26023 research outputs found
Sort by
Dlaczego w nauce dominuje współpraca z mężczyznami: homofilia ze względu na płeć na przykładzie 25 000 naukowców
Zgodnie z zasadą homofilii, „podobieństwo rodzi związki”; co za tym idzie, sieci powiązań osobistych są homogeniczne w odniesieniu do wielu cech socjodemograficznych i indywidualnych (takich jak wiek, pochodzenie etniczne, pochodzenie klasowe, poziom zamożności, poziom wykształcenia czy płeć). Ponieważ nauka w coraz większym stopniu opiera się dzisiaj na współpracy, zasada homofilii może wywierać coraz silniejszy wpływ na karierę akademicką. Coraz większe znaczenie ma, z jaką intensywnością współpracujemy w nauce – i z kim współpracujemy. Współpraca w nauce (a dokładniej wzorce współautorstwa ze względu na płeć) stanowi podatny grunt do przetestowania zasady homofilii. Wzorce współpracy badawczej mężczyzn i kobiet naukowców są konfrontowane w tym artykule za pomocą sześciu zmiennych: wiek biologiczny, stopnie i tytuł naukowy, dyscyplina akademicka, typ współpracy badawczej definiowany przez płeć naukowca, prestiż czasopism i typ instytucji zatrudniającej. Jednostką analizy jest indywidualny naukowiec, a nie pojedynczy artykuł. Kluczowym krokiem metodologicznym jest określenie tego, co nazwaliśmy „indywidualnym portfelem publikacyjnym” (zdefiniowanym dla dekady 2009-2018) dla każdego polskiego naukowca widocznego na arenie międzynarodowej (N = 25 463 naukowców akademickich) z 85 uczelni, zgrupowanych w 27 dyscyplinach, wraz z ich 164 908 krajowymi i międzynarodowymi współautorami, którzy razem napisali 158 743 artykułów indeksowanych przez bazę Scopus. Indywidualny portfel publikacyjny odzwierciedla rozkład zdefiniowanych przez płeć typów współpracy naukowej (współpraca między osobami tej samej płci versus współpraca mieszana) dla każdego naukowca. Punktem wyjścia pracy jest założenie, że powstawanie zespołów w środowisku akademickim, rozumiane jako publikowanie ze współautorami w różnej liczbie i o różnej płci, jest dobrowolne: naukowcy współpracują ze sobą wtedy, gdy uważają, że współpraca jest dla nich lepsza niż publikowanie samodzielne. Utworzone zespoły lub opublikowane artykuły mogą odzwierciedlać „indywidualne upodobania i postrzeganie zwrotu z inwestycji we współpracę, a także koszty koordynacji” (Boschini & Sjögren, 2007, s. 327). Analizujemy tutaj wskaźnik homofilii (czyli wskaźnik współpracy z osobami tej samej płci) na poziomie indywidualnym każdego polskiego naukowca i uogólniamy wyniki z poziomu indywidualnego do poziomu polskiego systemu szkolnictwa wyższego
The concept of consistent interpretation a s used by the Supreme Administrative Court to the provisions on tax on goods and services
Wydział Prawa i AdministracjiU podstaw pracy tkwi założenie, że prawidłowej wykładni przepisów dotyczących podatku od towarów i usług nie można dokonać bez uwzględnienia wykładni unijnych przepisów dotyczących podatku od wartości dodanej. Prowadzi to do powstawania w procesie stosowania prawa podatkowego przez sądy krajowe sytuacji konfliktowych, które muszą być rozstrzygane według jasnych i przejrzystych reguł kolizyjnych. Konflikty te sądy krajowe rozwiązują przy wykorzystaniu wykładni zgodnej. Konieczność uwzględniania prawa unijnego w dokonywaniu wykładni przepisów prawa krajowego doprowadziło do sformułowania szczególnej dyrektywy interpretacyjnej, którą jest zasada wykładni zgodnej z prawem unijnym. Dyrektywa ta oznacza wymóg wyboru spośród dwóch lub większej ilości hipotez interpretacyjnych, tej której rezultat w największym stopniu zgodny jest z prawem europejskim. Zasada wykładni zgodnej została zdefiniowana przez Trybunał Sprawiedliwości, który wymaga by sądy krajowe czyniły wszystko co leży w zakresie ich kompetencji, uwzględniając wszystkie przepisy prawa krajowego i stosując uznane w porządku krajowym metody wykładni, by zapewnić pełną skuteczność dyrektywy i dokonać rozstrzygnięcia zgodnego z realizowanymi przez nią celami. Obowiązek dokonywania wykładni zgodnej ma zastosowanie w tym dziedzinach prawa krajowego, na które oddziałuje prawo unijne. Taka sytuacja