Juraj Dobrila University of Pula Digital Repository
Not a member yet
6078 research outputs found
Sort by
Characters of girls and boys in Croatian children's movies
No full textCilj ovog rada je prikazati likove dječaka i djevojčica u hrvatskim filmovima za djecu gdje je za analizu bilo potrebno dodati književnog likove iz istoimenog romana te ih usporediti. Analize su bile provedene kroz nekoliko adaptacija poput: Vlak u snijegu i Anka Mate Lovraka, Dnevnik Pauline P. Sanje Polak, Duh u močvari Ante Gardaša i Uzbuna na Zelenom Vrhu Ivana Kušana. Kroz analizu su prikazane ključne sličnosti i razlike likova provedene kroz djela te što je potrebno kako bi se književni lik prenio u filmski medij. Na različitost u pristupu utjecalo je vrijeme između objavljenog djela i ekraniziranog filma. Na to su djelomično utjecali i stereotipi koji su bili izraženiji u starijim romanima i filmovima.The purpose of this paper is to show the characters of boys and girls in Croatian films for children, where for the analysis it was necessary to add literary characters from the novel of the same name and compare them. Analyzes were conducted through several adaptations such as: Vlak u snijegu and Anka by Mate Lovrak, Dnevnik Pauline P. by Sanja Polak, Duh u močvari by Ante Gardaš and Uzbuna na Zelenom Vrh by Ivan Kušan. Through the analysis, the key similarities and differences of the characters are presented through the works and what is needed to transfer the literary character to
the film one. The difference was influenced by the time between the published work and the screened film. This was also influenced by the stereotype that was more pronounced in older novels and films
How do we teach literature today? - methodical approach to Marin Držić's texts in high school literature classes
No full textSvrha ovoga rada bila je istražiti kako podučavamo književnost danas te što činimo u nastavnome procesu kako bismo djela starije hrvatske književnosti približili interesima mladih. Iz toga je razloga u radu proučavan metodički pristup književnomu kanonu Marina Držića, jednoga od najznačajnijih hrvatskih renesansnih komediografa. Obrada njegovih djela analizirala se u sklopu čitanke kao temeljnog nastavnog izvora koji objedinjuje sve didaktičko-metodičke zahtjeve. Na temelju rezultata analize, izneseno je nekoliko mogućih prijedloga za izvedbu sata književnosti s naglaskom na doživljajno-spoznajnoj motivaciji kao posebno važnoj dionici koja u velikoj mjeri utječe na povezivanje učenika s djelom, a samim time i na kvalitetu izvođenja daljnjih aktivnosti. Kao praktičan prilog radu, osmišljena je i nastavna priprema za izvođenje Držićeve komedije Dundo Maroje. U zaključnome se dijelu rada iznose zapažanja i osvrti na provedenu analizu.The purpose of this paper was to explore how we teach literature today and what we do in order to bring works of older Croatian literature closer to the interests of young people. That's why, the paper examined the methodological approach to the literary canon of Marin Držić, one of the most important Croatian Renaissance playwrights. The analysis of his works was conducted within the framework of the classbook as the primary teaching resource that integrates all didactic-methodical requirements. Based on the analysis results, several possible suggestions for conducting literature classes were presented, with an emphasis on experiential-cognitive motivation, which is especially important as it greatly influences the connection between students and the work, thereby impacting the quality of further activities. As a practical contribution to the paper, a teaching preparation was developed for the performance of Držić's comedy Dundo Maroje. The concluding section presents observations and reflections on the conducted analysis
Revitalization of resources and tourist attractiveness of Croatia
No full textRevitalizacija i upravljanje turističkim resursima ključni su elementi u održivom turističkom razvoju destinacija diljem svijeta. Revitalizacija se odnosi na obnovu i ponovno oživljavanje turističkih atrakcija, kulturnih i prirodnih resursa kako bi se privukli posjetitelji i unaprijedilo turističko iskustvo. Upravljanje, s druge strane, obuhvaća planiranje, organiziranje i koordinaciju aktivnosti u turizmu. Revitalizacija turističkih resursa ključna je za održivost, privlačnost i konkurentnost turističkih odredišta. Na taj način turistički resursi mogu se poboljšati, obnoviti i prilagoditi suvremenim potrebama posjetitelja. Bino je da revitalizacija bude usmjerena prema održivom razvoju turističkih resursa. To uključuje zaštitu prirodnih i kulturnih vrijednosti, očuvanje okoliša, ravnotežu između turističkih aktivnosti i lokalne zajednice te promicanje odgovornog turizma. Cilj rada je