Qazvin University of Medical Sciences
Qazvin University of Medical Sciences RepositoryNot a member yet
10283 research outputs found
Sort by
Effects of Probiotic Saccharomyces boulardii Supernatant on Viability, Nano-Mechanical Properties of Cytoplasmic Membrane and Pro-Inflammatory Gene Expression in Human Gastric Cancer AGS Cells
Get PDFAbstract: Background: Gastric cancer has been recognized as the second most probable cause of
death in humans from cancer diseases around the world. Postbiotics, supernatant, and metabolites
from probiotic microorganisms have recently been used widely to prevent and treat cancer diseases in
humans, without any undesirable side effects. This study explores the antiproliferative and antitumor
activities of the probiotic Saccharomyces cerevisiae var. boulardii supernatant (SBS) against AGS cancer
cells, a human gastric adenocarcinoma cell line. Methods: We evaluated cell growth inhibitory
and mechanical properties of the cytoplasmic membrane and the downregulation of survivin and
proinflammatory genes in AGS cells treated with SBS after 24 and 48 h. Results: SBS significantly
inhibits the AGS cell growth, and the concentrations with IC50 values after 24 and 48 h treatments are
measured as 2266 and 1956 µg/mL, respectively. Regarding the AFM images and Young‘s modulus
analysis, SBS significantly induces morphological changes in the cytoplasmic membrane of the treated
AGS cells. Expression of survivin, NFÎB, and IL-8 genes is significantly suppressed in AGS cells
treated with SBS. Conclusions: Considering the antitumor activities of SBS on AGS cell line, it can be
regarded as a prospective therapeutic and preventive strategy against human stomach cancer disease.
Keywords: Saccharomyces boulardii; postbiotic; anticancer properties; AGS cell lin
بررسی اثر سمیت نانوذره پروپولیس بر روی تکثیر و بیان ژنهای BAX و BCL-2 در رده سلولی A-375 ملانوما
Get PDFپیش زمینه: سرطان ملانوما امروزه مسئول 80 درصد مرگ و میر های ناشی از سرطان پوست است. رایج ترین و موثرترین درمان های موجود برای این بیماری، جراحی ، شیمی درمانی و رادیو تراپی است که به علت محدودیت ها و عوارض جانبی ناشی از این درمان ها، محققان امروزه درمان با ترکیبات طبیعی را هدف قرار داده اند. مطالعات اخیر، پتانسیل ضدسرطاني پروپولیس را به عنوان مکملی جهت درمان انواع سرطان ها نشان داده است. اين ترکیب با اثر بر رشد و تکثیر سلولهای سرطانی، مسیرهای مولكولي و پروتئین های چرخه ی سلولي منجر به مهار پیشرفت سرطان شده و همچنین با اثر بر پروتئین های مرتبط با چسبندگي و مهاجرت سلولي از متاستاز سلولهای سرطاني نیز جلوگیری ميکند. با اين حال به دلیل حلالیت کم، جذب کم و همچنین رهاسازی غیر هدفمنو استفاده از آن با محدوديت هايي روبه رو است. هدف اين مطالعه بررسی اثر سمیت نانوذره پروپولیس بر روی تکثیر و بیان ژن های BAX و BCL-2 برروی رده سلولی A-375 سرطان ملانوما است.
روش کار: پروپولیس قزوین بعد از عصاره گیری اتانولی، به فرم نانو به روش سونیکاسیون آماده شد. اندازه ذرات و بار سطحی آن ها با DLS و پتانسیل زتا تعیین شد. سنجش MTT برای مقايسه ی اثرات عصاره پروپولیس و نانوپروپولیس در غلظت های (10تا 100 میكروگرم برمیلي لیتر) جهت ارزيابي زنده ماني سلول های A-375 ملانوما و تعیین IC50 در 24 و 48 ساعت انجام شد.
