Bilgi Merkezi
Not a member yet
1196 research outputs found
Sort by
Tekstilde Kullanılan Bazı Biyopolimerlerin Tarıma Uygulanabilirliği
No full textBiyoçözünür polimerlerin toprak düzenleyici, kontrollü gübre ve sulayıcı olarak kullanılmasına dair yapılan çalışmalar son zamanlarda artmıştır. Bu derlemede, tekstilde önemli bir kullanım alanına sahip kolay parçalanabilir ve geri dönüşümlü polimer polivinilalkol (PVA), karboksimetil selüloz (CMC) ve doğal polimer olan kitosanın tarımda kullanılabilirliği incelenmiştir
Siyah Alaca İle Bazı Süt Sığır Irkları Arasında Yapılan Melezlemeler ve Melez İneklerin Performansları
No full textSiyah Alaca dünyada en yaygın yetiştiriciliği yapılan süt sığır ırkıdır. Siyah Alaca sığırlarda uygulanan ıslah çalışmaları sonucunda süt verimi önemli düzeyde yükselmiştir. Süt veriminin yükselmesine karşın, akrabalık derecesi artmış, döl verim performansı kötüleşmiş, yaşama gücü düşmüş, buzağılama güçlüğü ve sağlık sorunları artmıştır. Karşılaşılan bu sorunların aşılması için yetiştiriciler alternatif arayışına girmişlerdir. Süt sığır ırkları arasında yapılan kullanma melezlemeleri, yetiştiricilerin karşılaştıkları sorunların çözümüne önemli katkılar sağlamıştır. Melez azmanlığından yararlanmak amacıyla, genellikle ikili ve üçlü tipte rotasyonel melezlemeler yapılmıştır. Melezlerin süt verimlerinin düşük olmasına karşın, süt yağ ve protein verimlerinin yüksek, canlı ağırlıklarının düşük, daha uzun ömürlü, daha düşük oranda ölü doğum, daha az hastalık ve buna bağlı sağlık giderlerinin daha az olması gibi üstünlükleri bulunmaktadır. Diğer ülkelerde olduğu gibi ülkemizde de yetiştiriciler tarafından farklı sığır ırkları arasında melezlemelerin yapıldığı görülmektedir. Bu derlemede dünyanın değişik yerlerinde süt sığır ırkları arasında yapılan melezlemeler ele alınacak, melezlemelerin gerekçeleri, melezleme uygulamaları ve bu melezlemelerin sonuçları üzerinde durulmuştur.
Anahtar kelimeler: Süt sığırı, heterozis, süt verimi, döl verim
Havuç Yetiştiriciliğinde Bitki Aktivatörü ve Mikrobiyal Gübre Uygulamalarının Verim ve Bazı Fizikokimyasal Parametreler Üzerine Etkisi
No full textDeneme; organik yetiştiricilikte kullanılan bitki aktivatörü ve mikrobiyal gübre uygulamalarının havucun verim ve bazı fizikokimyasal parametreleri üzerine etkisini araştırmak amacıyla, 2010-2011 yıllarında Konya ili Karapınar ilçesinde tesadüf blokları deneme desenine göre dört tekrarlamalı olarak gerçekleştirilmiştir. Denemede ‘Maestro’ havuç çeşidi kullanılmış, organik ve konvansiyonel olarak yetiştirilen havuç bitkisinin toplam verimi, kök ağırlığı, kök eni, kök uzunluğu, pH’sı ve SÇKM içeriği incelenmiştir. Kök ağırlığı (95.6 g); toplam verim (7.17 t.ha-1) ve pH (6.64) bakımından Cropset uygulaması ilk sırada yer almıştır. Kök uzunluğu en yüksek Vitormone ve Biosaps uygulamalarında (15.0 cm); en geniş kök eni Fosfert uygulamasında (28.5 mm); en yüksek suda çözünebilir kuru madde içeriği ise Biosaps uygulamasında (%10.8) tespit edilmiştir. Havucun incelenen fizikokimyasal özelliklerinden kök ağırlığı ve kök eni (r=0.56); toplam verim ve kök eni (r=0.57); toplam verim ve kök ağırlığı (r=0.99) arasında pozitif korelasyon, SÇKM ve pH (r=-0.33) arasında ise negatif korelasyon tespit edilmiştir.
