26023 research outputs found
Sort by
Life as Paradigm of Knowledge. What Use of Hegel in the Age of the Environmental Crisis?
No full textThis paper aims to show to what extent the normativity of organic life that emerged from the natural sciences of Hegel’s time influenced the structuring of his speculative approach. In the first part, the eighteenth-century paradigm shift in the natural sciences is investigated as marking the transition from a physics-based worldview to a biology-based one. This shift argues strongly against the reduction of nature to mechanism and provides an adequate model for analysing the functioning of all other complex systems and, above all, the functioning of reason. In the second part, the consequences of such a shift are evaluated with respect to Hegel’s idealism, especially in relation to the categories of organism and purpose. They are the core elements for understanding not only the mode of living but also that of thinking. In the last part, we identify Hegel’s philosophy as a “living ontology,” an ontology that keeps pace with reality by modifying its categories accordingly. From this point of view, Hegel’s idealism can be compatible with a new idea of the relationship between human beings and the environment, in the direction of a relational ontology. The paper then focuses on the legacy of this re-reading of Hegel’s philosophy in the contemporary debate on ecological thinking that attempts to answer the question raised in the discussion on the environmental crisis and Anthropocene
Warszawskie widowiska aerostatyczne w XVIII i XIX wieku. Wybrane epizody
No full textThe author presents the history of balloon flights organised in Warsaw in the 18th and 19th centuries. He refers in his reflections to both the history of technology and the history of performance. The aerostat flight spectacles became one of the many elements of metropolitan, democratic and mass-oriented "culture of attrac-tions", co-creating the peculiar panorama of the ludic modernity of nineteenth-century Warsaw. However, the desire for novelty and the intense, never-satisfy-ing-enough experiences associated with it, characteristic of the popular culture of the time, meant that aeronautical displays were enriched with activities that went beyond the "usual" pattern of take-off, flight and landing. The article includes the descriptions and reconstructions of demonstrations by Joseph G. F. Tradini (1850), who used a live animal tied to a balloon with a large number of ropes in-stead of a gondola. Based on press reports, the Warsaw performances of the leg-endary acrobat and gymnast Leona Dare (1887), who performed gymnastic exer-cises on a trapeze while flying at high altitude, arousing the terror and admiration of the observers, have been reconstructed.
Autor przedstawia historię lotów balonem organizowanych w Warszawie w XVIII i XIX wieku. Nawiązuje w swoich rozważaniach zarówno do dziejów techniki, jak i historii widowisk. Organizowane pokazy lotów aerostatem stały się bowiem jednym z bardzo wielu elementów wielkomiejskiej, demokratycznej i nastawionej na masowego odbiorcę „kultury atrakcji”, współtworzącej swoistą panoramę ludycznej nowoczesności dziewiętnastowiecznej Warszawy. Jednak charakterystyczne dla kultury popularnej tamtego czasu pragnienie nowości i związanych z nimi intensywnych, nigdy do końca niedających pełnej satysfakcji przeżyć sprawiły, iż pokazy aeronautyczne wzbogacano o działania wykraczające poza „zwyczajny” schemat startu, lotu i lądowania. W artykule znalazły się opisy i rekonstrukcje pokazów Josepha G. F. Tradiniego (1850), który zamiast gondoli wykorzystał żywe zwierzę przywiązane do balonu dużą ilością lin. Na podstawie relacji prasowych zrekonstruowane zostały warszawskie występy legendarnej akrobatki i gimnastyczki Leony Dare (1887), która wykonywała w czasie lotu na dużej wysokości ćwiczenia gimnastyczne na trapezie budząc przerażenie i podziw obserwatorów
Synthesis and characterization of viologens as functional materials for applications in electrochromic devices
Full text linkWydział ChemiiNiniejsza praca obejmuje trzy publikacje z listy filadelfijskiej, które dotyczą związków typu wiologenów oraz soli pirydyniowych i ich pochodnych pirydynowych jako potencjalnych materiałów do zastosowań w urządzeniach elektrochromowych. Badania koncentrowały się na otrzymaniu grupy wiologenów zawierających różne grupy jako jednostki mostkujące N-podstawione pierścienie pirydynowe oraz zbadanie ich właściwości elektrochromowych. Zaprojektowano związki zarówno w kształcie gwiazdy (tzw. star-shaped) zawierające trzy N-podstawione pierścienie pirydynowe, jak i związki liniowe zawierające dwa N-podstawione pierścienie pirydynowe, a także monopodstawione sole pirydyniowe i ich pochodne pirydynowe. Oczekiwano, że wprowadzenie do cząsteczki wiologenu różnego rodzaju jednostek elektroaktywnych takich jak trifenyloamina, benzotiadiazol lub benzoselenadiazol spowoduje, że zaprojektowane związki będą wykazywać odwracalne zmiany koloru zarówno w procesie katodowym jak i anodowym.
