232451 research outputs found
Sort by
The role of health literacy in perceived information provision, satisfaction, and health-related quality of life among rare and common cancer patients:A population-based registry study
No full textHealth literacy (HL) has been found to affect perceived information provision (PIP), satisfaction with information provision, and health-related quality of life (HRQoL) in patients with cancer. Patients with a rare cancer are confronted with challenges, such as a lack of information. The aim of this study was to explore the impact of HL on PIP, satisfaction with information provision, and on HRQoL in rare compared to common cancer patients.A population-based study was conducted using the PROFILES registry. Patients with rare (n = 385) and common (n = 1,692) cancer were included. Within group associations (low/medium HL, high HL, rare cancer, common cancer) were assessed. Regression analyses were used to assess associations between HL, PIP, satisfaction, and HRQoL, taking cancer group into account.Within the low/medium HL group, no statistically significant differences were found between rare and common cancer patients. Yet, within the high HL group, rare cancer patients scored significantly lower on all PIP-categories (except PIP-medical tests), satisfaction and HRQoL. Within the rare cancer group, patients with low/medium HL scored lower, compared to those with high HL, on PIP-medical tests and PIP-treatment, while within the common cancer group, patients with low/medium HL scored lower on all PIP-categories, satisfaction and HRQoL (all: p<0.05).Information needs might vary between patients with a different HL level and/or cancer group. Healthcare professionals should take individual needs into account, with a special focus on patients with a rare cancer and low/medium HL, in order to convey information in an understandable, patient-tailored way
A new perspective on traumatic spleen injury:Quality of life after traumatic spleen injury & MR imaging after splenic artery embolization
No full textWhat happens to people who suffer injury to their spleen after an accident? And how do they experience their recovery, both physically and mentally? This dissertation explores exactly that: how people recover from traumatic spleen injury (TSI), and which treatment options lead to the best outcomes. Not just to survive, but also to improve long-term quality of life. Why this research?Most studies on serious trauma focus on physical recovery and survival rates. But we still know very little about how patients actually feel afterwards: how their mental health evolves, how they function in daily life, and what their quality of life is. It is also unclear which treatment is best in the long run: surgery to remove the spleen (splenectomy), a minimally invasive procedure to preserve the spleen (embolization), or no procedure at all, but instead close monitoring (non-operative management).How was the study conducted?The SPLENIQ study consisted of two parts. The first (retrospective) part analyzed data from 181 people who had previously sustained TSI. Of these, 52 patients completed questionnaires and 14 underwent an MRI scan of their spleen. In the second (prospective) part, 116 patients were actively followed for one year in ten hospitals across the Netherlands. Their medical data were analyzed; among them, 50 completed follow-up questionnaires about their recovery, and 22 underwent MRI scans. The study also examined the costs and benefits of the different treatment options.What are the key findings?• Mental health in patients with spleen injury is often reduced for a long time, even when physical recovery goes well.• The type of treatment had little effect on quality of life one year after the injury. Other factors, such as injury severity and social support, played a greater role in recovery.• Preserving the spleen through embolization is safe and effective. MRI scans showed that spleen tissue remained intact in most cases.