E-books' platform Księgarnia Akademicka Publishing
Not a member yet
2260 research outputs found
Sort by
Prawo Indias a współczesny konstytucjonalizm postkolonialny
No full textLAW OF THE INDIAS AND CONTEMPORARY POSTCOLONIAL CONSTITUTIONALISM
During the first decades of colonization of the 16th century, Spanish law was implemented in the territory of Latin America. However, very quickly this law expanded to include new branches and regulations. The name Derecho Indiano (awkwardly translated as Indian law) or Leyes de Indias began to be used, where the word Indias is a Spanish reference for the entire Latin America and does not refer only to laws exclusively directed at the indigenous inhabitants of the continent, who were referred to as Indios. Derecho indiano referred to the criollos, or those inhabitants of the descendants of Spain who decided to settle and associate with the newly discovered territory. The Law of the Indias refers to the law implemented over a period of nearly 300 years in the conquered territories until the 19th century, that is, until the independence of the countries. How did the law of the Indias influence the organization and functioning of the public authorities of the systems of colonialized states? The book includes both a historical analysis of the formation of the law of Indias and an analysis of post-colonial modern constitutionalism in comparative perspectives. This study will be carried out from a comparative legal perspective using the examples of Ecuador, Bolivia, Mexico, the Philippines and East Timor. A separate consideration will be given to the analysis of China’s constitutionalism.Monografia zawiera szczegółową analizę prawa Indias na obszarach obu Ameryk oraz Azji. Jej celem i główną zaletą jest przedstawienie procesu kształtowania się tego prawa na obszarach kolonizowanych od XVI w. do XVIII w. Książka jest pierwszym, obszernym i niemającym polskiego odpowiednika opracowaniem konstytucjonalizmu państw postkolonialnych. Na uwagę zasługują ciekawe i raczej nieznane polskiemu czytelnikowi wątki prawno-historyczne i prawnoporównawcze, przed-stawione w sposób czytelny i zrozumiały, a przez to przyjemny w odbiorze.z recenzji dr. hab. Grzegorza Kucy, prof. U
Biblioteka pedagogiczna przyszłości. Niekonwencjonalne zasoby i użytkownicy jutra
No full textWielu z nas codziennie obserwuje żywiołowy rozwój „cyfrowego świata”. Rzeczywistość ulega szybkim przekształceniom, zmieniają się potrzeby i aspiracje ludzi, a nowe technologie otwierają przed nami nieznane wcześniej możliwości, które dotychczas żyły tylko w wizjach literatów futurologów. Często wydaje się nawet, że nowoczesne realia wykraczają daleko poza dawniejsze wyobrażenia.Rozważania nad miejscem, formą istnienia i rolą bibliotek pedagogicznych, w tej dokonującej się na naszych oczach przemianie, były tematem przewodnim VII Nowego Ogólnopolskiego Forum Bibliotek Pedagogicznych, które odbyło się w dniach 15-16 czerwca 2023 roku. Wśród zagadnień poruszanych na konferencji znalazły się: przyszłość bibliotek pedagogicznych w kontekście dynamicznego rozwoju nowych technologii cyfrowych, kompetencje współczesnych bibliotekarzy, oczekiwania i potrzeby czytelników oraz sposoby kształtowania bibliotek jako nowoczesnych centrów informacji i edukacji.Niniejszy tom prezentuje zarówno przegląd propozycji teoretyków przewidujących dalsze ścieżki rozwoju nowoczesnego bibliotekarstwa, jak i relacje bibliotekarzy praktyków, którzy starają się nadążyć w biegu za nowoczesnością
Opiekunowie Kopca Kościuszki w Krakowie: Słownik biograficzny członków Komitetu Kopca Kościuszki 1820-2020
No full textGUARDIANS OF THE KOŚCIUSZKO MOUND: A BIOGRAPHICAL DICTIONARY OF THE MEMBERS OF THE KOŚCIUSZKO MOUND COMMITTEE 1820–2020
