26023 research outputs found
Sort by
Russia’s aggression against Ukraine and the prospects for its accession to the Euro-Atlantic structures
No full textJak pokazuje tytuł, celem artykułu jest agresja Rosji na Ukrainę w dniu 24 lutego 2022 roku oraz analiza jej przyczyn oraz ukazanie perspektyw dla członkostwa Ukrainy w strukturach euroatlantyckich, czyli w Unii Europejskiej i NATO. Niewypowiedziana wojna Rosji z Ukrainą trwa de facto od 2014 roku, czyli od bezprawnego przyłączenia (aneksji) Półwyspu Krymskiego do Federacji Rosyjskiej. Od tego momentu, a faktycznie już od 2008 roku, tzn. od agresji Rosji na Gruzję, Zachód na czele z USA obiecuje Ukrainie członkostwo w NATO i Unii Europejskiej, ale do dnia dzisiejszego nie rozpoczęto formalnych negocjacji w tym celu. Autor w artykule tym próbuje odpowiedzieć na pytania, dlaczego tak się dzieje i czy agresja Rosji na Ukrainę stanie się akceleratorem jej członkostwa w strukturach euroatlantyckich? Tezą główną jest tutaj konstatacja, że agresja Rosji na Ukrainę tylko w ograniczonym stopniu wpłynie na proces jej akcesji do NATO i Unii Europejskiej. Natomiast proces ten z pewnością przyspieszy dopiero zakończenie wojny, zwłaszcza zwycięstwo Ukrainy i klęska Rosji.
As the title suggests, the article aims to analyse Russia’s aggression against Ukraine on 24 February 2022 and its causes, as well as to show the prospects for Ukraine’s membership in the Euro-Atlantic structures, i.e. the European Union and NATO. The undeclared war between Russia and Ukraine has been fought de facto since 2014, i.e. since the Russian Federation illegally annexed the Crimean Peninsula. Since then, or actually even since 2008, i.e. since
Russia’s aggression against Georgia, the West led by the USA has been promising Ukraine membership in NATO and the European Union; however, formal negotiations to achieve this goal have not been opened yet. In the article, the author tries to answer the questions why this is happening and whether Russia’s aggression against Ukraine will become an accelerator of its membership in the Euro-Atlantic structures. The main thesis is that Russia’s aggression against
Ukraine will only have a limited impact on its accession to NATO and the European Union. However, the process will certainly speed up after the war ends, especially when Ukraine wins the war and Russia suffers a defeat
Catalytic activity of cobalt(II) pincer complexes containing PNP-type ligands in silylation reactions of alkynes and carbonyl compounds
No full textWydział ChemiiCelem naukowym niniejszej rozprawy doktorskiej pt. „Aktywność katalityczna pincerowych kompleksów kobaltu(II) z ligandami typu PNP w reakcjach sililowania alkinów i związków karbonylowych” było opracowanie nowych, efektywnych, wydajnych i selektywnych szlaków syntetycznych prowadzących do otrzymania cennych związków organicznych i krzemoorganicznych, z wykorzystaniem tanich i łatwo dostępnych związków koordynacyjnych kobaltu o dużej aktywności katalitycznej. Zaproponowane strategie wykorzystują 1° i 2° silany zarówno jako reagenty oraz efektywne aktywatory pre-katalizatorów kobaltowych, pozwalając na wyeliminowanie dodatkowych zasad lub borowodorków metali, powszechnie wykorzystywanych do aktywacji podobnych kompleksów. Dodatkowo zaprezentowano możliwe mechanizmy w badanych procesach katalitycznych, a także dokładnie scharakteryzowano wszystkie otrzymane produkty za pomocą technik spektroskopowych. Niniejsza praca doktorska opisuje preparatykę niesymetrycznych bis(sililo)acetylenów, symetrycznych i niesymetrycznych trisililo-bis(acetylenów), (E)-winylosilanów, wicynalnych disililoalkenów, eterów sililowych oraz drugorzędowych alkoholi, w wyniku procesów dehydrogenującego sililowania lub hydrosililowania układów nienasyconych węgiel-węgiel i węgiel-tlen, w których rolę pre-katalizatorów odgrywają pincerowe kompleksy kobaltu(II) z ligandami typu PNP. Uzyskane wyniki przedstawiono w postaci trzech publikacji naukowych.
