26023 research outputs found
Sort by
Radykalny umysł, nowa tożsamość? Wyniki badania najmłodszych wyborców w przededniu wyborów parlamentarnych w 2023 r. w Polsce
No full textPaper offers a snapshot of the political preferences of youngest voters in Poland on the eve of parliamentary elections 2023, explaining it through prism of theory of socialisation and historical legacy. The study is based on the results of an empirical survey conducted in spring 2023 in two regions: Podkarpackie and Lubuskie. The results showed that the plurality (49%) of prospective first-time voters back the radical right-wing Confederation (Konfederacja). Its supporters were more numerous in Podkarpackie (53.2%) than in Lubuskie (42.5%) and more men (67.8%) than women (25.4%) declared support for Confederation. The gap between the Confederation and its nearest contender, Civic Platform/ Civic Coalition (Platforma Obywatelska/Koalicja Obywatelska – PO/KO), was immense, with PO/KO receiving the support of just 13.3% of prospective youngest voters. The potential voter share of the Law and Justice (Prawo i Sprawiedliwość – PiS) was even lower (7.8%). In this paper, we provide the characteristics of voters of each party by including ideological beliefs, civic activity and other demographic characteristics. We also provide an interpretation of the differences between the political preferences of youngest voters and the whole population, and the reasons for such a radical shift.
Artykuł przedstawia obraz preferencji politycznych najmłodszych wyborców w Polsce tuż przed wyborami parlamentarnymi w 2023 roku, analizując je przez pryzmat teorii socjalizacji i dziedzictwa historycznego. Badanie opiera się na wynikach empirycznej ankiety przeprowadzonej wiosną 2023 roku w dwóch regionach: podkarpackim i lubuskim. Wyniki pokazały, że największa grupa (49%) potencjalnych pierwszorazowych wyborców popiera radykalnie prawicową Konfederację. Jej zwolennicy byli liczniejsi na Podkarpaciu (53,2%) niż w Lubuskiem (42,5%), a także wśród mężczyzn (67,8%) niż kobiet (25,4%). Przewaga Konfederacji nad jej najbliższym konkurentem – Platformą Obywatelską/Koalicją Obywatelską (PO/KO) – była ogromna, ponieważ PO/KO uzyskała poparcie jedynie 13,3% potencjalnych najmłodszych wyborców. Potencjalne poparcie dla Prawa i Sprawiedliwości (PiS) było jeszcze niższe i wyniosło 7,8%. W artykule przedstawiamy charakterystykę wyborców każdej z partii, uwzględniając przekonania ideologiczne, aktywność obywatelską oraz inne cechy demograficzne. Próbujemy również zinterpretować różnice między preferencjami politycznymi najmłodszych wyborców a całej populacji oraz przyczyny tak radykalnego przesunięcia
The Eagle and the Cross. Ethnography of Historicity
No full textWydział Antropologii i KulturoznawstwaPraca stanowi antropologiczne studium widowiska historycznego „Orzeł i krzyż”, realizowanego w Murowanej Goślinie z udziałem zespołu ponad 300 wolontariuszy. Spektakl, wystawiany kilkukrotnie w każdym letnim sezonie, ma ambicje tworzenia syntetycznego podsumowania dziejów Polski. Celem dysertacji jest wskazanie, w jaki sposób udział w przygotowaniach widowiska porządkuje zależności między przeszłością, teraźniejszością i przyszłością, a więc odpowiedź na pytanie o konstytuującą się w tych warunkach historyczność.
Etnograficzna metoda badań, w tym udział w widowisku w roli aktora, jest uzupełniona o działania z zakresu badań artystycznych. Doświadczenia terenowe stanowią podstawowe źródło dalszych analiz, prowadzonych z wykorzystaniem trzech perspektyw teoretycznych. Każda z nich – performatywna, krytyczna rewizja koncepcji communitas oraz perspektywa antropologicznych badań sztuki partycypacyjnej – pozwala dostrzec kolejne aspekty praktyk, relacji i wyobrażeń dotyczących przeszłości, funkcjonujących w społecznym otoczeniu widowiska.
Argumentacja prowadzi do wniosku, że nieco inaczej niż w przypadku podobnych praktyk rekonstruktorskich, w których przeszłość zyskuje obecność w teraźniejszości poprzez afekt, doświadczenie materialnych detali otoczenia lub immersyjność tworzonych reprezentacji – dla goślińskiej historyczności kluczowe są międzyludzkie relacje.