istražiti kako se provodi revitalizacija resursa i turističkih atraktivnosti na području koje je jedno od najslabije turistički razvijeno u Hrvatskoj, Vukovarsko-srijemskoj županiji. Upravljanje atrakcijama Vukovarsko-srijemske županije ključno je za očuvanje njezine kulturne i prirodne baštine te za stvaranje održive turističke destinacije. Integrirani pristup, koji uključuje suradnju svih relevantnih dionika i promicanje odgovornog turizma, osigurat će da atrakcije regije dugoročno budu očuvane i iskorištene na način koji koristi i lokalnoj zajednici i posjetiteljima. Kroz pažljivo planiranje, sudjelovanje zajednice i inovativnost, turistički resursi se mogu revitalizirati na način koji je koristan za sve dionike odnosno stanovnike, županije te državu i osigurava dugoročni uspjeh turizma.Revitalization and management of tourist resources are key elements in the sustainable tourist development of destinations around the world. Revitalization refers to the restoration and revitalization of tourist attractions, and cultural and natural resources to attract visitors and enhance the tourist experience. Management, on the other hand, includes planning, organizing and coordinating activities in tourism. The revitalization of tourist resources is essential for the sustainability, attractiveness and competitiveness of tourist destinations. In this way, tourist resources can be improved, renewed and adapted to the modern needs of visitors. Revitalization should be directed towards the sustainable development of tourist resources. This includes the protection of natural and cultural values, the preservation of the environment, the balance between tourism activities and the local community, and the promotion of responsible tourism. The work aims to investigate how the revitalization of resources and tourist attractions is carried out in an area that is one of the least developed in Croatia, the Vukovar-Srijem County. The management of the attractions of the County is crucial for preserving its cultural and natural heritage and for creating a sustainable tourist destination. An integrated approach, which includes the cooperation of all relevant stakeholders and the promotion of responsible tourism, will ensure that the region's attractions are long-term preserved and used in a way that benefits both the local community and visitors. Through careful planning, community participation, and innovation, tourism resources can be revitalized in a way that is beneficial to all stakeholders, i.e. residents, counties and the state, and ensures the long-term success of tourism
The inclusion of traditional games in kindergarten: the attitude of educators and parents in comparison
No full textLa presente tesi affronta la possibilità di inserire i giochi tradizionali nella scuola dell'infanzia
come strumento educativo multiforme e analizza le opinioni su questo tema di un campione
scelto di educatori e genitori.
Nella parte teorica della tesi si prendono in esame varie definizioni dei giochi tradizionali, il
loro ruolo nelle società del passato e in quelle odierne, nonché i vantaggi che offrono nel
processo di sviluppo dei bambini. Nel passato i giochi tradizionali preparavano i bambini a
ruoli da adulti e promuovevano abilità fisiche, sociali e cognitive come la risoluzione di
problemi e conflitti, la tolleranza, le strategie per affrontare le difficoltà, le abilità pratiche
necessarie nella vita quotidiana. Non erano basati su intenzionalità educative e non avevano
basi pedagogiche poiché inventati e gestiti dai bambini senza un controllo diretto degli adulti.
Nella società attuale i bambini non hanno la possibilità di controllare e gestire lo spazio e il
tempo del proprio gioco perché non ci sono spazi sicuri a disposizione e l'impiego del loro
tempo libero è controllato dagli adulti. Un altro ostacolo all'uso dei giochi tradizionali è
costituito dall'avvento delle nuove tecnologie e dall'eccessivo ricorso ai dispositivi digitali
come tablet e smartphone per cui i giochi tradizionali sono spesso considerati antiquati e
poco stimolanti. Grazie a molte ricerche è stato dimostrato, invece, che i giochi tradizionali
favoriscono lo sviluppo equilibrato dei bambini, sia a livello fisico che cognitivo, emotivo-
affettivo e sociale. La presenza dei giochi tradizionali nel processo educativo offre numerosi
vantaggi in termini di valorizzazione dell'identità culturale, promozione dell'interazione
sociale, sviluppo delle competenze motorie e cognitive, stimolazione della creatività e
contrasto alla crescente sedentarietà. Il loro utilizzo nel contesto educativo rappresenta
pertanto un'opportunità preziosa per favorire lo sviluppo integrale dei bambini e per
promuovere un apprendimento significativo e coinvolgente.