Pierwszą grupę wiologenów rozgałęzionych stanowiły związki zawierające 1,3,5-trójpodstawiony benzen oraz trifenyloaminę. Kolejną grupę stanowiły związki liniowe zawierające w swej budowie N-podstawione pierścienie pirydynowe połączone grupą mostkującą: 2,1,3-benzotiadiazolem (BTZ) oraz 2,1,3-benzoselenadiazolem (BSeZ). Modyfikacja pierścieni pirydynowych w wiologenach liniowych była również ukierunkowana na funkcjonalizacje grupami zawierającymi wiązania podwójne (grupy styrenowe) co umożliwiło przeprowadzanie fotopolimeryzacji i otrzymanie cienkich warstw liniowych poliwiologenów. Zbadane poliwiologeny zawierające w rdzeniu benzotiadiazol oraz benzoselenadiazol stanowią pierwszy przykład użycia pochodnych styrenu w fotopolimeryzacji materiałów elektrochromowych. Dokonano również syntezy i charakterystyki nowych niesymetrycznych monopodstawionych soli pirydyniowych, pirydynowych pochodnych oraz ich polimerów zawierających w rdzeniu BTZ i BSeZ połączonych z grupą trifenylaminową oraz łańcuchem heksylowym, które są przykładem związków donorowo-akceptorowych.
Charakterystyka materiałów obejmowała różne metody spektroskopowe, elektrochemiczne, spektroelektrochemiczne oraz luminescencyjne (w przypadku wybranych związków). Badania mają stanowić rozszerzenie aktualnej wiedzy na temat wiologenów, soli pirydyniowych i pochodnych pirydyny oraz właściwości elektrochromowych. Otrzymane wyniki dotyczące nowych materiałów wpisują się w aktualny trend badań nad materiałami do zastosowań w elektronice i wskazują na potencjał aplikacyjny zastosowania otrzymanych i zbadanych związków w urządzeniach zmieniających kolor.
This work is based on three articles and focuses on viologens, pyridinium salts, and pyridine derivatives as potential materials for electrochromic applications. The research was aimed at obtaining a series of viologens containing various bridging units between N-substituted pyridine rings and investigating their electrochromic properties. Both star-shaped derivatives containing three N-substituted pyridine rings and linear compounds incorporating two N-substituted pyridine rings were designed, along with mono-substituted pyridinium salts and their pyridine derivatives. It was expected that the introduction of different redox-active units such as triphenylamine, benzothiadiazole (BTZ), or benzoselenadiazole (BSeZ) into the viologen structure would induce reversible color changes under both cathodic and anodic conditions, providing electrochromic behavior.
The first group of star-shaped viologens consisted of derivatives containing a 1,3,5-trisubstituted benzene and triphenylamine core. The second group included linear viologens with N-substituted pyridine rings linked by BTZ or BSeZ bridging units. The modification of pyridine rings in linear viologens was also directed toward their functionalization with double-bond-containing groups (styrene units). The obtained BTZ- and BSeZ-based polyviologens represent the first reported example of using styrene-derived units for the photopolymerization of electrochromic materials. New non-symmetric mono-substituted pyridinium salts, pyridine derivatives, and their polymers containing BTZ or BSeZ cores connected to the triphenylamine and hexyl chains were also synthesized and characterized, representing donor–acceptor-type compounds.
