21706 research outputs found
Sort by
The role of songs in group music therapy using a humanistic/psychodynamic approach for elderly individuals with dementia residing in a day care centre
Full text linkΔιπλωματική εργασία--Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Θεσσαλονίκη, 2025.Η παρούσα μελέτη έχει σκοπό να διερευνήσει τον ρόλο των γνωστών τραγουδιών ως
παρέμβαση στο ομαδικό μουσικοθεραπευτικό πλαίσιο ουμανιστικής προσέγγισης με
στοιχεία ψυχοδυναμικής, σε ηλικιωμένα άτομα με άνοια, τα οποία φιλοξενούνταν σε
Κέντρο Ημερήσιας Φροντίδας, μέσω ποιοτικής έρευνας. Τα τραγούδια
ήταν αγαπημένα και γνωστά τραγούδια από το παρελθόν τους και συλλέχθηκαν από τους
ίδιους τους συμμετέχοντες ή από τους φροντιστές τους προτού ξεκινήσει η έρευνα.
Βασικοί στόχοι ήταν, μέσα από το πλαίσιο της θεραπευτικής σχέσης, τα αγαπημένα
τραγούδια των ηλικιωμένων να δημιουργήσουν ασφάλεια και να επιτρέψουν τη
συναισθηματική έκφραση, να στηρίξουν συναισθήματα των ηλικιωμένων, αλλά και να
ανακαλέσουν προσωπικές μνήμες.
Το θεωρητικό μέρος της εργασίας αποτελείται από έννοιες και ορισμούς της
Μουσικοθεραπείας, της άνοιας αλλά και της γήρανσης, καθώς και από το θεωρητικό
πλαίσιο στο οποίο βασίστηκε η ομαδική ανάλυση. Παρουσιάζονται επίσης έρευνες
σχετικά με τη Μουσικοθεραπεία και τους ηλικιωμένους. Ακολουθεί η μεθοδολογία της
έρευνας και τέλος το πρακτικό-κλινικό μέρος της εργασίας, στο οποίο περιγράφονται και
αναλύονται οι δύο ομάδες ανοικτού τύπου μελέτης περίπτωσης. Πραγματοποιήθηκαν 26
συνεδρίες ομαδικής Μουσικοθεραπείας, με συχνότητα μιας φοράς την εβδομάδα, με
ηλικιωμένα άτομα με άνοια που φιλοξενούνται σε Κέντρα Ημερήσιας Φροντίδας
Ηλικιωμένων.Τέλος, μετά από την ανάλυση του οπτικογραφημένου υλικού, διαπιστώθηκε ότι τα
τραγούδια ενίσχυσαν τη θεραπευτική σχέση, καθώς λειτούργησαν με ενσυναίσθηση και
αποδοχή για τους ηλικιωμένους με άνοια και βοήθησαν στην έκφραση συναισθημάτων
απώλειας και μοναξιάς. Η ύπαρξη ομάδας με κοινά ψυχονοητικά χαρακτηριστικά
συνέβαλε στην καλύτερη κατανόηση τόσο των συναισθηματικών όσο και των
λειτουργικών δυσκολιών των μελών της. Αποδείχθηκε λοιπόν, ότι η ομαδική
Μουσικοθεραπεία και η σχέση με τον θεραπευτή μπορεί να αποτελέσει ισχυρό μέσο για
την ευημερία των ηλικιωμένων με άνοια, προάγοντας τη συναισθηματική έκφραση, την
αίσθηση ταυτότητας, την κοινωνική αλληλεπίδραση και τη δημιουργηκότητα. Ωστόσο, για
να μπορέσουν τα αποτελέσματα της παρούσας έρευνας να γενικευθούν, πρέπει να
πραγματοποιηθούν περισσότερες έρευνες και με μεγαλύτερο δείγμα πληθυσμού.This study aims to investigate the role of familiar songs as an intervention in a group music
therapy situation, applying a humanistic approach with psychodynamic elements, for
elderly individuals with dementia who were residing in a Day Care Center. This was
explored through qualitative research. The songs used were beloved and familiar tunes
from the participants’ past, collected either by the participants themselves or their
caregivers prior to the start of the research. The main objectives were, through the
therapeutic relationship, for the participants’ favorite songs to create a sense of safety,
allow emotional expression, support their emotional states, and evoke personal memories.
The theoretical part of the thesis consists of concepts and definitions related to
Music Therapy, dementia, and aging, as well as the theoretical framework concerning the
group analysis. Additionally, research on Music Therapy and elderly individuals is
presented. This is followed by the research methodology and, finally, the practical-clinical
section of the study, which describes and analyzes two open-group case studies. A total of
26 Group Music Therapy sessions were conducted, held once a week, with elderly
individuals with dementia who were accommodated in Day Care Centers for the Elderly.