Dato che la nostra società non consente quasi più il gioco libero, tocca alla scuola
recuperare questa mancanza, ricostruendo nella propria sede le condizioni che
caratterizzavano i giochi tradizionali per l’infanzia. Sebbene ci siano sfide da affrontare
nell’introdurre i giochi tradizionali nella scuola dell’infanzia, gli educatori possono svolgere
un ruolo fondamentale nel promuovere il loro uso come parte integrante dell'esperienza
educativa dei bambini. Spetta agli educatori stendere una progettazione curricolare mirata
scegliendo giochi tradizionali adeguati, organizzando le attività ludiche in spazi
opportunamente scelti, dimostrando entusiasmo e partecipando attivamente. Per soddisfare
le esigenze e le capacità individuali dei bambini, gli educatori possono adattare le regole e
81
le dinamiche dei giochi tradizionali. Inoltre, l'adozione di politiche educative favorevoli,
insieme a programmi di formazione per educatori e investimenti nelle risorse necessarie,
potrebbe facilitare una maggiore integrazione dei giochi tradizionali nelle scuole
dell'infanzia, offrendo ai bambini un'esperienza educativa più ricca e completa.
La parte empirica della tesi si concentra sull’analisi delle opinioni di educatori e genitori
riguardo al valore culturale e educativo dei giochi tradizionali, sugli ostacoli che ne
impediscono un uso più frequente nella nostra società e sui vantaggi che porterebbe
l’introduzione di tali giochi nel curricolo della scuola dell’infanzia. Attraverso un’inchiesta a
un campione di 50 educatori e 50 genitori delle scuole d’infanzia italiane dell’Istria, sono
stati raccolti dati sulle loro opinioni. I due questionari costruiti appositamente sono stati
somministrati in forma digitale da marzo a giugno del 2024. I risultati indicano che entrambi
i gruppi riconoscono il valore dei giochi tradizionali non solo come strumento di divertimento,
ma anche come mezzo per favorire lo sviluppo cognitivo, motorio, sociale e affettivo dei
bambini. Gli educatori, in particolare, sottolineano l'importanza dei giochi tradizionali per
sviluppare competenze trasversali come la cooperazione, la risoluzione dei problemi e la
creatività. Essi vedono nei giochi tradizionali un modo per arricchire il curriculum scolastico
e per stimolare un apprendimento attivo e partecipativo. Dal punto di vista dei genitori i
giochi tradizionali rappresentano un legame essenziale con le tradizioni culturali e familiari,
un mezzo per trasmettere valori e conoscenze da una generazione all'altra.
In termini di implicazioni pratiche, la ricerca suggerisce che le istituzioni educative
dovrebbero riconoscere il ruolo cruciale dei giochi tradizionali e integrarli nei curricoli
scolastici attraverso attività strutturate e programmi formativi specifici per gli educatori.
Quest’approccio può contribuire a preservare il patrimonio culturale e a promuovere uno
sviluppo integrale dei bambini, favorendo competenze cognitive, motorie, sociali ed emotive.
La tesi rende evidente anche alcune difficoltà nell’introdurre i giochi tradizionali nella scuola
dell’infanzia, come la necessità di formare adeguatamente gli educatori e di superare le
limitazioni strutturali e organizzative presenti nelle scuole. È emersa l'importanza di una
collaborazione attiva tra scuola e famiglia per garantire una trasmissione efficace e
consapevole dei giochi tradizionali.
Infine, la tesi suggerisce possibili sviluppi futuri, come l'ampliamento del campione a livello
nazionale o internazionale, l'adozione di metodologie di ricerca miste e la promozione di
progetti comunitari che coinvolgano attivamente le famiglie e le comunità locali. Questi
sviluppi potrebbero fornire una visione più completa e articolata del fenomeno e contribuire
82
a valorizzare sempre di più il patrimonio dei giochi tradizionali, integrandolo efficacemente
nelle pratiche educative quotidiane.Ovaj se dipomski rad bavi mogućnošću uvođenja tradicionalnih igara u vrtiće kao višestruko
obrazovno sredstvo te analizira mišljenja odabranog uzorka odgajatelja i roditelja o ovoj
temi. U teorijskom dijelu rada razmatraju se različite definicije tradicionalnih igara, njihova
uloga u prošlim i suvremenim društvima, kao i prednosti koje nude u procesu razvoja djece.
