คลังสารสนเทศดิจิทัล มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช (STOU Institutional Repository)
Not a member yet
13842 research outputs found
Sort by
Submitting a request for compensation in a civil case related to a Criminal Trial under section 44/1 of the Criminal Procedure Code
No full textการศึกษาค้นคว้าอิสระนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาแนวคิด ทฤษฎีหลักการและความเป็นมาของการยื่นคำร้องขอค่าสินไหมทดแทนคดีแพ่งเกี่ยวเนื่องกับคดีอาญา ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 44/1 (2) ศึกษาเปรียบเทียบบทบัญญัติกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการยื่นคำร้องขอค่าสินไหมทดแทนคดีแพ่งเกี่ยวเนื่องกับคดีอาญา ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 44/1 ทั้งในประเทศไทยและต่างประเทศ ได้แก่ สาธารณรัฐฝรั่งเศสและสหราชอาณาจักร (3) วิเคราะห์ปัญหาของมาตรการทางกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการยื่นคำร้องขอค่าสินไหมทดแทนคดีแพ่งเกี่ยวเนื่องกับคดีอาญา ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 44/1 (4) เสนอแนะแนวทางปรับปรุงกฎหมายเกี่ยวกับการยื่นคำร้องขอค่าสินไหมทดแทนคดีแพ่งเกี่ยวเนื่องกับคดีอาญา ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 44/1 ในประเทศไทยการศึกษาค้นคว้าอิสระนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ด้วยวิธีการวิจัยเอกสาร โดยอาศัยค้นคว้าข้อมูลจากหนังสือหรือเอกสารตลอดจนศึกษาตำรากฎหมาย คำพิพากษาฎีกา บทความทางวิชาการ วารสาร ผลงานวิจัย วิทยานิพนธ์ และพระราชบัญญัติ โดยผู้วิจัยทำการสังเคราะห์และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพจากเนื้อหาที่ได้จากการวิจัยเอกสารและการทบทวนวรรณกรรม เพื่อนำมาวิเคราะห์หาคำตอบและข้อสรุป ภายใต้หลักทฤษฎีและหลักกฎหมาย และเสนอแนวทางแก้ไขกฎหมายให้มีความเหมาะสมเกี่ยวกับการยื่นคำร้องขอค่าสินไหมทดแทนในคดีแพ่งเกี่ยวเนื่องกับคดีอาญาผลการศึกษาพบว่า (1) การยื่นคำร้องขอค่าสินไหมทดแทนในคดีแพ่งเกี่ยวเนื่องกับคดีอาญามีแนวคิดว่าผู้เสียหายซึ่งถือเป็นเหยื่อในคดีอาญาสมควรได้รับการคุ้มครองสิทธิและศักดิ์ศรีแห่งความเป็นมนุษย์เช่นเดียวกับผู้ถูกกล่าวหา รัฐบาลจึงต้องบัญญัติกฎหมายขึ้นมาเพื่อช่วยเหลือ รับรองและคุ้มครองสิทธิของผู้เสียหายในคดีอาญา (2) การยื่นคำร้องขอค่าสินไหมทดแทนในคดีแพ่งเกี่ยวเนื่องกับคดีอาญาของสหราชอาณาจักร ผู้เสียหายสามารถยื่นคำร้องได้ในชั้นสอบสวน ส่วนสาธารณรัฐฝรั่งเศสผู้เสียหายสามารถฟ้องคดีอาญาสินไหมได้ต่อศาลที่พิจารณาคดีอาญา (3) การยื่นคำร้องขอค่าสินไหมทดแทนในคดีแพ่งเกี่ยวเนื่องกับคดีอาญาของประเทศไทยไม่มีบทบัญญัติให้หน่วยงานใดมีหน้าที่แจ้งสิทธิและกระบวนการยื่นคำร้องแก่ผู้เสียหาย ไม่มีบทบัญญัติกำหนดลำดับการบังคับคดีและไม่มีบทบัญญัติให้ผู้ที่ต้องร่วมรับผิดกับผู้กระทำความผิดเข้ามาในคดีอาญา (4) ควรเพิ่มบทบัญญัติกฎหมายโดยกำหนดให้พนักงานสอบสวนแจ้งสิทธิแก่ผู้เสียหาย และกำหนดลำดับการบังคับคดีให้ผู้เสียหายได้รับค่าสินไหมทดแทนก่อนการชำระค่าธรรมเนียมศาล และเพิ่มบทบัญญัติให้ผู้เสียหายสามารถเรียกผู้ที่ต้องร่วมรับผิดกับจำเลยมาในคดีจะก่อให้เกิดความเป็นธรรมกับผู้เสียหายThis independent research aims to: (1) examine the concepts, theories, principles, and history related to filing claims for compensation in civil cases linked to criminal cases under section 44/1 of the Criminal Procedure Code. (2) study and compare the legal provisions related to filing claims for compensation in civil cases linked to criminal cases under section 44/1 of the Criminal Procedure Code in Thailand with those in the Republic of France and the United Kingdom. (3) analyze the legal issues associated with filing claims for compensation in civil cases linked to criminal cases under section 44/1 of the Criminal Procedure Code. (4) propose recommendations for improving the law regarding filing claims for compensation in civil cases linked to criminal cases under section 44/1 of the Criminal Procedure Code in Thailand.This study is qualitative jurisprudential research using documentary research methods that collected from legal textbooks or documents, Supreme decisions, academic articles, journals, research papers, and Acts. The researcher synthesizes and analyzes qualitative data from the content obtained from research, documents and literature reviews to analyze and draw conclusions. The researcher also proposes appropriate legal solutions regarding the use of the for compensation in civil cases linked to criminal cases.The study finds that: (1) filing claims for compensation in civil cases linked to criminal cases is based on the principle that victims, considered the aggrieved parties in criminal cases, should receive protection of their rights and human dignity on par with the accused. Thus, the government must enact laws to assist, guarantee, and protect the rights of victims in criminal cases. (2) in the United Kingdom, victims can file for compensation during the investigation stage, while in the Republic of France, victims can directly file a civil action for damages in the criminal court hearing the case. (3) in Thailand, there are no provisions requiring any agency to inform victims of their rights and the process for filing claims, no provisions determining the order of enforcement following a court judgment, and no provisions allowing third parties jointly liable with the offender to be included in the criminal case. (4) amending legal provisions that mandate investigators to inform victims of their rights, establish the order of enforcement giving victims priority in receiving compensation before court fees are paid, and allow victims to include third parties jointly liable with the defendant in the case would ensure the recognition and protection of victims' rights and promote justice for victims