In conclusion, after analyzing the recorded material, it was found that the songs
enhanced the therapeutic relationship, functioning as a catalyst for empathy and
acceptance for the elderly with dementia, and helped facilitate the expression of emotions
related to loss and loneliness. The existence of a group with shared psychocognitive
characteristics contributed to a better understanding of both the emotional and functional
difficulties of its members. Thus, it was demonstrated that group Music Therapy, along with
the therapeutic relationship, can be a powerful tool for the well-being of elderly individuals
with dementia, promoting emotional expression, a sense of identity, social interaction, and
creativity. However, to generalize the findings of this research, further studies with larger
population samples are necessary
Πρόταση ανάπτυξης κινητής εφαρμογής για την αύξηση της ανακύκλωσης ηλεκτρικών και ηλεκτρονικών συσκευών
Full text linkΔιπλωματική εργασία--Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Θεσσαλονίκη, 2025.Η συνεχώς αυξανόμενη παραγωγή αποβλήτων ηλεκτρικού και ηλεκτρονικού
εξοπλισμού (ΑΗΗΕ) έχει καταστεί μία από τις σημαντικότερες προκλήσεις για τις σύγχρονες
κοινωνίες, τόσο σε περιβαλλοντικό όσο και σε κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο. Η
διαχείριση αυτών των αποβλήτων απαιτεί δράσεις, που περιλαμβάνουν τόσο την εφαρμογή
στρατηγικών κυκλικής οικονομίας όσο και την ενσωμάτωση σύγχρονων τεχνολογικών
εργαλείων. Η παρούσα διπλωματική εργασία έχει ως βασικό αντικείμενο τη μελέτη των
δυνατοτήτων αξιοποίησης της ψηφιακής τεχνολογίας, και συγκεκριμένα της κινητής
τεχνολογίας, για τη βελτίωση του τρόπου με τον οποίο γίνεται η συλλογή και ανακύκλωση
των ΑΗΗΕ στην Ελλάδα. Στο πλαίσιο αυτό, διατυπώνεται πρόταση για την ανάπτυξη μιας
ειδικά σχεδιασμένης εφαρμογής για κινητές συσκευές, η οποία ενισχύει την περιβαλλοντική
συνείδηση των πολιτών, να τους παρέχει εύχρηστες πληροφορίες για τα σημεία ανακύκλωσης
και να επιβραβεύει τις οικολογικές τους δράσεις.
Η εργασία ξεκινά με μία βιβλιογραφική ανασκόπηση, η οποία καλύπτει έννοιες
σχετικές με τη βιωσιμότητα, τη νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα ηλεκτρονικά
απόβλητα και τις μεθόδους διαχείρισής τους. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στις σύγχρονες
τεχνολογικές δυνατότητες, όπως είναι το Διαδίκτυο των Πραγμάτων (IoT), το υπολογιστικό
νέφος (cloud computing) και το blockchain, τα οποία μπορούν να σημαντικούς πυλώνες στην
προσπάθεια για έξυπνη και βιώσιμη διαχείριση των αποβλήτων. Στο κύριο μέρος της
εργασίας αναπτύσσεται η ιδέα της εφαρμογής και οι πιθανές λειτουργίες της. Προκειμένου να
αξιολογηθεί η αποδοχή της εφαρμογής από το ευρύ κοινό, διεξήχθη ποσοτική έρευνα με
ερωτηματολόγιο, το οποίο συμπληρώθηκε από 203 άτομα. Τα αποτελέσματα της έρευνας
επιβεβαιώνουν την ύπαρξη θετικής συσχέτισης μεταξύ της περιβαλλοντικής
ευαισθητοποίησης και της προθυμίας για χρήση της εφαρμογής. Η ανάλυση των απαντήσεων
καταδεικνύει ότι οι περισσότεροι συμμετέχοντες θεωρούν χρήσιμη την ύπαρξη μιας τέτοιας
εφαρμογής.