zachodzi najczęściej wówczas, gdy normy prawa unijnego powinny być przedmiotem transpozycji do prawa krajowego. Przykładem takich norm prawa unijnego, które wymagają transpozycji do prawa krajowego pozostają normy w zakresie podatku od wartości dodanej, gdzie normy prawa unijnego wynikają z dyrektyw regulujących ten podatek a w szczególności z dyrektywy 112. Przedmiotem pracy jest zbadanie w jaki sposób i z jakim skutkiem NSA realizuje zasadę wykładni zgodnej rozstrzygając sprawy w zakresie krajowego podatku od towarów i usług. W tym celu konieczne było skonstruowanie modelu wykładni zgodnej od strony teoretycznej, a następnie jej odzwierciedlenie w jej praktycznym stosowaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny. Jedną z funkcji wykładni zgodnej jest wyznaczenie etapów procesu stosowania prawa. W tym kontekście konieczne jest rozróżnienie z jednej strony wykładni prawa unijnego i związanej z nią metody wykładni oraz z drugiej – wykładnię prawa krajowego zgodnie z prawem unijnym (wykładnię zgodną sensu stricto). W świetle sformułowanego modelu ta pierwsza (wykładnia prawa unijnego) jest lokowana na etapie ustalenia wzorca wykładni, który podlega wielu szczególnym uwarunkowaniom związanym z wykładnią norm prawa unijnego. W szeroko rozumianym procesie stosowania prawa etap ustalenia wzorca wykładni zgodnej, poprzedza ustalenie czy dana regulacja prawa krajowego podpada pod zakres zastosowania prawa unijnego. Drugi etap wykładni zgodnej to etap wykładni zgodnej (sensu stricto) czyli etap dokonywania wykładni prawa krajowego zgodnie z prawem unijnym. W pracy zbadano realizację obowiązku wykładni zgodnej przez NSA tj. zarówno etap ustalania wzorca wykładni jak i etap wykładni prawa krajowego w toku dokonywania wykładni zgodnej sensu stricto. W pracy podjęto próbę scharakteryzowania wzorca wykładni zgodnej na gruncie unijnego podatku od wartości dodanej, po to, aby sprawdzić, czy wzorzec o takiej samej treści ustalony został również przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wymagało to skierowania uwagi na szereg zasadniczych z punktu widzenia prawa unijnego zagadnień, takich jak uwarunkowania, zasady i metody wykładni prawa unijnego, znaczenie orzecznictwa TS dla ustalenia treści normy prawa unijnego oraz, co pozostaje z tym związane, znaczenie procedury prejudycjalnej dla wykładni prawa unijnego. U podstaw pracy tkwi założenie, że pierwszy etap procesu dokonywania wykładni zgodnej tj. ustalania wzorca wykładni w mniejszym stopniu zależy od praktyki interpretacyjnej sądów administracyjnych niż drugi etap tej wykładni. Jest tak dlatego, że w dokonywaniu wykładni prawa unijnego NSA wykorzystuje dorobek i doświadczenie Trybunału zarówno w zakresie dyrektyw interpretacyjnych, jak i gotowych wyników wykładni prawa unijnego. W dokonywaniu wykładni przepisów w zakresie podatku od wartości dodanej Trybunał Sprawiedliwości szczególną rangę nadał zasadą podatku od wartości dodanej. Dlatego ważne było przedstawienie orzecznictwa TS w zakresie podatku wartości dodanej w ujęciu tych zasad. W pracy ze szczególną uwagą przeanalizowano również krajowy etap procesu wykładni zgodnej, czyli aktywność Naczelnego Sądu Administracyjnego polegającą na stosowaniu metod wykładni w celu sformułowania krajowej decyzji interpretacyjnej zgodnej z treścią wzorca unijnego. W tym zakresie istotne było zagadnienie kryteriów służących do wyłonienia przez sąd odpowiednich metod wykładni prawa krajowego tj. przepisów dotyczących podatku od towarów i usług w odniesieniu do wykładni przepisów unijnych w zakresie podatku od wartości dodanej. Występujące w krajowej kulturze prawnej odrębności w zakresie krajowych przepisów dotyczących podatku od towarów i usług nie dotyczą jednak metod wykładni, bo te są uniwersalne dla całego systemu prawnego, w tym poszczególnych jego gałęzi i dziedzin. Chodzi o specyfikę procesu wykładni spowodowaną przede wszystkim: właściwościami tekstów prawnych, charakterem norm prawnych, cechami konstrukcji prawnych, na których wspierają się określone regulacje, a także nastawieniem i oczekiwaniami wobec rezultatów