The characterization involved spectroscopic, electrochemical, spectroelectrochemical, and, for selected compounds also luminescence analysis. The studies expand the current knowledge of viologens, pyridinium salts, and pyridine derivatives in the context of electrochromism. The results obtained fit within the recent research trends in functional materials for electronics and indicate the potential application of the synthesized and studied compounds in color-changing devices
Reconceptualizing Consumer Responsibility: From Rosters to Philosophy
Full text linkConceptual papers reflect a researcher’s theoretical thoughts and philosophical speculations about a topic and are especially useful for generating ideas that incentivize theory development. This conceptual paper shares a philosophical reconceptualization of consumer responsibility, which people traditionally approach using rosters of corresponding responsibilities and rights. After profiling rosters from both the United Nations and Consumers International, the consumer responsibility phenomenon was reconceptualized through three philosophical queries: (a) what is it to be responsible (moral reasoning, feelings, or virtue/character trait); (b) what is a person responsible for (past and future orientation — retrospection and prospection); and (c) before whom is someone responsible (self-attribution versus diffusion)? Future researchers are encouraged to use this new conceptual framework to study and theorize the different ways people might philosophically understand being responsible consumers
Społeczeństwo zaangażowane. Inspiratorium dla edukacji obywatelskiej
Full text linkWspółczesne społeczeństwa demokratyczne mierzą się z wyzwaniami, które testują granice społecznej spójności i zaufania: dezinformacją, kryzysami klimatycznymi i migracyjnymi, napięciami tożsamościowymi, a także narastającą polaryzacją. W tym kontekście edukacja obywatelska staje się niezbędnym narzędziem budowania kultury odpowiedzialności, solidarności i dialogu.
Prezentowana publikacja to interdyscyplinarne inspiratorium dla nauczycieli i edukatorów, które łączy refleksję teoretyczną z praktycznymi wskazówkami do pracy z młodzieżą. Opierając się na wartościach równości, otwartości i partycypacji, książka proponuje nowoczesne podejście do edukacji obywatelskiej – jako procesu dynamicznego, włączającego i angażującego.
Cztery komplementarne rozdziały prowadzą czytelnika przez kluczowe zagadnienia: aksjologię obywatelstwa, tożsamość i różnorodność, kompetencje społeczne i działania praktyczne, szkołę jako przestrzeń demokracji codziennej.
Autorzy i autorki – eksperci z zakresu pedagogiki, socjologii i nauk politycznych – podejmują aktualne tematy, takie jak: edukacja antydyskryminacyjna, zdrowotna i klimatyczna, mediacje rówieśnicze, dobrostan psychiczny, przeciwdziałanie dezinformacji czy rozwój kompetencji globalnych.
Społeczeństwo zaangażowane to nie tylko książka, ale zaproszenie do wspólnego tworzenia edukacji obywatelskiej, która ma szczególne znaczenie dla budowania społeczeństwa aktywnego i demokratycznego.
Present-day democratic societies face challenges that test the boundaries of social cohesion and trust: disinformation, climate and migration crises, identity tensions, and increasing polarization. In this context, civic education becomes an essential tool for building a culture of responsibility, solidarity, and dialogue.
This interdisciplinary publication is an inspiration guide for teachers and educators, combining theoretical reflection with practical tools for working with young people. Grounded in the values of equality, openness, and participation, the book offers a modern approach to civic education—as a dynamic, inclusive, and engaging process.
The four complementary chapters guide the reader through key themes: the axiology of citizenship; identity and diversity; social competences and civic action; school as a space of everyday democracy.
The authors—experts in pedagogy, sociology, and political science—address topical issues such as anti-discrimination, health and climate education, peer mediation, mental well-being, combating disinformation, and the development of global competences.
