26023 research outputs found
Sort by
Komercjalizacja propagandy a niezależność czwartej władzy – przyczynek do dyskusji o współczesnych zagrożeniach dla wolności mediów
Get PDFThe article presents the phenomenon of the so-called privatisation of censorship and the commercialisation of propaganda and their impact on the independence of the fourth authority. The author intends to confirm or question the hypothesis according to which, in the 21st century, the new phenomenon of the so-called privatisation of censorship and the commercialisation of propaganda. To this end, he intends to use a descriptive method, situational analysis, and comparative analysis elements. The concept of the so-called “privatisation of censorship” was first described by J. Kurzlantick and P. Link based on observing components of the media policy of the People’s Republic of China towards Taiwan in the 21st century. According to these authors, a very worrying phenomenon can be seen in outsourcing content control to private sector representatives. This means that censorship is delegated to private media companies. This action is supposed to consist of exercising actual control over the circulation of content and messages, not by state bodies but by media owners or advertisers who exert direct or indirect pressure, usually economic, on journalists intending to publish critical texts. The concept of privatisation of censorship should be broadened to the idea of the so-called commercialisation of propaganda. This type of strategy seems to be observed in Hungary and Poland in recent years, the most apparent evidence of which is the remedial action taken recently by the European Union, particularly the European Media Freedom Act proposal. Based on the analysis of the described examples seen in Taiwan, Hungary and Poland, it has been demonstrated that the measures referred to as the privatisation of censorship and the commercialisation of propaganda can prove very effective and thus dangerous for the independence of the fourth estate. The current legal regulations guaranteeing freedom of speech and the media, although explicitly prohibiting, among other things, preventive censorship, turn out to be insufficient in ensuring the independence of the fourth authority in the case of actions termed “privatisation of censorship” and “commercialisation of propaganda”.Celem artykułu jest przedstawienie zjawiska tzw. komercjalizacji propagandy i jego możliwego wpływu na niezależność czwartej władzy. Autor zamierza potwierdzić względnie zakwestionować hipotezę, według której w XXI w. obserwuje się nowe zjawisko tzw. komercjalizacji propagandy. W tym celu zamierza wykorzystać metodę opisową wraz z elementami analizy porównawczej. Koncepcja tzw. „prywatyzacji cenzury” została po raz pierwszy opisana przez J.Kurzlanticka i P. Linka w oparciu o obserwację elementów polityki medialnej Chińskiej Republiki Ludowej wobec Tajwanu w XXI w. Według tych autorów, można dostrzec bardzo niepokojące zjawisko polegające na zleceniu kontroli treści przedstawicielom sektora prywatnego. Oznacza to, że cenzura jest przekazywana prywatnym przedsiębiorstwom medialnym. Owo zlecenie ma polegać na sprawowaniu faktycznej kontroli nad obiegiem treści i komunikatów nie przez organy państwowe, a przez właścicieli mediów bądź reklamodawców, którzy wywierają bezpośredni lub pośredni nacisk, najczęściej ekonomiczny, na dziennikarzy zamierzających opublikować krytyczne teksty. Koncepcję prywatyzacji cenzury należy rozszerzyć o koncepcję tzw. komercjalizacji propagandy. Wydaje się, że tego typu strategię można w ostatnich latach dostrzec także na Węgrzech i Polsce czego najdobitniejszym dowodem są działania naprawcze podejmowane w ostatnim okresie przez Unię Europejską, w szczególności zaproponowanie European Media Freedom Act. Dowiedziono, w oparciu o analizę opisanych przykładów dostrzeżonych na Tajwanie, Węgrzech i Polski, że działania określane mianem prywatyzacji cenzury i komercjalizacji propagandy mogą okazać się bardzo skuteczne, a tym samym niebezpieczne dla niezależności czwartej władzy. Obecne regulacje prawne gwarantujące wolność słowa i mediów zakazujące wprawdzie w sposób wyraźny m. in. cenzury prewencyjnej, okazują się niewystarczające w zapewnieniu niezależności czwartej władzy w przypadku działań określanych jako „komercjalizacji propagandy”