U prošlosti su tradicionalne igre pripremale djecu za uloge odraslih i promicale tjelesne,
društvene i kognitivne vještine, poput rješavanja problema i sukoba, tolerancije, strategija
za suočavanje s poteškoćama te praktičnih vještina potrebnih u svakodnevnom životu. Nisu
sadržavale obrazovne ciljeve i nisu se temeljile na pedagoškim osnovama jer su ih osmislila
i vodila djeca bez izravnog nadzora odraslih. U današnjem društvu djeca nemaju priliku
kontrolirati i upravljati svojim vremenom za igru jer nema dostupnih sigurnih prostora, a
njihovo slobodno vrijeme kontroliraju odrasli. Još jedna prepreka korištenju tradicionalnih
igara je pojava novih tehnologija i pretjerana upotreba digitalnih uređaja poput tableta i
pametnih telefona, zbog čega se tradicionalne igre često smatraju zastarjelima i nedovoljno
poticajnima. Međutim, brojna istraživanja su pokazala da tradicionalne igre promiču
uravnotežen razvoj djece, kako na tjelesnoj, tako i na kognitivnoj, emotivnoj i socijalnoj
razini. Prisustvo tradicionalnih igara u obrazovnom procesu nudi brojne prednosti u smislu
jačanja kulturnog identiteta, promicanja društvene interakcije, razvoja motoričkih i
kognitivnih vještina, poticanja kreativnosti i suzbijanja rastuće sjedilačke kulture. Njihova
upotreba u obrazovnom kontekstu stoga predstavlja vrijednu priliku za promicanje cjelovitog
razvoja djece i poticanje smislenog i angažiranog učenja. S obzirom da naše društvo gotovo
više ne dopušta slobodnu igru, na vrtiću je da nadoknadi ovaj nedostatak, rekreirajući uvjete
koji su karakterizirali tradicionalne igre za djecu. Iako postoje izazovi u uvođenju
tradicionalnih igara u vrtiće, odgajatelji mogu igrati ključnu ulogu u promicanju njihove
upotrebe kao sastavnog dijela obrazovnog iskustva djece. Na odgajateljima je da razviju
ciljane kurikulume odabirom prikladnih tradicionalnih igara, organiziranjem igara u prikladno
odabranim prostorima, pokazujući entuzijazam i aktivno sudjelujući. Kako bi zadovoljili
potrebe i individualne sposobnosti djece, odgajatelji mogu prilagoditi pravila i dinamiku
tradicionalnih igara. Osim toga, usvajanje povoljnih obrazovnih politika, zajedno s
programima obuke za odgajatelje i ulaganjima u potrebne resurse, moglo bi olakšati veću
83
integraciju tradicionalnih igara u vrtiće, pružajući djeci bogatije i potpunije obrazovno
iskustvo.
Empirijski dio rada fokusira se na analizu mišljenja odgajatelja i roditelja o kulturnoj i
obrazovnoj vrijednosti tradicionalnih igara, preprekama koje ometaju njihovu češću upotrebu
u našem društvu i prednostima koje bi donijelo uvođenje takvih igara u kurikulum vrtića. Kroz
anketu provedenom na uzorku od 50 odgajatelja i 50 roditelja iz talijanskih vrtića u Istri,
prikupljeni su podaci o njihovim mišljenjima. Dva posebno osmišljena upitnika distribuirana
su digitalno od ožujka do lipnja 2024. godine. Rezultati pokazuju da obje grupe prepoznaju
vrijednost tradicionalnih igara ne samo kao sredstvo zabave, već i kao sredstvo za
promicanje kognitivnog, motoričkog, društvenog i emotivnog razvoja djece. Odgajatelji
posebno ističu važnost tradicionalnih igara za razvoj transverzalnih vještina, poput suradnje,
rješavanja problema i kreativnosti. Oni vide tradicionalne igre kao način za obogaćivanje
školskog kurikuluma i poticanje aktivnog i participativnog učenja. Iz perspektive roditelja,
tradicionalne igre predstavljaju bitnu poveznicu s kulturnim i obiteljskim tradicijama, sredstvo
za prijenos vrijednosti i znanja s generacije na generaciju. Što se tiče praktičnih implikacija,
istraživanje sugerira da bi obrazovne ustanove trebale prepoznati ključnu ulogu
tradicionalnih igara i integrirati ih u školske kurikulume kroz strukturirane aktivnosti i
specifične programe obuke za odgajatelje. Ovaj pristup može pomoći u očuvanju kulturne
baštine i promicanju cjelovitog razvoja djece, poticanju kognitivnih, motoričkih, društvenih i
emotivnih vještina. Rad također ističe neke poteškoće u uvođenju tradicionalnih igara u
vrtiće, kao što je potreba za odgovarajućom obukom odgajatelja i prevladavanjem
strukturnih i organizacijskih ograničenja prisutnih u školama. Istaknuta je važnost aktivne