Engaged Society is not just a book: it is an invitation to co-create civic education that truly matters for building an active and democratic society
Characterization of the mechanisms of conductive phloem element differentiation in plants
No full textWydział BiologiiW toku ewolucji rośliny wykształciły tkanki przystosowane do efektywnego transportu substancji. Drewno (ksylem) przewodzi wodę i sole mineralne przez elementy trachealne, natomiast komórki przewodzące łyka (floemu) to elementy sitowe rozprowadzające produkty fotosyntezy. Różnicowanie tych komórek polega na ich dostosowaniu do niezakłóconego przepływu roztworów przez redukcję cytoplazmy i modyfikację ściany komórkowej. W rozwój komórek przewodzących ksylemu zaangażowane są mechanizmy programowanej śmierci komórki (PCD – ang. Programmed Cell Death), prowadzącej do powstania martwych elementów trachealnych o silnie zgrubiałych ścianach. Co ciekawe, analogicznie komórki ze zubożałym protoplastem wykształcane są także podczas floemogenezy. Na drodze różnicowania elementy sitowe pozbawiane są większości organelli, w tym jądra komórkowego, jednak pozostają żywe, zachowując część cytoplazmy skupionej blisko ściany komórkowej. Dotychczas niewiele było wiadomo na temat procesów odpowiedzialnych za częściową i wysoce selektywną redukcję protoplastu podczas floemogenezy. Głównym procesem odpowiedzialnym za usuwanie struktur cytoplazmatycznych jest autofagia, a jej występowanie podczas ksylogenezy potwierdziły liczne prace naukowe. Niewiele wiadomo jednak o roli autofagii selektywnej w rozwoju łyka. Celem pracy była weryfikacja hipotezy badawczej zakładającej, że w różnicowanie komórek przewodzących łyka zaangażowane są procesy degradacyjne, ale ich działanie jest selektywne i nie prowadzi do lizy całego protoplastu, tak jak w przypadku PCD podczas rozwoju komórek przewodzących drewna. Materiałem badawczym były korzenie roślin modelowych. W oparciu o analizy anatomiczne, cytologiczne i molekularne scharakteryzowano mechanizmy odpowiedzialne za redukcję cytoplazmy w elementach sitowych korzeni topoli kalifornijskiej (Populus trichocarpa Torr. et A. Gray ex Hook.). Zidentyfikowano także cytologiczne i molekularne markery autofagii występujące podczas floemogenezy. Ponadto, analizując korzenie innych gatunków oddalonych ewolucyjnie, od paproci do dwuliściennych, udowodniono, że autofagia to proces specyficzny dla różnicowania zarówno drewna i łyka roślin naczyniowych. Nie stwierdzono natomiast specyficznego wzorca ewolucji dla składu ściany komórkowej tkanek przewodzących. W porównaniu do konserwatywnego charakteru autofagii, formowanie ściany komórkowej tkanek przewodzących jest bardzo zmienne. Dla każdego z badanych gatunków udokumentowano różny skład ściany komórkowej dla ksylemu bądź floemu. W pracy zaproponowano także wzory mechanizmów degradacyjnych u roślin w warunkach ich prawidłowego rozwoju oraz w reakcji na stres abiotyczny i biotyczny. Różnicowanie ksylemu i floemu zachodzące w wyniku śmierci komórki lub tylko częściowego zaniku organelli stanowi bardzo dobry model badawczy dla mechanizmów odpowiedzialnych za intensywne zmiany w składzie cytoplazmy i ściany komórkowej. Uzyskane wyniki znacząco poszerzyły dotychczasową wiedzę na temat różnych ścieżek selektywnej degradacji cytoplazmy oraz metod ich badania.
