1983 research outputs found
Sort by
Causes of low vision and blindness in a Turkish adult population: the Izmir eye study
No full textBackground: Data from Turkey show that sense organ diseases were the second leading cause of years lost due to disability in 2015. However, there are no reliable data on either the baseline causative disorders of visual impairment or the burden of these disorders on the population in Izmir region. Izmir is the third most populated city of Turkey with a population of approximately 4.2 million.
Aim: The purpose of this study was to define the baseline disorders causing low vision and blindness in accordance with World Health Organization criteria in an adult population in Izmir.
Methods: We evaluated the ophthalmologic reports of 20 790 people in Izmir, Turkey. Age- and sex-specific causes of low vision and blindness were identified.
Results: Bilateral low vision and blindness was detected in 347 people, 172 males and 175 females. For those aged 18-50 years, retinal dystrophies (37%), congenital eye anomalies (14%) and myopic degenerations (13%) were the most common causes. For those aged 50+years, age-related macular degeneration (21%) was the leading cause. Diabetic retinopathy (17%), corneal opacities (14%), cataract (12%) and glaucoma (9%) were also important. Sex was not a significant determinant.
Conclusion: The specific causes of visual impairment vary greatly with age, however, unavoidable retinal pathologies were the predominant causes at all ages
Vade riskinin banka karlılğına etkisi - Türk bankacılık sektörü için bir uygulama
No full textRisk, günümüzde her alanda karşımıza çıkan bir kavramdır. Dünyada yaşanan
teknolojik gelişmeler bütün sektörleri etkilemiştir. Özellikle bankacılık sektöründe teknolojinin
gelişimi ve farklı işlemlerin artması ile karşılaşılan risk türleri de çeşitlilik göstermeye
başlamıştır. Bu sebep ile bankaların riske maruz kalmamak için etkili bir risk yönetimi
uygulamaları gerekmektedir.
Bu çalışmanın amacı bankaların karşılaştığı en önemli risk olan likidite riskini
incelemektir. Türkiye’deki bankaların son 10 senelik bilançoları incelenerek bankaların likit
durumları hakkında yorumlar yapılmıştır. Bu şekilde bankacılık sektörünün likidite riski ortaya
çıkarılmaya çalışılmıştır.
Risk is a concept that we faced every field today. Technological developments in the
world have affected all sectors. Especially in the banking sector, developing of the technology
and increasing the number of different transactions has affected the risk types. Because of this
reason, effective risk management is required and importand to avoidrisk exposure for banks.
The purpose of this study is to examine the liquidity risk, which is the most important
risk for banks. Comments is made about liquidity situation of banks by examining last 10 years
balance sheets of banks in Turkey. In this way banking sector’s liquidity risk tried to reveal
Örgütsel iletişim doyumunun iş tatmini ve örgütsel bağlılık ile ilişkisi: Görgül bir araştırma
No full textGünümüz zorlu rekabet ortamında işletmelerin rakipleriyle mücadele edebilmeleri ve varlıklarını devam ettirebilmeleri için insan gücü en önemli faktör konumundadır. Bu bağlamda örgütsel bağlılık, iş tatmini gibi unsurlar ön plana çıkmaktadır. İşletmelerde örgütsel bağlılığı ve iş tatminini sağlamanın en önemli yollarından birisi örgütsel iletişimdir. Bu çalışmada örgütsel iletişim, iş tatmini ve örgütsel bağlılık arasındaki ilişki incelenmiştir. Bu amaç doğrultusunda 250 kişiden veriler elde edilmiştir. Elde edilen verilerin istatistiksel analizi neticesinde örgütsel bağlılık ile üstle iletişim, çalışma arkadaşlarıyla iletişim, iletişim iklimi ve kanal kalitesi arasında pozitif yönlü, orta kuvvette, kurum bilgisi, örgütsel bütünleşme ve bireysel geri bildirim ile yüksek kuvvette ve anlamlı bir ilişki olduğu görülmüştür. Bununla birlikte iş tatmini ile üstle iletişim, çalışma arkadaşlarıyla iletişim, iletişim iklimi ve kanal kalitesi arasında pozitif yönlü, orta kuvvette ve anlamlı bir ilişki saptanmıştır.
Çalışmadan elde edilen sonuçlar göz önünde bulundurulduğunda iletişim doyumunun örgütsel bağlılığı ve iş tatminini pozitif yönde etkilediği söylenebilir.
In today's challenging competitive environment, human power is the most important factor for enterprises to fight against their competitors and to sustain their assets. In this context, elements such as organizational commitment and job satisfaction are at the forefront. Organizational communication is one of the most important ways of achieving organizational commitment and job satisfaction in businesses. In this study, the relationship between organizational communication, job satisfaction and organizational commitment was examined. For this purpose, 250 individuals were obtained. As a result of the statistical analysis of the obtained data, it was found that there was a high correlation between the organizational commitment and the communication with the top, communication between the workers, communication climate and channel quality with positive direction, medium strength, organizational knowledge, organizational integration and individual feedback. On the other hand, there was a positive, moderate and meaningful relationship between job satisfaction and communication with top, communication with colleagues, communication climate and channel quality.