Jak wojna informacyjna przechodzi w pełnoskalową agresję militarną: doświadczenie Ukrainy
No full textThe article analyzes the main ideological components and tools of Russia’s information, hybrid and full-scale war against Ukraine. Since the time of Ivan III, Russia has implemented the model of eastern despotism, which claims a special historical mission (“Moscow as the third Rome”). This model involves imperialism, absolutism, anti-democracy, disregard for human rights and the rights of nations. Throughout its history (Moscow Princedom – Russian Empire – Soviet Union – Russian Federation), the external forms of this model changed, but its essence remained unaltered, which is why it was always hostile to European values. From the middle of the 17th century, when Ukrainian lands came under Russian control, it did everything to spread this model to them. To this end, it has taken such actions as rewriting history, banning the Ukrainian language and culture, destroying ethnic self-awareness, as well as repression and genocide against the Ukrainian people. Nevertheless, the oppressor failed to completely destroy the code of freedom, which is fundamental to the Ukrainian mentality. Nevertheless, the oppressor failed to completely destroy the code of freedom, which is fundamental to the Ukrainian mentality. With the collapse of the Soviet Union (1991), Ukraine got the opportunity to build its statehood on the values of freedom and democracy, and realized itself as a full-fledged member of the European family. Russia perceived Ukraine’s independence as a threat to its mission and moved to an ideological war against Ukraine. All methods of propaganda were employed, including distortion of facts, creation and mass distribution of pseudo-historical narratives, fakes, manipulations and outright lies. During the rule of Vladimir Putin, the doctrine of “Russkiy mir” (“Russian world”) was developed as a neo-imperial myth, and the Ukrainian state was viewed as a historical mistake that had to be corrected through new colonization. When during the Revolution of Dignity (2014) Ukrainians removed a corrupt pro-Russian politician Viktor Yanukovych from power, Russia resorted to the hybrid war during which it annexed Crimea, Donetsk and Luhansk regions. Although the civilized world did not recognize the Russian annexation, its reaction was too restrained. This gave Putin hope that the world’s response to further aggression would also be weak, and therefore on February 24, 2022, he ordered the full-scale invasion of Ukraine. The Russian ruler underestimated the will of Ukrainians to fight for their freedom, lives, and European ideals. Putin and his henchmen also underestimated the harsh reaction of the civilized world to Russian barbarism. An unpleasant surprise for them was the unprecedented military and financial aid that the West provides to Ukraine. Russian propaganda cannot hide from the world the terrible war crimes and offences against humanity committed by the Russian military. This war is not just a war between two states – it is a war between medieval barbarism and civilization. Ukraine’s victory determines not only the fate of Ukraine, but also the entire world order.
Artykuł analizuje główne ideologiczne komponenty i narzędzia wojny informacyjnej, hybrydowej i w końcu pełnoskalowej toczonej przez Rosję przeciwko Ukrainie. Poczynając od czasów Iwana III Rosja wdraża model wschodniego despotyzmu, w ramach którego przypisuje sobie wyjątkową misję historyczną („Moskwa – Trzeci Rzym”). Model ten obejmuje imperializm, absolutyzm, antydemokrację, lekceważenie praw człowieka oraz praw narodów. W jego historii (Wielkie Księstwo Moskiewskie – Imperium Rosyjskie – Związek Radziecki – Federacja Rosyjska) zmieniały się zewnętrzne formy, ale jego istota pozostała niezmieniona, zaś w jej skład zawsze