18480 research outputs found
Sort by
Μελέτη ανόργανων δυαδικών συστημάτων για το σχηματισμό υλικών Si-O
No full textThis thesis focuses on the study and development of new materials based on the binary
silicon-oxygen (Si-O) system. The main objective is the production of materials with
improved structural and morphological properties, using wet chemistry techniques. For
the synthesis of these materials, precursor compounds such as tetraethyl orthosilicate
(TEOS) were used as the silicon source, cetyltrimethylammonium bromide (CTAB),
sodium dodecyl sulfate (SDS) and polyethylene glycol 4000 (PEG4000) for morphology
control. In addition, solutions of NaOH and 25% NH₄OH were used to adjust the pH and
enhance the hydrolysis and condensation processes. The significance of this research lies
in the ability to produce nanostructured materials with controlled characteristics, such as
porous structure and crystallinity. Through the appropriate design of synthesis conditions,
control over the structure and morphology of the produced materials at the nanoscale was
achieved. This is crucial for understanding the mechanisms governing the formation of
such materials, as it paves the way for the development of innovative materials with
enhanced physicochemical properties. Advanced techniques were used for the
characterization of the samples, including Fourier Transform Infrared Spectroscopy
(FTIR), X-ray Diffraction (XRD), and Scanning Electron Microscopy (SEM). These
techniques confirmed the formation of Si-O bonds, revealed the crystalline or amorphous
nature of the materials, and provided details on their morphology at the micro- and
nanoscale. The produced Si-O materials, due to their porous structure and chemical
stability, have multiple applications. They can be used as catalytic supports, in gas
sensors, in energy storage materials (such as batteries and supercapacitors), in filtration
membranes, as well as in the biomedical field for applications such as controlled drug
release. This thesis contributes to the deepening of knowledge regarding the synthesis and
properties of these materials, creating the conditions for future research and industrial
applications. In simple terms, this thesis focuses on the creation and study of siliconoxygen
materials with controlled properties, which can be used in a wide range of
technological and scientific applications, contributing to the advancement of materials
science.Η παρούσα πτυχιακή εργασία αφορά τη μελέτη και την ανάπτυξη νέων υλικών που
βασίζονται στο δυαδικό σύστημα πυριτίου-οξυγόνου (Si-O) και κύριος στόχος της
εργασίας είναι η παραγωγή υλικών με βελτιωμένες δομικές και μορφολογικές ιδιότητες,
χρησιμοποιώντας τεχνικές υγρής χημείας. Για τη σύνθεση αυτών των υλικών
χρησιμοποιήθηκαν πρόδρομες ενώσεις όπως το τετρααιθοξυσιλάνιο (TEOS) ως φορέας
πυριτίου, καθώς και το εξαδεκυλοτριμεθυλαμμώνιο βρωμίδιο (CTAB), το θειϊκό
δωδεκύλιο νάτριο (SDS), και η πολυαιθυλενογλυκόλη 4000 (PEG-4000) τα οποία
έδρασαν ως επιφανειοδραστικά. Επιπλέον, προστέθηκαν και διαλύματα NaOH και
NH₄OH 25% για τη ρύθμιση της τιμής του pH και την ενίσχυση των διεργασιών
υδρόλυσης και συμπύκνωσης. Η σημασία της έρευνας έγκειται στη δυνατότητα
παραγωγής νανοδομημένων υλικών με ελεγχόμενα χαρακτηριστικά, όπως πορώδη δομή
και κρυσταλλικότητα. Μέσω του κατάλληλου σχεδιασμού των συνθηκών σύνθεσης,
επιτεύχθηκε ο έλεγχος της δομής και της μορφολογίας των παραγόμενων υλικών στη
νανοκλίμακα. Αυτό είναι ζωτικής σημασίας για την κατανόηση των μηχανισμών που
συμβάλουν για τον σχηματισμό τέτοιων υλικών, καθώς ανοίγει νέους δρόμους για την
ανάπτυξη καινοτόμων υλικών με βελτιωμένες φυσικοχημικές ιδιότητες. Για τον
χαρακτηρισμό των δειγμάτων χρησιμοποιήθηκαν τεχνικές, όπως η φασματοσκοπία
υπέρυθρου με μετασχηματισμό Fourier (FTIR), η περίθλαση ακτίνων Χ (XRD) και η