wykładni. Przejawia się to m.in. w doborze odpowiednich metod wykładni spośród tych uniwersalnych oraz zmiennej częstotliwości używania tych metod. Teza badawcza zakładała, e wykorzystywanie w dokonywaniu wykładni zgodnej orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości wywiera istotny wpływ na wybór metod wykładni, które Naczelny Sąd Administracyjny stosuje w interpretacji przepisów podatku od towarów i usług. Praca miała również dowieść, że stosowanie przez Naczelny Sąd Administracyjny wykładni zgodnej jest powszechnie stosowanym narzędziem pozwalającym uwzględnić zasady orzecznicze Trybunału w zakresie podatku od wartości dodanej i w konsekwencji zapewnić efektywność dyrektywy 112. Badania obejmą swoim zakresem wybrane orzecznictwo Trybunału oraz orzeczenia krajowych sądów administracyjnych, które zapadły po przystąpieniu Polski do Unii Europejskiej, tj. od dnia 1 maja 2004 r. do dnia 31 grudnia 2018 r. (zarówno na gruncie ustawy o VAT z 1993r. jak i ustawy o VAT z 2004r.). Przyjęcie takiego zakresu czasowego badań wynika z założenia, że stan prawny obowiązujący w Polsce od dnia 1 maja 2004 r. winien uwzględniać nie tylko prawo unijne, ale także orzecznictwo Trybunału, które składało się na acquis communautaire. W badaniach przeanalizowano około 300 orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości oraz około 350 orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wynik tych badań pozwolił stwierdzić nie tylko zgodność ustalonego przez Naczelny Sąd Administracyjny wzorca wykładni prawa unijnego z wykładnią, której dokonuje Trybunał Sprawiedliwości, ale również ustalić pewne elementy treści tego wzorca charakterystyczne dla podatku od wartości dodanej. Jeżeli chodzi o drugi etap wykładni zgodnej, to analiza orzecznictwa NSA, pokazała, że Sąd ten nie ogranicza wykładni przepisów krajowych do wykładni językowej, ale szczególną rolę nadaje się wykładni systemowej lub celowościowej.The subject of this PhD dissertation is “The concept of consistent interpretation a s used by the Supreme Administrative Court to the provisions on tax on goods and services.” The dissertation makes an assumption that the provisions on goods and services tax cannot be properly interpreted without considering the EU interpretation of value added tax provisions. When applying tax laws by national court, there may arise conflicting issues which need to be resolved according to clear and transparent conflict-of-law rules. These conflicts are resolved by national courts by referring to the concept of consistent interpretation. The need to consider EU law when interpreting national law provisions has led to the formulation of the specific interpretative directive which is the obligation to interpret national law in conformity with EU law. This directive imposes a requirement to choose from two or more interpretation theses the one whose effect complies with EU law to the greatest degree. The rule of consistent interpretation has been defined by the European Court of Justice, which requires national courts to do all within their competencies, considering all national laws and using methods of interpretation recognised in the national legal order, to ensure the full effectiveness of a directive and to adjudicate in compliance with its aims. The obligation to use consistent interpretation applies to these areas of national law which are influenced by EU law. This situation takes place most frequently when the EU norms should be transposed into national law. One example of such EU norms which require such transposition is the norms on value added tax, where EU norms arise from directives governing this tax, in particular Directive 112. This PhD dissertation aims to examine how and how effectively the Supreme Administrative Court (the SAC) applies the principle of consistent interpretation to cases concerning the national VAT. To achieve this aim a theoretical model of consistent interpretation has been created and then examined how it is practically applied by the Supreme Administrative Court. One of the functions of consistent