The Kościuszko Mound Committee is a civic body organically integrated with the object of its care: the Kościuszko Mound. The institution has been active for 200 years and continues to function today. The introductory piece outlines the history of the Committee since its beginning in light of various transformations of the government system in P oland thought these years. A fter the remains of General Tadeusz Kościuszko, the ‘last defender of the homeland’ and the head of state at the time of the 1794 insurrection, who died in Solothurn in Switzerland on October 15, 1817, were brought to P oland, commemorated at Kraków funeral celebrations and solemnly buried in the royal vaults in the Wawel Cathedral, an idea emerged to pay tribute to the hero with a ‘monument plain and lasting.’ I t was decided to follow the example of the prehistoric mounds near Kraków, shrouded in the legends about Krak, the mythical founder of the town, and his daughter Wanda, and erect a gigantic symbolic grave as a monument to Kościuszko, which over the years came to be known as the Kościuszko Mound. Poles readily contributed to this end from all regions of the country torn apart by Russia, Prussia and Austria. Soon after the work on the symbolic grave started on October 16, 1820, the Governing Senate of the Free City of Kraków (which was instituted by the Vienna Congress) established a Committee to supervise its construction. During its erection, the Mound received soil from battlefields of Racławice, Dubienka, Szczekociny, and Maciejowice and later, in 1926, from battlefields of A merican W ar of I ndependence. The Mound was the first of about 300 K ościuszko monuments that exist worldwide nowadays.After the construction was finalized in the seasons of 1820–1823, the Committee did not dissolve, but changed into a guardian of the monument. This earth structure could only last owing to everyday care of the place that was exposed to the elements (spring thaws, heavy rains) and the destructive impact of voles.Austrian land registers recorded the Mound as the National Foundation of the Grave Monument for Tadeusz Kościuszko, which means it was founded by the Polish Nation and stays in its possession, while the Committee takes care of and manages it on its behalf.The Committee was not an association of private people, but a civic body created by the highest power of the Kraków Republic and was a public organ recognized by successive Austrian occupation authorities, being renewed generation after generation by incorporating new members.Neither did the Committee cease to function after the rebirth of the Polish statehood in 1918 nor at the time of its formal nonexistence during the second world war and in the new reality of the People’s Republic of Poland (when it continued to function as a committee under the auspices of the Society of Lovers of the History and Monuments of Kraków) until its present form as an association. I t continues to realize its mission without any break, retaining the same name and the official historic stamp. It is a traditional and legal guardian of the K ościuszko Mound, the ‘symbol of Polish independence and solidarity of nations for the good of mankind.’Thus, the Committee of the Kościuszko Mound has a 200-year history of incessant conservation of the Mound so as “it may grow green with fresh grass each spring’ and 200 years of the cultivation of the memory of the hero, who is inscribed in the global consciousness and still much needed today.Komitet Kopca Kościuszki to ciało obywatelskie organicznie związane z przedmiotem swojej troski, jakim jest Kopiec Kościuszki – instytucja, która ma za sobą 200 lat istnienia i nadal działa. W artykule wstępnym streszczono historię Komitetu od momentu powstania, akcentując jego przemiany ustrojowe w ciągu tych 200 lat. Po sprowadzeniu zwłok zmarłego w szwajcarskiej Solurze 15 października 1817 r. generała Tadeusza Kościuszki, „ostatniego obrońcy ojczyzny”, naczelnika państwa w czasie insurekcji 1794 r., oraz po krakowskich uroczystościach pogrzebowych i złożeniu trumny w królewskich kryptach katedry na Wawelu powstał pomysł uczczenia bohatera „pomnikiem prostym a trwałym”. Postanowiono – na wzór przedhistorycznych podkrakowskich kopców spowitych w legendy o Kraku, założycielu Krakowa, i jego córce Wandzie – wznieść generałowi ogromną symboliczną Mogiłę za Pomnik, z czasem potocznie nazwaną Kopcem Kościuszki. Ofiarność na ten cel Polaków ze wszystkich ziem rozszarpanej przez