suradnje između škole i obitelji kako bi se osigurao učinkovit i svjestan prijenos tradicionalnih
igara. Konačno, rad predlaže moguće buduće smjerove razvoja, poput proširenja uzorka na
nacionalnoj ili međunarodnoj razini, usvajanja mješovitih metodologija istraživanja i
promicanja zajedničkih projekata koji aktivno uključuju obitelji i lokalne zajednice. Ovi bi
razvojni koraci mogli pružiti cjelovitiji i artikuliraniji prikaz fenomena i doprinijeti sve većem
vrednovanju baštine tradicionalnih igara, učinkovito ih integrirajući u svakodnevne
obrazovne prakse
Motives of growing up and maturing in the songs and screen adaptation of the music album The Wall
No full textOvaj rad analizira motive odrastanja i sazrijevanja u pjesmama i ekranizaciji glazbenog albuma The Wall grupe Pink Floyd. Kroz lik glavnog protagonista Pinka, rad istražuje psihološke aspekte izolacije, gubitka roditelja, represije obrazovnog sustava te složene odnose s majkom i suprugom. Primjenom teorija Sigmunda Freuda, Johna Bowlbyja, Alberta Bandure i drugih, rad razmatra kako različiti životni događaji doprinose izgradnji metaforičkog zida oko Pinka, što dovodi do njegove emocionalne izolacije i konačnog suočavanja sa samim sobom. Pjesme i filmske scene obrađuju univerzalne teme straha, usamljenosti i potrage za identitetom, što čini album The Wall važnim kulturnim i psihološkim djelom. Ključne riječi:This paper analyzes the themes of growing up and maturation in the songs and the film adaptation of Pink Floyd's The Wall album. Through the character of the protagonist, Pink, the paper explores psychological aspects of isolation, the loss of a parent, the repression of the educational system, and complex relationships with his mother and wife. By applying the theories of Sigmund Freud, John Bowlby, Albert Bandura and others, the paper examines how various life events contribute to the construction of a metaphorical wall around Pink, leading to his emotional isolation and eventual self-confrontation. The songs and film scenes address universal themes of fear, loneliness, and the search for identity, making The Wall an important cultural and psychological work
Comparasion of different CAD/CAM systems
No full textU završnom radu pod naslovom "Usporedba različitih CAD/CAM sustava", analizirani su ključni softverski alati: AutoCAD 2024, SolidWorks 2024, CATIA V5 2023, i Mastercam 2023. AutoCAD 2024 nudi pouzdane alate za 2D i 3D tehničko crtanje, osobito u arhitekturi i građevini. SolidWorks 2024 se ističe naprednim 3D modeliranjem i simulacijom u strojarskoj industriji. CATIA V6 2023 pruža sveobuhvatna rješenja za kompleksne projekte u zrakoplovstvu i automobilizmu, dok Mastercam 2023 specijalizira CAM procese i generiranje NC koda za CNC strojeve. Rad uspoređuje njihove funkcionalnosti i primjene u industriji
The quality of Croatian camping tourism offer
No full textOvaj diplomski rad istražuje kvalitetu ponude kamping turizma u Hrvatskoj, s posebnim naglaskom na smještajne jedinice, infrastrukturu, ekološke certifikate i zadovoljstvo gostiju. Analizom podataka prikupljenih putem anketnih istraživanja i povratnih informacija gostiju, identificirane su prednosti i nedostaci ponude kampova. Poseban naglasak stavljen je na neiskorišteni potencijal razvoja glamping ponude u Hrvatskoj. Razvoj luksuznih i održivih opcija smještaja ključan je za jačanje konkurentnosti na globalnom tržištu i privlačenje turista više platežne moći.This thesis explores the quality of camping tourism offerings in Croatia, with a special focus on accommodation units, infrastructure, environmental certifications, and guest satisfaction. Through data analysis gathered from survey research and guest feedback, the strengths and weaknesses of campsite offerings were identified. Special emphasis is placed on the untapped potential for developing glamping options in Croatia. The development of luxurious and sustainable accommodation options is key to strengthening competitiveness in the global market and attracting higher-spending tourists
Comparison of family entrepreneurship in selected countries - example of Italy and Germany