ηλεκτρονική μικροσκοπία σάρωσης (SEM). Αυτές οι τεχνικές επιβεβαίωσαν τον
σχηματισμό δεσμών Si-O, ανέδειξαν την κρυσταλλική ή άμορφη φύση των υλικών και
παρείχαν λεπτομέρειες για τη μορφολογία τους. Τα παραγόμενα υλικά Si-O, λόγω της
πορώδους δομής και της χημικής σταθερότητάς τους, έχουν πολλαπλές εφαρμογές, από
αισθητήρες αερίων, σε υλικά αποθήκευσης ενέργειας, μέχρι και στον βιοϊατρικό τομέα
όπως η ελεγχόμενη χορήγηση φαρμάκων. Η παρούσα εργασία συνεισφέρει στην
εμβάθυνση της γνώσης γύρω από τη σύνθεση και τις ιδιότητες των υλικών αυτών,
δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για μελλοντικές ερευνητικές και βιομηχανικές
εφαρμογές. Συνοπτικά, η πτυχιακή αυτή εργασία επικεντρώνεται στη δημιουργία και
μελέτη υλικών Si-O με ελεγχόμενες ιδιότητες, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε
μια πληθώρα τεχνολογικών και επιστημονικών εφαρμογών, συμβάλλοντας στην πρόοδο
της επιστήμης των υλικών.Complete
Αγροοικολογική διαχείριση ζιζάνιων σε ελαιώνες
No full textThis thesis explores weed management practices in olive groves through a comparative
approach of three main methods: chemical, biological, and agroecological. Weeds are one
of the most significant stress and competition factors in olive cultivation, as they compete
with olive trees for water, nutrients, and light, negatively affecting both olive oil
production and quality. While chemical control provides immediate results, it is
accompanied by serious environmental consequences, such as soil health degradation and
loss of biodiversity. In contrast, the biological and agroecological practices implemented
within the Horizon research project “GOOD”, including the use of cover crops,
mechanical weed control, mulching with straw, mowing, and incorporation of organic
matter into the soil, enhance the sustainability and resilience of the agroecosystem. The
results of this study showed that sowing of cover crops in the inter-row spaces of olive
groves, effectively limited weed growth, with weed biomass ranging from 0 to 6.94
g/0.5m². In contrast, significantly higher values were recorded in the control
interventions: 80.36 g/0.5m² in the conventional and 49.91 g/0.5m² in the organic olive
grove. Moreover, mulching with straw proved highly effective in weed management in
the conventional olive grove, outperforming other practices. On the other hand, the
application of a half-dose of chemical herbicide had no impact on weed stress. Regarding
soil moisture, straw mulching practice showed the highest moisture levels, with a ±5%
difference compared to other treatments, in both conventional and organic groves. The
highest concentration of organic matter was recorded in the straw mulch treatment
(5.96%), followed by the half-dose herbicide (5.47%) and mechanical tilling (5.06%),
while the lowest values were observed with the full herbicide dose (3.87%). This indicates
the negative impact of intensive chemical use and potentially the positive contribution of
agroecological practices to the preservation of soil organic matter. The initial findings of
this study highlight the positive impact of cover cropping practices on the sustainable
management of olive groves. Through the analysis of experimental data and literature
sources, it emerges that combining different agroecological practices we can achieve a
balance between effectiveness and ecological responsibility. Agroecological practices,
such as the use of cover crops, mulching and the incorporation of compost or other organic
amendments in the soil, not only enhance weed management and improve soil structure
but also play a critical role in carbon sequestration. Cover crops, by maintaining continuous vegetation cover and active root systems throughout the year, contribute to
the capture of atmospheric CO₂ and its storage in plant biomass and soil organic matter.