Rosję, Prusy i Austrię Rzeczypospolitej była wielka. Zaraz po rozpoczęciu „sypania” tej symbolicznej Mogiły, 16 października 1820 r. Senat Rządzący utworzonego na kongresie wiedeńskim Wolnego Miasta Krakowa ustanowił Komitet zarządzający jego budową. W trakcie budowy zdeponowano w Kopcu ziemię z pól bitewnych Racławic, Dubienki, Szczekocin i Maciejowic, a w r. 1926 – ziemię z pól bitewnych amerykańskiej wojny o niepodległość. Był to pierwszy z około 300 obecnie na globie ziemskim pomników Kościuszki. Po dokończeniu dzieła, po trzech sezonach budowlanych (1820-1823) Komitet się nie rozwiązał, lecz stanął na straży tego pomnika. Tylko codzienna troska gwarantowała trwanie tej ziemnej budowli narażonej na destrukcyjny wpływ sił natury, jak topniejące wiosną śniegi, ulewne deszcze, a także działalność nornic. Kopiec został wpisany do austriackich ksiąg wieczystych jako Narodowa Fundacja Mogiły Pomnika dla Tadeusza Kościuszki, co oznacza, że jest ufundowany przez naród Polski i pozostaje jego własnością, a Komitet w imieniu narodu opiekuje się nim i zarządza. Komitet nie był stowarzyszeniem założonym przez osoby prywatne, lecz ciałem obywatelskim powołanym do istnienia przez najwyższą władzę Rzeczypospolitej Krakowskiej i jako organ publiczny uznawanym przez kolejne austriackie władze zaborcze, odnawiając się w każdym pokoleniu przez kooptację nowych członków. Komitet nie przestał też działać po odrodzeniu państwa polskiego w 1918 r., a także w okresie formalnego niebytu podczas II wojny światowej i w powojennych warunkach Polski Ludowej, kiedy to jednak istniał jako Komitet pod ochroną Towarzystwa Miłośników Historii i Zabytków Krakowa, aż po obecne funkcjonowanie jako stowarzyszenie.Nieprzerwanie kontynuuje swoją misję, zachowując nazwę i historyczną pieczęć. Jest historycznym i prawnym opiekunem Kopca Kościuszki, „symbolu niepodległości Polski i solidarności narodów w imię dobra ludzkości”
Bieg z przeszkodami: Autoportret w pękającym zwierciadle
No full textAutobiografia, którą oddaję do rąk Czytelników, jest tekstem wieloskładnikowym. Pierwszoosobowa narracja wzbogacona jest o wplecione w nią relacje i reportaże z różnych dramatycznych wydarzeń (jak na przykład „Branka” na Poligonie Drawskim czy pobicie internowanych w Kwidzynie), wiersze i krótkie opowiadania, korespondencję, fragmenty wcześniejszych publikacji, a także fragmenty esbeckich raportów na mój temat z akt przechowywanych w Instytucie Pamięci Narodowej. Czytelnik znajdzie tu też szereg krótkich szkiców portretowych ludzi, których poznałem w czasie swojej życiowej wędrówki – od okresu młodości, poprzez okres emigracyjny w Los Angeles i w Monachium, aż po lata ostatnie, spędzone w Polsce.
Fragment Słowa wstępneg
Poemat romantyczny, epopeja, summa poetica: O Panu Tadeuszu Adama Mickiewicza
No full textROMANTIC POEM, EPIC, SUMMA POETICA. PAN TADEUSZ BY ADAM MICKIEWICZ
The aim of this monograph is to reflect on and revise issues in the field of historical genology and literary aesthetics related to Adam Mickiewicz’s Pan Tadeusz. The author seeks to answer questions such as whether the current understanding of Pan Tadeusz meets the criteria for historically adequate interpretation, and what significance exploring the artistic and aesthetic potential of the romantic poem – as well as reconsidering the attributes of Pan Tadeusz as a national epic poem and modern epic poem – would have for a deeper understanding of the work. The discussed work presents the highest complexity of features of an open romantic form: internal diversity of compositional elements and poetic language, intense intertextuality in terms of genre-specific style and imagery, richness of references to literary tradition, and forms of reception of literature from earlier epochs. This led the author to propose a series of methodological solutions in the field of aesthetic-genological reading within the context of historically adequate literary interpretation, including a description – inspired by romantic literary criticism – of the assumptions of the so-called universal poem and romantic genre categories (epic, lyricism, drama).