In the course of evolution, plants have developed tissues adapted to the efficient transport of substances. Xylem conducts water and mineral salts through tracheal elements, while phloem conducting cells known as sieve elements, distributing products of photosynthesis. The differentiation of these cells involves the adaptation to ensure the uninterrupted flow of solutions by reducing the cytoplasm and modifying the cell wall. Programmed Cell Death (PCD) mechanisms are involved in the development of xylem conducting cells. In the case of xylogenesis, tracheary elements become dead, therefore empty, and their walls become extensively thickened. Interestingly, analogically cells with reduced protoplast are formed during phloemogenesis as well. In the course of differentiation, sieve elements are deprived of most organelles, including the nucleus, but they remain alive, retaining part of the cytoplasm concentrated close to the cell wall. So far, little has been known about the processes responsible for the partial and highly selective reduction of the protoplast during phloemogenesis. The main process responsible for the removal of cytoplasmic structures is autophagy, and its occurrence during xylogenesis has already been confirmed. However, little is known about the role of selective autophagy in the development of phloem. The aim of the work was to verify the research hypothesis, assuming that degradative processes are involved in the differentiation of phloem conductive cells, but their operation is selective and does not lead to the lysis of the entire protoplast, as is the case of PCD during the development of xylem conducting cells. The research material consisted of the roots of model plants. Using the black cottonwood (Populus trichocarpa Torr. et A. Gray ex Hook.) as well as anatomical, cytological and molecular analyses, the mechanisms responsible for the reduction of cytoplasm in sieve elements were characterized. Cytological and molecular markers of autophagy occurring during phloemogenesis were also identified. Moreover, by analyzing the roots of other evolutionarily distant species, ranging from ferns to dicotyledons, it was proven that autophagy is a process specific to the differentiation of both the xylem and phloem in vascular plants. However, no specific evolutionary pattern was found for the composition of the cell walls of conducting tissues. Compared to the conserved nature of autophagy, cell wall formation is very variable. For each examined species, different cell wall composition for xylem or phloem were documented. The thesis also proposes patterns of degradation mechanisms in plants under conditions of their normal development and in response to abiotic and biotic stresses. The differentiation of xylem and phloem, undergoing in the result of cell death or just partial reduction of organelles, is a very good research model for the mechanisms responsible for intensive changes in the composition of the cytoplasm and cell wall. The obtained results significantly extended the current knowledge on different pathways of cytoplasmic selective degradation and methods of their study.Pracę doktorską sfinansowano w ramach:
- projektu finansowanego przez Narodowe Centrum Nauki (NCN) OPUS nr 2020/39/B/NZ3/00018 „Znaczenie autofagii selektywnej i autolizy w procesie floemogenezy: Identyfikacja i charakterystyka jej kluczowych etapów”; kierownik: prof. UAM dr hab. Agnieszka Bagniewska-Zadworna;
- Grantu Doktoranckiego z programu "UNIWERSYTET JUTRA POWR 03.05.00-00-00-Z303/17"; kierownik: Kornel Michalak;
- projektu „Inicjatywa Doskonałości – Uczelnia Badawcza” Wsparcie publikowania w prestiżowych czasopismach naukowych 121/08/POB2/0004; kierownik Kornel Michala
Polish ecclesiastical law literature for 2024
No full textNiniejszy artykuł przedstawia przegląd literatury z zakresu prawa wyznaniowego oraz studiów nad relacjami państwo-kościół/państwo-religia za rok 2024, opublikowanej w polskich monografiach i czasopismach oraz teksty polskich autorów opublikowanych w zagranicznych monografiach i czasopismach.
