1983 research outputs found
Sort by
Tıp fakültesi 2017-2018 öğretim yılı dönem 3 ve dönem 6 öğrencilerinin bildirimi zorunlu bulaşıcı hastalıklara ilişkin bilgi düzeylerinin ve görüşlerinin değerlendirilmesi
No full textBu çalışma Tıp Fakültesi Dönem 3 ve Dönem 6 öğrencilerinin bildirimi zorunlu bulaşıcı hastalıklara (BZBH) ilişkin bilgi düzeylerinin ve görüşlerinin değerlendirilmesi ve elde edilen sonuçlar doğrultusunda bu konuda yapılacak eğitim ve bilinçlendirme çalışmalarına katkıda bulunması amacıyla gerçekleştirilmiştir. Tanımlayıcı tipte olan bu araştırmada Dönem 3 ve Dönem 6’da eğitim alan öğrencilerin (196 öğrenci) %73,4’üne (144 öğrenci) BZBHTer konusunda bilgi ve görüşlerinin saptanması için anket uygulanmıştır. Ankete katılan öğrencilerin %33,3’üııün BZBHTerin bildirim gruplarım ve sayısını bilmediği, %9,0’mın A grubu, %15,3’üııüıı B grubu, %8,3’ünün C grubu, %16’sımn D grubu BZBH’yi doğru bildiği saptanmıştır. Öğrencilerin %20,8’inin BZBHTerin bildiriminde kullanılan Form 014’ü doğru bildiği belirlenmiştir. Form 014’ü bilme durumu açısından Dönem 3 ve Dönem 6 öğrencileri arasındaki fark Dönem 6 öğrencileri lehine istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p<0,05). Ankete katılan öğrencilerin sadece %7,6’smın yetkili laboratuvarlar tarafından bildirilen BZBHTerin bildiriminde kullanılan Form 014-D’yi doğru bildiği, araştırma grubundaki öğrencilerin %95, Finin BZBHTer hakkında ilgili mevzuatı okumadığı vc %93,7’sinin bildirim yapılmadığı durumlarda karşılaşabilecekleri hukuksal yaptırımları bilmediği saptanmıştır. Öğrencilerin %85,4’ünüıı BZBH’ler konusunda Tıp Fakültesinde herhangi bir eğitim döneminde eğitim aldıklarını belirttiği tespit edilmiş olup, eğitim almış olmalarına rağmen bilgi düzeyleri düşük bulunmuştur. Öğrencilerin %70,Finin Türkiye’de BZBH’lerin yeterli düzeyde bildirilmediğini düşündükleri, %41,7’sinin BZBH konusunda aldıkları eğitimi yeterli bulmadığı belirlenmiştir. Sonuç olarak Tıp Fakültesi Dönem 3 ve Dönem 6 öğrencilerinin BZBH’lere ilişkin bilgi düzeylerinin eksik olduğu saptanmıştır. Öğrencilerin BZBHTer konusundaki bilgi düzeylerinin bu konuda aldıkları eğitimle ilişkili olduğu, dolayısıyla tıp fakültesi eğitiminde ilgili stajlarda BZBH konusunda daha ayrıntılı ve güncel bilgiler verilmesinin ve konunun hem teorik hem de uygulamalı olarak eğitim müfredatına dahil edilmesinin öğrencilerin bu konuda bilgi ve farkındalıklarını artıracağı, böylccc BZBH bildirimlerinin doğru ve eksiksiz yapılmasma katkı sağlanabileceği düşünülmektedir.