The scientific aim of this doctoral dissertation, entitled “Catalytic activity of cobalt(II) pincer complexes containing PNP-type ligands in silylation reactions of alkynes and carbonyl compounds” was the development of novel, effective, efficient and selective synthetic pathways leading to the valuable organic and organosilicon compounds, using cheap and readily available cobalt coordination compounds with high catalytic activity. The designed strategies utilize 1° and 2° silanes as simultaneous reactants and effective activators of cobalt pre-catalysts, eliminating the employment of additional bases or metal borohydrides commonly used to activate similar complexes. In addition, the plausible mechanisms in the studied catalytic processes were also presented, and all of the obtained products were accurately analyzed by using spectroscopic techniques. This doctoral dissertation describes the synthesis of unsymmetrical bis(silyl)acetylenes, symmetrical and unsymmetrical trisilyl-bis(acetylenes), (E)-vinylsilanes, vicinal disilylalkenes, silyl ethers, and secondary alcohols, as a result of dehydrogenative silylation and hydrosilylation of carbon-carbon or carbon-oxygen unsaturated systems, in cobalt(II) pincer complexes with PNP-type ligands act as pre-catalysts. The achieved results are subsequently described in three publications.Projektu badawczy dofinansowany przez Narodowe Centrum Nauki w ramach programu PRELUDIUM (UMO- UMO-2019/35/N/ST4/01373) oraz OPUS (UMO-2018/30/E/ST5/00045), a także Narodowe Centrum Badań i Rozwoju w ramach projektu POWR.03.02.00-00-I020/17
In the footsteps of Oskar Kolberg. Borderlands and metamorphoses of cultures and genres in Polish writings
No full textWydział Filologii Polskiej i KlasycznejPraca składa się z cyklu artykułów, w którym zajmuję się tekstami o zróżnicowanej formie przekazu (druk, rękopis, formy słowno-muzyczne i słowno-obrazowe). Ramę prezentowanych tu analiz stanowi dorobek Oskara Kolberga. Całość, obudowana Wstępem i Zakończeniem składa się z trzech części. Pierwszą i najobszerniejszą z nich jest rozdział poświęcony relacji oralności i piśmienności, a także warsztatowi Oskara Kolberga podczas prac terenowych i gabinetowych nad kujawskimi bajkami ludowymi. Kolejna część prezentowanego cyklu poświęcona jest tropom apokryficznym i religijności ludowej na przykładzie różnorodnych tekstów o dwóch świętych – Dyzmasie i Annie. Ostatni rozdział prezentuje dwie analizy interdyscyplinarne, wkraczające na grunt relacji tekstów folkloru z muzyką i obrazem na przykładzie kantaty i komiksu. W pracy odnoszę się do materiału pochodzącego z folkloru i ze zróżnicowanych obiegów piśmienniczych. Posługując się materiałem zebranym na podstawie szerokiej kwerendy, wybieram z niego określone wątki, starając się włączać je w szersze konteksty badawcze.
The work consists of a series of articles in which I address texts that have various forms of communication (print, manuscript, verbal-musical and verbal-image forms). The framework of the analyzes presented here is the work of Oskar Kolberg. Surrounded by the Introduction and the Conclusion, the work consists of three parts. The first and the most extensive of them is the chapter devoted to the relationship between orality and literacy, as well as Oskar Kolberg's way of working during field and office work on folk tales from Kuyavia. The next part of the presented cycle is devoted to apocryphal tropes and folk religiosity, in which you can see texts about two saints - Dismas and Anna. The last chapter presents two interdisciplinary analyses, entering into the field of the relationship between folklore texts, music and images, on example of cantata and comics. In my work, I refer to material from folklore and various literary circulations. Using the material collected on the basis of a broad query, I select specific themes from it, trying to include them in broader research contexts
Mentalne odrodzenie Ukrainy: obcy wśród przyjaciół?
