21706 research outputs found
Sort by
Συννοσηρότητα Διαταραχής Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠ-Υ) και κατάθλιψης στους εφήβους: Θεραπευτικές παρεμβάσεις και στρατηγικές σχολικής υποστήριξης
Full text linkΔιπλωματική εργασία--Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Θεσσαλονίκη, 2025.Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη συννοσηρότητα της Διαταραχής Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠ-Υ) και της κατάθλιψης στην εφηβεία, εστιάζοντας στις θεραπευτικές παρεμβάσεις και τις στρατηγικές σχολικής υποστήριξης. Η συνύπαρξη των δύο διαταραχών σε εφήβους σχετίζεται με σύνθετες επιπτώσεις που δημιουργούν σημαντικές προκλήσεις για τη διαχείριση της καθημερινής ζωής, τόσο στο σχολικό περιβάλλον όσο και σε άλλα πλαίσια.. Στόχος της μελέτης είναι η ανάδειξη αποτελεσματικών πρακτικών υποστήριξης των εφήβων με τη συνύπαρξη των δύο διαταραχών, καθώς και η διερεύνηση του ρόλου της συνεργασίας μεταξύ σχολείου και οικογένειας. Μέσω αφηγηματικής βιβλιογραφικής ανασκόπησης, επιλέχθηκαν και αναλύθηκαν δώδεκα πρόσφατες μελέτες (2020–2024), οι οποίες κατηγοριοποιήθηκαν βάσει τριών ερευνητικών αξόνων: (α) φαρμακολογικές παρεμβάσεις, (β) σχολικές παρεμβάσεις (CBT, mindfulness, BEAMS, CHP), και (γ) συνεργασία εκπαιδευτικών και γονέων. Τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι η φαρμακολογική αντιμετώπιση με διεγερτικά ή αντικαταθλιπτικά μπορεί να είναι αποτελεσματική και ασφαλής, αλλά οι περισσότερες σχετικές έρευνες πραγματοποιούνται σε κλινικά και όχι σχολικά πλαίσια. Αντίστοιχα, σχολικές παρεμβάσεις όπως η γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία (CBT) και τα προγράμματα ενσυνειδητότητας εμφανίζουν θετικά αποτελέσματα, κυρίως σε εφήβους με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, όπως δυσκολίες στις εκτελεστικές λειτουργίες, αυξημένες αρνητικές σκέψεις ή χαμηλή ικανότητα συναισθηματικής ρύθμισης, ενώ προγράμματα όπως το Challenging Horizons και το BEAMS ενισχύουν την κοινωνική λειτουργικότητα και τη συναισθηματική ρύθμιση. Ωστόσο, σε πολλές περιπτώσεις απουσιάζει η συμμετοχή των γονέων, ενώ η συνεργασία σχολείου-οικογένειας παραμένει υποβαθμισμένη ως προς την εμπειρική διερεύνηση. Η μελέτη καταδεικνύει την απουσία παρεμβάσεων που να στοχεύουν ειδικά στη συννοσηρότητα ΔΕΠ-Υ και κατάθλιψης, καθώς και την ανάγκη για περισσότερη έρευνα και εφαρμογή πολυδιάστατων παρεμβάσεων σε πραγματικές σχολικές συνθήκες
Psychosocial adjustment of school-age children with learning disabilities and ADHD: effective educational practices and interventions
