คลังสารสนเทศดิจิทัล มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช (STOU Institutional Repository)
Not a member yet
13842 research outputs found
Sort by
Factors affecting to success of community enterprises operations in Sang Khom District, Udon Thani Province
No full textวิทยานิพนธ์ (กษ.ม. (ส่งเสริมและพัฒนาการเกษตร))--มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ปัจจัยพื้นฐานทางสังคมและเศรษฐกิจของสมาชิกวิสาหกิจชุมชน 2) การดำเนินงานของวิสาหกิจชุมชน 3) ปัจจัยที่มีผลต่อความสำเร็จในการดำเนินงานของวิสาหกิจชุมชน 4) การได้รับการส่งเสริมและความต้องการในการส่งเสริมการดำเนินงานของวิสาหกิจชุมชน และ 5) ปัญหาในการดำเนินงานและแนวทางการส่งเสริมการดำเนินงานของวิสาหกิจชุมชน งานวิจัยเรื่องนี้ เป็นงานวิจัยเชิงสำรวจ ประชากร คือ วิสาหกิจชุมชนในอำเภอสร้างคอม จังหวัดอุดรธานี จำนวน 71 แห่ง สมาชิกรวม 263 ราย กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้สูตร ทาโร ยามาเน ที่ความคลาดเคลื่อน 0.05 ได้กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 159 ราย สุ่มตัวอย่างแบบง่ายโดยการจับสลากตามสัดส่วนของสมาชิกวิสาหกิจชุมชน เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสัมภาษณ์ และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าต่ำสุด ค่าสูงสุด ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การจัดอันดับ และการวิเคราะห์ถดถอยเชิงพหุคูณ ผลการวิจัย พบว่า 1) สมาชิกวิสาหกิจชุมชนส่วนใหญ่ มีอายุเฉลี่ย 50.38 ปี ระยะเวลาการเข้าร่วมเป็นสมาชิกวิสาหกิจชุมชนเฉลี่ย 6.13 ปี รายได้จากวิสาหกิจชุมชนเฉลี่ย 70,444.96 บาทต่อปี 2) การดำเนินงานของวิสาหกิจชุมชน พบว่า มีการดำเนินงานในระดับมากในด้านผู้นำ ด้านการวางแผน ดำเนินงานในระดับปานกลางในด้านการบริหารตลาด ด้านการจัดการความรู้และข้อมูล ด้านการบริหารสมาชิก และด้านการจัดการสินค้าหรือบริการ 3) ปัจจัยที่มีผลต่อความสำเร็จ ได้แก่ ด้านผู้นำ ด้านการวางแผน ด้านการบริหารตลาด ด้านการจัดการความรู้และข้อมูล และด้านการจัดการสินค้าหรือบริการ โดยสมการสามารถทำนายความสำเร็จร้อยละ 67.0 4) สมาชิกวิสาหกิจชุมชนได้รับความรู้การบริหารตลาดน้อยที่สุด และต้องการความรู้ในด้านการบริหารตลาดมากที่สุด 5) สมาชิกวิสาหกิจชุมชน มีปัญหาในการดำเนินงานอยู่ในระดับปานกลาง โดยมีปัญหาด้านการบริหารตลาดมากที่สุด ส่วนแนวทางการส่งเสริมการดำเนินงาน คือ นักส่งเสริมมีบทบาทในการส่งเสริมให้ความรู้ในด้านผู้นำ ด้านการวางแผน ด้านการบริหารตลาด ด้านการจัดการความรู้และข้อมูล ด้านการบริหารสมาชิก และด้านการจัดการสินค้าหรือบริการ โดยวิธีการในการส่งเสริมที่เหมาะสม ได้แก่ การศึกษาดูงาน การลงพื้นที่ให้ความรู้ การฝึกอบรม การสาธิต และการส่งเสริมผ่านสื่อออนไลน์ เพื่อให้วิสาหกิจชุมชนสามารถขับเคลื่อนการดำเนินงานสามารถพึ่งตนเองได้ มีผลกำไรมั่นคง และมีการพัฒนาอย่างต่อเนื่องThe objectives of this research were to study 1) basic social and economic factors of community enterprise members 2) the community enterprise operation 3) factors affecting the success in the operation of community enterprises 4) the receiving of extension and needs in the extension on community enterprise operations and 5) problems in the operation and the extension guidelines for community enterprise operations. This research was survey research. The population of this study was 263 members from 71 community enterprises in Sang Khom district, Udon Thani province. The sample size of 159 people was determined by using Taro Yamane formula with the error value of 0.05 through simple random sampling method by drawing slots according to the proportion of community enterprise members. Data were collected by using interview form and were analyzed by using descriptive statistics such as frequency, percentage, minimum value, maximum value, standard deviation, ranking, and multiple regression analysis. The results of the research found that 1) most of the community enterprise members had the average age of 50.38 years old, had the average community enterprise membership period of 6.13 years, earned the average income from community enterprises of 70,444.96 Baht/year. 2) According to community enterprise operation, it revealed that the operation was at the high level on leadership, management, and planning while the operations at the moderate level included marketing management, knowledge and data management, membership management, and goods/service management. 3) Factors affecting the success in the operations were such as leadership and management, planning, marketing management, knowledge and data management, and goods/service management with the equation prediction for success at 67.0%. 4) Community enterprise members received knowledge regarding marketing management at the lowest level and needed the knowledge on marketing management at the highest level. 5) Community enterprise members faced with the problems regarding the operations at the moderate level. The most problematic issue was on marketing management. The extension guidelines in the operations of community enterprises included the extensionists from governmental agencies, private agencies, and educational institutions had the roles in the extension of knowledge giving to community enterprises in the leadership and management, planning, marketing management, knowledge and data management, membership management, and goods/service management coupled with the knowledge that community enterprise members’ needs such as organizational management, production management, and financial management through appropriate extension method such as field trips, the officers in the field to give out knowledge, training, demonstration, and the receiving of information through online channels in order for community enterprises to be able to mobilize the operations by themselves which would let to secured profit financially and continuous improvement of community enterprises
Agricultural extension guideline for the adaptation of farmers toward the drought situation in Ta Praya District, Sa Kaeo Province