Η παρούσα εργασία, μέσω της θεωρητικής και ερευνητικής της προσέγγισης,
καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η τεχνολογία μπορεί να αποτελέσει ουσιαστικό καταλύτη
στην προσπάθεια μετάβασης σε μια περισσότερο βιώσιμη και κυκλική οικονομία. Η
προτεινόμενη εφαρμογή για κινητές συσκευές έρχεται να καλύψει ένα πρακτικό κενό στη
σημερινή ελληνική πραγματικότητα, προσφέροντας ένα εργαλείο που όχι μόνο διευκολύνει
τη διαδικασία της ανακύκλωσης αλλά και κινητοποιεί τους πολίτες μέσα από σύγχρονες
πρακτικές. Τελικά, αποδεικνύεται πως η ύπαρξη μιας τέτοιας εφαρμογής μπορεί να έχει
άμεσο θετικό αντίκτυπο τόσο στην ενημέρωση των πολιτών όσο και στην αύξηση των
ποσοστών ανακύκλωσης
Deep learning for energy disaggregation: unraveling electricity consumption patterns
Full text linkΔιπλωματική εργασία--Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Θεσσαλονίκη, 2025.Η εξοικονόμηση ενέργειας και η κατανόηση των μοτίβων κατανάλωσης σε
επίπεδο οικίας αποτελούν κρίσιμους παράγοντες για τη βιώσιμη διαχείριση των
ενεργειακών πόρων. Η παρούσα διπλωματική εργασία επικεντρώνεται στην Ενεργειακή
Κατανομή (Energy Disaggregation), με στόχο την αναγνώριση της κατανάλωσης
επιμέρους ηλεκτρικών συσκευών από τη συνολική καταγραφή της κατανάλωσης
ενέργειας. Στο πλαίσιο αυτό, αξιοποιούνται τεχνικές βαθιάς μάθησης (deep learning), με
ιδιαίτερη έμφαση στα μοντέλα που συνδυάζουν αρχιτεκτονικές όπως CNN, LSTM, GRU,
αλλά και παραλλαγές όπως denoising autoencoders.
Χρησιμοποιήθηκε το γνωστό dataset REDD και ακολουθήθηκε μια σειρά
βημάτων για την επεξεργασία των δεδομένων, όπως καθαρισμός, resampling, sliding
window sampling, κανονικοποίηση και διαχωρισμός των δεδομένων σε σύνολα
εκπαίδευσης και δοκιμής. Πραγματοποιήθηκε εκπαίδευση και αξιολόγηση διαφόρων
μοντέλων, μετρώντας την απόδοσή τους κυρίως με βάση το Mean Absolute Error (MAE)
και το Root Mean Squared Error (RMSE).
Τα αποτελέσματα καταδεικνύουν την αποτελεσματικότητα των μοντέλων deep
learning στον επιμερισμό της κατανάλωσης ενέργειας, με συγκεκριμένα μοντέλα να
υπερέχουν όσον αφορά την ακρίβεια πρόβλεψης και την αποδοτικότητα
Η χρήση της τεχνητής νοημοσύνης στο σύστημα μετανάστευσης και ασύλου
No full textΔιπλωματική εργασία--Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Θεσσαλονίκη, 2025.Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά την εφαρμογή των τεχνολογιών της Τεχνητής Νοημοσύνης στο σύστημα μετανάστευσης και ασύλου.
Ειδικότερα, εστιάζει στη χρήση της Τεχνητής Νοημοσύνης σε πληροφοριακά συστήματα και βάσεις δεδομένων που συλλέγουν και αξιοποιούν προσωπικά δεδομένα των υπηκόων τρίτων χωρών κατά τη διαδικασία αίτησης για διεθνή προστασία. H χρήση αυτών των πληροφοριακών συστημάτων συμβάλει στην αποτελεσματικότητα των διαδικασιών και στην επιτάχυνση τους.
Παράλληλα, η εργασία αναλύει τη συμβολή σύγχρονων τεχνολογιών όπως τα drones, τα συστήματα κλειστού κυκλώματος επιτήρησης και άλλα μέσα παρακολούθησης, στην προστασία των εθνικών συνόρων και στη διαχείριση των κλειστών δομών φιλοξενίας των αιτούντων άσυλο. Μέσω των τεχνολογιών της Τεχνητής Νοημοσύνης στα σύνορα, έχει επιτευχθεί η απομακρυσμένη επιτήρηση των συνόρων, ενισχύοντας την ασφάλεια.
Ωστόσο, οι εξελίξεις αυτές συνοδεύονται από κρίσιμα ηθικά και κοινωνικά ζητήματα, τα οποία θα αποτελέσουν μέρος της παρούσας, και σχετίζονται με τη διαφάνεια, τη λογοδοσία και την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων των προσφύγων και μεταναστών. Για τον λόγο αυτό, θα εξεταστούν βασικές διατάξεις του Γενικού Κανονισμού Προστασίας Δεδομένων (GDPR) σε σχέση με τα θεμελιώδη δικαιώματα των ανθρώπων και την τυχόν παραβίαση τους λόγω της συλλογής και επεξεργασίας των προσωπικών τους δεδομένων. Επιπλέον, μέρος της εργασίας θα αποτελέσουν και μέρος των αιτιολογικών σκέψεων του πρώτου νομοθετικού πλαισίου για την ΤΝ (EU AI Act), που σχετίζονται με τους πρόσφυγες.