No full textThe authors of the study analyze the problem of the mental revival of Ukrainians in the post-war period, as well as consequences of the division of society into the categories of “friends” and “strangers”. The authors distinguish three stages in which the Ukrainian society distanced itself from Soviet political system values in the transition from homo soveticus to the modern Ukrainian political mentality: political distillation, sublimation and calcination. Two waves of internal migrants in independent Ukraine have been identified: the first in 2014–2015, and the second and after February 24, 2022. The study focuses on the profession as an indicator for the level of political awareness among citizens. It is noted that since the beginning of the hybrid war, there has been a division of Ukrainian society into those who left and those who remained to live under occupation. The attention is also paid to the importance of understanding the motivation and behavior of these people, as well as reasons for making decisions in favor of or against cooperation with the occupants. The issue of potential and existing manifestations of collaboration in the occupied territories is analyzed. By using the “triangle of power and relations by Stephen Karpman”, the article examines general sentiments of Ukrainians on the division of their society into “friends” (“heroes”) and “strangers” (“traitors”) during military operations in Ukraine. The authors analyze communication and behavior types of citizens within three models: “victim”, “traitor” and “hero”. The study indicates that citizens who were and were not in the occupied territory are wary of each other; several scenarios of relations between them are identified. The first is acceptance as “friends”, a manifestation of compassion, a tolerant attitude, and willingness to help the “victim”. Another scenario is non-acceptance by the community, assignment to the category of “stranger”, and tense and suspicious attitude towards the “traitor”. The authors note that, in the post-war period, another division of society is likely to be observed, but not on the basis of the language or territory, but on the actual place of residence of citizens (in territories occupied or controlled by Ukraine) during hostilities.
W publikacji autorzy podejmują problem mentalnego odrodzenia Ukraińców w okresie powojennym, a także konsekwencje podziału społeczeństwa na kategorie „przyjaciół” i „obcych”. Zaproponowano trzy etapy oddalania się społeczeństwa ukraińskiego od wartości systemu politycznego typu sowieckiego, a zatem w procesie przechodzenia od homo soveticus do współczesnej ukraińskiej mentalności politycznej: destylację polityczną, sublimację i kalcynację. Zidentyfikowano dwie fale migrantów wewnętrznych w niepodległej Ukrainie: pierwszą w latach 2014–2015 oraz drugą – po 24 lutego 2022 r. Zwrócono także uwagę na zawód jako wskaźnik poziomu kształtowania się świadomości politycznej obywateli. Podkreślono, że od początku wojny hybrydowej w społeczeństwie ukraińskim istnieje podział na tych, którzy wyjechali i tych, którzy pozostali, by żyć pod okupacją (w odniesieniu do terenów czasowo okupowanych). Pochylono się nad motywacjami tychże zachowań oraz przesłankami stojącymi za decyzjami o podejmowaniu lub odmowie współpracy z władzami okupacyjnymi. Opisano problem obecnych oraz potencjalnych przejawów kolaboracji na terenach okupowanych. W celu analizy podziału społeczeństwa ukraińskiego podczas działań wojennych – na „przyjaciół” („bohaterów”) i „obcych” („zdrajców”) – wykorzystano mechanizm zwany trójkątem dramatycznym Stephena Karpmana. Autorzy rozważają typy komunikacyjne i zachowania obywateli w ramach trzech modeli: „ofiary”, „zdrajcy” i „bohatera”. W wyniku badań wykazano, że istnieje nieufność między obywatelami, którzy byli, a tymi, którzy nie byli na okupowanych terytoriach. W związku z tym, możliwych jest kilka scenariuszy dalszych relacji między nimi. Jednym jest akceptacja jako „przyjaciół”, przejaw współczucia, tolerancyjna postawa i chęć pomocy „ofierze”. Innym – brak akceptacji ze strony społeczeństwa, identyfikacja z kategorią „obcego”, napięty i podejrzliwy stosunek do „zdrajcy”. Autorzy konkludują, iż w okresie powojennym można spodziewać się kolejnego podziału społeczeństwa, ale nie ze względu na język czy miejsce aktualnego zamieszkania, ale ze względu na miejsce zamieszkania obywateli w czasie działań wojennych: na terenach okupowanych lub kontrolowanych przez Ukrainę