Considering the results obtained without working, it can be said that communication satisfaction affects organizational loyalty and job satisfaction positively
Gözetim çalışmaları temelinde black mirror dizisi: Gerçek ve kurmaca hayat ilişkisi
No full textGözetim pratikleri tarih boyunca olduğu gibi günümüzde de tartışmaya açık bir konudur. Yeni iletişim teknolojilerinin gelişimi ve özellikle sosyal medya kullanımının artmasıyla beraber daha fazla görünürlük kazanan gözetim uygulamaları, gün geçtikçe daha da gelişmekte, yaygınlaşmakta ve içselleştirilmektedir. Günümüzde bu durumu konu eden sanat eserleri, özellikle sinema filmleri ve televizyon dizileri bulunmaktadır; 2011 yılında yayınlanmaya başlayan Black Mirror dizisi de bunlardan birisidir. Dizi kurgusal bir gelecekte iletişim ve gözetim teknolojilerinin insan hayatı üzerindeki etkilerini bir distopya olarak sunmaktadır.
Bu çalışmada yeni iletişim teknolojilerinin eleştirisini yapan Black Mirror dizisinin kurgusal evreni ile gerçek hayat örnekleri karşılaştırılmış, dizinin içeriği analiz edilerek belirli temalar üzerinden bir analiz sunulmuştur. Bu amaçla çalışmada gözetim çalışmaları literatürü incelenmiş, gözetim ve yeni iletişim teknolojileri ile ilgili kavramlar araştırılmıştır. Çalışmanın son bölümünde ise, Black Mirror dizisinin kurgusal evreni ile gerçek hayat örnekleri belirlenen temalar üzerinden karşılaştırılmıştır. Yapılan bu analiz sonucunda görülmektedir ki Black Mirror dizisinin kurgusal evreninin gerçek hayatta da örnekleri mevcuttur. Bu noktada her ne kadar yeni iletişim teknolojilerinin faydalı etkileri olsa da, gözetim mekanizmasına hizmet ettiği unutulmamalıdır. Black Mirror dizisinin yarattığı distopya günümüzde çoktan yaşanmaya başlamıştır.
The surveillance practices are still on discussion today as well as during the history. Surveillance practices which became more visible throughout the improvements of communication technologies and especially social media improvements have been developing, spreading and internalized. Today there are lots of artistic examples on surveillance; especially cinema films and television series. “Black Mirror” TV series; which firstly published in 2011 is one of these examples. Black Mirror is monitoring the effects of the surveillance and communication technologies on human life in a fictional future as a dystopia.
In this study; Black Mirror series’ fictional universe in which critiques of new communication technologies are made is compared with the examples of real life, contents of the series are analyzed and an analysis is made throughout the determined themes. With this aim, surveillance studies literature is examined, concepts on surveillance and new communication technologies are researched. In the last part of the study, Black Mirror series’ fictional universe is compared with the examples of real life through the determined themes. The analysis shows that fictional examples in Black Mirror are also found in the real life practices. At that point, it should not be forgotten that although new communication technologies have useful effects, they also serve to the surveillance mechanism. It can be claimed that the dystopia in Black Mirror is already being lived in real life
Sol ventrikül destek cihazı implantasyonu ve kalp transplantasyonu yapılan hastaların yaşadıkları psikososyal ve ekonomik sorunlar ve yaşam kaliteleri
No full textSol ventrikül destek cihazı (LVAD) implantasyonu ve kalp transplantasyonu,
hastaların psiko-sosyal, ekonomik sorunlar yaşamasına ve yaşam kalitelerinde
değişimine neden olan önemli bir faktördür. Bu çalışmanın amacı sol ventrikül
destek cihazı implantasyonu ve kalp transplantasyonu yapılan hastaların yaşadıkları
psikososyal, ekonomik sorunları ve yaşam kalitelerini belirlemektir. Tanımlayıcı
türde olan bu çalışmanın uygulaması, 02/01/2018-01/05/2018 tarihleri arasında
BaĢşkent Üniversitesi Ankara Hastanesi Erişkin kalp damar cerrahisi kliniğinde yatan
ve kardiyoloji polikliniğine başvuran hastalarla yüz yüze görüşülerek
gerçekleştirilmiştir. Araştırma kapsamına, araştırmaya katılmayı kabul eden Sol
ventrikül destek cihazı implantasyonu yapılan 21, kalp transplantasyonu yapılan 45
hasta alınmıştır. Araştırmanın verileri, “hastaların tanımlayıcı özellikleri, Sol
ventrikül destek cihazı ve kalp transplantasyonundan kaynaklanan sorunları
belirlenme formu”, “SF36 yaşam kalitesi ölçeği” ile toplanmıştır. Sol ventrikül
destek cihazı implantasyonu yapılan hastaların %57.1‟i 54-74 yaş grubunda, %90.5‟i
erkek, %81.0‟ı bekar, %47.6‟sı ilköğretim mezunu, %61.9‟u çalışmamaktadır ve
%38.1‟inin geliri giderine eşittir. Araştırma kapsamına alınan hastaların çoğu sosyal
izolasyon, içine kapanma ve ekonomik sorun yaşadığını belirtmişlerdir. Çalışmaya
