E-books' platform Księgarnia Akademicka Publishing
Not a member yet
2260 research outputs found
Sort by
Szachy: Nowa gorączka
No full textTHE NEW CHESS FEVER
The history of chess shows that every generation has its own chess fever. We observe a new chess fever in the 2020s (among others after the premiere of the Queen’s Gambit series and the film Queen of Katwe). Chess, from a traditional ‘analogue’ board game, has evolved into a computer game. Computers and chess engines (StockFish, AlphaZero) have surpassed the computational abilities of humans. World Champions no longer attempt to compete against computers; instead, new media become our partners. There are many chess museums and new ones are being built. But do old clocks, chessboards and pieces keep up the chess fever, encourage learning the rules of the game and attract to chess? The new hope of chess museums is in interactive games, such as Chess VR or computer games with chess motifs. The aim of the book is to try to measure and understand this social phenomenon of interest in chess. The study is addressed not only to chess players (players, instructors, coaches), but also to their families and all non-chess players. I used the method of autoethnography: I write about how I was preparing the live chess performance, how to conduct chess classes in high school, what e-chess is today, how to use chess films in education. The last chapter is a cautionary tale – I discuss selected unfortunate incidents that happened to chess players (events from history, movies and experience). The author hopes to encourage educators, curators, art creators and cultural organizers to use chess not only in a playable, but also historical and cultural role. Future researchers will be inspired by bibliographic lists and suggestions, while the essayistic tone may increase the popularization character of this scientific study. The publication of the book was possible thanks to the co-financing by the creator of one of the oldest online gaming websites: Kurnik.pl and PlayOk.com, Marek Futrega.Historia szachów miała szachową gorączkę w każdym pokoleniu. Celem książki jest próba zmierzenia i zrozumienia tego społecznego fenomenu zainteresowania szachami. Opracowanie adresowane jest nie tylko do szachistów (graczy, instruktorów, trenerów), lecz także do ich rodzin oraz wszystkich niegrających w szachy. Zastosowałem metodę autoetnografii: opowiadam, jak reżyserowałem żywe szachy, jak prowadzić lekcje szachów w szkole średniej, czym są dziś e-szachy, jak wykorzystać filmy szachowe w edukacji; proponuję stosowanie Chess VR i innych gier w muzeach. Ostatni rozdział to przestroga – omawiam wybrane wypadki szachistów (wydarzenia z historii, filmów i doświadczenia). Mam nadzieję, że zachęcę pedagogów, twórców sztuki i animatorów kultury do wykorzystywania królewskiej gry nie tylko w funkcji ludycznej, ale także ze względu na jej aspekt historyczny i kulturowy.
„Publikacja dra Szymali to pierwsze naukowe spojrzenie na szachy z punktu widzenia performatyki. Autor (jako instruktor szachowy) zachęca do podejmowania takich działań, jak aktywny ogląd filmów szachowych, współtworzenie muzeum czy reżyserowanie żywych szachów. Uczy również (jako tutor), jak współcześnie korzystać z nowych mediów w roli naszych wspólników – na przykładzie e-szachów pokazuje, że performują nie tylko ludzie, ale i komputery”. prof. dr hab. Mirosław Kocur
„Książka dra Jacka Szymali jest przeznaczona dla szerokiego grona odbiorców zainteresowanych tematyką szachową. Jako szachista, wrażliwy na humanistykę, miałem dużą satysfakcję czytelniczą, poszerzając swoją wiedzę o szachach!” FM Henryk Seifer
Szachy: Nowa gorączka
No full textTHE NEW CHESS FEVER