• Embolization was also shown to be cost-effective in this study: it improved survival while keeping healthcare costs within acceptable limits.What can we do with these findings?Doctors can better inform patients about the full impact of their treatment: not just on their physical recovery, but also on their well-being and daily life. Hospitals may also consider implementing policies to use embolization more often, where medically appropriate.Recommendations for the futureFurther research is needed into the actual immune function of the spleen after embolization, to determine whether additional vaccinations are still necessary. Quality of life should also become a standard part of trauma care evaluation, because recovery is not only about survival, but also about living well afterwards___Wat gebeurt er met mensen die ernstig letsel aan hun milt oplopen na een ongeluk? En hoe ervaren zij hun herstel, zowel lichamelijk als mentaal? Dit proefschrift onderzoekt precies dat: hoe mensen herstellen na traumatisch miltletsel (TML) en wat de beste behandelmogelijkheden zijn. Niet alleen om te overleven, maar ook om de kwaliteit van leven op lange termijn te verbeteren.Waarom dit onderzoek?De meeste studies naar ernstige ongevallen (trauma) richten zich op lichamelijk herstel en overlevingskansen, maar we weten nog weinig over hoe patiënten zich écht voelen na afloop: hoe het gaat met hun mentale gezondheid, hun dagelijks functioneren en hun kwaliteit van leven. Ook is het onduidelijk welke behandeling op lange termijn het beste is voor de patiënt: een operatie waarbij de milt wordt verwijderd (splenectomie), een behandeling via de bloedvaten om de milt te behouden (embolisatie), of juist géén ingreep maar nauwkeurige monitoring (non-operatief beleid).Hoe is het onderzoek uitgevoerd?De SPLENIQ-studie bestond uit twee onderdelen. In het eerste (retrospectieve) deel werden de gegevens geanalyseerd van 181 mensen die in het verleden TML hadden opgelopen. Hiervan vulden 52 patiënten vragenlijsten in en ondergingen 14 patiënten een MRI-scan van hun milt. In het tweede (prospectieve) deel werden 116 patiënten één jaar lang actief gevolgd in tien Nederlandse ziekenhuizen. Hun medische gegevens werden geanalyseerd; van deze groep vulden 50 patiënten vragenlijsten in over hun herstel enondergingen 22 patiënten MRI-scans van hun milt. Ook werd gekeken naar de kosten en baten van de verschillende behandelingen.Wat zijn de belangrijkste bevindingen?• De mentale gezondheid van mensen met miltletsel is vaak langdurig verminderd, ook als het lichamelijk goed gaat.• De keuze voor een bepaalde behandeling had weinig invloed op de ervaren kwaliteit van leven na een jaar. Andere factoren, zoals de ernst van het letsel of sociale steun, bleken belangrijker voor het herstel.• Behoud van de milt met embolisatie is veilig en effectief. Op MRI-scans is te zien dat het miltweefsel bij deze patiënten behouden blijft.• Embolisatie bleek in deze studie bovendien kosteneffectief: het leidt tot betere overleving tegen aanvaardbare zorgkosten.Wat kunnen we ermee?Artsen kunnen patiënten beter informeren over de gevolgen van hun behandeling: niet alleen voor hun lichaam, maar ook voor hun leven en welzijn. Ook kunnen ziekenhuizen beleid ontwikkelen waarbij embolisatie vaker wordt ingezet, mits dat medisch verantwoord is.Aanbeveling voor de toekomstEr is meer onderzoek nodig naar de daadwerkelijke werking van de milt na embolisatie, om te bepalen of patiënten na deze behandeling wel of geen extra vaccinaties nodig hebben. Ook zou kwaliteit van leven standaard moeten worden meegenomen bij traumazorg, zodat herstel niet alleen draait om overleven, maar ook om goed leven daarn
Introduction
No full textThis Chapter introduces the framework of analysis used in the Handbook to study legal strategies that aim to strengthen sustainability in global value chains (GVCs) and harness responsible business conduct. The contributions are structured in seven Parts, each addressing a key dimension of the legal and institutional challenges of governing sustainability in GVCs. Across these Parts, the chapters engage with questions of inter alia corporate accountability, responsibility and liability, regulatory design and legal interventions. The Handbook moves from theoretical perspectives (Part I), through analyses of corporate governance (Part II), mandatory due diligence law in Europe (Part III), to civil liability in global value chains (Part IV). Subsequently, the Handbook addresses the law and governance of labour relations (Part V) and taxation (Part VI) across GVCs, to conclude with a discussion of sector-specific regulation in mining, data and textile value chains (Part VII)