Quality of work life of Dental Hygienists in Health Region 8
No full textการศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาปัจจัยส่วนบุคคลของทันตาภิบาล (2) ศึกษาระดับคุณภาพชีวิตในการทำงานของทันตาภิบาล และ (3) เปรียบเทียบคุณภาพชีวิตในการทำงานของทันตาภิบาล เขตสุขภาพที่ 8 ตามปัจจัยส่วนบุคคลการศึกษาเชิงสำรวจแบบภาคตัดขวางครั้งนี้กำหนดประชากรในการศึกษา คือ ทันตาภิบาลในเขตสุขภาพที่ 8 จำนวน 598 คน คำนวณขนาดตัวอย่างโดยใช้สูตรการประมาณค่าเฉลี่ยประชากรได้จำนวน 260 คน สุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้น เครื่องมือในการเก็บข้อมูลใช้แบบสอบถามที่ผ่านการตรวจสอบความตรงจากผู้เชี่ยวชาญจำนวน 3 คนมีค่าเท่ากับ 1 และตรวจสอบความเที่ยงมีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ 0.94 สถิติที่ใช้ ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย มัธยฐาน ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติการทดสอบของครัสคาล-วอลลิสผลการศึกษาพบว่า (1) ทันตาภิบาลส่วนใหญ่อายุระหว่าง 25-30 ปี (ร้อยละ 40.40) มีระยะเวลาที่ปฏิบัติงานอยู่ระหว่าง 5 – 10 ปี (ร้อยละ 40.00) และมีสถานภาพโสด (ร้อยละ 60.40) ดำรงตำแหน่งเจ้าพนักงานทันตสาธารณสุข (ร้อยละ 60.40) ปฏิบัติงานในโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล รายได้เฉลี่ยต่อเดือนเท่ากับ 22,129.15 บาท (2) คุณภาพชีวิตในการทำงานภาพรวมอยู่ในระดับมาก ( = 3.79, S.D. = 0.53) โดยคุณภาพชีวิตในการทำงานรายด้านที่อยู่ในระดับมาก ได้แก่ ความเป็นประโยชน์ต่อสังคม ความสมดุลระหว่างชีวิตการทำงานและชีวิตส่วนตัว สัมพันธภาพในองค์กร โอกาสพัฒนาศักยภาพ สิทธิส่วนบุคคล สิ่งแวดล้อมที่ปลอดภัยและส่งเสริมสุขภาพ และความมั่นคงและความก้าวหน้าในงาน และ (3) เมื่อเปรียบเทียบคุณภาพชีวิตในการทำงานภาพรวมตามปัจจัยส่วนบุคคลพบว่าแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ในด้านระยะเวลาปฏิบัติงานของทันตาภิบาลและรายได้ต่อเดือนของทันตาภิบาลThe purposes of this study were (1) to explore personal factors of dental hygienists, (2) to determine the level of quality of work life of dental hygienists, and (3) to compare the quality of work life of dental hygienists in Health Region 8 according to personal factors.This cross-sectional survey study involved 260 dental hygienists, selected using the stratified sampling from all 598 such personnel in Health Region 8. The sample size was calculated using the population mean estimation formula. Data were collected using a questionnaire that had been checked for validity by three experts. The questionnaire’s content validity and reliability values were 1 and 0.94, respectively. Statistics used included frequency, percentage, mean, median, standard deviation and Kruskal-Wallis test.The results showed that, among respondents: (1) the largest age group (40.4%) was 25–30 years old; 40% had a job tenure of 5–10 years; 60.4% were single; 60.4% worked as dental health officers at subdistrict (tambon) health promoting hospitals; and had an average monthly income of 22,129.15 Baht; (2) their overall quality of work life was at a high level (mean = 3.79, SD = 0.53); the quality of work life in each aspect was at a high level, including social relevance, work-life balance, organizational human relations, capacity building opportunities, personal rights, safe and healthy environments, and job security / career path; and (3) by comparison, their overall work-life quality was significantly different, depending on job tenures and monthly income p < 0.05
Extension guidelines for value added to agricultural waste materials from coconuts with the Concept of Zero Waste of Farmers in Prachuap Khiri Khan Province
No full textวิทยานิพนธ์ (กษ.ม. (ส่งเสริมและพัฒนาการเกษตร))--มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) สภาพพื้นฐานส่วนบุคคล สังคม และเศรษฐกิจของเกษตรกร 2) สภาพการจัดการ ปัญหาและความต้องการการจัดการวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตรจากมะพร้าวของเกษตรกร 3) ความรู้เกี่ยวกับการเพิ่มมูลค่าแก่วัสดุเหลือใช้ทางการเกษตรจากมะพร้าวด้วยแนวคิดของเสียเหลือศูนย์ของเกษตรกร 4) ความคิดเห็นของเกษตรกรต่อการเพิ่มมูลค่าวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตรจากมะพร้าวด้วยแนวคิดของเสียเหลือศูนย์ และ 5) แนวทางการส่งเสริมการเพิ่มมูลค่าวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตรจากมะพร้าวด้วยแนวคิดของเสียเหลือศูนย์ของเกษตรกร การวิจัยในครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ ประชากรที่ศึกษา คือ เกษตรกรผู้ปลูกมะพร้าวในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ที่เข้าร่วมโครงการสร้างมูลค่าเพิ่มจากวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตรกับสำนักงานเกษตรจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ พ.