E-books' platform Księgarnia Akademicka Publishing
Not a member yet
2260 research outputs found
Sort by
Kraków przede wszystkim: Księga jubileuszowa Profesora Mieczysława Rokosza
No full textProfesor Mieczysław Rokosz urodził się się lutego 1942 roku w Makowie Podhalańskim w domu nauczycielskim o tradycjach patriotyczno-niepodległościowych. Studia historyczne odbył na Uniwersytecie Jagiellońskim w latach 1961-1966. Magisterium uzyskał w 1966 roku u prof. Józefa Wolskiego. W latach 1964-1966 był prezesem Kola Naukowego Historyków Studentów UJ i przewodniczącym Ogólnopolskiego Komitetu Kół Historycznych. W latach 1966-1970 pracował w Archiwum Państwowym w Krakowie. W latach 1970-1973 był redaktorem Wydawnictwa Ossolineum, a następnie Wydawnictwa Literackiego. Od 1973 roku zatrudniony w Instytucie Historii UJ - najpierw w Zakładzie Historii Średniowiecznej Polski, a po obronie doktoratu w 1980 roku w Zakładzie Nauk Pomocniczych Historii. W 2007 roku habilitował się z historii średniowiecznej i nauk pomocniczych historii i archiwistyki. W latach 2008-2018 zatrudniony w Akademii Ignatianum w Krakowie na stanowisku profesora i kierownika Katedry Dziedzictwa Kulturowego Polski. Społecznik, członek wielu komitetów, rad muzealnych i towarzystw, m.in. członek założyciel i członek honorowy Towarzystwa Naukowego Sandomierskiego, członek Wydziału Towarzystwa Miłośników Historii i Zabytków Krakowa, Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa, American Association of the Friends of Kościuszko at West Point oraz Towarzystwa Historyczno-Literackiego przy Bibliotece Polskiej w Paryżu. W latach 1993-2008 był pierwszym prezesem odrodzonego Towarzystwa Muzeum Tatrzańskiego w Zakopanem. W latach 1994-2024 był jedenastym prezesem Komitetu Kopca Kościuszki ustanowionego w 1820 roku w Krakowie, obecnie jest dożywotnim prezesem honorowym
Kraków przede wszystkim: Księga jubileuszowa Profesora Mieczysława Rokosza
No full textProfesor Mieczysław Rokosz urodził się się lutego 1942 roku w Makowie Podhalańskim w domu nauczycielskim o tradycjach patriotyczno-niepodległościowych. Studia historyczne odbył na Uniwersytecie Jagiellońskim w latach 1961-1966. Magisterium uzyskał w 1966 roku u prof. Józefa Wolskiego. W latach 1964-1966 był prezesem Kola Naukowego Historyków Studentów UJ i przewodniczącym Ogólnopolskiego Komitetu Kół Historycznych. W latach 1966-1970 pracował w Archiwum Państwowym w Krakowie. W latach 1970-1973 był redaktorem Wydawnictwa Ossolineum, a następnie Wydawnictwa Literackiego. Od 1973 roku zatrudniony w Instytucie Historii UJ - najpierw w Zakładzie Historii Średniowiecznej Polski, a po obronie doktoratu w 1980 roku w Zakładzie Nauk Pomocniczych Historii. W 2007 roku habilitował się z historii średniowiecznej i nauk pomocniczych historii i archiwistyki. W latach 2008-2018 zatrudniony w Akademii Ignatianum w Krakowie na stanowisku profesora i kierownika Katedry Dziedzictwa Kulturowego Polski. Społecznik, członek wielu komitetów, rad muzealnych i towarzystw, m.in. członek założyciel i członek honorowy Towarzystwa Naukowego Sandomierskiego, członek Wydziału Towarzystwa Miłośników Historii i Zabytków Krakowa, Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa, American Association of the Friends of Kościuszko at West Point oraz Towarzystwa Historyczno-Literackiego przy Bibliotece Polskiej w Paryżu. W latach 1993-2008 był pierwszym prezesem odrodzonego Towarzystwa Muzeum Tatrzańskiego w Zakopanem. W latach 1994-2024 był jedenastym prezesem Komitetu Kopca Kościuszki ustanowionego w 1820 roku w Krakowie, obecnie jest dożywotnim prezesem honorowym
Tożsamość, pamięć i narracja w anglojęzycznym pisarstwie subkontynentu indyjskiego: Głosy wybranych twórców
No full textIDENTITY, MEMORY, AND NARRATIVE IN ENGLISH-LANGUAGE WRITING OF THE INDIAN SUBCONTINENT: VOICES OF SELECTED WRITERS