interpretation is to define the stages of the law application process. In this context, it is necessary to distinguish on one hand the EU interpretation rules and the connected interpretation method, and on the other hand, the national law interpretation rule in conformity with EU law (the consistent interpretation in the strict sense). In light of the model created, the first one (EU law interpretation) is located at the stage of establishing the interpretation model which is subject to many specific conditions related to EU legal norms interpretation. In the broadly understood process of law application, the stage of establishing the consistent interpretation model comes after establishing if a given national law provision falls within the scope of EU law application. The second stage of consistent interpretation is the consistent interpretation in the strict sense, so the interpretation of national law in conformity with EU law. The dissertation examines how the obligation of consistent interpretation is put in effect by the Supreme Administrative Court, that is both the stage of establishing the model and the stage of national law interpretation when using the consistent interpretation in the strict sense. The dissertation tries to characterise the consistent interpretation rule in the area of EU value added tax in order to verify if the same model was established by the SAC. It was necessary to put attention to a number of issues from an EU law perspective, such as conditions, principles and methods of EU law interpretation, the importance of the ECJ case law to establish the content of the EU norm, as well as what remains connected the importance of preliminary rulings in the interpretation of EU law. The basic assumption of the dissertation is that the first stage of consistent interpretation, namely the interpretation model, depends to a lesser degree on the interpretation practice of administrative courts than the second stage of the interpretation process. It stems from the fact that when interpreting EU law, the SAC takes advantage of the ECJ case law and experience both in interpretative directives as well as already issued EU law interpretations. When interpreting VAT provisions the ECJ gave particular importance to the principles of value added tax. Therefore, it was important to present the ECJ case law on VAT according to those rules. The dissertation analyses with particular attention the national stage of consistent interpretation, so the activities of the SAC when using the consistent interpretation model in order to issue a national decision in compliance with the EU model. In this context, what mattered most were the criteria used by the SAC to identify the proper interpretation method of national law, i.e. the provisions on goods and services tax in relation to European provisions on value added tax. The distinctions present in the national legal regime concerning goods and services tax do not refer to the interpretation rules, because these rules are universal for the whole legal system, including its particular branches and areas. It refers to the specific character of the interpretation process caused by: the characteristic features of legal texts, the character of legal norms, the legal construct features on which given provisions are based, as well as the attitude and expectations as to the results of interpretation. It is shown when choosing the interpretation method from those universal ones and a different frequency of their use. The research thesis assumes that the use of the ECJ case law when making consistent interpretation has significant influence on the choice of the interpretation method, which the SAC applies to the provisions of goods and services tax. The dissertation has also intended to prove that the consistent interpretation as used by the SAC is a commonly used tool which allows to consider the principles of adjudication of the ECJ as regards the value added tax and in consequence to ensure the effectiveness of Directive 112. The study covers the ECJ selected case law and rulings