The history of chess shows that every generation has its own chess fever. We observe a new chess fever in the 2020s (among others after the premiere of the Queen’s Gambit series and the film Queen of Katwe). Chess, from a traditional ‘analogue’ board game, has evolved into a computer game. Computers and chess engines (StockFish, AlphaZero) have surpassed the computational abilities of humans. World Champions no longer attempt to compete against computers; instead, new media become our partners. There are many chess museums and new ones are being built. But do old clocks, chessboards and pieces keep up the chess fever, encourage learning the rules of the game and attract to chess? The new hope of chess museums is in interactive games, such as Chess VR or computer games with chess motifs. The aim of the book is to try to measure and understand this social phenomenon of interest in chess. The study is addressed not only to chess players (players, instructors, coaches), but also to their families and all non-chess players. I used the method of autoethnography: I write about how I was preparing the live chess performance, how to conduct chess classes in high school, what e-chess is today, how to use chess films in education. The last chapter is a cautionary tale – I discuss selected unfortunate incidents that happened to chess players (events from history, movies and experience). The author hopes to encourage educators, curators, art creators and cultural organizers to use chess not only in a playable, but also historical and cultural role. Future researchers will be inspired by bibliographic lists and suggestions, while the essayistic tone may increase the popularization character of this scientific study. The publication of the book was possible thanks to the co-financing by the creator of one of the oldest online gaming websites: Kurnik.pl and PlayOk.com, Marek Futrega.Historia szachów miała szachową gorączkę w każdym pokoleniu. Celem książki jest próba zmierzenia i zrozumienia tego społecznego fenomenu zainteresowania szachami. Opracowanie adresowane jest nie tylko do szachistów (graczy, instruktorów, trenerów), lecz także do ich rodzin oraz wszystkich niegrających w szachy. Zastosowałem metodę autoetnografii: opowiadam, jak reżyserowałem żywe szachy, jak prowadzić lekcje szachów w szkole średniej, czym są dziś e-szachy, jak wykorzystać filmy szachowe w edukacji; proponuję stosowanie Chess VR i innych gier w muzeach. Ostatni rozdział to przestroga – omawiam wybrane wypadki szachistów (wydarzenia z historii, filmów i doświadczenia). Mam nadzieję, że zachęcę pedagogów, twórców sztuki i animatorów kultury do wykorzystywania królewskiej gry nie tylko w funkcji ludycznej, ale także ze względu na jej aspekt historyczny i kulturowy.
„Publikacja dra Szymali to pierwsze naukowe spojrzenie na szachy z punktu widzenia performatyki. Autor (jako instruktor szachowy) zachęca do podejmowania takich działań, jak aktywny ogląd filmów szachowych, współtworzenie muzeum czy reżyserowanie żywych szachów. Uczy również (jako tutor), jak współcześnie korzystać z nowych mediów w roli naszych wspólników – na przykładzie e-szachów pokazuje, że performują nie tylko ludzie, ale i komputery”. prof. dr hab. Mirosław Kocur
„Książka dra Jacka Szymali jest przeznaczona dla szerokiego grona odbiorców zainteresowanych tematyką szachową. Jako szachista, wrażliwy na humanistykę, miałem dużą satysfakcję czytelniczą, poszerzając swoją wiedzę o szachach!” FM Henryk Seifer
Prezydentury rządzące we współczesnym świecie
No full textTHE RULING PRESIDENCIES IN THE MODERN WORLD
The presidential system as a form of government inevitably makes one think about the American political system. This is not a wrong association, as any analysis of the American system involves presidentialism, which became its beginning and thus a point of reference. Nevertheless, ruling presidencies, i.e., the strong position of the head of state in the system, which is anchored in constitutional regulations and practice, are also present in other parts of the world, in a form that is far removed from the American original.