No full textวิทยานิพนธ์ (กษ.ม. (ส่งเสริมและพัฒนาการเกษตร))--มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) สภาพสังคมและสภาพเศรษฐกิจของเกษตรกร 2) สภาพปัญหาและผลกระทบของเกษตรกรที่ได้รับผลกระทบจากสถานการณ์ภัยแล้งด้านการทำการเกษตร เศรษฐกิจ และสังคม 3) การปรับตัวของเกษตรกรต่อสถานการณ์ภัยแล้งด้านเศรษฐกิจ สังคม และการจัดการทรัพยากรทางการเกษตร 4) แนวทางส่งเสริมการเกษตรในพื้นที่ภัยแล้ง การวิจัยนี้เป็นงานวิจัยแบบสำรวจ ประชากรที่ศึกษา คือ 1) เกษตรกรในพื้นที่อำเภอตาพระยา จังหวัดสระแก้ว จำนวน 11,073 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยสูตร ทาโร ยามาเน ที่ความคลาดเคลื่อน 0.07 ได้ขนาดกลุ่มตัวอย่าง 205 คน สุ่มกลุ่มตัวอย่างแบบง่าย เครื่องมือที่ใช้คือแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณา 2) ผู้ให้ข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับปัญหาภัยแล้ง คัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจงจำนวน 3 คน จากเกษตรอำเภอ 1 คน และเจ้าหน้าที่รับผิดชอบงาน 2 คน เครื่องมือที่ใช้คือแบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหาโดยการจัดหมวดหมู่ ผลการวิจัย พบว่า 1) เกษตรกรส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง มีอายุเฉลี่ย 53.60 ปี จบการศึกษาระดับประถมศึกษา ปลูกข้าวเป็นพืชหลัก แหล่งน้ำส่วนใหญ่ใช้น้ำฝนในการทำการเกษตร ได้รับข่าวสารภัยแล้งจากโทรทัศน์/วิทยุ มีที่ดินเป็นของตนเอง มีหนี้สิน แหล่งกู้ยืมคือ ธกส. 2) สภาพปัญหาด้านการเกษตรพบว่า เกษตรกรขาดแคลนน้ำเมื่อเกิดภัยแล้ง ด้านเศรษฐกิจ พบว่า เกษตรกรได้ผลตอบแทนจากการผลิตในรอบปีลดลง ด้านสังคม พบว่า เกษตรกรมีสุขอนามัยไม่ดีจากน้ำที่ไม่เพียงพอและไม่มีคุณภาพ สภาพผลกระทบด้านการเกษตร พบว่า แหล่งน้ำในธรรมชาติตื้นเขิน ด้านเศรษฐกิจ พบว่า ราคาผลผลิตลดลงเนื่องจากผลผลิตมีคุณภาพต่ำ ด้านสังคม พบว่า เกิดความล่าช้าของกระบวนการทำงานในภาครัฐ 3) การปรับตัวด้านการจัดการทรัพยากรเกษตร พบว่า เกษตรกรมีการใช้น้ำอย่างประหยัด ด้านเศรษฐกิจ พบว่า เกษตรกรมีการปรับตัวโดยหารายได้จากการประกอบอาชีพเสริม และด้านสังคม พบว่า เกษตรกรมีการปรับตัวโดยรับฟังข้อมูลข่าวสารเกี่ยวกับภัยแล้งอย่างสม่ำเสมอ 4) แนวทางการส่งเสริมการเกษตรในพื้นที่ภัยแล้ง ได้แก่ การส่งเสริมเรื่องการใช้ดิน น้ำ ปุ๋ย การจัดการแรงงาน การจัดการเงินทุน การจัดการด้านการผลิตและการตลาดอย่างเหมาะสมเป้าหมาย โดยตัวชี้วัดความสำเร็จของแนวทางการส่งเสริมการเกษตรวัดได้จากทรัพยากรเกษตร สภาพเศรษฐกิจและสังคมที่เปลี่ยนแปลงไป ซึ่งเกิดจากการร่วมมือกันของเกษตรกรและหน่วยงานภาครัฐThe objectives of this research were to study 1) social and economic conditions of farmers 2) problem conditions and effects of farmers who got affected by the drought situation 3) the adaptation of farmers toward the economic, social, and farming from drought situation 4) agricultural extension guidelines in the drought area. The research was survey research. The population of this study was 1) 11,073 farmers in Ta Praya district, Sa Kaeo province. The sample size of 205 people was determined by using Taro Yamane formula with the error value of 0.07 and simple random sampling method. Tool used in this study was questionnaires. Data were analyzed by using descriptive statistics. 2) Key informants about the drought problems consisted 3 people which was determined by purposive sampling method, 1 chief district agriculture, and 2 responsible officers. Tool used in this study was interview forms. Content were analyzed by using classification. The results of the research found that 1) most of the farmers were female with the average age of 53.60 years old, completed primary school education, and grew rice as the main plant. Most of the mused rainfall in agricultural works. They received knowledge about drought from TV/radio, had their own land, had liabilities, and took out loans from BAAC. 2) Results of problem regarding agricultural aspect found that farmer lacked water when drought happened. Regarding the economic aspect, it showed that farmers received less returns from the production year round. For the social aspect, it revealed that farmers did not have good hygiene from insufficient water and no quality. Regarding the resource effects, it showed that the natural water resources were shallow. Regarding the economic aspect, it revealed that the price of the product reduced due to the low quality of the products. Regarding social aspect, there was a delay in the working process in government sector. 3) The adaptation on agricultural management stated that farmers used the water economically. For economic aspect, it showed that farmers adapted by seeking income from additional occupation. Regarding social aspect, it showed that farmers adapted by listening to news and information about drought regularly. 4) Agricultural extension guidelines in the drought area were such as the extension regarding the use of soil, water, fertilizer, labor management, funding management, production and marketing management with appropriate target. The success indicators of the agricultural extension guidelines could be measured from agricultural resources, changes in economic and social conditions which caused by the cooperation of farmers and government sector agencies
Extension guidelines for microbial pesticide in rice production by farmers in Krokphra District, Nakhonsawan Province
