Repozytorium Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza (AMUR)
Not a member yet
24938 research outputs found
Sort by
Go Unattended. A Review of Anthony Stavrianakis’ Book “Leaving. A Narrative of Assisted Suicide” (2019)
No full textThis is a review of Anthony Stavrianakis’ book Leaving. A Narrative of Assisted Suicide (University of California Press, 2019). Medically-assisted suicide still raises many issues and controversies of various types: ethical, legal, organizational and institutional. The situation varies greatly between countries, and depends on health care policies and socially recognised values. However, the overriding question is as follows: under what conditions should this form of death be allowed? Among the arguments that are well known, recognized and now tame, Stavrianakis’ research brings new light and perspective. The author goes deeper and searches for the real motives driving people to choose this manner of death. He sees the nuances and recounts the difficulties. In this article, I highlight aspects of Stavrianakis’ work that I find relevant and crucial for the issues considered
Social participation and geography education - the importance of Participatory Geographic Information Systems in the organisation of fieldwork
No full textWydział Nauk Geograficznych i GeologicznychBadania geograficzne obejmują zagadnienia przyrodnicze i społeczno-ekonomiczne. Geografia niezbędna jest w kształceniu odpowiedzialnego, aktywnego obywatela, dlatego istotą edukacji geograficznej jest odwoływanie się do globalnych wyzwań środowiskowych, społeczno-gospodarczych i poznawanie najbliższego otoczenia, zwłaszcza w formie zajęć terenowych. Zatem ważne jest uwzględnianie w badaniach geograficznych kontekstu partycypacji społecznej oraz stosowania nowoczesnych technologii, co w geografii znajduje swoje odniesienie poprzez wykorzystywanie Partycypacyjnych Systemów Informacji Geograficznej (PPGIS). Celem pracy jest określenie znaczenia partycypacji społecznej we współczesnej edukacji geograficznej ze szczególnym uwzględnieniem zastosowania PPGIS w organizowaniu zajęć terenowych z geografii.
Praca rozszerza wiedzę w zakresie partycypacji społecznej w edukacji geograficznej zarówno poprzez analizę porównawczą podstaw programowych i opracowań geograficzno-dydaktycznych z Polski, Hiszpanii, Anglii i Finlandii, jak i badania sondażowe przeprowadzone wśród nauczycieli z Poznania, Madrytu, Londynu i Helsinek. Biorąc po uwagę znaczenie zajęć terenowych w edukacji geograficznej w pracy przedstawiono proces partycypacji nauczycieli w opracowaniu cyfrowej mapy wspierającej organizację zajęć terenowych przy wykorzystaniu geoankiety (przykład PPGIS). Studium przypadku z Poznania uwzględnia możliwość wykorzystania cyfrowej mapy na rzecz samodzielnego organizowania zajęć terenowych.Geographical studies include natural and socio-economic aspects. Geography is essential in educating a responsible, active citizen, therefore the key to geography education is referring to global environmental, socio-economic challenges and studying the local environment, especially in the form of fieldwork. Therefore it is important to take into account in geographical studies the context of social participation and the use of modern technologies, which in geography finds its reference through the use of Participatory Geographic Information Systems (PPGIS). The aim of the study is to determine the importance of social participation in contemporary geography education with particular emphasis on the use of PPGIS in organizing geography fieldwork.