Τέλος, βάσει των παραπάνω αναλύσεων, παρουσιάζονται συμπεράσματα και σκέψεις σχετικά με τον ρόλο της Τεχνητής Νοημοσύνης στο σύστημα μετανάστευσης και ασύλου, αναδεικνύοντας τις προκλήσεις και τις δυνατότητές τη
Από την πρόβα στη σκηνή: η επικοινωνία μεταξύ σολίστα και συνοδού πιανίστα κατά τη μουσική σύμπραξη
No full textΠτυχιακή εργασία--Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Θεσσαλονίκη, 2025.Η βιβλιοθήκη διαθέτει αντίτυπο της πτυχιακής μόνο σε ηλεκτρονική μορφή.Η μουσική σύμπραξη μεταξύ πιανίστα και σολίστα συναντάται ήδη από την Μπαρόκ περίοδο. Μετέπειτα, εξελίχθηκε σε μία πιο ισότιμη συνεργασία, ιδιαίτερα μέσα από σονάτες συνθετών όπως ο Beethoven, οι οποίες δεν διαχώριζαν τη σημαντικότητα του σολίστα και του πιανίστα. Τον 19ο αιώνα, συνθέτες όπως ο Paganini και ο Liszt, έγραψαν έργα με κυρίαρχο ρόλο εκείνον του σολίστα, με τον πιανίστα να τον συνοδεύει. Παρά τις προσπάθειες διακεκριμένων πιανιστών να αναδείξουν τον ρόλο του «συνοδού», όπως ο Gerald Moore, και εκείνων που χρησιμοποίησαν και ανέδειξαν τον καινούργιο όρο «συνεργάτης», όπως ο Kurt Adler και ο Samuel Sanders, η θέση του πιανίστα στη σύμπραξη εξακολουθεί μέχρι σήμερα να διερευνάται ως προς το αν πρόκειται για υποστηρικτικό ή ισότιμο ρόλο. Η παρούσα έρευνα συγκέντρωσε μέσω ερωτηματολογίου με ερωτήσεις κλειστού και ανοιχτού τύπου τις απόψεις Ελλήνων μουσικών, πιανιστών και σολιστών άλλων οργάνων, σχετικά με τη συνεργασία μεταξύ πιανίστα και σολίστα. Οι μουσικοί ρωτήθηκαν για την αξία των χαρακτηριστικών που διαθέτουν οι εκτελεστές, την ορολογία που χαρακτηρίζει τον πιανίστα, καθώς και τις προσωπικές τους εμπειρίες στο πλαίσιο συνεργασιών τους. Συγκεντρώθηκαν συνολικά 44 αποκρίσεις, 21 πιανίστες και 23 σολίστες άλλων οργάνων ή φωνής. Οι απαντήσεις αναλύθηκαν με περιγραφική στατιστική και ποιοτική ανάλυση. Τα αποτελέσματα δείχνουν πως οι περισσότεροι πιανίστες της έρευνας δεν ασχολούνται αποκλειστικά με τη συνοδεία και σε περιστάσεις που έχουν συμπράξει με σολίστα, δεν λαμβάνουν πάντα χρηματική αμοιβή. Αν και η πλειοψηφία θεωρεί πως η διάκριση μεταξύ των χαρακτηρισμών «συνοδός» και «συνεργάτης» δεν επηρεάζει τον τρόπο που αντιλαμβάνονται τον ρόλο του πιανίστα, προτιμούν τη χρήση του όρου «συνεργάτης» για να περιγράψουν την ιδιότητά του. Αντίστοιχη άποψη διατηρούν και οι περισσότεροι σολίστες της έρευνας, οι οποίοι δεν θεωρούν ότι η ορολογία επηρεάζει την αντίληψή τους για τον ρόλο του πιανίστα. Ωστόσο, και εκείνοι προτιμούν να χρησιμοποιήσουν τον όρο «συνεργάτης». Όσον αφορά στην αμοιβή του πιανίστα, οι περισσότεροι σολίστες ανέφεραν ότι έχουν πληρώσει τους πιανίστες αρκετές φορές, ενώ κάποιοι δήλωσαν πως δεν έχει χρειαστεί ποτέ. Η εργασία ολοκληρώνεται με προτάσεις για περαιτέρω έρευνα, με στόχο να διαμορφωθεί μια ολοκληρωμένη αντίληψη για τον ρόλο του πιανίστα στη συνεργασία του με τον σολίστα, καθώς και να διερευνηθεί σε μεγαλύτερο βαθμό ο ρόλος του σολίστα σε αυτή τη μουσική σύμπραξη
Η αναπαράσταση της νοητικής αναπηρίας στα θεατρικά έργα: μια κειμενική ανάλυση τριών θεατρικών έργων
Full text linkΔιπλωματική εργασία--Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Θεσσαλονίκη, 2025.Η νοητική αναπηρία παρόλο αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ανθρώπινης φύσης και
εμπειρίας, φαίνεται περιθωριοποιημένη και σχεδόν απούσα στην παγκόσμια δραματουργία.