This article presents a review of the literature in the field of on ecclesiastical/denominational/religious/confessional law and state-church/state-religion studies for the year 2024, published in polish monographs and journals, as well as texts by Polish authors published in foreign monographs and journals
The spectrum of media engagement as an analytical category. Viewers' engagement with a chosen reality TV programme
No full textWydział Nauk Politycznych i DziennikarstwaGłównym celem przekładanej dysertacji jest opisanie i zbadanie spektrum medialnego zaangażowania jako kategorii analitycznej oraz zaproponowanie narzędzi do jego badania i przetestowanie ich na widzach wybranego programu telewizji rzeczywistości. Autorka zdecydowała się więc pochylić nad problemem spektrum medialnego zaangażowania (ang. media engagement), które potraktowano jak kategorię analityczną umożliwiającą wnikliwe badanie odbiorców produktów medialnych. W efekcie kwerendy literatury stworzono własne propozycje teoretyczne oraz zbudowano narzędzia, w tym kwestionariusz zawierający listę faktorów medialnego zaangażowania oraz Skalę Kontaktów Paraspołecznych. Narzędzia przetestowano realizując 4 etapy badań: (1) ilościową i jakością analizę treści wybranych odcinków programu „Hotel Paradise”; (2) badanie na reprezentatywnej dla Polski próbie dotyczące motywacji medialnego zaangażowania odbiorców; (3) badanie kontaktów paraspołecznych między widzami „Hotelu Paradise” a uczestnikami dziewiątego sezonu programu; (4) wywiad pogłębiony z reżyserem programu. Pracę podzielono na pięć rozdziałów: trzy rozdziały teoretyczne i dwa rozdziały empiryczne. Praca, z uwagi na podjętą tematykę oraz zaproponowane badania, wpisuje się w najnowsze trendy w światowym medioznawstwie.
The main objective of this dissertation is to describe and examine the spectrum of media engagement as an analytical category, propose tools for its study, and to test them on viewers of a chosen reality TV programme. The author has therefore decided to focus on the issue of media engagement, which is treated as an analytical category enabling in-depth research into the audience of media products. As a result of the literature review, the author developed her own theoretical proposals and tools, including a questionnaire containing a list of media engagement factors and a Parasocial Contacts Scale. The tools were tested by conducting four stages of research: (1) a quantitative and qualitative analysis of selected episodes of the programme ‘Hotel Paradise’; (2) a study on a representative sample for Poland on the motivation for media engagement among viewers; (3) a study of parasocial contacts between viewers of ‘Hotel Paradise’ and participants of the ninth season of the programme; (4) an in-depth interview with the programme's director. The work is divided into five chapters: three theoretical chapters and two empirical chapters. Due to its subject matter and the proposed research, the thesis aligns with the latest trends in global media studies
Old Divisions under a New Iron Curtain (An Analysis of New Divisions in the Context of Global Politics)
No full textCelem artykułu pt. Stare podziały przy nowej Żelaznej kurtynie (analiza nowych podziałów w kontekście globalnej polityki) jest analiza językowego obrazu nowej Zimnej Wojny i jej wpływu na pozajęzykowe postrzeganie rzeczywistości. Pytanie badawcze dotyczy ustalenia, czy istnieją kardynalne różnice między współczesnymi narracjami zimnowojennymi (od 2007 roku, gdy W. Putin w Monachium praktycznie ogłosił nową zimną wojnę) a wcześniejszymi, pochodzącymi z lat 1947–1991. Metodologia opiera się m.in. na analizie rosyjskich (multi)medialnych tekstów oraz empirycznej obserwacji zjawisk nowej Zimnej Wojny – konfliktu, uwzględniając manipulację informacjami, które kształtują postrzeganie i działania docelowej populacji. Poza badaniami współczesnej narracji zimnowojennej, artykuł poświęca uwagę również konstrukcji „wroga” jako elementu sterowania społeczną percepcją oraz mechanizmom wpływu na opinię publiczną poprzez język i media. Analiza wykazała (jako wnioski), że rosyjska narracja zimnowojenna w dużej mierze powiela schematy propagandowe z okresu 1947–1991, lecz wykorzystuje nowoczesne technologie informacyjne i medialne. Kluczowym elementem tych narracji jest ww. konstrukcja „wroga” oraz językowa legitymizacja działań wojennych, m.in. poprzez ideę „denazyfikacji” Ukrainy. Wyniki badań wskazują, że wojna o umysły stała się istotnym narzędziem rosyjskiej polityki zagranicznej, a narracyjne mechanizmy manipulacji odgrywają kluczową rolę w długoterminowej strategii Kremla.