ارزیابی اثر عصاره پروپولیس و نانوپروپولیس توسط تست های مختلفی شامل : بررسی میزان آپوپتوز (سنجش رنگ آمیزی دو گانهPI/V-Annexin در فلوسايتومتری )، بررسی متاستاز ( سنجش ترمیم زخم (خراش) )، ارزیابی تغییرات فیزیکوشیمیایی سلولهای سرطانی ( میکروسکوپ نیروی اتمی (AFM))، بررسی میزان تکثیر سلول های ( با بررسی چرخه سلولی( ، بررسی بیان ژن های مرتبط با آپوپتوز(BAX, BCL-2و Caspase-3 )، ارزیابی اثرحساسیت پرتویی و محافظت پرتویی ( سنجش Comet ، در سلول های سرطانی A-375 و سلولهای نرمال Vero ) انجام شد. در نهایت برهمکنش پروتیین های بررسی شده در بیان ژن با استفاده از نرم افزار String تعیین شدند.
نتایج: نتایج DLS و پتانسیل زتا اندازه نانوذرات را بین 100-1 نانومتر تایید کرد و بارسطحی را با 33- پایدار گزارش کرد. مقادیر تخمینی IC50 برای عصاره پروپولیس و نانوپروپولیس در بازه 24 و 48 ساعت نشان دهنده اثر سمیت ترکیبات بر روی سلولهای A-375 بود که نانوپروپولیس در بازه 48 ساعت بهترین عملکرد را نشان داد. اين ترکیبات سمیت معناداری برروی سلولهای نرمال نداشتند. نتایج نشان داد که نانوپروپولیس نسبت به عصاره پروپولیس در غلظت IC50 باعث آپوپتوز، تغییرات مورفولوژیکی، ضد متاستازی و همچنین مهار رشد و تکثیر بیشتری شد. نتایج بیان ژن نشان داد نانوپروپولیس باعث افزایش بیان ژنهای BAX و Caspase-3 و کاهش بیان Bcl-2 شد. سنجش Comet، اثر حساسیت پرتویی ترکیبات را در سلولهای سرطانی A-375 و اثر محافظت پرتویی آنها را در سلولهای نرمال Vero تایید کرد.
نتیجهگیری: با توجه به مزایای نانوپروپولیس و نتایج مثبت حاصل شده این ترکیب میتواند یک کاندید مناسب به عنوان یک مکمل درمانی در کنار شیمی درمانی و رادیوتراپی در جهت درمان سرطان باشد که نیازمند مطالعات تکمیلی در این زمینه میباشد.
کلمات کلیدی: سرطان ملانوما، عصاره پروپولیس، نانوپروپولیس، A-375، BAX، Bcl-2، Caspase-
اثر بخشی مداخله آموزشی بر اساس تئوری رفتار برنامه ریزی شده توسعه یافته بر کاربرد ایمن سموم و آفت کش ها در کشاورزان و باغداران
Get PDFزمینه و هدف : مطالعه حاضر با هدف تعیین اثر بخشی مداخله آموزشی بر اساس تئوری رفتار برنامه ریزی شده توسعه یافته بر کاربرد ایمن سموم و آفت کش ها در کشاورزان و باغداران شهرستان آق قلا صورت گرفته است.
مواد و روش کار: مطالعه حاضر از نوع مداخله شاهد دار تصادفی ساده (RCT) می باشد که بر روی 170 نفر از کشاورزان و باغداران شهرستان آق قلا که به طور تصادفی انتخاب و به دو گروه تجربی و کنترل تخصیص یافتند .
برنامه مداخله برای گروه تجربی 4 جلسه آموزش گروهی به همراه یک مشاوره فردی و بسته آموزش مجازی بود .
در گروه کنترل نیز چهار جلسه آموزش توسط کارشناس بهداشت محیط با محوریت آگاهی ، نگرش و اصلاح رفتارهای غلط اجرا شد.
داده ها با نرم افزار SPSSنسخه 23 و آزمون های کای اسکوئر، تی مستقل و زوجی، آنالیز واریانس یک طرفه و ضریب همبستگی پیرسون وآنالیز کوواریانس آنالیز شدند.