Anahtar Kelimeler: Bitki aktivatörü, Daucus carota, havuç, mikrobiyal gübre, veri
YAHUDİLİK, HIRİSTİYANLIK VE İSLAM GELENEKLERİNDE İŞ AHLAKI: KARŞILAŞTIRMALI BİR ANALİZ
Get PDFBu çalışmada, Yahudi, Hıristiyan ve İslam geleneklerinin iş ahlakını belirleyen kriterler tespit edilerek ahlaki normlar açısından aralarındaki temel farklılıklar ortaya konulmaya çalışılmaktadır. Çalışmada, kültürel değerlerin iş hayatında belirleyici bir role sahip olduğu varsayımından hareketle tarihsel açıdan önemli kabul edilen üç farklı dini geleneğin iş hayatının ahlaki açıdan etkisi incelenmektedir. Bu doğrultuda çalışmada, temel kutsal kitaplar ve ikincil kaynaklar veri alınarak yapılan literatür taramasında, bu metinlerde geçen hadiselerin sembolik olarak anlamları ürettikleri/gösterdikleri ahlaki değerler bağlamında analiz edilerek ve önemli dini temellerin ortaya çıkarmış olduğu ahlak yapıları bu yöntemle karşılaştırmalı olarak incelenmektedir
Afyonkarahisar İli Dinar İlçesi Patates Ekim Alanlarında Toprakların Verimliliği ve Bitkilerin Beslenme Durumlarının Belirlenmesi
No full textBu çalışma, Afyonkarahisar ilinin Dinar ilçesinin on köyünde (Tatarlı, Haydarlı, Alpaslan, Okçular, Kadılar, Kınık, Doğanlı, Okçular, Yıprak, Göçerli) patates tarımı yapılan 70 farklı araziden alınan toprakların verimlilik ve bitkilerin beslenme durumunu belirlemek amacıyla yürütülmüştür.
Bu amaçla belirlenen arazilerden araziyi temsil edecek şekilde 0-20 cm derinlikten toprak ve bu alanlarda yetiştirilen patates bitkilerinden örnekler alınmıştır. Alınan toprak örneklerinde toplam N, değişebilir K, Ca, Mg ve bitkiye yarayışlı P, Fe, Zn, Mn ve Cu içerikleri belirlenmiştir. Ayrıca toprakların bünyesi ve genel kimyasal özelliklerini ortaya koymak amacıyla pH, EC ve organik madde (OM) içerikleri de belirlenmiştir. Toprak örneklerine ait analiz sonuçları, sınır değerleri ile karşılaştırılarak, örnekleme yapılan toprakların verimlilik durumları ortaya konulmuştur. Bitki örneklerinde ise toplam N, P, K, Mg, Ca, Fe, Zn, Mn ve Cu konsantrasyonları belirlenmiştir.
Araştırma sonuçlarına göre, toprakların bünyeleri killi tın yapıdadır. Toprakların pH’ ları hafif alkali reaksiyonlu, ayrıca çoğunlukla hafif tuzludur (% 67). Toprak örneklerinin % 72.9’ u orta ve % 25.7’ si fazla kireçli, organik madde içeriklerinin ise az (% 81) ve orta (% 12.8) düzeyde olduğu belirlenmiştir. Toprak örneklerinin genellikle N, P, K, Ca, Mg, Fe, Mn, Cu içerikleri bakımından yeterli fakat Zn içeriği bakımından yetersiz (% 67.1) olduğu tespit edilmiştir. Bitki örneklerinin N, P, K, Ca, Mg, Mn, Cu içerikleri yeterli bulunurken % 55.7’ sinde Fe, % 41’inde Zn eksikliği belirlenmiştir
Alternatif Gübrelerin Buğday Ununda Bazı Fizikokimyasal Özelliklere Etkisi
No full textAraştırma; farklı organik içerikli gübrelerin ekmeklik buğday (Altay-2000, Sultan ve Yıldız) ununda bazı fizikokimyasal özelliklere (yaş ve kuru glüten, glüten indeks değeri, zeleny sedimantasyon ve gecikmeli zeleny sedimantasyon) etkilerini araştırmak amacıyla, 2010/11 ve 2011/12 yetiştirme sezonunda Isparta kıraç şartlarında yürütülmüştür.
Her iki yılda da buğdayın yaş glüten, kuru glüten, glüten indeks değeri, zeleny sedimantasyon ve gecikmeli zeleny sedimantasyon değerleri çeşitlere ve gübre cinsine göre değişmiştir.
