26023 research outputs found
Sort by
Complexation of uridine-5'-diphosphate sugar derivatives-spectroscopic insights and biological activity
No full textWydział ChemiiCelem pracy było zbadanie procesu kompleksowania cukrowych pochodnych urydyno-5’-difosforanu z biologicznie istotnymi jonami metali bloku d oraz pełna charakterystyka termodynamiczna, spektroskopowa i biologiczna wybranych form kompleksowych. Określono stałe protonacji (logβ) i stałe równowag tworzenia (logKe) dla UDP-GluA, UDP-GlcNAc i UDP-Glc metodą potencjometryczną w ściśle kontrolowanych warunkach oraz sporządzono krzywe dystrybucji form. Przeprowadzono badania układów Cu(II)/UDP-GluA, Cu(II)/UDP-GlcNAc, Co(II)/UDP-GlcNAc, Ni(II)/UDP-GlcNAc, Cu(II)/UDP-Glc, Co(II)/UDP-Glc, Ni(II)/UDP-Glc (stosunki 1:1 i 1:2), identyfikując typy kompleksów, ich trwałość oraz pH dominacji. W kolejnym etapie wykonano analizy spektroskopowe (UV-Vis, EPR, NMR, CD), ustalając skład sfery koordynacyjnej i typy chromoforów. Badania NMR prowadzono we współpracy z IChB PAN w Poznaniu. Wstępne badania biologiczne (Collegium Medicum UMK) przeprowadzono na liniach A549, T2H i SV HUC-1 po 24 i 72 h inkubacji z wybranymi związkami kompleksowymi i ligandami. Oceniono cytotoksyczność otrzymanych kompleksów względem wolnych ligandów. Uzyskane wyniki poszerzają wiedzę o właściwościach kompleksów cukrowych pochodnych urydyno-5’-difosforanu.
The aim of this study was to investigate the complexation process of sugar derivatives of uridine-5′-diphosphate with biologically relevant d-block metal ions and to characterize the resulting complexes thermodynamically, spectroscopically and biologically. Protonation constants (logβ) and equilibrium stability constants (logKe) were determined for UDP-GluA, UDP-GlcNAc, and UDP-Glc under controlled conditions. Distribution curves were plotted to assess species contributions. Potentiometric studies of Cu(II)/UDP-GluA, Cu(II)/UDP-GlcNAc, Co(II)/UDP-GlcNAc, Ni(II)/UDP-GlcNAc, Cu(II)/UDP-Glc, Co(II)/UDP-Glc, Ni(II)/UDP-Glc systems (1:1 and 1:2 ratios) were carried out, identifying the types of complexes, their stability and pH of dominance. In the next step, spectroscopic analyses (UV-Vis, EPR, NMR, CD) were performed, determining the composition of the inner coordination sphere and the types of chromophores. NMR measurements were conducted in collaboration with the Institute of Bioorganic Chemistry, PAN. Preliminary biological studies, carried out in cooperation with Collegium Medicum of NCU in Bydgoszcz, involved A549, T2H, and SV HUC-1 cell lines exposed to selected complex compounds or 24 and 72 hours. Cytotoxicity was assessed in comparison to free ligands. The results expand current knowledge on the properties of uridine-5′-diphosphate sugar derivative complexes
Archaeological rescue research on large infrastructure investments. Practical application of the organizational solutions model
Full text linkWydział ArcheologiiRozprawa została przygotowana w programie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego pn. „Doktorat wdrożeniowy”. Ma on na celu opracowywanie rozwiązań i ich wdrażanie, w celu usprawnienia działalności firm. Projekt opierał się na trójstronnej współpracy pomiędzy autorem, jego pracodawcą i UAM, prowadzącym studia doktoranckie.
Celem pracy była aplikacja rozwiązań organizacyjnych do praktyki, w obszarze archeologicznych badań ratowniczych na dużych inwestycjach budowlanych. Wprowadzenie nowych, systemowych rozwiązań miało usprawnić procesy realizacyjne i budować pozycję rynkową organizacji.