of national administrative courts, which were issued after Poland’s accession to the European Union, i.e. since 1 May 2004 till the completion of the dissertation (both under the VAT Act of 1993 and the VAT Act of 2004). This timeframe adopted for this research study results from the assumption that the legislation in force as at 1 May 2004 should consider not only EU law but also the ECJ case law which formed acquis communautaire. For this dissertation the analysis was made of around 300 rulings of the ECJ and 350 rulings of the SAC. The result of this analysis made it possible to prove that the interpretation model applied by the SAC is consistent with the EU law interpretation made by the ECJ but also to establish certain elements of this model as characteristic of the value added tax. As for the second stage of the consistent interpretation, the analysis of the SAC case law has shown that the Court does not limit the interpretation of national law only to the language interpretation, but the particular importance is given to the systemic or teleological (purpose driven) interpretation. In order to increase the effectiveness of the Supreme Administrative Court in realising the consistent interpretation there should be extended cooperation between courts of the Member States which issue rulings on the value added tax. The creation of a specific Internet platform operating directly between judges and judge assistants would help them to search rulings of the ECJ which concern the issues of the proceedings before these courts
Uczelnia badawcza 2.0. Finansowanie, zarządzanie i polityka kadrowa. Raport z badań
Raport pod redakcją Marka Kwieka składa się z 8 raportów cząstkowych: Raport 1. Wiesław Banyś, Finansowanie szkolnictwa wyższego i nauki w Polsce z uwzględnieniem perspektywy międzynarodowej; Raport 2. Dominik Antonowicz, Modele zarządzania uczelniami badawczymi. Analiza europejskich uczelni badawczych; Raport 3. Adam Szot, Polityka kadrowa i jej realizacja w europejskich uczelniach badawczych; Raport 4. Adam Szot, Struktury organizacyjne i administracyjne w uczelniach badawczych; Raport 5. Marek Kwiek, Struktura produkcji naukowej uczelni badawczych w epoce globalizacji nauki; Raport 6. Marek Kwiek, Umiędzynarodowienie uczelni badawczych i ich widzialność w świecie; Raport 7. Marek Kwiek, Produktywność naukowa - uczelnie badawcze i ich kadra akademicka; Raport 8. Dominik Antonowicz, Uczelnie badawcze w rankingach krajowych i międzynarodowych.Publikacja finansowana w w ramach programu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego pod nazwą DIALOG w latach 2019-2021 na podstawie umowy nr 0022/DLG/2019/10
Personal data protection in criminal cases and the range of rights of the data subject in the light of Directive 2016/680 and the act on the protection of personal data processed in connection with the prevention and combating of crime
Przedmiotem niniejszego artykułu jest problematyka ochrony danych osobowych w sprawach karnych w kontekście zakresu uprawnień przysługujących jednostce w świetle dyrektywy 2016/680 oraz ustawy o ochronie danych osobowych przetwarzanych w związku z zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości.
W artykule przedstawiono znaczenie uprawnień osób, których dane dotyczą, dla ochrony danych osobowych w sprawach karnych w świetle podstawowych celów dyrektywy 2016/680. Zasadniczą część artykułu stanowi analiza, której poddano poszczególne uprawnienia statuowane przez dyrektywę 2016/680: prawo dostępu informacji o organie przetwarzającym i warunkach przetwarzania danych, prawo dostępu do danych, prawo do sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania danych, a także środki ochrony prawnej, poprzez porównanie przewidzianego w dyrektywie 2016/680 wzorca z polską regulacją.The subject of the article is an issue of the protection of personal data in criminal cases in the context of the range of rights of the data subject in the light of Directive 2016/680 and the act on the protection of personal data processed in connection with the prevention and combating of crime.