No full textวิทยานิพนธ์ (กษ.ม. (ส่งเสริมและพัฒนาการเกษตร))--มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา (1) สภาพทั่วไป สภาพสังคม และสภาพเศรษฐกิจของเกษตรกร (2) สภาพการผลิตข้าวของเกษตรกร (3) ความรู้และการใช้สารชีวภัณฑ์ในการผลิตข้าว (4) ปัญหาการใช้สารชีวภัณฑ์ และ (5) ความต้องการส่งเสริมการใช้สารชีวภัณฑ์ของเกษตรกรในการผลิตข้าว ประชากรที่ศึกษา คือ เกษตรผู้ปลูกข้าวในอำเภอโกรกพระ จังหวัดนครสวรรค์ ที่ขึ้นทะเบียนผู้ปลูกข้าวนาปีของกรมส่งเสริมการเกษตร ในปีการเพาะปลูก 2566 จำนวนประชากร 3,315 ราย กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้สูตรทาโร่ ยามาเน ที่ระดับความคลาดเคลื่อน 0.07 ได้กลุ่มตัวอย่างจำนวน 193 ราย สุ่มอย่างง่าย เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูล โดยใช้สถิติ คือ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าต่ำสุด ค่าสูงสุด ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการจัดอันดับ ผลการวิจัย พบว่า (1) เกษตรกรส่วนมากเป็นเพศหญิง มีอายุเฉลี่ย 51.61 ปี จบการศึกษาระดับประถมศึกษา ทำการเกษตรเป็นอาชีพหลัก เกษตรกรมีจำนวนแรงงานในภาคการเกษตร เฉลี่ย 2.70 คน มีพื้นที่ผลิตข้าวเฉลี่ย 29.25 ไร่ เกษตรกรมีรายได้ในภาคการเกษตรเฉลี่ย 192,092.23 บาท มีรายจ่ายในภาคการเกษตร เฉลี่ย 127,377.20 บาท (2) เกษตรกรส่วนมากมีวิธีการจัดการศัตรูพืชโดยใช้สารเคมีทันทีเมื่อพบการระบาดของศัตรูพืช (3) เกษตรกรมีความรู้เกี่ยวกับสารชีวภัณฑ์เกี่ยวกับสารชีวภัณฑ์ ในระดับมาก และมีการปฏิบัติในการใช้สารชีวภัณฑ์ ในระดับน้อยที่สุด (4) เกษตรกรมีปัญหาด้านการใช้สารชีวภัณฑ์ภาพรวมอยู่ในระดับมาก โดยอันดับหนึ่ง คือ สารชีวภัณฑ์ไม่ได้ผลเร็วเท่าการใช้สารเคมี ด้านความพร้อมของเกษตรกรภาพรวมมีปัญหาอยู่ในระดับปานกลาง โดยอันดับหนึ่งคือเกษตรกรขาดความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการใช้สารชีวภัณฑ์ ด้านการส่งเสริมของเจ้าหน้าที่ภาพรวมมีปัญหาอยู่ในระดับมาก โดยอันดับหนึ่ง คือ การไม่มีงบประมาณที่นำมาสนับสนุน (5) เกษตรกรมีความต้องการการส่งเสริมการใช้สารชีวภัณฑ์ด้านเนื้อหาอยู่ในระดับมาก โดยอันดับหนึ่งคืออัตราการใช้สารชีวภัณฑ์ ด้านวิธีการส่งเสริมอยู่ในระดับมากที่สุด โดยอันดับหนึ่ง คือ การส่งเสริมแบบกลุ่มโดยการสาธิต และด้านผู้ส่งเสริมอยู่ในระดับมากที่สุดโดยอันดับหนึ่ง คือ นักส่งเสริมภาครัฐThe objectives of this research was to study (1) general, social, and economic conditions of farmers (2) rice production conditions of farmers (3) knowledge and microbial pesticide application in rice production (4) problems regarding the application of microbial pesticide and (5) needs for the extension in the application of microbial pesticide of farmers in rice production. The population of this study was 3,315 rice farmers in Krok Phra district, Nakhon Sawan province who had registered as in-season rice farmers with the department of agricultural extension in the production year of 2023. The sample size of 193 people was determined by using Taro Yamane formula with the error value of 0.07 through simple random sampling method. Data were collected by using interview form. Data were then analyzed by using statistics such as frequency, percentage, mean, minimum value, maximum value, standard deviation, and ranking. The results of the research found that (1) most of the farmers were female with the average age of 51.61 years old, completed primary school education, had farmers as their main profession, had the average labor in the agricultural sector of 2.70 people, had the average area for rice production of 29.25 Rai, earned the income in the agricultural sector of 192,092.23 Baht, and had the average expense in the agricultural sector of 127,377.20 Baht. (2) Most of the farmers had the pest management method by applying chemical right after finding the outbreak of pest. (3) Farmers had knowledge regarding microbial pesticide at the high level and practiced in the application of microbial pesticide at the low level. (4) Farmers faced with the problems regarding the microbial pesticide application, overall, at the high level. The top aspect was that the microbial pesticide did not show the result as fast as applying chemicals. Regarding the readiness of the farmers, overall, the problems were at the moderate level. The first in the ranking was that farmers lack of knowledge and understanding about the application of microbial pesticide. For the extension of official, overall, the problems were at the high level with no funding to support being the first issue. (5) Farmers needed the extension in the application of microbial pesticide regarding the content at the high level. The first aspect was the ratio in the application of microbial pesticide. For the extension method, it was at the highest level. The first on the ranking was the group extension through demonstration and for the extensionist aspect, it was at the highest level with the first in the ranking as the extensionist from government sector
Communication in the Mahachat Sermon to Promote Citizenship in Democracy
No full textดุษฎีนิพนธ์ (ปร.ด. (นวัตกรรมการสื่อสารทางการเมืองและการปกครองท้องถิ่น))-- มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการสื่อสารเพื่อส่งเสริมความเป็นพลเมืองในระบอบประชาธิปไตยผ่านการเทศน์มหาชาติ เกี่ยวกับ 1) เนื้อหาสาร 2) วิธีการนำเสนอ 3) แนวทางการพัฒนาประเด็นเนื้อหาสารและวิธีการนำเสนอสารเพื่อส่งเสริมความเป็นพลเมืองในระบอบประชาธิปไตยผ่านการเทศน์มหาชาติ การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพด้วยวิธีการสัมภาษณ์เชิงลึก จำนวน 20 รูป/คน ประกอบด้วย 1) พระนักเทศน์มหาชาติ มีประสบการณ์ในการเทศน์มหาชาติ รวมจำนวน 9 รูป 2) คฤหัสถ์ ผู้ที่ติดตามการฟังเทศน์มหาชาติ จำนวน 8 คน 3) นักวิชาการ ผู้มีความเชี่ยวชาญและมีประสบการณ์การเป็นนักวิชาชีพด้านการสอนการสื่อสารและการศาสนา จำนวน 3 คน เลือกผู้ให้ข้อมูลหลักแบบเจาะจงโดยมีเครื่องมือการวิจัย คือ แบบสัมภาษณ์เชิงลึกและแบบสนทนากลุ่ม การวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการสร้างข้อสรุปผลการวิจัย พบว่า 1) เนื้อหาสาร พระนักเทศน์มหาชาตินำเสนอเนื้อหาสารเพื่อส่งเสริมความเป็นพลเมืองในระบอบประชาธิปไตยใน 4 มิติ ประกอบด้วย (1) ด้านกาย คือ การถ่ายทอดเนื้อหาที่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงความรู้ ทัศนคติ และพฤติกรรมที่สอดคล้องกับการปฏิบัติตนในฐานะการเป็นพลเมืองในระบอบประชาธิปไตยผ่านกัณฑ์นครกัณฑ์ (2) ด้านสังคม การถ่ายทอดเนื้อหาด้านอุดมการณ์ มีความรับผิดชอบ เคารพกฎหมาย และมีความซื่อสัตย์ผ่านกัณฑ์ทศพร (3) ด้านจิตใจ การถ่ายทอดสำนึกความเป็นพลเมืองไทย มีความยุติธรรม มีจิตสาธารณะยอมเสียสละประโยชน์สุขส่วนตัวเพื่อประโยชน์สุขของส่วนรวมผ่านกัณฑ์หิมพานต์ (4) ด้านปัญญา การถ่ายทอดเนื้อหาสารเน้นคิดวิเคราะห์ข้อเท็จจริงเพื่อแก้ไขปัญหาอย่างมีเหตุผล มีส่วนร่วมทางการเมืองการปกครองที่ยึดสันติวิธีผ่านกัณฑ์จุลพน 2) วิธีการนำเสนอ พระนักเทศมหาชาติใช้เทคนิคการจัดลำดับเนื้อหาประกอบด้วย (1) การเปิดเรื่องเล่าที่มาของเรื่องเป็นทำนองต้อนรับญาติโยมผู้มาฟังเทศน์มหาชาติ (2) นำเสนอเนื้อหาผ่านมุมมองของการเล่าเรื่อง ใช้ลีลา น้ำเสียง ท่วงทำนอง เป็นตัวดำเนินเรื่องให้เห็นถึงลักษณะของบุคคลทั้งในด้านดีและเลว และเป็นการจรรโลงจิตใจสาธุชนให้สัมผัสถึงอรรถรสของธรรมะ เกิดความเพลิดเพลินในการรับฟัง และนำไปประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวันได้ (3) การสรุปประเด็นหลักของเรื่อง แสดงความคิดรวบยอด สรุปและทิ้งท้ายด้วยการสร้างคำใหม่ให้จดจำ 3) แนวทางการพัฒนาประเด็นเนื้อหาสารและวิธีการนำเสนอสาร ได้แก่ การพัฒนากลยุทธ์การสื่อสารกอปรกับหลักการทางพระพุทธศาสนาโดยใช้การสื่อสารในเชิงวาทศิลป์ที่ให้หลักแนวคิดและทักษะในการโน้มน้าวใจ กระตุ้นความสนใจ เพิ่มศรัทธาและสร้างแรงจูงใจให้ผู้ฟังเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมที่นำไปสู่การเป็นพลเมืองในระบอบประชาธิปไตยซึ่งการเทศน์มหาชาติ คือ มหากุศลที่เตือนบุคคลให้น้อมรำลึกถึงการบำเพ็ญบุญ คือ ความดีที่ยิ่งยวด อันมีการสละความเห็นแก่ตัวเพื่อผลประโยชน์สูงของมวลมนุษยชาติเป็นสำคัญซึ่งสอดคล้องกับหลักสำคัญความเป็นความพลเมืองในระบอบประชาธิปไตยThe objectives of this research were to study communication to promote democratic citizenship via the Mahachat sermon (a famous Buddhist sermon about past lives of the Buddha) in terms of 1) content and messages in the sermon; 2) method of presentation; and 3) approaches for improving the messages, content and presentation style to further promote good citizenship in a democracy. This research used the qualitative research method of in-depth interviews. There were 20 key informants, consisting of 9 Buddhist monks who had experience in giving the Mahachat sermon; 8 lay people who had listened to the Mahachat sermon; and 3 academic experts with experience in the fields of communication arts and religion. The key informants were chosen by purposive sampling. The data collection instruments were an in-depth interview form and a focus group discussion form. Data were analyzed by drawing conclusions. The results showed that 1) For content, there were 4 main dimensions through which monks delivering the sermon were able to use it to promote good citizenship: (1) in the physical dimension, monks could use the content of the 13th chapter (Nakorngan) to transmit ideas intended to mold listeners’ knowledge, attitudes and behavior to be more fitting for citizens in a democracy; (2) in the social dimension, monks could use the content in the first chapter (Tosaporn) to transmit the ideals of responsibility, honesty, and being a law-abiding citizen; (3) in the emotional dimension, monks could use content in the second chapter (Himaphan) to transmit conscientiousness about being a Thai citizen, being just, and having a civic sense of self-sacrifice for the common good; and (4) in the intellectual dimension, monks could use content in the 6th chapter (Julaphon) to transmit ideas about the importance of analytical thinking, evidence-based rational problem-solving, and participating in politics and administration using only peaceful means. 2) For presentation methods, monks would normally (1) start by introducing the audience to the subject by relating the origins of the Mahachat sermon and its story; (2) tell the story using their tone of voice, gestures, and cadence to bring out both the good and bad sides of each character, to arouse listeners’ emotions and encourage them to see the truth and beauty of the dharma teachings, to really enjoy the story while listening, and to gain lessons they can then put to use in their daily lives; (3) summarize the lessons, give good take-home conclusions from the tale, and conclude with memorable new definitions and key phrases. 3) For suggestions for improving the messages, content and presentation style, monks could develop their communication strategies based on Buddhist principles, by utilizing rhetoric and persuasive speaking concepts and skills to capture listeners’ attention, build faith, and create incentives for the audience members to change their behavior to start acting as better citizens in the democratic system. Delivering the Mahachat sermon is immense good karma. It can remind the listeners to be aware of the power of making merit and the importance of striving to achieve the ultimate good, which is to fully abandon self interest for the good of all humanity. This ideal coincides exactly with the ideals of democracy
Factors relating the engagement of Personnel of the Attorney General's Office
No full textการศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาความคิดเห็นของระดับความผูกพันต่อองค์การ ของบุคลากรที่ปฏิบัติงานในสำนักงานอัยการสูงสุด (2) ศึกษาความคิดเห็นเกี่ยวกับปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความผูกพันของบุคลากรที่ปฏิบัติงานในสำนักงานอัยการสูงสุด (3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยต่างๆ กับความผูกพันต่อองค์การของบุคลากรที่ปฏิบัติงานในสำนักงานอัยการสูงสุด (4) เสนอแนะแนวทางในการส่งเสริมความผูกพันต่อองค์การของบุคลากรที่ปฏิบัติงานในสำนักงานอัยการสูงสุดการศึกษานี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ประชากร คือ บุคลากรที่ปฏิบัติงานในสำนักงานอัยการสูงสุด ส่วนกลางจาก 41 สำนักงาน จำนวนทั้งสิ้น 2,042 คน คำนวณขนาดกลุ่มตัวอย่างตามสูตรของทาโรยามาเน่ ได้ตัวอย่าง 335 คน สุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิแบ่งสัดส่วนและแบบบังเอิญ เครื่องมือที่ใช้ศึกษาคือแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน ผลการศึกษาพบว่า (1) ภาพรวมของระดับความผูกพันต่อองค์การของบุคลากรที่ปฏิบัติงานในสำนักงานอัยการสูงสุด