Sciensano Publications Repository
Not a member yet
11597 research outputs found
Sort by
Unraveling clonal CD8 T cell expansion and identification of essential factors in γ-herpesvirus-induced lymphomagenesis.
No full textAlcelaphine gammaherpesvirus 1 (AlHV-1) asymptomatically persists in its natural host, the wildebeest. However, cross-species transmission to cattle results in the induction of an acute and lethal peripheral T cell lymphoma-like disease (PTCL), named malignant catarrhal fever (MCF). Our previous findings demonstrated an essential role for viral genome maintenance in infected CD8 T lymphocytes but the exact mechanism(s) leading to lymphoproliferation and MCF remained unknown. To decipher how AlHV-1 dysregulates T lymphocytes, we first examined the global phenotypic changes in circulating CD8 T cells after experimental infection of calves. T cell receptor repertoire together with transcriptomics and epigenomics analyses demonstrated an oligoclonal expansion of infected CD8 T cells displaying effector and exhaustion gene signatures, including GZMA, GNLY, PD-1, and TOX2 expression. Then, among viral genes expressed in infected CD8 T cells, we uncovered A10 that encodes a transmembrane signaling protein displaying multiple tyrosine residues, with predicted ITAM and SH3 motifs. Impaired A10 expression did not affect AlHV-1 replication in vitro but rendered AlHV-1 unable to induce MCF. Furthermore, A10 was phosphorylated in T lymphocytes in vitro and affected T cell signaling. Finally, while AlHV-1 mutants expressing mutated forms of A10 devoid of ITAM or SH3 motifs (or both) were able to induce MCF, a recombinant virus expressing a mutated form of A10 unable to phosphorylate its tyrosine residues resulted in the lack of MCF and protected against a wild-type virus challenge. Thus, we could characterize the nature of this γ-herpesvirus-induced PTCL-like disease and identify an essential mechanism explaining its development.</p
Hybrid Immunity Overcomes Defective Immune Response to COVID-19 Vaccination in Kidney Transplant Recipients
No full textIntroduction
Comorbidities and immunosuppressive therapies are associated with reduced immune responses to primary COVID-19 mRNA vaccination in kidney transplant recipients (KTRs). In healthy individuals, prior SARS-COV-2 infection is associated with increased vaccine responses, a phenotype called hybrid immunity. In this study, we explored the potential influence of immune suppression on hybrid immunity in KTRs.
Methods
Eighty-two KTRs, including 59 SARS-CoV-2-naïve (naïve KTRs [N-KTRs]) and 23 SARS-CoV-2-experienced (experienced KTRs [E-KTRs]) patients, were prospectively studied and compared to 106 healthy controls (HCs), including 40 SARS-CoV-2-naïve (N-HCs) and 66 SARS-CoV-2-experienced (E-HCs) subjects. Polyfunctional antibody and T cell responses were measured following 2 doses of BNT162b2 mRNA vaccine. Associations between vaccine responses and clinical characteristics were studied by univariate and multivariate analyses.
Results
In naïve KTRs, vaccine responses were markedly lower than in HCs and were correlated with older age, more recent transplantation, kidney retransplantation after graft failure, arterial hypertension, and treatment with mycophenolate mofetil (MMF). In contrast, vaccine responses of E-KTRs were similar to those of HCs and were associated with time between transplantation and vaccination, but not with the other risk factors associated with low vaccine responses in naïve KTRs.
Conclusion
In conclusion, hybrid immunity overcomes immune suppression and provides potent humoral and cellular immunity to SARS-CoV-2 in KTRs.</p
Lumière sur les soins de support en Belgique : le Guide belge pour les soins de support en (hémato-)oncologie.
