated samples. In samples without edible coats their amount increased during storage. Samples containing 5% extract were significantly effective in reducing them. The highest amount of TVN was related to uncoated sample on the last day of storage (44/3±1/5), and the lowest amount was related to the sample with 5% extract (8/3±0/4) that this difference was significant (P<0/05). During storage, the amount of TBA increased in all samples, but the amount of increase in coated samples was less than uncoated samples. Using the extract in a concentration of 5% had a greater effect on reducing the rate of oxidation and its amount reached 0.66MDA/gr on the last they. Samples containing extract had a negative effect on the color parameter so that the lowest score on the last day was given to samples with 5% extract (1/2±0/422), And in comparison with other samples was significantly different(P<0/05) . Samples with 1% extract recorded higher sensory scores than control sample.
According to the findings of this study, using extract in higher concentrations was effective in improving physicochemical properties, but negatively influenced sensory features. Generally, edible coat of oleaster flour and beeswax containing extract of propolis with anti-oxidant and anti-bacterial properties can be used to increase shelf life and to maintain the quality of chicken breast meat at refrigerator temperature.
Keywords: chicken breast meat, shelf-life, oleaster flour, beeswax, propolis extrac
بررسی پیش گویی کننده های خستگی ناشی از دلسوزی در پرستاران بخش های مراقبت ویژه بیمارستان های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی شهر قزوین در سال 99-1398
Get PDFبررسی کارایی فرآیند انعقاد و شناورسازی الکتریکی جهت تصفیه فاضلاب قالیشویی با استفاده از روش سطح پاسخ (چکیده طرح تحقیقاتی)
Get PDFشیوع جهانی جراحات ناشی از needle stick شدن کارکنان و دلایل اصلی آن: مرور نظام مند و متاآنالیز (چکیده طرح هیأت علمی)
Get PDFارزیابی و مدیریت ریسک در آزمایشگاه های دانشکده بهداشت یکی از دانشگاه های علوم پژشکی با استفاده از تکنیک ACHiL (فایل ارائه ژورنال کلاب)
Get PDFارزیابی کیفی عملکرد هودهای شیمیایی آزمایشگاهی در آزمایشگاه های پردیس و معاونت دارو و غذای دانشگاه علوم پزشکی قزوین (چکیده طرح دانشجویی)
Get PDFبررسی عملکرد بخش اورژانس مراکز آموزشی درمانی شهر قزوین قبل و بعد از اجرای طرح تحول نظام سلامت (فایل ارائه دفاع نهایی)
Get PDFتعیین فنوتیپی و ژنوتیپی مقاومت به مواد ضدعفونی کننده رایج در بین سویه های MDR و XDR وPDR استنوتروفوموناس مالتوفیلیاهای تولید کننده و غیرتولیدکننده بیوفیلم جدا شده از بیمارستان های آموزشی شهر قزوین، کرج و تهران
Get PDFمقاومت روز افزون به آنتی بیوتیک ها و مواد ضد عفونی کننده در سویه های مختلف باکتریایی یک مشکل اساسی سلامت عمومی در جهان مطرح می باشد. استنوتروفوموناس مالتوفیلیا یک باکتری محیطی و پاتوژن فرصت طلب و سومین باسیل گرم منفی غیرتخمیری رایج که امروزه عامل بسیاری از عفونت های بیمارستانی با درصد بالای مرگ ومیر بخصوص در افراد دچار نقص سیستم ایمنی می باشد. افزایش ظهور مقاومت های چند دارویی در بین ایزوله هایی همچون استنوتروفوموناس مالتوفیلیا به عنوان نگرانی جهانی مطرح می باشد و اخیرا عفونت های اکتسابی در بیمارستان به دلیل باکتری استنوتروفوموناس مالتوفیلیا خصوصاً در بیماران مبتلا به نقص ایمنی افزایش یافته است. در سال های اخير تلاش های بسياری در جهت ارتقاء کنترل عفونت در بيمارستان ها انجام شده که منجر به افزایش مصرف ضد عفونی کننده ها و متعاقب آن مقاومت به آن ها گشته است. بررسی حاضر با هدف تعیین فنوتیپی و ژنوتیپی مقاومت به مواد ضدعفونی کننده رایج، هیپوكلریت سدیم 5%، الكل اتیلیک 70%، سایاسپت2%، كلرهگزیدین2% و دتول 8/4% در بین سویه های استنوتروفوموناس مالتوفیلیاهای تولید کننده و غیرتولیدکننده بیوفیلم می باشد.