Augustine's commentaries on the seven-day creation narrative
No full textSt. Augustine’s Confessions, the first autobiography in Western literature, is one of the most frequently studied works in the Christian tradition, but surprisingly its concluding three books, which contain Augustine’s interpretation of the seven-day creation narrative that begins the book of Genesis, are paid scant attention. The present study seeks to redress this neglect, studying the closing three books of the Confessions together with Augustine’s three other works of interpretation of the seven-day narrative (Gen 1: 1 – 2: 4a). Augustine’s preoccupation with the creation narrative derives from his experience, before his conversion to the Catholic Church, as a member of the Manichaean sect, who taught that the cosmos was the work of demonic forces. Augustine takes pains to contradict this doctrine that he had rejected when he left the sect. His first commentary on the seven-day narrative begins his treatise Two Books on Genesis against the Manichees. His definitive commentary on the Genesis passage, written after the Confessions, is The Literal Meaning of Genesis.Augustine follows the patristic fathers of the Church to interpret the literal meaning of the creation narrative as God’s creation of the cosmos from nothing, with time beginning at the creation. But he also uses an allegorical method of interpretation which derives originally from pagan interpretation of the epics of Homer and the work of the Jewish exegete Philo to interpret the creation narrative as standing for God’s founding of the Church in Christ and for Christ’s redemption and sanctification of human kind. In both his late commentaries Augustine interprets God’s rest (Gen 2: 2-3) as the blessed human’s rest in God at the end of time. Thus Augustine treats the seven-day narrative as encompassing not merely the creation of the universe, but the entire history of the cosmos, from creation through the salvation of human kind, to the eschaton. This study investigates how Augustine derives this global meaning from the Genesis text.___De Belijdenissen van Augustinus, de eerste autobiografie in de westerse literatuur, behoort tot de meest bestudeerde werken binnen de christelijke traditie. Toch krijgen de drie slotboeken, waarin Augustinus zijn uitleg geeft van het scheppingsverhaal uit Genesis, opvallend weinig aandacht. Dit onderzoek wil deze leemte vullen door deze drie laatste boeken te bestuderen in samenhang met Augustinus’ drie andere werken over het scheppingsverhaal in zeven dagen (Gen. 1:1 – 2:4a).Augustinus’ fascinatie voor dit scheppingsverhaal hangt samen met zijn verleden als lid van de manicheeërs, die er van uitgingen dat de kosmos het werk was van demonische machten. Na zijn bekering tot de katholieke kerk keerde Augustinus zich fel tegen deze leer. Zijn eerste commentaar op het scheppingsverhaal vinden we dan ook in De Genesi contra Manichaeos. Zijn definitieve uitleg schreef hij pas later, na de Confessiones, in De Genesi ad litteram.In zijn interpretatie sluit Augustinus aan bij de kerkvaders, die de schepping opvatten als Gods schepping van het heelal uit het niets, waarbij ook de tijd zelf met de schepping een aanvang neemt. Daarnaast hanteert hij een allegorische lezing, ontleend aan zowel de heidense uitleg van Homerus’ werk als aan de Joodse exegeet Philo. Volgens die lijn staat het scheppingsverhaal ook voor Gods vestiging van de Kerk in Christus en voor Christus’ verlossing en heiliging van de mensheid. In zijn latere commentaren legt Augustinus bovendien Gods rust (Gen. 2:2–3) uit als het eeuwige rusten van de mens in God aan het einde der tijden.Zo beschouwt Augustinus het scheppingsverhaal niet enkel als de oorsprong van het universum, maar als een samenvatting van de hele geschiedenis van de kosmos: van schepping, via de verlossing van de mens, tot aan de voleinding. Dit onderzoek gaat na hoe Augustinus deze allesomvattende betekenis van schepping, geschiedenis en de uiteindelijke bestemming van de mens uit de tekst van Genesis afleidt.<br/