Similarly, mulching with straw or other biodegradable materials adds organic residues to
the soil surface, promoting microbial activity and the gradual accumulation of stable
carbon compounds in the soil. These practices reduce soil disturbance and erosion,
preserve soil moisture, and increase the soil’s organic carbon pool over time. As a result,
they not only mitigate greenhouse gas emissions but also contribute to climate resilience
and the long-term fertility of agricultural ecosystems. In conclusion, agroecology emerges
as a holistic and promising approach that can significantly contribute to sustainable weed
management and the protection of olive cultivation, especially in Mediterranean regions.Η παρούσα πτυχιακή εργασία διερευνά τη διαχείριση των ζιζανίων σε ελαιώνες μέσα από
μια συγκριτική προσέγγιση τριών βασικών μεθόδων: χημικής, βιολογικής και
αγροοικολογικής. Τα ζιζάνια αποτελούν έναν από τους κύριους σημαντικότερους
παράγοντες πιεσης και ανταγωνισμού στην καλλιέργεια της ελιάς, καθώς ανταγωνίζονται
τα δένδρα σε νερό, θρεπτικά στοιχεία και φως, επηρεάζοντας αρνητικά την παραγωγή
και την ποιότητα του ελαιολάδου. Η χημική αντιμετώπιση, αν και προσφέρει άμεσα
αποτελέσματα, συνοδεύεται από σοβαρές περιβαλλοντικές επιπτώσεις, όπως η
υποβάθμιση της υγείας του εδάφους και η μείωση της βιοποικιλότητας. Αντίθετα, οι
βιολογικές και αγροοικολογικές πρακτικές που εφαρμόστηκαν στα πλαίσια του
ερευνητικού έργου Horizon “GOOD”, όπως η χρήση φυτών εδαφοκάλυψης, η μηχανική
καταπολέμηση, η επίστρωση με σανό, η χορτοκοπή και η ενσωμάτωση οργανικής ύλης
στο έδαφος, ενισχύουν τη βιωσιμότητα και την ανθεκτικότητα του αγροοικοσυστήματος.
Τα αποτελέσματα της παρούσας εργασίας έδειξαν ότι η σπορά φυτών εδαφοκάλυψης
στους διαδρόμους των ελαιώνων συνέβαλε αποτελεσματικά στον περιορισμό της
ανάπτυξης ζιζανίων, με τη βιομάζα τους να κυμαίνεται μεταξύ 0 - 6,94 g/0,5m². Αντίθετα,
στις επεμβάσεις του μάρτυρα καταγράφηκαν σημαντικά υψηλότερες τιμές: 80,36 g/0,5m²
στο συμβατικό και 49,91 g/0,5m² στον οργανικό ελαιώνα. Επιπλέον, η επίστρωση του
εδάφους με άχυρο (σανο), παρουσίασε εξαιρετική αποτελεσματικότητα στη διαχείριση
των ζιζανίων στον συμβατικό ελαιώνα, υπερέχοντας των άλλων πρακτικών. Αντίθετα, η
εφαρμογή μισής δόσης χημικού ζιζανιοκτόνου δεν παρουσίασε καμία επίδραση στην
ανάπτυξη των ζιζανίων. Όσον αφορά την υγρασία του εδάφους, οι πρακτικές
εδαφοκάλυψης με άχυρο εμφάνισαν τις υψηλότερες τιμές, με διαφορά ±5% σε σύγκριση
με τις τιμές υγρασίας στις υπόλοιπες επεμβάσεις, τόσο στο συμβατικό όσο και στο
βιολογικό ελαιώνα. Η υψηλότερη συγκέντρωση οργανικής ουσίας καταγράφηκε στην
επίστρωση με άχυρο (5,96%), ακολουθούμενη από τη μισή δόση ζιζανιοκτόνου (5,47%)
και τη χρήση φρέζας (5,06%), ενώ οι χαμηλότερες τιμές παρατηρήθηκαν με την πλήρη
δόση ζιζανιοκτόνου (3,87%), γεγονός που υποδεικνύει την αρνητική επίδραση της
εντατικής χρήσης χημικών και ενδεχομένως τη θετική συμβολή των αγροοικολογικών
πρακτικών στη διατήρηση της οργανικής ουσίας του εδάφους. Τα πρώτα ευρήματα της
παρούσας μελέτης υποδεικνύουν τη θετική επίδραση των πρακτικών εδαφοκάλυψης
στην αειφόρο διαχείριση των ελαιώνων. Μέσα από την ανάλυση πειραματικών δεδομένων και βιβλιογραφικών πηγών, προκύπτει ότι ο συνδυασμός διαφορετικών
πρακτικών μπορεί να επιτύχει μια ισορροπία μεταξύ αποτελεσματικότητας και
οικολογικής υπευθυνότητας. Οι αγροοικολογικές πρακτικές, όπως η χρήση φυτών
εδαφοκάλυψης, η επίστρωση και η ενσωμάτωση κομπόστας ή άλλων οργανικών υλικών
στο έδαφος, όχι μόνο ενισχύουν τη διαχείριση των ζιζανίων και βελτιώνουν τη δομή του