Przygotowanie modelu organizacyjnego na gruncie archeologii możliwe było poprzez odniesienie do teorii nauk o zarządzaniu i jakości oraz inżynierii jakości. Główną tezą rozprawy było rozpoznanie możliwości zaadaptowania powyższych teorii do praktyki archeologicznej. W wyniku analiz opartych o aktualne piśmiennictwo, dostępną dokumentację zamówień publicznych i obowiązujące przepisy, przygotowany został model systemu zarządzania i doskonalenia organizacji świadczącej archeologiczne usługi badawcze. Zawiera on najważniejsze elementy typowych systemów zarządzania jakością projektowanych w organizacjach, z uwzględnieniem jednak specyfiki obszaru archeologii prewencyjnej. Model tworzy mapa procesów zachodzących w trakcie realizacji badań na inwestycjach oraz ich szczegółowa charakterystyka.
System ten będący wytworem pracy, został wdrożony w organizacji biorącej udział w projekcie i testowany w zakresie jego adekwatności, aktualności i funkcjonalności.
The dissertation was prepared as part of the „Implementation Doctorate” program, run by the Minister of Science and Higher Education. Its aim is to develop and implement solutions to improve the operations of companies. The project was based on a three-way collaboration between the author, their employer, and the Adam Mickiewicz University (UAM), which administered the doctoral studies.
The goal of the work was to apply organizational solutions to practice in the field of rescue archaeological excavations on large construction investments. The introduction of new, systemic solutions was intended to streamline implementation processes and build the organization's market position.
The preparation of an organizational model within the field of archaeology was made possible by referencing management and quality theories, as well as quality engineering. The main thesis of the dissertation was to identify the possibilities of adapting the aforementioned theories to archaeological practice. Based on analyses of current literature, available public procurement documentation, and applicable regulations, a model for a management and continuous improvement system for an organization providing archaeological research services was prepared. It includes the most important elements of typical quality management systems designed for organizations, while also taking into account the specifics of preventive archaeology. The model consists of a map of processes occurring during the execution of research on investment projects and their detailed characteristics.
This system, which is the product of this work, was implemented in the participating organization and tested for its adequacy, relevance, and functionality
Биографический, литературный и общественный контекст поэтического творчества Бориса Гребенщикова, Майка Науменко и Виктора Цоя. Восьмидесятые годы ХХ века
Full text linkWydział NeofilologiiRosyjski rock lat 80. XX wieku, powstały w ZSRR, stanowił fenomen kulturowy i artystyczny, będący odpowiedzią na ideologiczne oraz społeczne realia okresu zastoju. Twórcy, tacy jak Boris Grebienszczikow, Mike Naumienko i Wiktor Coj, zainicjowali nurt poezji rockowej, który przekazywał idee indywidualizmu, buntu oraz sprzeciwu wobec konformizmu. Muzyka ta, oparta na zachodnich inspiracjach, poprzez osobiste teksty zyskała wyjątkowy, uniwersalny wymiar ekspresji. Praca analizuje ewolucję rosyjskiego rocka (rozdział 1), w tym jego przejście od subkultury do kontrkultury i relacje z rosyjską tradycją literacką. W kolejnych rozdziałach omawiane są biograficzne mity tworzone wokół tych postaci (rozdział 2), ich liryczne ujęcie miłości jako motywu literackiego (rozdział 3) oraz znaczenie alkoholu jako symbolu w ich poezji (rozdział 4). Analiza opiera się na bogatym materiale źródłowym, w tym na pracach wybitnych rosyjskich i polskich badaczy, opracowaniach krytycznych oraz wywiadach z artystami. Autorzy, liderzy Leningradzkiej Szkoły Rocka, przyczynili się do formowania nowej świadomości pokolenia i pozostają ikonami rosyjskiej kultury, a ich teksty nadal rezonują ze współczesnymi odbiorcami, którzy znajdują w nich zarówno głos buntu, jak i ponadczasowe idee.