Παρά την σημαντική πρόοδο της επιστήμης σχετικά με την νοητική αναπηρία, οι κοινωνικές
στάσεις εξακολουθούν σε μεγάλο βαθμό να διαμορφώνονται από βαθιά ριζωμένες
προκαταλήψεις, φόβους και στερεοτυπικές αντιλήψεις. Το θέατρο, αντανακλώντας το
κοινωνικό γίγνεσθαι, αναδεικνύει αυτές τις αντιλήψεις έχοντας τη δυνατότητα είτε να τις
αναπαράξει είτε να τις αμφισβητήσει. Η παρούσα εργασία εξετάζει τον τρόπο με το οποίο η
νοητική αναπηρία παρουσιάζεται σε τρία θεατρικά έργα, αναδεικνύοντας τις κοινωνικές
αντιλήψεις της εκάστοτε εποχής σε σχέση με αυτή. Τα ερευνητικά ερωτήματα αφορούν τον
τρόπο με τον οποίο η νοητική αναπηρία αναπαρίσταται σε αυτά τα έργα αλλά και το αν αυτά
προάγουν ή αίρουν τις σχετικές προκαταλήψεις. Για τους σκοπούς της έρευνας καταλληλότερη
μέθοδος έρευνας κρίθηκε η κειμενική ανάλυση, η οποία εστιάζει στον τρόπο με τον οποίο
χρησιμοποιείται η γλώσσα σε κάθε ένα από τα έργα. Οι γλωσσικές επιλογές των
δραματουργών αποκαλύπτουν τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεται η νοητική αναπηρία
ενώ παράλληλα δύνανται και να τον επηρεάσουν, μέσω της προαγωγής των δικών τους
αντιλήψεων και ιδεών. Τα τρία θεατρικά έργα που επιλέχθηκαν για τη συγκεκριμένη έρευνα
είναι: A Day in the Death of Joe Egg, του Peter Nichols (1967), The Boys Next Door, του Tom
Griffin (1996) και The Curious Incident of the Dog in the Night-Time του Simon Stephens
(2015)
Σύγκριση της ενσυναισθητικής ικανότητας μεταξύ ανθρώπων και τεχνητής νοημοσύνης
No full textΔιπλωματική εργασία--Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Θεσσαλονίκη, xxxx.Η παρούσα μεταπτυχιακή εργασία με τίτλο “Σύγκριση της ενσυναισθητικής ικανότητας
μεταξύ ανθρώπων και τεχνητής νοημοσύνης”, εκπονήθηκε στα πλαίσια του Προγράμματος
Μεταπτυχιακών Σπουδών του τμήματος «Επιστήμες της Αγωγής : Εφαρμογές
Τεχνολογιών Πληροφορίας και Επικοινωνιών (Τ.Π.Ε) στην εκπαίδευση και τη Δια βίου
μάθηση» του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, με ειδίκευση στην κατεύθυνση «STEM και
Ρομποτική στην Εκπαίδευση» του τμήματος Κοινωνικής και Εκπαιδευτικής Πολιτικής της
σχολής Κοινωνικών, Ανθρωπιστικών Επιστημών και Τεχνών και με επιβλέποντα τον
αναπληρωτή καθηγητή, κ. Νικόλαο Φαχαντίδη. Eστιάζει στη διερεύνηση της
εκλαμβανόμενης γνωστικής ενσυναίσθησης, της συμπάθειας και της εμπιστοσύνης που
αποδίδονται σε κοινωνικά ρομπότ με τεχνητή νοημοσύνη, σε σύγκριση με παραδοσιακά
ψηφιακά μέσα. Η ενσυναίσθηση, ως θεμελιώδης πτυχή της ανθρώπινης αλληλεπίδρασης,
έχει αναγνωριστεί ως κρίσιμος παράγοντας για την ανάπτυξη κοινωνικών δεξιοτήτων, την
ενίσχυση της επικοινωνίας και τη διαμόρφωση θετικών διαπροσωπικών σχέσεων. Τα
τελευταία χρόνια, η ραγδαία εξέλιξη της τεχνητής νοημοσύνης και η ενσωμάτωσή της σε
κοινωνικά ρομπότ έχουν δημιουργήσει νέες προκλήσεις και ερωτήματα σχετικά με το κατά
πόσο οι μηχανές μπορούν να μιμηθούν ή να προσεγγίσουν τις πολυδιάστατες διεργασίες
της ανθρώπινης γνωστικής ενσυναίσθησης.