wchodziło wrogie nastawienie do wartości europejskich. Od połowy XVII wieku, kiedy ziemie ukraińskie znalazły się pod kontrolą Rosji, robiła ona wszystko, aby rozpowszechnić na nich ten model. W tym celu prowadziła działania takie, jak: przepisywanie historii, zakazywanie języka i kultury ukraińskiej, niszczenie samoświadomości etnicznej, a także represje i ludobójstwo wobec narodu ukraińskiego. Nie udało jej się jednak całkowicie zniszczyć kodu wolności, który jest fundamentalny dla ukraińskiej tożsamości. Wraz z upadkiem Związku Radzieckiego, Ukraina otrzymała możliwość zbudowania swojej państwowości na wartościach wolności oraz demokracji, dążąc do realizacji swojego statusu jako pełnoprawnego członka europejskiej rodziny. Niepodległość Ukrainy była postrzegana przez Rosję jako zagrożenie dla jej „misji”, dlatego rozpoczęła ona wojnę ideologiczną przeciwko Ukrainie. Zastosowano wszystkie metody propagandy, w tym fałszowanie faktów, tworzenie i masowe rozpowszechnianie pseudohistorycznych narracji, kłamstw i manipulacji. W okresie rządów Władimira Putina doktryna „Russkogo mira” („rosyjskiego świata”) została rozwinięta w neoimperialny mit, w ramach którego państwo ukraińskie było postrzegane jako historyczny błąd, który musiał zostać naprawiony za pośrednictwem nowej kolonizacji. Kiedy podczas Rewolucji Godności (2014) Ukraińcy pozbawili władzy skorumpowanego prorosyjskiego prezydenta, Wiktora Janukowycza, Rosja zaczęła wojnę hybrydową, w której zaanektowała Krym oraz obwody Doniecki i Ługański. Cywilizowany świat nie uznał rosyjskiej aneksji, a jego reakcja była zbyt powściągliwa. Dało to Putinowi nadzieję, że reakcja świata na bezpośrednią agresję również będzie słaba, dlatego 24 lutego 2022 rozpoczął pełnoskalową inwazję na Ukrainę. Rosyjski rząd nie docenił woli Ukraińców do walki o wolność, życie i europejskie ideały. Putin i jego poplecznicy nie przewidzieli również ostrej reakcji cywilizowanego świata na rosyjskie barbarzyństwo. Zaskoczeniem była dla nich bezprecedensowa pomoc wojskowa i finansowa, jakiej Zachód udziela Ukrainie. Rosyjska propaganda nie może ukryć przed światem straszliwych zbrodni wojennych i przestępstw przeciwko ludzkości popełnionych przez rosyjskie wojsko. Ta wojna to nie tylko wojna między dwoma państwami, to wojna między średniowiecznym barbarzyństwem a cywilizacją. Zwycięstwo Ukrainy determinuje nie tylko jej los, ale także cały światowy porządek
Seats of the Górka family (Łodzia coat of arms) in Greater Poland ca. 1450-1600. The birth and development of the modern residence in the circle of the power elite
No full textWydział Nauk o SztuceRód Górków należał do najznakomitszych reprezentantów elity władzy w Koronie na przełomie wieków średnich i nowożytności. Przez kilka pokoleń kolejni przedstawiciele piastowali najważniejsze urzędy ziemskie w Wielkopolsce (m.in. jako wojewodowie poznańscy i starostowie generalni Wielkopolski). Odzwierciedleniem ich pozycji i prestiżu na arenie międzynarodowej był dziedziczny tytuł hrabiowski Sacri Romanii Imperii. Elementem manifestacji był zbudowany na przestrzeni kilku pokoleń system rezydencjonalny, obejmujący ponad dwadzieścia siedzib (zamków, pałaców i dworów). Skala tego przedsięwzięcia budowlanego nie ma odpowiednika wśród inwestycji magnackich w tym czasie. Zasadniczym celem niniejszej rozprawy, składającej się z siedmiu rozdziałów, trzech ekskursów, pięciu aneksów i bibliografii, jest rekonstrukcja, analiza i interpretacja czterech kluczowych rezydencji rodu w Wielkopolsce: zamków w Kórniku, Szamotułach i Koźminie oraz pałacu w Poznaniu. Każda z nich była, co najmniej raz rozbudowywana w XVI wieku, co czyni je interesującymi z punktu widzenia badania rozwoju nowożytnej „kultury rezydowania”. Zastosowana w rozprawie metodyka badań polega na osadzeniu dzieła architektury w szerokim kontekście politycznym, społecznym, ekonomicznym i kulturowym, co pozwoliło na wpisanie wielkopolskich siedzib rodu Górków w szerszy proces rozwoju polskiej architektury rezydencjonalnej oraz zdefiniowanie „standardów rezydencjonalnych” koronnej elity władzy w XVI wieku.