Mesoporous silicas containing Brønsted and/or Lewis acid sites dedicated for catalytic oxidative desulfurization
No full textWydział ChemiiPrzedłożona praca doktorska dotyczy projektowania i syntezy materiałów, które można wykorzystać w procesie katalitycznego utleniającego odsiarczania (ODS) w celu pozyskiwania paliw o małej zawartości siarki. W ramach przedłożonej pracy doktorskiej wnikliwie badano nowe heterogeniczne katalizatory procesów odsiarczania. Katalizatory otrzymywano z wykorzystaniem mezoporowatych krzemionek typu SBA-15 i MCF jako nośników. W tym celu zastosowano kilka różnych metod modyfikacji: i) wprowadzenie (3-sulfonopropylo)trihydroksysilanu (TPS) na powierzchnię SBA-15 i MCF; ii) funkcjonalizację materiału SBA-15 poprzez wprowadzenie TPS (centra kwasowe typu Brønsteda) oraz wanadu (centra typu redoks); iii) wprowadzenie TPS (centra kwasowe typu Brønsteda) i heptamolibdenianu amonu (centra kwasowe typu Lewisa) na powierzchnię MCF; iv) funkcjonalizację sililowanego i niesililowanego nośnika SBA-15 poprzez wprowadzenie (3-merkaptopropylo)trihydroksysilanu (MPTMS), TPS i heptamolibdenianu amonu. W celu identyfikacji struktury oraz składu otrzymanych katalizatorów zastosowano różne techniki analityczne, takie jak: niskotemperaturowa adsorpcja/desorpcja N2, XRD, analiza elementarna, ICP-OES, XPS, UV-Vis, FTIR + adsorpcja pirydyny, pomiar kątów zwilżenia. Aktywność katalityczną badano w procesie utleniającego odsiarczania stosując mieszaninę dibenzotiofenu (DBT) i n-dodekanu oraz nadtlenku wodoru (30 % wag.) jako utleniacza. Przeprowadzone badania aktywności katalitycznej otrzymanych materiałów w procesie utleniania dibenzotiofenu potwierdziły, iż SBA-15 oraz MCF są dobrymi nośnikami dla różnych faz aktywnych wykorzystanych w ramach przedstawionej pracy doktorskiej. Potwierdzono również pozytywny wpływ hydrofobowości powierzchni nośnika, która może być generowana w procesie sililowania. Badane materiały pozwoliły na uzyskanie do 100% konwersji DBT w łagodnych warunkach prowadzenia procesu i w krótkim czasie trwania reakcji. Podsumowując, przeprowadzone badania nie tylko skupiły się na syntezie i charakterystyce innowacyjnych katalizatorów procesów utleniającego odsiarczania, ale także uwypukliły rolę nośnika fazy aktywnej i charakteru jego centrów aktywnych, które wpływają na wydajność katalityczną. Zebrane wnioski z przeprowadzonych badań dostarczają cennych informacji na temat projektowania wydajnych układów katalitycznych do zastosowań w zakresie zrównoważonego odsiarczania.
The presented doctoral dissertation is focused on the design and development of different solid materials for application in catalytic oxidative desulfurization (CODS) processes aimed to produce low sulfur containing fuels. Within this doctoral dissertation, novel and efficient heterogeneous catalysts for catalytic desulfurization processes have been comprehensively studied. The catalysts are based on mesoporous silica supports, i.e., SBA-15 and MCF. A few different methodologies were employed to synthesize these catalysts: i) incorporation of 3-(trihydroxysilyl)-1-propanesulfonic acid (TPS) onto SBA-15 and MCF supports; ii) functionalization of SBA-15 support with TPS species (Brønsted acid sites) and vanadium (redox sites); iii) incorporation of TPS (Brønsted acid) and ammonium heptamolybdate (Lewis acid sites) onto MCF support; and iv) functionalization of silylated and non-silylated SBA-15 support with (3-mercaptopropyl)trimethoxysilane (MPTMS), TPS and ammonium heptamolybdate. Various analytical techniques were applied to confirm the structure and composition of the obtained catalysts, including low-temperature N2 adsorption/desorption, XRD, elemental analysis, ICP-OES, XPS, UV-Vis, FTIR + pyridine adsorption, contact angles measurements. The catalytic activity was evaluated through oxidative desulfurization experiments using a dibenzothiophene (DBT) mixture in n-dodecane, with hydrogen peroxide (30 wt.