This study was carried out to asscss thc knowledge levels and opinions about Notifıable CDs of Term 3 and Term 6 students of Faculty of Medicine and to contribute to avvareness raising studies and education about this issue in thc vicw of obtaiııed outcomes. İn this descriptive study, a questionnaiı*e was applied to 73,4 percent of Term 3 and Term 6 medical students to determine their knowledge and opinions about Notifıable CDs. it was found that 33,3% of the students who participatcd in the survey didn’t know the ııumber and groups of Notifıable CDs. Additionally, 9,0%; 15,3%, 8,3% and 16,0% of students knew correctly the Notifıable CDs of category A, B, C, and D respectively. Tt was determined that 20,8% of the students knew correctly the Form 014 used for reporting Notifıable CD's. The difference between the kııowledge of Term 3 and Term 6 medical students about Form 014 was statistically signifıcant in favour of Tenn 6 (p<0.05). it was found that only 7,6% of the students who participated in the survey knew correctly Form 014-D which was used in the notifıcation of Notifiable CDs reported by authorised laboratory, 95,1% of students in the study group didn’t read the relevant legislation about Notifiable CDs and 93,75% of students didn’t know the legal sanctions they could face when the notifıcation wasn’t ıııade. Although 85,4% of students stated that they got lectures about Notifiable CDs during their education terms, their knovvledge levels were found to be low. 70,1% of students stated that they believe that notifıcation of Notifiable CDs is insuffıcient in Turkey. 41,7% of students defined the education of Notifiable CDs they got was insuffıcient. İn conclusion, it was determined that the students of Faculty of Medicine in Term 3 and 6 were in lack of knovvledge about Notifiable CDs. Taking into account that the level of knovvledge of students on Notifiable CDs is related to the education they receive, so, more detailed and up-to-date information should be included in the relevant curriculum. Morcovcr, both theoretically and praciically inclusion of these topics in the training curriculum will increase the knowledge and awareness of students thus conlributing to the correct and complete implementation of the Notitiable CDs notifıcations
Sağlık çalışanların diyetiysenlere yönelik tutum ve davranışlarının berlilenmesi
No full textBu çalışma, sağlık çalışanlarının diyetisyenlere yönelik tutum ve davranışlarının belirlenmesi amacıyla planlanmıştır. Bu çalışmaya Ufuk Üniversitesi Dr. Rıdvan Ege Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde görev yapan 18-65 yaş arasında 170 sağlık çalışanı gönüllü olarak katılmıştır. Çalışma verileri Şubat-Mart 2018 tarihleri arasında, anket yöntemiyle toplanmıştır. Verilerin toplanmasında kullanılan anket formu demografik özellikler, beslenme bilgisi, diyet/ diyetisyen ile ilgili tutumları ile Ekip Çalışması Tutumları Ölçeği (EÇTÖ) içermektedir. Çalışmaya katılan bireylerin %69.4'ü kadın, %30.6'sı erkek olup yaş ortalaması 35.7211.45 yıldır. Çalışmaya katılan bireylerin %97’si 4 yıllık beslenme ve diyetetik lisans programını tamamlayanların diyetisyen olduğunu belirtmiş, %54.6’sı en güvenilir beslenme bilgi kaynağı olarak ‘’diyetisyen’’ yanıtını vermişlerdir. Çalışmada kullanılan EÇTÖ’ den alınabilecek en düşük puan 66, en yüksek puan 136’dır ve katılımcıların puan ortalaması 108.6911.11 olarak saptanmıştır. En düşük sayıda hastanın Temel Tıp Bilimleri biliminden diyetisyene yönlendirildiği ve bu birimin en düşük EÇTÖ puan ortalamasına sahip olduğu saptanmıştır. En yüksek EÇTÖ puan ortalaması Dahiliye birimine ait olup bu birimde çalışanlar sağlık çalışanları, hekim yanında diyetisyenin de hasta vizitlerine katılması gerektiğini ifade etmişlerdir. Katılımcılar meslektaş ve hastalarına vakit ayırdıkları ve gerekli durumda diyetisyenle iletişim kurabildiklerini belirtmiş olsalar da EÇTÖ puan ortalamaları yükselirken bireyler arası iletişim becerilerinin ve yaşam şekli hassasiyetinin azaldığı saptanmıştır. Sonuç olarak üst yönetimlerin desteği ile ekip çalışmasını güçlendirecek hizmet içi eğitim programlarının gerekli olduğu saptanmıştır. EÇTÖ puanını arttırmak için ekip içerisinde bireyler arası görev dağılımı eşit olmalıdır. Bu eşitlik ekip çalışmasına diyetisyen de dâhil edilerek hastanın beslenmesinden sorumlu olmalı ve bu sayede hasta tedavisi daha verimli ve kaliteli olmakla beraber hastanede yatış süresinde de azalma görüleceği belirlenmiştir.