At the turn of the Middle Ages and the Early Modern Era the Górkas belonged to the most powerful and influential families of the Crown of the Kingdon of Poland. For a few generations they represented the top of the power elite (being i.a. Poznań Voivodes and General Starosts of the Great Poland). The family’s significance was strengthened by the title of imperial count granted by the emperor of the Holy Roman Empire. Górkas created a residential system comprised of over 20 seats (castles, palaces and manor houses) – a construction enterprise conducted on an unprecedented scale among the Polish great landowners elite of the time. The PhD thesis, consists of seven chapters, tree excurses, five annexes, and bibliography, aims at reconstructing, analyzing and interpretation the group of four residences of key importance for the Greater Poland region: castles in Kórnik, Koźmin, Szamotuły and the palace in Poznań. Each of them were rebuilt or modernized in the 16th century which makes these objects interesting for residential culture research. The methodology adopted for the dissertation grows out of politically, socially, economically and culturally contextualize the architectural object. Such an approach captures the formal, stylistic and temporal dependencies and allows for defining Górkas’ residences in a broader process of shaping residential architecture in the Crown at the turn of the Middle Ages and Early Modern Era
Iconographical and legal aspects of Jan Matejko's paintings in the light of the principles of the Historical School of Law
No full textWydział Prawa i AdministracjiGłównym celem badań było wyjaśnienie ikonograficznoprawnych aspektów malarstwa Jana Matejki oraz ich ocena w świetle założeń przyjętych przez historyczną szkołę prawa. Analiza ikonograficznoprawna dzieł Matejki dotyczyła zobrazowanych w nich instytucji prawnych, postaci, miejsc, budynków i przedmiotów mających doniosłość prawną, jak również kwestii odtworzenia ich zgodnie z historią bądź w sposób odzwierciedlający twórczą wyobraźnię i idee artysty. Struktura rozprawy doktorskiej jest następująca. Rozdział 1 dotyczy ikonografii prawnej jako nauki, zawiera rozważania na temat możliwości i metod przedstawiania normy prawnej za pomocą obrazu. Rozdziały 2 i 3 odnoszą się do szkoły historycznej prawa w Europie i w Polsce. W tym miejscu omówione zostały również zagadnienia związane z krakowską szkołą historyczną i jej oddziaływanie na Matejkę. W rozdziale 4 zaprezentowany został rozwój polskiego malarstwa w XIX wieku, na tle malarstwa europejskiego. W rozdziale 5 przedstawione zostały cechy charakterystyczne malarstwa historycznego Jana Matejki, jego wyjątkowy styl i historiozofia, a także wpływ środowiska artystycznego na jego twórczość oraz ówczesna sytuacja polityczna i prawna Galicji. W ostatnim rozdziale rozprawy przedstawiona została analiza stylistyczno-porównawcza i ikonograficznoprawna wybranych obrazów Jana Matejki.