katılan hastaların çalışma durumuna göre SF 36 yaşam kalitesi ölçeği fiziksel
fonksiyon, emosyonel rol güçlüğü, ağrı ve genel sağlık algısı alt boyut puan
ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmıştır (p<0.05). Çalışan
hastaların fiziksel fonksiyon, emosyonel rol güçlüğü, ağrı ve genel sağlık algısı alt
boyut puan ortalamaları, çalışmayan hastalara göre yüksek bulunmuştur. Her iki grup
arasında ameliyattan sonra hayatta kalma süreleri yönünden istatistiksel olarak
anlamlı bir fark saptanmıştır (p<0.05). Sol ventrikül destek cihazı implantasyonu
yapılan hastaların ameliyattan 5 yıl sonra hayatta kalma sürelerinin %10.0 olduğu,
kalp transplantasyonu yapılan hastaların ise %47.0 olduğu belirlenmiştir. Sol
ventrikül destek cihazı implantasyonu yapılan hastaların %62.0‟si gelişen
komplikasyonlar nedeniyle hastaneye başvururken, kalp transplantasyonu yapılan
hastaların %69.0‟u kontrol amaçlı hastaneye başvurduğu anlaşılmıştır. Hastaneye
başvurma nedeni komplikasyon olan hastaların fiziksel fonksiyon puan ortalamarı kontrol nedeni ile hastaneye başvuranlara göre 10.53 puan daha düşük olduğu
saptanmıştır. Kalp transplantasyonu yapılan hastaların fiziksel fonksiyon puanları,
Sol ventrikül destek cihazı implantasyonu yapılan hastaların fiziksel fonksiyon
puanlarına göre 13.10 puan daha yüksek olduğu bulunmuştur. Hastaların, SF 36
yaşam kalitesi ölçeği genel sağlık algısı puanı ile bir yıl içinde hastaneye geliş nedeni
arasında anlamlı bir fark olduğu saptanmıştır (p<0.05). Hastaneye geliş nedeni
komplikasyon olanların, genel sağlık algısının kontrol nedeni ile gelenlere göre 15.24
puan daha düşük olduğu belirlenmiştir. Hastaneye başvurma nedeni komplikasyon
olanların fiziksel rol güçlüğü puanları kontrol nedeni ile gelenlere göre 24 puan daha
düşüktür.
Sol ventrikül destek cihazı implantasyonu ve kalp transplantasyonu yapılan hastalar
ameliyattan sonraki süreçlerde psikososyal, ekonomik sorunlar yaşamaktadırlar.
Hastaların çalışıyor olmasının yaşam kalitesi ölçeğinin alt boyutlarını olumlu
etkilediği görülmüştür. Hastaların yaşadıkları komplikasyonlar yaşam kalitelerini
olumsuz etkilemektedir. Hastaların günlük yaşamlarını kolaylaştırabilecek, tedaviye
uyumlarını arttırabilecek, karşılaşabilecekleri komplikasyonların belirti ve
bulgularını tanıyabilecekleri bilgileri içeren eğitim materyalleri ve broşürler
geliştirilmelidir.
Left ventricular assist device (LVAD) implantation and heart transplantation are
important factors that lead patients to experience psychosocial, economic problems
and alterations in quality of life. The aim of this study is to determine the
psychosocial and economic problems and quality of life of patients with implanted
left ventricular assist device and who had undergone cardiac transplantation. This
descriptive study was conducted between 02.01.2018-01.05.2018 in Baskent
University Ankara Hospital with inpatients of Cardiovascular Surgery Adult Ward
and Outpatients of Cardiology Clinic via face to face interview. Twenty one patients
with Left ventricular assist device implantation and 45 patients undergoing cardiac
transplantation who were willing to participate in the research were included in the
study. The data of the study were collected by descriptive characteristics of patients
and problem determination form for Left ventricular assist device and heart
transplantation and SF-36 quality of life scale. Of the patients with Left ventricular
assist device implantation 57,1 % were in the age group of 54-74 years; 90,5 % were
male; 81,0% were single; 4,6% were primary school graduates; 61,9 % were
unemployed and 38,1 % had balanced income and expenditures. A majority of
patients in the research reported that they were experiencing economic and
psychosocial problems such as social isolation and withdraw. A statistically
significant difference was found between physical functioning, role limitations due to
emotional problems, pain and general health subscale scores of SF-36 QOL scale and
employment status of patients with Left ventricular assist device implantation and
cardiac transplantation. The mean physical functioning, role limitations due to
emotional problems, pain and general health scores employed patients were found to
be higher compared to unemployed patients. There was a statistically significant
difference between the two groups in terms of survival time after surgery (p <0.05).
The survival rate for patients who underwent Left ventricular assist device
implantation and cardiac transplantation 5 years after surgery was 10,0% and 47,0% respectively. The main reason for hospital addmittion was complications for 62,0 %
of the patients with Left ventricular assist device implantation, and 69,0% of the
patients who underwent cardiac transplantation admitted to hospital for follow-up.