The aim of the work is to show that the presidential system is neither uniform, as it is usually called, nor rigid, as shown in the system analysis presented in the paper. The rigidity of the division of powers ascribed to this formula of government seems to be one of the elements that construct an ideal type, which no political system can or is able to be in practice. The intention of the work is to show that ruling presidencies may occur in diverse variants of relations between the authorities, and thus the contemporary presidential system is undergoing a process that, in the author’s opinion, can be called an evolution. Depending on the state, its political history, genesis and characteristics, this evolution proceeds in a various directions, from the transformation of the classic ruling presidency into hyper-presidency (i.e., an absolutist presidency) to a strong presidency coupled with parliamentary elements.System prezydencki jest nieodzownie kojarzony z silną amerykańską prezydenturą funkcjonującą w demokratycznych warunkach. Co jednak może się wydarzyć z systemem politycznym, jeśli myśl Ojców Założycieli zostanie przeszczepiona na inny grunt niż demokratyczny, północnoamerykański? Aby odpowiedzieć na to pytanie, Weronika Nawracaj w książce Prezydentury rządzące we współczesnym świecie przeanalizowała konstrukcje ustrojowe oraz praktykę funkcjonowania systemów prezydenckich takich państw, jak: Stany Zjednoczone, Federacja Rosyjska, Argentyna, Boliwia, Brazylia, Chile i Wenezuela oraz Cypr, który stanowi przykład jedynego europejskiego prezydencjalizmu.Zabieg polegający na doborze powyższych państw pozwolił na przeprowadzenie silnej interpretacyjnej analizy porównawczej, a tym samym na wyodrębnienie różnych kategorii tzw. rządzących prezydentur. Szerokie studium przypadków funkcjonowania systemu prezydenckiego na tle historii ustroju różnorodnych krajów pozwoliło na zbadanie natury mechanizmu sprawowania władzy we współczesnym świecie. Publikacja stanowi więc próbę zrozumienia logiki działania systemu prezydenckiego, który nie powinien i nie może być kojarzony tylko z systemem Stanów Zjednoczonych. Książka umożliwi Czytelnikowi wyjście poza schematy w postrzeganiu systemu prezydenckiego oraz dostrzeżenie światłocienia jego funkcjonowania we współczesnym świecie
Armeno-Iranica: Wspomnienia orientalisty
No full textARMENO-IRANICA. THE ORIENTALIST’S MEMORIES
The book of Prof. Andrzej Pisowicz titled Armeno-Iranica. Wspomnienia orientalisty [Armeno-Iranica. The Orientalist’s Memories] consists of three parts. The first part includesthe author’s memories of Armenia, the second one concerns Iran, and the thirdpart constitutes Varia, in which the author presents other memories, concerning forexample his family. The book does not belong to autobiographical works. It has not been edited instrict chronological order. To increase attractiveness of his narration, the author mixesparts concerning events from a distant time with inserts which comprise much later occurrences. Furthermore, he does not deal with all periods of his life, showing only chosen episodes. In the context of the second part of Prof. A. Pisowicz’s memories, devoted to Iran, it should be mentioned that the name of Iran concerns here not only the Islamic Republic of Iran but also areas where other Iranian languages related to the Persian language are used (from the Indo-Iranian subgroup of the Indo-European languages).These are the areas with the following languages: Kurdish (Iran, Iraq, Türkiye, Syria), Pashto (Afghanistan) and Ossetian (the Republic of North Ossetia-Alania, in the South of the Russian Federation near the Caucasus).Mój kontakt z językiem ormiańskim rozpoczął się jesienią 1959 roku, gdy byłem studentem trzeciego roku iranistyki. Dyrektor naszego Instytutu Filologii Orientalnej i arabista, profesor Tadeusz Lewicki, którego babcia była polską Ormianką pochodzącą ze Lwowa, zatrudnił księdza Kazimierza Roszkę do prowadzenia lektoratu języka ormiańskiego. Pochodził on z polskich Ormian mieszkających przed wojną na południowo-wschodnich kresach II Rzeczypospolitej. W latach trzydziestych XX wieku studiował w Papieskim Kolegium Ormiańskim w Rzymie, gdzie nauczył się języka zachodnioormiańskiego. W 1938 roku został wyświęcony na kapłana katolickiego obrządku ormiańskiego. Był proboszczem kościoła Świętej Trójcy w Gliwicach, gdzie odprawiał nabożeństwa w obrządku ormiańskim.Framgment rozdziału I. Wspomnienia armenolog
