26023 research outputs found
Sort by
Indywidualne strategie badawcze: współpraca w nauce i produktywność publikacyjna
No full textNasze badanie koncentruje się na trwałości bardzo wysokiej i bardzo niskiej indywidualnej produktywności badawczej z perspektywy całości kariery naukowej. Analizujemy produktywność naukowców znajdujących się na późnym etapie kariery, czyli publikujących od co najmniej 25 lat (N=320 564) i pracujących w 38 krajach OECD (w tym w Polsce). Badamy wzorce ich mobilności pomiędzy dziesięcioma klasami produktywności – od najniższej (dolnych10%) do najwyższej (górnych 10%). W tym celu przekształcamy potężny zbiór danych bibliometrycznych dotyczących publikacji i cytowań (surowe dane pochodzące z bazy Scopus) w globalne, kompleksowe, wielowymiarowe i co najważniejsze podłużne – czyli obejmujące zmiany w czasie – źródło danych na temat karier naukowych setek tysięcy naukowców. Jak dotąd nie badano indywidualnej produktywności publikacyjnej w ujęciu globalnym z perspektywy podłużnej, nie śledzono indywidualnych karier akademickich od pierwszej publikacji przez kolejnych 25-50 lat po to, aby porównywać między sobą zmiany przynależności do klas produktywności w czasie. W szczególności nie badano, czy w nauce zdarzają się sytuacje skrajne: czy najmniej produktywni naukowcy stają się z czasem naukowcami najbardziej produktywnymi (określamy ich mianem „skoczków”; i odwrotnie, nazywamy ich tu „spadkowiczami”)? Odchodzimy w naszym badaniu po raz kolejny od indywidualnych publikacji (i ich właściwości) i zajmują nas pojedynczy naukowcy (i ich cechy) jako jednostki analizy. Nie zajmuje nas bibliometria – ale nowe naukoznawstwo (science of science), które w dużej skali pyta o funkcjonowanie zarazem nauki i naukowców. W sensie metodologicznym budujemy indywidualne historie publikacyjne i cytowaniowe dla każdego naukowca znajdującego się w naszej próbie, ograniczając zakres badań do 16 dyscyplin z dziedzin STEMM (nauki ścisłe, techniczne, inżynieryjne, matematyczne i medyczne) i z nauk społecznych.MNIS
Etniczno-narodowe podstawy agresji Rosji w kontekście bezpieczeństwa globalnego: podejście biopolityczne
No full textThe biopolitical approach to the analysis of aggression allows us to analyze one of the causes of the biggest conflict in Europe after the Second World War. The purpose of the analysis was to draw attention to the ethno-national basis of aggression as a global threat to the existence of humanity, stability, and security in the modern world. The unprovoked aggression of the Russian Federation against the sovereign country of Ukraine has a pronounced ethno-national basis based on the idea of ethnocentrism. The ethnocentric ideas of the Russian leadership can pose a real threat not only to Ukraine but also to a number of countries in the world. After all, a sys tem based on this idea creates a feeling of exclusivity in any society (not only the Russian one) and, accordingly, can be the basis for aggression against those societies and those countries that do not agree with this fact. The key hypothesis is that the basis of Russian aggression against Ukraine and the Ukrainian people is not only the desire to seize the territory of an independent state but also the desire to subjugate a sovereign nation – the Ukrainians. A series of documented crimes committed by the Russian Federation against the civilian population of Ukraine testifies not only to the desire for conquest but also to the attempt to destroy the Ukrainian nation physically. In the paper, the problem of the genocide of the Ukrainian people is raised, and the reaction of the international community to the condemnation of Russia’s aggression against Ukraine and the genocide of the Ukrainian people is investigated. The inadmissibility of the spread of ethnocentrism and aggression based on ethno-national characteristics in the global dimension is proven. Global changes in the world security system after the end of the war are predicted.