The article presents the relevance of data subjects' rights for the protection of personal data in criminal cases in the light of the fundamental objectives of Directive 2016/680. The main part of the article is an analysis, to which the individual rights established by Directive 2016/680 are subjected: the right of access to information about the processing authority and the conditions of data processing, the right of access to data, the right to rectification, erasure or restriction of data processing, as well as legal remedies, by comparing the model provided by Directive 2016/680 with the Polish regulation
The transfer of ownership of real estate for security taking into account the article 387(1) of the Civil Code
Celem artykułu jest przeanalizowanie instytucji przewłaszczenia nieruchomości na zabezpieczenie oraz nowej regulacji kodeksu cywilnego. Poddano analizie dopuszczalność, formę i konstrukcję umowy. Badanie objęło prawa i obowiązki stron umowy, w szczególności przejście własności i zaspokojenie wierzytelności. Przedstawiono wybrane kontrowersyjne problemy podnoszone w doktrynie i orzecznictwie, m.in. obejście prawa przy przenoszeniu własności. Analizowany jest kształt, cel i skutki nowej regulacji w Kodeksie cywilnym. Opisane zostały przesłanki nieważności umowy wprowadzone nowelizacją.The aim of article is to analyze the institution of the transfer of ownership of immovable property for security and the new provision in the Polish Civil Code. The paper analyses admissibility, form and construction of the contract. Research contains rights and obligations of the parties in particular transfer of ownership and satisfying claims. It also shows selected controversial issues raised in doctrine and judicature, inter alia circumvention of the law when transferring the ownership. New regulation in the Civil Code, its form, aim and effects are also under analysis. The article contains description of grounds for voidness of the contract introduced by the amendment.11103120Zeszyt Prawniczy UA
Arbitrability of disputes in Polish law
Niniejszy artykuł przedstawia zagadnienie zdatności arbitrażowej z perspektywy prawa polskiego. Pojęcie to jest definiowane jako dopuszczalność rozstrzygnięcia danego sporu przez sąd polubowny. W prawie polskim zdatność arbitrażowa jest uregulowana w przepisie art. 1157 Kodeksu postępowania cywilnego, który uległ istotnej nowelizacji we wrześniu 2019 r. Analizie poddano zakres zdatności arbitrażowej w prawie polskim, odnosząc się do kategorii spraw, które mogą zostać rozstrzygnięte w postępowaniu arbitrażowym, jak również do spraw, które nie posiadają zdatności arbitrażowej, a tym samym nie mogą podlegać kognicji sądów polubownych. W artykule odniesiono się również do skutków nowelizacji zakresu zdatności arbitrażowej, a także dokonano jej pozytywnej oceny z perspektywy prawnoporównawczej, wskazując, że pozwoliła ona na doprecyzowanie stosowania kryterium zdatności ugodowej wyłącznie do sporów o prawa niemajątkowe. Podkreślono, że oparcie zdatności arbitrażowej na kryterium zdatności ugodowej, mając na względzie i porównując tę konstrukcję do konstrukcji nieograniczonej zdatności arbitrażowej sporów o charakterze majątkowym, wydaje się nieefektywne z uwagi na nieprecyzyjny kształt pojęcia zdatności ugodowej.This article presents the issue of arbitrability of disputes from the perspective of Polish law. The arbitrability of disputes is defined as the admissibility of submitting a given dispute to an arbitration court. In Polish law, arbitrability of disputes is governed by Article 1157 Code of Civil Procedure, which was significantly amended in September 2019. The scope of arbitrability of disputes in Polish law has been analysed referring to the category of cases that may be resolved in arbitration proceedings, as well as cases which are not capable of arbitration, and therefore cannot be subject to examination by arbitration courts. This article also refers to the effects of the amendment to the provision of Article 1157 of the Code of Civil Procedure and contains a positive assessment of the amendment from a comparative legal perspective, indicating that it made it possible to clarify the application of the conciliation criterion only to disputes over non-pecuniary rights. It was emphasized that basing arbitrability of disputes on the criterion of conciliatory compliance, bearing in mind and comparing this structure to the structure of unlimited arbitrability of property-related disputes, seems ineffective due to the imprecise shape of the concept of conciliation.11279292Zeszyt Prawniczy UA