This monograph explores the interwoven themes of identity, memory, post-memory, and narrative within the English-language literature of the Indian Subcontinent. Anchored in literary analysis, the study is enriched by philosophical, cultural, and sociological reflections. It comprises three chapters preceded by an introduction that delineates the scope of inquiry and outlines the structure of the work.Monografię poświęcono zagadnieniom tożsamości, pamięci, postpamięci oraz narracji w anglojęzycznej literaturze indyjskiego subkontynentu. Badania przeprowadzono w perspektywie literaturoznawczej, wspartej refleksją filozoficzną, kulturoznawczą oraz socjologiczną. Monografia składa się z trzech rozdziałów poprzedzonych wstępem, w którym zarysowano obszar badań oraz strukturę opracowania
Profesjonalizacja kształcenia nauczycieli języka polskiego jako obcego i drugiego: Kompetencje dydaktyczno-metodyczne i świadomość rozwoju osobistego refleksyjnych praktyków
No full textPROFESSIONALIZING THE EDUCATION OF POLISH AS FOREIGN AND SECOND LANGUAGE TEACHERS: DIDACTIC-METHODICAL COMPETENCES AND AWARENESS OF PERSONAL DEVELOPMENT AMONG REFLECTIVE PRACTITIONERS
The dissertation Professionalizing the Education of Polish as Foreign and Second Language Teachers: Didactic-Methodical Competences and Awareness of Personal Development among Reflective Practitioners is a contribution to the discussion and scholarly reflection on the evolution of Polish language glottodidactics and, in particular, Polish language pedeutology, which is an important element determining further directions of development for the whole space of learning and teaching Polish as a foreign and second language. With the growing interest of foreigners in the Polish language, as well as with the socio-economic and cultural changes in the world, the teaching of foreign languages attracts an increasing amount of attention. In the research perspective, the representation of the course of language education has become crucial, and research usually focuses on the main actors of the glottodiadatic process: the teacher and the learner (Grucza 1978; Lewandowski 1985; Woźniewicz 1987; Pfeiffer 2001; Gębal 2008c). The present dissertation centers research on the awareness and development of the didactic and methodological competence of teachers as the key skills that constitute the teaching practice of novice teachers, and facilitate their entry into the profession.Monografia Profesjonalizacja kształcenia nauczycieli języka polskiego jako obcego i drugiego stanowi pogłębioną refleksję nad współczesnym stanem glottodydaktyki polonistycznej, ze szczególnym uwzględnieniem pedeutologii – obszaru kluczowego dla jakości i skuteczności nauczania polszczyzny cudzoziemców. Autorka koncentruje się na rozwoju kompetencji dydaktyczno-metodycznych początkujących nauczycieli oraz na kształtowaniu refleksyjnej postawy zawodowej jako fundamentu profesjonalizmu nauczyciela-praktyka. Punktem wyjścia rozważań są konstruktywistyczne i humanistyczne koncepcje kształcenia nauczycieli, które akcentują podmiotowość uczących się, odpowiedzialność nauczyciela za projektowanie procesu dydaktycznego oraz ideę całożyciowego rozwoju zawodowego. Na ich tle zaprezentowany został autorski model kształcenia nauczycieli języka polskiego jako obcego i drugiego, oparty na ścisłym powiązaniu teorii z praktyką, refleksyjności oraz uczeniu się poprzez działanie. W części empirycznej pracy wykazano niedostateczne przygotowanie absolwentów studiów glottodydaktycznych do realiów pracy zawodowej, zwłaszcza w zakresie kompetencji dydaktyczno-metodycznych. W odpowiedzi na te diagnozy autorka formułuje postulaty systemowe, obejmujące m.in. profesjonalizację procesu kształcenia, opracowanie standardów edukacji nauczycieli, wzmocnienie roli praktyk pedagogicznych, a także regulację zawodu nauczyciela języka polskiego jako obcego i drugiego. Publikacja wpisuje się w aktualne debaty dotyczące roli języka polskiego jako narzędzia integracji w kontekście migracyjnym i stanowi ważny głos w dyskusji nad przyszłością kształcenia nauczycieli polszczyzny w Polsce i za granicą
Dyplomacja otwarta: czyli jak skutecznie realizować rację stanu