The main purpose of the dissertation is presenting iconographical and legal aspects of Jan Matejko’s paintings in the view of the assumptions of the Historical School of Law. The legal and iconographical analysis of Jan Matejko’s paintings in the study pertains legal institutions, figures, places and objects having legal relevance depicted in his artworks, as well as their reconstruction pursuant to the history or in a creative way (reflecting originative imagination and ideas of the artist). The structure of the dissertation is as follows. The first chapter concerns the legal iconography as science and contains information about possibilities and methods of presenting legal precepts by means of picture. The second and third chapters refer to the Historical School of Law in Europe and Poland. Further, the author elaborates also next issues, such as the Historical School in Cracow and its influence on Matejko’s works. In the fourth chapter the development of the Polish historical painting in the 19th century is presented (in the context of European painting). The fifth chapter of the study considers the specific features of Matejko’s historical paintings. The author describes Matejko’s artistic style and his philosophy of history. The sixth chapter pertains stylistic and comparative as well as iconographical and legal analysis of Matejko’s oily paintings
Aktualne zagadnienia pokoju i bezpieczeństwa z uwzględnieniem agresywnej polityki Federacji Rosyjskiej
Get PDFThis article examines the issue of violation of the principle of territorial integrity (integrity) or political independence of states from 1946 to 2022. The approach is based on the study and understanding of domestic and foreign literary sources, statistics, legal acts. So, the historic, comparative, formal juridical and prognostic methods will be used. Russia gained the status of an independent entity in the international arena immediately after the collapse of the Soviet Union. Almost immediately, it began to show signs of aggression. To promote its geopolitical ambitions, it uses gaps in international law, information and psychological measures, corruption, mercenaries, collaborators, blackmail, the law of force, and tries to rewrite history. The course of military conflicts involving Russia in Moldova, Chechnya, Georgia, Syria and Ukraine shows that the scale of violations of international treaties, human rights and the rules of warfare has increased in line with the strengthening of its military capabilities. During the hostilities on the territory of independent Ukraine, Russia showed a complete list of signs of aggression, as defined by UN General Assembly Resolution 3314 (XXIX) of December 14, 1974. This shows that before the armed attack on Ukraine, the aggressor was convinced that it could not be brought to justice and punished. It also hoped that his next victim would not be able to receive international political, economic, military and social assistance. Some actions of Russia in the international arena have signs of state terrorism. During the last ten years, a fascist regime has formed in Russia. The abuse of the veto did not lead to the expulsion of the aggressor country from the UN SC.
To stop Russia’s aggression and prevent similar developments in the future, the issues of improving international law, bringing to justice the political and military leadership of the republic of Belarus and Russia, improving the UN Charter, the powers of the UN General Assembly, depriving Russia of the right to participate in peacekeeping operations.
W niniejszym artykule podjęto kwestię naruszenia zasady integralności terytorialnej (integralności) lub niezależności politycznej państw w latach 1946–2022. Podejście to opiera się na badaniu i zrozumieniu krajowych i zagranicznych źródeł literackich, statystyk, aktów prawnych. Wykorzystane zostaną więc metody historyczne, porównawcze, formalne prawne i prognostyczne. Ustalono, że Rosja po otrzymaniu statusu samodzielnego podmiotu na arenie międzynarodowej, zaraz po rozpadzie ZSRR, niemal natychmiast zaczęła wykazywać oznaki agresji. Aby promować swoje geopolityczne ambicje, wykorzystuje luki w prawie międzynarodowym, środki informacji i wpływu psychologicznego, korupcję, szantaż, prawo siły, najemników, kolaborantów, próbując napisać historię na nowo. Przebieg konfliktów zbrojnych Rosji w Republice Mołdawii, Czeczenii, Gruzji, Syrii i na Ukrainie pokazuje, że skala naruszeń traktatów międzynarodowych, praw człowieka i zasad prowadzenia działań wojennych rosła wraz ze wzrostem jej zdolności militarnych. Podczas działań wojennych na terytorium niepodległej Ukrainy Rosja wykazała pełną listę oznak agresji, zgodnie z rezolucją Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 3314 (XXIX) z 14 grudnia 1974 r. Świadczy to o tym, że przed atakiem zbrojnym na Ukrainę agresor był przekonany, że nie można go ścigać i ukarać. Miał też nadzieję, że jego następna ofiara nie będzie mogła otrzymać międzynarodowej pomocy politycznej, gospodarczej, wojskowej i społecznej. Niektóre działania Rosji na arenie międzynarodowej noszą znamiona terroryzmu państwowego. W ciągu ostatnich dziesięciu lat w Rosji uformował się faszystowski reżim. Nadużycie weta nie doprowadziło do wykluczenia kraju-agresora z Rady Bezpieczeństwa ONZ.