This study was planned to determine the attitudes and behaviors of health professions towards dieticians. One hundret and seventy health workers between the ages of 18 and 65 who work at Dr. Rıdvan Ege Training and Research Hospital participated voluntarily. Data of the study were collected by using a questionnare between February and March 2018. The questionnaire used to collect the data includes demographic characteristics, nutrition knowledge, attitudes towards dietary/ dietician and Team Work Attitudes Scale (TWAS). 69.4% of the participating individuals were female, 30.6% were male and the average age was 35.7211.45 years. 97% of the individuals participating in the study stated that those who completed the 4 years nutrition and dietetic degree program were dietitians and 54.6% of individuals answered the most reliable nutririton information source as ‘’ dietitian’’. The lowest score that can be obtained from the TWAS used in the study is 66, the highest score is 136 and the average score of the participants is 108.6911.11. It was determined that the lowest number of patients were directed to dietitian from the Department of Basic Medical Sciences and this department had the lowest average TWAS score. The highest average score of TWAS belongs to the Department of Internal Sciences and the employees in this unit stated that health workers and physicians as well as dietitians should participate in patient visits. Even though the participants gave time to colleagues and patients and indicated that they could communicate with the dietician when necessary, it was found that the communication skills of the individuals and their life style sensitivity decreased as the average of the TWAS scores increased. As a conclusion with the support of top management, in-service training programs that will strengthen the team's work are required
Okul öncesi öğretmenlerinin sanat eğitimine yönelik tutumlarını belirlemek üzere ölçek geliştirme çalışması
No full textGünlük eğitim programında, çeşitli etkinlikler yoluyla çocuklar için öğrenme
deneyimleri sağlanmaktadır. Bu etkinliklerden biri sanat eğitimidir. Sanat eğitimi, bireyin
estetik bir bakış açısı kazanmasına, çevreye duyarlı olmasına, duygularını ve düşüncelerini
çeşitli şekillerde ifade etmesine, içinde yaşadığı dünyayı daha iyi anlamasına imkân sağlayarak
iletişim becerilerini geliştirmesine yardımcı olmaktadır. Çocuklar sanat eğitimi yoluyla
karşılaştıkları sorunları görmeyi ve bunları yaratıcı güçlerini kullanarak çözmeyi öğrenebilirler.
Bu durumda okul öncesi öğretmenlerinin, çocukları yaratıcı sanatlarla çalışmaya ve bu yönde
programlar yaratmaya teşvik etmek için gerekli çevre düzenlemelerini yaparak çocukları sanatın
her alanına teşvik etmesi, desteklemesi ve yönlendirmesi oldukça önemlidir. Bu nedenlerle bu
araştırmada, okul öncesi öğretmenlerinin sanat eğitimine ilişkin tutumlarını ortaya koymak için
tutum ölçeği geliştirilmeye çalışılmıştır. Bu araştırma kapsamında sanata yönelik tutumların
tespit edilebilmesi amacıyla geliştirilen Sanat Eğitimine Yönelik Tutum Ölçeği’nin, hem eğitim
hem de sanat alanlarını ele alması bakımından, alana katkı getireceği düşünülmektedir.