No full textObiteljsko poduzetništvo nije samo vrsta poduzetništva, već specifičan model poslovanja koji ujedinjuje obiteljske vrijednosti, tradiciju, kulturu i ciljeve. Ova vrsta poduzetništva nije fokusirana samo na stvaranje profita, već i na očuvanje naslijeđa, održivost poslovanja kroz generacije i jačanje obiteljskih odnosa. Obiteljsko poduzetništvo u Italiji obilježava obiteljska povezanost, povezanost sa zajednicom, tradicijom i obiteljskim vrijednostima, obiteljska poduzeća često prenose poslovanje generacijama, fokusirani su na kvalitetu i očuvanje obiteljskih i poslovnih vrijednosti. Obiteljsko poduzetništvo u Njemačkoj je poznato po njihovoj profesionalnosti i usmjerenosti na tehnološke inovacije, obiteljska poduzeća su često usredotočena na međunarodna tržišta, s naglaskom na učinkovito planiranje i nasljeđivanje.
Završni rad opisuje obiteljsko poduzetništvo općenito, prolazeći kroz teme kao što je pojmovno određenje obiteljskog poduzetništva, podjela obiteljskih poduzeća, resursi koji su potrebni, izazovi, prednosti i ograničenja obiteljskih poduzeća te proces odlučivanja. Glavni dio završnog rada je opisivanje obiteljskog poduzetništva u Italiji i Njemačkoj po istim elementima kako bi usporedba bila olakšana. Elementi po kojima su se opisivali jesu zastupljenost obiteljskih poduzeća u zemlji promatranja, zastupljenost u sektorima, geografska raspoređenost, organizacije koje podržavaju obiteljska poduzeća u zemljama, financiranje, utjecaj kulture te nasljeđivanje obiteljskih poduzeća.Family entrepreneurship is not just a type of entrepreneurship, but a specific business model that unites family values, tradition, culture, and goals. This business type is not solely focused on generating profit, but also on preserving heritage, ensuring business sustainability across generations, and strengthening family relationships. Family entrepreneurship in Italy is characterized by strong family ties, connections with the community, tradition, and family values. Family businesses often pass down their operations through generations, focusing on quality and the preservation of both family and business values. Family entrepreneurship in Germany is known for its professionalism and focus on technological innovations. Family businesses are often oriented towards international markets, with an emphasis on effective planning and succession.
The thesis describes family entrepreneurship in general, covering topics such as the conceptual definition of family entrepreneurship, the classification of family businesses, the resources needed, the challenges, advantages and limitations of family businesses, and the decision-making process. The main part of the thesis describes family entrepreneurship in Italy and Germany according to the same elements to facilitate comparison. The elements used for the description include, representation of family businesses in the country of observation, sector representation, geographical distribution of family entrepreneurship, organizations supporting family businesses in each country, financing, cultural impact, and the succession of family businesses
Contribution of attractions in inclusive tourism
No full textInkluzivni turizam nastoji osigurati ravnopravan pristup svim posjetiteljima, bez obzira na njihove fizičke, senzorne ili mentalne sposobnosti, pružajući mogućnost sudjelovanja u turističkim aktivnostima svim društvenim skupinama. Ovaj oblik turizma donosi brojne koristi pojedincima, turističkoj industriji i lokalnim zajednicama, promovirajući pristupačnost, raznolikost i ekonomski rast. Ovakav pristup ne samo da doprinosi izgradnji društva s većom razinom pravednosti, već istovremeno jača konkurentnost i povećava atraktivnost turističkih destinacija. Ključni aspekti inkluzivnog turizma uključuju uklanjanje fizičkih, komunikacijskih i organizacijskih prepreka kako bi turistička odredišta postala dostupna svima. Posebno važnu ulogu imaju turističke atrakcije, koje prilagodbom svojih sadržaja omogućuju osobama s invaliditetom, starijim osobama i osobama s posebnim potrebama da u potpunosti dožive turistička iskustva. Usporedbom obalnih gradova Hrvatske i Portugala, naglašava se važnost stalnog ulaganja u razvoj pristupačnih turističkih sadržaja. Analiza predstavljena u ovom radu nudi smjernice za