This work is an anthropological study of the historical spectacle “The Eagle and the Cross,” staged in Murowana Goślina with the participation of a team of over 300 volunteers. The spectacle, staged several times each summer season, aims to create a synthetic summary of Polish history. The aim of the dissertation is to show how participation in the preparation of the spectacle organizes the relationships between the past, present, and future, thus answering the question of historicity as it is constituted in these conditions.
The ethnographic research method, including participation in the performance as an actor, is supplemented by artistic research. Field experiences are the primary source for further analysis, conducted using three theoretical perspectives. Each of them, based upon performance studies, critical revision of the concept of communitas, and the perspective of anthropological research on participatory art—reveals further aspects of practices, relationships, and ideas about the past that function in the social environment of the spectacle.
The conclusion is that, differently than in the case of similar reconstruction practices, in which the past gains presence in the present through affect, the experience of material details of the environment, or the immersiveness of the representations created, interpersonal relationships are key to “The Eagle and the Cross” historicit
Araki–Haag Detectors, Mourre Theory, and the Problem of Asymptotic Completeness in Algebraic Quantum Field Theory
No full textWydział Matematyki i InformatykiTeoria rozpraszania opisuje asymptotyczną ewolucję układów oddziałujących cząstek. Kluczowym pojęciem w tej dziedzinie jest asymptotyczna zupełność, która jest dobrze zrozumiana w nierelatywistycznej mechanice kwantowej. Pozostaje ona otwartym i trudnym problemem w lokalnej relatywistycznej teorii pól kwantowych (QFT). Współczesne dowody asymptotycznej zupełności w mechanice kwantowej opierają się na oszacowaniu Mourre’a, oszacowaniach propagacyjnych oraz zbieżności obserwabli asymptotycznych, takich jak asymptotyczna prędkość. W QFT detektory Arakiego-Haaga stanowią naturalne obserwable asymptotyczne. Ich zbieżność jest warunkiem koniecznym dla asymptotycznej zupełności w QFT. W tej pracy dowodzimy zbieżności detektorów Arakiego Haaga na stanach o ograniczonej energii, które należą do absolutnie ciągłej części spektrum energii i pędu poniżej progu trójcząstkowego. Nasz dowód wykazuje podobieństwa do dowodów istnienia i zupełności operatorów falowych w mechanice kwantowej. W szczególności stosujemy metodę operatora sprzężonego Mourre’a do wyprowadzenia lokalnego oszacowania zaniku. Ponadto stosujemy metodę Mourre’a, aby wykazać regularność rezolwent (tzw. limiting absorption principle) dla operatorów energii i pędu w relatywistycznej QFT. W ten sposób odtworzyliśmy wyniki dotyczące własności spektralnych operatorów energii i pędu, takie jak brak osobliwego spektrum ciągłego.
Scattering theory describes the asymptotic evolution of systems of interacting particles. A key concept in this area is asymptotic completeness, which is well-understood in non relativistic quantum mechanics but remains a challenging problem in local relativistic quantum field theory (QFT). Modern proofs of asymptotic completeness in quantum mechanics rely on a Mourre estimate, propagation estimates, and the convergence of asymptotic observables. In QFT, Araki–Haag detectors are natural candidates for asymptotic observables. Controlling their convergence is an important prerequisite for asymptotic completeness in QFT. We prove the convergence of Araki–Haag detectors on states of bounded energy that belong to the absolutely continuous part of the energy-momentum spectrum below the three particle threshold. Our proof shares similarities with proofs of the existence and completeness of wave operators in quantum mechanics. Notably, we apply Mourre’s conjugate operator method to derive a local decay estimate. Moreover, we employ Mourre’s method to derive a limiting absorption principle for the energy-momentum operators in relativistic QFT. The limiting absorption principle allows us to reproduce results on spectral properties of the energy momentum operators.Narodowe Centrum Nauki, Grant Sonata Bis 2019/34/E/ST1/0005
(Re)konstrukcje wyższych tajemnic. Irydion, Lilla Weneda, Quidam
Full text link(Re)konstrukcje wyższych tajemnic dotyczą zapatrywań Zygmunta Krasińskiego, Juliusza Słowackiego i Cypriana Norwida na tajemne drogi Opatrzności. Determinują one ich modele indywidualnych i zbiorowych zachowań ludzkich oraz wyobrażenia o długofalowym biegu historii. O związkach i różnicach między Irydionem i Quidamem pisze Jerzy Fiećko w tekście Starożytny Rzym jako metafora współczesności?. W Dwóch religiach w Lilli Wenedzie Rolf Fieguth rozpatruje ograniczoną rolę chrześcijaństwa i Opatrzności oraz podkreśla ostateczną apoteozę ostatniego wenedyjskiego Polelum. Z kolei w Energiach cierpienia przedstawia postać autora w Quidam, który jako cierpiący uzyskuje wgląd w drogi Opatrzności i na tej podstawie rozwija model uszkodzonej narracji. Krzysztof Trybuś podejmuje ten wątek, stawiając pytanie: Quidam – późnoromantyczny apokryf?, i interpretuje zniszczoną epopeiczność Norwida jako współcześnie aktualny wyraz katastroficznego widzenia świata i historii.