The physical functioning scores of the patients admitted to hospital due to
complication were found to be 10,53 points lower than patients presenting due to
follow-up. Patients who underwent heart transplantation were found to have 13,10
points higher physical functioning score compared to the patients who underwent
Left ventricular assist device implantation. It was found that there was a significant
difference between patients' general health subscale score of SF-36 quality of life
scale and the reason to admit hospital within one year (p<0.05). General health”
subscale scores of the patients admitted to hospital due to complication were found to
be 15,24 points lower than patients admit to hospital due to follow-up. Role
limitations due to physical health” subscale scores of admit the patients to hospital
due to complication were found to be 24 points lower than patients due to follow-up.
Conclusion: Patients experience psychosocial and economic problems during postsurgical
processes. Left ventricular assist device implantation or heart transplantation
adversely affects the quality of life of patients. Employed patients have positive
results in regard to subscales of quality of life. Complications are affecting patients‟
quality of life negatively. Training materials and brochures should be developed that
can facilitate the daily lives of patients, improve treatment compliance, and provide
information on symptoms and signs of complications they may encounter
Yetişkin bireylerin sindirim sistemi problemlerinde besin ve bitkisel ürün kullanım durumları
No full textBu çalışma yetişkin bireylerin sindirim sistemi problemlerinde kullandıkları besin ve bitkisel ürünleri saptamak amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırma örneklemi, Aralık 2017-Mart 2018 tarihleri arasında Mersin ilinde bulunan bir devlet hastanesine herhangi bir nedenle başvurmuş, aynı hastanede görevli hekimler tarafından ilaç reçeteleri düzenlenmiş ve ilaç reçetelerini temin etmek amacıyla bir eczaneye gelmiş olan 18-80 yaş arası 196 yetişkin bireyden oluşmaktadır. Çalışmada veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından hazırlanan anket formu kullanılmıştır. Çalışma verileri SPSS 17.0 paket programı ile uygun istatistiksel yöntemler kullanılarak değerlendirilmiştir. 196 yetişkin bireyin bulunduğu bu çalışmada 120 (% 61.2) birey sık karşılaştığı sindirim sistemi yakınması olduğunu bildirmektedir. Bu bireylerin 57‘si (%53.8) sindirim sistemi yakınmalarında besin ve bitkisel ürün kullamı olduğunu bildirmiştir. 63‘ü (%70) ise sindirim sistemi yakınmalarıında besin ve bitkisel ürün kullanmadığını bildirmiştir. 76 bireyin (%38.8) sık yaşadığı sindirim sistemi yakınması bulunmamaktadır. Ancak yakınması olmayan bireylerin 49‘u (%46.2) sindirim sistemi yakınmalarında besin ve bitkisel ürün kullamı olduğunu bildirmiştir. Sindirim sistemi şikayeti olanların kullandıkları besin ve bitkisel ürünler arasında mide yanması için 3 kişi (%2.5) maden suyu, 5 kişi (%4.2) elma, 1 kişi (%0.8) leblebi, 4 kişi (%3.3) süt , 3 kişi (%2.5) nane ve 2 kişi (%1.7) zencefil kullanımı olduğunu belirtmektedir. Şişkinlik için 15 kişi (%12.5) maden suyu, 2 kişi (%1.7) karbonat, 4 kişi (%3.3) yeşil çay, 5 kişi (%4.2) rezene ve 4 kişi (%3.3) kimyon kullanımı olduğunu belirtmektedir. Konstipasyon için 18 kişi (%15) kuru kayısı, 9 kişi (%7.5) zeytinyağı, 3 kişi (%2.5) kuru incir, 1 kişi (%0.8) kavun, 3 kişi (%2.5) kekik suyu, 2 kişi (%1.7) salatalık + su, 2 kişi (%1.7) keten tohumu kullanımını belirtmektedir. Diyare için 14 kişi (%11.7) haşlanmış patates, 7 kişi (%5.8) kuru Türk kahvesi-limon, 8 kişi (%6.7) muz, 4 kişi (%3.3) kola, 2 kişi (%1.7) leblebi kullandığını belirtmektedir. Sonuç olarak, sindirim sistemi rahatsızlıkları için, etraftan duyulan, medya veya diğer kitle iletişim araçları üzerinden etkinliği kanıtlanmamış, bitkisel ürünler veya bitkiler kullanmak yerine fiziksel aktiviteyi arttırmak, dengeli ve düzenli beslenmek, yeterli su tüketimini sağlamak, doğru pişirme tekniklerini kullanmak, beslenme alışkanlıklarını düzenlemek gibi basit yaşam tarzı değişikliklikleri ile üstesinden gelmek sağlıklı bir yaşam için temel oluşturacaktır.