daljnji razvoj inkluzivnog turizma, ističući kako različite destinacije mogu međusobno učiti i surađivati u prevladavanju izazova s ciljem osiguranja potpune pristupačnosti za sve posjetitelje.Inclusive tourism aims to ensure equal access for all visitors, regardless of their physical, sensory, or mental abilities, by providing opportunities for all social groups to participate in tourism activities. This type of tourism brings numerous benefits to individuals, the tourism industry, and local communities, promoting accessibility, diversity, and economic growth. Such an approach not only contributes to the creation of a more just society but also enhances the competitiveness and attractiveness of tourist destinations. Key aspects of inclusive tourism involve removing physical, communicative, and organizational barriers to make tourist destinations accessible to everyone. Tourist attractions play a particularly important role, as their adaptation ensures that people with disabilities, the elderly, and individuals with special needs can fully experience tourism activities. By comparing coastal cities in Croatia and Portugal, the importance of continuous investment in the development of accessible tourist amenities is emphasized. The analysis presented in this paper offers guidelines for the further advancement of inclusive tourism, highlighting how different destinations can learn from one another and collaborate in overcoming challenges to ensure full accessibility for all visitors
Wine Roads as a Tourist Attractions
No full textTema ovog završnog rada su vinske ceste kao turističke atrakcije. Turistička atrakcija je mjesto, objekt, događaj ili pojava koja privlači turiste zbog svoje jedinstvenosti, kulturnog, prirodnog ili povijesnog značaja, estetske vrijednosti, zabavnog sadržaja ili mogućnosti za doživljaj neobičnog i autentičnog iskustva. Turističke atrakcije su ključni elementi u razvoju turističkih destinacija jer motiviraju ljude za putovanjem i istraživanjem određenih područja. Vinska cesta je specifična turistička ruta koja povezuje vinograde, vinarije i druge turističke atrakcije u regijama poznatim po proizvodnji vina. Ove ceste vode posjetitelje kroz različite vinogradarske krajolike i pružaju im mogućnost degustacije vina, posjet vinarijama, upoznavanje s procesom proizvodnje vina te uživanje u lokalnoj gastronomiji i kulturi. U Hrvatskoj postoje četiri vinske regije: Slavonija i Podunavlje, Dalmacija, Istra i Kvarner te Bregovita Hrvatska. Neki od primjera vinskih cesta u Hrvatskoj su Iločka, Moslavačka, Međimurska te istarske vinske ceste, vinska cesta Pelješac i Plešivice. U ovom je radu SWOT analizom prikazana vinska cesta Banovo Brdo koja se nalazi u vinskoj regiji Slavonija i Podunavlje. U budućnosti promoviranjem vinskih cesta, lokalno stanovništvo može smanjiti sezonalnost i poboljšati održivi razvoj.The topic of this final thesis is wine roads as tourist attractions. A tourist attraction is a place, object, event or phenomenon that attracts tourists due to its uniqueness, cultural, natural or historical significance, aesthetic value, entertainment content or the opportunity to experience an unusual and authentic experience. Tourist attractions are key elements in the development of tourist destinations because they motivate people to travel and explore certain areas. The wine road is a specific tourist route that connects vineyards, wineries and other tourist attractions in regions known for wine production. These roads lead visitors through different wine-growing landscapes and offer them the opportunity to taste wine, visit wineries, learn about the wine production process and enjoy local gastronomy and culture. There are four wine regions in Croatia: Slavonia and Podunavlje, Dalmatia, Istria and Kvarner, and Bregovita Hrvatska. Some examples of wine roads in Croatia are the Iločka, Moslavina, Međimurska and Istrian wine roads, Pelješac and Plešivice wine roads. This paper presents a SWOT analysis of the Banovo Brdo wine road which is located in the Slavonia and Podunavlje wine region. In the future, by promoting wine roads, the local population can reduce seasonality and improve sustainable development