(Re)constructions of higher mysteries refers to the insights of the poets Zygmunt Krasiński, Juliusz Słowacki and Cyprian Norwid into the secret ways of higher providence. This determines their models of individual and collective human behaviour and their ideas about the long-term course of history. Jerzy Fiećko addresses the similarities and differences between Irydion and Quidam in Ancient Rome as a Metaphor of the Present?. In Two Religions in Lilla Weneda Rolf Fieguth elaborates on the limited role of Christianity and Providence and emphasizes the final apotheosis of the last Wenedian Polelum. In Energies of Suffering he presents the author's character in Quidam, who, as a sufferer, gains insights into the ways of Providence and develops accordingly a model of damaged narration. Krzysztof Trybuś ties in with this by asking Quidam – a late-romantic apocryphon? and interpreting Norwid's damaged epics in the nowadays sense of a catastrophic view of the world and history
Moral Competence of Teacher Education Students. The Role of Guided Reflection and Responsibility-Taking Opportunities
Full text linkTeacher education needs to focus on moral development and prepare their students to face the moral dilemmas in the teacher profession. The present study shows the first results of a long term research between 2017 and 2022 in 3 Chilean Universities. The relationship of learning environment, according to Responsibility Taking (RT) and Guided Reflection (GR) opportunities, on the differences on moral competence, was evaluated with a cross sectional design, comparing last with first year students (n=671). Results suggest a significant influence of RT and GR on moral competence. Being tutor at university is identified as one of those opportunities
Losing or expansion of „ego”? About senile (auto)portrait of Józef Czapski
Full text linkPo biograficznych propozycjach Wojciecha Karpińskiego – Portret Czapskiego (1996) i Erica Karpelesa – „Prawie nic” – Józef Czapski. Biografia malarza (2019) oraz moich własnych próbach zmierzenia się z portretowaniem artysty, zawartych w rozdziale Portretowania Józefa Czapskiego, w książce O obowiązku szukania… (2018), artykuł niniejszy stanowi prezentację końcowego etapu życia artysty. Przedmiotem analizy są tutaj zapiski diarystyczne oraz późne rysunki i obrazy sędziwego Czapskiego. Stawiane jest pytanie o formy samourzeczywistniania się w sytuacji, gdy ograniczenia fizyczne z postępującą ślepotą na czele oraz obawami o utratę pamięci narzucają odmienny niż wcześniej sposób życia. Czy wobec ubywania możliwości zmysłowych można mówić o ustawicznym konsty- tuowaniu się, czy – paradoksalnie – o rozroście „ja” – „ja” tworzącego, myślącego, czującego? Całościowa kwerenda po jego dziennikach pozwala także rozważać zależności pomiędzy materialnością a duchowością w subiektywnym rozumieniu Czapskiego.