No full textKsiążka podejmuje refleksję nad miejscem i znaczeniem dyplomacji we współczesnym świecie, w dobie dynamicznych przemian geopolitycznych. Na licznych przykładach Arkady Rzegocki dowodzi, że Polska potrzebuje nowego modelu prowadzenia polityki zagranicznej – „dyplomacji otwartej”. Tylko dyplomacja angażująca nie tylko rząd i służbę zagraniczną, lecz także obywateli, Polonię, organizacje społeczne, instytucje kultury, nauki i biznesu może skutecznie realizować polską rację stanu. Autor podkreśla, że tradycyjny model dyplomacji, praktykowanej za zamkniętymi drzwiami gabinetów, nie odpowiada wyzwaniom współczesności. Globalizacja, nowe technologie, dezinformacja, a także agresywna polityka mocarstw – zwłaszcza Rosji i Chin – sprawiają, że skuteczna polityka zagraniczna musi być czytelna, przejrzysta i włączająca. Tylko w ten sposób można budować wiarygodny i atrakcyjny wizerunek państwa na arenie międzynarodowej. Polska, ze względu na położenie i doświadczenia historyczne, ma szczególną misję jako rzeczniczka wolności, solidarności i demokracji w Europie Środkowo-Wschodniej. Książka ukazuje ewolucję polskiej dyplomacji – od czasów zaborów, przez II wojnę światową i okres komunizmu, aż po III RP oraz integrację z NATO i Unią Europejską. Autor zwraca uwagę, że mimo wielu sukcesów – takich jak bezprecedensowa pomoc udzielona Ukrainie, dynamiczny wzrost gospodarczy czy aktywność w regionie – Polska nadal nie w pełni wykorzystuje swój potencjał. Zbyt słabo promuje swoje osiągnięcia i zbyt rzadko jasno komunikuje własne racje. Głównym elementem koncepcji „dyplomacji otwartej” jest włączenie obywateli w promocję Polski. Oznacza to m.in. rozwój edukacji dyplomatycznej, dyplomacji akademickiej i kulturalnej, wzmocnienie więzi z Polonią, pielęgnowanie rzetelnego wizerunku kraju na świecie oraz skuteczną walkę z dezinformacją. Rzegocki akcentuje także konieczność profesjonalizacji służby zagranicznej i stworzenia nowoczesnej akademii dyplomatycznej. Odwołując się do przykładów zagranicznych – zwłaszcza dobrze mu znanego przypadku Wielkiej Brytanii, gdzie otwarta dyplomacja stała się istotnym narzędziem polityki państwowej – Rzegocki pokazuje, że Polska, państwo o bogatym dziedzictwie historycznym, dynamicznej gospodarce i rosnącej pozycji regionalnej, ma szansę stać się swoistym „mocarstwem dyplomatycznym”, jeśli tylko umiejętnie wykorzysta swój potencjał i otworzy dyplomację na obywateli. Autor apeluje o zasadniczą zmianę myślenia: dyplomacja nie może być postrzegana jako wyłączna domena elit, lecz jako wspólna odpowiedzialność wszystkich obywateli. Dyplomacja otwarta jawi się w tej perspektywie jako droga do skuteczniejszej realizacji polskiej racji stanu, wzmocnienia pozycji kraju na arenie międzynarodowej i pełniejszego wykorzystania jego unikatowych zasobów – gospodarczych, kulturowych i społecznych
Pars Aquilae parsque Leonis: Prace ofiarowane Profesorowi Zenonowi Piechowi w siedemdziesiątą rocznicę urodzin
No full textKsięga Pars Aquilae parsque Leonis (Pół Orła, pół Lwa) zawiera 37 artykułów ofiarowanych Profesorowi Zenonowi Piechowi z okazji siedemdziesiątych urodzin. Profesor Piech jest historykiem, wybitnym uczonym. Studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim i z tą uczelnią związał swą działalność naukową. Od 1978 roku pracował w Zakładzie Nauk Pomocniczych Historii Instytutu Historii UJ, a od 2005 kierował nim. Jest historykiem w całym tego słowa znaczeniu interdyscyplinarnym. Zajmuje się naukami pomocniczymi historii i w swych pracach podejmuje tematy z zakresu wielu należących do nich dyscyplin, śmiało wychodząc poza ich ramy. Główne sfery jego działalności naukowej to sfragistyka, heraldyka, archeologia prawna, numizmatyka, epigrafika i archiwistyka, a przede wszystkim ikonografia historyczna. Dzięki niemu w 1992 roku powstał krakowski oddział Polskiego Towarzystwa Heraldycznego (był prezesem tego oddziału przez dwanaście lat). Od 2009 do 2024 pełnił funkcję kuratora Koła Naukowego Historyków Studentów Uniwersytetu Jagiellońskiego. Ta jedna z najstarszych w Polsce korporacji studenckich bardzo wiele zawdzięcza jego opiece. Reprezentował Wydział Historyczny swojej Alma Mater w Komitecie ds. Opieki nad Grobami Profesorów UJ. W ostatnim czasie zaangażował się w reformę znaków i ceremoniału Uniwersytetu Jagiellońskiego