The thesis extends the knowledge on social participation in geography education both through comparative analysis of core curricula and geography-didactic studies from Poland, Spain, England and Finland, as well as survey research conducted among teachers in Poznan, Madrid, London and Helsinki. Taking into account the importance of fieldwork in geography education, the thesis presents the process of teachers' participation in the development of a digital map to support the organisation of fieldwork activities using a geo-questionnaire (PPGIS example). The case study from Poznan includes the possibility of using a digital map for self-organisation of fieldwork.Praca doktorska została przygotowana w ramach projektu „GEO+: wysokiej jakości program studiów doktoranckich realizowany na Wydziale Nauk Geograficznych i Geologicznych Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu nr POWR.03.02.00-00-I039/16”, który jest współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój (PO WER), Osi priorytetowej III Szkolnictwo wyższe dla gospodarki i rozwoju, Działania 3.2. Studia doktorancki
English lexical loans and derivates from anglicisms in Upper Sorbian language (on the background of English-Czech and English-Polish language contacts)
No full textWydział Filologii Polskiej i KlasycznejPraca doktorska prezentuje zagadnienie zapożyczeń angielskich w języku górnołużyckim. Zaprezentowany materiał, którego podstawę stanowią źródła leksykograficzne oraz ekscerpty z wychodzącego pięć razy w tygodniu periodyku „Serbske Nowiny”, pokazuje, że język ten nie zamyka się na nowe zjawiska i wprowadza do swojego zasobu leksykalnego dodatkowe elementy. Zapożyczenia z języka angielskiego w języku górnołużyckim podlegają czterem rodzajom adaptacji: graficznej, fonologicznej, morfologicznej oraz semantycznej. Procesy zachodzące w tym zakresie są podobne do tych, które zachodzą w innych językach zachodniosłowiańskich. Materiał badawczy to 1244 zapożyczenia oraz derywaty, które są poświadczone w odpowiednich źródłach leksykograficznych, w kilkudziesięciu wydaniach gazety „Serbske Nowiny” oraz w artykule Grzegorza Szpili, który ukazał się w 2018 roku. Zostały one zaliczone do 23 kategorii. Najwięcej wyrazów znalazło się w grupach tematycznych: 1. sport, 2. życie społeczne oraz 3. muzyka, taniec, subkultury (ponad 100 leksemów w każdej z tych grup). W tych dziedzinach angielszczyzna wywarła największy wpływ na zasób słownictwa języka górnołużyckiego. W wybranych numerach „Serbskich Nowin” 84 hasła wyrazowe nie zostały wcześniej poświadczone w źródłach leksykograficznych i stanowią dodatkowe nabytki leksykalne języka górnołużyckiego.The doctoral thesis presents the issue of English loanwords in the Upper Sorbian language. The presented material, whose basics are lexicographical sources and excerpts from “Serbske Nowiny”, the periodical published five times a week, proves that this language does not shut itself off from new phenomena and introduces different elements to its vocabulary. Linguistic borrowings in Upper Sorbian from English are subject to four types of adaptation: graphic, phonological, morphological and semantic. The processes occurring in this scope are similar to those in other West-Slavic languages. The research material consists of 1244 loanwords and derived forms, which are confirmed in appropriate lexicographical sources, in several dozen publications of “Serbske Nowiny” newspaper, and in an article by Grzegorz Szpila, which appeared in 2018. They were classified in 23 categories. The most words were among the following thematic groups: 1. sport, 2. social life, and 3. music, dance, subcultures (over 100 lexemes in each group). English had the greatest influence on the vocabulary of Upper Sorbian language in these areas. 84 expressions from the selected editions of “Serbske Nowiny” had not been confirmed before in lexicographical sources, and constitute additional linguistic acquisitions in Upper Sorbian language
The role of phosphorylation of ISGF3 components in the regulation of ISG expression and viral protection