Wolność i obfitość: dialogiczna filozofia stylu
Książka przedstawia zarys dialogicznej filozofii stylu i składa się z trzech rozdziałów. Rozdział pierwszy, Literatura i styl, wprowadza pojęcie filozofii jako opowieści oraz pojęcie analogii jako kluczowe w dialogice. Według Wiedzy radosnej Nietzschego, styl stanowi całościową i spójną wizję życia – w zgodzie ze sobą i ze światem. Rozdział pierwszy zawiera również omówienie dwóch podstawowych koncepcji stylu w ujęciu Genovy oraz zestawia je z podejściem Sontag w perspektywie dialogicznej. W tym kontekście przedstawione jest także pojęcie uwagi według Weil. Drugi rozdział, Postawa: wolność i elastyczność, postuluje budowanie harmonii z jednej strony ze sobą oraz z innymi według Thibona i Pronzato oraz krótką charakterystykę dwóch podstawowych stylów edukacji. Wyrafinowany i dojrzały styl opiera się na spójności i klarowności. W konsekwencji indywidualność paradoksalnie wyklucza współzawodnictwo. Omawiane są również kwestie spontaniczności, oryginalności oraz improwizacji. W końcowej części rozdziału rozważa się zagadnienie elastyczności w kontekście sztuki życia jako sztuki wojny, gdyż walka o swój styl stanowi największe zwycięstwo. Rozdział trzeci, Obfitość i radość, dotyczy pluralizmu i przedstawia kreatywność z perspektywy dialogicznej ze szczególnym naciskiem na pojęcie „niesprawdzonych możliwości” Freirego. W takim ujęciu trafna ocena wyklucza postawę przywłaszczania stylu. W proponowanej dialogicznej koncepcji stylu kluczowe jest pojęcie obfitości, ponieważ kształtowanie stylu stanowi ważny wkład w mądrość rozumianą jako technologia dobrego życia. W tym rozdziale przedstawiono również przykłady współczesnych zastosowań dialogicznej filozofii stylu.This book presents an outline of the dialogical philosophy of style and it consists of three chapters. The first chapter, Literature and style, introduces the concept of philosophy as a story and presents an analogical approach to dialogue. According to Nietzsche’s The Joyful Wisdom, style constitutes a comprehensive, coherent outlook on life: living in harmony with oneself and the world. Following Genova, the signature and meaning-expressing conception of style are considered in comparison with Sontag’s approach to style from the dialogical point of view. The chapter ends with the concept of style as editing, and in this context I present the notion of attention in the sense employed by Weil. The second chapter, Attitude: Freedom And Flexibility, advocates establishing harmony with both oneself and with others, in accordance with the ideas of Thibon and Pronzato, and briefly examined styles of education. Integrity as a criterion of a refined style is based on the moral dimension. In consequence, coherence and clarity lead to an individual style that paradoxically excludes competition. The issues of spontaneity, originality and improvisation are discussed. The final question of flexibility – within the art of life, which is the art of war – is considered, since a fight for one’s style constitutes the greatest victory. The third chapter, Abundance and Joy, is about pluralism and presents creativity from a dialogical perspective, with special emphasis on Freire’s notion of “untested feasibilities” and on appreciation instead of appropriation. The issue of abundance is crucial to the proposed dialogical concept of style. Style as an important contribution to wisdom as a technology of the good life is discussed, and some examples of contemporary applications of the dialogical philosophy of style are presented
Thermally reversible and irreversible interstrand photocrosslinking of 5-chloro-2′-deoxy-4-thiouridine modified DNA oligonucleotides
W artykule opisano wysoce wydajne międzyniciowe fotozszywanie dupleksu DNA zawierającego 5-chloro-2′-deoksy-4-tiourydynę (ClSdU) w jednej nici, przebiegające w dwuetapowej kaskadzie fotochemicznej, polegające na tworzeniu w pierwszym etapie reakcji odwracalnego termicznie wiązania kowalencyjnego pomiędzy ClSdU i tymidyną w nici docelowej i późniejszą konwersję do stabilnego termicznie fluorescencyjnego międzyniciowego crosslinku. Wyniki te pokazują, że ClSdU ma ogromny potencjał, aby stać się cennym czynnikiem fotosieciującym DNA
Synthesis and analysis at the nanoscale. Biomedical applications of nanotechnology on the example of virus-like particles with a magnetic core and nanoindentation