Biopolityczne podejście do analizy agresji pozwala zbadać jedną z przyczyn największego konfliktu w Europie po II wojnie światowej. Celem analizy było zwrócenie uwagi na etniczno-narodowe podstawy agresji jako globalnego zagrożenia dla istnienia ludzkości, stabilności i bezpieczeństwa we współczesnym świecie. Niesprowokowana agresja Federacji Rosyjskiej przeciwko suwerennemu państwu – Ukrainie – ma wyraźne podstawy etniczno-narodowe, oparte na idei etnocentryzmu. Etnocentryczne idee rosyjskiego przywództwa mogą stanowić realne zagrożenie nie tylko dla Ukrainy, ale także dla szeregu innych państw na świecie. System oparty na tej idei tworzy bowiem poczucie wyjątkowości w każdym społeczeństwie (nie tylko rosyjskim) i może być podstawą do agresji wobec tych społeczeństw i państw, które się z tym nie zgadzają. Kluczową hipotezą jest to, że podstawą rosyjskiej agresji przeciwko Ukrainie i narodowi ukraińskiemu jest nie tylko chęć zajęcia terytorium niepodległego państwa, ale także dążenie do podporządkowania suwerennego narodu – Ukraińców. Szereg udokumentowanych zbrodni popełnionych przez Federację Rosyjską przeciwko ludności cywilnej Ukrainy świadczy nie tylko o dążeniu do podboju, ale także o próbie fizycznego zniszczenia narodu ukraińskiego. W artykule poruszono problem ludobójstwa narodu ukraińskiego oraz reakcji społeczności międzynarodowej na potępienie agresji Rosji wobec Ukrainy i ludobójstwa Ukraińców. Udowodniono niedopuszczalność rozprzestrzeniania się etnocentryzmu i agresji opartej na cechach etniczno-narodowych w wymiarze globalnym. Przewidziano globalne zmiany w systemie bezpieczeństwa światowego po zakończeniu wojny
Polish press in Poznania towards Jews in the years 1914-1922
No full textWydział HistoriiNiniejsza rozprawa stanowi próbę zrekonstruowania postawy polskiej prasy z Poznańskiego wobec Żydów w latach 1914-1922. W swoich rozważaniach przyjęłam założenie, że w XIX wieku, wskutek oddziaływania specyficznych okoliczności, ukształtował się w Poznańskiem szczególny typ Polaka, reprezentującego szczególny stosunek do Żydów. Podjęte badania przede wszystkim miały odpowiedzieć na pytanie, kim byli dla tutejszych Polaków miejscowi Żydzi. Czy dostrzegano ich zróżnicowanie i czy te różnice wpływały w jakiś sposób na postawy wobec poszczególnych grup? Czy postrzegano ich jako Żydów polskich, niemieckich, Niemców wyznania mojżeszowego albo po prostu Niemców? Czy pisano o nich inaczej niż o Żydach spoza Poznańskiego, zwłaszcza o Żydach z Królestwa Polskiego i Galicji? Czy w omawianym okresie da się zauważyć w prasie jakąkolwiek zmianę stosunku miejscowych Polaków do Żydów? Czy, zgodnie z rozpowszechnianymi w historiografii i publicystyce tezami, Polacy z Poznańskiego nie darzyli Żydów sympatią? Czy niechęć ta dotyczyła stereotypowego wyobrażenia „Żyda zmitologizowanego”, czy również „Żyda rzeczywistego”, konkretnego człowieka. Ważna jest też kwestia stosunku Polaków z Poznańskiego do antysemityzmu. Jednym z istotnych celów mojej pracy jest skonfrontowanie odpowiedzi na powyższe pytania, które znalazłam w literaturze przedmiotu, z tymi, które wyłaniają się z analizy prasy.