Full text linkΔιπλωματική εργασία--Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Θεσσαλονίκη, 2025.Σκοπός της εργασίας ήταν να συνθέσει τα υπάρχοντα ευρήματα για τις κοινωνικές-συναισθηματικές δυσκολίες μαθητών με Ειδικές Μαθησιακές Δυσκολίες (ΕΜΔ) και Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής-Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ) και να χαρτογραφήσει τις αποτελεσματικές σχολικές παρεμβάσεις. Ακολουθήθηκε περιγραφική βιβλιογραφική ανασκόπηση με χρήση εμπειρικών ερευνών από διεθνείς και ελληνικές βάσεις δεδομένων, με κριτήρια εισαγωγής την πρωτοβάθμια/κατώτερη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και μετρήσιμα κοινωνικοσυναισθηματικά αποτελέσματα. Τα δεδομένα ανέδειξαν συνεπή μοτίβα: οι μαθητές με ΕΜΔ βιώνουν παθητική απομόνωση και χαμηλή κοινωνική θέση, ενώ οι μαθητές με ΔΕΠΥ υφίστανται ανοικτή απόρριψη λόγω παρορμητικών συμπεριφορών. Και οι δύο ομάδες εμφανίζουν υψηλό άγχος, ελλιπή ρύθμιση συναισθημάτων και μειωμένη ακαδημαϊκή επίδοση. Παρεμβάσεις με ενσωματωμένη διδασκαλία κοινωνικών δεξιοτήτων στο ωρολόγιο πρόγραμμα, πολυεπίπεδη λογική (καθολική–στοχευμένη–εντατική), επιμόρφωση εκπαιδευτικών, ενεργό συμμετοχή οικογένειας και συνεχή αξιολόγηση απέφεραν τα μεγαλύτερα οφέλη σε ενσυναίσθηση, επίλυση συγκρούσεων και αίσθημα του ανήκειν. Η διαφοροποίηση υλικού και τα πλαίσια θετικής ενίσχυσης ενίσχυσαν την πρόσβαση-δηλαδή τη δυνατότητα ενεργούς συμμετοχής, κατανόησης του περιεχομένου και αξιοποίησης των δεξιοτήτων ανεξαρτήτως επιπέδου δυσκολιών- και τη διατήρηση των δεξιοτήτων. Συμπερασματικά, η κοινωνικοσυναισθηματική υποστήριξη δεν αποτελεί προαιρετική προσθήκη αλλά αναγκαία προϋπόθεση για σχολική επιτυχία· προτάσσονται συνεκτικά προγράμματα, συστηματική επιμόρφωση και διαλειτουργική συνεργασία σχολείου-οικογένειας ως κλειδιά βιώσιμης συμπερίληψης
Διδακτικές μέθοδοι και τεχνικές που χρησιμοποιούνται από εκπαιδευτικούς ειδικής αγωγής για τη βελτίωση της αναγνωστικής κατανόησης μαθητών με ήπια νοητική αναπηρία στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση.
Full text linkΔιπλωματική εργασία--Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Θεσσαλονίκη, 2025.Ένα ζωτικής σημασίας χαρακτηριστικό που έχει άμεσο αντίκτυπο στην ακαδημαϊκή
ανάπτυξη και την κοινωνική ένταξη κάθε μαθητή, ιδιαίτερα εκείνων με ήπια νοητική
αναπηρία, είναι η κατανόηση της ανάγνωσης. Η εφαρμογή εξατομικευμένων και ποικίλων
τεχνικών διδασκαλίας που ανταποκρίνονται στις μοναδικές απαιτήσεις αυτού του μαθητικού
πληθυσμού είναι απαραίτητη για την ανάπτυξη αυτής της ικανότητας. Μέσα από μια
ενδελεχή αξιολόγηση της σχετικής βιβλιογραφίας, η παρούσα διατριβή επικεντρώνεται στη
διερεύνηση και αξιολόγηση μεθόδων και προσεγγίσεων διδασκαλίας στην πρωτοβάθμια
εκπαίδευση που βελτιώνουν την αναγνωστική κατανόηση των μαθητών με MID. Η
ανασκόπηση της βιβλιογραφίας αποτέλεσε τη βάση για τη μεθοδολογία της μελέτης, η οποία
περιελάμβανε την επιλογή και ανάλυση ερευνών που σχετίζονται με τις διδακτικές τακτικές,
τους περιορισμούς εφαρμογής και τις διαδικασίες αξιολόγησης και ανατροφοδότησης. Η
διαδικασία αυτή ανέδειξε τις επικρατούσες τακτικές καθώς και τις δυσκολίες που
αντιμετωπίζουν οι εκπαιδευτικοί ειδικής αγωγής κατά την εφαρμογή τους στην πράξη. Η
ανάλυση των αποτελεσμάτων υπογραμμίζει πόσο σημαντική είναι η διαμορφωτική
αξιολόγηση και οι ενθαρρυντικές παρατηρήσεις για να βοηθηθούν τα παιδιά με MID να