No full textAvant-propos. Revue multidisciplinaire d’oncologie et hématologie</p
Surveillance des bactéries résistantes aux antibiotiques dans les hôpitaux belges - protocole décembre 2023
No full textSurveillance épidémiologique du rotavirus saisons 2021-2022 et 2022-2023
No full text
Le Conseil supérieur de la santé recommande la vaccination des nourrissons contre le rotavirus et un remboursement partiel du vaccin est en place depuis 2006. Depuis lors, une diminution significative du nombre de cas confirmés d’infection à rotavirus a été observée. Depuis 2012, l’épidémiologie du rotavirus semble évoluer selon des cycles bisannuels dans lesquels alternent des saisons épidémiologiques de forte et de faible activité.
Pendant l’épidémie de COVID-19, il y a eu deux saisons de faible intensité (2019-2020 et 2020-2021) au cours desquelles le rotavirus a moins circulé, sans doute en raison des mesures prises contre la propagation du covid-19, du confinement, etc. La première saison suivante, 2021-2022, a été très intense avec 3 809 cas, le plus grand nombre de cas observés dans la période post-vaccinale. Avant 2020, une saison de faible intensité comptait environ 1 500 cas et une saison de forte intensité environ 2 500 cas. Au cours de la saison 2022-2023, 1 683 cas ont été enregistrés.
Au cours de la saison 2021-2022, un premier pic saisonnier a été observé dès la semaine 51, bien plus tôt que lors des saisons précédentes, où le pic tombait vers les semaines 11-12.
Au cours de la saison 2021-2022, un nombre anormalement élevé de cas a été observé chez les personnes âgées de 4 à 20 ans et chez celles de 80 ans et plus.
Au cours des saisons 2021-2022 et 2022-2023, une grande majorité des cas a été causée par le génotype G3P[8] (2021-2022 : 85,6 % des cas, 761 cas ; 2022-2023 : 80,9 % des cas, 314 cas). Bien que la raison de cette prédominance ne soit pas tout à fait claire, les hypothèses possibles sont les suivantes : 1) l’émergence, ces dernières années, du nouveau variant G3P[8] (également appelé “variant G3 de type équin”), qui a progressivement remplacé les anciennes souches G3P[8] ; 2) un goulot d’étranglement dans les souches de rotavirus en circulation créé par les mesures restrictives pendant la pandémie de COVID, ou ; 3) une fluctuation naturelle. À ce jour, cependant, rien ne permet de penser que les deux vaccins antirotavirus disponibles ne protégeraient pas contre cet variant G3.
</ul
Full Characterisation of Heroin Samples Using Infrared Spectroscopy and Multivariate Calibration
No full textThe analysis of heroin samples, before use in the protected environment of user centra, could be a supplementary service in the context of harm reduction. Infrared spectroscopy hyphenated with multivariate calibration could be a valuable asset in this context, and therefore 125 heroin samples were collected directly from users and analysed with classical chromatographic techniques. Further, MidInfrared spectra were collected for all samples, to be used in Partial Least Squares (PLS) modelling, in order to obtain qualitative and quantitative models based on real live samples. The approach showed that it was possible to identify and quantify heroin in the samples based on the collected spectral data and PLS modelling. These models were able to identify heroin correctly for 96% of the samples of the external test set with precision, specificity and sensitivity values of 100.0, 75.0 and 95.5%, respectively. For regression, a root mean squared error of prediction (RMSEP) of 0.04 was obtained, pointing at good predictive properties. Furthermore, during mass spectrometric screening, 10 different adulterants and impurities were encountered. Using the spectral data to model the presence of each of these resulted in performant models for seven of them. All models showed promising correct-classification rates (between 92 and 96%) and good values for sensitivity, specificity and precision. For codeine and morphine, the models were not satisfactory, probably due to the low concentration of these impurities as a consequence of acetylation. For methacetin, the approach failed.</p
Surveillance van de mortaliteit door alle oorzaken in België, Vlaanderen, Wallonië en Brussel tijdens de zomer van 2023. Be-MOMO the Belgian Mortality Monitoring.
No full textDe zomerperiode van 2023, van 15 mei (week 20) tot 8 oktober 2023 (week 40), vertoonde een ondersterfte van -2.5 % in België (alle leeftijden samen), met 1 042 minder sterfgevallen dan verwacht. Tijdens deze zomer waren er gemiddeld 274 sterfgevallen per dag, met een piek van 340 sterfgevallen op 13 juni 2023, tijdens de eerste waarschuwingsfase van het hitte- en ozonplan.