อยู่ในระดับมาก (2) ภาพรวมของปัจจัยต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับความผูกพันของบุคลากรที่ปฏิบัติงานในสำนักงานอัยการสูงสุด ภาพรวม อยู่ในระดับมาก (3) ปัจจัยด้านตัวงาน ด้านสุขภาพและ ความเป็นอยู่ที่ดี ด้านสภาพแวดล้อมการทำงานเชิงบวก ด้านโอกาสในการเรียนรู้และการพัฒนา ด้านผู้บริหาร ด้านหัวหน้างาน ด้านองค์การ และด้านทีมงาน มีความสัมพันธ์กับความผูกพันต่อองค์การของบุคลากร ในระดับปานกลาง ที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ 0.01 (4) แนวทางในการการส่งเสริมความผูกพันต่อองค์การ คือ ผู้บริหารควรเป็นแบบอย่างที่ดี มีคุณธรรมจริยธรรม บริหารงานอย่างเป็นธรรม ควรมีการวางแผนสืบทอดตำแหน่งสำคัญ มีกลไกการบริหารทรัพยากรมนุษย์และพัฒนาบุคลากรอย่างเป็นระบบ ควรสร้างวัฒนธรรมองค์การที่มุ่งให้เกิดความสัมพันธ์อันดีต่อกัน มีการสื่อสารภายในองค์การที่ดี ให้อิสระทางความคิด เน้นการทำงานแบบมุ่งผลสัมฤทธิ์ สร้างการมีส่วนร่วมในการทำงาน และมีสวัสดิการที่เหมาะสมThis study aimed to (1) study opinions on organizational engagement level of personnel of the Attorney General's Office (2) study opinions on factors relating the engagement of personnel of the Attorney General's Office (3) study the relationship between factors and engagement of personnel of the Attorney General's Office (4) recommendation guidelines to strengthen the engagement of personnel of the Attorney General's Office.This study was a quantitative research. The population of this study was 2,042 personnel from 41 offices of the Attornat’s General Office Headquarter. The size of samples was determined by using Taro Yamane’s calculation formula and obtained 335 samples. The sampling method used stratified random and accidental sampling methods. Research instrument was a questionnaire. Statistics for data analysis employed percentage, mean, standard deviation and Pearson Product Moment Correlation.The findings of this study revealed that (1) an overview of organizational commitment level of personnel of the Attorney General’s Office was at high level (2) an overview of opinions on factors relating the engagement of personnel of the Attorney General's Office was at high level (3) factors on job, health, quality of good life, positive environment, learning opportunity and development, leader, supervisor, organization and teamwork had positively correlated with the engagement at moderate level at statistically significant at 0.01 level (4) recommendation guidelines were that the leaders should be good role model, had morality, fare administration, had succession plan, systematic human resources management and development, create organizational cultures that built good relation between each other, internal communication, freedom of thought, result based management, teamworking and appropriate fringe benefits
Application of administrative measures against reporting entities under the Anti-Money Laundering law
No full textการศึกษาค้นคว้าอิสระนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาถึงความเหมาะสมของบทกำหนดโทษตามมาตรา 62 แห่งพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน พ.ศ. 2542 2) ศึกษาเปรียบเทียบกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการนำมาตรการทางปกครองมาใช้กับผู้มีหน้าที่รายงานตามกฎหมายฯ ของประเทศไทยประเทศมาเลเซียและประเทศฟิลิปปินส์ 3) ศึกษาวิเคราะห์การนำมาตรการทางปกครองมาใช้ในการดำเนินการกับผู้มีหน้าที่รายงานตามกฎหมายฯ ในกรณีพบการฝ่าฝืนการปฏิบัติตามกฎหมายกำหนด 4) เสนอแนะข้อกฎหมายเกี่ยวกับการนำมาตรการทางปกครองมาใช้ในการดำเนินการกับผู้มีหน้าที่รายงานการศึกษาค้นคว้าอิสระเรื่องนี้เป็นการวิจัยทางกฎหมายที่เป็นการศึกษาเชิงคุณภาพโดยการค้นคว้าจากเอกสารทางวิชาการ หนังสือ วรรณกรรม เพื่อให้ได้มาซึ่งแนวความคิดเกี่ยวกับมาตรการในการดำเนินการกับผู้มีหน้าที่รายงานตามพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน พ.ศ. 2542 ซึ่งผู้วิจัยได้สังเคราะห์และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพผลการศึกษาพบว่า 1) โทษตามมาตรา 62 แห่งพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน พ.ศ. 2542 มีความเหมาะสมแล้ว เพียงแต่ข้อกำหนดที่จะนำไปสู่การลงโทษยังขาดความเหมาะสม เนื่องจากกฎหมายดังกล่าวเป็นกฎหมายอาญา การกำหนดวิธีปฎิบัติที่นำไปสู่การลงโทษเกี่ยวข้องกับอนุบัญญัติถึง 22 ฉบับที่ออกรายละเอียดเพื่อขยายความผิดอย่างหนึ่งอย่างใด ถือว่าไม่เป็นไปตามหลักการทางอาญาในเรื่อง “ไม่มีความผิด ไม่มีโทษ ถ้าไม่มีกฎหมายบัญญัติไว้ว่าเป็นความผิด 2) การศึกษาเปรียบเทียบกฎหมายที่เกี่ยวข้องของประเทศมาเลเซียและประเทศฟิลิปปินส์ มีการนำโทษทางปกครองมาใช้สำหรับการป้องกันการฟอกเงิน พบว่าประเทศในภูมิภาคเอเชีย เช่น ประเทศมาเลเซียได้กำหนดโทษทางปกครองสำหรับสถาบันการเงินที่ฝ่าฝืนกฎหมายไว้อย่างรุนแรง และประเทศฟิลิปปินส์ ได้กำหนดการลงโทษทางปกครองโดยให้อำนาจ หน่วยข่าวกรองทางการเงินของฟิลิปปินส์ในการกำหนดบทลงโทษทางปกครองที่ละเมิดกฎหมาย และกฎและข้อบังคับด้านการต่อต้านการฟอกเงิน 3) การศึกษาวิเคราะห์เพื่อนำมาตรการทางปกครองมาใช้กับกรณีดังกล่าว พบว่ามาตรการสำหรับผู้มีหน้าที่รายงานเป็นมาตรการเพื่อป้องกัน ดังนั้น ในกรณีการฝ่าฝืนการปฎิบัติหน้าที่ตามกฎหมาย จึงมีลักษณะเป็นการกระทำที่เป็นเพียงการไม่ได้ปฏิบัติตามกฎเกณฑ์ที่บัญญัติขึ้นเพื่อควบคุมความสงบเรียบร้อยของสังคมทั่วไปโดยที่ผลของการฝ่าฝืนไม่ได้ส่งผลเสียหายต่อสังคมอย่างร้ายแรง จึงไม่ควรนำมาตรการการลงโทษทางอาญามาใช้ 4) เสนอให้มีการนำโทษทางปกครองมาใช้กับผู้มีหน้าที่รายงานธุรกรรมเพื่อให้การกำกับตรวจสอบมีความเหมาะสม ยืดหยุ่นและเป็นไปตามวัตถุประสงค์ของกฎหมายThis independent study aims to 1) study the appropriateness of the penalty provisions under Section 62 of the Anti-Money Laundering Act B.E. 2542. 2) study and comparative the application of administrative measures on the reporting entities under the anti-money laundering law in Thailand, Malaysia and Philippines. 3) study and analyze the application of administrative measures to take action against those reporting entities according to the law in cases where violations of the law are found. 