This dissertation is an attempt to reconstruct the attitude of the Polish press from Poznania towards Jews in the years 1914-1922. In my considerations, I assumed that in the 19th century, as a result of unique circumstances, a specific type of Pole was formed in Poznania, representing a special attitude towards Jews. My research was primarily intended to answer the question: who the local Jews were to the local Poles. Was their diversity noticed and did it in any way influence attitudes towards individual groups? Were they perceived as Polish Jews, German Jews, Germans of the Mosaic faith or simply Germans? Were they written about differently than Jews from outside Poznania, especially from the Kingdom of Poland and Galicia? Was any change in the attitude of local Poles towards Jews noticeable in the press during the period under discussion? Did the Poles from Poznania have no sympathy for Jews, according to the theses spread in historiography and journalism? Was this reluctance about the stereotypical image of the "mythologized Jew" or also about the "real Jew", a specific person? The issue of the attitude of Poles from Poznania towards anti-Semitism is also important. One of the significant goals of my work is to confront the answers to the above questions, which I found in the literature on the subject, with those that emerge from the analysis of the press
Unleashing the glow: upconverting nanoparticles recharge persistent luminescent materials applications in 3D-printing and optical coding
No full textPersistent luminescence (PersL) materials show long-lasting emission after irradiation with excitation light. Usually, to obtain PersL, excitation with ultraviolet (UV) or visible light is necessary, which limits the use of this phenomenon when the material is in a non-transparent medium for excitation light. A solution to this problem comes from upconverting nanoparticles (UCNPs), which convert near-infrared light, usually not absorbed by such media as polymers or biological tissues, to higher-energetic UV photons, recharging the PersL phosphors. In this article, we report composite materials consisting of PersL phosphor and UCNPs, i.e. SrAl2O4:Eu2+ or ZnGa2O4:Cr3+ and upconverting LiYbF4:Tm3+@LiYF4 core@shell nanoparticles. These materials show dual-emission properties - bright upconversion from near-infrared (NIR at 975 nm) to ultraviolet (UV at 347 nm) and long-lasting PersL in the visible light range. The obtained composite materials present intense, persistent luminescence after the NIR laser excitation. This article proves efficient energy transfer from UCNPs to PersL phosphor and opens new possibilities in the design and synthesis of composite materials. By employing the high-resolution 3D-printing technology, we experimentally confirmed the possibility of multi-modal optical information storage by applying the synthesized materials, developing multi-dimensional microstructured patterns with QR code, letters and first bi-modal, single- and double-layered 8-bit codes based on the combination of PersL and upconversion emission.Narodowe Centrum Nauki, nr projektu UMO- 2021/43/B/ST5/0004
Od Arroyo do Duterte: dwie dekady filipińskiej polityki zagranicznej między USA a Chinami
No full textThis study examines the Philippines’ foreign policy towards the US and China during the period 2001–2021, focusing on how the Philippines navigated its relationships with these two major powers in a changing world order. The research analyzes the evolution of the Philippines’ diplomatic, economic, and security policies in response to China’s rising influence and the US’ strategic priorities in Southeast Asia, spanning from the post-9/11 era through the end of President Rodrigo Duterte’s administration. Through analysis of bilateral agreements, trade data, and diplomatic exchanges, this study addresses key questions: How did the Philippines balance its traditional alliance with the US against growing economic ties with China? What factors influenced the Philippines’ policy shifts between these powers across different presidential administrations? The findings reveal that the Philippines pursued a complex strategy of hedging between the two powers, adjusting its approach based on domestic political changes, economic opportunities, and security considerations, particularly regarding territorial disputes in the East Sea.
Niniejsze badanie analizuje politykę zagraniczną Filipin wobec USA i Chin w latach 2001–2021, skupiając się na tym, w jaki sposób Filipiny kształtowały swoje relacje z tymi dwoma głównymi mocarstwami w zmieniającym się porządku świata. Badanie analizuje ewolucję polityki dyplomatycznej, gospodarczej i bezpieczeństwa Filipin w odpowiedzi na rosnące wpływy Chin strategiczne priorytety USA w Azji Południowo-Wschodniej, od ery po 11 września do końca administracji prezydenta Rodrigo Duterte. Poprzez analizę umów dwustronnych, danych handlowych i wymiany dyplomatycznej, badanie to zajmuje się następującymi kluczowymi pytaniami: W jaki sposób Filipiny zrównoważyły swój tradycyjny sojusz ze Stanami Zjednoczonymi z rosnącymi powiązaniami gospodarczymi z Chinami? Jakie czynniki wpłynęły na zmiany polityki Filipin między tymi mocarstwami w różnych administracjach prezydenckich? Wyniki ujawniają, że Filipiny realizowały złożoną strategię zabezpieczania się między tymi dwoma mocarstwami, dostosowując swoje podejście w oparciu o wewnętrzne zmiany polityczne, możliwości gospodarcze i względy bezpieczeństwa, w szczególności w odniesieniu do sporów terytorialnych na Morzu Wschodnim