De ondersterfte werd waargenomen bij de meeste leeftijdsgroepen en betrof voornamelijk mensen tussen 65 en 84 jaar (-3,2 %). De analyse per geslacht en leeftijdsgroep laat zien dat de ondersterfte vrijwel gelijk was voor mannen en vrouwen van alle leeftijden samen (-2,4 % voor mannen tegenover -2,1 % voor vrouwen), en meer uitgesproken bij mannen tussen 65 en 84 jaar (346 minder sterfgevallen, -3,5 %). Er werd echter een lichte oversterfte waargenomen bij mannen vanaf 85 jaar (57 extra sterfgevallen, +0,9 %). Voor alle leeftijden samen was het ruwe sterftecijfer ongeveer gelijk voor vrouwen (344,0 sterfgevallen per 100 000 inwoners) en mannen (343,3 sterfgevallen per 100 000 inwoners).
Op gewestelijk niveau werd de ondersterfte bij de bevolking als geheel ook vastgesteld in Vlaanderen (-0,9 %) en Wallonië (-4,6 %), maar niet in Brussel (+1,8 %). De ondersterfte in Vlaanderen betrof mensen tussen 65 en 84 jaar (224 minder sterfgevallen, -2,2 %). Daarentegen werd een oversterfte waargenomen in de meeste andere subgroepen van de bevolking. Deze oversterfte was het hoogst bij mensen van 15-64 jaar (96 extra sterfgevallen, +3,3 %), voornamelijk bij vrouwen van deze leeftijdsgroep.
In Wallonië was er ondersterfte in alle leeftijdsgroepen, behalve bij mannen vanaf 85 jaar. Deze ondersterfte was meer uitgesproken bij vrouwen in het algemeen (356 minder sterfgevallen, -4,9 %), bij mensen tussen 15 en 64 jaar (128 minder sterfgevallen, -5,5 %), en vooral bij vrouwen in deze leeftijdsgroep (66 minder sterfgevallen, -7,8 %).
In Brussel werd er oversterfte vastgesteld in alle leeftijdsgroepen, voornamelijk bij mensen vanaf 85 jaar (74 extra sterfgevallen, +6,2 %). De oversterfte was groter bij vrouwen (73 extra sterfgevallen, +4,8 %) dan bij mannen (11 extra sterfgevallen, +0,7 %). Bij vrouwen was de oversterfte aanzienlijk hoger in de leeftijdsgroep van 15-64 jaar (30 extra sterfgevallen, +18,6 %).
Het ruwe sterftecijfer was hoger in Wallonië. Na standaardisatie voor leeftijd en geslacht bleef Wallonië voorop met een hoger sterftecijfer tijdens de zomerperiode in vergelijking met de rest van het land, gevolgd door Brussel en vervolgens Vlaanderen.
De waarschuwingsfase van het hitte- en ozonplan werd twee keer geactiveerd. Er was geen enkele keer een activering van de alarmfase.
De eerste waarschuwingsfase van het hitte- en ozonplan duurde 14 dagen (van 8 tot en met 21 juni). De waargenomen oversterfte van 9 tot 21 juni was beperkt (211 extra sterfgevallen, +5,7 %). Het heeft Vlaanderen (+10,0 %) en Brussel (+14,5 %) getroffen, terwijl er in Wallonië een ondersterfte werd waargenomen voor de gehele bevolking (-1,4 %). Tijdens deze hitteperiode waren er twaalf dagen met ozonpieken en drie dagen waarop de concentraties van PM2,5 de drempelwaarde overschreden in Vlaanderen. De maximumtemperaturen in Ukkel lagen gedurende drie dagen boven de 30 °C (met een maximum van 31,2 °C). Op 13 juni werd een waarschuwing voor oversterfte waargenomen voor de hele bevolking van België, Vlaanderen en Brussel, vooral bij mensen vanaf 85 jaar, wat samenviel met de zomerpiek in sterfgevallen in België (340 sterfgevallen), Vlaanderen en Brussel. In week 24 (12 tot 18 juni) werd in Brussel een oversterfte over de hele week vastgesteld. Deze oversterfte trof voornamelijk vrouwen van alle leeftijden en mensen van 85 jaar en ouder.