No full textWydział BiologiiInterferony pełnią kluczową rolę we wzbudzaniu przeciwwirusowej odpowiedzi immunologicznej. W swojej klasycznej formie odpowiedź zależna od IFNα jest oparta na kompleksie ISGF3, składającym się z ufosforylowanych białek STAT1 i STAT2 oraz IRF9. Oprócz kanonicznej sygnalizacji w zapewnieniu ochrony przeciw wirusom zaangażowane są również inne kompleksy w tym U-ISGF3 (składający się z niefosforylowanych form STAT1 i STAT2 oraz IRF9) czy STAT2/IRF9 w swojej nie- lub ufosforylowanej formie. Stosując techniki molekularne, w tym także całogenomowe takie jak RNA- i ChIP-Seq, oraz przy użyciu JAK Inhibitor I, wyjaśniliśmy rolę jaką w odpowiedzi konstytutywnej, a także zależnej od interferonu i czasu, odgrywa proces fosforylacji. Zbadaliśmy dwa rodzaje linii komórkowych: typu dzikiego oraz pozbawione STAT1 i na tej podstawie wyciągnęliśmy wnioski dotyczące zależności ochrony przeciwwirusowej od ilości białek STAT1, STAT2 i IRF9 w komórce. Ponadto, eksperymenty porównawcze na komórkach ze stabilną nadprodukcją STAT1, STAT2 i IRF9 wykazały potencjalną rolę U-ISGF3 (i prawdopodobnie też U-STAT2/IRF9) w regulacji konstytutywnej oraz indukowanej IFNα przedłużonej ekspresji ISG i ochronie przeciw wirusom. To sugeruje, że musi zostać przekroczony pewien minimalny poziom białek STAT1, STAT2 i IRF9 w komórce (a co za tym idzie kompleksów U-ISGF3 i/lub U-STAT2/IRF9), aby doszło do zapoczątkowania ekspresji ISG. W konsekwencji, wraz z klasycznym kompleksem ISGF3, także U-ISGF3 i U-STAT2/IRF9 mogą odgrywać zasadniczą rolę w zależnej i niezależnej od IFNα transkrypcji ISG oraz w zwalczaniu infekcji wirusowych.Interferons play crucial role in the triggering of antiviral response, that in its most classical form is based on STAT1 and STAT2 that become phosphorylated and with IRF9 form ISGF3. Besides canonical ISGF3-dependent signalling, also other complexes function and may cooperate to provide effective viral protection. The examples are U-ISGF3 (that consists of unphosphorylated STAT1 and STAT2 together with IRF9) and STAT2/IRF9 in both unphosphorylated or phosphorylated form. Using different molecular techniques, among them whole-genome approaches, such as RNA-Seq and ChIP-Seq, in combination with JAK Inhibitor I, we provide further evidence on the role of phosphorylation in both, basal as well as IFN- and -time dependent transcriptional responses under wild-type and STAT1-deficiency conditions, we as well considered the dependence of viral protection on the amount of the native STAT1, STAT2 and IRF9. Additionally, comparative experiments in cells overexpressing STAT1, STAT2 and IRF9, revealed a potential role of U-ISFG3, and possibly U-STAT2/IRF9, in the regulation of constitutive and long-term IFNα-treated ISG expression and viral protection. This strongly suggests that a certain threshold of STAT1, STAT2 and IRF9 expression and levels of U-ISGF3 (and/or U-STAT2/IRF9) has to be reached to be able to trigger ISG transcription. As a consequence, together with classical ISGF3, U-ISGF3 and U-STAT2/IRF9, could be instrumental in IFN-dependent and independent ISG transcription and in combatting viral infection."Passport to the future - Interdisciplinary doctoral studies at the Faculty of Biology UAM" POWR.03.02.00-00-I006/17; PRELUDIUM research grant UMO-2016/21/N/NZ2/01720: The cooperation/role of unphosphorylated and hosphorylated ISGF3 components in the regulation of ISG expression and viral protection Project leader: MSc Hanna Janina Nowicka; OPUS research grant 2012-07-B-NZ1-02710: STAT1 and IRF8-mediated signal integration between IFNg and TLRs: a pathophysiological role in vascular disease Project leader: Prof. Johannes A.R. Bluyssen; OPUS research grant 2013/11/B/NZ2/02569: Genome-wide characterization of type I IFN-induced transcriptomes and identification of novel ISGs and their antiviral functions Project leader: Prof. Johannes A.R. Bluysse
Kuba i Polska. Zarys analizy porównawczej reżimów totalitarnych