Samorząd terytorialny na Dolnym Śląsku: Sprawy, dylematy i wyzwania
No full textPublikacja Samorząd terytorialny na Dolnym Śląsku. Sprawy, dylematy i wyzwania wpisuje się w tegoroczny jubileusz 35-lecia reformy samorządowej z 8 marca 1990 r. To właśnie wtedy odbudowano samorząd gminny, przywracając podmiotowość wspólnotom lokalnym i dając nowy impuls do rozwoju prawie 2500 gmin. Monografia nie tylko diagnozuje stan polskiej samorządności, lecz także wskazuje na różnorodne problemy i wyzwania stojące przed samorządem terytorialnym, takie jak wojna w Ukrainie, kryzys energetyczny, skutki pandemii, potrzeba nowego podejścia do bezpieczeństwa publicznego, procesy migracyjne, depopulacja miast i miasteczek, w tym dolnośląskich, zarządzanie oświatą i służbą zdrowia, powódź 2024 r. w regionie czy skażenie rzeki Odry (złota alga). Aby się z nimi zmierzyć, władze lokalne muszą podejmować szereg wieloaspektowych działań. Właśnie o tych kwestiach piszą Autorzy prezentowanej publikacji, oferując czytelnikowi wgląd w złożone zagadnienia dotyczące skutecznego zarządzania rozwojem regionalnym
Ormianie z Mołdawii, Bukowiny i Siedmiogrodu: Dokumenty i źródła dotyczące związków z Ormianami polskimi w XV–XIX wieku
No full textARMENIANS OF MOLDOVA, BUKOVINA, AND TRANSYLVANIA DOCUMENTS AND SOURCES ON RELATIONSHIPS WITH POLISH ARMENIANS IN THE 15TH TO 19TH CENTURIES
The book is a source study showing Armenians from Moldova, Bukovina and Transylvania and their relationship with Polish Armenians. For many years the author collected sources and documents in Romania, the Republic of Moldova, and Ukraine, and supplemented them with selected documents from Poland. The result of the queries is the presented source material showing Armenians from the said area from the 15th to the 19th centuries, with occasional references to the 20th century. The documents were issued in a number of languages: German, Latin, Hungarian, Polish, Romanian (including Cyrillic, the so-called slavonă), Turkish, as well as various Armenian dialects. The book’s subject matter, including the characterization of the sources, selected literature, the development of the Armenian language and the history of Armenians in Moldova and Transylvania, is described in Part I. Part II is largely a thematically divided inventory. It includes sources: documents presented in full, in fragments or regests – the format depended on the original language and the capability of translation. It begins with an excerpt from a Romanian-translated chronicle entitled Kamieniec Podolski albo Kronika Ormian z Polski i Mołdawii [Kamieniec Podolski or Chronicle of the Armenians of Poland and Moldova]. Selected Turkish firmans are published, followed by formal (file) documents. Interesting information about Armenians and Poles from the 1770s comes from the censuses of Moldova. Equally interesting are the descriptions of Chernivtsi and Bukovina after the Austrian occupation. An interesting source from Bukovina is the contents of the ennoblement diploma of Andrzej and Szymon Daszkiewicz. Also noteworthy are texts translated from the Armenian documents collection of the Moldovan History Museum in Iași. The subject of Transylvania is covered in source extracts from private documents, as well as rich photographic material from archives, especially in Cluj, showing Armenian documents and books. Sources relating to Transylvania mainly concern the 18th and 19th centuries, the period after Austria assumed sovereignty over these lands in 1699. There are fragments of official documents mentioning Armenians related to Poles, as evidenced by records of their names. There is also a small number of documents from Maramureş, including those of unknown content. The book ends with a personal index, a list of archives from Romania and Ukraine, supplemented by documents from the Central Archives of Historical Records in Warsaw, and a bibliography. Part III consists of photographs of the sources, taken during the research and included on the CD.Książka jest opracowaniem źródłowym ukazującym Ormian z Mołdawii, Bukowiny i