ศ. 2566 จำนวน 200 ราย กำหนดขนาดของกลุ่มตัวอย่างโดยใช้สูตรทาโร ยามาเน ที่ค่าความคลาดเคลื่อน 0.05 ได้กลุ่มตัวอย่าง 134 ราย ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบง่ายโดยการจับสลากจากรายชื่อเกษตรกร เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนา ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าต่ำสุด ค่าสูงสุด ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการจัดอันดับผลการวิจัยพบว่า 1) เกษตรกรร้อยละ 60.5 เป็นเพศหญิง อายุเฉลี่ย 53.90 ปี ร้อยละ 66.4 จบประถมศึกษา มีสมาชิกในครัวเรือนเฉลี่ย 3.14 คน มีประสบการณ์ในการปลูกมะพร้าว เฉลี่ย 18.80 ปี ร้อยละ 91.0 ไม่มีตำแหน่งทางสังคม ร้อยละ47.8 ได้รับข้อมูลข่าวสารจากเพื่อนบ้าน ทั้งหมดปลูกมะพร้าวเป็นอาชีพหลัก มีรายได้เฉลี่ย 30,545.50 บาทต่อปี มีรายได้จากการทำการเกษตรอื่นๆ 17,221.12 บาทต่อปี มีรายได้นอกภาคการเกษตร 6,442.10 บาทต่อปี มีรายจ่ายจากการผลิตมะพร้าว เฉลี่ย 22,775.50 บาท/ปี ใช้เงินส่วนตัวเป็นแหล่งเงินทุนในการทำสวนมะพร้าว 2) เกษตรกรร้อยละ 82.8 มีการจัดการวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตรจากมะพร้าว โดยผลิตปุ๋ยอินทรีย์ เช่น ปุ๋ยหมัก ปุ๋ยอัดเม็ด ร้อยละ 67.9 มีปัญหาขาดความรู้และทักษะในการจัดการวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตรจากมะพร้าว ร้อยละ 51.5 มีความต้องการเทคโนโลยีในการจัดการวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตรจากมะพร้าว 3) เกษตรกรมีระดับความรู้เกี่ยวกับการเพิ่มมูลค่าแก่วัสดุเหลือใช้ทางการเกษตรจากมะพร้าวด้วยแนวคิดของเสียเหลือศูนย์ ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก 4) เกษตรกรเห็นด้วยกับการเพิ่มมูลค่าวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตรจากมะพร้าวด้วยแนวคิดของเสียเหลือศูนย์ ในภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง 5) เกษตรกรมีความต้องการแนวทางการส่งเสริมการเพิ่มมูลค่าวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตรจากมะพร้าวด้วยแนวคิดของเสียเหลือศูนย์ ด้านประเด็นการส่งเสริม ด้านวิธีการส่งเสริม และด้านการสนับสนุน ในภาพรวมอยู่ในระดับปานกลางThe objectives of this research were to study 1) basic personal, social, and economic conditions of farmers 2) management conditions, problems, and needs for agricultural waste materials management from coconut of farmers 3) knowledge about value adding for agricultural waste materials from coconut with the concept of zero waste of farmers 4) opinions of farmers toward the value adding of agricultural waste material from coconut with the concept of zero waste and 5) extension guidelines on the value adding of agricultural waste materials from coconut with the concept of zero waste of farmers. This research was survey research. The population of this study was 200 coconut production farmers in Prachuap Khiri Khan province who participated in the value added from agricultural waste materials project with Prachuap Khiri Khan provincial office of agriculture in 2023. The sample size of 134 people was determined by using Taro Yamane formula with the error value of 0.05 through simple random sampling method by picking the names of the farmers out. Data were collected by using interview forms. Data were then analyzed by using descriptive statistics such as frequency, percentage, minimum value, maximum value, mean, standard deviation, and ranking. The results of the research found that 1) 60.5% of farmers were female with the average age of 53.90 years old, 66.4% completed primary school education, had the average member in the household of 3.14 people, had the average experience in coconut production of 18.80 years, 91.0% never held any social position, and 47.8% received information from neighbors. All grew coconut as their main profession. They earned the average income of 30,545.50 Baht/year, earned the income from other agricultural work of 17,221.12 Baht/year, and earned the income outside of agricultural sector of 6,442.10 Baht/year. They had the average expense from coconut production of 22,775.50 Baht/year and spent their personal money as a source of funding for coconut farming. 2) 82.8% of farmers had managed the agricultural waste materials from coconut by producing organic fertilizers such as compost and pellet fertilizer, 67.9% faced with the problem regarding the lack of knowledge and skill in the management of agricultural waste materials from coconut, and 51.5% needed technology in the management of agricultural waste materials from coconut. 3) Farmers had the level of knowledge about the value added agricultural waste materials from coconut with the concept of zero waste, overall, at the high level. 4) Farmers agreed with the value added agricultural waste materials from coconut with the concept of zero waste, overall, at the moderate level. 5) Farmers needed the extension guidelines on the value adding of agricultural waste materials from coconut with the concept of zero waste regarding the extension, extension method, and support, overall, at the moderate level
Legal problems about the mediation in administrative case: studying in mediation in an administrative case relating toan environmental issue
No full textการศึกษาค้นคว้าอิสระนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาถึงแนวคิด ทฤษฎี หลักการที่เกี่ยวข้องกับหลักเกณฑ์การไกล่เกลี่ยข้อพิพาทในคดีปกครองเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม (2) ศึกษาเปรียบเทียบกฎหมายของสาธารณรัฐฝรั่งเศส เครือรัฐออสเตรเลียและกฎหมายปกครองของประเทศไทยเกี่ยวกับหลักเกณฑ์ดังกล่าว (3) ศึกษาวิเคราะห์ปัญหาเกี่ยวกับหลักเกณฑ์ในเรื่องดังกล่าว (4) ศึกษาข้อเสนอแนะในการปรับปรุงแก้ไขกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับหลักเกณฑ์ในเรื่องดังกล่าวการศึกษาค้นคว้าอิสระเรื่องนี้เป็นการวิจัยทางนิติศาสตร์ โดยการวิจัยเชิงคุณภาพ ด้วยวิธีการวิจัยเอกสารเป็นหลัก โดยการศึกษาค้นคว้าและรวบรวมข้อมูลจากเอกสารวิชาการที่เกี่ยวข้องจากตำรา บทความ วิทยานิพนธ์ รวมทั้งเอกสารทางกฎหมายและบทบัญญัติกฎหมายต่าง ๆ รวมไปถึงการศึกษาเปรียบเทียบแนวคิด ทฤษฎี หลักการ และกฎหมายของสาธารณรัฐฝรั่งเศสและเครือรัฐออสเตรเลีย เพื่อให้ได้มาซึ่งองค์ความรู้ที่เป็นระบบและเหมาะสมอันสามารถนำไปสู่การปรับปรุงแก้ไขกฎหมายในส่วนที่เกี่ยวข้องต่อไปผลการศึกษาพบว่า (1) ตามแนวคิด ทฤษฎี และหลักการในการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทในคดีปกครองเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม มีสาระสำคัญที่สนับสนุนให้มีการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทอย่างสมบูรณ์โดยมีการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทก่อนการฟ้องคดี ภายใต้กระบวนการที่มีผู้ไกล่เกี่ยข้อพิพาทที่ไม่ใช่ตุลาการศาลปกครองเพียงอย่างเดียว และมีกำหนดระยะชัดเจนแน่นอน (2) พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. 