The aim of the article Old Divisions Behind a New Iron Curtain? is to analyze the linguistic representation of the new Cold War and its impact on the extralinguistic perception of reality. The research question seeks to determine whether there are fundamental differences between contemporary Cold War narratives (since 2007, when V. Putin effectively announced a new Cold War in Munich) and earlier ones from 1947–1991. The methodology is based on the analysis of Russian (multi)media texts and the empirical obser vation of new Cold War phenomena, particularly the conflict and the manipulation of information that shapes the perception and actions of the target population. Beyond examining contemporary Cold War narratives, the article also explores the construction of the “enemy” as a tool for shaping social perception and the mechanisms influencing public opinion through language and media. The analysis revealed that the Russian Cold War narrative largely replicates propaganda patterns from 1947–1991 but incorporates modern information and media technologies. A key element of these narratives is the construction of the “enemy” and the linguistic legitimization of warfare, particularly through the concept of Ukraine’s “denazification.” The findings indicate that the battle for minds has become a crucial instrument of Russian foreign policy, with narrative manipulation mechanisms play ing a key role in the Kremlin’s long-term strategy
New Perylene Diimide-Based Materials for Photovoltaic Applications
No full textWydział ChemiiW obliczu pogarszającego się stanu środowiska naturalnego, konwersja światła słonecznego na energię elektryczną nabrała szczególnego znaczenia. Choć krzemowe ogniwa fotowoltaiczne na dobre zagościły na rynku konsumenckim, cechują je istotne ograniczenia, jak wysoki koszt, czy znaczna masa paneli. Niniejsza rozprawa doktorska koncentruje się na rozwoju organicznych ogniw słonecznych (OSCs), które dzięki takim zaletom jak możliwość wytwarzania przy użyciu technik niskotemperaturowych, elastyczność i lekkość paneli, stanowią obiecującą alternatywę dla ogniw konwencjonalnych. Ze względu na wciąż niezadowalającą wydajność OSC, celem pracy było opracowanie nowych materiałów pełniących rolę międzywarstwy katodowej (CIL) oraz dodatków akceptorowych do warstwy aktywnej typu BHJ, których zadaniem jest poprawa parametrów pracy tych urządzeń. Otrzymano 34 pochodne diimidu perylenowego z różnorodnymi ugrupowaniami kotwiczącymi oraz 4 nowe pochodne akceptorowe o unikalnych strukturach trójwymiarowych. Wybrane związki zastosowano w urządzeniach OSC. Użycie jednego z materiałów pozwoliło uzyskać sprawność ogniwa przekraczającą 18%, co stanowi wzrost o ok. 3% względem układu referencyjnego pozbawionego CIL. Ponadto, uzyskane wyniki pozwoliły określić zależności między strukturą PDI a parametrami ogniw, co stanowi istotny wkład w rozwój technologii OSC i innych obszarów organicznej elektroniki.
In the face of the deteriorating state of the natural environment, the conversion of solar energy into electricity has gained significant importance. Although silicon photovoltaic cells have become well established in the consumer market, they have notable limitations such as high cost and considerable panel weight. This doctoral dissertation focuses on the development of organic solar cells (OSCs), which, due to their advantages such as low-temperature processing, flexibility, and lightness of panels, offer promising alternatives to conventional cells. Due to the still unsatisfactory efficiency of OSCs, this work aimed to develop new materials serving as cathode interlayers (CIL) and acceptor additives for the bulk heterojunction (BHJ) active layer, aimed at improving the performance parameters of these devices. A total of 34 perylene diimide derivatives with various anchoring groups and 4 novel acceptor-type derivatives with unique 3D structures were synthesized. Selected compounds were applied in OSC devices. The use of one of the materials enabled the attainment of power conversion efficiency exceeding 18%, representing an increase of approx. 3% compared to the reference device without a CIL. Furthermore, the obtained results allowed for the identification of structure–performance relationships, contributing to the development of OSCs and other areas of organic electronics