αναπτύξουν τις αναγνωστικές τους δεξιότητες. Τα συμπεράσματα της μελέτης
υπογραμμίζουν την αναγκαιότητα ανάπτυξης ενός ολοκληρωμένου συστήματος υποστήριξης
που θα περιλαμβάνει κατάλληλες μεθόδους διδασκαλίας, επαγγελματική ανάπτυξη των
εκπαιδευτικών ειδικής αγωγής και ενίσχυση των σχολικών υποδομών. Τέλος, η μελέτη
προσφέρει χρήσιμες κατευθύνσεις για τις επόμενες εμπειρικές μελέτες και τις πρακτικές
λύσεις της ειδικής αγωγής σε πραγματικές συνθήκες
Design and implementation of a sexuality education program: a pilot program for youth adolescents with mild intellectual disabilities aged 17-22
Full text linkΔιπλωματική εργασία--Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Θεσσαλονίκη, 2025.Η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση των παιδιών με νοητική αναπηρία είναι απαραίτητη, δεδομένων των δυσκολιών που αντιμετωπίζουν, ώστε να μπορούν να ανταποκρίνονται σωστά στις προσωπικές τους σχέσεις αλλά και να κατανοούν τα μέρη του σώματος και την ιδιωτικότητά τους. Σκοπός της παρούσας παρέμβασης είναι να εξετάζει την κατανόηση και τις γνώσεις των παιδιών με νοητική αναπηρία ως προς τα μέρη του σώματος και τις σωματικές αλλαγές και των σχέσεων που αναπτύσσονται σε με άτομα που εμπλέκονται στην ζωή τους, αντιλαμβανόμενοι τη σημασία της συναίνεσης. Για τον σκοπό αυτό, σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε πρόγραμμα παρέμβασης 12 μαθημάτων για 5 παιδιά ηλικίας 17-22 ετών σε Κέντρο Δημιουργικής Απασχόλησης Ατόμων με Αναπηρία με ήπια νοητική αναπηρία. Αρχικά, διενεργήθηκε μια αρχική αξιολόγηση των μαθητών για να προσδιοριστούν οι γνώσεις που διαθέτουν για το θέμα και έπειτα, πραγματοποιήθηκε η παρέμβαση, όπου στο τέλος, υπήρχαν ρουμπρίκες αυτό-αξιολόγησης, όπου καταγράφονταν οι γνώσεις των παιδιών σχετικά με το σώμα, τις σχέσεις, την προστασία και την εφηβεία. Από τα αποτελέσματα φάνηκε ότι τα παιδιά δεν είχαν ιδιαίτερα ανεπτυγμένες γνώσεις για όλους τους τομείς που εξετάστηκαν, ενώ, έπειτα, μετά την παρέμβαση βελτιώθηκαν οι γνώσεις των παιδιών ως προς τις γνώσεις για το σώμα, την εφηβεία, την προστασία και τις σχέσεις
Sexual education for individuals with intellectual disabilities: a comparative presentation of programs in the USA, Australia, South Africa, Ireland, and the Netherlands
Full text linkΔιπλωματική εργασία--Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Θεσσαλονίκη, 2025.Η σεξουαλικότητα αποτελεί κρίσιμο πεδίο της ανθρώπινης ανάπτυξης, και η παροχή
κατάλληλης σεξουαλικής εκπαίδευσης συνιστά βασική προϋπόθεση για την υποστήριξη
των ατόμων. Τα άτομα με νοητική αναπηρία δεν αποτελούν εξαίρεση, καθώς βιώνουν,
εκφράζουν και έχουν ανάγκη να κατανοήσουν τη σεξουαλικότητά τους όπως και ο
υπόλοιπος πληθυσμός. Η παρούσα εργασία εξετάζει την σεξουαλική εκπαίδευση των
ατόμων με νοητική αναπηρία μέσα από την μελέτη και σύγκριση προγραμμάτων που
εφαρμόζονται σε διάφορες χώρες. Κύριος στόχος ήταν να διερευνηθεί πώς σχεδιάζονται,
τι περιλαμβάνουν και τι αποτελέσματα έχουν αυτά τα προγράμματα, αλλά και ποιοι είναι