Following the biographic proposals of Wojciech Karpiński – Portret Czapskiego (1996) and Erica Karpeles – „Prawie nic” – Józef Czapski. Biografia malarza (2019) as well my attempts to present the portrait of rhe artist, included into the book O obowiązku szukania… (2018)) chapter Portretowania Józefa Czapskiego, this article is a presentation of the last period of the artist life. The subject of the analysis are his diaries and late drawings and paintings. The question is about his self-realisation forms in the situation when his limited ability, specially blindness and fear of memory loss impose a different style of life than before. What is more probable in his case when the sensual ability is decreasing – continuous revising and acceptance or – paradoxically – the growth of „ego”, creating, thinking and feeling? The overall query through his diaries allows also to evaluate relations between materiality and spirituality in personal Czapski’s understanding
Selected principles of spatial development law in the light of assumptions of legal theory
No full textWydział Prawa i AdministracjiNiniejsza rozprawa doktorska stanowi analizę wybranych zasad prawa zagospodarowania przestrzeni. Głównym celem podjętych badań jest wystarczająco jednoznaczna i metodologicznie weryfikowalna wykładnia zasad prawa zagospodarowania przestrzeni za pomocą wybranej teoretycznoprawnej koncepcji zasad prawa najbardziej przydatnej dla dogmatyki prawniczej. Z głównym celem rozprawy wiąże się teza główna, zgodnie z którą wartość prawna stanowi element zasady prawa, który determinuje jej pojęcie w teorii prawa, wykładnię w dogmatyce i realizację w praktyce prawniczej. Wnioski z niniejszej rozprawy odpowiadają jej tezom. Zasady prawa nakazują ocenianie innych norm ze względu na zgodność z wartościami zasadniczymi, a szczególne reguły egzegezy umożliwiają intersubiektywnie weryfikowalne odtworzenie wartości zasadniczych z u.p.z.p. Taka rekonstrukcja wybranych wartości prowadzi do spójnego i jednoznacznego systemu zasad prawa zagospodarowania przestrzeni, które mogą być w konsekwencji efektywnie realizowane. Obok przedstawionych wniosków de lege lata, przeprowadzona analiza pozwala sformułować postulaty de lege ferenda pod adresem prawodawcy, w szczególności, aby stanowił zasady prawa przy uwzględnieniu szczególnych reguł wykładni wartości zasadniczych oraz aby wyraźnie uzasadniał szczególną aprobatę wartości zasadniczych prawa zagospodarowania przestrzeni.
This dissertation presents an analysis of selected principles of spatial development law. The primary objective of the research undertaken is to provide a sufficiently unambiguous and methodologically verifiable interpretation of the principles of spatial development law by applying a selected legal-theoretical concept of legal principles that is most useful for legal practice. The main research objective corresponds to the central thesis, according to which legal value is a pivotal element in the principles of law, influencing their theoretical framework, normative reconstruction, and practical implementation. The dissertation’s conclusions align with its theses. Law principles mandate the evaluation of other norms against essential legal values, and special interpretative rules facilitate the verifiable reconstruction of these values from the Act on spatial development law. Such reconstruction of selected values leads to a coherent and precise system of principles of spatial development law, enhancing their practical implementation. Finally, the dissertation proposes legislative improvements, specifically the incorporation of principles of law into statutory provisions with explicit consideration of the interpretative rules for decoding values and clearly justifying the essential legal values of the spatial development law
The Impact of Russia’s Invasion of Ukraine on the Political Situation in the Middle East
No full textGłównym celem przedmiotowych rozważań jest przedstawienie najważniejszych uwarunkowań i zależności, pozwalających ocenić wpływ, jaki inwazja na Ukrainę w lutym 2022 r. wywarła na politykę państw Bliskiego Wschodu w aspekcie politycznym i ekonomicznym. W tej mierze istotna będzie także próba przeanalizowania, na ile może ulec wzmocnieniu lub osłabieniu rola Federacji Rosyjskiej na przedmiotowym obszarze. Na wstępie powinniśmy przedstawić stanowisko Iranu, które w niniejszej analizie jest kluczowe ze względu na rosnące znaczenie tego państwa w konfiguracji międzynarodowej. Ponadto przedmiotem zainteresowania jest także pogląd władz Egiptu na działania wojenne na Ukrainie. Dodatkowo właściwe będzie ustosunkowanie się do poglądów władz izraelskich wobec wojny na Ukrainie. Nie możemy także zapominać o prześledzeniu polityki Turcji w tej materii, ważnej ze względu na jej członkostwo w NATO i znaczącą rolę tego państwa w procesach politycznych zachodzących w świecie arabskim. W dalszej części artykułu obecna też jest postawa państw Zatoki Perskiej – szczególnie Arabii Saudyjskiej i Zjednoczonych Emiratów Arabskich – wobec działań prowadzonych przez Federację Rosyjską. W podsumowaniu przybliżone są możliwe scenariusze na przyszłość. Zawarta jest w nim próba odpowiedzi na pytanie, na ile Federacja Rosyjska będzie zdolna do zwiększenia swojej geopolitycznej roli na Bliskim Wschodzie i gotowość państw arabskich do pogłębienia kooperacji z Moskwą.