%) as the oxidizing agent. The catalytic performance of the materials obtained in the oxidation of dibenzothiophene provided evidence showing that SBA-15 and MCF were efficient supports for the different active sites investigated within this doctoral dissertation. The positive role of surface hydrophobicity that could be generated by silylation process, was also proven. The materials investigated allowed obtaining up to 100% of DBT conversion in mild reaction conditions and in short reaction time. In general, this study not only explores the synthesis and characterization of innovative catalysts for oxidative desulfurization processes, but also highlights the role of the catalyst support properties and the nature of its active sites that influence the catalytic performance. The findings offer valuable insights into designing efficient catalytic systems for sustainable desulfurization applications.A special thanks to the HighChem Project (grant no. POWER.03.02.00-00-I020/17), for the financial support and opportunity to carry out my PhD studies under this project
The very last lady in Polish puppet theatre. Leokadia Serafinowicz and her theatre for children in Poznań
No full textWydział Filologii Polskiej i KlasycznejRozprawa jest poświęcona Leokadii Serafinowicz – wybitnej twórczyni polskiego teatru lalek i ambitnej reformatorce teatru dla dzieci; niemal zapomnianej przez historię artystce, która pragnęła tworzyć teatr dla małoletnich na najwyższym, europejskim poziomie. We wstępie przypomniano najszerzej znane dokonania Serafinowicz w dziedzinie scenografii, reżyserii i lalkowego teatru dla dorosłych, a także przedstawiono powody, dla których należy docenić nowatorstwo artystki w jej myśleniu o dziecięcych widzach. Pierwszy rozdział zawiera rys biograficzny Serafinowicz od jej najmłodszych lat do czasu, gdy została dyrektorką TLiA Marcinek w Poznaniu (1915–1960). Rozdział II to dotychczasowa historia poznańskiej sceny lalkowej (1945–1960), a także informacje o wszystkich twórcach teatru Leokadii Serafinowicz. W kolejnych dwóch częściach pracy skupiono się na tym, co wyróżniało poznański teatr na tle innych scen lalkowych: szczegółowo omówiono najbardziej pionierskie spektakle, które powstały w Poznaniu w latach 1960–1977, a także przywołano ich recepcję w mieście, kraju i za granicą (rozdział III). Przedstawiono również Przegląd Polskich Współczesnych Sztuk Lalkowych „Konfrontacje” (1964–1968) – pierwszy w polskiej historii festiwal teatru dla dzieci. W pracy zreferowano także trudne relacje artystki ze środowiskiem lalkarskim, które – zdaniem autorki – zaważyły na ostatecznym zepchnięciu najważniejszych dokonań Serafinowicz w niepamięć. Praca zawiera również obszerny aneks.
This work is devoted to Leokadia Serafinowicz – an outstanding creator of the puppet theatre and an ambitious reformer of Polish theatre for young audiences (TYA); an artist who wanted to create theatre for children at the highest European level but still is almost completely forgotten. The introduction recalls Serafinowicz’s most widely known achievements in stage design and direction of puppet theatre for adults and shows why she is called an innovative TYA artist. The first chapter is an overview of Serafinowicz’s life and career from her childhood until the moment when she became a director of Teatr Lalki i Aktora Marcinek in Poznań (1915–1960). The second chapter contains the history of this theatre (1945–1960) and its creators. The last two chapters discuss what made the Marcinek theatre stand out from other puppet theatres: the pioneering plays staged between 1960 and 1977 and their reception in the city, country, and abroad. This work also presents the first Polish theatre festival for children in Polish history “Konfrontacje” (1964–1968). A significant part of the dissertation focuses on strained relations between Serafinowicz and the puppetry community in Poland and abroad, which, in the author’s opinion, contributed to the final relegation of her profound impact in contemporary TYA to oblivion. The work also contains an extensive appendix
New Institutionalism - postulate or practice? A critical cultural analysis of the activities of selected cultural and art institutions in Poland after 1989
No full textWydział Antropologii i KulturoznawstwaGłównym celem dysertacji doktorskiej było sprawdzenie na ile polskie publiczne instytucje sztuki otwierają się na nowe, niesprofesjonalizowane publiczności. Inspiracją dla prowadzenia badań był zaproponowany przez Jonasa Ekeberga model Nowego Instytucjonalizmy, który stanowi istotną przeciwwagę dla dominującego w europejskim i amerykańskim kontekście oświeceniowego modelu instytucji kultury i sztuki.