This study was conducted to determine nutritional and herbal products used by adult individuals in their digestive system problems. The study sample consisted of 196 adult patients between 18 and 80 years old who had applied to a state hospital in Mersin province for any reason between December 2017 and March 2018, who were prescribed medication by doctors in the same hospital and who came to a pharmacy to provide prescriptions for medication. A questionnaire form prepared by the researcher was used as data collection tool in the study. Study data were evaluated using SPSS 17.0 packet program using appropriate statistical methods. In this study, where 196 adults were present, 120 (61.2%) individuals reported frequent gastrointestinal complaints. Of these individuals, 57 (53.8%) reported using digestive system complaints of food and plant products. 63 (70%) reported that they did not use food and herbal products in their digestive system complaints. No gastrointestinal complaints were found in 76 individuals (38.8%). However, 49 (46.2%) of the uncomfortable individuals reported using food and herbal products in their digestive system complaints. Among the nutrients and herbal products used by the digestive system complainants, 3 (2.5%) mineral water, 5 (4.2%) apple, 1 person (0.8%) chickpea, 4 people (3.3% 2.5) mint and 2 people (1.7%) were using ginger. Fifteen people (12.5%) stated that they had used mineral water, 2 (1.7%) carbonates, 4 people (3.3%) green tea, 5 people (4.2%) fennel and 4 people (3.3%) cumin use. For the constipation, 18 (15%) dried apricots, 9 (7.5%) olive oil, 3 (2.5%) dried fig, 1 person (0.8%) melon, 3 people (2.5%) thyme, 2 people ) cucumber + water, 2 people (1.7%) indicate use of flaxseed. 14 people (11.7%) stated that they used boiled potatoes, 7 (5.8%) dry Turkish coffee-lemon, 8 people (6.7%) bananas, 4 people (3.3%) cola and 2 people (1.7%) chickpea. As a result, for digestive system disorders, there is no proven activity on the media or other mass communication media, instead of using plant products or plants, increasing physical activity, balanced and regular feeding, providing sufficient water consumption, using correct cooking techniques, regulating dietary habits coming from above with simple lifestyle changes will be the basis for a healthy life
Homolog olmayan uç birleşmesi (nhej) dna onarım yolağının mcf7 hücre hatlarında gelişen doksorubisin direncine etkisinin araştırılması
No full textHomolog olmayan uç birleşimi DNA onarım mekanizması hücre bölünmesi ve çoklu ilaç direnci gelişimini de içerecek biçimde hücrede DNA ile ilişkili birçok farklı süreç ile ilişkilendirilmiştir.
Çalışmamızda, bir antrasiklin türevi olan doksorubisine karşı dirençlilik gösteren MCF7 meme kanseri alt hücre hatlarında NHEJ yolağının gelişen ilaç direncindeki etkilerinin araştırılması amaçlanmıştır.
Doksorubisine duyarlı (MCF7/S) ve dirençli alt hücre hatlarına 4μM doksorubisin 1, 6, 12 ve 24 saat uygulanmış ve tüm paramatreler bu uygulama sürelerinde analiz edilmiştir. MTT, doksorubisinin zamana bağlı sitotoksisitesinin değerlendirilmesinde kullanılmıştır. Doksorubisin genotoksisitesi alkali tek hücreli jel elektroforezi ile analiz edilmiştir. NHEJ mekanizmasının analizi için 53BP1 proteininin immünofloresan etiketlenmesi gerçekleştirilmiştir. NHEJ yolağının temel bileşenlerini kodlayan genlerin (XRCC4, XRCC5, XRCC6, XRCC7, LIG4 ve XLF) ve bunların ifadelenmesini düzenleyen iki miRNA’nın (miR-101 ve miR-502) ifadelenmesi qPCR ile analiz edilmiştir.
24 saatlik doksorubisin uygulamasından sonra MCF7/S, MCF7/400Dox ve MCF7/1000Dox hücrelerinde hücre proliferasyonu azalmıştır. Tüm hücrelerde uygulamanın 6. saatinde doksorubisine bağlı genotoksik hasar gerçekleşmiştir. 24 saatlik doksorubisin uygulaması, duyarlı hücrelerde dirençli hücrelere göre daha yüksek genotoksik hasara yol açmıştır. Duyarlı hücrelerde doksorubisin uygulamasından 1 saat sonra NHEJ yolağının aktivesi tespit edilmişken, dirençli hücrelerdeki aktivite 12. saatte tespit edilmiştir. NHEJ bileşenlerinin ifadelenmesi duyarlı hücrelerin kontrol grubunda dirençli hücre hatlarının kontrol gruplarından daha yüksek olmasına rağmen, MCF7/1000Dox hücrelerinde doksorubisin uygulamasına cevap belirgin biçimde artış göstermiştir. 4μM doksorubisin uygulanan MCF7/1000Dox hücre hattında, NHEJ yolağındaki genlerde gerçekleşen ifadelenme artışıyla NHEJ yolağının DNA onarımında etkin rol üstlendiği sonucuna varılmaktadır. Bununla birlikte, önerilen miRNA’ların dirençli hücrelerde NHEJ yolağı üzerinde kontrolünün olmadığı belirlenmiştir.
Sonuç olarak, NHEJ onarımı tepki hızı ve seviyesinin farklı dirençlilik seviyelerine ve mekanizmalarına sahip alt hücre hatlarında duyarlı hücreler ile karşılaştırmalı incelenmesi doksorubisin bağımlı oluşan genotoksik hasarın onarımı ve gelişen ilaç direnci hakkında daha fazla bilgi sahibi olmamızı sağlamıştır. Bu tez çalışması, gelecekte konu ile ilgili yapılacak olan ileri çalışmalara kaynaklık edebilecek ve literatüre katkı sağlayacak niteliktedir.