Time does not stand still:Dynamics in work and the psychological contract between employer and employee
No full textOrganisaties en de manier waarop het werk is georganiseerd veranderen. Werknemers stellen andere eisen en die eisen veranderen ook in de loop van de loopbaan. Het psychologisch contract omvat de kern van de relatie tussen werkgever en werknemer. Dit artikel beschrijft de basisprocessen van de dynamische interactie tussen werkgever en werknemer over tijd. Wederzijdsheid is het basisprincipe van het psychologisch contract. Overeenstemming over wederzijdse verplichtingen en de balans daarin bepalen de effecten op het gedrag van werknemers. Omdat er verschillende fases zijn in de relatie tussen werkgever en werknemer, is het belangrijk om te kijken hoe die gepaard gaan met veranderingen in het psychologisch contract. Het artikel introduceert een model waarin deze veranderingen en mogelijke reacties van werknemers worden samengevat. Het artikel besluit met vragen voor toekomstig onderzoek
Ondernemingsvermogen voor toepassing BOR:uitbreidingen en liquide middelen
No full textOp 22 maart 2016 is mevrouw A (erflaatster) overleden. Tot de nalatenschap behoren een aandelenbelang van 37,56% in een holding. De holding houdt een 100% aandelenbelang in B (bv), die op haar beurt diverse deelnemingen in binnen- en buitenland houdt. De activiteiten van familiebedrijf B zijn gericht op het ontwikkelen, fabriceren en verkopen van hoogwaardige ingrediënten voor brood en banket. Binnen het jaar voor overlijden van erflaatster zijn de belangen in twee buitenlandse vennootschappen met resp. 40% en 50% uitgebreid naar resp. 90% en 100%.In geschil is de hoogte van het ondernemingsvermogen voor toepassing van de BOR.Daarbij is primair de vraag aan de orde of is voldaan aan de éénjaarstermijn (bezitseis) voor de uitbreidingen van voornoemde buitenlandse deelnemingen. Vast staat dat erflaatster op 22 maart 2016 ten minste gedurende één jaar ab-houder was van 37,56% van de aandelen in de holding. Hiermee is aan de directe bezitseis voldaan (vgl. HR 29 mei 2020, 19/00189, ECLI:NL:HR:2020:990, NLF 2020/1334, met noot van Hoogwout).Aan de indirecte bezitseis is ten aanzien van de uitbreidingen volgens Hof Arnhem-Leeuwarden niet voldaan.De BOR is niet van toepassing op de waarde van de vermogensbestanddelen in de onderneming voor zover de gerechtigdheid daartoe is uitgebreid in de bezitsperiode van één jaar voorafgaand aan het overlijden. Het Hof verwijst daarbij naar het arrest van de Hoge Raad van 21 april 2023 (21/04462, ECLI:NL:HR:2023:647, NLF 2023/0982, met noot van De Beer).Het geschil gaat verder over de vraag of de liquide middelen en effecten van de holding (ruim € 42,7 miljoen) tot het ondernemingsvermogen behoren.Het Hof volgt de Inspecteur dat deze liquide middelen en effecten als duurzaam overtollig moeten worden gekwalificeerd omdat niet aannemelijk is gemaakt dat zij voor ondernemingsdoeleinden worden aangehouden.Het Hof verklaart het hoger beroep van de Inspecteur gegrond en het incidentele hoger beroep van de erfgenamen ongegrond.De uitspraak van Rechtbank Gelderland wordt vernietigd
Degrees of housing precariousness:A latent class analysis of housing problems in Europe
No full textHousing precariousness poses a severe risk to the most disadvantaged but often remains invisible in aggregate statistics. To identify its extent and degree, we explore the stacking of specific combinations of housing problems, i.e. how eight indicators co-vary in different ways across countries and disadvantaged groups. A Latent Class Analysis on multiple waves of EU-SILC (2010-2023) identifies three ‘degrees’ of housing precariousness ranging from less to more severe concentrations of housing problems: quality-, cost-, and security-precariousness. Housing precariousness is generally more prevalent in Eastern- and Southern-Europe, but where it does occur in North-Western-Europe, it is of a more severe degree. Moreover, while our results corroborate concerns about housing precariousness in the market-rent sector, housing precariousness is equally severe in the reduced-rent sector. Our typology points to the concentration of disadvantaged groups as well as frequent quality concerns in cost-rent housing in the UK, Ireland, France and Belgium, pertaining to the ‘residual’ status of this tenure