The main aim of the PhD thesis is to verify to what extent Polish public art institutions open themselves to new, non-professionalized audiences. The research is inspired by the model of New Institutionalism proposed by Jonas Ekeberg, which constitutes an important opposition to the Enlightenment model of culture and art institutions dominating in the European and American context
Determinants of leadership in education
No full textWiek XXI jest wyzwaniem dla wszystkich przestrzeni: politycznych, biznesowych, ekonomicznych, kulturowych i, co najważniejsze, edukacyjnych. Kreuje sukcesy i porażki dla wielu ludzi – młodych, starszych, dzieci i ich rodziców, uczniów oraz nauczycieli. Determinuje kulturę także w przestrzeni edukacyjnej, bowiem decyduje o karierze i awansie zawodowym nauczycieli i dyrektorów szkół, o świadomości i wiedzy uczniów dotyczących obecnego świata i ich przyszłości. Moim zdaniem to temat, ale i problem PONADCZASOWY. Według mnie, współczesna szkoła jest „społecznym lustrem” kulturowym i poznawczym. W niej realizują się wszystkie procesy społecznego zarządzania, kierowania i przewodzenia – nie tylko edukacyjnego. Szkoła to platforma wielu problemów: personalnych, zawodowych, zadaniowych, towarzyskich, kulturalnych, doświadczania sukcesów i porażek. Szkoła to miejsce dojrzewania emocjonalnego i intelektualnego, uczenia się o nowym świecie i zarządzaniu nim w najbliższej przyszłości. Współcześnie, idea przywództwa edukacyjnego to inkluzja idei zarządzania, kierowania, autorytetu, tutoringu, coachingu, menedżerstwa. Przywództwo edukacyjne jest ideą, formatem intelektualnej kultury zarządzania, odpowiedzialności personalnej i zadaniowej. Kierowanie natomiast to format organizacyjnego sukcesu personalnego, zespołowego, zadaniowego. Idea przywództwa edukacyjnego jest najwyższym poziomem rozumienia, dlaczego warto uczyć się dla siebie, dlaczego warto mądrze nauczać innych, dlaczego wiedza zdobyta w szkole, jest tak ważna dla uczniów w ich przyszłym życiu zawodowym. Według mnie, rozumienie istoty idei przywództwa edukacyjnego oraz jego realizacja metodyczna i pedagogiczna we współczesnej szkole powinna być głównym filarem dla nauczycieli i dyrekcji szkół. Współczesne pokolenia uczniów szkół podstawowych i średnich doświadczają dynamicznych procesów rozwojowych i kulturowych. Zatem, ważna jest analiza dynamizmów zjawisk w środowiskach dzieci i młodzieży oraz ich nauczycieli, by naczelna idea przywództwa edukacyjnego była adekwatna dla ich potrzeb oraz umiejętności decydowania o swoim rozwoju intelektualnym, kulturowym i społecznym. Idea przywództwa edukacyjnego, w środowisku uczniowskim i nauczycielskim, decyduje o sukcesie i porażce, o autorytecie i prestiżu, o wartości wiedzy teoretycznej i praktycznej. Również decyduje o rolach ważnych dla ucznia i nauczyciela: tutora, coach, mentora, menedżera, lidera, przewodnika. Realizując tę ideę, nauczyciel może przygotować swojego ucznia do różnych życiowych ról w jego przyszłości, może rozumieć podmiotowość współczesnych uczniów; rozumieć, że uczniowie mogą być jego nauczycielami i edukacyjnymi partnerami w przestrzeni współczesnej edukacji. W swoim projekcie badawczym wyznaczyłam 3 cele: 1) cel teoretyczny – model edukacyjnego przywództwa (DLA ucznia i nauczyciela) w psychologicznym, dydaktycznym, społecznym i aksjologicznym wymiarze; 2) cel poznawczy – wiedza uczniów i nauczycieli o przywództwie edukacyjnym, wiedza nauczycieli o sobie samych oraz ich wyobrażenie siebie w roli edukacyjnego lidera; 3) cel praktyczny – włączenie idei przywództwa edukacyjnego w program akademickiego kształcenia przyszłych nauczycieli. Głównym celem moich badań była analiza atrybutów przywództwa edukacyjnego w środowisku nauczycielskim i uczniowskim. Główny cel moich badań był oparty na trzech celach szczegółowych: 1) analiza czynników ważnych dla przywództwa w przestrzeni edukacyjnej i edukowanej; 2) analiza literatury pedagogicznej pod kątem obrazu nauczyciela jako przywódcy w edukacji; 3) analiza czynników ważnych dla przywództwa w środowisku uczniowskim. Wyznaczone cele badawcze pozwoliły zredagować trzy szczegółowe problemy badawcze: 1) Jakie czynniki i dlaczego są ważne dla przywództwa w przestrzeni edukacyjnej i edukowanej? 