Non-homologous end joining DNA repair mechanism is assoicated with many of cell precesses. Multidrug resistance and cell devision involves diverse cellular pathways.
Aim of this study was to investigate involvement of NHEJ repair mechanism in the development of an anthracycline type doxorubicin resistance in MCF7 cell lines.
Doxorubicin (4μM) were applied to sensitive and resistant sublines, and all parameters were tested after 1, 6, 12, and 24h of applications. MTT was used to evaluate time-dependent cytotoxicity of doxorubicin. Doxorubicin induced genotoxicity was tested by single cell alkaline gel electrophoresis assay. Immunoflorescent labeling of 53BP1 protein performed for the analysis of NHEJ. Expression of the genes coding the essential components of the NHEJ pathway, XRCC4, XRCC5, XRCC6, XRCC7, LIG4 and XLF, and two control miRNAs of the pathway, miR-101 and miR502, were analyzed by real-time PCR analysis.
Results demonstrated that cell proliferation decreased in MCF7/S, MCF7/400Dox, and MCF7/1000Dox cells, due to 24h doxorubicin application. Doxorubicin induced genotoxic damage after 6h incubation in all cells. After 24h of incubation, doxorubicin caused higher genotoxic damage in sensitive cells in comparison to resistant cells. NHEJ pathway was activated after 1h of doxorubicin application in sensitive cells, whereas activity was observed after 12h in resistant cells. Though, expression of NHEJ components was higher in control group sensitive cells in comparison to respective resistant cells, expression of these genes were significantly upregulated in MCF7/1000Dox cells in response to doxorubicin application. miR-101 and miR502 alterations were correlated to XRCC7, and XRCC5, LIG4 and XLF gene expressions, respectively in sensitive cells. Conclusively, NHEJ pathway components were upregulated in 24h of doxorubicin application. Doxorubicin induced NHEJ response were more rapid and high in MCF7/1000Dox cells, although pathway did not seem to be under the control of proposed miRNAs.
Investigation of timing and level of NHEJ DNA damage response in cells having varying resistance indices and different resistance mechanisms, provided a better understanding of the repair of doxorubicin induced genotoxic damage and development of drug resistance in these cells. The results of the thesis will provide basic knowledge for further studies
Hastalık biliş anketi'nin gerçeklik ve güvenirliği
No full textBu çalışmanın amacı, Evers ve Kraaimaat tarafından
geliştirilmiş olan "Illness Cognition Questionnaire” Hastalık Biliş Anketi‟nin Türkçe‟ye
uyarlanması ile geçerlik ve güvenilirlik özelliklerini belirlemek idi. Hastalık Biliş Anketi
için yazarından gerekli yazılı izinler alındıktan sonra iki ileri ve bir geri çeviri metodu
uygulandı. Çalışmaya Başkent Üniversitesi Ankara Hastanesi Fiziksel Tıp ve
Rehabilitasyon Anabilim Dalı ayaktan tedavi polikliniğine başvuran kronik kas iskelet
sistemi hastalıklarına bağlı ağrısı olan toplam 205 hasta dahil edildi. Anketin test-tekrar
test güvenirliğini gerçekleştirmek için 81 hastaya 2 gün sonra tekrar uygulama yapıldı.
Çalışmanın başlangıcında bireylerin sosyodemografik ve klinik özellikleri sorgulandı. Ağrı
değerlendirmesi için McGill Ağrı Anketi (Kısa Form) kullanıldı. Geçerliği test etmek için
hastalara Hastalık Biliş Anketi ile birlikte kısa hastalık algı ölçeği ve hastane anksiyete ve
depresyon anketleri uygulandı. Hastalık Biliş Anketi‟nin yapı geçerliği Doğrulayıcı Faktör
Analizi ile yakınsak ve ıraksak geçerlik ise Pearson korelasyon analizi ile değerlendirildi.
Anketin güvenilirlik düzeyini belirlemek için Cronbach alfa iç-tutarlılık ve test-tekrar test
güvenilirlik katsayıları hesaplandı. Yapılan doğrulayıcı faktör analiz sonuçlarına göre
çaresizlik alt boyutu maddelerine ait faktör yükleri 0,78 ile 0,85 arasında, kabul etme alt
boyutuna ait faktör yükleri 0,58 ile 0,85 arasında, algılanan faydalar alt boyutuna ait faktör
yükleri ise 0,73 ile 0,79 arasında değişkenlik gösterdi. Anketin iç tutarlılık katsayıları
çaresizlik alt boyutu için 0,92; kabul etme alt boyutu için 0,86; algılanan faydalar alt
boyutu için ise 0,89 olarak bulundu. Yapılan analizler çaresizlik alt boyutuna ait ilk ölçüm
ile tekrar test çaresizlik alt boyutu arasında 0,69 düzeyinde istatistiksel olarak pozitif
anlamlı bir ilişki olduğunu gösterdi. Kabul etme alt boyutuna ait ilk test ile tekrar test
arasında 0,46 düzeyinde istatistiksel olarak pozitif anlamlı bir ilişki saptandı. Algılanan
faydalar alt boyutuna ait ilk test ile tekrar test arasında 0,66 düzeyinde istatistiksel olarak
pozitif anlamlı bir ilişki saptandı. Sonuç olarak; Hastalık Biliş Anketi‟nin Türkçe sürümü
geçerli ve güvenilir bulundu. Hastalık Biliş Anketi‟nin uygulama süresinin kısa olması ve
kolay anlaşılabilir olmasından ötürü kliniklerde kolaylıkla kullanılabilecek bir ölçme
değerlendirme aracı olduğunu söyleyebiliriz. Türk toplumunda hastalık algısında yeni bir
farkındalık sağlayan Hastalık Biliş Anketi‟nin farklı hastalıklarda ve yaş gruplarında
incelenmesi gerektiğini düşünmekteyiz.