Vormen van tegenmacht:Georganiseerd wantrouwen in de lokale democratie
No full textTegenmacht is vanuit verschillende perspectieven te bekijken. Vanuit een institutioneel perspectief én – zoals de Franse filosoof Pierre Rosanvallon doet - vanuit een burgerlijk perspectief. In mijn onderzoek combineer ik deze perspectieven. Het doel van dit onderzoek is inzicht te geven in het functioneren van tegenmacht in de Nederlandse lokale democratie en in de mechanismen die aan het functioneren ten grondslag liggen. Van het functioneren van tegenmacht op het lokale niveau bestaat namelijk nog geen goed beeld. Het onderzoek richt zich op de volgende hoofdvraag: “Hoe zijn hedendaagse expressies van tegenmacht in de context van de Nederlandse lokale democratie te begrijpen?” In de kern gaat institutionele tegenmacht over het voorkomen dat de ene institutie de andere niet zo kan overheersen en haar wil door kan drijven ten koste van de andere institutie. Rosanvallon (2008) onderscheidt drie vormen van democratisch wantrouwen, die tezamen gestalte geven aan zijn concept ‘counter-democracy’: 1. Toezicht; 2. Belemmering; 3. Toetsingen van een oordeel. Dit zijn burgerlijke vormen van tegenmacht. Burgers stellen de macht onder toezicht en controleren haar. Het gaat hen niet om het 'grijpen' van de macht. De vormen dwingen bestuurders om rekenschap af te leggen en zich verantwoordelijk te gedragen. Het is eigenlijk een nieuw soort veld van burgerparticipatie: van burgers die toezicht houden op de (lokale) bestuurders. Het is geen ‘scheppende’, wel een ‘corrigerende’ vorm van burgerparticipatie. Volgens Rosanvallon heeft tegenmacht grenzen nodig, om te voorkomen dat het ‘radicaliseert’. Zo kan (burgerlijke) tegenmacht doorschieten naar populisme. In mijn conceptueel referentiekader, de tegenmachtkubus, komen de verschillende benaderingen van tegenmacht samen. Via empirisch onderzoek heb ik, met vier zogenaamde ‘extensieve exploraties’, in kaart gebracht welke vormen van tegenmacht zich waar ophouden en hoe tegenmacht gepercipieerd wordt. Dit heb ik gedaan bij vier verschillende gemeenten: Dordrecht, Rotterdam, Oldenzaal en Tholen. Vervolgens heb ik in een intensieve casus een burgerlijke beweging van tegenmacht onder de loep genomen, namelijk het Rotterdamse initiatief ‘Recht op de stad’. ‘Recht op de stad’ zet zich in voor een ander woonbeleid. De extensieve exploraties en de intensieve casus tonen aan dat de drie vormen van burgerlijke tegenmacht die Rosanvallon (2008) onderscheidt de effecten van institutionele vormen van tegenmacht kunnen aanvullen en schragen. Het empirisch onderzoek toont ook dat het college van burgemeester en wethouders maatgevend is. De macht lijkt door afzonderlijke varianten van tegenmacht lastig te beteugelen. Belangrijk voor de ontwikkeling van tegenmacht is de op consensus gerichte (bestuurs)cultuur. Het streven naar consensus en samenwerking verhoudt zich in de Nederlandse lokale democratie soms moeilijk tot tegenmacht. Het idee dat tegenmacht niet alleen voor (noodzakelijke) begrenzing zorgt, maar eveneens bekrachtigend kan werken, lijkt nog niet breed gedeeld te worden. Om de staat van tegenmacht in de Nederlandse lokale democratie te begrijpen is Rosanvallons drieslag in grote mate bruikbaar gebleken. Wel vragen de ruime categorisering, de noemer belemmering, de nadruk op horizontale machtenscheiding en het samenwerkingsgerichte karakter van de Nederlandse lokale democratie in het algemeen en de omgang met tegenmacht in het bijzonder, om aanscherping van Rosanvallons typologie. In mijn aanscherping is Rosanvallons drieslag een vierslag geworden. De vier categorieën die ik onderscheid zijn: 1. (Horizontaal) toezicht; 2. Bestuurskritiek; 3. Protest en 