εδάφους, αλλά διαδραματίζουν επίσης κρίσιμο ρόλο στη απομάκρυνση του άνθρακα απο
την ατμόσφαιρα. Τα φυτά εδαφοκάλυψης, συμβάλλουν στην απορρόφηση του CO₂ και
στην αποθήκευσή του στη φυτική βιομάζα και στην οργανική ουσία του εδάφους.
Αντίστοιχα, η επίστρωση του εδάφους με άχυρο ή άλλα βιοδιασπώμενα υλικά προσθέτει
οργανικά υπολείμματα στην επιφάνεια του εδάφους, ενισχύοντας τη μικροβιακή
δραστηριότητα και τη σταδιακή συσσώρευση σταθερών ενώσεων άνθρακα στο έδαφος.
Οι πρακτικές αυτές, μειώνουν τη διατάραξη και τη διάβρωση του εδάφους, διατηρούν
την υγρασία και αυξάνουν με την πάροδο του χρόνου το απόθεμα οργανικού άνθρακα
στο έδαφος. Ως εκ τούτου, δεν συμβάλλουν μόνο στον περιορισμό των εκπομπών αερίων
του θερμοκηπίου, αλλά και στην ενίσχυση της ανθεκτικότητας στο κλίμα και της
γονιμότητας των γεωργικών οικοσυστημάτων. Συμπερασματικά, η αγροοικολογία
αναδεικνύεται ως μια ολιστική και υποσχόμενη προσέγγιση που μπορεί να συμβάλει
καθοριστικά στη βιώσιμη διαχείριση των ζιζανίων και στην προστασία της
ελαιοκαλλιέργειας, ιδιαίτερα στις μεσογειακές περιοχές.Complete
Νανοϋλικά με Βάση τον Μόλυβδο ως Παράγοντες Έναυσης για την Ανάπτυξη και Προστασία του Arabidopsis thaliana σε Υψηλή Αλατότητα
No full textThis undergraduate thesis focuses on the effects of molybdenum-based nanomaterials (Mo) on the growth and stress tolerance of Arabidopsis thaliana under saline conditions. Initially, a range of nanomaterials (Mo, Mo-Fe, Mo-Zn, Mo-Cu, Mo-B) were evaluated for their toxicity and impact on plant development at different concentrations (25, 50, and 100 ppm) through preliminary in vitro culture. The most promising nanomaterials were subsequently tested under salt stress conditions (50 mM NaCl) to investigate their potential to enhance plant resilience. Physiological and biochemical parameters were assessed, including measurements of fresh and dry weigh and levels of malondialdehyde (MDA) and hydrogen peroxide (H₂O₂), to evaluate the antioxidative responses. The results indicated that certain nanomaterials can act as priming agents, enhancing plant resistance to abiotic stress factors such as salinity. This study contributes to a better understanding of the interaction between nanomaterials and plants and highlights their potential application in agricultural biotechnology.Η παρούσα πτυχιακή εργασία επικεντρώνεται στη μελέτη της επίδρασης νανοϋλικών με βάση το μόλυβδο (Μο) στην ανάπτυξη και αντοχή φυτικού οργανισμού Arabidopsis thaliana υπό συνθήκες αλατότητας. Αρχικά αξιολογήθηκε η τοξικότητα και επίδραση διαφορών μορφών νανοϋλικών (Mo, Mo-Fe, Mo-Zn, Mo-Cu, Mo-B) σε διαφορετικές συγκεντρώσεις (25, 50 και 100 ppm) στην ανάπτυξη φυτών μέσω προκαταρκτικής in vitro καλλιέργειας. Στη συνέχεια , τα πιο υποσχόμενα νανοϋλικά χρησιμοποιήθηκαν για τη μελέτη της φυτικής απόκρισης σε αλατούχο στρες (50 mM NaCl). Οι φυσιολογικές και βιοχημικές αναλύσεις περιλάμβαναν δείκτες όπως η μέτρηση ξηρού και νωπού βάρους και τα επίπεδα Μαλονδιναλδεΰδης (MDA) και υπεροξειδίου του υδρογόνου (H₂O₂), με στόχο την εκτίμηση της αντιοξειδωτικής απόκρισης. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι ορισμένα νανοϋλικά μπορούν να λειτουργήσουν ως παράγοντες έναυσης, ενισχύοντας την ανθεκτικότητα του φυτού σε αβιοτικούς στρεσογόνους παράγοντες, όπως η αλατότητα. Η εργασία συμβάλλει στην αξιοποίησης τους στην γεωργική βιοτεχνολογία.Complete
Niche Tourism and Sustainability : Perspectives, Practices and Prospects