روش بررسی: در مطالعه ی حاضر 105 ایزوله استنوتروفوموناس مالتوفیلیا از 5 بیمارستان منتخب شهرهای تهران و قزوین جمع آوری شد و به روش فنوتیپی و مولکولی تعیین هویت شدند. الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی به روش دیسک دیفیوژن تعیین شد. سپس تولید بیوفیلم با استفاده از روش میکروتیتر پلیت در همه ایزوله ها بررسی گردید. حداقل غلظت مهاری (MIC) و باکتری کشی (MBC) در تمامی ایزوله ها نسبت به الکل اتیلیک 70 درصد، هیپوکلریت سدیم 5 درصد، دتول 8/4 درصد، سایاسپت اچ پی 2 درصد، کلرهگزیدین 2 درصد به تنهایی و در ترکیب با EDTA 17درصد به روش میکروبراث دایلوشن سنجیده شد. الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی ایزوله ها مجددا بعد از مواجهه با غلظت های زیر مهاری (Sub-MIC) سدیم هیپوکلریت 5 درصد به روش دیسک دیفیوژن تعیین گردید. ضریب فنلی نیز برای تعیین کارایی مواد ضدعفونی کننده به روش ریدال-والکر محاسبه شد. تمامی ایزوله ها از نظر حضور ژن های qacE ، qacE∆1 ، SugE1، bla CTX-M ، blaSHV و blaTEM با استفاده از روش PCR بررسی شدند. آنالیز آماری با استفاده از نرم افزار SPSS و آنالیز توالی ها با استفاده از نرم افزار chromas و پایگاه اطلاعاتی NCBI و GeneBank انجام شد.
یافته ها: از مجموع 97 ایزوله ی شناسایی و تایید شده ی استنوتروفوموناس مالتوفیلیا 100 % نمونه ها به ایمی پنم و مروپنم مقاوم بودند که به علت مقاومت ذاتی این باکتری به کارباپنم ها تاییدی در شناسایی ایزوله ها می باشد. درصد مقاومت ایزوله ها به سایر آنتی بیوتیک ها نظیر سفتازیدیم، کلیستین، تیکارسیلین کلاوولانیک اسید، کلرامفنیکل، تری متوپریم-سولفومتوکسازول، تیگه سایکلین، مینوسایکلین و لووفلوکساسین به ترتیب 3/76 %، 2/72%، 9/60%، 2/39%، 4/14% ، 4/13 %، 3/11% و 1/2 % گزارش شد. از مجموع 97 نمونه، 93 ایزوله توانایی تشکیل بیوفیلم را داشته اند که از این میان قدرت تشکیل بیوفیلم در 45 نمونه (4/46%) به صورت قوی، 41 نمونه (3/41%) متوسط، 7 نمونه (2/7%) ضعیف بود. 4 نمونه (1/4%) قادر به تشکیل بیوفیلم نبودند. با توجه به نتایج به دست آمده از مقادیر MIC و MBC در این مطالعه، بهترین تاثیر مواد ضد عفونی کننده به ترتیب مربوط به هیپو کلریت سدیم، دتول، کلرهگزیدین، سایاسپت اچ پی و الکل اتیلیک 70% می باشد. MIC و MBC مواد ضدعفونی کننده مورد آزمایش به طور قابل توجهی در زمانی که به طور مساوی با 17% EDTA به محیط اضافه گردید، حداقل یک رقت کاهش پیدا نمود و دارای اثر کشندگی و مهار کنندگی بیشتر و موجب کاهش غلظت مواد ضدعفونی کننده شد. ضریب فنلی به دست آمده برای هیپوکلریت سدیم، دتول، کلرهگزیدین، سایاسپت اچ پی و الکل اتیلیک به ترتیب 78/4، 6/0، 6/0، 15/0 و 038/0بود که نشان می دهد که هیپوکلریت سدیم موثرترین ماده ضدعفونی کننده نسبت به دیگر مواد ضدعفونی کننده بود. قرار گرفتن ایزوله ها در معرض غلظت های زیرمهاری هیپوکلریت سدیم، تفاوت آماری معناداری در الگوی حساسیت آنتی بیوتیکی برخی از ایزوله ها نسبت به آنتی بیوتیک های سفتازیدیم، تیکارسیلین- کلاوولانیک اسید و کلرامفنیکل نشان داد. فراوانی ژنSugE1 در 88 ایزوله (7/90%) گزارش شد، در حالی که همه ایزوله ها، فاقد ژن های qacE∆1 و qacEبودند. حضور ژن های blaTEM و bla CTX-M به ترتیب در 10 (3/10%) و 4 (1/4%) از ایزوله ها شناسایی شدند، یک ایزوله دارای ژن blaTEM و bla CTX-M به صورت همزمان بود، در حالی که در هیچ یک از ایزوله ها ژن blaSHV یافت نشد.