2542 และระเบียบของที่ประชุมใหญ่ตุลาการ ในศาลปกครองสูงสุด ว่าด้วยการไกล่เกลี่ยข้อพิพาท พ.ศ. 2542 ไม่ได้กำหนดหลักเกณฑ์ในเรื่องการไกล่เกลี่ยข้อพาท ก่อนการฟ้องคดีไว้ ไม่ได้กำหนดให้บุคคลอื่นที่ไม่ใช่ตุลาการศาลปกครองทำหน้าที่ไกล่เกลี่ยข้อพิพาท และกำหนดระยะเวลา ไม่ชัดเจนแน่นอน (3) กฎหมายของสาธารณรัฐฝรั่งเศสและเครือรัฐออสเตรเลียกำหนดหลักเกณฑ์การไกล่เกลี่ยข้อพิพาทในคดีปกครองก่อนการฟ้องคดีเอาไว้ และกำหนดให้บุคคลอื่นที่ไม่ใช่ตุลาการศาลปกครองสามารถทำหน้าทีไกล่เกลี่ยข้อพิพาท โดยทั้งประเทศไทย สาธารณรัฐฝรั่งเศส และเครือรัฐออสเตรเลียต่างกำหนดหลักการสำคัญไว้เหมือนกันว่าการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทในคดีปกครองต้องดำเนินการภายใต้กรอบระยะเวลาที่มีรวดเร็ว ชัดเจนแน่นอน โดยในสาธารณรัฐฝรั่งเศสมีการกำหนดหลักเกณฑ์ให้ใช้ระยะเวลาไกล่เกลี่ยไม่เกิน 4 เดือน (4) เห็นควรเสนอแก้ไขพระราชบัญญัติจัดตั้ง ศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. 2542 และระเบียบของที่ประชุมใหญ่ตุลาการในศาลปกครองสูงสุด ว่าด้วยการไกล่เกลี่ยข้อพิพาท พ.ศ. 2542 ให้เทียบเคียงกับกฎหมายของสาธารณรัฐฝรั่งเศส เครือรัฐออสเตรเลียและสอดคล้องกับแนวคิด ทฤษฎี และหลักการที่เกี่ยวข้องกับการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทในคดีปกครองเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมThis independent study aims to (1) study concepts, theories, and principles related to criteria for mediation in an administrative case relating to an environmental issue; (2) compare laws of France, Australia and administrative law regarding such criteria; (3) analyze Thai law with laws in France and Australia and analyze issues concerning these criteria; (4) propose guidelines for improving and amending relevant laws.This independent study is legal research using qualitative methods, primarily documentary research. It involves studying and collecting data from relevant academic documents, textbooks, articles, theses, legal documents, and various legal provisions. It also includes a comparative study of concepts, theories, principles, as well as French and Australian laws to obtain systematic and appropriate knowledge that can lead to further legal improvements. The study found that (1) concepts, theories, and principles of mediation in an administrative case relating to an environmental issue support comprehensive dispute resolution, including pre-litigation mediation, with non-administrative court judges as mediators and with obvious period of time criteria; (2) the Act on Establishment of Administrative Courts and Administrative Court Procedure B.E. 2542 and the Regulation of the General Assembly of Judges of the Supreme Administrative Court on Dispute Mediation B.E. 2542 do not specify criteria for pre-litigation mediation, do not allow non-administrative court judges to mediate, and do not set an obvious period of time; (3) French and Australian laws specify criteria for pre-litigation mediation in administrative cases and allow non-administrative court judges to mediate, while Thailand, France, and Australia all stipulate that mediation in administrative cases must be conducted within a quick, clear, and definite timeframe, with France specifying a mediation period not exceeding four months; (4) it is suggested to amend the Act on Establishment of Administrative Courts and Administrative Court Procedure B.E. 2542 and the Regulation of the General Assembly of Judges of the Supreme Administrative Court on Dispute Mediation B.E. 2542 to align with French and Australian laws and conform to relevant concepts, theories, and principles of mediation in an administrative case relating to an environmental issue
Evaluating Double Layer Car Window Films For Heat Protection
No full textวิทยานิพนธ์ (วท.ม. (เทคโนโลยีอุตสาหกรรม))--มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการต้านทานการนำความร้อนของฟิล์มกรองแสงโดยการซ้อนทับฟิล์มในรูปแบบผิวสองชั้นเพื่อประเมินสมรรถนะเชิงอุณหภาพของฟิล์มกรองแสงชนิดต่างๆ ทั้งหมด 3 ชนิด ได้แก่ ฟิล์มกรองแสงเซรามิค ฟิล์มกรองแสงคาร์บอน และฟิล์มกรองแสงย้อมสี โดยทั่วไปฟิล์มกรองแสงชั้นเดียวชนิดเซรามิคจะมีค่าการต้านทานการนำความร้อนที่ดีแต่มีราคาที่สูง จึงได้ทำการทดสอบแผ่นฟิล์มกรองแสงเกรดที่มีคุณสมบัติต่ำกว่า ราคาที่ถูกกว่า และใข้แขนงตัดสินใจในการได้มาซึ่งสภาวการณ์ที่เหมาะสมจากการนำแผ่นฟิล์มกรองแสงแต่ละวัสดุมาติดซ้อนทับกันสองชั้น แผ่นฟิล์มกรองแสงที่นำมาทดสอบติดทับซ้อนกันสองชั้น มี 2 ชนิด คือ ฟิล์มกรองแสงคาร์บอนและฟิล์มกรองแสงย้อมสี การทดสอบในครั้งนี้จึงได้ทำการซ้อนทับฟิล์มระหว่างกันเพื่อให้ได้ค่าความเข้มแสงสว่างอัตรา 38 Lux และ 114 Lux และมีค่าแสงส่องผ่านอยู่ที่ 5% และ 20% ตามลำดับผลการวิจัยพบว่าแผ่นฟิล์มกรองแสงติดทับกันสองชั้นโดยฟิล์มชั้นบนค่าแสงส่องผ่าน 35% ติดซ้อนทับด้วยฟิล์มค่าแสงส่องผ่าน 20% สามารถเพิ่มค่าการต้านทานการนำความร้อนของวัสดุโดยรวมได้ดีกว่าแผ่นฟิล์มกรองแสงชั้นบนค่าแสงส่องผ่าน 20% ติดซ้อนทับด้วยฟิล์มค่าแสงส่องผ่าน 35% คิดเป็น 4.24% และเมื่อพิจารณาค่าสัมพัทธ์ต้นทุนต่อค่าการต้านทานการนำความร้อน ในกรณีฟิล์มย้อมสีติดทับซ้อนฟิล์มย้อมสีที่มีค่าการต้านทานการนำความร้อน 