No full textNiche tourism, also known as special interest tourism, refers to specialized tourism products offered to a small group of tourists. Examples include ecotourism, rural tourism, birdwatching tourism, dark tourism and motorcycle tourism. Regarded as the antidote to mass tourism, niche tourism has become particularly popular in recent years as a tourism developmental option that can address the problems caused by mass tourism including overtourism.
It is commonly acknowledged that niche tourism fosters responsible tourism practices, minimizes negative tourism impacts and helps preserve the environment and culture of destinations; thereby, promoting sustainability in tourism. Likewise, niche tourism seems to be better equipped to address the needs and preferences of today's sophisticated and diverse tourist market.
Despite these advantages, niche tourism development faces challenges such as overlap with mass tourism due to growing numbers of visitors, promotion of products that are not environmentally friendly and limited economic benefits being directed to the local community.
This book is a collection of 12 conceptual and empirical chapters presenting niche tourism cases from around the world. It examines tourist behaviour and experiences, resident perspectives, implementation practices and future prospects, and contributes to the debate on tourism development and sustainability
How can we help children adopt healthy sun protection habits? A quasi-experiment using Internet of Things (IoT), gamification, and a social mission.
No full textThe preventability of skin cancer stresses the need for primary prevention interventions early in life to help children realize how dangerous ultraviolet radiation (UVR) exposure can be. Internet of Things (IoT) devices can be used to measure UVR intensity in real-time to help children visualize it and understand the need for sun protection from an early age when behaviors are receptive to change. The present study implements a data-driven approach using IoT, gamification, and a social mission to affect elementary school children’s sun-related knowledge, habits, and behavioral change, respectively. The research questions examine the IoT’s effect on 10–11 year-old students’ knowledge of UVR, the gamification’s effect on habits and behaviors, and the social mission’s effect on behavioral change regarding sun protection measures. A quasi-experimental design was used with 53 students (33 in the experimental group and 20 in the control group). Data sources included a content knowledge test on UVR and the validated questionnaire “Sun Exposure and Protection Index” (SEPI) administered pre and post. Findings demonstrated significant learning gains for experimental group participants that were preserved five weeks post-intervention, indicating the effectiveness of IoT as a learning technology. Moreover, the experimental group students’ sun exposure habits and behaviors post-intervention were slightly but significantly improved, indicating that gamification as a pedagogical strategy was effective. Lastly, a positive but not significant propensity to change sun protective behaviors was observed in the experimental group, indicating that the social mission was not as effective as other components of the intervention. A challenge that remains unsolved is, therefore, how to positively affect children’s behavioral change regarding sun-protection measures.The work reported in this paper has received funding for equipment from the second author’s start-up grant by the Cyprus University of Technology (2022–2024) with number 200144
Precision Nudging: The Future of Behaviour Change?