Cięcie ciała w real time’ie
No full textIda Sieciechowicz poszerza pole widzenia. Dorysowuje dalsze piętra. Ponad rytuałami zakleszczonej codzienności wznosi się coś jeszcze. Gmach języka okazuje się labiryntem. Pytania zaplątane w mechanizmy ekspresji rozpoczynają ten seans – bezradna tożsamość staje naprzeciw mamiącego, mieniącego się języka, a właściwie języków. Już nie widać bohaterki (samotnej istotności) – wszystko ma się rozpływać, rozpadać i na nowo powstać w akcie wypowiedzenia.Karol Maliszewski
Ta poezja drażni. Stawia język i postawy czytelnicze w stan nieufności wobec tego, co wydawałoby się stałe i oczywiste. Cięcia są ostre, wykonywane w krótkich zdaniach. Czasem niedokończonych, jakby zahaczały, prowokowały do bólu. Czytelnicy pozostają w stanie ciągłego niepokoju i stałej gotowości odbiorczej.Krzysztof Biedrzycki
Wiersze Idy Sieciechowicz są pełne ruchu, dynamicznych pytań. Czy? Rozognione miejsca toczą się w nas. Tak! Rozgrywają się w nas między wersami. Rwana składnia wraz ze starannie wypracowanym brzmieniem pracują na rzecz poruszającej się ludzkiej machiny, która nieustannie jako zbiór jednostek – „ja”, „ktoś”, „oni” – coś przerabia, tworzy, niszczy, a nawet zabija.Carlos Delgado Jimeno, tłumac
Browary Ziem Zachodnich i Północnych w latach 1945-1951: Tom 2. Katalog
No full textUstalenie zachodnich granic Polski, które nastąpiło w 1945 roku, oznaczało przyłączenie ziem III Rzeszy położonych na wschód od Odry i Nysy Łużyckiej. W porównaniu z ziemiami II Rzeczypospolitej przejętymi przez Związek Radziecki na wschodzie były to tereny znacznie lepiej uprzemysłowione, pokryte gęstą siecią komunikacyjną, z kilkoma dużymi ośrodkami przemysłowymi. Ziemie te zostały w znaczącym stopniu zniszczone w wyniku szeroko pojętych działań wojennych. Wyposażenie wielu fabryk zostało zdewastowane, wywiezione za Odrę lub do Związku Radzieckiego, rozszabrowane czy poprostu bezmyślnie zniszczone.Wedle oficjalnych danych Ministerstwa Rolnictwa i Reform Rolnych z 1946 roku pod koniec 1938 roku działało w Polsce 137 browarów, których potencjał wykorzystany był w 35%. Na Kresach Wschodnich pozostało 39 zakładów o potencjale nieprzekraczającym ¼ możliwości przedwojennych. Na przyłączonych ziemiach poniemieckich miało znajdować się 111 browarówo mocach produkcyjnych porównywalnych do przedwojennego przemysłu piwowarskiego.Poważną wątpliwość budzi ostatnia liczba. Obejmowała ona bowiem jedynie zakłady włączone (choć niekoniecznie wykorzystane) w ówczesne struktury przemysłu piwowarskiego. Źródła niemieckie z lat 1937-1942 wymieniają199 browarów, choć nie wszystkie z nich były czynne. Kwerenda w źródłach powojennych przyniosła informacje o 170 browarach, wśród których znalazła się spora grupa zakładów niewymienionych w dokumentach niemieckich. Chodzi tu o browary zamknięte w czasie Wielkiej Wojny lub niedługo po jej zakończeniu, a niekiedy znacznie wcześniej, wciąż jednak identyfikowalne w ówczesnym krajobrazie.W katalogu uwzględniono łącznie 230 obiektów. Ułożono go zgodnie z podziałem terytorialnym struktur piwowarskich, z zastrzeżeniem, że ulegał on pewnym modyfikacjom w trakcie kolejnych reorganizacji. Notki katalogowe ujmują podstawowe zagadnienia związane z pojedynczymi zakładami. Zasadniczą trudnością badawczą były dotkliwe luki źródłowe, niekiedy niemożliwe do wypełnienia. Podstawowe zagadnienia badawcze wraz z wnioskami zostaną przedstawione w pierwszym tomie niniejszego opracowania