Projekt sfinansowany ze środków budżetu państwa, przyznanych przez Ministra Edukacji i Nauki w ramach Programu Doskonała Nauka IIW polu uwagi Autora znajdują się więc poemat romantyczny i epos. Od razu dodam, że tok myślenia Autora na temat struktury rodzajowej i gatunkowej Pana Tadeusza jest oryginalny i przedstawia gruntownie przepracowaną korektę najczęściej spotykanego w stanie badań romantycznego - nie tylko Mickiewiczowskiego - statusu kwalifikacji genologicznych. Wynika ona z uruchomienia koncepcji wielkiej formy i myślenia kategoriami estetycznymi, a to prowadzi do nader interesujących wniosków, w myśl których wielogatunkowe i różnorodzajowe sploty materii utworu nie są efektem (parafrazując Autora) „agregacji konwencji gatunkowych", lecz stanowią „pole gry aspektów estetyczno-gatunkowych". Badana na gruncie poematu wielka forma, którą Autor sytuuje w toku innych wielkich form Mickiewicza, nie jest tym samym mniej lub bardziej statycznym modelem dzieła, do którego badacz „przykłada" analizowany utwór, lecz jego teorią. Odkrywcze założenia zawarte w tych rozdziałach stanowią fundament pod ujęcia bardziej szczegółowe, co nadaje całej projektowanej książce spójności, a lektura kolejnych rozdziałów potwierdza wrażenie oryginalności i operacyjności wyłożonych koncepcji.z recenzji wydawniczej Prof. dr hab. Elżbiety Nowickiej
Projekt sfinansowany ze środków budżetu państwa, przyznanych przez Ministra Edukacji i Nauki w ramach Programu Doskonała Nauka I
Kobiety małopolskiej „Solidarności”
No full textMinęły 42 lata od wprowadzenia stanu wojennego. Wielu bohaterów tamtych czasów nie ma już między nami, a w każdej chwili mogą odejść następni. O ile udział mężczyzn w tamtych wydarzeniach i ich zaangażowanie w podziemną działalność i niezależny ruch wydawniczy jest stosunkowo dobrze opracowany, o tyle udział kobiet, ich motywacje do podziemnej działalności, przeżycia z tamtego okresu, dylematy oraz dalsze losy wciąż jeszcze czekają na opisanie. Książka Kobiety małopolskiej „Solidarności” stara się choć w niewielkim stopniu wypełnić tę lukę dzięki zebraniu kilkunastu relacji kobiet i o kobietach z Małopolski, które w latach 1980-1981 aktywnie zaangażowały się w działalność legalnej „Solidarności”, po wprowadzeniu stanu wojennego były internowane, a następnie brały czynny udział w działalności podziemnej (druku, kolportażu, pomocy rodzinom internowanych, organizowaniu podziemnych struktur). Mroczne lata stanu wojennego pokazały ich niezłomną postawę, ale też przyczyniły się do wielu osobistych i rodzinnych tragedii. Mimo to bohaterki tej książki nie załamały się, cały czas wierząc, że ich walka doprowadzi nas do wolnej Polski
Polskie studia wywiadowcze: Stan i perspektywy badań
No full textPOLISH INTELLIGENCE STUDIES: THE STATUS AND PROSPECTS OF RESEARCHThis book aims at conducting a comprehensive diagnosis and evaluation of the achievements, challenges and prospects of Polish intelligence studies (IS). Against the background of global intelligence studies, the popularity of this research field has been growing in Poland for two decades. However, research activities and their outcomes have been highly dispersed and unstructured, most often carried out by single researchers or small teams. The lack of a vehicle integrating the scattered research foci and entities in the IS area – in the form of a website, a flagship journal or a cyclical conference – furthers an identity crisis and organizational dispersion. We propose an in-depth systematization of how intelligence services and their activities are investigated in Poland. We carry out an intellectual inventory of this area, analysing key themes, threads and products. We consider Polish IS as a whole, looking at dominant research trends, identifying degrees of insights into specific aspects of IS, highlighting topics which have not yet been sufficiently investigated, and suggesting issues that deserve a detailed examination. We present the centres where Polish IS have been developing, treating them as equally important, with each of them having its own vital role to play, “spécialité de la maison” and achievements. Concurrently, we argue that a significant atomization of the IS epistemic community is one of its core weaknesses. The conclusions drawn from the research presented in this study are far from optimistic. However, they should not be treated as “sounding the alarm”; rather, this book is meant as a kind of “call to arms”.Problematyka wywiadu i kontrwywiadu na dobre zadomowiła się na polskich uczelniach, zarówno jako przedmiot nauczania, jak i temat prac dyplomowych oraz rozpraw doktorskich. Powstają sprofilowane kierunki studiów i ścieżki specjalizacyjne, a służby coraz częściej