Russian rock of the 1980s, which emerged in the USSR, was a cultural and artistic phenomenon that responded to the ideological and social realities of the stagnation period. Artists such as Boris Grebenshchikov, Mike Naumenko and Viktor Tsoi initiated a trend of rock poetry that conveyed ideas of individualism, rebellion and opposition to conformity. This music, based on Western inspirations, gained a unique, universal dimension of expression through personal lyrics. The work analyses the evolution of Russian rock (Chapter 1), including its transition from subculture to counterculture and its relationship with the Russian literary tradition. Subsequent chapters discuss the biographical myths created around these figures (Chapter 2), their lyrical portrayal of love as a literary motif (Chapter 3) and the significance of alcohol as a symbol in their poetry (Chapter 4). The analysis is based on rich source material, including works by prominent Russian and Polish researchers, critical reviews and interviews with the artists. The authors, leaders of the Leningrad Rock School, contributed to shaping a new consciousness of their generation and remain icons of Russian culture. Their lyrics continue to resonate with contemporary audiences, who find in them both a voice of rebellion and timeless ideas.
Русский рок 80-х годов XX века, возникший в СССР, представлял собой культурный и художественный феномен, ставший ответом на идеологические и социальные реалии периода застоя. Такие творцы, как Борис Гребенщиков, Майк Науменко и Виктор Цой, положили начало направлению рок-поэзии, которое передавало идеи индивидуализма, бунта и противостояния конформизму. Эта музыка, основанная на западных вдохновениях, благодаря личным текстам приобрела уникальное, универсальное измерение экспрессии. Работа анализирует эволюцию русского рока (глава 1), включая его переход от субкультуры к контркультуре и отношения с русской литературной традицией. В последующих главах рассматриваются биографические мифы, созданные вокруг этих фигур (глава 2), их лирическое изображение любви как литературного мотива (глава 3) и значение алкоголя как символа в их поэзии (глава 4). Анализ основан на богатом источниковом материале, включая работы выдающихся российских и польских исследователей, критические обзоры и интервью с артистами. Авторы, лидеры Ленинградской рок-школы, способствовали формированию нового сознания поколения и остаются иконами русской культуры, а их тексты по-прежнему резонируют с современными слушателями, которые находят в них как голос протеста, так и вневременные идеи
Animals We Eat and Animals We Care for: Hegel’s Ambiguous Notion of the Animal as Soul
Full text linkThere is a fundamental contradiction in most people’s behaviour towards animals. On certain occasions, we pet, nurture, name and even talk to them. On other occasions, we put up with or even endorse slaughtering and eating them. While this contradiction takes on a particular shape in times of modern slaughterhouses, petting zoos and pet culture, the contradiction itself is not modern at all. The ancient Chinese Confucian classic Mencius already speaks of the noble person who cultivates compassion while staying out of the kitchen (where animals are butchered). Modern philosophy begins with Descartes’ firm proposal of the animal machine, that is, of animal life as natural automaton or mechanism. By contrast, Hegel conceives of the animal as soul and the highest articulation of self-determination in nature. Yet Hegel’s position is ambiguous: he provides everything one needs to acknowledge animal subjectivity but does not propose any dignity of the animal. Drawing mostly from the Science of Logic and the Philosophy of Nature along with his discussion of Descartes in the Lectures on the History of Philosophy, I examine Hegel’s account of animal subjectivity. I conclude by pondering why Hegel, nevertheless, does not attribute any dignity to the animal
II Ogólnopolska Konferencja Naukowa "Świat w dobie polikryzysu", Poznań, 6 marca 2025 r.