οι περιορισμοί και οι προοπτικές τους στο πλαίσιο της Ειδικής Αγωγής. Η μεθοδολογία
της έρευνας βασίστηκε σε βιβλιογραφική ανασκόπηση επιστημονικών άρθρων και
εκπαιδευτικών προγραμμάτων όπως υλοποιήθηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες, στην
Αυστραλία, στη Νότια Αφρική, στην Ιρλανδία και στην Ολλανδία. Μέσα από τη
σύγκριση των στόχων, του περιεχομένου και των εκπαιδευτικών επιπτώσεων,
διαπιστώθηκαν σημαντικές διαφορές τόσο στην προσέγγιση όσο και στη φιλοσοφία που
ακολουθείται σε κάθε χώρα. Τα αποτελέσματα ανέδειξαν ότι τα προγράμματα που δίνουν
έμφαση στην αυτονομία, την ενδυνάμωση και τη θετική προσέγγιση της
σεξουαλικότητας οδηγούν σε πιο ουσιαστικά και θετικά αποτελέσματα για τα άτομα με
νοητική αναπηρία. Αντίθετα, προγράμματα που επικεντρώνονται κυρίως στην πρόληψη
και την προστασία περιορίζουν τις ευκαιρίες των ατόμων να γνωρίσουν τον εαυτό τους
και να αναπτύξουν υγιείς σχέσεις. Στο τέλος, παρουσιάζονται προτάσεις για την
ανάπτυξη πιο ολοκληρωμένων παρεμβάσεων στο πλαίσιο της Ειδικής Αγωγής,
τονίζοντας τη σημασία της συμμετοχής των ίδιων των ατόμων, της κατάρτισης των
εκπαιδευτικών και της αλλαγής των κοινωνικών στάσεων απέναντι στη σεξουαλικότητα
των ατόμων με αναπηρία
Scoping review: early intervention in children with ADHD and comorbidity with language disorders
Full text linkΔιπλωματική εργασία--Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Θεσσαλονίκη, 2025.Η παρούσα ανασκόπηση εστιάζεται στη συστηματική ανάλυση της συνύπαρξης της Διαταραχής Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ) με γλωσσικές διαταραχές στην παιδική ηλικία, με έμφαση στις στρατηγικές πρώιμης παρέμβασης και στις κλινικές επιπτώσεις τους. Μέσω κριτικής σύνθεσης της υπάρχουσας βιβλιογραφίας, αναδεικνύεται ο υψηλός επιπολασμός των γλωσσικών διαταραχών σε άτομα με ΔΕΠΥ, υπογραμμίζοντας την αναγκαιότητα έγκαιρης διάγνωσης και στοχευμένων θεραπευτικών προσεγγίσεων. Τα βασικά ευρήματα αποκαλύπτουν ότι οι ολιστικές παρεμβάσεις που συνδυάζουν τη λογοθεραπεία με στρατηγικές συμπεριφοράς είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικές τόσο στη βελτίωση της γλωσσικής ικανότητας όσο και στη διαχείριση των προκλήσεων που σχετίζονται με τη ΔΕΠΥ. Επιπλέον, τονίζεται η καίρια σημασία της διαθεματικής συνεργασίας μεταξύ εκπαιδευτικών, κλινικών λογοθεραπευτών, ειδικών ψυχικής υγείας και γονέων, ως θεμελιώδους παράγοντα για την παροχή ολοκληρωμένης θεραπευτικής αγωγής και προαγωγής της τεκμηριωμένης πρακτικής
Visual impairment and family language policy; the case study of families with visually impaired members
Full text linkΔιπλωματική εργασία--Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Θεσσαλονίκη, xxxx.Ο σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν να εξετάσει τις στρατηγικές μάθησης της
«μητρικής/πρώτης» και κάθε επιπρόσθετης αυτής γλώσσας που εφαρμόζουν
οικογένειες που απαρτίζονται τουλάχιστον από ένα μέλος με πρόβλημα όρασης, καθώς