No full textThe aim of the article is to find the similarities and differences between Poland and Cuba by comparing them totalitarian regimes. The research problem consisting in determining the importance of exogenous and endogenous factors favoring the regime or disintegrate it. In this case, the method of desk research is appropriate. The comparison was made using the same and operationalized criteria (hegemony or domination of the party-state apparatus, the intensity of political gnosis, and the scope and extent political mobilization) based on Juan Linz’s modified concept of totalitarianism. At the beginning of the 1960s, in Cuba, the uncivil society had a hegemonic position. In the 21st century, its status changed from hegemonic to dominant, closely linked with the totalitarian party-state apparatus. The political regime slowly evolved from strong to weak totalitarianism. In post-war Poland, the political regime evolved from strong to weak totalitarianism, to become authoritarian after 1980 behind the façade of an inoperable party-state apparatus, and in 1989 it collapsed. In both cases, exogenous factors were of much less importance than endogenous ones.Celem artykułu jest poprzez porównanie reżimów totalitarnych Polski i Kuby znalezienie podobieństw i różnic między tymi dwoma państwami. Dzięki temu możliwe jest rozwiązanie problemu badawczego polegającego na określeniu znaczenia egzogennych i endogennych czynników sprzyjających tworzeniu i rozpadowi tego typu reżimów. Zastosowano w tym przypadku metodę analizy źródeł zastanych. Porównanie zostało dokonane przy pomocy jednolitych i zoperacjonalizowanych kryteriów (hegemonia lub dominacja aparatu partyjno-państwowego, intensywność gnozy politycznej oraz zasięg i zakres mobilizacji politycznej) opartych na zmodyfikowanej koncepcji totalitaryzmu Juana Linza. Na początku lat 60-tych XX wieku społeczeństwo nieobywatelskie i tym samym aparat partyjno-państwowy na Kubie miały pozycję hegemoniczną. W XXI wieku jest to dominacja. Kubański reżim polityczny powoli ewoluował od silnego do słabego totalitaryzmu. W powojennej Polsce reżim polityczny ewoluował od silnego do słabego totalitaryzmu, po 1980 r. stał się autorytarny za fasadą niesprawnego aparatu partyjno-państwowego, a w 1989 r. upadł. W obu przypadkach czynniki egzogenne miały o wiele mniejsze znaczenie niż endogenne
Health privacy, racialization, and the causal potential of legal regulations
No full textOpen Peer CommentaryOur commentary addresses three issues. First, we point out an additional problematic dimension of excessive health privacy loss, namely, the potential racialization of groups and individuals that it may likely contribute to. Second, we note that, in our view, the authors’ argument for more regulation rests on an invidious comparison between the realistically described status quo and the idealized picture of the imagined regulatory regime that the authors briefly propose. Third, we argue that, despite existing regulations, both private and government actors frequently use private data in ways that lead to ethically problematic outcomes, especially when it comes to racialized communities.Joanna K. Malinowska was supported by a grant from the National Science Centre, Poland, no. UMO-2020/39/D/HS1/00636227767810.1080/15265161.2022.2075966The American Journal of Bioethic
Analiza tureckiej polityki zagranicznej w Syrii: perspektywa realizmu neoklasycznego
No full textSince 2011, the Syrian Civil War has become an arena of international competition between regional and global powers. As a dominant regional actor, Turkey has important interests in this conflict. However, although great importance is given to civil war factors and power balances at the field level, Turkey’s internal conditions play a role as well as these externalities. Therefore, an analysis of Turkey’s foreign policy towards Syria from a local perspective is needed to reveal some negligible dynamics. In this direction, this study aims to analyse Turkey’s foreign policy towards Syria, taking into account the interaction between Turkey’s external and internal dynamics within the framework of neoclassical realist