Full text linkW dniu 6 marca 2025 r. w budynku Wydziału Nauk Politycznych i Dziennikarstwa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz równolegle w formule hybrydowej, odbyła się II Ogólnopolska Konferencja Naukowa „Świat w dobie polikryzysu: Druga kadencja Donalda Trumpa jako globalne wyzwanie”. Wydarzenie zostało zorganizowane z ramienia WNPiD UAM poprzez działające na nim organizacje studenckie: Koło Naukowe Bezpieczeństwa i Obronności, Koło Naukowe Historii Najnowszej, Koło Naukowe Marketingu Politycznego, a także przez Stowarzyszenie Forum Młodych Dyplomatów
Attitudes towards Medically Assisted Reproduction among Students in Three Euro-Mediterranean Countries
Full text linkHuman reproduction has traditionally been an important issue in medical ethics. Advances in medical technology and the development of medically assisted reproduction (MAR) procedures are creating new bioethical dilemmas. This study is based on a quantitative approach using the survey method on a convenience sample of students (N=1097) from five universities from four fields of study – Medicine, Law, Theology and Philosophy – in Croatia, Greece and Italy. The aim of this study was to investigate students’ attitudes towards various aspects of medically assisted reproduction. Three hypotheses were tested using t-tests and ANOVA to examine differences in attitudes based on variables such as country, field of study, gender, year of study, religiosity, political orientation, financial status and size of their place of residence. Despite sharing a common Mediterranean cultural heritage, students from Italy showed a greater disapproval of MAR, but due to the small effect size, this difference should be interpreted with caution and the hypothesis could not be fully confirmed. In addition, Theology students had statistically significantly more negative attitudes toward MAR. Regarding differences in students’ socio-demographic characteristics, women, older students, individuals who are not religious and those who are politically left-oriented tended to have more liberal attitudes toward MAR. The results enable further reflection on the concept of Mediterranean Bioethics. These findings highlight how disciplinary background and religiosity shape ethical attitudes toward MAR within the Mediterranean context
Law. Judge. Justice. Essays on judicial power
No full textIm silniejsza staje się konieczność realizacji zasady demokratycznego państwa prawnego, tym bardziej zwracać trzeba uwagę na to, jakie powinny być relacje między sędziowską niezawisłością a respektowaniem praw i wolności człowieka. Kompetentni, niezawiśli i bezstronni sędziowie to warunek sine qua non tego, by sądy mogły skutecznie spełniać funkcję strażnika konstytucji i demokratycznego państwa prawa. Wymiar sprawiedliwości uzależniony jest zarówno od tego, jaka jest treść prawa, jak i od postawy sędziego, a ta podlega wpływom określonej kultury prawnej oraz sposobom wartościowania przyjmowanym i aprobowanym w społeczności sędziowskiej. Sędziowie stanowią wyjątkową grupę zawodową, ponieważ jest ona powołana do decydowania o najistotniejszych ludzkich sprawach. I właśnie dlatego każdy, kto staje przed sędzią, musi być przekonany, że reprezentuje on nie tylko najwyższy kunszt prawniczy, ale także najwyższe standardy etyczne. Tym zasadniczym problemom i ich wzajemnym uwarunkowaniom poświęcona jest książka.