The daily education program provides children with learning experiences through various
activities. One of these activities is art education. Art education helps the individual to develop
an aesthetic point of view, to be sensitive to the environment, to express his feelings and
thoughts in various forms, and to improve communication skills by providing a better
understanding of the world he lives in. Children learn to see the problems faced by creative
forces through art education and find ways to solve them. In this case it is essential that preschool
teachers encourage, support and direct children in every way by making the necessary
environmental arrangements to encourage children to work with creative arts and create
programs in this direction. This research is the development of attitude scale to reveal attitudes
of pre-school teachers towards art education. It is thought that the attitude scale towards the art
which will be developed in order to determine the attitudes towards the artificial within the
scope of this research will contribute to the field in terms of addressing both education and art
fields
Ceza muhakemesinde istinaf
No full textTürk Ceza Hukukunda 26.09.2004 tarihinde kabul edilen 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş. Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun ve 04.12.2004 tarihinde kabul edilen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile istinaf olağan bir kanun yolu olarak öngörülmüştür. Bölge Adliye Mahkemeleri 20 Temmuz 2016 tarihi itibariyle ancak faaliyete geçebilmiş, böylece 5271 sayılı CMK*da düzenlenen istinaf kanun yoluna ilişkin hükümler de bu tarih itibariyle uygulanmaya başlanmıştır.
Yüksek lisans tezi niteliğindeki bu çalışmamızda. Türk Ceza Hukukunda kabul edilen istinaf kanun yolu ayrıntılarıyla ele alınmıştır. Çalışma, giriş, beş ana bölüm ve sonuçtan oluşmaktadır.
îlk bölümde; istinafın tanımı yapılarak, hukuki niteliği, temyiz ile farkları, leh ve aleyhine ileri sürülen görüşler açıklanmıştır. İkinci bölümde istinaf kanun yolunun tarihsel gelişimi ve Türk Hukukunda istinaf ele alınmıştır. Üçüncü bölümünde; istinaf yargılamasının konusu ve istinaf kanun yoluna başvurabilmenin koşullarına yer verilmiştir.
Dördüncü bölümde istinaf nedenleri, istinaf başvurusu ve Bölge Adliye Mahkemesince yapılacak istinaf yargılamasına yer verilmiştir.
Beşinci bölümde istinaf yargılaması, istinaf yargılaması sonrasında başvurulabilecek muhtemel kanun yollarından, itiraz, temyiz, Bölge Adliye Mahkemesi C.Başsavcılığının itirazı, kanun yararına bozma ve yargılamanın yenilenmesi açıklanmıştır.
It is prescribed as the possible legal remedy on appellate with the law no.5235 vvhich is about the Courts of Original Jurisdiction and foundation, duties and authorities of Regional Courts of Justice, and about the law no. 5271, Criminal Court of Law, enacted in Turkish Penal code on 26.09.2004 and on 04.12.2004 respectively. Regional Courts of Justice came into operation barely on 20 July 2016; therefore, provisions conceming appeal code, which was coordinated in Law of Criminal Procedure (CMK) enumerated 5271, were started to be enforced in respect of this date.
In this study, which has the quality of post graduate thesis, the appeal code, vvhich is in Turkish Penal Law, is scrutinised. The study consists of introduction, 5 main sections and conclusion.
In the first section, appeal code's judical quality; its differences between discrimination and the propounded views of behalf and opposition are clarifıed. Historical development of the referral law route and the appeal code in the Turkish Law are addressed in section second. İn section third. the subject of appeal code and the conditions of applying to the appeal code are mentioned.
In section four, reasons of appeal code, application of appeal code and trial, vvhich is made by the Regional Courts, are mentioned.