2) Jaki obraz nauczyciela-leadera jest prezentowany w literaturze pedagogicznej? 3) Jakie czynniki i dlaczego są ważne dla przywództwa w środowisku uczniowskim? Opierając się na powyższych celach i problemach, zaprojektowałam trzy szczegółowe hipotezy robocze: 1) Rola nauczyciela jako lidera, w przestrzeni edukacyjnej i edukowanej zależy od etyki zawodowej, autorytetu pedagogicznego oraz umiejętności interpersonalnych oraz obrazu nauczyciela – lidera w środowisku uczniowskim; 2) Literatura pedagogiczna prezentuje spersonalizowane nauczycielskie kwalifikacje i kompetencje oraz ideę kształcenia innowacyjnego, ważnych dla podmiotowości i podmiotowych relacji nauczyciel – uczeń; 3) O roli ucznia-lidera decyduje kultura, środowisko społeczne, szkolne sukcesy i porażki, poziom uczniowskiej wiedzy teoretycznej, ekonomiczny status ucznia, jego autorytet wśród przyjaciół oraz różnice w ocenie jego osoby przez nauczyciela i uczniów z jego klasy. W realizacji projektu badawczego zastosowałam metody: jakościowe (analiza dokumentów z ministerstwa edukacji, regulamin awansu zawodowego nauczycieli oraz statuty szkół: podstawowej, gimnazjum i szkoły średniej) i ilościowe (kwestionariusz ankiety dla uczniów, nauczycieli i dyrektorów szkół: podstawowej, gimnazjum i szkoły średniej). Badania zostały zrealizowane w szkołach, w 22 miastach, miasteczkach i wsiach. Populację badawczą stanowili: 1350 uczniów, 330 nauczycieli, 130 dyrektorów oraz 440 studentów WPA UAM. W sumie w projekcie badawczym wzięło udział 2250 osób (75% kobiet, 25% mężczyzn oraz 55% dziewcząt i 45% chłopców). Na podstawie wyników badań w projekcie badawczym, najważniejszymi determinantami przywództwa edukacyjnego stały się: edukacja, wiedza, procesy aksjologiczne i powołanie. W toku analizy wyników badań, determinanty edukacyjnego przywództwa podzieliłam na zewnętrzne i wewnętrzne. Dla zobrazowania zespołu zewnętrznych determinantów przywództwa edukacyjnego, zaprojektowałam edukacyjny SZEŚCIAN – RUBICON, który zawiera w sobie filary edukacyjnego przywództwa – byt podmiotowy, pedagogika transcendentna, heureza, przywództwo, nauczyciel – przewodnik i przewodnik – przywódca. Wewnętrzny wymiar przywództwa edukacyjnego został zaprojektowany pod postacią Triangulacyjna Spirala Pedeutologiczna zawierająca w sobie: nauczycielską spiralę (edukacyjną, dydaktyczną, deontyczną, organizacyjną i społeczną) i uczniowską spiralę (zawierającą czas, rozwój, role, socjalizację, poziomu adolescencji, obiektywizm/subiektywizm i środowisko). Najważniejszym autorskim narzędziem analizy kwalifikacji i kompetencji nauczyciela oraz ucznia do/dla roli edukacyjnego przywódcy, stał się kwestionariusz KEUP – pozwalający analizować i weryfikować nauczycielskie relacje szkolne oraz pozycję ucznia w środowisku szkolnym. W zakończeniu warto skonkludować, że współcześnie coraz częściej nauczyciele doświadczają niskiego poziomu społecznego prestiżu zawodu nauczyciela oraz skutków konfliktu programowego nauczania pomiędzy Ministerstwem Edukacji a środowiskiem nauczycielskim. A nowe emocjonalne problemy w środowisku uczniowskim, spowodowane 2-letnią nauką online, w czasie trwania pandemii generują potrzebę nowych kompetencji. Należy podkreślić, że dla współczesnych uczniów obecna – tradycyjna organizacja szkolna jest nieatrakcyjna, wiedza teoretyczna – książkowa jest mało ciekawa, a awans zawodowy nauczycieli ma herbartowskie ujęcie. Istnieje potrzeba nowoczesnego kształcenia nauczyciela: kreatywnego, empatycznego, wiedzącego jaką wartość i znaczenie mają edukacyjne relacje zwrotne współczesnego przywódcy edukacyjnego. Współczesny nauczyciel powinien permanentnie szukać odpowiedzi na pytania: jak edukować uczniów, aby wiedzieli: kim są?; kim stają się horyzontalnie?; kim powinni być wertykalnie? Idea przywództwa edukacyjnego jest portretem „nauczyciela jutra”, to model życiowego sukcesu dla nauczyciela i dziecka w świetle naczelnych wartości: PRAWDY, DOBRA i PIĘKNA
The Ideological and Ontological Causes of Russia’s War on Ukraine. West versus East; Tyranny versus Democracy