Στο πλαίσιο της παρούσας μελέτης, 70 προπτυχιακοί φοιτητές συμμετείχαν σε ένα πείραμα
εντός υποκειμένου, όπου κλήθηκαν να παίξουν ένα παιχνίδι γνώσεων στα πρότυπα του
παιχνιδιού 5x5 με αντίπαλο τόσο το ανθρωποειδές ρομπότ NAO όσο και με ένα τάμπλετ.
Τον ρόλο του παρουσιαστή ανέλαβε το κοινωνικό ρομπότ Pepper, ενώ τόσο το NAO όσο
και το τάμπλετ αντλούσαν ερωτήσεις και απαντήσεις από το Μεγάλο Γλωσσικό Μοντέλο
GPT-4. Η επιλογή των συγκεκριμένων τεχνολογικών οντοτήτων βασίστηκε στη σύγχρονη
βιβλιογραφία που αναδεικνύει τη σημασία της φυσικής ενσάρκωσης και της
ανθρωπομορφικής σχεδίασης στην ενίσχυση της κοινωνικής αποδοχής και της
ενσυναίσθησης προς τα ρομπότ (Bartneck et al., 2009; Barchard et al., 2020).
Μετά την αλληλεπίδραση, οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν ερωτηματολόγιο βασισμένο σε
διεθνώς αναγνωρισμένες κλίμακες, όπως οι Godspeed, Social Intelligence και Service-
v
Robot Acceptance, με στόχο τη μέτρηση της προσλαμβανόμενης ευφυΐας, της συμπάθειας
και της εμπιστοσύνης προς κάθε τεχνολογικό αντίπαλο, ρομπότ και τάμπλετ.
Τα αποτελέσματα ανέδειξαν ότι το ρομπότ NAO αξιολογήθηκε υψηλότερα από το tablet
ως προς όλες τις διαστάσεις, επιβεβαιώνοντας τη σημασία της φυσικής ενσάρκωσης και
της ανθρωπομορφικής σχεδίασης στην κοινωνική αποδοχή της τεχνητής νοημοσύνης.
Παράλληλα, οι φοιτητές νίκησαν την τεχνητή νοημοσύνη στο μεγαλύτερο ποσοστό των
παιχνιδιών, γεγονός που δείχνει ότι, παρά την πρόοδο των LLMs, η ανθρώπινη λογική
παραμένει ανταγωνιστική. Τα ευρήματα της μελέτης ενισχύουν θεωρίες
ανθρωπομορφοποίησης και Machine Theory of Mind, αναδεικνύοντας τη σημασία
παραγόντων όπως η φωνή, το βλέμμα και οι μικροχειρονομίες στην ενίσχυση της
ενσυναισθητικής αλληλεπίδρασης.
Η εργασία συμβάλλει στην κατανόηση των δυνατοτήτων και των περιορισμών των
κοινωνικών ρομπότ σε εκπαιδευτικά και υποστηρικτικά περιβάλλοντα, ενώ προτείνει τη
διεύρυνση της έρευνας με πολυτροπικές μεθόδους και τη μελέτη διαφορετικών
πολιτισμικών πλαισίων, ώστε να ενισχυθεί η αξιοπιστία και η γενικευσιμότητα των
συμπερασμάτων. Τέλος, αναδεικνύεται η ανάγκη για περαιτέρω διερεύνηση του πώς η
τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να αξιοποιηθεί με τρόπο που να ενισχύει την ανθρώπινη
εμπειρία, διατηρώντας παράλληλα την αυθεντικότητα και την κοινωνική ευαισθησία που
χαρακτηρίζει τις διαπροσωπικές σχέσεις
Η εφαρμογή των ευρωπαϊκών αρχών της καλής νομοθέτησης (better regulation) στην οργάνωση των εργασιών και τη λειτουργία της επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής των Ελλήνων
Full text linkΔιπλωματική εργασία--Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Θεσσαλονίκη, 2025.Αντικείμενο μελέτης και έρευνας στην παρούσα εργασία αποτελεί η ανάδειξη της ενσωμάτωσης των ευρωπαϊκών αρχών καλής νομοθέτησης (European Principles of Better Regulation) στην ελληνική έννομη τάξη.