In section fıve, the trial of appeal code; probable law ways to apply after the trial, objection, discrimination. the objection of Regional Courts of Law Chief Public Presecutor' offıce, annulment on behalf of the law and the renewal of the trial are explained
Türk iş hukukunda cinsiyet ayrılığı
No full textGeçmişten beri mevcut olan kadın ile erkek arasındaki eşitsizlik günümüzde de bir sorun olmaya devam etmektedir. Cinsiyetler arası eşitsizliğin önlenmesi amacıyla uygulamada uluslararası sözleşmeler ve direktiflerin çeşitli düzenlemeler içermesine ve sözleşmelere taraf olan ülkelerin bu düzenlemelerle bağlı olmasına rağmen, eşitsizlikler ve cinsiyet ayrımcılığına neden olan muamelelerle karşılaşılmaktadır. Kadınların, toplumda aile sorumluluklarını üstlenmeye itilmesi ve bununla bağdaştırılması, biyolojik özellikleri nedeniyle bir kısım meslek gruplarında ayrımcılıklarla karşılaşmalarına neden olmaktadır. Bu konuda önlemler alınmaya çalışılsa da bu önlemler yeterli görülmemektedir.
Türk hukukunda eşitlik ilkesine yönelik olarak Anayasamın 10. maddesi ve İş Kanunumun 5. maddesi ile düzenlemeler getirilmiş bulunmaktadır. Eşitliğin sağlanması ve ayrımcılığın önlenmesi için daha detaylı düzenlemeleri içeren kanuni düzenleme ihtiyacını karşılamak düşüncesiyle İnsan Hakları ve Eşitlik Kurumu Kanunu çıkarılmıştır. Çalışmamızda Türk İş Hukukunda Cinsiyet Ayrımcılığı konusu; Anayasa ve İş Kanunumda yer alan düzenlemeler başta olmak üzere, yeni bir düzenleme olan Türkiye İnsan Hakları ve Eşitlik Kurumu Kanunu ve uluslararası sözleşmelerle birlikte direktiler de dikkate alınarak incelenmiştir.
One of the recurring problems of the world coming ffom past to present, the inequality between men and women is stili a majör concem today. Although some intemational regulations and mandates include several regulations about this inequality and countries who signed are subject to these directives, people stili encounter with these kind of sexist treatments and inequality. Especially women, who are pushed by society to become primarily responsible for the family commitments, confront sexism in some professions because of their biological characteristics. Even though offıcials try to take precautions andmeasures about this issue, these measures haven’t been proven enough.
Under Turkish Law, the lOth clause of the Constitution and the 5th clause of the Labor Law, bring some regulations targeted to the equality principle. To have more detailed and thorough mandates and regulations preventing the inequality in various classes, the legislation of Human Rights and Equality Institution of Turkey has been established. In this study, the subject of sexism in the Turkish Labor Law has been examined, by primarily investigating the regulations in the Constitution and the Labor Law and taking into account of the study of the legislation of Human Rights and Equality Institution of Turkey - which is a fairly new regulation and the intemational agreements and directives
Prospective Observational Study on acute Appendicitis Worldwide (POSAW)
No full textBackground: Acute appendicitis (AA) is the most common surgical disease, and appendectomy is the treatment of choice in the majority of cases. A correct diagnosis is key for decreasing the negative appendectomy rate. The management can become difficult in case of complicated appendicitis. The aim of this study is to describe the worldwide clinical and diagnostic work-up and management of AA in surgical departments.
Methods: This prospective multicenter observational study was performed in 116 worldwide surgical departments from 44 countries over a 6-month period (April 1, 2016-September 30, 2016). All consecutive patients admitted to surgical departments with a clinical diagnosis of AA were included in the study.
Results: A total of 4282 patients were enrolled in the POSAW study, 1928 (45%) women and 2354 (55%) men, with a median age of 29 years. Nine hundred and seven (21.2%) patients underwent an abdominal CT scan, 1856 (43.3%) patients an US, and 285 (6.7%) patients both CT scan and US. A total of 4097 (95.7%) patients underwent surgery; 1809 (42.2%) underwent open appendectomy and 2215 (51.7%) had laparoscopic appendectomy. One hundred eighty-five (4.3%) patients were managed conservatively. Major complications occurred in 199 patients (4.6%). The overall mortality rate was 0.28%.