No full textBehavioural science literature has seen the recent emergence of Nudge theory, a proposition that behaviour change can be achieved by altering the “choice architecture” of our physical and digital environments while considering the boundaries of human rationality. The chapter advocates the term Precision Nudging, the use of Artificial Intelligence to advance the efficacy of nudges while mitigating their adverse effects. It discusses two methods of Precision Nudging, tailoring and timing, and their potential in addressing adverse effects, in particular, behavioural spillovers and misfires. In doing so the authors categorise nudges in reactive ones that aim at improving adverse effects and proactive ones that aim to shield individuals from future spillovers and misfires
D1.17 Impact Assessment Report for RP 4
No full textThis document serves as the impact assessment report for RP4 (M49-M66) of the EXCELSIOR project.
It offers an overview of the project's achievements during this reporting period, outlining a
methodology for monitoring the impact of the ERATOSTHENES Centre of Excellence (ERATOSTHENES
CoE) and its partners' activities in alignment with predefined targets.
The list of Key Performance Indicators (KPIs), initially outlined in D1.12, have been revised based on
feedback received during the project review in November 2022, and was implemented within the
previous Reporting Period (RP3). Monitoring the impact during RP4 provides insights into the actions
required to meet the KPIs in future reporting periods.
This impact assessment document fulfils an essential function in scrutinizing the implementation of
the work plan while also directing requisite modifications in conjunction with Work Package (WP) and
task leaders to guarantee the attainment of the project's strategic objectives. WP1 delineates the
foundational framework for Key Performance Indicator (KPI) monitoring and overarching quality
assurance processes, whereas WP3 specifies tangible actions that influence all other WPs to realize
the designated Impact KPIs. Engagement with WP3 initiatives regarding strategy formulation
guarantees that human resources, infrastructure procurement, and the comprehensive work plan are
revised to accommodate emergent priorities. The report systematically assesses a range of activities,
including proposals, dissemination initiatives, publications, academic contributions, and collaborative
networks, in relation to the predefined KPIs, thereby offering valuable insights into their efficacy and
impact
Empirical Essays on R&D Narrative Disclosures and Their Implications
No full textΑυτή η διατριβή διερευνά τον ρόλο των αφηγηματικών γνωστοποιήσεων Έρευνας και Ανάπτυξης (Ε&Α) στη διαμόρφωση των αντιλήψεων των επενδυτών, επηρεάζοντας την αποτίμηση των επιχειρήσεων και αντικατοπτρίζοντας τον αντίκτυπο των δομών εταιρικής διακυβέρνησης. Οι αφηγηματικές γνωστοποιήσεις (narrative disclosures) χρησιμεύουν ως ένα κρίσιμο κανάλι μέσω του οποίου οι διευθυντές παρέχουν το πλαίσιο που γεφυρώνει το χάσμα μεταξύ των στοιχείων των οικονομικών καταστάσεων και των θεμελιωδών επιχειρηματικών χαρακτηριστικών της εταιρείας. Το πρώτο κεφάλαιο εξετάζει την υπόθεση ότι η εκτενέστερη αφηγηματική γνωστοποίηση σχετικά με την Έρευνα και Ανάπτυξη εκλαμβάνεται από τους συμμετέχοντες στην αγορά ως κίνδυνος που σχετίζεται με την πληροφόρηση και μπορεί να οδηγήσει σε υψηλότερη απαιτούμενη απόδοση. Σύμφωνα με αυτήν την άποψη, διαπιστώνουμε ότι η αυξημένη αφηγηματική γνωστοποίηση Ε&Α σχετίζεται θετικά με τις μελλοντικές αποδόσεις μετοχών — αλλά μόνο σε εταιρείες των οποίων η απόδοση δεν συνδέεται στενά με την Ε&Α (asset-like firms). Για εταιρείες που είναι προσανατολισμένες στην ανάπτυξη (δηλαδή option-like firms), οι οποίες έχουν συνήθως πιο αβέβαιες μελλοντικές ταμειακές ροές, οι επενδυτές εμφανίζονται πιο ανεκτικοί σε disclosure-driven uncertainty. Αυτά τα ευρήματα είναι ανθεκτικά σε μια σειρά ελέγχων σε επίπεδο εταιρείας και εναλλακτικών μετρήσεων ευκαιριών ανάπτυξης.