4) study legal recommendations on the application of administrative measures to deal with those reporting entities.This independent study by searching from academic documents, books and literature in order to obtain an idea about the measures to take against those who are required to report under the Anti-Money Laundering Act B.E. 2542, the researcher has synthesized and analyzed qualitative data from the content obtained from document research and literature review to be used as a guideline for making recommendations this time.The finding revealed that 1) the punishment according to Section 62 of the Anti-Money Laundering Act B.E. 2542 is appropriate. However, the provisions that will lead to the punishment are still inappropriate because this law is a criminal law. The determination of the procedures that lead to the punishment involves 22 sub-regulations that are issued in detail to expand on one or another offense. This is not in accordance with the criminal principles; no crime, no punishment without law. 2) a comparative study of Malaysia and Philippines that have used administrative measures for the anti-money laundering, such as Malaysia, the countries in the Asian region, have imposed severe administrative penalties on financial institutions that violate the law, and the Philippines has imposed administrative penalties by granting the Financial Intelligence Unit of the Philippines to impose administrative penalties for failing to comply with orders and resolutions. 3) Appropriateness of the application of administrative sanctions to such cases, found that the measures for the reporting entities are measures that prevent the reporting entities to be used to money laundering. Therefore, in the case of non-compliance, it is considered merely a failure to comply with the rules and regulations established to control the peace and order of society as a whole, and the consequences of the violation do not cause serious damage to society. So that, criminal punishment should not be used. 4) Therefore, the recommendation is to introduce administrative penalties for those reporting entities in order to make supervision more appropriate, flexible and also in line with the objectives of the law
Guidelines for the development of teachers’ learning management in schools under Buriram town municipality, Buriram province
No full textการศึกษาเฉพาะกรณี (ศษ.ม. (บริหารการศึกษา))-- มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา (1) ระดับการจัดการเรียนรู้ของครูในโรงเรียน สังกัดเทศบาลเมืองบุรีรัมย์ จังหวัดบุรีรัมย์ และ (2) แนวทางการพัฒนาการจัดการเรียนรู้ของครูในโรงเรียน สังกัดเทศบาลเมืองบุรีรัมย์ จังหวัดบุรีรัมย์ประชากรที่ใช้ในการวิจัย คือ ผู้บริหารสถานศึกษา และครูผู้สอนในโรงเรียน สังกัดเทศบาลเมืองบุรีรัมย์ ปีการศึกษา 2566 จำนวน 180 คน ผู้ให้ข้อมูล ได้แก่ ผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 5 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม มีความเที่ยง เท่ากับ .93 และแบบสัมภาษณ์เกี่ยวกับแนวทางการพัฒนาการจัดการเรียนรู้ของครู ทำการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณโดยใช้ค่าสถิติได้แก่ ความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ส่วนข้อมูลเชิงคุณภาพทำการวิเคราะห์โดยใช้การวิเคราะห์เนื้อหาผลการวิจัยปรากฏว่า (1) ระดับการจัดการเรียนรู้ของครู โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ ด้านการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ ส่วนด้านที่มีค่าเฉลี่ยต่ำสุด คือ ด้านการใช้สื่อและเทคโนโลยีสารสนเทศในการจัดการเรียนรู้ และ (2) แนวทางการพัฒนาการจัดการเรียนรู้ของครู สถานศึกษาควร (2.1) พัฒนาหลักสูตรการเรียนรู้ให้มีความสอดคล้องกับบริบทของท้องถิ่นมีการสร้างเครือข่ายในชุมชนและปรับปรุงหลักสูตรสถานศึกษาอย่างมีระบบขั้นตอนโดยการประชุมหรืออบรมให้ครูผู้สอนเกิดการพัฒนาการจัดการเรียนรู้ (2.2) ยกระดับศักยภาพครูโดยสนับสนุนให้เข้ารับการอบรมพัฒนาเกี่ยวกับการออกแบบการจัดการเรียนรู้ที่หลากหลายและควรจัดการเรียนการสอนโดยคัดเลือกบทเรียนให้เหมาะสมตามวัยของผู้เรียน (2.3) ส่งเสริมและพัฒนาการจัดการเรียนรู้ของครูโดยใช้กระบวนการจัดการเรียนรู้ตามสถานการณ์ที่สอดคล้องกับเนื้อหาวิชา จัดกิจกรรมการเรียนรู้ผ่านการมีปฏิสัมพันธ์ระหว่างครูกับผู้เรียน และผู้เรียนกับผู้เรียน (2.4) นำแนวคิดเกี่ยวกับการจัดการเรียนการสอนแบบใหม่รวมถึงสื่อและเทคโนโลยีใหม่ๆ มาใช้ในการจัดการเรียนรู้ เพื่อยกระดับการจัดการเรียนรู้ให้มีประสิทธิภาพสูงสุด และ (2.5) ส่งเสริมให้ครูพัฒนาทักษะการวัดและประเมินผลการเรียนรู้ของผู้เรียนตามมาตรฐานการเรียนรู้โดยเข้ารับการอบรมเกี่ยวกับวิธีการประเมินผลที่สอดคล้องกับจุดประสงค์การเรียนรู้ มีการจัดทำข้อมูลสารสนเทศของผู้เรียนให้เป็นปัจจุบันและทันสมัยเพื่อนำมาใช้ติดตามความก้าวหน้าในการจัดการเรียนรู้ของผู้เรียนThe purposes of this research were to study (1) the learning management level of teachers in schools under Buriram Town Municipality, Buriram province; and (2) guidelines for the development of teachers’ learning management in schools under Buriram Town Municipality, Buriram province. The research population comprised 180 school administrators and teachers in schools under Buriram Town Municipality, Buriram province, during the 2023 academic year. The key research informants were five experts. The employed research tools were a questionnaire, with reliability of .93, and an interview form concerning guidelines for development of teacher’s learning management. Quantitative research data were statistically analyzed with the use of the frequency distribution, percentage, mean, and standard deviation; while qualitative data were analyzed with content analysis. The research findings revealed that (1) the overall learning management of the teachers was rated at the high level; when specific aspects of the learning management were considered, it was found that the aspect that