goszczą w murach akademii, by informować, edukować i – przede wszystkim – prowadzić nabór. Choć środowisko badaczy tych zagadnień jest niewielkie, to może poszczycić się bogatym i zróżnicowanym dorobkiem. Artur Gruszczak, Arkadiusz Lewandowski i Arkadiusz Nyzio jako pierwsi podjęli się zadania przeprowadzenia jego intelektualnej inwentaryzacji poprzez analizę kierunków badań, identyfikację ich silnych i słabych stron oraz przedstawienie „ziem nieodkrytych”. Z pytaniem o stan i perspektywy polskich studiów wywiadowczych zwrócili się nie tylko do badaczy, ale i praktyków wywiadu. Autorzy twierdzą, że na wypracowaniu właściwych relacji pomiędzy światami służb i akademii powinno zależeć obu stronom. Czy są one jednak na to gotowe? I czy w ogóle posługują się tym samym językiem
Arabska mądrość ludowa w 1001 egipskich przysłów i porzekadeł
No full textARAB FOLK WISDOM IN 1001 EGYPTIAN PROVERBS AND SAYINGS
This study falls within the scope of comparative paremiology. It offers a comprehensive lexical, semantic, and pragmatic analysis of over a thousand Egyptian folk proverbs and sayings, as well as literary Arabic ones, comparing them to their well-recognized Polish counterparts, or in the absence of such, authorial translations along with commentary. This approach showcases the richness of human imagination expressed in two distinct language families: Afro-Asiatic (Semitic) and Indo-European (Slavic). It does so by comparing metaphors that have originated in diverse geographic, social, and cultural contexts. The author deliberately refrains from commenting on the origins of these metaphors or suggesting the reasons behind the formation of a particular image within a given community. To accomplish this, further interdisciplinary studies would be essential, encompassing linguistic, historical, sociological, and cultural dimensions. Future projects of this sort would require substantial collaborative effort. This work aims to acquaint the reader with a selection of Arabic proverbs and sayings, which have been relatively unknown and unpublished in Poland until now. It also strives to present meticulously compiled source material, encompassing over a thousand examples. Contrasting this with the existing body of Polish proverbs may stimulate the reader’s imagination and prompt independent reflection on the perception of the world by societies that differ in many aspects. It may also draw attention to these distinctions, sensitizing individuals to their existence, and encouraging further exploration of the issues raised.Jak pisze w swojej recenzji wybitny polski arabista prof. Janusz Danecki: „[to] interesująca książka, skrywająca w lekkim stylu i miłej opowieści wyniki badań opartych na dogłębnej wiedzy naukowej”. Na jej treść składa się wszechstronna analiza leksykalna, semantyczna i pragmatyczna ponad tysiąca ludowych przysłów egipskich oraz literackich arabskich i zestawienie ich z polskimi odpowiednikami w formie utrwalonych przysłów i porzekadeł lub też – przy ich braku – autorskich tłumaczeń wraz z komentarzem. W rezultacie zaobserwować można bogactwo ludzkiej wyobraźni i metaforyki, wyrażane w dwóch językach należących do odrębnych grup: afroazjatyckiej (semickiej) i indoeuropejskiej (słowiańskiej), co skłania odbiorcę do samodzielnej refleksji na temat różnic i podobieństw w postrzeganiu świata przez odmienne pod wieloma względami społeczności. Dzięki aneksowi zawierającemu listę 375 przysłów i powiedzeń polskich można bez trudu znaleźć ich odpowiedniki w obydwu odmianach języka arabskiego, jak również pokusić się o ich praktyczną wymowę, dzięki zastosowaniu uproszczonej transkrypcji w alfabecie łacińskim
Komisje porządkowe cywilno-wojskowe województwa krakowskiego w dobie Sejmu Wielkiego (1790-1792)
No full textCIVIL-MILITARY ORDER COMMISSIONS IN KRAKÓW VOIVODESHIP IN TIMES OF THE GREAT SEJM (1790-1792)Decentralization of the Polish-Lithuanian state and deterioration of the country’s structures of administration since mid-17th century led to decrease of the state’s international significance and limitation of the Commonwealth’s independence. The only possible way of saving the country was to follow modern West-European states and adop their renaissance methods of rule. An attempt to mend Poland was made during the reign of Stanisław August (1764-1795), and progressive reforms were introduced during the Great Sejm (1788-1792). In order to organize a modern regional administration, which required introducing new ways of obtaining recruits and financing the army, new civil-military order commissions were established. Their operations influenced the evolution of structural transitions in the regional administration of the entire voivodeship.