Aby powstrzymać agresję Rosji i zapobiec podobnym wydarzeniom w przyszłości, zmian wymaga prawo międzynarodowe, należy też postawić przed sądem przywódców politycznych i wojskowych Republiki Białoruś i Rosji. Powinno się także uaktualnić Kartę Narodów Zjednoczonych, zmienić uprawnienia Zgromadzenia Ogólnego ONZ oraz pozbawić Rosję prawa udziału w operacjach pokojowych
Surface modification and functionalization of upconverting nanoparticles and their biological studies
Get PDFWydział ChemiiW dzisiejszych czasach coraz większym zainteresowaniem cieszą się nanocząstki, które wykazują zjawisko konwersji energii fotonów w górę. Te wyjątkowe nanostruktury umożliwiają przekształcenie dwóch lub większej ilości fotonów z obszaru NIR w jeden foton o wyższej energii, którego emisję można obserwować w rejonie NIR, UV lub zakresie widzialnym. Nanocząstki często pokrywa się dodatkową powłoką w celu zwiększenia intensywności ich luminescencji. Najbardziej efektywną metodą syntezy nanocząstek typu rdzeń/powłoka jest wytrącanie w rozpuszczalnikach o wysokiej temperaturze wrzenia. Zsyntetyzowane tą metodą nanocząstki mają na swojej powierzchni organiczne ligandy, przez co wymagają dodatkowej modyfikacji, aby stały się hydrofilowe. Zmodyfikowane nanocząstki mogą być stosowane w medycynie jako biosensory, czujniki termiczne i chemiczne oraz znaczniki w testach immunologicznych do wykrywania markerów chorobowych.
Nanoparticles (NPs) doped with lanthanide ions (Ln3+), which show unique spectroscopic properties, have recently started to be intensively investigated. Especially upconverting NPs (UCNPs), which can convert two or more photons from the near-infrared (NIR) range into one photon with higher than absorbed energy, usually in the ultraviolet (UV) or visible spectrum. Covering NPs with an additional inert shell enhances the luminescence intensity. The most effective synthesis method of good-quality core/shell UCNPs is precipitation in high-boiling-point solvents. The obtained UCNPs contain organic ligands on their surface and require additional modification to make them water-soluble. Therefore, these NPs can be applied in biomedicine as biosensors, drug delivery, thermal and chemical sensors, and labels in immunoassays to detect diagnostic markers as early as possible.European Union through the European Social Fund under the Operational Program Knowledge Education Development (project no. POWR.03.02.00–00-I0 20/17) and the Polish National Science Centre (project numbers 2016/22/E/ST5/00016 and 2022/45/N/ST4/01168)
Summer solstice orchestrates the subcontinental-scale synchrony of mast seeding
Get PDFTo jest autorska wersja manuskryptu (AAM) artykułu opublikowanego w czasopiśmie "Nature Plants"High interannual variation in seed production in perennial plants can be synchronized at subcontinental scales with wide consequences for ecosystem functioning, but how such synchrony is generated is unclear. We investigated the factors contributing to masting synchrony in European beech, spanning an impressive 2000 km geographic range. Maximizing masting synchrony via spatial weather coordination, known as the Moran effect, requires distant populations to react simultaneously to weather conditions. A celestial cue that occurs simultaneously across the entire Hemisphere is the longest day (summer solstice). We show that European beech abruptly opens its temperature-sensing window on the solstice, hence widely separated populations all start responding to weather signals in the same week. This celestial "starting gun" generates ecological events with unparalleled spatial synchrony across the continent.European Research Cuncil, grant "ForestFuture" no. 10103906
Retoryka prezydencka Wołodymyra Zełenskiego jako zasób strategiczny
Get PDFThe article exposes Volodymyr Zelenskyy’s presidential rhetoric as a strategic resource in Ukraine’s confrontation with the Russian aggressor after 24.02.2022. By grasping varied aspects of political communication exercised by the Ukrainian president, we try to explain how and why the Ukrainian state is capable of creating an effective communication campaign in times of being invaded by its powerful neighbor. According to our assumptions, it is particularly a matter of 1. clarity and relevance of goals that the head of Ukraine wants to achieve through his rhetoric, 2. inclusiveness of the formula that Zelenskyy uses to demonstrate the essence of being Ukrainian and contributing to Ukrainian culture; 3. his artistic proficiency which helps him in identifying the proper means of persuading broad audiences to his narrative and agenda.