The main objective of the considerations is to present the most important conditions and depen dencies that allow for assessing the impact that the invasion of Ukraine in February 2022 had on the policy of the Middle East countries in the political and economic aspects. In this respect, it will also be important to try to analyze to what extent the role of the Russian Federation in the area in question may be strengthened or weakened. At the beginning, we should present the position of Iran, which is key in this analysis due to the growing importance of this country in the international configuration. In addition, the subject of interest is also the view of the Egyptian authorities on the military operations in Ukraine. Additionally, it will be appropriate to address the views of the Israeli authorities on the war in Ukraine. We cannot also forget to trace Turkey’s policy in this matter, important due to its membership in NATO and the significant role of this country in the political processes taking place in the Arab world. The attitude of the Persian Gulf countries – especially Saudi Arabia and the United Arab Emirates - towards the actions conducted by the Russian Federation is also present in the further part of the article. The summary presents possible scenarios for the future. It attempts to answer the question of how much the Russian Federation will be able to increase its geopolitical role in the Middle East and the readiness of Arab states to deepen cooperation with Moscow
Political Culture Through the Ages (Selected Issues and Interpretations)
No full textArtykuł podejmuje temat kultury politycznej jako pojęcia złożonego i wieloaspektowego, którego znaczenie ewoluowało na przestrzeni dziejów – od starożytności po czasy współczesne. W pierwszej części przedstawiono filozoficzne i historyczne źródła refleksji nad kulturą polityczną – od idei obecnych w myśli Tukidydesa, Cycerona, Machiavellego, Hobbesa czy Morea, aż po koncepcje nowożytnych filozofów polityki. Następnie omówiono rozwój tego pojęcia w naukach społecznych, ze szczególnym uwzględnieniem ujęcia Gabriela Almonda i Binghama Powella oraz prób klasyfikacji definicji według różnych kryteriów. W kolejnej części dokonano analizy polskiej tradycji badań nad kulturą polityczną – od XVII w. po drugą połowę XX w., wskazując na kluczowy wkład wybranych polskich autorów w rozwój tego zagadnienia. Ostatnia część tekstu poświęcona została współczesnemu znaczeniu kultury politycznej w kontekście funkcjonowania demokracji przedstawicielskiej i praw obywatelskich.
The article explores political culture as a complex and multifaceted concept whose meaning has evolved throughout history – from antiquity to modern times. The first part presents the philosophical and historical foundations of reflection on political culture – from the ideas found in the thought of Thucydides, Cicero, Machiavelli, Hobbes, and More, to the concepts of modern political philosophers. The next section discusses the development of the concept of political culture in the social sciences, with particular attention to the approach of Gabriel Almond and Bingham Powell, as well as attempts to classify definitions according to various criteria. The following part analyzes the Polish tradition of research on political culture – from the 17th century to the second half of the 20th century – highlighting the important contributions of selected Polish scholars. The final section addresses the contemporary significance of political culture in the context of representative democracy and civil rights
Camp medicine in the KL Stutthof
No full textWydział HistoriiTematem niniejszej rozprawy doktorskiej jest medycyna obozowa w obozie koncentracyjnym Stutthof – dziedzina dość odrębna, mająca jednak ogromny wpływ na życie więźniów obozów koncentracyjnych. Temat ten nie był dotychczas tak szeroko i szczegółowo opisany. Główną bazą źródłową była dokumentacja archiwalna Muzeum Stutthof, m.in. listy transportowe, akta osobowe, akty zgonów, korespondencja dotycząca zaopatrzenia szpitala w leki, sprzęt medyczny, materiały opatrunkowe i żywność, a także rozkazy komendanta, statystyki szpitalne i księga chorych. Dzięki nim wyłonił się obraz działań niemieckich lekarzy i sanitariuszy w KL Stutthof. Obóz został założony 2 września 1939 r. na