9.4 องศาเซลเซียสต่อวัตต์ มีอัตราต้นทุนต่อค่าการต้านทานการนำความร้อนน้อยที่สุดที่ 533 บาทต่อองศาเซลเซียสต่อวัตต์ ทั้งนี้ผลของลำดับการซ้อนทับกันยังมีผลต่อค่าการต้านทานการนำความร้อนของวัสดุโดยรวม โดยเมื่อชั้นบนเป็นฟิล์มย้อมสีจะสามารถป้องกันความร้อนได้ดีกว่าหากแผ่นฟิล์มชั้นบนเป็นฟิล์มคาร์บอน นอกจากนี้ยังพบว่าการซ้อนทับฟิล์มกรองแสงสองชั้นข้างต้นมีค่าการต้านทานการนำความร้อนมากกว่าชนิดฟิล์มเซรามิคที่มีค่าแสงส่องผ่าน 5% และ 20% อีกด้วยThis research has studied the thermal resistance of automotive film using double-layer patterns to evaluate the thermal performance of three different types of automotive film materials, including ceramic, carbon, and dyed. Although the single-layer ceramic film filter has a good thermal conductivity resistance, the price has become more expensive for customers. Therefore, the lower grade and price of automotive films, such as carbon and dyed films, were used by overlaying them into a double layer. The research has applied the decision tree to optimize automotive films in the conditions of luminous intensity of 38 Lux and 114 Lux with a light transmittance of 5% and 20%, respectively.The top layer, light transmittance of 35%, overlaid with a light transmittance film of 20%, can increase overall thermal conductivity resistance better than the top layer of transmittance of 20%, overlaid with a light transmittance film of 35% by 4.24%. Considering the relative cost against thermal conductivity resistance rate, the double layer of dyed films, which has a thermal conductivity resistance of 9.4 °C/W, has the least thermal conductivity resistance per unit cost of 533 baht/°CW-1. The overlaying order of the films also affects the overall thermal conductivity resistance. When the top layer has been in place of dyed film, it can protect heat flux better than carbon film as a top layer. Moreover, the double-layer film patterns mentioned above have a better quantity of thermal conductivity resistance than a ceramic film with a light transmittance of 5% and 20%
Effects of Using STEM Education Approach in the Topic of Fluid on Learning Achievement and Creative and Innovative Thinking of Grade 12 Students at Prankratai Pittayakom School in Kamphaeng Phet Province
No full textวิทยานิพนธ์ (ศษ.ม. (วิทยาศาสตร์ศึกษา))--มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่อง ของไหล ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดสะเต็มศึกษา กับจัดการเรียนรู้แบบปกติ และ (2) เปรียบเทียบความคิดสร้างสรรค์และนวัตกรรมของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดสะเต็มศึกษา กับจัดการเรียนรู้แบบปกติ กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนพรานกระต่ายพิทยาคม ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2566 จำนวน 2 ห้องเรียน รวมทั้งสิ้น 86 คน ที่ได้มาจากการสุ่มแบบกลุ่ม ให้กลุ่มทดลองใช้การจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดสะเต็มศึกษา และกลุ่มควบคุมใช้การจัดการเรียนรู้แบบปกติ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ (1) แผนการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดสะเต็มศึกษา เรื่อง ของไหล จำนวน 5 แผน รวมเวลา 20 ชั่วโมง (2) แผนการจัดการเรียนรู้ปกติ เรื่อง ของไหล (3) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่อง ของไหล และ (4) แบบประเมินความคิดสร้างสรรค์และนวัตกรรม สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าทีผลการวิจัยพบว่า (1) นักเรียนที่ได้รับการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดสะเต็มศึกษา มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่อง ของไหล สูงกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ (2) นักเรียนที่ได้รับการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดสะเต็มศึกษา มีความคิดสร้างสรรค์และนวัตกรรม สูงกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05The purposes of this study were to (1) compare learning achievement on the topic of Fluid of grade 12 students learning through the STEM Education approach and that of students learning through the traditional approach; and 2) compare creative and innovative thinking of grade 12 students learning through the STEM Education approach and that of students learning through the traditional approach. The research sample consisted of 86 grade 12 students from 2 classrooms of Prankratai Pittayakom school in the first semester of the academic year 2023 obtained by cluster random sampling. The experimental group was assigned to learn through STEM Education learning management, while the control group was assigned to lean through the traditional approach. The employed research instruments were (1) 5 learning management plans for STEM Education on the topic of Fluid for 20 hours; (2) traditional learning management plans on the topic of Fluid; (3) a learning achievement test on the topic of Fluid; and (4) a scale to assess creative and innovative thinking. Statistics employed for data analysis were the mean, standard deviation, and t-test. The research findings showed that (1) the learning achievement of the students learning through the STEM Education approach was significantly higher than that of the control group at the. 05 level of statistical significance; and (2) The creative and innovative thinking of the students learning through the STEM Education approach was significantly higher than that of the control group at the .05 level of statistical significance