Buğdayda incelenen özellikler üzerine gübre x çeşit interaksiyonunun etkisi istatistiksel olarak her iki yılda da önemli olmuş, en yüksek yaş glüten (sırasıyla, %51.4 ve %49.8), kuru glüten (sırasıyla, %16.2 ve %15.8) ve glüten indeks değeri (sırasıyla, %91.4 ve %90.3) hümik asit uygulamasındaki Sultan çeşidinde, zeleny sedimantasyon (sırasıyla, 51.6 ve 52.8 ml) ve gecikmeli zeleny sedimantasyon (sırasıyla, 30.7 ve 31.7 ml) geleneksel gübreleme uygulamasındaki Altay-2000 çeşidinde belirlenmiştir
Ekim Öncesi Tohum Uygulamaları ve Azot Dozlarının Ekmeklik Buğday (Triticum Aestivum L.) Çeşitlerinde Verim ve Bazı Verim Özellikleri Üzerine Etkileri
No full textÖzet: Ekmeklik buğdayda (Triticum aestivum L.) ekim öncesi 4 farklı tohum uygulamaları (kontrol, saf su, 100 ve 200 ppm GA3) ile farklı azot dozlarının (0, 5, 10 ve 15 kg N/da) verim ve bazı verim özellikleri üzerine etkileri tarla koşullarında araştırılmıştır. Azot dozları metrekarede başak sayısını, bitki boyunu ve tane verimini kontrole göre arttırmıştır. Tohum uygulamaları ise bitki boyunu kontrole göre azaltırken diğer özelliklere etkisi önemli olmamıştır. İncelenen özellikler genel olarak değerlendirildiğinde 10 ve 15 kg N/da azot dozlarının olumlu etkileri benzer olmuştur. Her iki yılın ortalaması dikkate alındığında en yüksek tane verimi Bağcı-2002 çeşidinde, 15 kg azot dozu ve saf su uygulamasında (415.0 kg/da) elde edilmiştir
PRECIPITATION PREDICTION MODEL WITH GENETIC EVALUATIONARY PROGRAMMING
Get PDFBu çalışmanın amacı Genetik Evrimsel Programlama (GEP) ve Yapay Sinir Ağları (YSA) yöntemlerini kullanarak en uygun yağış tahmin modelini geliştirmektir. Söz konusu metotlar Türkiye’de Göller Bölgesinde yeralan Eğirdir’e düşen yağışı tahmin etmek için kullanılmışlardır. Eğirdir’e ait yağış verileri aynı bölgede yeralan Isparta ve Senirkent istasyomlarının yağış verileri kullanılarak tahmin edilmiştir. Aylık yağış tahminleri için veriler Meteoroloji Genel Müdürlüğü’nden alınmıştır. Kullanılan meteorolojik veriler 1975 yılından 2010 yılına kadar olan 36 yıllık periyottan oluşmaktadır. GEP ve YSA modelleri için farklı girdi değişkenleri denenerek en uygun girdi seti elde edilmeye çalışılmıştır. Model sonuçları ile tarihi yağış kayıtları mukayese edildiğinde GEP modellerinin YSA modellere göre daha iyi sonuçlar verdiği görülmüştür. GEP ile geliştirilen yağış modeli sayesinde eksik ya da ölçülmemiş yağış verilerinin tahmini aynı zamanda en düşük ve en yüksek yağış verilerinin tahmini kolaylıkla yapılabilecektir
Dinar yöresi meşe ormanlarında Yeşil Meşe Bükücüsü [Tortrix viridana L. 1758 (Lep.; Tortricidae)]’nün zararı, biyolojisi ve doğal düşmanları
Get PDFBu çalışma ile Afyonkarahisar-Dinar yöresinde Tortrix viridana’nın yayılışı, zararı, biyolojisi ve doğal düşmanları araştırılmıştır. 2012-2014 yıllarında periyodik olarak araştırma alanlarında gözlem yapılmış ve örnek toplanmıştır. Zararlının beslendiği üç tür meşe tespit edilmiştir. Bunlar; Quercus coccifera, Q. infectoria ve Q. pubescens’tir. Zararlının ergin çıkışlarının mayıs ayının sonunda başladığı haziran ayı boyunca azalarak devam ettiği belirlenmiştir. Kışı yumurta döneminde geçirdiği ve larvaların nisan ayı ortasından itibaren yumurtadan çıkmaya başladığı, genç larvaların ilk olarak meşe ağacının tomurcuklarında beslendikleri görülmüştür. Mayıs ayı ortasından itibaren yapraklar arasında pupa olan türün yılda bir nesil verdiği belirlenmiştir. Çalışma boyunca, T. viridana’nın larvaları ile beslenen üç kuş türü Phylloscopus boneli (Vieillot) (Passeriformes: Sylviidae), Parus caeruleus L. ve Parus major L. (Passeriformes: Paridae) gözlenmiştir. Avcı tür olarak Forficula auricularia L. (Dermaptera: Forficulidae) ve parazitoit türler olarak Itoplectis maculator (Fabr.) (Hym.; Ichneumonidae), Brachymeria tibialis (Walker) (Hym.; Chalcididae), Monodontomerus aereus Walker (Hym.; Torymidae), Pteromalus semotus (Walker) (Hym.; Pteromalidae), Macrocentrus collaris (Spinola) (Hym.; Braconidae) tespit edilmiştir. Parazitoit türlerden I. maculator hariç diğerleri ülkemizde zararlının doğal düşmanı olarak ilk kez kaydedilmiştir.
Anahtar kelimeler: Tortrix viridana, Meşe, Dinar, Biyoloji, Doğal düşma