The aim of this study was to determine the
validity and reliability characteristics of the “Illness Cognition Questionnaire‟‟ by adapting
the Illness Cognition Questionnaire to Turkish which was developed by Evers and
Kraaimaat. After permission was obtained from the author two forward and one back
translation method was applied. A total of 205 patients who had pain related to chronic
musculoskeletal diseases were referred to the study from outpatient clinic at BaĢkent
University Ankara Hospital Physical Therapy and Rehabilitation. In order to achieve testretest
reliability of the questionnaire, 81 patients were re-applied after 2 days. At the
beginning of the study, the sociodemographic and clinical characteristics of the individuals
were questioned. The McGill Pain Questionnaire (Short Form) was used for pain
assessment. In order to test the validity, a short disease perception questionnaire, hospital
anxiety and depression questionnaire were administered together with the Illness Cognition
Questionnaire. Confirmatory Factor Analysis was used to assessing the construct validity
of the Illness Cognition Questionnaire and convergent and divergent validities was
evaluated by Pearson correlation analysis. Cronbach's alpha internal consistency and testretest
reliability coefficients were calculated to determining the reliability level of the
questionnaire. According to the confirmatory factor analysis results, the factor loadings of
the helplessness subscale ranged from 0.78 to 0.85, the acceptance subscale ranged from
0.58 to 0.85, and the perceived benefits subscale ranged from 0.73 to 0.79. Internal
consistency coefficients of the questionnaire were found 0.92 for the helplessness subscale;
0.86 for the acceptance subscale; and 0.89 for perceived benefits subscale. The results of
the analysis showed that there was a statistically significant positive correlation between
the initial measurement of helplessness subscale and the retest helplessness subscale at
0.69 level. A statistically significant positive correlation of 0.46 between the first test and
the retest of the acceptance subscale was determined. Also, the statistically significant
positive correlation of 0.66 between the first test and the retest was determined for the
perceived benefits subscale. The Turkish version of the Illness Cognition Questionnaire
was found to be valid and reliable. We could say that the Illness Cognition Questionnaire is
a measurement evaluation tool that might be easily used at the clinic related to the
application period is short and easy to understand. We think that the Illness Cognition
Questionnaire, which provides a new awareness of illness perception in Turkish society,
should be examined in different diseases and age groups
Ön çapraz bağ rekonstrüksiyonu ile birlikte uygulanan artroskopik menisküs onarımının cerrahi sonrası rehabilitasyona etkileri
No full textBu çalışmanın amacı menisküs
tamirinin ön çapraz bağ rekonstrüksiyonu rehabilitasyonuna etkilerini incelemektir.
Çalışmada; aynı cerrahi işlemde hem ön çapraz bağ rekonstrüksiyonu hem de menisküs
tamiri uygulanmış hastaların ameliyat sonrası rehabilitasyon sonuçları ile, sadece ön
çapraz bağ rekonstrüksiyonu uygulanan hastaların ameliyat sonrası rehabilitasyon
sonuçları karşılaştırılmıştır. Çalışmaya dahil edilen 30 hastadan sadece ön çapraz bağ
rekonstrüksiyonu uygulanmış 15 hasta 1. Grubu (n=15, yaş: 34±8) , ön çapraz bağ
rekonstrüksiyonu ile birlikte menisküs tamiri de uygulanmış 15 hasta 2. Grubu (n=15,
yaş: 27±8) oluşturmuştur. Her iki grupta da rehabilitasyon programı post operatif ilk gün
başlatılmış ve 6 hafta devam etmiştir. Her iki gruba da aynı rehabilitasyon programı
uygulanmış olup, farklı olarak 2. gruptaki hastalar 15 gün opere bacağa yük vermemiş
ve diz fleksiyonları 90 derece ile sınırlanmıştır. Rehabilitasyon programı süresince her
iki grup da; aynı yöntemlerle, post operatif 1., 2., 4. ve 6. haftaların sonunda
değerlendirilmiştir. Olguların quadriceps ve hamstring kas kuvveti el dinamometresi ile
diz eklem hareket açıklığı inklinometre ile ölçülmüştür. Uyluk çevresi; medial tibial
plato, 5-10-15 cm üstünden mezura ile ölçülmüş ve fonksiyonel yetersizliği
değerlendirmek için Lysholm diz skorlama ölçeği kullanılmıştır. Değerlendirmeler
sonucunda 1. 4. ve 6. haftalarda 1. Grup quadriceps kas kuvveti 2. Gruba göre daha fazla
bulunurken (p=0.011, p=0.048, p=0.001), 2. haftada kas kuvveti ortalamaları farklı olsa
da gruplar arasındaki bu fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır.(p>0.05).