4. Toetsingen van een oordeel. Onder de noemer ‘van begrijpen naar begrip’ doe ik aanbevelingen voor verder bestuurskundig onderzoek en voor de lokale bestuurspraktijk. Onderzoek stelt in staat om beter te begrijpen. In het licht van sturing op grote maatschappelijke ontwikkelingen en onzekerheden is het van belang om de rol van georganiseerd wantrouwen hierbij beter te begrijpen. Hier ligt een opdracht voor bestuurskundig onderzoek. Na begrijpen ontstaat mogelijk begrip. Het faciliteren van democratisch burgerschap en tegenwicht als democratische waarde is een spoor dat gevolgd kan worden om tot meer begrip voor tegenmacht te komen. Een hoofdspoor om binnen de politieke democratie tot meer begrip van en voor tegenmacht te komen, is het vergroten van de bewustwording van het belang van tegenspel bij de gemeenteraad, het college van burgemeester en wethouders en de ambtelijke organisatie. Dat kan door te investeren in wat ik ‘democratische geletterdheid’ noem. Daaronder versta ik de competentie om kwesties in democratische termen te begrijpen, om er vervolgens adequaat mee om te gaan. Een belangrijke boodschap: iedereen is gebaat bij een lokale democratie met een sterke tegenmacht, niemand is gebaat bij almacht. ___Countervailing power can be viewed from different perspectives. From an institutional perspective and - like the French philosopher Pierre Rosanvallon does - from a civic perspective. In this research, these perspectives will be combined. The purpose of this research is to provide insight into the functioning of countervailing power in Dutch local democracy and the mechanisms underlying its functioning. So far, a good picture of the functioning of countervailing power at the local level is lacking. The research focuses on the following main question: “How can contemporary expressions of countervailing power be understood in the context of Dutch local democracy?” At its core, institutional countervailing power is about preventing one institution from dominating the other and enforcing its will at the expense of the other institution. Rosanvallon (2008) distinguishes three forms of democratic distrust, which together shape his concept of ‘counter-democracy’: 1. Oversight; 2. Obstruction, and 3. Reviews of judgment. These are civic forms of countervailing power. Citizens supervise and control power without seeking to “seize” it. The forms force administrators to be accountable and behave responsibly. It is a new kind of field in citizen participation: of citizens supervising (local) administrators. It is not a “creative,” but a “corrective” form of citizen participation. According to Rosanvallon, countervailing power needs boundaries, to prevent it from “radicalizing.” Rosanvallon acknowledges that countervailing power can slip into populism. In the conceptual framework of this research, the countervailing power cube, the different approaches to countervailing power come together. Through empirical research, with four so-called ‘extensive explorations’, the forms and locations of countervailing power that occur, and the way in which countervailing power is perceived are mapped. This research was conducted in four different municipalities: Dordrecht, Rotterdam, Oldenzaal and Tholen. Afterwards, an intensive case study is performed to scrutinize a civilian countervailing power movement, namely the Rotterdam initiative ‘Recht op de stad’. ‘Recht op de stad’ is committed to a different housing policy. The extensive explorations and the intensive case study show that the three forms of civic countervailing power that Rosanvallon (2008) distinguishes can complement the effects of institutional forms of counterpower. The picture that emerges is one of a Board of Mayor and Aldermen with a dominant presence, making it difficult, in practice, for institutional countervailing powers such as courts of auditors and ombudsmen to make a significant impact. The same is true for the civic forms surrounding local political democracy. Important for the development of countervailing power is the consensus-oriented (administrative) culture. Sometimes, it can be difficult to reconcile the pursuit of consensus and