No full textThe article deals with the causes of Russia’s war on Ukraine, which is based on political and geopolitical interests, economic and military strategies, ambitions of individual political leaders, and mentality factors. The ontological basis of the war is the historically formed fundamental difference between the spiritual world, mentality traits of Ukrainians and Russians, which formed under the influence of a particular culture, with its ethnic, value and worldview coordinates, and under the influence of ideologies that determined the features of social and political life at different historical times. A strong spiritual system is created in the social and cultural space of the state, which preserves its values from generation to generation in the culture, forming a stable mentality and enduring attitudes. Their conceptual comprehension expands the context of cause-and-effect connections, helps to understand the situation more deeply and to choose optimal effective mechanisms for gradually successfully resolving the complex geopolitical situation that threatens the whole world
Cultural and educational activity of Polish communities in the Netherlands in 1989-2019
No full textWydział Studiów EdukacyjnychDysertacja „Kulturalno-edukacyjna aktywność środowisk polonijnych w Holandii w latach 1989-2019” jest próbą opisania uczestnictwa w kulturze i edukacji Polonii od strony organizacyjno-technicznej i warunków, umożliwiających udział członków tejże zbiorowości w zinstytucjonalizowanych formach polonijnego życia kulturalnego. Ramy chronologiczne obejmują lata 1989-2019, czyli okres w którym Polonia w Holandii się zmieniła - od dobrze zasymilowanej, kilkutysięcznej diaspory o charakterze politycznym do ćwierćmilionowej grupy migrantów ekonomicznych. Dysertacja zredagowana została w układzie problemowo-chronologicznym i składa się ze Wstępu, 6 rozdziałów, zakończenia, bibliografii oraz załączników. Przedstawiono w niej dzieje kontaktów Polski i Holandii, sięgających aż X wieku. Następnie omówiono zagadnienia demograficzne dotyczące migracji z Polski, warunki pracy i życia oraz perspektywy na przyszłość polskich imigrantów. Opisano początki i rozwój polonijnej działalności Kościoła rzymskokatolickiego, rozwój edukacji polonijnej w Holandii i jej różnorodne propozycje - od szkół polonijnych i parafialnych po projekty tj. „Polska Akademia Dzieci”. Ważną częścią pracy jest opis działalności polonijnych zespołów artystycznych oraz organizacji kulturalnych w Holandii oraz działalność wydawnicza tych organizacji oraz rola portali internetowych w życiu współczesnej Polonii.The dissertation "Cultural and educational activity of the Polish community in the Netherlands in the years 1989-2019" is an attempt to describe the participation in the culture and education of the Polish community from the organizational and technical point of view and the conditions enabling the members of this community to participate in institutionalized forms of Polish cultural life. The chronological framework covers the years 1989-2019, i.e. the period in which the Polish community in the Netherlands changed - from a well-assimilated, political diaspora of several thousand people to a quarter-million group of economic migrants. The dissertation has been edited in a problem-chronological order and consists of an introduction, 6 chapters, conclusion, bibliography and appendices. It presents the history of contacts between Poland and the Netherlands, dating back to the 10th century. Next, demographic issues related to migration from Poland, working and living conditions, and prospects for the future of Polish immigrants were discussed. The beginnings and development of the Polish community activities of the Roman Catholic Church, the development of Polish community education in the Netherlands and its various proposals - from Polish community and parish schools to projects such as "Polish Children's Academy" are described. An important part of the work is a description of the activities of Polish community artistic groups and cultural organizations in the Netherlands, as well as the publishing activities of these organizations and the role of Internet portals in the life of contemporary Polonia