Factors Influencing Online Goods Purchasing Decision via TikTok Application of Consumers in Bangkok
No full textการศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาระดับความคิดเห็นเกี่ยวกับส่วนประสมการตลาดของผู้บริโภคในกรุงเทพมหานคร (2) ศึกษาระดับความคิดเห็นเกี่ยวกับการตัดสินใจซื้อสินค้าออนไลน์ผ่านแอปพลิเคชันติ๊กต็อกของผู้บริโภคในกรุงเทพมหานคร และ (3) ทดสอบอิทธิพลของส่วนประสมการตลาดที่มีต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าออนไลน์ผ่านแอปพลิเคชันติ๊กต็อกของผู้บริโภคในกรุงเทพมหานครการศึกษานี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ประชากรที่ใช้ในการศึกษาคือผู้บริโภคที่เคยซื้อสินค้าออนไลน์ผ่านแอปพลิเคชัน ติ๊กต็อกและอาศัยอยู่ในกรุงเทพมหานคร ซึ่งเป็นประชากรที่ไม่ทราบจำนวนแน่นอน ผู้ศึกษากำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างตามวิธีการคำนวณของคอแครนที่ระดับความเชื่อมั่นร้อยละ 95 ได้กลุ่มตัวอย่างจำนวน 385 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือแบบสอบถาม และสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ ความถดถอยเชิงพหุคูณผลการศึกษาพบว่า (1) ผู้บริโภคมีความคิดเห็นเกี่ยวกับส่วนประสมการตลาดโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (2) ผู้บริโภคมีความคิดเห็นเกี่ยวกับการตัดสินใจซื้อสินค้าออนไลน์ผ่านแอปพลิเคชันติ๊กต็อกโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด และ (3) ส่วนประสมการตลาด ด้านผลิตภัณฑ์ ด้านราคา และด้านการส่งเสริมการตลาด มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าออนไลน์ ผ่านแอปพลิเคชันติ๊กต็อกของผู้บริโภคในกรุงเทพมหานคร อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 โดยสามารถร่วมกันพยากรณ์ การตัดสินใจซื้อสินค้าออนไลน์ผ่านแอปพลิเคชันติ๊กต็อกได้ร้อยละ 56.20The purposes of this study were to (1) study the level of opinion on marketing mix factors of customers in Bangkok, (2) study the level of opinion on online goods purchasing decision via TikTok Application of consumers in Bangkok, and (3) test the influence of marketing mix factors on online goods purchasing decision via TikTok Application of consumers in Bangkok.This study was quantitative research. The population was unknown consumers who purchased online goods via TikTok Application in Bangkok. The sample size of this study was determined by using Cochran method as a total of 385 samples. The study instrument was a questionnaire. The statistics used in data analysis consisted of frequency, mean, standard deviation and multiple regression analysis.The study results showed that (1) the overall opinion level on marketing mix factors of consumers was at a high level. (2) The overall of opinion on online goods purchasing decision via TikTok Application of consumers in Bangkok was at a high level. (3) The marketing mix factors; including product, price, and promotion had an influence on decision making on online goods purchasing decision via TikTok Application of consumers in Bangkok at a statistical significance of 0.05 level. All these could joinly predict on decision making on online goods purchasing decision via TikTok Application of customers at 0.562
Construction of supplementary reading entitled “Mueang Pathum Storytelling” for Grade 9 Students at Her Royal Highness Princess Soamsawali School in Pathum Thani
No full textการศึกษาเฉพาะกรณี (ศษ.ม. (หลักสูตรและการสอน))-- มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) สร้างหนังสือส่งเสริมการอ่านเรื่อง “เล่าเรื่องเมืองปทุม” สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนวรราชาทินัดดามาตุวิทยา จังหวัดปทุมธานี และ (2) ตรวจสอบคุณภาพของหนังสือส่งเสริมการอ่านที่สร้างขึ้น ผู้ให้ข้อมูลคือผู้ทรงคุณวุฒิ 3 คน และนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จำนวน 10 คน เครื่องมือที่ใช้ คือ (1) หนังสือส่งเสริมการอ่านเรื่อง เล่าเรื่องเมืองปทุม (2) แบบประเมินคุณภาพหนังสือส่งเสริมการอ่านสำหรับผู้ทรงคุณวุฒิ เป็นแบบมาตรประมาณค่า 5 ระดับ และ (3) แบบประเมินความคิดเห็นของนักเรียนต่อหนังสือส่งเสริมการอ่าน เป็นแบบสอบถามแบบมาตรประมาณค่า 5 ระดับ สถิติที่ใช้ในการศึกษา ได้แก่ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานผลการวิจัยปรากฏว่า (1) หนังสือส่งเสริมการอ่านเรื่อง “เล่าเรื่องเมืองปทุม” สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนวรราชาทินัดดามาตุวิทยา จังหวัดปทุมธานีที่สร้างขึ้น เป็นสารคดีประเภทกลอนสุภาพ ประกอบด้วยเนื้อหาจำนวน 6 เรื่อง ได้แก่ เรื่องที่ 1 คําขวัญจังหวัดปทุมธานี เรื่องที่ 2 ที่มา...ปทุมธานี เรื่องที่ 3 ศาสนสถานคู่บ้านเมือง เรื่องที่ 4 กินข้าวแช่ เรื่องที่ 5 ตุ่มสามโคก และเรื่องที่ 6 แหล่งเรียนรู้จังหวัดปทุมธานี โดยมีภาพประกอบคำอธิบาย คำอธิบายศัพท์ กิจกรรม ท้ายเล่ม และ (2) ผลการตรวจสอบคุณภาพหนังสือส่งเสริมการอ่านโดยผู้ทรงคุณวุฒิในภาพรวม มีคุณภาพเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุด และความคิดเห็นของนักเรียนต่อหนังสือส่งเสริมการอ่านในภาพรวมมีคุณภาพเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุดThe purposes of this research were (1) to construct a supplementary reading entitled “Mueang Pathum Storytelling” for grade 9 students at Her Royal Highness Princess Soamsawali School in Pathum Thani province; and (2) to verify quality of the constructed supplementary reading. The research informants consisted of three experts and 10 grade 9 students. The employed research instruments were (1) a supplementary reading entitled “Mueang Pathum Storytelling”; (2) a supplementary reading quality evaluation form for the experts, which was a 5-level rating scale; and (3) an assessment form on students’ opinions toward the supplementary