To verify the accuracy of the hypotheses, we employed theoretical concepts of logos, ethos, and pathos in the course of analysing chosen speeches delivered by the Ukrainian president. Moreover, the notions of “facilitating leadership” proposed by George C. Edwards III, and the “Medici Effect” coined by Frans Johansson are involved.
The outcomes of the work confirmed our expectations. The high quality and strategic meaning of Zelenskyy’s statements after 24.02.2022 come from three main sources, i.e., 1. transparent and justified message; 2. the unifying qualities of the speaker; 3. his persuasive skilfulness.
Artykuł ukazuje retorykę prezydencką Wołodymyra Zełenskiego jako zasób strategiczny, który Ukraina wykorzystuje w konfrontacji z rosyjskim agresorem po 24.02.2022 roku. Uchwytując różne aspekty komunikacji politycznej prowadzonej przez ukraińskiego prezydenta, staramy się wyjaśnić, w jaki sposób i dlaczego państwo ukraińskie potrafiło podjąć skuteczną kampanię komunikacyjną w czasach inwazji ze strony potężnego sąsiada. Zgodnie z naszymi założeniami jest to w szczególności kwestia: 1) jasności i trafności celów, które głowa Ukrainy chce osiągnąć poprzez swoją retorykę; 2) inkluzywności formuły, której używa Zełenski, aby zademonstrować istotę bycia Ukraińcem i wkładu w ukraińską kulturę; 3) jego biegłości artystycznej, która pomaga w identyfikacji właściwych środków przekonujących szeroką publiczność do jego narracji i programu.
Weryfikując trafność postawionych hipotez, wykorzystaliśmy teoretyczne koncepcje logosu, etosu i patosu, by przeanalizować wybrane przemówienia wygłoszone przez ukraińskiego prezydenta. Ponadto odnieśliśmy się do modelu „przywództwa wzmacniającego” w ujęciu George’a C. Edwardsa III, a także zjawiska, które Frans Johansson określił mianem „efektu medycejskiego”.
Wyniki pracy potwierdziły nasze oczekiwania. Wysoka jakość i strategiczne znaczenie wypowiedzi Zełenskiego po 24.02.2022 r. wynikają z trzech głównych źródeł, tj. 1) przejrzystego i uzasadnionego przekazu; 2) jednoczących cech mówcy; 3) jego umiejętności perswazyjnych
Między Warszawą a Watykanem. Analiza prawno-historyczna z okazji 30-lecia zawarcia konkordatu między Stolicą Apostolską i Rzecząpospolitą Polską
No full textDnia 28 lipca 2023 r. minie 30 lat od zawarcia konkordatu między Stolicą Apostolską a Rzecząpospolitą Polską. Choć do zawarcia tej umowy doszło w 1993 r., to faktycznie weszła ona w życie w 1998 r. Między tymi wydarzeniami miało miejsce przyjęcie nowej, dostosowanej do demokratycznego państwa prawnego Konstytucji RP z 1997 r., której art. 25 ust. 4. wprost wskazuje, że „stosunki między Rzecząpospolitą Polską a Kościołem katolickim określają umowa międzynarodowa zawarta ze Stolicą Apostolską i ustawy”. Celem niniejszego artykułu jest analiza prawna obowiązujących rozwiązań wynikających z konkordatu w oparciu o polską ustawę zasadniczą, dorobek doktryny i orzecznictwo. Choć artykuł ma charakter prawniczy, to nie sposób nie odnieść się do aspektów historycznych i politycznych zawarcia tej umowy międzynarodowej. Nie ulega bowiem wątpliwości, że konkordat z 1993 r. miał istotne znaczenie w dziejach III RP, a jedną z bohaterek i twarzą niniejszej umowy jest premier Hanna Suchocka