Indywidualne strategie publikacyjne: co pokazuje przebieg długich karier w nauce
No full textW prezentowanym studium badamy trwałość przynależności do klas produktywności badawczej na poziomie indywidualnym w ciągu całej kariery akademickiej. Analizujemy przebieg kariery 2326 polskich profesorów tytularnych, uwzględniając ich biografie naukowe i historie publikacyjne. Badamy daty kolejnych awansów naukowych i liczbę publikacji (79 027 artykułów) pomiędzy awansami w ciągu 20-40 lat pracy naukowej w 14 dyscyplinach (nauki ścisłe, techniczne, inżynieryjne, matematyczne i medyczne, czyli w obszarze STEMM). Interesuje nas przemieszczanie się pomiędzy trzema klasami produktywności – najwyższą, przeciętną i najniższą – w trakcie kariery profesorów, od etapu doktoratu do etapu profesury tytularnej. Zastosowaliśmy tutaj unikalne podejście do produktywności: produktywność znormalizowaną do prestiżu czasopisma, w ramach której większą wagę przypisuje się artykułom publikowanym w czasopismach o dużym wpływie na rozwój nauki niż w czasopismach o niskim wpływie, uznając tym samym wysoki stopień stratyfikacji nauki akademickiej pod kątem miejsca publikacji (zasada „publikacja nierówna publikacji”). Nasze wyniki pokazują, że połowa najbardziej produktywnych doktorów kontynuowała pracę jako najbardziej produktywni doktorzy habilitowani, a z kolei połowa najbardziej produktywnych doktorów habilitowanych kontynuowała pracę jako najbardziej produktywni profesorowie tytularni (52,6% i 50,8%). Przechodzenie naukowców od najwyższej do najniższej i od najniższej do najwyższej klasy produktywności występowało w niewielkim stopniu: dotyczyło tylko 100 (4,3%) naukowców. W modelach regresji logistycznej dwoma silnymi czynnikami warunkującymi przynależność do najwyższej klasy produktywności wśród profesorów tytularnych okazały się wysoka produktywność w okresie bycia doktorem i wysoka produktywność w okresie bycia doktorem habilitowanym (zwiększając szanse średnio o 179% i 361%). Ani płeć, ani wiek (biologiczny lub akademicki) nie okazały się statystycznie istotne.MNIS
Milczenie w twórczości Joanny Pollakówny
No full textArtykuł jest omówieniem milczenia jako tematu i chwytu artystycznego w twórczości Joanny Pollakówny. Jego celem jest próba rozpoznania indywidualnego - i w istocie awangardowego, opartego na sygetyzmie - idiolektu poetyckiego autorki tomu Małomówność.. W artykule pokazano wieloaspektowość zjawiska milczenia w utworach przeznaczonych dla czytelnika dorosłego oraz zbadano sposób operowania ciszą i milczeniem w twórczości dla dzieci. Autorki tekstu przedstawiły główne obszary tematyczne objęte przez Pollakównę gestem milczenia oraz wskazały funkcje tego zabiegu w twórczości poetki
Die DDR und literarisch-verlegerische Verflechtungen im europäischen Ostblock
No full textThe article offers an analysis of transnational contacts as they developed in the GDR through cultural exchange within the Eastern Bloc and the international cultural policies of the socialist states. First, the archives of the German Writers Union are used to show how, paradoxically, the processes of transnational coopera- tion that began after 1956 led to a policy of isolation of the GDR. Secondly, it is de- monstrated that the cultural exchange between the GDR and the socialist partners began to recover relatively quickly from the “Kahlschlag Plenum”, which took place in the late 1960 s, and that the rapidly developing interdependencies also resulted in certain innovations in the GDR’s literary scene. Finally, it is shown how the publi- shing cooperation between socialist publishers, which has intensified since the mid- 1970s (through joint multilateral edition projects, transfer of translated literature) may be interpreted as a direct consequence of the Helsinki Final Act (1975).Narodowe Centrum Nauki
NCN, OPUS 2021/43/B/HS2/0010
Bezpieczeństwo budżetu państwa: mechanizmy zarządzania publicznego w Ukrainie
No full textThe article solves the problem of developing the mechanisms of public administration of budgetary security in Ukraine. The aim of this research is to develop a scientific, theoretical, and methodological foundation for managing budget security in public administration, helping to advance Ukraine’s public administration system in this area. The allocation of mechanisms of state management of budgetary security in Ukraine for specific blocks is substantiated: “Framesupporting mechanisms;” “Functional-nodal mechanisms;” “Social support mechanisms.” A model of the integral mechanism of public administration of budgetary security has been formed as a formalised representation of an inseparably united set of various mechanisms of public administration of the latter in a common outline of components. A model of normative provision of state management of budgetary security has been worked out, and the latter has been institutionalised in the context of subjects of direct and indirect guiding action. A hierar chical-coordination mechanism of state management of budgetary security has been built in the context of three types of managerial relations: subordination, coordination, re-ordination. A complex functional-nodal mechanism of public administration of budgetary security with an appropriate outline of components has been formed. A socio-psychological mechanism of state management of budgetary security has been developed in the context of such target instrumental segments: training, retraining, and self-training.