received the highest rating mean was that of organizing the learning activities, while the aspect that received the lowest rating mean was that of using the media and information technology in learning management; and (2) guidelines for the development of teachers’ learning management in the schools were as follows: the schools should (2.1) develop the learning curriculum to be consistent with the local context with the creation of networks in the community and improvement of school-based curriculum systematically and with proper steps by organizing the meetings and training the teachers to enable them to develop their learning management; (2.2) upgrade the teachers’ potential by supporting them to receive training on designing diversified learning management practices; also, the teachers should organize their learning management with the selection of the lessons that are appropriate to the age of the learners; (2.3) promote and develop the teachers’ learning management with the use of the learning management process appropriate to the situations consistent with the contents of the subjects, and organize the learning activities via the interaction between the teacher and the students and between the students and students; (2.4) take new concepts concerning application of modern learning management practices and new instructional media and technologies in the learning management in order to upgrade the learning management toward the highest efficiency; and (2.5) promote the teachers to develop their own skills in measurement and evaluation of learning outcomes of the learners based on the learning standards by encouraging them to receive the training on evaluation methods that are consistent with the learning objectives, with the preparation of the up-to-date learners’ information in order to be utilized for follow-up of the progress in the learning management for the learners
Relationship Between The Stock Exchange of Thailand and Other Financial Assets, Before and During the Covid-19 Crisis
No full textวิทยานิพนธ์ (ศ.ม. (เศรษฐศาสตร์))--มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์คือ 1) ศึกษาความสัมพันธ์เชิงเหตุผลระหว่างตลาดหลักทรัพย์ไทยกับสินทรัพย์อื่น ๆ 2) ศึกษาการส่งผ่านความผันผวนจากสินทรัพย์อื่น ๆ มายังตลาดหลักทรัพย์ไทย 3) ศึกษาความสัมพันธ์ดุลยภาพระยะยาวระหว่างตลาดหลักทรัพย์ไทยกับสินทรัพย์อื่นๆ งานวิจัยในครั้งนี้ใช้วิธีการทางเศรษฐมิติสำคัญได้แก่ การทดสอบ Granger Causality การทดสอบการส่งผ่านความผันผวนด้วยวิธี BEKK-GARCH การทดสอบความสัมพันธ์ดุลยภาพระยะยาวแบบสมการเดียว และการทดสอบความสัมพันธ์ดุลยภาพระยะยาวแบบหลายสมการ โดยข้อมูลที่ใช้ในการศึกษาถูกแบ่งออกเป็นสองช่วง ได้แก่ ช่วงก่อนเกิดสถานการณ์วิกฤตโควิด-19 (ปี 2018 – 2019) และช่วงระหว่างสถานการณ์วิกฤตโควิด-19 (ปี 2020 – 2021)ผลการศึกษาในช่วงก่อนสถานการณ์วิกฤตโควิด-19 พบว่า 1) ดัชนีอุตสาหกรรมดาวโจนส์ ดัชนีเอฟทีเอสอี และทองคำ เป็นสาเหตุที่ทำให้ดัชนีตลาดหลักทรัพย์ไทยมีการเปลี่ยนแปลง ในขณะที่ 2) ดัชนีอุตสาหกรรมดาวโจนส์ ดัชนีเอฟทีเอสอี และน้ำมันดิบ สามารถส่งผ่านความผันผวนต่อดัชนีตลาดหลักทรัพย์ไทยได้ นอกจากนี้ 3) ดัชนีอุตสาหกรรมดาวโจนส์ น้ำมันดิบ ทองคำ ดัชนีตราสารหนี้ไทยมีความสัมพันธ์ดุลยภาพระยะยาวแบบสมการเดียว ในขณะที่กลุ่มตัวแปรที่ใช้ในการศึกษาทั้งหมดมีความสัมพันธ์ดุลยภาพระยะยาวแบบหลายสมการ ผลการศึกษาในช่วงระหว่างวิกฤตโควิด-19 พบว่า 1) ดัชนีตลาดหลักทรัพย์ต่างประเทศ ทองคำ และดัชนีตราสารหนี้ไทย เป็นสาเหตุที่ทำให้ดัชนีตลาดหลักทรัพย์ไทยมีการเปลี่ยนแปลง ในขณะที่ 2) ดัชนีอุตสาหกรรมดาวโจนส์ ดัชนีเอฟทีเอสอี และน้ำมันดิบ สามารถส่งผ่านความผันผวนต่อตลาดหลักทรัพย์ไทยได้ นอกจากนี้ 3) ดัชนีอุตสาหกรรมดาวโจนส์ ดัชนีเอฟทีเอสอี ดัชนีนิเคอิ น้ำมันดิบ บิทคอยน์ และดัชนีตราสารหนี้ไทยมีความสัมพันธ์ดุลยภาพระยะยาวแบบสมการเดียว ในขณะที่กลุ่มตัวแปรที่ใช้ในการศึกษาทั้งหมด กลุ่มสินค้าโภคภัณฑ์ และกลุ่มตราสารหนี้มีความสัมพันธ์ดุลยภาพระยะยาวแบบหลายสมการ ผลการศึกษานี้เป็นข้อมูลสำคัญที่จะนำไปสู่การบริหารสินทรัพย์การลงทุนอย่างมีประสิทธิภาพต่อไปThe objective of this study was to analyze 1)the causal relationship between the Stock Exchange of Thailand (SET) and other assets, 2)the volatility spillover from other assets to the SET, and 3) the long-run relationship between the SET and other assets.This research study employed econometric methods, such as Granger causality test, a volatility spillover test using the BEKK-GARCH model, a single-equation cointegration test, and a multivariate cointegration test. The data in the study was divided into two periods: before the COVID-19 crisis period (2018–2019) and during the COVID-19 crisis period (2020–2021).The results showed that, before the COVID-19 period, 1) the Dow Jones Industrial Average (DJI) index, FTSE index, and gold significantly Granger-caused the SET index. 2) The DJI index, FTSE index, and crude oil could transmit volatility to the SET index. Additionally, 3) the DJI index, crude oil, gold, and the Thai bond index (TBCM) existed in long-run relationships in a single-equation model, while all variables in this study existed in long-run relationships in a multivariate model. During the COVID-19 crisis, 1) foreign equities, gold, and the TBCM significantly Granger-caused the SET index. 2) The DJI index, FTSE index, and crude oil could transmit volatility to the SET index. Additionally, 3) The DJI index, FTSE index, Nikkei index, crude oil, Bitcoin, and the TBCM existed in long-run relationships in a single-equation model, while all variables in this study, commodities, and debt instrument existed in long-run relationships in a multivariate model. These findings provided important insights into investment assets which could be useful for effective management of the assets
Extension for durian quality production in according with good agricultural practices of farmer in Thung song District, Nakhon Si Thammarat Province