theory. Within this scope, we ask “how do Turkish external and internal dynamics explain its foreign policy in Syria?” as the leading search question and conduct our analysis using the explanatory case study method. Based on our findings, we provide a broad perspective on the significant impacts of four main internal factors on Turkish foreign policy, from the start of the Civil War to the most recent “Operation Spring Shield” by the Turkish Army and local Syrian armed groups.Od 2011 roku syryjska wojna domowa stała się areną międzynarodowej rywalizacji pomiędzy regionalnymi i globalnymi mocarstwami. Jako dominujący aktor regionalny, Turcja ma w tym konflikcie ważne interesy. Jednak, mimo że dużą wagę przywiązuje się do czynników wojny domowej oraz równowagi sił na poziomie międzynarodowym, to oprócz tych zewnętrznych uwarunkowań pewną rolę odgrywają również wewnętrzne uwarunkowania Turcji. Dlatego też potrzebna jest analiza polityki zagranicznej Turcji wobec Syrii z perspektywy lokalnej, aby ujawnić pewne pomijalne dynamiki. W tym kierunku, niniejsze opracowanie ma na celu analizę polityki zagranicznej Turcji wobec Syrii, biorąc pod uwagę interakcję pomiędzy zewnętrzną i wewnętrzną dynamiką Turcji w ramach neoklasycznej teorii realistycznej. W tym zakresie zadajemy pytanie „jak turecka dynamika zewnętrzna i wewnętrzna wyjaśniają jej politykę zagraniczną w Syrii?” jako wiodące pytanie poszukiwawcze i przeprowadzamy naszą analizę przy użyciu metody wyjaśniającego studium przypadku. W oparciu o nasze ustalenia przedstawiamy szeroką perspektywę znaczącego wpływu czterech głównych czynników wewnętrznych na turecką politykę zagraniczną, od początku wojny domowej do najnowszej „operacji Wiosenna Tarcza” prowadzonej przez armię turecką i lokalne syryjskie grupy zbrojne
Porozumienie Abrahama na tle bliskowschodniej mozaiki politycznej
No full textIn the second decade of the 21st century, many processes destabilized regional security in the Middle East. These include, first of all, the Arab Spring and the civil war in Syria, in which Russia, the United States, a number of regional powers and many non-state actors were involved. Iran’s nuclear ambitions turned out to be another major challenge, especially after the US withdrew from the JCPOA agreement in 2018. The pro-Israel stance of President Donald Trump’s administration has also strongly influenced the Middle East mosaic of interests. Under these circumstances, in 2020, Israel’s agreements with several Arab states, known as the Abraham Accords, were concluded. The aim of the article is to describe these agreements, analyze their causes and outline their consequences. The author adopted the hypothesis that the Abraham Accords constitute a significant step towards strengthening the acceptance of Arab states for Israel and its strategic interests. In the preparation of the text, the method of document and literature analysis was used primarily.W drugiej dekadzie XXI wieku na Bliskim Wschodzie doszło do wielu procesów destabilizujących regionalne bezpieczeństwo. Wśród nich można wskazać przede wszystkim Arabską Wiosnę i wojnę domową w Syrii, w którą zaangażowały się Rosja, Stany Zjednoczone, szereg mocarstw regionalnych oraz wielu aktorów niepaństwowych. Innym poważnym wyzwaniem okazały się irańskie ambicje nuklearne, zwłaszcza po wycofaniu się USA z porozumienia JCPOA w 2018 r. Na bliskowschodnią mozaikę interesów silnie wpłynęło także proizraelskie stanowisko administracji prezydenta Donalda Trumpa. W takich okolicznościach w 2020 r. zawarte zostały porozumienia Izraela z kilkoma państwami arabskimi, znane jako porozumienia Abrahama. Celem artykułu jest omówienie tych porozumień, analiza ich przyczyn i zarysowanie ich następstw. Autor przyjął hipotezę, iż porozumienia Abrahama stanowią istotny krok na rzecz wzmacniania akceptacji państw arabskich dla Izraela i jego strategicznych interesów. W przygotowaniu tekstu posłużono się przede wszystkim metodą analizy dokumentów i piśmiennictwa
Global aspirations of the European Union and its place and role in the balance of power