zalesionym terenie w pobliżu wsi Stutthof (Sztutowo), która była częścią Wolnego Miasta Gdańska. Teren obozu był otoczony ze wszystkich stron bagnami, a prócz tego porośnięty gęstym lasem sosnowym, co skutecznie maskowało obiekt. Szpitalem kierował lekarz naczelny, który odpowiadał za warunki sanitarne i zdrowotne. Podlegał mu cały personel szpitala w placówce macierzystej i w podobozach. Lekarze SS byli odpowiedzialni za podpisywanie aktów zgonu, leczenie więźniów zdolnych do pracy i eliminowanie chorych. Ich obecność była również obowiązkowa przy wymierzaniu kar i przy egzekucjach. Opiekę medyczną nad chorymi sprawowali sanitariusze, którzy nie mieli wykształcenia medycznego - brali oni udział przede wszystkim w selekcjach i zabijaniu pacjentów. Szpital podzielony był na dwa oddziały: jeden dla załogi SS i drugi dla więźniów. W sekcji SS dbano o zdrowie członków i dokładano wszelkich starań, aby uratować życie każdego rannego. W przypadku szpitala więźniarskiego było inaczej, ponieważ jego głównym celem był udział w eksterminacji więźniów, a nie poprawa ich zdrowia lub zmniejszenie śmiertelności. Wobec pacjentów stosowano przemoc fizyczną i psychiczną, dlatego woleli oni iść do pracy, niż zgłosić się do szpitala pomimo wysokiej gorączki, bólu brzucha lub poważnej choroby skóry. Celem szpitala i lekarzy było także odizolowanie osób z chorobami zakaźnymi, aby zapobiec epidemiom, które mogłyby zagrozić zdrowiu załogi SS lub okolicznej niemieckiej ludności cywilnej. Szpital był miejscem, z którego pacjentów kierowano na śmiertelny zastrzyk fenolu lub do komory gazowej. Sytuacja poprawiła się w drugiej połowie 1943 r. dzięki działaniom polskich lekarzy, którzy byli również więźniami i od tego momentu stanowili większość personelu medycznego. Starali się oni zapewnić opiekę chorym, opracowali własne metody leczenia różnych chorób i oferowali wsparcie każdemu, kto tego potrzebował. Głównym problemem dla wszystkich więźniów był głód. Racje żywnościowe dla ciężko pracujących ludzi były niewystarczające do podtrzymania podstawowych funkcji organizmu i były tak obliczone, że przetrwanie w obozie było możliwe tylko przez ok. trzy miesiące. Dla większości więźniów maksymalna wartość odżywcza wynosiła 1300 kalorii. Wyjątkiem byli więźniowie żydowscy, dla których ilość ta została zmniejszona do mniej niż 1000 kalorii. Głód i choroba głodowa skłaniały osadzonych do kradzieży jedzenia, a to jedynie przynosiło im dodatkowe kłopoty, ponieważ każda próba zdobycia pożywienia była karana przez załogę obozu. Kary obejmowały redukcję racji żywnościowych lub całkowite pozbawienie pokarmu, co często skutkowało śmiercią. Niedożywienie poważnie osłabiało organizm i prowadziło wielu więźniów do powolnej i bolesnej śmierci. Choroby dodatkowo przyczyniały się do osłabienia więźniów. Epidemie tyfusu wybuchały w obozie kilkakrotnie – po raz pierwszy na początku 1940 r., a następnie regularnie powracały - pod postacią tyfusu plamistego, brzusznego lub paratyfusu. Podstawowym środkiem zaradczym było odwszawianie, ale z czasem stało się ono niewystarczające. Od 1942 r. w walce z chorobą zaczęto stosować szczepienia, które wcześniej były testowane na osadzonych celem sprawdzenia jakości preparatu. W kwietniu 1943 r. epidemia tyfusu rozprzestrzeniła się nawet w sąsiedniej wsi Stegnie – zarządzono wówczas kwarantannę i wydano rozkaz zobowiązujący wszystkich do przestrzegania higieny osobistej, zachowania czystości w latrynach i niezezwalający na picie nieprzegotowanej wody. Epidemia ta pozostawiła po sobie trwały ślad w pamięci więźniów, głównie ze względu na liczbę insektów, która opanowała obóz. Ostatnia epidemia wybuchła jesienią 1944 r. i trwała do końca działalności obozu – odbierała życie podczas ewakuacji, a także tym, którzy czekali na wyzwolenie w obozie. Trudną sytuację osadzonych pogarszał fakt, że w placówce najprawdopodobniej przeprowadzano eksperymenty pseudomedyczne, m.in. sterylizację, doświadczenia z flegmoną i różne zabiegi chirurgiczne. Służyły one potrzebom niemieckiej armii i lekarzy SS, którzy dzięki nim zdobyli wiedzę i praktykę medyczną. Wielu więźniów zmarło wskutek zabiegów, a ci, którzy przeżyli, byli okaleczeni do końca życia. Obóz koncentracyjny Stutthof został wyzwolony 9 maja 1945 r. Liczbę ofiar szacuje się na ok. 65 000, z czego ok. 28 000 to Żydzi.
