E-books' platform Księgarnia Akademicka Publishing
Not a member yet
2260 research outputs found
Sort by
Trybunał Konstytucyjny i Sąd Najwyższy jako organy władzy sądowniczej: Pozycja ustrojowa i problem wzajemnych relacji
No full textTHE CONSTITUTIONAL TRIBUNAL AND THE SUPREME COURT AS JUDICIAL AUTHORITIES – THE POSITION WITHIN THE SYSTEM AND THE PROBLEM OF MUTUAL RELATIONS
In view of the constitutional crisis progressing since 2015, addressing the issue of the systemic location of the Supreme Court and the Constitutional Court seems particularly important now. The analyses carried out in this dissertation are aimed at indicating the fundamental assumptions that determine the way both authorities operate. A reconstruction of these assumptions should be reflected in particular in an analysis of the historical process that has led to the adoption by the legislator of certain normative solutions. Against this background, it is possible to answer the question to what extent the model of the judicial authority system, together with the role of the Supreme Court (SC) and the Constitutional Tribunal (CT) defined within it, has been determined by the Polish legal culture and being a resultant of certain historical experiences, and to what extent our legal culture has not defined this model.
Książka Trybunał Konstytucyjny i Sąd Najwyższy jako organy władzy sądowniczej – pozycja ustrojowa i problem wzajemnych relacji jest poświęcona dwóm istotnym ustrojowo organom władzy sądowniczej – Trybunałowi Konstytucyjnemu oraz Sądowi Najwyższemu. Autorka dokonuje kompleksowej analizy dwóch powiązanych ze sobą zagadnień, a więc pozycji ustrojowej obu wymienionych organów oraz ich wzajemnych relacji, nie tylko dokonując egzegezy odpowiednich przepisów (zarówno tych, które obowiązywały w przeszłości, jak i tych, które obowiązują obecnie), lecz również na podstawie analizy praktyki, tj. wzajemnego oddziaływania na siebie TK i SN poprzez orzecznictwo obu tych organów. Autorka ma ogromną wiedzę na temat przepisów oraz praktyki funkcjonowania organów będących przedmiotem badań. Doskonale zna i posługuje się też literaturą przedmiotu, w tym także literaturą z okresu dwudziestolecia międzywojennego oraz okresu PRL-u. Zagadnienia poruszane w monografii nie tylko mają znaczenie na tle konstytucyjnej i ustawowej regulacji odnoszących się do tych organów władzy sądowniczej, ale mają również istotny wymiar praktyczny. To przecież w sferze stosowania prawa zarówno przez TK, jak i SN, w pełni ujawnia się cała natura poddanych przez Autorkę gruntownej analizie skomplikowanych relacji między tymi organami. Nie ma wątpliwości, że ta interesująca, dobrze napisana oraz analizująca ważną ustrojowo tematykę książka spotka się z zainteresowaniem czytelników zajmujących się problematyką prawnoustrojową, ze szczególnym uwzględnieniem zagadnień związanych z wymiarem sprawiedliwości i kontrolą konstytucyjności prawa.(z recenzji wydawniczej dr. hab. Krzysztofa Grajewskiego, prof. UG
Opiekunowie Kopca Kościuszki w Krakowie: Słownik biograficzny członków Komitetu Kopca Kościuszki 1820-2020
No full textGUARDIANS OF THE KOŚCIUSZKO MOUND: A BIOGRAPHICAL DICTIONARY OF THE MEMBERS OF THE KOŚCIUSZKO MOUND COMMITTEE 1820–2020
The Kościuszko Mound Committee is a civic body organically integrated with the object of its care: the Kościuszko Mound. The institution has been active for 200 years and continues to function today. The introductory piece outlines the history of the Committee since its beginning in light of various transformations of the government system in P oland thought these years. A fter the remains of General Tadeusz Kościuszko, the ‘last defender of the homeland’ and the head of state at the time of the 1794 insurrection, who died in Solothurn in Switzerland on October 15, 1817, were brought to P oland, commemorated at Kraków funeral celebrations and solemnly buried in the royal vaults in the Wawel Cathedral, an idea emerged to pay tribute to the hero with a ‘monument plain and lasting.’ I t was decided to follow the example of the prehistoric mounds near Kraków, shrouded in the legends about Krak, the mythical founder of the town, and his daughter Wanda, and erect a gigantic symbolic grave as a monument to Kościuszko, which over the years came to be known as the Kościuszko Mound. Poles readily contributed to this end from all regions of the country torn apart by Russia, Prussia and Austria. Soon after the work on the symbolic grave started on October 16, 1820, the Governing Senate of the Free City of Kraków (which was instituted by the Vienna Congress) established a Committee to supervise its construction. During its erection, the Mound received soil from battlefields of Racławice, Dubienka, Szczekociny, and Maciejowice and later, in 1926, from battlefields of A merican W ar of I ndependence. The Mound was the first of about 300 K ościuszko monuments that exist worldwide nowadays.After the construction was finalized in the seasons of 1820–1823, the Committee did not dissolve, but changed into a guardian of the monument. This earth structure could only last owing to everyday care of the place that was exposed to the elements (spring thaws, heavy rains) and the destructive impact of voles.Austrian land registers recorded the Mound as the National Foundation of the Grave Monument for Tadeusz Kościuszko, which means it was founded by the Polish Nation and stays in its possession, while the Committee takes care of and manages it on its behalf.The Committee was not an association of private people, but a civic body created by the highest power of the Kraków Republic and was a public organ recognized by successive Austrian occupation authorities, being renewed generation after generation by incorporating new members.Neither did the Committee cease to function after the rebirth of the Polish statehood in 1918 nor at the time of its formal nonexistence during the second world war and in the new reality of the People’s Republic of Poland (when it continued to function as a committee under the auspices of the Society of Lovers of the History and Monuments of Kraków) until its present form as an association. I t continues to realize its mission without any break, retaining the same name and the official historic stamp. It is a traditional and legal guardian of the K ościuszko Mound, the ‘symbol of Polish independence and solidarity of nations for the good of mankind.’Thus, the Committee of the Kościuszko Mound has a 200-year history of incessant conservation of the Mound so as “it may grow green with fresh grass each spring’ and 200 years of the cultivation of the memory of the hero, who is inscribed in the global consciousness and still much needed today.Komitet Kopca Kościuszki to ciało obywatelskie organicznie związane z przedmiotem swojej troski, jakim jest Kopiec Kościuszki – instytucja, która ma za sobą 200 lat istnienia i nadal działa. W artykule wstępnym streszczono historię Komitetu od momentu powstania, akcentując jego przemiany ustrojowe w ciągu tych 200 lat. Po sprowadzeniu zwłok zmarłego w szwajcarskiej Solurze 15 października 1817 r. generała Tadeusza Kościuszki, „ostatniego obrońcy ojczyzny”, naczelnika państwa w czasie insurekcji 1794 r., oraz po krakowskich uroczystościach pogrzebowych i złożeniu trumny w królewskich kryptach katedry na Wawelu powstał pomysł uczczenia bohatera „pomnikiem prostym a trwałym”. Postanowiono – na wzór przedhistorycznych podkrakowskich kopców spowitych w legendy o Kraku, założycielu Krakowa, i jego córce Wandzie – wznieść generałowi ogromną symboliczną Mogiłę za Pomnik, z czasem potocznie nazwaną Kopcem Kościuszki. Ofiarność na ten cel Polaków ze wszystkich ziem rozszarpanej przez Rosję, Prusy i Austrię Rzeczypospolitej była wielka. Zaraz po rozpoczęciu „sypania” tej symbolicznej Mogiły, 16 października 1820 r. Senat Rządzący utworzonego na kongresie wiedeńskim Wolnego Miasta Krakowa ustanowił Komitet zarządzający jego budową. W trakcie budowy zdeponowano w Kopcu ziemię z pól bitewnych Racławic, Dubienki, Szczekocin i Maciejowic, a w r. 1926 – ziemię z pól bitewnych amerykańskiej wojny o niepodległość. Był to pierwszy z około 300 obecnie na globie ziemskim pomników Kościuszki. Po dokończeniu dzieła, po trzech sezonach budowlanych (1820-1823) Komitet się nie rozwiązał, lecz stanął na straży tego pomnika. Tylko codzienna troska gwarantowała trwanie tej ziemnej budowli narażonej na destrukcyjny wpływ sił natury, jak topniejące wiosną śniegi, ulewne deszcze, a także