Neoimperializm rosyjski w kontekście wojny na Ukrainie
No full textPozycja, którą oddajemy w ręce czytelnika, dotyczy aktualnej i bardzo ważnej problematyki szczególnie z perspektywy dwóch dyscyplin naukowych: dyscypliny nauki o polityce i administracji oraz dyscypliny nauki o kulturze i religii. Poświęcona została bowiem nie tylko kwestii neoimperializmu rosyjskiego w kontekście toczącej się wojny w Ukrainie, lecz także wyzwaniom, z którymi musiały się zmierzyć władze samorządowe i społeczność lokalna powiatu olkuskiego od początku agresji, tj. od 24 lutego 2022 r. Przykład Olkusza jak w soczewce ogniskuje większość problemów, przed jakimi stanęły władze lokalne oraz mieszkańcy, którzy postanowili aktywnie włączyć się w akcje pomocowe.Redaktorz
Prezydent Krakowa Mieczysław Kaplicki
No full textKaplicki był najwybitniejszym prezydentem międzywojennego Krakowa. Podobnie jak jego znakomici poprzednicy, Józef Dietl i Juliusz Leo, nie pochodził z Krakowa, jego przodkowie nie byli Polakami. Te trzy wybitne postacie przybywając „z zewnątrz”, są interesującym i pięknym przykładem wnikania w polskość. […] Przeszedł szlak bojowy w Legionach u boku Piłsudskiego, miał swój wkład w odzyskanie niepodległości przez Polskę w 1918 r. Brał udział w odbudowie samorządu krakowskiego, aż wreszcie stanął na jego czele. Objął zarząd gminy w niezmiernie trudnym okresie, w czasie wielkiego kryzysu gospodarczego. Miasto nie miało długofalowego planu rozwoju miasta, znajdowało się w złej kondycji fi nansowej. Lista zasług prezydenta Kaplickiego, które wpływają na pozytywną ocenę jego działalności jest długa. […] Tym, co go wyróżnia na tle pozostałych włodarzy Krakowa w dwudziestoleciu międzywojenny jest to, że miał klarowną wizję rozwoju tego miasta. Jego prezydentura to czas wzmożonej pracy nad konsekwentnym wdrażaniem jej w życie, przy jednoczesnym utrzymaniu rygoru finansowego miejskiego budżetu. Jako dobry organizator , mocno podkreślał praktyczny wymiar działania, mówiąc: „Ja na słowa nie liczę, lecz na czyny”. Szczególną uwagę zwracał na celowość szerszego, wieloletniego planowania, potrzebę uporządkowania organizmu miejskiego. Z jego inicjatywy opracowano jedyny w okresie międzywojennym wieloletni plan inwestycyjny dla miasta, zawarty w dokumencie Program inwestycyjny stoł. król. miasta Krakowa na okres 1937/38–1943/44, obejmujący całokształt zagadnień gminy. Śmiało można go nazwać planem Kaplickiego. [z treści książki
Krótka historia naszego podwórka
No full textW Krótkiej historii naszego podwórka Joanna Marat przenosi nas do lat osiemdziesiątych, perfekcyjnie odtwarzając realia, klimat i atmosferę tamtego czasu. To piękna, świetnie napisana, pełna humoru, lekkości i uroku literacka opowieść, która zachwyca od pierwszego do ostatniego zdania.Cezary Łazarewic
Rekolekcje internowanych w stanie wojennym
No full textWiara w Boga i bliski związek z Kościołem utwierdzały internowanych działaczy opozycji antykomunistycznej w przekonaniu, że doczekają Polski sprawiedliwej, demokratycznej, suwerennej i opartej na trwałych wartościach moralnych. Rekolekcje były dla nich zbieraniem sił, okazją do uporządkowania zarówno własnego życia, jak i planów działania na rzecz wspólnego dobra.Książka, którą przekazujemy Czytelnikowi, wyróżnia się na tle innych tego typu publikacji z serii Pokolenie Solidarności niezwykłą możliwością przesłuchania siedmiu godzin oryginalnych nagrań, dokonanych w trzech ośrodkach odosobnienia przez duszpasterzy internowanych. Są wśród nich homilie ks. Władysława Palmowskiego i o. Pawła Mynarza Cist., wygłaszane z pasją i odwagą, są przesłania internowanych mężczyzn do załóg zakładów pracy i działających w podziemiu członków „Solidarności”, są oryginalne słuchowiska poetycko-muzyczne, a zwłaszcza pieśni i piosenki, układane przez uwięzionych.Książka ta jest ważnym dokumentem epoki, skierowanym zwłaszcza do młodego pokolenia Polaków, aby nie zapominało o tamtych czasach