یافته ها : میانگین سنی افراد شرکت کننده در مطالعه 11 ± 43 سال بود.در نتیجه مطالعه نشان داد نمرات سازه های تئوری رفتار برنامه ریزی شده یعنی نگرش ((از 15/2±97/11 به 30/3±62/17، 001/0>P)، هنجارهای ذهنی (از 69/1±26/7
به 34/2±79/13، 001/0>P)،، کنترل رفتاری درک شده (از 70/3±23/15به 62/3±76/20، 001/0>P)، قصد رفتاری (از 21/3±63/9 به 13/2±80/12، 001/0>P) در کشاورزان گروه تجربی 3 ماه بعد از اجرای مداخله آموزشی تئوری محور به طور معنیداری بهبود یافت. همچنین، میانگین رفتارهای استفاده ایمن از کود، سموم و آفت کش ها در کشاورزان گروه تجربی 3 ماه بعد از اجرای مداخله آموزشی تئوری محور به طور معنی داری افزایش یافت (از 21/9±59/26 به 48/10±63/34 001/0>P).
نتیجه گیری: یافته های مطالعه حاضر بر اثربخشی آموزش تئوری محور بر ارتقاء سطح دانش، بهبود باورهای بهداشتی و ارتقاء رفتارهای ایمن مرتبط با کاربرد سموم و آفت کش ها در کشاورزان و باغداران تاکید کرد. لذا توصیه میشود بسته آموزشی با هدف ارتقاء رفتارهای ایمن استفاده ایمن از سموم و آفت کشها بعنوان بخشی از آموزشهای ضروری برای کشاورزان و باغداران در نظر گرفته شود.
کلید واژه ها : سموم و آفت کش، کشاورزان ،آموزش سلامت ، نگرش، ایمنی ، محیط زیس
Dentin Thickness of the Danger Zone in the Mesial Roots of the Mandibular Molars: A Cone Beam Computed Tomography Analysis
Get PDFBackground: Mandibular first molars appear to be the most commonly tooth subjected to a root canal treatment, therefore a better
understanding of the anatomy critical zones for resistance of this teeth may decrease the treatment’s failure rate. So, this study was
conducted to evaluate the dentin thickness of the danger zone in mesial roots of mandibular first molars using cone beam computed
tomography in an Iranian population. Methods: In this cross-sectional study, 210 Cone Beam Computed Tomography acquisition of the
mandibular first molars were collected from a radiology center in Qazvin. The dentin thickness of the mesial roots (mesiobuccal and
mesiolingual canals) was measured from the furcation to 5 mm below. The relationship between the dentin thickness in the danger zone
and parameters, like age, gender, placement side, root length, the curvature of the canal, canal type, presence of middle mesial canal,
and distance between the orifices of the mesial canals was investigated. Frequency, mean and standard deviation for variables were
calculated, and data analysis was done by SPSS using simple and multiple linear regression and Pearson correlation coefficient. Also,
two-sample t-test was used to compare mesiobuccal and mesiolingual on two sides. The significant level was also considered at (p <
0.05). Results: The average minimum thickness of danger zone dentin was found to be 0.885 ± 0.259 mm in the mesiobuccal canal and
0.906 ± 0.206 mm in the mesiolingualcanal. Also, the minimum thickness of dentin in the mesiobuccal and mesiolingual canals in the
range of 0 to 1 mm from the furcation was more than in other areas. There was no significant relationship between the minimum dentin
thickness of the danger zone with gender, placement side, root length, canal type, and mesial canal entrance distance. But with increasing
age, the thickness of dentin in the danger zone in the mesiolingualcanal increased significantly (p = 0.008). It was also observed that with
the increase in the curvature of the canal, the thickness of the dentin in the danger zone in the mesiobuccal canal decreased (moderately
curved (p = 0.008), severely curved (p = 0.046)). In addition, the thickness of the dentin in the mesiobuccal and mesiolingual canal was
less in the samples with the middle mesial canal (p = 0.047, 0.044). Conclusions: Less dentin thickness in the danger zone in the mesial
roots of mesiolingual mandibular first molars was seen in younger patients in mesiolingual canal, with a greater degree of canal curvature
in the mesiobuccal canal and teeth with a middle mesial canal. Therefore, it is suggested that large taper instruments should be used with
more precision to prevent complications