Siedmiogrodu oraz ich związki z Ormianami polskimi. Źródła i dokumenty autor przez wiele lat zbierał w Rumunii, Republice Mołdawii i Ukrainie, a uzupełnił je wybranymi dokumentami z Polski. Rezultatem kwerend jest materiał źródłowy ukazujący Ormian na omawianym obszarze od XV do XIX wieku, z pojedynczymi odniesieniami do XX wieku. Dokumenty wystawiane były w wielu językach: niemieckim, łacińskim, węgierskim, polskim, rumuńskim (w tym także pisanym cyrylicą, tzw. slavonă), tureckim, a także w różnych dialektach ormiańskich. Problematyka książki, w tym charakterystyka źródeł, wybrana literatura, rozwój języka ormiańskiego i historia Ormian w Mołdawii i Siedmiogrodzie, opisane zostały w Części I. Część II w dużej mierze ma charakter podzielonego tematycznie inwentarza. Otwiera ją fragment przetłumaczonej na język rumuński kroniki pt. Kamieniec Podolski albo Kronika Ormian z Polski i Mołdawii. Opublikowano wybrane firmany tureckie, a po nich dokumenty formalne (aktowe). Interesujące informacje o Ormianach i Polakach z lat 70. XVIII wieku pochodzą ze spisów ludności Mołdawii. Równie ciekawe są opisy Czerniowiec i Bukowiny po zajęciu przez Austrię. Szczególnym źródłem z Bukowiny jest treść dyplomu nobilitacyjnego Andrzeja i Szymona Daszkiewiczów. Na uwagę zasługują także dokumenty przetłumaczone z kolekcji ormiańskich dokumentów Muzeum Historii Mołdawii w Jassach. Siedmiogrodu dotyczą wypisy źródłowe z dokumentów prywatnych, a także bogaty materiał fotograficzny z archiwów, zwłaszcza w Klużu, pokazujący dokumenty i księgi ormiańskie. Źródła odnoszące się do Siedmiogrodu dotyczą głównie XVIII i XIX wieku, czasów po przejęciu przez Austrię zwierzchnictwa nad tymi ziemiami w 1699 roku. Są tu fragmenty dokumentów urzędowych wspominających Ormian spokrewnionych z polskimi, o czym świadczą zapisy ich nazwisk. Dołączono także niewielką liczbę dokumentów z Maramureszu, w tym o nieznanej treści. Książkę zamykają indeks osobowy, wykaz archiwów z Rumunii i Ukrainy, uzupełniony o dokumenty z Archiwum Głównego Akt Dawnych w Warszawie, oraz Bibliografia.W Części III znalazły się fotografie źródeł wykonane podczas kwerend, umieszczone na płycie CD
Dzieje i kultura Cystersów w Polsce
No full textOddajemy w Państwa ręce kolejny tom z cyklu Cistercium Mater Nostra. Studia et documenta. Dzieje i kultura Cystersów w Polsce – serii poświęconej bogatej spuściźnie kulturowej i duchowej Zakonu Ojców Cystersów. Niniejsza publikacja stanowi zbiór tekstów autorstwa badaczy od lat zaangażowanych naukowo w szerzenie cysterskiej spuścizny. Poruszane tematy obejmują zarówno historię, architekturę, duchowość, jak i wpływ Cystersów na rozwój kultury europejskiej oraz polskiej. Tom, który trzymają Państwo w ręku, wydany został dzięki zaangażowaniu mogilskiego opactwa, które z troską i pasją dba o zachowanie i popularyzację swojego dziedzictwa. To właśnie dzięki staraniom Cystersów z Mogiły możemy przybliżyć szerokiemu gronu odbiorców bogaty dorobek zakonu, przez wieki stanowiący fundament wielu istotnych przemian w Europie. Cystersi, jako wspólnota o głębokiej duchowości i wyjątkowym charyzmacie, pozostają nie tylko strażnikami swojej przeszłości, lecz również aktywnie uczestniczą w propagowaniu wartości i idei, które kształtowały ich tożsamość. Publikacja ta jest wyrazem uznania dla ich misji oraz zachętą do dalszego zgłębiania fenomenu tego zakonu. Życzymy Państwu inspirującej lektury
Gwara i kultura w słowie zapisane: Księga jubileuszowa dedykowana Profesorowi Józefowi Kąsiowi
No full textW roku 2024 świętowaliśmy szczególną rocznicę pracy naukowej Profesora Józefa Kąsia, od lat związanego z Wydziałem Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.Jubileusz siedemdziesięciolecia urodzin Profesora jest wyjątkową okazją do uczczenia dorobku naukowego i dydaktycznego jednego z najwybitniejszych polskich dialektologów naszych czasów. Profesor Józef Kąś od wielu lat jest nie tylko autorytetem w dziedzinie badań nad polskimi gwarami, ale także niezrównanym mentorem i mistrzem dla wielu pokoleń młodych filologów, którym przekazuje swoją pasję i wiedzę o kulturze językowej regionów