Conclusions: The results of the present study confirm the clinical value of imaging techniques and prognostic scores. Appendectomy remains the most effective treatment of acute appendicitis. Mortality rate is low
The effect of smartphone usage on the median nerve
No full textPurpose: The aim of this study was to examine the effects of smartphone use on the median nerve.
Materials and Methods: Participants were classified into three groups according to their smartphone use frequencies; high smartphone users (with Smartphone addiction scale (SAS) score of higher than 71), low smartphone users (SAS score less than 71) and classical type mobile phones users. The Visual analogue scale (VAS), quick-disabilities of arm, shoulder, hand (qDASH) and median nerve conductions of the participants were assessed. Groups were compared to each other as well as dominant and non-dominant hand nerve measurements of participants were also compared.
Results: VAS and qDASH values were not significantly different between groups. It was observed that the rare use of smartphones affected the median nerve conductions in a lesser manner compared to the classical mobile phone use. However, using smart phone in an increasing rate influenced the median nerves adversely.
Conclusion: Excessive use of smartphone can lead to carpal tunnel syndrome via affecting the median nerve. In recent decades, there has been a widespread use of smartphones even at the level of addiction. This should be noted while designing the smartphones and voice applications should be used more often. Furthermore, it can be beneficial to follow up the median nerve conductions of patients who are addicted to smartphones with the help of electrophysiological studies
Cloacogenic Adenocarcinoma of the Vulva: A Case Report and Review of the Literature
No full textPrimary adenocarcinoma of the vulva, unrelated to the native glands of perineum is an extremely rare neoplasm. Despite awareness of this lesion for over 40 years, the origin is not beyond speculation. The most reasonable hypothesis is based on the remnants of cloacal differentiation during early days of life. Here we report the case of a 60-year-old patient with a vulvar mass, who underwent partial vulvectomy and bilateral regional lymph node dissection. The tumor was composed of papillary and complex glandular structures and exhibited diffuse positivity for cytokeratin 20 and polyclonal CEA, CDX2, and focal positivity with cytokeratin 7. Unlike the indolent behavior of this malignant neoplasm according to the literature, we found two metastatic inguinal lymph nodes. She did not receive adjuvant therapy and is still alive, free of disease 38 months after surgery. We present different aspects of vulvar adenocarcinomas with a case report
Sparsity-driven weighted ensemble classifier
No full textIn this study, a novel sparsity-driven weighted ensemble classifier (SDWEC) that improves classification accuracy and minimizes the number of classifiers is proposed. Using pre-trained classifiers, an ensemble in which base classifiers votes according to assigned weights is formed. These assigned weights directly affect classifier accuracy. In the proposed method, ensemble weights finding problem is modeled as a cost function with the following terms: (a) a data fidelity term aiming to decrease misclassification rate, (b) a sparsity term aiming to decrease the number of classifiers, and (c) a non-negativity constraint on the weights of the classifiers. As the proposed cost function is non-convex thus hard to solve, convex relaxation techniques and novel approximations are employed to obtain a numerically efficient solution. Sparsity term of cost function allows trade-off between accuracy and testing time when needed. The efficiency of SDWEC was tested on 11 datasets and compared with the state-of-the art classifier ensemble methods. The results show that SDWEC provides better or similar accuracy levels using fewer classifiers and reduces testing time for ensemble
Approach to cardiovascular disease in women
No full textCardiovascular disease (CVD) in women is still not completely understood by either patients or physicians. It is perceived as a health problem that becomes manifest only after menopause; however, it is the most frequent cause of mortality in women and is often seen at an earlier age in the presence of risk factors. Moreover, the symptoms, course, and prognosis are quite different from those seen in men, and both physicians and patients remain inadequately aware of the character of the disease. In the approach to female patients, some risk factors inherent to women should be considered in addition to the classic factors. In this review article, aspects of CVD that are different in women, etiological factors, risk factors specific to women, and particular points to be taken into consideration in the treatment and diagnosis are illustrated in the form of questions and responses from experts