Το δεύτερο κεφάλαιο εξετάζει τους περιορισμούς των παραδοσιακών δεικτών Ε&Α, όπως οι δαπάνες Ε&Α (R&D expenditure), οι πατέντες και οι αναφορές (citations), αναπτύσσοντας ένα νέο αφηγηματικό μέτρο Ε&Α βασισμένο σε κείμενο. Χρησιμοποιώντας ένα προσαρμοσμένο λεξικό και μια προσέγγιση σύζευξης λέξεων πυρήνα-συμφραζομένου, η μέθοδός μας αποτυπώνει ποιοτικές αφηγήσεις των στρατηγικών καινοτομίας των επιχειρήσεων. Μια ολοκληρωμένη σειρά δοκιμών επικύρωσης —συμπεριλαμβανομένης της κατασκευής, της αξιοπιστίας και της προγνωστικής εγκυρότητας— επιβεβαιώνει ότι το καινουριο μέτρο Έρευνας και Ανάπτυξης αποτυπώνει αποτελεσματικά τη συμμετοχή των επιχειρήσεων σε δραστηριότητες Ε&Α και παρέχει ουσιαστικά μηνύματα στους επενδυτές. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι αυτός ο αφηγηματικός δείκτης που βασίζεται σε αφήγηση Ε&Α βελτιώνει σημαντικά την πρόβλεψη των αποτελεσμάτων της καινοτομίας, συμπεριλαμβανομένης της κατοχύρωσης διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, της συχνότητας αναφορών και της αποτίμησης της εταιρείας, ιδίως για επιχειρήσεις με ελλιπή ή μηδενικά αναφερόμενα δεδομένα Έρευνας και Ανάπτυξης.
Το τρίτο κεφάλαιο εξετάζει τον αντίκτυπο της εντολής για ποικιλομορφία φύλων στα διοικητικά συμβούλια των εταιρειών που έχουν την έδρα τους στην Καλιφόρνια (SB 826) στη γνωστοποίηση Ε&Α. Τα ευρήματα αποκαλύπτουν αύξηση 13,8% στις αφηγηματικές γνωστοποιήσεις Ε&Α μετά τη νομοθεσία, ειδικά μεταξύ των εταιρειών υψηλής τεχνολογίας. Είναι ενδιαφέρον ότι, ενώ ο όγκος των γνωστοποιήσεων Έρευνας και Ανάπτυξης αυξάνεται, δεν οδηγεί σε σημαντική αύξηση της πολυπλοκότητας του κειμένου. Η ανάλυση τόνου δείχνει περαιτέρω ότι τα διοικητικά συμβούλια με μεγαλύτερη ποικιλία φύλων τείνουν να υιοθετούν μια πιο ρεαλιστική και προσεκτική γλώσσα στις αναφορές Ε&Α. Μαζί, αυτά τα τρία κεφάλαια δείχνουν ότι ενώ οι αφηγηματικές γνωστοποιήσεις Ε&Α μπορούν να προσφέρουν πολύτιμες γνώσεις για τις δραστηριότητες καινοτομίας των επιχειρήσεων, η αποτελεσματικότητά τους εξαρτάται από τα χαρακτηριστικά της εταιρείας, την ερμηνεία των επενδυτών και τις δομές διακυβέρνησης.This dissertation investigates the role of Research and Development (R&D) narrative disclosures in shaping investor perceptions, influencing firm valuation, and reflecting the impact of corporate governance structures. Narrative disclosures serve as a critical channel through which managers provide context that bridges the gap between financial statement figures and the firm’s underlying business fundamentals. The first chapter examines the hypothesis that more narrative R&D disclosure is perceived by market participants as information-related risk that can lead to higher required return. Consistent with this view, we find that more narrative R&D disclosure is positively related to subsequent stock returns—but only in asset-like firms, whose performance is not strongly tied to R&D. For option-like (i.e., growth-oriented) firms, which typically have more uncertain future cash flows, investors appear more tolerant of disclosure-driven uncertainty. These findings are robust to a range of firm-level controls and alternative measures of growth opportunities.