cooperation in Dutch local democracy is with countervailing power. The idea that countervailing power not only provides (necessary) limits, but can also have an empowering effect, does not seem to be widely shared yet. To understand the state of countervailing power in Dutch local democracy, Rosanvallon's three-pronged approach is proven to be useful. However, the broad categorization, the inclusion of obstruction, the emphasis on the horizontal separation of powers, and the collaborative nature of Dutch local democracy—especially its interactions with countervailing power—necessitate a refinement of Rosanvallon's typology. In this research, his classification on these points is modified, to create a replication suited to the Dutch context. This refined typology is tailored to Dutch local democracy. In this version, Rosanvallon’s three categories are expanded to four, resulting in a more nuanced framework. The four categories of countervailing power that are distinguished in the modified framework are: 1. (Horizontal) Oversight; 2. Governance criticism; 3. Protest; 4. Reviews of judgement. Under the heading “from understanding to comprehension”, recommendations for further public administration research and local administration practice are made. Considering steering for major social developments and uncertainties, it is important to get a better understanding of the role of organized distrust in this regard. Here lies a task for public administration research. Comprehension may follow understanding. Facilitating democratic citizenship and countervailing power as a democratic value is a track that can be followed to achieve greater understanding of countervailing power. A main track to gain a better understanding and to receive support for countervailing power within political democracy is to increase awareness of the importance of countervailing power among the city council members, the Board of Mayor and Aldermen, and the civil service. This can be achieved by investing in what is called “democratic literacy.” This stands for the ability to understand issues in democratic terms, and the capabilities to adequately deal with them. An important message: everyone benefits from a local democracy with strong countervailing powers, while no one benefits from omnipotence
Bescherming van de persoon in de Grondwet:Een voorstel tot modernisering
No full textAanhoudende technologische en digitale ontwikkelingen zijn typerend voor deze tijd. In een wereld van data, AI en massale technische verbondenheid, moet worden onderzocht hoe nieuwe en opkomende technologieën invloed kunnen hebben op grondrechten. Om een meer duurzame en betekenisvolle grondrechtelijke bescherming van de persoon, waaronder diens persoonlijke levenssfeer, in een hoogtechnologische samenleving te waarborgen, wordt in dit artikel voorgesteld om twee algemene, complementaire grondrechten in de Grondwet op te nemen: (1) een aangepast algemeen grondrecht op privacy en (2) een nieuw algemeen grondrecht op persoonlijke integriteit. Niet alleen zouden deze twee voorgestelde bepalingen een groter bereik hebben dan de bestaande privacy-grondrechten maar ook zullen zij, wegens hun meer open en kernachtige formulering, beter in staat zijn in te spelen op de uitdagingen waarvoor huidige en toekomstige technologieën individu en samenleving stellen
Het verder ontrafelen van de vennootschapsrechtelijke redelijkheid en billijkheid
No full textDe vennootschapsrechtelijke redelijkheid en billijkheid vervult een prominente rol in rechtspraak. Van deze norm maken rechters de afgelopen decennia op gevarieerde wijze stelselmatig gebruik om ondernemingsrechtelijkegeschillen te beslechten. Gezien het een open norm betreft, kan dit op uiteenlopende wijze geschieden. Dit heeft tot gevolg dat het voor partijen meteen ondernemingsrechtelijk geschil geen uitgemaakte zaak is of zij in overeenstemming met dan wel in strijd met de redelijkheid en billijkheid handelen. Deze bijdrage gaat over het promotieonderzoek waarin de toepassingen werking van de voornoemde norm in de besloten verhoudingen van B.V.’swordt verduidelijkt door middel van een systematische rechtspraakanalyse