και τις αντιλήψεις τους απέναντι στη γλώσσα. Μετά την αξιοποίηση των γενικών
αρχών της κριτικής ανάλυσης του λόγου για τη θεωρητική υποστήριξη της
οικογενειακής γλωσσικής πολιτικής και της οπτικής αναπηρίας με τα επιμέρους
κεφάλαια, μελετήθηκαν μέσω ημιδομημένων συνεντεύξεων μεμονωμένες περιπτώσεις
γονέων που είτε αντιμετωπίζουν οι ίδιοι κάποιο πρόβλημα όρασης είτε είναι βλέποντες
με παιδί ή παιδιά με πρόβλημα όρασης και η περίπτωση ενός απογόνου γονέων με
πρόβλημα όρασης, σημερινός ενήλικας με πρόβλημα όρασης. Στην έρευνα
συμμετείχαν εθελοντικά είκοσι ένα (21) υποκείμενα από 26 έως 65 ετών η βάση των
οποίων είναι η Ελλάδα, με εξαίρεση τον απόγονο γονέων με πρόβλημα όρασης ο οποίος
μετά την ενηλικίωσή του ζει στην Μεγάλη Βρετανία. Η ανάλυση των αποτελεσμάτων
της έρευνας ανέδειξε μια αλυσίδα θέσεων και στάσεων τόσο των ίδιων των
συνεντευξιαζόμενων όσο και των οικογενειών τους απέναντι στην εκμάθηση γλωσσών,
τον ρόλο των γονέων στη διαδικασία γραμματισμού του/των παιδί/ών τους, τις
στρατηγικές γλωσσικής πολιτικής που υιοθετούν ως οικογένεια, την αξία της Braille
και την καταλυτική θέση της υποστηρικτικής τεχνολογίας σε όλες τις εκφάνσεις της
καθημερινότητας των ατόμων με οπτική αναπηρία
Artificial intelligence and people with visual impairments: accessibility applications and technologies
Full text linkΔιπλωματική εργασία--Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Θεσσαλονίκη, 2025.Η ραγδαία εξέλιξη της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ) έχει οδηγήσει σε σημαντικές αλλαγές στην κοινωνική ένταξη, την εκπαίδευση και την αυτονομία των ατόμων με αναπηρία, με ιδιαίτερη έμφαση στα άτομα με οπτική αναπηρία. Οι σύγχρονες τεχνολογίες ΤΝ, όπως οι φωνητικοί βοηθοί, τα έξυπνα γυαλιά με τεχνολογία αναγνώρισης προσώπων και αντικειμένων, καθώς και οι εφαρμογές αναγνώρισης κειμένου, έχουν τη δυνατότητα να αναβαθμίσουν την καθημερινή ζωή αυτών των ατόμων, προσφέροντας νέες μορφές πρόσβασης στην πληροφορία και υποστήριξης στην κινητικότητα (Naayini et al., 2025; Gonzalez et al., 2024). Η χρήση τέτοιων τεχνολογιών συνδέεται άμεσα με την αύξηση της αυτονομίας και την ενίσχυση της ποιότητας ζωής, μειώνοντας τα εμπόδια που θέτει το περιβάλλον και οι περιορισμοί της αναπηρίας.
Παράλληλα, η χρήση της ΤΝ στην εκπαίδευση προσφέρει σημαντικά πλεονεκτήματα για τους μαθητές με οπτική αναπηρία. Μελέτες δείχνουν ότι η ανάπτυξη προσαρμοσμένων μαθησιακών περιβαλλόντων, που αξιοποιούν τεχνολογίες όπως η συνθετική φωνή, τα ακουστικά βοηθήματα και η εξατομίκευση μέσω αναλυτικών δεδομένων (Tsouktakou, Hamouroudis & Horti, 2024), ενισχύει την εμπλοκή και την αποτελεσματικότητα της μάθησης. Αυτές οι εφαρμογές όχι μόνο άρουν τεχνικά εμπόδια αλλά και αυξάνουν την αυτοπεποίθηση και την εσωτερική κινητοποίηση των μαθητών, γεγονός που προάγει την επαγγελματική και κοινωνική τους ένταξη. Ωστόσο, παραμένουν προκλήσεις ως προς την υλοποίηση, την εκπαίδευση των εκπαιδευτικών και τη θεσμική υποστήριξη, που είναι κρίσιμες για τη βιωσιμότητα και την επιτυχία αυτών των καινοτομιών.