Artykuł porusza problem rozwoju mechanizmów administracji publicznej w zakresie bezpieczeństwa budżetowego na Ukrainie. Celem badania jest opracowanie naukowych, teoretycznych i metodologicznych podstaw zarządzania bezpieczeństwem budżetowym w adminstracji publicznej, co ma na celu usprawnienie systemu administracji publicznej Ukrainy w tym obszarze. Uzasadniono podział mechanizmów zarządzania państwowego bezpieczeństwem budżetowym na Ukrainie na konkretne bloki: “mechanizmy ramowo-wspierające”, “mechanizmy funkcjonalno-węzłowe”, “mechanizmy wsparcia społecznego.” Opracowano model integralnego mechanizmu administracji publicznej w zakresie bezpieczeństwa budżetowego jako sformalizowaną reprezentację nierozłącznie zjednoczonego zestawu różnych mechanizmów administracji publicznej we wspólnej strukturze komponentów. Stworzono model normatywnego zapewnienia zarządzania państwowego bezpieczeństwem budżetowym, który został zinstytucjonalizowany w kontekście podmiotów działania bezpośredniego i pośredniego. Zbudowano hierarchiczno-koordynacyjny mechanizm zarządzania państwowego bezpieczeństwem budżetowym w kontekście trzech typów relacji zarządczych: podporządkowania, koordynacji i re-koordynacji. Opracowano kompleksowy mechanizm funkcjonalno-węzłowy administracji publicznej w zakresie bezpieczeństwa budżetowego z odpowiednim zarysem komponentów. Rozwinięto mechanizm społeczno-psychologiczny zarządzania państwowego bezpieczeństwem budżetowym w kontekście takich segmentów instrumentalnych, jak: szkolenie, przekwalifikowanie, samokształcenie
Negocjacje Serbii z Unią Europejską: Dekada Wyzwań (2014–2024)
No full textThe article analyses Serbia’s EU accession negotiations (2014–2024), focusing on the interplay between domestic politics and foreign policy objectives. Serbia’s pragmatic foreign policy balances EU aspirations with strategic partnerships (Russia, China, US), reflecting its historical context (NonAligned Movement) and the Kosovo issue. Employing a qualitative methodology, including a literature review and 2024 interviews with Serbian political actors (politicians, experts, and public servants) this article discusses challenges in the EU negotiations and the insignificant progress, pointing out the unresolved Kosovo issue as one of the major political obstacles. Despite the Serbian government’s stated priorities, the analysis suggests a disconnect between the rhetoric and actions of both the EU and Serbian political elite. The EU’s commitment to the region is evident (e.g., Western Balkans Growth Plan), but Serbia’s internal challenges and ambivalent stance significantly diminish the likelihood of swift EU accession. This article offers insights into the complexities of Serbia’s EU integration seen from the perspective of domestic political actors.
Artykuł analizuje negocjacje akcesyjne Serbii z UE (2014–2024), koncentrując się na wzajemnym oddziaływaniu polityki wewnętrznej i celów polityki zagranicznej. Pragmatyczna polityka zagraniczna Serbii równoważy aspiracje UE ze strategicznymi partnerstwami (Rosja, Chiny, USA), odzwierciedlając jej kontekst historyczny (Ruch Państw Niezaangażowanych) i kwestię Kosowa. Wykorzystując metodologię jakościową, w tym przegląd literatury i wywiady z serbskimi aktorami politycznymi (politykami, ekspertami i urzędnikami państwowymi), niniejszy artykuł omawia wyzwania w negocjacjach z UE i nieznaczne postępy, wskazując na nierozwiązaną kwestię Kosowa jako jedną z głównych przeszkód politycznych. Pomimo deklarowanych przez serbski rząd priorytetów, analiza sugeruje rozdźwięk między retoryką a działaniami zarówno UE, jak i serbskich elit politycznych. Zaangażowanie UE w regionie jest oczywiste (np. Plan Wzrostu Bałkanów Zachodnich), ale wewnętrzna polityka Serbii i jej ambiwalentne stanowisko znacznie zmniejszają prawdopodobieństwo szybkiego przystąpienia do UE. Niniejszy artykuł oferuje wgląd w złożoność integracji Serbii z UE z perspektywy krajowych aktorów politycznych