reading, which was a 5-level rating scale questionnaire. Statistics employed for data analysis were the mean and standard deviation.The research results showed that (1) the constructed supplementary reading entitled “Mueang Pathum Storytelling” for grade 9 students at Her Royal Highness Princess Soamsawali School in Pathum Thani province was a poem document that had the contents of six following stories: First Story: Motto of Pathum Thani Province; Second Story: Background of Pathum Thani Province; Third Story: Religious Places in Pathum Thani; Fourth Story: Eating “Khao Chae”; Fifth Story: Sam Khok Water Jar; and Sixth Story: Learning Resources in Pathum Thani Province; each chapter had illustrations, glossary and end-of-chapter activities; and (2) regarding results of quality verification of the constructed supplementary reading by the experts, it was found that the experts had opinions that the overall quality of the supplementary reading was appropriate at the highest level, and the students also had opinions that the overall quality of the supplementary reading was appropriate at the highest level
Online agriculture extension for farmers in Trat Province
No full textวิทยานิพนธ์ (กษ.ม. (ส่งเสริมและพัฒนาการเกษตร))--มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ข้อมูลทั่วไปของเกษตรกรที่ผ่านการเรียนรู้ด้านการเกษตรแบบออนไลน์ 2) ความคิดเห็นเกี่ยวกับการเรียนรู้ด้านการเกษตรแบบออนไลน์ของเกษตรกร 3) ปัญหาการส่งเสริมการเกษตรแบบออนไลน์ 4) ความต้องการความรู้และช่องทางการเรียนรู้ด้านการเกษตรแบบออนไลน์ 5) แนวทางการส่งเสริมการเกษตรแบบออนไลน์แก่เกษตรกรประชากรที่ใช้ในการศึกษาในครั้งนี้ ได้แก่ เกษตรกรที่ผ่านการอบรมหลักสูตรเกษตรกรผู้นำของกรมส่งเสริมการเกษตร ภายใต้โครงการศูนย์เรียนรู้การเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตสินค้าเกษตร (ศพก.) จังหวัดตราด ปี 2564 – 2565 จำนวน 420 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้สูตรของทาโร ยามาเน ที่ระดับความคลาดเคลื่อน 0.05 ได้กลุ่มตัวอย่างจำนวน 205 คน ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบง่าย เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามทางอิเล็กทรอนิกส์ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าความถี่ ร้อยละ ค่าต่ำสุด ค่าสูงสุด ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการจัดอันดับผลการวิจัย พบว่า 1) เกษตรกรร้อยละ 62.4 เป็นเพศหญิง อายุเฉลี่ย 56.42 ปี จบการศึกษาระดับประถมศึกษา ประสบการณ์ทำการเกษตรเฉลี่ย 27.74 ปี ส่วนใหญ่ทำสวน ถือครองที่ดินของตนเองเฉลี่ย 17.62 ไร่ ส่วนใหญ่ไม่มีตำแหน่งทางสังคม เกษตรกรใช้สมาร์ตโฟนของตนเองเรียนออนไลน์ที่บ้านผ่านสัญญาณโทรศัพท์มือถือ ใช้โปรแกรม Line, Facebook และ Zoom หลักสูตรออนไลน์ที่เคยเรียนคือปลูกพืช/เลี้ยงสัตว์ 2) เกษตรกรเห็นด้วยกับการเรียนรู้ผ่านระบบออนไลน์ระดับน้อยทุกด้าน ได้แก่ ผู้สอน ผู้เรียน เนื้อหา สื่อการเรียนและแหล่งเรียนรู้ กระบวนการจัดการเรียนรู้ ระบบการติดต่อสื่อสาร ระบบเครือข่ายเทคโนโลยีสารสนเทศ และการวัดและการประเมินผล ตามลำดับ 3) ปัญหาการเรียนรู้ออนไลน์ในระดับมากคือปัญหาด้านสภาพแวดล้อม ปัญหาส่วนบุคคล และปัญหาด้านการเรียน ระดับปานกลางคือปัญหาด้านสิ่งสนับสนุนการเรียนรู้ 4) ความรู้ที่ต้องการคือ การเพิ่มผลผลิต การลดต้นทุน และการพัฒนาคุณภาพผลผลิต/การจัดทำมาตรฐานการผลิต ผ่านโปรแกรม Facebook Live, Line และ Zoom 5) แนวทางการส่งเสริมการเกษตรแบบออนไลน์ตามองค์ประกอบการเรียนรู้แบบออนไลน์ คือ (1) ผู้สอนพัฒนาการใช้แพลตฟอร์ม อุปกรณ์ การผลิตสื่อ เทคนิคการสอน (2) ผู้เรียนเรียนรู้การใช้สื่อ แพลตฟอร์มและอุปกรณ์ (3) เนื้อหาชัดเจน เข้าใจง่าย ทันสมัย เข้ากับสถานการณ์ (4) สื่อการเรียนและแหล่งเรียนรู้ถูกต้อง ดึงดูดความสนใจ (5) ออกแบบกระบวนการจัดการเรียนรู้ และสร้างบรรยากาศการเรียนรู้ที่ดี (6) ระบบการติดต่อสื่อสาร สร้างแพลตฟอร์มการเรียนรู้ (7) จัดเตรียมระบบเครือข่ายเทคโนโลยีสารสนเทศให้พร้อม และ (8) การวัดและประเมินผลด้วยรูปแบบที่เหมาะสมกับออนไลน์The objectives of this research were to study 1) general data of farmers who passed online agriculture learning 2) opinions about online agriculture learning of farmers 3) problems regarding the extension of online agriculture 4) needs for knowledge and learning channels of online agriculture 5) extension guidelines for online agriculture for farmers.The population of this study was 420 farmers who passed the training on leader farmers of the department of agricultural extension under the Agricultural Learning Center (ALC), Trat province from 2021-2022. The sample size of 205 people was determined by using Taro Yamane formula with the error value of 0.05 through simple random sampling method. Data were collected by using electronic questionnaires. Data were then analyzed by using statistics such as frequency, percentage, minimum value, maximum value, mean, standard deviation, and ranking.The results of the research revealed that 1) 62.4% of farmers were female with the average age of 56.42 years old, completed primary school education, and had the average experience in farming of 27.74 years. Most of them did gardening, held the average self-owning land of 17.62 Rai, held no social position, utilized their own smartphones to study online from home through their phone signal, and used Line, Facebook, and Zoom programs. The online courses they attended was on plant growing/cattle raising. 2) Farmers agreed with the learning through online system at the low level in every aspect such as instructor, learner, content, learning materials and knowledge resources, learning management process, communication process, communication system, information technology network system, and the assessment and evaluation, respectively. 