The stronger the need to implement the principles of a democratic state of law, the more attention must be paid to what the relationship between judicial independence and respect for human rights and freedoms should be. Competent, independent and impartial judges are the sine qua non for the courts to effectively fulfil their function as custodians of the Constitution and the democratic state of law. The administration of justice depends not only on what the content of the law is, but also on the attitude of the judge, and this attitude is subject to the influence of a given legal culture, as well as the ways of evaluating that are adopted and approved within the judicial community. Judges constitute a unique professional group, due to their being called upon to adjudicate the most crucial human issues. It is precisely for this reason that anyone who stands before a judge must be convinced that he or she represents not only the highest legal artistry, but also the highest ethical standards. These fundamental problems and their interrelationships are the subject of this book
The Last Wave of Democracy? Contemporary Concept of Deconsolidation of Democracy and Its Critiques
No full textArtykuł weryfikuje prawdziwość tezy o zachodzącym procesie dekonsolidacji demokracji, polegającym na osłabieniu wartości demokratycznych w ugruntowanych demokracjach Zachodu. Celem jest zbadanie, czy proces ten stanowi trwały trend, czy jedynie przejściowy spadek zaufania do demokracji. Postawione pytania badawcze obejmują pytania o sam fakt zaistnienia dekonsolidacji oraz spełnienie wymogu realizmu politycznego. Praca analizuje argumenty krytyków, jak i przeciwników koncepcji dekonsolidacji demokracji. Analiza rozpoczyna się od przeglądu teorii konsolidacji demokracji, uwzględniając jej rozwój i historyczne podstawy. W oparciu o współczesne badania, m.in. Foi i Mounka, artykuł bada argumenty o spadającym poparciu dla demokracji wśród młodszych generacji. Wykorzystując dane empiryczne, takie jak badania World Values Survey, omówiono postawy obywateli wobec demokracji. Wyniki wskazują, że choć młodsze pokolenia wykazują sceptycyzm wobec tradycyjnych wartości demokratycznych, nie oznacza to całkowitego odrzucenia demokracji, lecz reinterpretację jej ram znaczeniowych. Krytycy dekonsolidacji podkreślają rolę zmian pokoleniowych, redefinicji demokracji i wpływ czynników społeczno-ekonomicznych. Wnioski sugerują, że dekonsolidacja, choć ukazuje istotne wyzwania, wymaga złożonej analizy, tym bardziej, że jej definicja demokracji odnosi się do perspektywy idealistycznej niemającej odzwierciedlenia w rzeczywistości społeczno-politycznej. Jednym z podstawowych postulatów jest zmiana charakteru badań i uwzględnienia intelektualnego kontekstu demokracji.
The article examines the validity of the thesis regarding the ongoing process of democratic deconsolidation, a phenomenon characterized by the weakening of democratic values in established Western democracies. It seeks to understand whether this represents a systemic shift or a temporary decline in public confidence in democratic ideals. The research questions include: is the deconsolidation of democracy a lasting trend or a transient challenge, and also what are the critiques and counterarguments to the concept of deconsolidation? The analysis begins with a review of democratic consolidation as a theoretical construct, highlighting its evolution and historical underpinnings. Drawing on contemporary critiques, the paper analyses key arguments from proponents like Foa and Mounk, who suggest a growing detachment from democracy among younger generations. The methodology involves reviewing empirical data from sources like the World Values Survey to assess public attitudes toward democracy. Key findings indicate that while younger generations express scepticism toward traditional democratic values, this may not uniformly signify a rejection of democracy itself but rather a revaluation of its frameworks. Furthermore, the critique of deconsolidation emphasizes generational shifts, evolving definitions of democracy, and the role of socio-economic factors. The conclusions suggest that deconsolidation, although highlighting significant challenges, re quires a nuanced analysis, especially as its definition of democracy relates to an idealistic perspective not reflected in socio-political realities
The Rational Voter as a Model Voter: A Methodological Sketch
No full textPrzedmiotem niniejszego artykułu jest model wyborcy racjonalnego zaproponowany przez Anthony’ego Downsa w An Economic Theory of Democracy (1957). Zgodnie z ujęciem mode lowym Downsa wyborca racjonalny to „maksymalizator” użyteczności oczekiwanej, zorientowany na cele polityczne i ekonomiczne oraz kierujący się wąsko (ekonomicznie) pojętym interesem własnym. Wyborca racjonalny jest więc konstruktem teoretycznym, który reprezentuje wyborców rzeczywistych jedynie w pewnych aspektach. Prostota i daleko idąca kontrfaktyczność modelu stały się przedmiotem licznych dyskusji, w których podnoszone są zarówno argumenty teoretyczne, jak i empiryczne. Krytycy zwracają przede wszystkim uwagę na nierealistyczność założeń psychologicznych modelu oraz jego niską moc eksplanacyjną i predykcyjną. W artykule przyjmuję odmienną optykę. Moim celem jest analiza wyborcy racjonalnego jako wyborcy modelowego. Koncentruję się więc na metodologicznych aspektach powstawania modelowej postaci wyborcy racjonalnego i na roli, jaką postać ta odgrywa w teoretycznych badaniach partycypacji wyborczej. Omawiam główne cechy metodologii budowy modelu oraz konsekwencje poznawcze jej użycia. Przeprowadzona przeze mnie analiza pozwala formułować ostrożne wnioski dotyczące nie tylko budowy teorii w politologii, ale także międzydyscyplinarnych podobieństw metodologicznych.