działalność nornic. Kopiec został wpisany do austriackich ksiąg wieczystych jako Narodowa Fundacja Mogiły Pomnika dla Tadeusza Kościuszki, co oznacza, że jest ufundowany przez naród Polski i pozostaje jego własnością, a Komitet w imieniu narodu opiekuje się nim i zarządza. Komitet nie był stowarzyszeniem założonym przez osoby prywatne, lecz ciałem obywatelskim powołanym do istnienia przez najwyższą władzę Rzeczypospolitej Krakowskiej i jako organ publiczny uznawanym przez kolejne austriackie władze zaborcze, odnawiając się w każdym pokoleniu przez kooptację nowych członków. Komitet nie przestał też działać po odrodzeniu państwa polskiego w 1918 r., a także w okresie formalnego niebytu podczas II wojny światowej i w powojennych warunkach Polski Ludowej, kiedy to jednak istniał jako Komitet pod ochroną Towarzystwa Miłośników Historii i Zabytków Krakowa, aż po obecne funkcjonowanie jako stowarzyszenie.Nieprzerwanie kontynuuje swoją misję, zachowując nazwę i historyczną pieczęć. Jest historycznym i prawnym opiekunem Kopca Kościuszki, „symbolu niepodległości Polski i solidarności narodów w imię dobra ludzkości”
Samorząd Studentów Uniwersytetu Warszawskiego w latach 1980-1982: Monografia i dokumenty
No full textTHE UNIVERSITY OF WARSAW STUDENT LIAISON COMMITTEE IN THE YEARS 1980-1982This book, which focuses on the activity of the Student Liaison Committee from September 1980 to September 1982, is divided into two parts. The first is a monographic study of the subject, while the second consists of a selection of the Committee’s documents, compiled and edited by the author of the monograph. The two parts are preceded by Professor Henryk Samsonowicz’s foreword entitled “Student Self-Governance”, in which he discusses the relationship between self-government and the traditions of Western civilisation, particularly emphasising the role of student unions in the development of universities. The first part of the book is organised into several chapters. The opening chapter explores differences between what self-government should ideally be and how much self-governance was tolerated under real socialism, from the post-Stalinist period up until 1980. The second chapter traces the grass roots efforts to establish various forms of student unionisation at Warsaw University between 1973 and 1977. Given the failure of these efforts, the chapter that follows discusses the significance of students’ illegal activities in support of self-governance, particularly as part of Student Solidarity Committees.Książka Marka Kunickiego-Goldfingera dotyczy funkcjonowania Samorządu Studentów Uniwersytetu Warszawskiego w okresie między wrześniem 1980 a wrześniem 1982 roku i składa się z dwóch części: pierwszej, która jest monograficznym ujęciem tematu, i drugiej, zawierającej wybór dokumentów związanych z Samorządem. Obie części zostały poprzedzone wstępem prof. Henryka Samsonowicza, w którym uczony ukazuje związek samorządu z tradycją cywilizacji Zachodu, a szczególnie jego znaczenie w rozwoju uniwersytetów. Tom zamykają rozmowy Marka Kunickiego-Goldfingera z niektórymi jego bohaterami i ich wspomnienia o opisywanych czasach. W części pierwszej Marek Kunicki-Goldfinger pokazuje różnice w ujęciu tego, czym powinien być samorząd, w stosunku do tego, czym była samorządność, na której istnienie w pewnym zakresie częściowo zgadzano się w rzeczywistości realnego socjalizmu po okresie stalinowskim aż do roku 1980. Następnie przedstawiono rozwój oddolnych starań o zbudowanie różnych form samorządu studentów warszawskiej uczelni w okresie od 1973 do 1977 roku, także we współpracy ze Studenckim Komitetem Solidarności. Szczególną uwagę zwrócono na formy samorządowych działań studentów UW, tworzone już od połowy lat 70. do roku 1980, oraz intelektualne źródła postaw studentów inicjujących powstanie samorządu studentów w 1980 roku. Ważną sprawą jest też analiza historii powstania i form działania zainicjowanego 10 września 1980 roku Samorządu Studentów UW. W dalszej części przedstawiono opis funkcjonowania Samorządu w czasie strajków studenckich, które przynajmniej dwukrotnie objęły wówczas prawie całe środowisko studenckie. Osobne miejsce poświęcono opisowi tworzenia i funkcjonowania struktur ogólnouczelnianego Samorządu Studentów, w tym konstytuanty, parlamentu (UPSUW) i zarządu. Opisano również koncepcję uniwersytetu, jaka się wyłaniała z ówczesnych tekstów studenckich. Część pierwszą książki zakończono opisem losów Samorządu po wprowadzeniu stanu wojennego, gdy na podstawie prawa uchwalonego wiosną 1982 roku przez władze państwowe mógł on powstać na nowo na początku października tego roku, ale w ograniczonej formie i kompetencjach