Ειδικότερα, διερευνάται η αποτύπωση των εν λόγω αρχών, κατά το προνομοθετικό στάδιο της ελληνικής ρυθμιστικής λειτουργίας, στις εργασίες της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής των Ελλήνων δια του κειμένου των Εκθέσεών της.
Αρχικώς, επιχειρείται διεξοδική εξέταση της ατζέντας της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη βελτίωση της ποιότητας του «νομοθετείν» (Better regulation agenda), καθώς και του προγράμματος βελτίωσης του κανονιστικού πλαισίου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Refit programme). Eν συνεχεία ιχνηλατείται το σύνολο των πρωτοβουλιών της ελληνικής Πολιτείας αναφορικά με την καλή νομοθέτηση και καταγράφεται η συμβολή της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής στο εν λόγω εγχείρημα. Τέλος, αναδεικνύεται η αποτύπωση των αρχών της καλής νομοθέτησης στις Εκθέσεις επί νομοσχεδίων της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής των Ελλήνων σε συγκεκριμένους τομείς - της Κινητικότητας των δημοσίων Υπαλλήλων και της Ανοιχτής Διακυβέρνησης στο δημόσιο τομέα - σε συνάρτηση με συναφή συνοδευτικά κείμενα, ήτοι τις Αιτιολογικές Εκθέσεις και τις Εκθέσεις Αξιολόγησης Συνεπειών Ρυθμίσεων
Ο Γιώργος Ζεμπέτας στον Ελληνικό Κινηματογράφο
No full textΠτυχιακό Project--Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Θεσσαλονίκη, 2025.Η βιβλιοθήκη διαθέτει αντίτυπο του project μόνο σε ηλεκτρονική μορφή.Πτυχιακό project που αφορά συνθέσεις του Γιώργου Ζαμπέτα που ακούστηκαν στην χρυσή εποχή του Ελληνικού κινηματογράφο
AI-assisted resource orchestration for network services and distributed cloud-native applications
No full textΔιατριβή (Διδακτορική)--Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Θεσσαλονίκη, 2025.Network Function Virtualization (NFV) has paved the way for the migration of Virtual Network Functions (VNFs) into multi-tenant datacenters, lowering the barrier for the introduction of new processing functionality into the network. In this context, we investigate the challenging problem of VNF placement in large-scale networks, particularly for Service Function Chains (SFCs), which represent sequences of VNFs. To this end, we initially present a state space complexity analysis of the orchestration problems associated with the placement of SFCs onto substrate networks and reason for the use of approximate methods for addressing the computational hardness of the problem.
Genetic algorithms (GA) have emerged as a promising alternative to the proliferation of heuristic and exact methods for the SFC embedding problem. Motivated by this observation, we design a GA that computes efficient embeddings with runtimes on par with other approximate and state-of-the-art methods.
Recent trends for resource orchestration across the entire compute continuum raise the need for decision making at low timescales, a requirement which can be hardly met by centralized resource optimizers that rely either on exact methods or Machine Learning (ML). In this respect, we present an approach based on Distributed Deep Learning tailored to the embedding of SFCs onto large-scale network infrastructures. In order to confront the computational hardness of the SFC embedding problem, we utilize a clustering method for the partitioning of the solution space, empowering the search for efficient solutions in parallel across all clusters.
The convergence of Internet of Things and edge/cloud computing technologies empowers the provisioning of Hyper-Distributed Applications (HDA), encompassing components that can be deployed at both the edge and core part of the cloud infrastructure. The placement of HDAs across the so-called compute continuum poses significant challenges stemming from the vast search space, the coexistence of resource and spatial demands, as well as the potential heterogeneity among the various cloud Points-of-Presence (PoPs). To address these challenges, we propose a novel hierarchical resource optimization framework for HDA placement across the compute continuum. Our approach decomposes the complex placement problem into two core steps. At first the HDA-graph is partitioned into segments and using the aforementioned GA based method the segments are assigned to cloud PoPs. Subsequently, a multi-agent distributed deep learning method computes the segment mapping within the PoPs. Our evaluation demonstrates that our placement strategy significantly improves request acceptance rates and resource utilization, while effectively minimizes path stretch across cloud PoPs.Η Εικονικοποίηση Λειτουργιών Δικτύου (NFV) έχει ανοίξει τον δρόμο για τη μετεγκατάσταση των Εικονικών Λειτουργιών Δικτύου (VNFs) σε κέντρα δεδομένων πολλαπλών μισθωτών (multi-tenant datacenters), μειώνοντας τα εμπόδια για την εισαγωγή νέας λειτουργικότητας στο δίκτυο. Σε αυτό το πλαίσιο, διερευνούμε το απαιτητικό πρόβλημα της ενσωμάτωσης VNF σε δίκτυα μεγάλης κλίμακας, ιδιαίτερα για Αλυσίδες Λειτουργιών Δικτύου (SFCs), οι οποίες αποτελούνται από ακολουθίες από VNFs. Προς τούτο, αρχικά παρουσιάζουμε μια ανάλυση πολυπλοκότητας του χώρου καταστάσεων των προβλημάτων ενορχήστρωσης που σχετίζονται με την ενσωμάτωση των SFCs σε υποκείμενα δίκτυα και τεκμηριώνουμε τη χρήση προσεγγιστικών μεθόδων για την αντιμετώπιση της υπολογιστικής δυσκολίας του προβλήματος. Οι γενετικοί αλγόριθμοι έχουν αναδειχθεί ως μια υποσχόμενη εναλλακτική λύση στην πληθώρα των ευρετικών και ακριβών μεθόδων για το πρόβλημα ενσωμάτωσης αλυσίδων SFC. Με κίνητρο αυτή την παρατήρηση, σχεδιάζουμε έναν γενετικό αλγόριθμο που υπολογίζει αποδοτικά τις ενσωματώσεις αλυσίδων SFC με χρόνους εκτέλεσης εφάμιλλους με άλλες προσεγγιστικές και σύγχρονες μεθόδους.