Η κοινωνική ενσωμάτωση των ατόμων με οπτική αναπηρία μέσω της ΤΝ δεν είναι αυτοματοποιημένη διαδικασία· απαιτεί προσεκτικό σχεδιασμό, συμμετοχή των χρηστών και ευαισθητοποίηση της κοινωνίας. Όπως επισημαίνει η Pey (2024), οι τεχνολογίες που αγνοούν την ετερογένεια και τις ιδιαίτερες ανάγκες των χρηστών ενδέχεται να δημιουργήσουν νέες μορφές αποκλεισμού. Παράλληλα, η μελέτη των Power et al. (2023) αναδεικνύει τη σημασία της κοινωνικής αποδοχής και της θεσμικής μέριμνας για την επιτυχή ενσωμάτωση των τεχνολογιών ΤΝ. Η συμμετοχή των ίδιων των χρηστών στην ανάπτυξη και αξιολόγηση αυτών των λύσεων προωθεί την αυθεντικότητα και την πρακτικότητα των εφαρμογών, διασφαλίζοντας ότι ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες.
Η βιβλιογραφία από άλλους ερευνητές, όπως οι Ringel Morris (2019) και Guo et al. (2019), τονίζει τη σημασία της διεπιστημονικής συνεργασίας ανάμεσα σε τεχνολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς, εκπαιδευτικούς και χρήστες για την ανάπτυξη τεχνολογιών που προάγουν τη συμπερίληψη και την ισότητα. Επιπλέον, οι Bragazzi et al. (2021) υπογραμμίζουν την ανάγκη για δημόσιες πολιτικές που προωθούν την προσβασιμότητα και την ψηφιακή ισότητα, διασφαλίζοντας ότι τα οφέλη της ΤΝ δεν περιορίζονται σε ένα μικρό τμήμα της κοινωνίας.
Επιπρόσθετα, η ηθική διάσταση του σχεδιασμού και της χρήσης της ΤΝ αποτελεί κρίσιμο σημείο, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για ευάλωτες κοινωνικές ομάδες όπως τα άτομα με οπτική αναπηρία (Chemnad & Othman, 2024). Η διασφάλιση της ιδιωτικότητας, της ασφάλειας και της μη προκατάληψης είναι απαραίτητη προϋπόθεση για τη δημιουργία αξιόπιστων και δίκαιων συστημάτων.
Η παρούσα εργασία συγκεντρώνει και αναλύει σύγχρονες μελέτες και εφαρμογές ΤΝ, διερευνώντας τη συμβολή τους στην καθημερινή ζωή, την εκπαίδευση και την κοινωνική ένταξη των ατόμων με οπτική αναπηρία. Προτείνει ένα πλαίσιο προτάσεων που εστιάζει στον συμπεριληπτικό σχεδιασμό, την ενδυνάμωση της εκπαιδευτικής κοινότητας, την ενίσχυση των δημόσιων πολιτικών και τη συμμετοχή των χρηστών στη διαδικασία ανάπτυξης και αξιολόγησης τεχνολογιών. Επισημαίνεται επίσης η ανάγκη για συνεχή έρευνα που θα αξιολογεί την πρακτική επίδραση των τεχνολογιών στην καθημερινότητα, λαμβάνοντας υπόψη τις εμπειρίες και τις φωνές των ίδιων των ατόμων με αναπηρία.