3) The problems regarding online learning were at the high level on environment issue and personal issue while the problem at the moderate level included the learning support materials. 4) The knowledge needed consisted of productivity increase, cost reduction, and the improvement of product quality/ production standard creation through Facebook Live, Line, and Zoom. 5) The extension guideline for online agriculture according to the online learning composition were such as (1) the instructor developed the use of platform, equipment, media creation, and teaching technique ; (2) the learner learnt how to use media, platform, and equipment; (3) the content was clear, easy-to-understand, and interesting; (4) the learning materials and knowledge resources were accurate and attractive; (5) good learning management process design and learning environment ; (6) create communication system through the creation of knowledge platform; (7) preparing information technology network system to be ready; and (8) assess and evaluate the appropriate model for online learning
Extension in maize production after rice farming season of farmers in Phuwiang District, Khon Kaen Province
No full textวิทยานิพนธ์ (กษ.ม. (ส่งเสริมและพัฒนาการเกษตร))--มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ข้อมูลพื้นฐานเกษตรกรสภาพพื้นฐานส่วนบุคคล สังคม และเศรษฐกิจ 2) ความรู้ในการผลิตข้าวโพดอาหารสัตว์หลังฤดูทำนา 3) ความต้องการของเกษตรกรในการส่งเสริมการผลิตข้าวโพดอาหารสัตว์หลังฤดูทำนา 4) ปัญหาและข้อเสนอแนะของเกษตรกรเกี่ยวกับการผลิตข้าวโพดอาหารสัตว์หลังฤดูทำนา ประชากรที่ใช้ในการศึกษาคือ เกษตรกรผู้ผลิตข้าวนาปีที่ขึ้นทะเบียนกับกรมส่งเสริมการเกษตร ปี 2566 ในอำเภอภูเวียง จังหวัดขอนแก่น ทั้งสิ้น 11,192 ราย กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้สูตรของ ทาโรยามาเน่ ที่ระดับความคลาดเคลื่อน 0.05 ได้ขนาดกลุ่มตัวอย่าง 387 ราย เก็บรวบรวมข้อมูลโดยวิธีการสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าต่ำสุด ค่าสูงสุด ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการจัดลำดับ ผลการวิจัย พบว่า 1) เกษตรกรมากกว่าครึ่งหนึ่งเป็นเพศหญิง อายุเฉลี่ย 51.41 ปี จำนวนสมาชิกในครัวเรือนเฉลี่ย 2.68 คน ส่วนใหญ่จบการศึกษาจบระดับประถมศึกษา มีแรงงานภาคการเกษตรเฉลี่ย 2.60 คน เกษตรกรส่วนใหญ่ไม่เป็นสมาชิก/กลุ่มสถาบัน เกษตรกรร้อยละ 66.4 มีอาชีพทำนาเพียงอย่างเดียว รายได้ในภาคเกษตรของครัวเรือนเฉลี่ย 31697.42 บาท/ปี เกษตรกรมีหนี้สินของครัวเรือนเฉลี่ย 105,544.44 บาท/ปี เกษตรกรมีพื้นที่ทำการเกษตรเฉลี่ย 6.28 ไร่ ส่วนใหญ่เป็นพื้นที่ของตนเอง เกษตรกรร้อยละ 95.6 ไม่มีประสบการณ์ในการผลิตพืชหลังฤดูทำนา เกษตรกรร้อยละ 98.4 ไม่มีประสบการณ์ในการผลิตข้าวโพดอาหารสัตว์หลังฤดูทำนา 2) ความรู้การผลิตข้าวโพดอาหารสัตว์หลังฤดูทำนาของเกษตรกรร้อยละ 80.1 มีความรู้อยู่ในระดับมาก เกษตรกรตอบถูก มีค่าเฉลี่ย 10.95 คะแนน 3) ความต้องการส่งเสริมของเกษตรกรในการผลิตข้าวโพดอาหารสัตว์หลังฤดูทำนาพบว่า มีความต้องการอยู่ในระดับมากที่สุด ประเด็นความต้องการด้านส่งเสริมแบบมวลชน ผ่านสื่อออนไลน์ เว็ปไซด์ มีค่าเฉลี่ยความต้องการมากที่สุด 4) ปัญหา และข้อเสนอแนะของเกษตรกรการผลิตข้าวโพดอาหารสัตว์หลังฤดูทำนา พบว่าปัญหาอยู่ในระดับมาก และปานกลาง โดยประเด็นปัญหา ด้านการผลิตมีปัญหามากที่สุด โดยเกษตรกรมีปัญหาในการจัดหาแหล่งสินเชื่อ แหล่งเงินทุนThe objectives of this research were to study 1) basic data of farmers, and personal, social, and economic conditions 2) knowledge in maize production after rice farming season 3) needs of farmers in the extension of maize production after rice farming season 4) problems of farmers regarding maize production after rice farming season. The population of this study was 11,192 rice farmers who had registered with the department of agricultural extension in 2023 in Phu Wiang district, Khon Kaen province. The sample size of 387 people was determined by using Taro Yamane formula with the error value of 0.05 through simple random sampling method. Data were collected by using the questionnaire method. Statistics applied in data analysis were such as frequency, percentage, minimum value, maximum value, mean, standard deviaiton, and ranking. The results of the research found that 1) moretan half of farmers were female with the average age of 51.41 years old and had average memebr in the household of 2.68 people. They mostly completed primary school education, had the average labor in the agricultural sector of 2.60 people, and were not member/institutional group. 66.4% of farmers did only rice production. The average household income in the agricultural sector was 31697.42 Baht/year, had the average household liabilities of 105,544.44 Baht/year, had the average agricultural area of 6.28 Rai, and mostly owned their own land. 95.6% of them had no experience in plant production after rice farming season and 98.4% held no experience in maize production after rice farming season. 2) Knowledge in maize production after rice farming season found that farmers had knowledge at the high level. 3) Needs for extension of farmers in maize production after rice farming season showed that farmers needed the most at the highest level from mass media, online media, and website. 4) Problems in maize production after rice farming season of farmers revealed that they were at the high level. The first on the ranking was production and credit and funding resource seeking