نتیجه گیری: نتایج این پژوهش که برای اولین بار در ایران، ارزیابی اثر مواد ضدعفونی کننده و حضور ژن های مقاومت به مواد ضدعفونی کننده را در استنوتروفوموناس مالتوفیلیای جدا شده از نمونه های بالینی مورد بررسی قرار می دهد، حاکی از درصد بالای ژن sugE، می باشد که نیاز به تحقیق و توجه بیشتری در زمینه نوع بیوساید مصرفی رایج در بیمارستان ها دارد. نتایج به دست آمده نشان دادند که مادامی که ضدعفونی کننده ها در غلظت های مناسب مورد استفاده قرار بگیرند، می توانند از رشد و توسعه ی ایزوله ها جلوگیری کنند، اما استفاده از غلظت های غیر بهینه و قرار گرفتن در معرض غلظت های زیر مهاری از مواد ضدعفونی مانند هیپوکلریت سدیم، می تواند منجر به کاهش حساسیت آنتی بیوتیکی و مقاومت متقاطع آنتی بیوتیکی و تکامل سویه های استنوتروفوموناس مالتوفیلیای بالینی مقاوم به آنتی بیوتیک گردد. در مطالعه حاضر موثر ترین (پایین ترینMIC وMBC) و کم اثر ترین ماده ضدعفونی کننده (بالاترینMIC و MBC) به ترتیب هیپوکلریت سدیم 5% و الکل اتیلیک70 % جهت مهار وکشندگی ایزوله های استنوتروفوموناس مالتوفیلیا بودند. حـضور ژن های مقاومت به ضدعفونی کننده ها در جمعيت استنوتروفوموناس مالتوفیلیا و توانايي در توسعه مقاومت بيولوژيك و بروز مقاومت متقاطع با آنتي بيوتيك هـا، اهميت استراتژي هاي كنترل عفونت مؤثر را آشكار مي نمايد. در بررسی حاضر همچنین نشان داده شد که EDTA می تواند در افزایش حداقل غلظت بازدارندگی و کشندگی نسبت به ضدعفونی کننده های مورد بررسی در ایزوله های استنوتروفوموناس مالتوفیلیا نقش داشته باشد. همچنین در این مطالعه مشخص شد که تفاوت چشمگیری در میزان تولید بیوفیلم در بین ایزوله های استنوتروفوموناس مالتوفیلیا وجود دارد. حضور ژن های تولید کننده بتالاکتامازهای وسیع الطیف که در مطالعه حاضر تشخیص داده شده است بسیار نگران کننده است و نیاز به پروتکل های مناسب کنترل عفونت از جمله غربالگری ایزوله ها، از نظر حضور ژن های تولید کننده بتالاکتاماز برای جلوگیری از عفونت بیشتر را نشان می دهد.
کلمات کلیدی:
استنوتروفوموناس مالتوفیلیا، بیوفیلم، ضدعفونی کننده ها، مقاومت آنتی بیوتیکی، MDR، XDR، Sub-MIC، 17% EDTA ، ESB