Człowiek i woda: Dzieje wadowickich wodociągów i kanalizacji od XIX wieku do współczesności
No full textSzanowni Państwo,
Wadowickie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji już od 90 lat pe/ni bardzo ważną misję w życiu mieszkańców ziemi wadowickiej. Wyposażeni w nowoczesny sprzęt, wykorzystując doświadczenie i wiedzę, stosując nowe technologie, troszczymy się o komfort życia mieszkańców oraz środowisko naturalne. Osiągamy parametry wymagane prawem krajowym i unijnym w zakresie czystości wody oraz jakości oczyszczonych ścieków. Nie by/oby firmy, nie obchodzilibyśmy tego pięknego Jubileuszu, gdyby nie poprzednicy i obecni pracownicy - ludzie przez lata tworzący i budujący markę spółki. Nie zapomnieliśmy o przeszłości! Z inicjatywy Pana burmistrza Wadowic Bartosza Kalińskiego oraz Zarządu spółki po raz pierwszy w historii została opracowana i wydana monografia o historii wadowickich wodociągów Człowiek i woda.
Teraźniejszość i przyszłość są w naszych wspólnych rękach. To one będą budować i rozwijać przedsiębiorstwo, wspierać samorząd, służąc jednocześnie mieszkańcom ziemi wadowickiej. To wiośnie im wszystkim, w podziękowaniu za pracę i rozwój wadowickich wodociągów, dedykowany jest ten dokument historyczny.
Z wyrazami uznania i szacunkuJerzy ObstarczykPrezes Zarząd
Zawadka: Zarys dziejów wsi, szkoły i sportu
No full textZAWADKA: AN OUTLINE OF THE HISTORY OF THE VILLAGE, SCHOOL AND SPORT
Zawadka is a small village located in the Beskid Small region south of Wadowice. The village belongs to the administrative community of Wadowice in Wadowice county, in the voivodeship of Lesser Poland. It has about 800 inhabitants and the main occupation of the population is farming. The first unofficial record of the village dates back to 1419, and the next fully official one dates back to 1552. Until 1564 the village belonged to the duchy of Auschwitz and Zator, then called Silesian county.In the years 1772‑1918 the village was part of the Austrian Empire. During the period of reborn Poland (1918‑1939) tourism developed in Zawadka. The peak above the village called Bald Mountain has become a particularly popular place for excursions. Young Charles Wojtyła, later Pope John Paul II, visited this place many times together with his father and friends from Wadowice gymnasium. Both the First and the Second Wars painfully affected the inhabitants of the village. In the post‑war period, many residents of Zawadka found employment in the nearby industry and even in mining. Currently, many small businesses are developing in the village.The primary school in Zawadka was established around 1910. After the Second World War the school was moved to a new building in the centre of the village, which is currently being modernized (a sports hall is being built). This is primary school with 8 classes. In 2006 was named after general Walerian Czuma, who was associated with nearby Wadowice, and who was one of the main defenders of Warsaw in September 1939.In 1963 an archery sports club was founded at the local school and, except for a few short breaks, has been in existence to this day. Pupils and graduates of the school – young archers – achieve significant successes in regional and national competitions.Książka stanowi monografię wsi Zawadka, leżącej w Małopolsce, w powiecie wadowickim, w gminie wadowickiej. Miejscowość położona jest u stóp Beskidu Małego, zwanego również Andrychowskim.W dawnej Polsce należała do księstwa i starostwa zatorskiego. Od połowy XVI w. była własnością prywatną w rękach wielu rodów szlacheckich. Wieś należała do prastarej fary wadowickiej, a od 1985 r. jest częścią nowej parafii pod wezwaniem św. Piotra Apostoła w Wadowicach. Na terenie Zawadki w 1983 r. zbudowano kaplicę filialną dla uczczenia św. Karola Boromeusza, patrona Karola Wojtyły – papieża Jana Pawła II.We wsi