Gruplar arasında çevre ölçümü, diz eklemi fleksiyon açısı ve lysholm diz skorlama
ölçeği bakımından tüm haftalarda anlamlı bir fark olmamasına karşın (p>0.05)
ekstansiyon limitasyon derecesi 1. ve 2. haftalarda 2. grupta daha fazla bulunmuştur
(p=0.006, p=0.012). Çalışmamızdan çıkan sonuç menisküs tamirinin post operatif dönemde uygulanan kısıtlayıcı rehabilitasyon nedeniyle quadriceps kas kuvveti
ve tam ekstansiyon derecesi üzerine erken dönemde olumsuz etkileri olabileceğidir.
The aim of this study was to evaluate the
effects of meniscal repair on rehabilitation after anterior cruciate ligament surgery. In
this study; the outcomes of rehabilitation after meniscal repair with anterior cruciate
ligament reconstruction compared with the outcomes of rehabilitation after anterior
cruciate ligament reconstruction. Out of 30 patients enrolled in the study , 15 of them
who had only anterior cruciate ligament reconstruction form group 1 (n=15, age:34±8),,
and 15 others who received both meniscal repair and anterior cruciate ligament
reconstruction form group 2(n=15, age: 27±8) . The rehabilitation programme for group
1 and group 2 was started at the first day after the surgery and continued for 6 weeks.
Both groups followed the same rehabilitation programme. Patients in group 2 were not
allowed to weight bearing and knee flexion beyond 90 degrees for 15 days because of
the meniscal repair. During the rehabilitation programme both groups were evaluated
with the same methods at the end of the first, second, forth and sixth weeks. Quadriceps
and hamstring strength measurements were performed with hand dynamometer and knee
joint range of motions were assesed with inclinometer. The thigh circumference was
measured 5, 10 and 15 cm above the medial tibial plateau using with tape measure.
Functional results were evaluated by Lysholm Knee Scoring Scale. As a result of
evaluation, at the end of the first fourth and sixth weeks, group 1 quadriceps muscle
strength was higher than group 2(p=0.011, p=0.048, p=0.001) . Although at the end of
the second week the muscle strength averages were different, this was not statistically
significant (p>0,05). There were no differences between group 1 and 2 about thigh
circumference measurement, knee joint flexion angle and Lysholm Knee Scoring Scale
(p>0.05). But at the end of first and second weeks there were significant differences in
limitation of extension between group 1 and 2(p=0.006, p=0.012) . The outcome of our study is that meniscal repair may have adverse effects on quadriceps muscle strength and
full extensional range of motion due to restrictive rehabilitation program
THE APPROACH OF ATATURK TO RELATIONS BETWEEN TURKEY AND ALBANIA BEFORE THE PROCLAMATION OF MONARCHY, IN THE LIGHT OF THE DIARIES OF RAUF FICO, THE MINISTER PLENIPOTENTIARY OF ANKARA
Get PDFThe diaries of RaufFico, Albanian Minister Plenipotentiary to Ankara, gives a lot of useful information about Albania-Turkey relations that had not been stumbled across in the literature until today. The aim of this study is to point out Atatiirk's views on relations between Albania and Turkey, Albania and Italy, as well as his suggestions to Albanian envoy in Ankara about how to overcome the Albanian dependency on Italy. The research is based on the diaries of Fico, Albanian Minister Plenipotentiary to Ankara. The study is limited with focusing on the Italian factor in Albania's relations with Turkey rather than examining all aspects of the relationship between the two independent countries.
Fico had had formal education in the Ottoman Empire and occupied bureaucratic posts such as being provincial governor and following independence of Albania started to work for Albanian government as an important diplomat. Therefore, his diaries provide us a plenty of information on the question of Albania's relations with Turkey as well as with Italy, particularly between 1925 and 1928 during which there had been a Republican regime in Albania.
In fact, Fico's diaries give perfect information about close relations between Turkey and Albania and the importance given by Mustafa Kemal Atatiirk on these relations at bilateral level, at least until the destruction of the Republican regime by Ahmet Zogu who would proclaim himself as the King of Albania in 1928. The content of the Fico's diaries are very rich in a way that they consist problems of Orthodox Albanians in Istanbul, positions of Albanians in Kosovo, the exchange of Albanian Chams, reforms in Turkey, assassination attempt to Atatirk in izmir and main themes in Nutuk. It should be kept in mind that the scope of this study is confined, first, to suggestions of Ataturk to the Albanian government regarding getting rid of dependency on Italy, and second, to his foresight about Italy's position towards Albania and Turkey. In this respect, the Fico's diaries give invaluable information on all these subjects elaborated in this paper