The subject of this doctoral dissertation is camp medicine in the Stutthof concentration camp – a rather separate field that had a huge impact on the lives of the camp’s inmates. This subject has not been so widely and so extensively studied before. The main source base for my doctoral dissertation was the archive documentation of the Stutthof Museum. This included: transport lists, personal files, death certificates, correspondence concerning the hospital's supply of medicines, medical equipment, dressing materials and food, orders of the commandant, hospital statistics and the book of diseases. Thanks to these sources, a picture of the activities of the German doctors and orderlies in the Stutthof concentration camp emerged, as well as the extreme situations the prisoners found themselves in. Stutthof concentration camp was established by Nazi Germany on 2 September 1939 in a wooded area near the village of Stutthof (Sztutowo), which was a part of Free City of Gdańsk. The camp area was surrounded on all sides by swamps and covered with a dense pine forest, which effectively camouflaged the facility. The hospital was headed by a chief physician, who was responsible for sanitary and health conditions. The entire hospital staff was subordinate to him, including those in the sub-camps of the main facility. SS doctors were responsible for signing death certificates, treating inmates who were able to work and eliminating inmates who were terminally ill. Their presence was also compulsory for punishments and executions. Medical care was provided by orderlies who had no medical education, they took part in selections and killing of patients. The hospital was divided into two wards: one for the SS and the other for prisoner patients. In the SS section members’ health was carefully maintained and every effort was made to save life of each injured person. In the case of the prisoners’ hospital everything was different, because its main purpose was to participate in the extermination of inmates rather than to improve their health or reduce mortality among the sick. Physical and psychological violence was used against patients, so they often preferred to stay in the camp rather than go to the hospital - they went to work despite high fever, stomach ache or serious skin disease. The goal of both – the hospital and the doctors – was to isolate those suffering from infectious disease to prevent epidemics that could endanger the SS crew or the surrounding German civilian population. The hospital was a place from which patients were sent for a lethal injection of phenol or to the gas chamber. The situation improved in the second half of 1943 due to the activities of Polish doctors who were also prisoners and who from that point made up the majority of the medical staff. They tried to provide care for the sick, developed their own methods for treating various illnesses and offered support to anyone in need. The main problem for all prisoners was hunger. Food rations for hard working people were insufficient to sustain basic bodily functions and they were calculated in such way that survival in the camp was possible for only three months. For most prisoners the maximum nutritional value was 1300 calories. The exception was Jewish prisoners, for whom this amount was reduced to less than 1000 calories. Hunger and starvation disease led prisoners to steal food, which only brought further trouble, as any attempt to obtain extra food was punishable by the camp crew. These punishments included ration reductions or complete deprivation of food, which often resulted in death. Malnutrition severly weakened the body and led many prisoners to a slow and painful death. Diseases further contributed to the weakening of prisoners. Typhus epidemics broke out in the camp several times – for the first time in early 1940 and then regularly returned for various reasons in the form of epidemic typhus, typhoid fever or paratyphoid fever. The primary countermeasure was delosuing, but over time it became insufficient. Since 1942 SS staff had started to use injections against typhus on themselves, which were previously tested on inmates to check the quality of the preparations. In April 1943, the typhoid epidemic spread to the neighbouring village of Stegna - a quarantine was then introduced and an order issued requiring everyone to keep personal hygiene, latrines clean and not to drink unboiled water. This epidemic has left an indelible mark on the memory of the prisoners, mainly due to the number of insects that took over the camp. The last epidemic broke out in the fall of 1944 and had lasted until the end of the camp's activities - took lives during the evacuation and subsequently among those who waited for liberation in the camp. The prisoners’ difficult situation had been made worse by the fact that medical experiments such as: sterilization, experiences in phlegmon and various surgical procedures were probable carried out at the facility. They served the needs of the German army and SS doctors, who gained medical knowledge and practice thanks to them. Many prisoners died as a result of the procedures, those who survived were mutilated for the rest of their lives. Stutthof concentration camp was the last camp liberated by the Allies, on 9 May 1945. It is estimated that 110 000 people had been deported to the camp in the course of its existence. About 65 000 prisoners died there as a result of starvation, epidemics, extreme labour conditions, brutal evacuations, and a lack of medical attention. 28 000 of those who died were Jews