The subject of this article is the model of the rational voter proposed by Anthony Downs in An Economic Theory of Democracy (1957). According to Downs’ model, the rational voter is an “expected utility maximiser,” oriented toward political and economic goals and guided by a narrowly (economi cally) defined self-interest. The rational voter is thus a theoretical construct that represents real voters only in certain aspects. The simplicity and significant counterfactuality of the model have been the subject of much debate, involving both theoretical and empirical arguments. Critics mainly point to the model’s unrealistic psychological assumptions and its low explanatory and predictive power. In this paper, I take a different perspective, aiming to analyse the rational voter as a model voter. Therefore, I focus on the methodological aspects of constructing the rational voter model and the role this model plays in theoretical studies of electoral participation. I discuss the main features of the methodology of model construction and the epistemic consequences of its use. My analysis allows me to draw cautious conclusions not only about the construction of theories in political science but also about methodological similarities across disciplines
Evolution of the Concept of Nation in Hungarian Politics after 1989
No full textEwolucja węgierskiej koncepcji narodu jest naznaczona stopniowym przejściem od luźnej tożsamości politycznej i kulturowej, skupionej wokół monarchii i państwa, do bardziej etnicznie zdefiniowanej i językowo naznaczonej koncepcji narodu. W szczególności wiek XIX i XX odegrały kluczową rolę w definiowaniu węgierskiego nacjonalizmu, ze znacznym naciskiem na język węgierski, integralność terytorialną i suwerenność narodową. Obecnie naród węgierski jest definiowany zarówno przez silne poczucie ciągłości historycznej, jak i zaangażowanie w określony zestaw wartości kulturowych i politycznych, ale napięcie między nacjonalizmem a integracją europejską nadal kształtuje jego ewoluującą tożsamość. Rząd Orbána, szczególnie po 2010 r., opowiadał się za wizją „chrześcijańskich Węgier”, rozwijał kontakty z mniejszością węgierską w krajach sąsiednich i podkreślał zachowanie narodowych wartości i kultury w kontekście europejskim. Podczas gdy Orbán, pragmatycznie popiera członkostwo w UE, jego rząd jednocześnie krytykował instytucje UE za to, co określano jako nadmierne wkraczanie w wewnętrzne sprawy Węgier.
The evolution of the Hungarian conception of nation is marked by a gradual shift from a loose political and cultural identity, centred around monarchy and state, to a more ethnically defined and linguistically marked conception of nation. In particular, the 19th and 20th centuries played a key role in defining Hungarian nationalism, with a significant emphasis on the Hungarian language, territorial integrity and national sovereignty. The aim of this article is to analyse how the concept of nation has been shaped and evolved in Hungary after the political transition, since 1989. The analysis focuses on comparisons of politicians’ statements and legal acts influencing the formation of the concept of nation. The focus is on the emergence and characteristics of a new vision of the Hungarian nation at a crucial moment in Hungary’s regaining of sovereignty and pursuit of integration with the European Union, as well as in the unique situation of the Hungarian nation (a large Hungarian minority of approximately 5 million and a diaspora in European countries). Furthermore, the aim of the analysis is to try to find an answer who to the Hungarian nation in the circumstances of the breakdown of national unity in 1920 as a result of the Treaty of Trianon. It is also an attempt to present how national politics and national discourse changed not in Hungary after 1989. The subject has already been taken up many times by Hungarian researchers, but it is little known in Poland. We will also try to answer the question of what conception of the nation was tried to adopt in Hungary after the political transformation