Wydział ChemiiPraca doktorska pt. „Synteza i analiza w skali nano. Biomedyczne zastosowania nanotechnologii na przykładzie cząstek wirusopodobnych z magnetycznym rdzeniem oraz nanoindentacji.” Przygotowana została na podstawie trzech artykułów naukowych opublikowanych w międzynarodowych czasopismach: „Bioevaluation of superparamagnetic iron oxide nanoparticles (SPIONs) functionalized with dihexadecyl phosphate (DHP)”; „Osteoarthritis Severely Decreases the Elasticity and Hardness of Knee Joint Cartilage: A Nanoindentation Study; „Assembly and Characterization of HBc Derived Virus-like Particles with Magnetic Core”. Przedstawione prace opisują zarówno syntetyczny jak i analityczny aspekt wykorzystania nanomateriałów w biomedycynie.Doctoral thesis entitled "Synthesis and analysis at the nano scale. Biomedical applications of nanotechnology on the example of virus-like particles with a magnetic core and nanoindentation." It was prepared on the basis of three scientific articles published in international journals: "Bioevaluation of superparamagnetic iron oxide nanoparticles (SPIONs) functionalized with dihexadecyl phosphate (DHP)"; "Osteoarthritis Severely Decreases the Elasticity and Hardness of Knee Joint Cartilage: A Nanoindentation Study; "Assembly and Characterization of HBc Derived Virus-like Particles with Magnetic Core". The presented works describe both the synthetic and analytical aspects of the use of nanomaterials in biomedicine
Analiza porównawcza kwestii bezpieczeństwa w nowych mediach społecznościowych w kampanii wyborczej USA-Izrael
This article presents the history of the use of social media in the election campaigns of politicians from the United States and Israel as a modern phenomenon in the current era due to technological changes in the global media. My article answers the research question: is there a difference in the strategy of using Twitter between Netanyahu and Obama, and what is this difference? It should be noted that many articles have dealt with social networks and the political use of social networks, but as far as I know, the topic of comparison and attempt to find differences in political campaigns between two leaders from the United States and Israel has not yet been investigated, and this is the goal of the article, I will focus on presenting data and information examining the allegations appearing in the official Twitter account of former Israeli Prime Minister Netanyahu regarding security issues and the Iranian threat expressed in his Twitter tweets, so that he presents himself as “responsible for Israel and its citizens.” So he constantly presents the issue of national security as a winning card against his opponents in order to win the support of the far right electorate in Israel. Compared to the tweets of Obama the first president of the United States who used social media and especially presidential Twitter to win in support of the American electorate in the 2008 and 2012 presidential elections and to win their economic and social contribution.Artykuł przedstawia historię wykorzystania mediów społecznościowych w kampaniach wyborczych polityków ze Stanów Zjednoczonych i Izraela jako współczesnego zjawiska w obecnej epoce ze względu na zmiany technologiczne w światowych mediach. Artykuł odpowiada na pytanie badawcze: Czy istnieje różnica w strategii korzystania z Twittera między Netanjahu a Obamą i na czym polega ta różnica? Należy zauważyć, że wiele artykułów dotyczyło sieci społecznościowych i politycznego wykorzystania sieci, ale o ile mi wiadomo, temat porównania i próby znalezienia różnic w kampaniach politycznych między dwoma przywódcami ze Stanów Zjednoczonych i Izraela nie został jeszcze zbadany. Celem artykułu, jest przedstawienie danych oraz analiza informacji z oficjalnego konta na Twitterze byłego premiera Izraela Netanjahu dotyczących kwestii bezpieczeństwa i zagrożenia ze strony Iranu wyrażonych w jego tweedach. Przedstawia się on w nich, jako “[…] odpowiedzialny za Izrael i jego obywateli […].” Przedstawia on kwestię bezpieczeństwa narodowego jako wygrywającą kartę przeciwko swoim przeciwnikom, aby zdobyć poparcie skrajnie prawicowego elektoratu w Izraelu. Tweety Obamy, który był pierwszy prezydent Stanów Zjednoczonych, wykorzystującym media społecznościowe, tworzą warstwę porównawczą. Przedstawiono prezydenckiego Twittera, służącego zdobyciu poparcia amerykańskiego elektoratu w wyborach prezydenckich w 2008 i 2012 r. Zwycięstwo zawdzięczał on jednak prezentowaniu treści ekonomicznych i społecznych.32541Przegląd Politologiczn