De tweede waarschuwingsfase van het hitte- en ozonplan liep van 5 tot en met 11 september (7 dagen). De waargenomen oversterfte tijdens deze periode was gering (70 extra sterfgevallen, +3,6 %). Deze oversterfte werd waargenomen in Vlaanderen (+3,4 %) en in Wallonië (+6,7 %), maar in Brussel was er een ondersterfte (-2,9 %). De hitteperiode was korter, maar met zeer hoge maximumtemperaturen boven de 30 °C gedurende zes opeenvolgende dagen (met een maximum van 31,9 °C). Verscheidene dagen vertoonden ozonpieken, en er waren respectievelijk drie en twee dagen waarop de drempelwaarde voor PM2,5-concentraties werd overschreden in Vlaanderen en Brussel.
Gedurende de hele zomerperiode van 2023 vertoonde de sterfte een statistisch significante correlatie met ozon, PM10, maximale temperaturen, PM2,5, minimale temperaturen, minimale relatieve luchtvochtigheid en maximale relatieve luchtvochtigheid (in afnemende volgorde van correlatiecoëfficiënten). Per leeftijdsgroep was de sterfte positief gecorreleerd met ozon, terwijl de temperaturen gecorreleerd waren met sterfte vanaf de leeftijd van 65 jaar.
Dit is de vierde zomer in het kader van de COVID-19-epidemie. De zomerperiode van 2023 omvat een deel van de 10e golf van de COVID-19-epidemie (23 januari tot 9 juli 2023). De ad hoc surveillance van COVID-19 sterfte toont 68 COVID-19 sterfgevallen van 15 mei (start zomerperiode) tot 1 juli 2023, de datum waarop deze surveillance werd stopgezet. Tijdens de eerste hitteperiode (9 juni tot 21 juni 2023) waren er 14 COVID-19-gerelateerde sterfgevallen (7 in Vlaanderen, 3 in Wallonië en 4 in Brussel). Ondersterfte in de zomer is zeldzaam. Die van 2023 (-2,5 %) was de meest uitgesproken in België in de afgelopen 20 zomers, wat in contrast staat met de zomeroversterfte van 2022 (de hoogste in de afgelopen 20 jaar). Ondersterfte werd waargenomen in België tijdens de zomers van 2004, 2005, 2014 en 2018.
Over het algemeen was er een neerwaartse trend in de ruwe sterftecijfers voor zowel mannen als vrouwen, ongeacht de leeftijdsgroep. Tijdens de zomerperiodes waren de ruwe sterftecijfers over het algemeen hoger voor mannen dan voor vrouwen, waarbij de verschillen tussen de twee geslachten varieerden met de leeftijd.
De periode van 12 maanden “winter 2022-23, zomer 2023”, die liep van oktober 2022 tot september 2023, resulteerde in een ondersterfte van -1,1 % met 1 274 sterfgevallen minder dan verwacht. Deze periode omvat vier zwakke epidemische COVID-19 golven (8e , 9e , 10e , 11e ), de griepepidemie (met oversterfte in december 2022) en twee waarschuwingsfasen van het hitte- en ozonplan in vrij ongebruikelijke periodes (juni en september) met een lage oversterfte.
Aangezien het aantal sterfgevallen aanzienlijk toeneemt op de dagen na extreme temperaturen of hoge ozonconcentraties, is het belangrijk dat de bevolking op de hoogte wordt gehouden van de weersomstandigheden en ozonpieken en haar gedrag aanpast wanneer de waarschuwingsfase van het hitte- en ozonplan wordt geactiveerd, in overeenstemming met de regionale aanbevelingen.</p