znajduje się ponadto kilka zabytkowych obiektów sztuki sakralnej z przełomu XIX i XX w.W książce po raz pierwszy kompleksowo dokonano przeglądu historii wsi od XV w. po współczesność, z uwzględnieniem zajęć ludności, gospodarki i demografii wsi, stosunków własnościowych, oświaty, kultury i sportu – ze szczególnym uwzględnieniem łucznictwa, głównej dyscypliny sportowej uprawianej przez młodzież z licznymi sukcesami w skali wojewódzkiej, krajowej i międzynarodowej. Wieś ma liczne walory turystyczno-rekreacyjne, ponieważ położona jest na Szlaku Papieskim, wiodącym z Wadowic do Sanktuarium Ludzi Gór na Groniu Jana Pawła II pod Leskowcem.Publikacja wzbogaca wiedzę o dawnym (do 1564 r.) pograniczu śląsko-małopolskim między Królestwem Polskim a dziedzinami książąt śląskich (oświęcimsko-zatorskich) oraz o zwyczajach i życiu codziennym mieszkańców Zawadki i okolicznych miejscowości
Institute for Strategic Studies in Krakow: 30 years of history
No full textThis publication is both a summary and testimony of the last 30 years of activity of the Institute for Strategic Studies, founded in 1993 under the name of the “International Center for the Development of Democracy” Foundation.
We would like to recall the most important events from the Institute’s activity to date – the goals and aspirations of the Foundation, the projects and actions that contributed to their achievement.
This publication is also an expression of gratitude to all those who have worked with the Institute, without whose contribution the fulfillment of our mission would not be possible
Dziedzictwo dawnej Rusi: Teksty dedykowane pamięci prof. Ryszarda Łużnego (1927-1998)
No full textEpoka staroruska dla Profesora Łużnego stanowiła jeden z głównych obiektów badawczych przez niemal półwiecze czynnej działalności naukowej. Niewątpliwie był on humanistą o zadziwiającej wszechstronności zainteresowań naukowych, którymi inspirował swoich uczniów w różnorakich kierunkach, formując z nich specjalistów w często mało zgłębionych czy z różnych względówpomijanych obszarach badawczych. A jednak w świadomości Łużnego od samego początku działalności dydaktyczno-naukowej, którą rozpoczynał jeszcze podczas studiów pod opieką organizatora powojennej rusycystyki w Krakowie, wybitnego znawcy literatury staroruskiej, profesora Wiktora Jakubowskiego, kultura dawnej Rusi stanowiła fundament do studiów nad literaturami Słowian Wschodnich. (…) Teksty, które prezentujemy w naszej książce, nie dotyczą bezpośrednio piśmiennictwa staroruskiego, a poświadczają raczej żywotność i twórcze ddziaływanie dziedzictwa dawnej Rusi w nowszych, współczesnych obszarach kulturowo-literackich.Ze Słowa od redakcji
(…) tom, poświęcony badaniom nad spuścizną naukową prof. Ryszarda Łużnego zarówno w odniesieniu do jego roli w rozwoju refleksji nad literaturą Słowiańszczyzny Wschodniej, jak i do kręgu tematów, które wybitny uczony objął swoim namysłem, składa się z ważnych i ciekawych tekstów, dobrze wpisujących się we współczesną myśl humanistyczną. Mimo że z założenia publikacja ta ma charakter upamiętniający i wspomnieniowy, stanowi istotne rozwinięcie badań, które dziś, w dobie okrutnej wojny obejmującej kraje utożsamiane z terenami głównych zainteresowań badawczych prof. Łużnego, mają wyjątkowe znaczenie.Z recenzji dr hab. Moniki Sidor, prof. KU
Człowiek i woda: Dzieje wadowickich wodociągów i kanalizacji od XIX wieku do współczesności
No full textSzanowni Państwo,
Wadowickie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji już od 90 lat pe/ni bardzo ważną misję w życiu mieszkańców ziemi wadowickiej. Wyposażeni w nowoczesny sprzęt, wykorzystując doświadczenie i wiedzę, stosując nowe technologie, troszczymy się o komfort życia mieszkańców oraz środowisko naturalne. Osiągamy parametry wymagane prawem krajowym i unijnym w zakresie czystości wody oraz jakości oczyszczonych ścieków. Nie by/oby firmy, nie obchodzilibyśmy tego pięknego Jubileuszu, gdyby nie poprzednicy i obecni pracownicy - ludzie przez lata tworzący i budujący markę spółki. Nie zapomnieliśmy o przeszłości! Z inicjatywy Pana burmistrza Wadowic Bartosza Kalińskiego oraz Zarządu spółki po raz pierwszy w historii została opracowana i wydana monografia o historii wadowickich wodociągów Człowiek i woda.