No full textวิทยานิพนธ์ (กษ.ม. (ส่งเสริมและพัฒนาการเกษตร))--มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษา 1) สภาพพื้นฐานส่วนบุคคล สภาพทางสังคมและเศรษฐกิจของเกษตรกร 2) การปฏิบัติตามมาตรฐานการปฏิบัติทางการเกษตรที่ดีในการผลิตทุเรียนของเกษตรกร 3) ความรู้ แหล่งความรู้และสภาพการผลิตทุเรียนตามมาตรฐานการปฏิบัติทางการเกษตรที่ดีของเกษตรกร 4) ความคิดเห็นและความต้องการในการส่งเสริมการผลิตทุเรียนตามมาตรฐานการปฏิบัติทางการเกษตรที่ดีของเกษตรกร 5) ปัญหาและข้อเสนอแนะในการส่งเสริมการผลิตทุเรียนคุณภาพตามมาตรฐานการปฏิบัติทางการเกษตรที่ดีของเกษตรกร 6) ปัจจัยที่มีผลต่อการผลิตทุเรียนตามมาตรฐานการปฏิบัติทางการเกษตรที่ดีของเกษตรกร การวิจัยนี้เป็นงานวิจัยแบบสำรวจ ประชากรที่ใช้ในการวิจัย คือ เกษตรกรผู้ปลูกทุเรียนที่ขึ้นทะเบียนเกษตรกรในอำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช จำนวน 788 ราย กลุ่มตัวอย่างคำนวณโดยการใช้สูตรของทาโร ยามาเน ความคลาดเคลื่อนที่ 0.06 ได้จำนวน 206 ราย สุ่มตัวอย่างแบบง่าย เก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าต่ำสุด ค่าสูงสุด ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณผลการวิจัยพบว่า 1) เกษตรกรมีอายุเฉลี่ย 47.57 ปี ส่วนใหญ่จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลายหรือเทียบเท่า จำนวนแรงงานในครัวเรือนเฉลี่ย 2.30 คน รายได้จากการจำหน่ายทุเรียนเฉลี่ย 427,195.63 บาทต่อปี มีประสบการณ์ในการทำสวนทุเรียนเฉลี่ย 7.34 ปี ราคาทุเรียนในปีที่ผ่านมากิโลกรัมละ 107.38 บาท ค่าใช้จ่ายในการผลิตทุเรียน 15,760.10 บาทต่อไร่ 2) เกษตรกรมีการปฏิบัติตามการปฏิบัติทางการเกษตรที่ดีร้อยละ 61.7 โดยอยู่ในระดับปฏิบัติมากที่สุดในด้านพื้นที่ปลูก 3) เกษตรกรมีความรู้ในระดับมาก โดยมีความรู้มากที่สุดในประเด็นการปฏิบัติตามการปฏิบัติทางการเกษตรที่ดี ในด้านเกษตรกรเข้าถึงแหล่งความรู้เรื่องการผลิตทุเรียนคุณภาพในระดับน้อย โดยเข้าถึงแหล่งความรู้ที่มากกว่าแหล่งอื่นๆคือสื่อกลุ่ม 4) เกษตรกรมีความคิดเห็นต่อการการผลิตทุเรียนคุณภาพตามมาตรฐานการปฏิบัติทางการเกษตรที่ดีทำให้จำหน่ายผลผลิตได้ราคาดีขึ้นโดยเห็นด้วยในระดับมาก เกษตรกรมีความต้องการการส่งเสริมการผลิตทุเรียนคุณภาพในระดับมาก โดยมีความต้องการมากในประเด็นความรู้ 5) ปัญหาในการผลิตทุเรียนคุณภาพคือ สารเคมีที่ใช้ในการป้องกันกำจัดศัตรูพืชมีราคาแพง รองลงมาคือราคาผลผลิตตกต่ำและไม่แน่นอน ข้อเสนอแนะคือ การอบรมให้ความรู้ด้านกระบวนการผลิตทุเรียนคุณภาพแก่เกษตรกรในพื้นที่อย่างต่อเนื่อง 6) ปัจจัยที่มีต่อการปฏิบัติทางการเกษตรที่ดีมีผลเชิงบวกที่นัยสำคัญยิ่งที่ระดับ 0.01 ได้แก่ อายุ ความต้องการในการส่งเสริมการผลิตทุเรียนคุณภาพ มีผลเชิงลบที่นัยสำคัญยิ่งที่ระดับ 0.01 ได้แก่ แหล่งความรู้เกี่ยวกับการผลิตทุเรียนคุณภาพ มีผลเชิงลบที่นัยสำคัญที่ระดับ 0.05 ได้แก่ ราคาทุเรียนในปีที่ผ่านมาThe objectives of this research were to study 1) basic personal, social, and economic conditions of farmers 2) practices according to Good Agricultural Practices in durian production of farmers 3) knowledge, knowledge resources, and durian production conditions according to Good Agricultural Practices of farmers 4) the opinions and needs in the extension of durian production according to Good Agricultural Practices of farmers 5) problems and suggestions regarding the extension of durian production according to Good Agricultural Practices of farmers 6) factors impacting durian production according to Good Agricultural Practices of farmers.The research was done by survey method. The population of this research was 788 durian production farmers in Thung Song district, Nakhon Si Thammarat province. The sample size of 206 people was determined by using Taro Yamane formula with the error value of 0.06 and simple random sampling method. Data were collected by conducting interview. Statistics applied in the data analysis were such as frequency, percentage, minimum value, maximum value, mean, standard deviation, and multiple regression analysis. The results of the research found that 1) farmers had the average age of 47.57 years old. Most of them completed higher secondary education or equivalent. The average labor in the household was 2.30 people, the average income from durian selling was 427,195.63 Baht/year, the average experience in durian farming was 7.34 years, the price of durian per kilogram in the past year was 107.38 Baht, and the expense in durian production was 15,760.10 Baht per Rai. 2) Farmers practiced according to Good Agricultural Practices at 61.7% with the level of practice at the highest level with the planting area. 3) Farmers had knowledge at the high level especially the knowledge about the practice according to Good Agricultural Practices which was at the highest level. For the accessibility of knowledge by farmers on quality durian production, it was at the low level. The knowledge resource which got access more than other resources was group media. 4) Farmers expressed their opinions toward quality durian production according to Good Agricultural Practices that it provided them with the higher selling price of the products with the high level of agreement. They needed the knowledge aspect at the high level. 5) Problems in quality durian production was that the chemicals applied for pest management was expensive. Second to that was the low and fluctuated price of the product. Suggestion included that there should be a continuous knowledge training on the process of quality durian production to farmers in the area. 6) Factors affecting the practice according to Good Agricultural Practices of farmers at positively at statistically significant level of 0.01 were such as age, needs in the extension of quality durian production negatively at statistically significant level of 0.01 were such as knowledge resource on quality durian production and negatively at statistically significant level of 0.05 were such as durian price from the previous year