Οι πρόσφατες τάσεις για την ενορχήστρωση πόρων σε ολόκληρο το υπολογιστικό συνεχές (compute continuum) εγείρουν την ανάγκη για λήψη αποφάσεων σε μικρές χρονικές κλίμακες, μια απαίτηση που δύσκολα μπορεί να ικανοποιηθεί από κεντρικοποιημένες τεχνικές βελτιστοποίησης πόρων που βασίζονται σε ακριβείς μεθόδους ή σε Μηχανική Μάθηση (ML). Σε αυτό το πλαίσιο, παρουσιάζουμε μια προσέγγιση βασισμένη σε Κατανεμημένη Βαθιά Μάθηση (DDL), προσαρμοσμένη στην ενσωμάτωση SFC σε υποδομές δικτύου μεγάλης κλίμακας. Προκειμένου να αντιμετωπίσουμε την υπολογιστική δυσκολία του προβλήματος ενσωμάτωσης SFC, η προσέγγιση μας ενσωματώνει μια μέθοδο συσταδοποίησης για την κατάτμηση του χώρου λύσεων, ενδυναμώνοντας την αναζήτηση αποδοτικών λύσεων παράλληλα σε όλες τις συστάδες.
Η σύγκλιση του Διαδικτύου των Πραγμάτων (IoT) και των τεχνολογιών υπολογιστικής άκρου/νέφους (edge/cloud computing) επιτρέπει την παροχή Υπερ-Κατανεμημένων Εφαρμογών (HDA), που περιλαμβάνουν συστατικά στοιχεία τα οποία μπορούν να αναπτυχθούν τόσο στο άκρο (edge) όσο και στον πυρήνα (core) της υποδομής νέφους. Η τοποθέτηση των HDA στο λεγόμενο υπολογιστικό συνεχές θέτει σημαντικές προκλήσεις που πηγάζουν από τον τεράστιο χώρο αναζήτησης, τη συνύπαρξη απαιτήσεων σε πόρους και χωρικούς περιορισμούς, καθώς και την πιθανή ύπαρξη ετερογένειας μεταξύ των διαφόρων Σημείων Παρουσίας του νέφους (cloud PoPs).
Για την αντιμετώπιση αυτών των προκλήσεων, προτείνουμε ένα καινοτόμο ιεραρχικό πλαίσιο βελτιστοποίησης πόρων για την τοποθέτηση HDA στο υπολογιστικό συνεχές. Η προσέγγισή μας αποσυνθέτει το πολύπλοκο πρόβλημα της τοποθέτησης σε δύο βασικά βήματα. Αρχικά, ο γράφος της HDA κατατέμνεται σε τμήματα και χρησιμοποιώντας την προαναφερθείσα μέθοδο που βασίζεται σε γενετικό αλγόριθμο, τα τμήματα ανατίθενται στα επιμέρους cloud PoPs. Στη συνέχεια, η μέθοδος DDL χρησιμοποιώντας πολλαπλούς πράκτορες υπολογίζει την αντιστοίχιση των τμημάτων εντός των PoPs. Η αξιολόγησή μας καταδεικνύει ότι η μέθοδος τοποθέτησής μας βελτιώνει σημαντικά τα ποσοστά αποδοχής αιτημάτων και την αξιοποίηση των πόρων του δικτύου, ενώ ελαχιστοποιεί αποτελεσματικά το μήκος της διαδρομής των δεδομένων μεταξύ των cloud PoPs