Teraźniejszość i przyszłość są w naszych wspólnych rękach. To one będą budować i rozwijać przedsiębiorstwo, wspierać samorząd, służąc jednocześnie mieszkańcom ziemi wadowickiej. To wiośnie im wszystkim, w podziękowaniu za pracę i rozwój wadowickich wodociągów, dedykowany jest ten dokument historyczny.
Z wyrazami uznania i szacunkuJerzy ObstarczykPrezes Zarząd
Zapusty na Kujawach: Szkice etnograficzne
No full textSłowo „karnawał” najczęściej przywołuje obrazy żywiołowych parad tak charakterystycznych dla Wenecji i Rio de Janeiro. Zapomina się przy tym, że karnawał był i jest świętowany także w Polsce. W Wielkopolsce, na Śląsku, Kujawach czy Mazowszu pozostały tradycje obchodów karnawałowych i ciekawe zwyczaje zapustne. W niniejszej książce autorzy koncentrują się na Kujawach. Tu świętowanie zapustów było związane z chodzeniem z kozą oraz zabawą – podkoziołkiem. Najbardziej widowiskowe są jednak grupy zapustne, które odwiedzają domy i instytucje. Podstawą publikacji są materiały etnograficzne zebrane w okolicach Lubrańca podczas zapustów 2023 r. Autorzy opisują zapustników z Paniewa, Kruszyna i Lubania, a także przybliżają wybrane zagadnienia chodzenia z kozą: performatywność, spontaniczność, (nie)formalność, kwestie genderowe, obecność alkoholu. Podejmując te wątki, nie koncentrują się na semiotyce zwyczaju i postaci, jak inni badacze, ale rejestrują obecny stan grup i praktykowanego zwyczaju. Nawiązują przy tym do teorii karnawału oraz wypróbowują podejścia związane z performatywnością i gender studies. Recenzent podkreślił, że książka „przynosi wiele wartościowych danych na temat współczesnego funkcjonowania grup przebierańców zapustnych […]. Wsposób wiarygodny ukazuje motywy działania ludzi, zaangażowanych w tę tradycję”. Walorem jest także narracja, miejscami przyjmująca styl reportażu, który wciąga czytelnika w wydarzenia zapustne i pozwala współuczestniczyć w chodzeniu z kozą
Młoda Rosja: Pozasystemowe formy kultury
No full textMonografia została obmyślona w momencie, gdy rozważania nad Rosją, jej historią, kulturą czy mentalnością nagle stały się niepopularne w polskim dyskursie naukowym, a jednocześnie pozostają niezwykle potrzebne i mają szansę odegrać ważną rolę społeczną, pomagając czytelnikom w uchwyceniu istotnych cech charakteryzujących kulturowo-społeczną i ideową przestrzeń rosyjską. […] Tom odznacza się wielogłosowością, dyferencjacją tematyki i metodologii oraz różnym stopniem szczegółowości, a jednocześnie jest zaskakująco spójny, ponieważ wydobywa nieoczywiste aspekty systemowości i niesystemowości, które okazują się zdumiewająco sobie bliskie. W różnorodnych przykładach negacji zastanych form autorzy zbioru wykazali bowiem odniesienia do tych samych kategorii: prawdy, szczerości, autentyczności i prawa indywidualizacji przeżycia.dr hab. Monika Sidor, prof. KULTom stanowi potrzebną, bardzo wartościową publikację, radykalnie poszerzającą wiedzę o współczesnej kulturze rosyjskiej w jej pozasystemowych emanacjach, które – jak przekonują Autorzy – są istotnym głosem młodego pokolenia Rosjan niewpisujących się w oficjalną propagandowo-polityczną, agresywną narrację władz państwowych bądź świadomie sprzeciwiających się unifikującym tendencjom współczesnej kultury masowej.dr hab. Andrzej Dudek, prof. U