Projekt sfinansowany ze środków budżetu państwa, przyznanych przez Ministra Edukacji i Nauki w ramach Programu Doskonała Nauka IIKsiążka stanowi studium działalności dwóch instytucji administracji terenowej okrojonego po pierwszym rozbiorze województwa krakowskiego – komisji porządkowych cywilno-wojskowych powiatów krakowskiego i proszowskiego oraz lelowskiego i ksiąskiego w latach 1790-1792. Działalność komisji (w kwestiach wojskowości, sądownictwa, systemu fiskalnego, gospodarki, bezpieczeństwa publicznego, statystyki i kontroli migracji ludności, opieki zdrowotnej, spraw związanych ze stanem higieniczno-sanitarnym, opieką nad ubogimi oraz szkolnictwem elementarnym) to interesujące zagadnienie z historii administracji polskiej i z dziejów okresu reform Sejmu Wielkiego, które nie zostało dotychczas kompleksowo zbadane. Uchwycenie działań komisji z perspektywy lokalnej jest ważne, ponieważ ich omówienie wyłącznie na podstawie archiwów centralnych jest utrudnione ze względu na zniszczenia akt w czasie wojny. Monografia ma charakter nowatorski i wpisuje się w tzw. badania podstawowe – oparto się tu głównie na źródłach rękopiśmiennych, drukowanych i kartograficznych przechowywanych w archiwach, bibliotekach lub instytucjach w kraju i za granicą. Wypełnia białą plamę w polskiej historiografii i jest ważna dla rozwoju badań nad administracją okresu stanisławowskiego w Polsce, zwłaszcza biorąc pod uwagę fakt wykorzystywania już od dłuższego czasu w badaniach nad różnymi problemami akt tworzonych przez komisje. Książka zainteresuje nie tylko zawodowych historyków, demografów i badaczy XVIII stulecia, ale także pasjonatów regionalistyki i dziejów lokalnych oraz genealogów. Będzie ona przydatna też dla innych badaczy. Ukazuje bowiem obraz mikrohistorii, także tej społecznej, oraz dokłada cegiełkę do poznania historii miast i wsi dawnego województwa krakowskiego.Projekt sfinansowany ze środków budżetu państwa, przyznanych przez Ministra Edukacji i Nauki w ramach Programu Doskonała Nauka I
Szkice pigoniowskie
No full textESSAYS ON PIGOŃ
The monograph Essays on Pigoń [Szkice pigoniowskie] is divided into two parts. The first part is titled A Man of Knowledge and University [Człowiek nauki i uniwersytetu] and focuses on texts related to the academic biography of Stanisław Pigoń and his research endeavors, primarily in the field of Mickiewiczian studies. The article Student, Scholar, Spreader of Knowledge. Stanisław Pigoń at the Jagiellonian University [Żak, uczony, siewca wiedzy. Stanisław Pigoń na Uniwersytecie Jagiellońskim] explores Pigoń’s philological studies and research work at the Jagiellonian University, particularly through his autobiographical records (Z Komborni w świat [From Kombornia into the Wide World], Z przędziwa pamięci [From the Spindle of Memory]). The article The Writer Stanisław Pigoń [Stanisław Pigoń pisarz] is part of a series of works addressing the style and composition of the scholar’s academic, documentary, and essayistic writings. It deals with Pigoń’s literary art and important themes and sources of his writing.Niniejsza książka zaczęła się kształtować przed wieloma laty, dzięki pamiętnym konferencjom polonistycznym w Krośnie. Publikacja przybrała postać zbioru szkiców o Stanisławie Pigoniu jako człowieku uniwersytetu i pisarzu, przede wszystkim zaś - mickiewiczologu, interpretatorze arcydzieł poety i znawcy jego biografii. Druga część tomu to cykl pięciu prac pozostających w obrębie problematyki naukowej szczególnie bliskiej temu uczonemu. Opracowania stanowią pendant wobec dorobku Pigonia z zakresu biografistyki i edytorstwa mickiewiczowskiego, wiedzy o kulturze tradycyjnej i o piśmiennej literaturze ludowej, problematyki regionalnej, wreszcie - z dziedziny historii literatury i polonistyki uniwersyteckiej. Jak się wydaje, trudno o bardziej przekonujący dowód, że dorobek naukowy Pigonia pozostaje żywy i inspirujący.(ze Słowa wstępnego)
Szkice pigoniowskie (zbiór studiów Bogusława Doparta) obejmują różnorodne teksty, ale scala je osobowość i styl uprawiania nauki przez Autora: to są prace mocno osadzone w materiałach źródłowych i w literaturze przedmiotu. Świadczą o tym bogateprzypisy, często zawierające nie tylko dane bibliograficzne, ale także uzupełnienia tekstowe do głównego wywodu. Trzon stanowią oczywiście rozprawy o Stanisławie Pigoniu i jego pisarstwie, ale dodano też kilka szkiców pośrednio związanych z Profesorem z Komborni ( ... ). Wypada się cieszyć, że rozproszone w różnych miejscach pigoniowskie studia Bogusława Doparta zostały zebrane w jednej publikacji.(z recenzji prof. dr. hab. Janusza S. Gruchały