The second chapter addresses the limitations of traditional R&D indicators such as R&D expenditures, patents and citations by developing a novel text-based R&D narrative measure. Using a tailored lexicon and a core-contextual word-pairing approach, our method captures qualitative narratives of firms’ innovation strategies. A comprehensive series of validation tests—including construct, discriminant, reliability, and predictive validity—confirms that the measure effectively captures firms’ engagement in R&D activities and provides meaningful signals to investors. The results show that this R&D narrative-based proxy significantly improves the prediction of innovation outcomes, including patenting, citation frequency, and firm valuation, particularly for firms with missing or zero reported R&D data.
The third chapter examines the impact of California’s board gender diversity mandate (SB 826) on R&D disclosure. Findings reveal a 13.8% increase in narrative R&D disclosures post-legislation, especially among high-tech firms. Interestingly, while the volume of disclosure increases, it does not lead to a significant rise in textual complexity. Tone analysis further indicates that more gender-diverse boards tend to adopt a more realistic and cautious language in their R&D reporting. Together, these three chapters demonstrate that while narrative R&D disclosures can offer valuable insights into firms’ innovation activities, their effectiveness depends on firm characteristics, investor interpretation, and governance structures.Dr.Eleni Kalotychou
Dr. Silvia Gaia
Dr. Panayiotis AndreouComplete
Ευημερία στην λογιστική
No full textΗ ευημερία στον λογιστικό κλάδο είναι ένα σημαντικό, αλλά και συχνά παραμελημένο αντικείμενο μελέτης, ειδικά σε ένα επαγγελματικό περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από υψηλή πίεση, πολλές ευθύνες και συνεχείς προθεσμίες. Αυτή η εργασία εξερευνά τις εμπειρίες των γυναικών λογιστών στην Κύπρο, εστιάζοντας στο εργασιακό τους άγχος, τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν και τους τρόπους με τους οποίους προσπαθούν να διατηρήσουν την ψυχική και επαγγελματική τους ευημερία.
Μέσω της ποιοτικής μεθοδολογίας και της θεματικής ανάλυσης, αναδεικνύονται οι κύριοι παράγοντες που προκαλούν άγχος, όπως ο φόρτος εργασίας, οι έμφυλες προσδοκίες και η έλλειψη θεσμικής υποστήριξης. Ταυτόχρονα, οι συμμετέχουσες περιγράφουν στρατηγικές, όπως η διαχείριση του χρόνου, η ψυχολογική ανθεκτικότητα και η κοινωνική στήριξη μέσω mentoring , ως βασικά εργαλεία προστασίας.
Η έρευνα επιβεβαιώνει ότι η ευημερία στον λογιστικό τομέα δεν είναι ατομική υπόθεση, αλλά απαιτεί ενεργή συμμετοχή των οργανισμών και της πολιτείας. Η ανάπτυξη μιας κουλτούρας με εν συναίσθηση, πολίτικες ευελιξίας και η προώθηση της ισότητας είναι σημαντικές για την ενίσχυση της εργασιακής υγείας και της επαγγελματικής βιωσιμότητας.Complete