Συνοψίζοντας, η Τεχνητή Νοημοσύνη έχει τη δυναμική να αποτελέσει καταλύτη θετικών κοινωνικών αλλαγών, εφόσον συνδυαστεί με ηθικό σχεδιασμό, κοινωνική ευαισθησία και πολιτική βούληση. Η πολυδιάστατη προσέγγιση, που ενσωματώνει τεχνολογική και κοινωνική διάσταση, αποτελεί τον δρόμο προς μια πιο δίκαιη και προσβάσιμη κοινωνία για όλους
ΔΕΠ-Υ και δυσκολίες επικοινωνίας και συναισθήματος σε παιδιά προσχολικής ηλικίας: αποτελεσματικά προγράμματα παρέμβασης για εκπαιδευτικούς και γονείς
Full text linkΔιπλωματική εργασία--Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Θεσσαλονίκη, 2025.Η μελέτη αυτή εστιάζει στη ΔΕΠ-Υ και τις δυσκολίες επικοινωνίας και συναισθήματος κατά την προσχολική ηλικία, με έμφαση σε αποτελεσματικά προγράμματα παρέμβασης που μπορούν να εφαρμόσουν εκπαιδευτικοί, αλλά και γονείς για την αντιμετώπιση των δυσκολιών αυτών. Ο σκοπός της εργασίας είναι η πραγματοποίηση βιβλιογραφικής ανασκόπησης και η διεξοδική εξέταση του θέματος, λαμβάνοντας υπόψη πρόσφατες σχετικές εμπειρικές μελέτες. Η ανασκόπηση στοχεύει στην κατανόηση της φύσης της ΔΕΠ-Υ στα παιδιά προσχολικής ηλικίας, τα οποία παρουσιάζουν δυσκολίες επικοινωνίας, αλληλεπίδρασης και συναισθηματικής έκφρασης, όπως και στη μελέτη παρεμβάσεων ώστε να αντιμετωπιστούν εξωτερικευμένα προβλήματα συμπεριφοράς. Επιπλέον, στοχεύει στην αναζήτηση διδακτικών στρατηγικών, που εφαρμόζονται από τους/τις εκπαιδευτικούς, όπως στον προσδιορισμό των πρακτικών συνεργασίας γονέων και εκπαιδευτικών
Ψηφιακός μετασχηματισμός του Εθνικού Κτηματολογίου: θεσμικό πλαίσιο και λειτουργική προσέγγιση
Full text linkΔιπλωματική εργασία--Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Θεσσαλονίκη, 2025.Στην παρούσα μελέτη πρόκειται να αναλυθεί η νομοθετική και λειτουργική εξέλιξη του Εθνικού Κτηματολογίου, το οποίο αποτελεί κτηματοκεντρικό σύστημα της χώρας μας με βασικό στόχο την καταγραφή νομικών και γεωχωρικών πληροφοριών επί των ακινήτων. Η εργασία αυτή, προκειμένου να καλύψει αφενός το θεσμικό πλαίσιο που διέπει το Εθνικό Κτηματολόγιο και αφετέρου τις λειτουργικές και τεχνικές διαστάσεις αυτού, διαρθρώνεται σε δύο σκέλη: στην πρώτη ενότητα αναλύεται τόσο το νομοθετικό πλαίσιο που διέπει διαχρονικά το Κτηματολόγιο ως προς τη λειτουργία του, την οργάνωσή του και τις αρμοδιότητές του σε Εθνικό επίπεδο όσο και το έργο που αναπτύσσεται στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στη δεύτερη ενότητα, περιγράφονται οι πολυδιάστατες υπηρεσίες που προσφέρονται από την νεοσύστατη ψηφιακή πλατφόρμα του Κτηματολογίου, η δημιουργία της οποίας κρίθηκε απαραίτητη για την απλοποίηση και επιτάχυνση διαδικασιών που αφορούν στην κτηματογράφηση, στο πλαίσιο πάντα και της ψηφιακής δεκαετίας 2030 που διανύουμε σε επίπεδο Ε.Ε. και της ανάγκης εκσυγχρονισμού των δημοσίων υπηρεσιών με την ανάπτυξη Τεχνολογιών Πληροφορικής και Επικοινωνιών (ΤΠΕ). Παράλληλα, θα επισημανθούν τα οφέλη και οι προκλήσεις του πληροφοριακού αυτού συστήματος, καθώς και γενικότερα ζητήματα γύρω από αυτό, όπως η ενσωμάτωση τεχνητής νοημοσύνης (ΑΙ), η διασύνδεση με άλλους φορείς και θέματα προσωπικών δεδομένων και κυβερνοασφάλειας