No full textUnia Europejska aspiruje do odgrywania coraz to większej roli nie tylko w regionie europejskiego sąsiedztwa, ale i na płaszczyźnie globalnej. Jest potęgą gospodarczą i kulturowo-cywilizacyjną, przy czym jej siłę generują najsilniejsze państwa członkowskie. Niestety prowadzenie wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, w tym zwłaszcza projekcja siły militarnej wciąż pozostają jej piętą achillesową. Niejednokrotnie bowiem państwom członkowskim z uwagi na odmienne interesy trudno jest wypracować wspólne stanowisko lub podjąć wspólne działania. Ponadto widoczna postępująca reorientacja obecnego liberalnego ładu międzynarodowego na niekorzyść demokratycznych państw Zachodu, osłabienie prawa międzynarodowego i instytucji wielostronnych, narastanie międzynarodowych sprzeczności i otwartych konfliktów w południowym i wschodnim sąsiedztwie, generuje dla UE szereg implikacji, których konsekwencje będą miały wpływ na ostateczny kształt ładu międzynarodowego i miejsca UE w tym systemie.The European Union aspires to play an increasingly important role not only in the European neighbourhood region, but also on a global scale. It is an economic, cultural and civilization power, but its strength is generated by the strongest member states. Unfortunately, the conduct of the common foreign and security policy, especially the projection of military power, still remains its Achilles’ heel. It is often difficult for the Member States to develop a common position or undertake joint actions due to different interests. In addition, the visible progressive reorientation of the current liberal international order to the detriment of Western democratic states, the weakening of international law and multilateral institutions, the growing international contradictions and open conflicts in the southern and eastern neighborhood, generates a number of implications for the EU, the consequences of which will affect the final shape of the international order and the place of the EU in this system
Polityka zagraniczna Arabii Saudyjskiej wobec Turcji w okresie Arabskiej Wiosny oraz po jej zakończeniu w ujęciu realizmu defensywnego
No full textThe Arab Uprisings in 2011 have led to redistribution of power in the Middle East. It has brought challenges and opportunities for regional powers such as Saudi Arabia and Turkey. While Turkey has perceived the developments as an opportunity to increase its influence in the region, it has created threat perceptions for Saudi Arabia’s hegemony in the Middle East. Especially, due to Turkey’s rising influence in Egypt and Syria it has been perceived as a second rival, after Iran, by Riyadh. This article argues that due to Turkey’s rising power in Egypt and Syria, Saudi Arabia’s foreign policy towards Turkey has been shifting by supporting local actors in Egypt and Syria in order to maintain the status quo. The paper aims to analyze shifts in Saudi Arabia’s foreign policy towards Turkey during and post-Arab uprisings in the Middle East in the framework of defensive realism through the regional level of analysis.Wydarzenia arabskiej wiosny 2011 roku doprowadziły do redystrybucji władzy na obszarze Bliskiego Wschodu. Stworzyło to nowe wyzwania i możliwości dla mocarstw regionalnych, takich jak Arabia Saudyjska i Turcja. Turcja postrzegała arabską wiosnę jako okazję do zwiększenia swoich wpływów w regionie, tworząc tym samym poczucie zagrożenia u roszczącej sobie hegemoniczne aspiracje na Bliskim Wschodzie Arabii Saudyjskiej. Turcja, zwiększając swoje wpływy w Egipcie i Syrii zaczęła być postrzegana przez Rijad jako drugi po Iranie najważniejszy rywal w regionie. Artykuł dowodzi, że ze względu na rosnącą pozycję oraz wpływy Turcji w Egipcie i Syrii, polityka zagraniczna Arabii Saudyjskiej wobec Turcji zmienia się poprzez wspieranie lokalnych aktorów w Egipcie i Syrii w celu utrzymania status quo. Artykuł ma na celu analizę zmian w polityce zagranicznej Arabii Saudyjskiej wobec Turcji w trakcie i po wydarzeniach arabskiej wiosny na Bliskim Wschodzie w ujęciu paradygmatu realizmu defensywnego