คลังสารสนเทศดิจิทัล มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช (STOU Institutional Repository)
Not a member yet
13842 research outputs found
Sort by
Digital skill evaluation and development of personnel at Ladprao District Office, Bangkok Metropolis
No full textการศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ประเมินทักษะดิจิทัลของบุคลากร สำนักงานเขตลาดพร้าว (2) เปรียบเทียบทักษะดิจิทัลของบุคลากร สำนักงานเขตลาดพร้าว จำแนกตามปัจจัย ส่วนบุคคล และ (3) เสนอแนะแผนพัฒนาทักษะดิจิทัลของบุคลากร สำนักงานเขตลาดพร้าว การศึกษานี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ประชากรที่ใช้ในการศึกษา คือ ข้าราชการ พนักงานและบุคลากรอื่น ในสำนักงานเขตลาดพร้าว กรุงเทพมหานคร จำนวน 252 คน กลุ่มตัวอย่างจำนวน 155 คนจากสูตรของยามาเน่ เครื่องมือที่ใช้ คือ แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที และการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว ณ ระดับนัยสำคัญทางสถิติ .05ผลการศึกษาพบว่า (1) ระดับทักษะดิจิทัลของบุคลากร สำนักงานเขตลาดพร้าว โดยรวมอยู่ระดับปานกลาง (2) อายุ และประเภทบุคลากรต่างกัน มีทักษะดิจิทัลแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ส่วนตัวแปรเพศ ระดับการศึกษา และประสบการณ์การทำงาน ต่างกันมีระดับทักษะดิจิทัลไม่แตกต่างกัน ณ ระดับนัยสำคัญทางสถิติ .05 และ (3) แผนพัฒนาทักษะดิจิทัลของบุคลากร สำนักงานเขตลาดพร้าว ประกอบไปด้วย วิสัยทัศน์ เป้าประสงค์หลัก พันธกิจ ตัวชี้วัดความสำเร็จ จุดเน้นขอบเขตการพัฒนา โดยจำแนกตามกลุ่มบุคลากร กรอบการพัฒนา ขั้นตอนวิธีการพัฒนา การประเมินผลการพัฒนา และการสะท้อนการเรียนรู้ และการนำความรู้ไปใช้The objectives of this study were to (1) evaluate the personnel digital skill level Ladprao District Office, (2) compare the personnel digital skill level at Ladprao District Office based on personal factors, and (3) provide recommendation guidelines for a personnel digital skill development plan for Ladprao District OfficeThe Study was a quantitative research. The population consisted of 252 civil servants, employees, and other personnel at the Ladprao District Office. The sample size was determined by using Taro Yamane formula with a sample of 155people. A questionnaire was used as the research instrument. The statistics used for data analysis included frequency, percentage, mean, standard deviation, t-test, and one-way ANOVA at a .05 level of statistical significance.The results of the study found that (1) the overall personnel digital skills level at the Ladprao District Office was at moderate level, (2) there were statistically significant differences in digital skills based on age and type of personnel, while gender, education level, and work experience were not show significant differences in digital skills at the 0.5. and (3) the digital skills development plan for personnel at the Ladprao District Office includes vision, main objectives, mission, success indicators, focus areas for development categorized by personnel groups, development framework, development procedures, evaluation of development outcomes, and reflection on learning and application of knowledge.The objectives of this study were to (1) evaluate the personnel digital skill level Ladprao District Office, (2) compare the personnel digital skill level at Ladprao District Office based on personal factors, and (3) provide recommendation guidelines for a personnel digital skill development plan for Ladprao District OfficeThe Study was a quantitative research. The population consisted of 252 civil servants, employees, and other personnel at the Ladprao District Office. The sample size was determined by using Taro Yamane formula with a sample of 155people. A questionnaire was used as the research instrument. The statistics used for data analysis included frequency, percentage, mean, standard deviation, t-test, and one-way ANOVA at a .05 level of statistical significance.The results of the study found that (1) the overall personnel digital skills level at the Ladprao District Office was at moderate level, (2) there were statistically significant differences in digital skills based on age and type of personnel, while gender, education level, and work experience were not show significant differences in digital skills at the 0.5. and (3) the digital skills development plan for personnel at the Ladprao District Office includes vision, main objectives, mission, success indicators, focus areas for development categorized by personnel groups, development framework, development procedures, evaluation of development outcomes, and reflection on learning and application of knowledge
Extension of off-season longan production by collaborative farm members in Sa Kaeo Province
No full textวิทยานิพนธ์ (กษ.ม. (ส่งเสริมและพัฒนาการเกษตร))--มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ข้อมูลส่วนบุคคล สภาพทางสังคมและเศรษฐกิจของสมาชิกแปลงใหญ่ลำไย 2) สภาพการผลิตลำไยของสมาชิกแปลงใหญ่ 3) ปัญหาการผลิตลำไยนอกฤดูของสมาชิกแปลงใหญ่ 4) ความต้องการการส่งเสริมการผลิตลำไยนอกฤดูของสมาชิกแปลงใหญ่ และ 5) แนวทางการส่งเสริมการผลิตลำไยนอกฤดูของสมาชิกแปลงใหญ่การวิจัยนี้เป็นงานวิจัยแบบสำรวจ คือ สมาชิกแปลงใหญ่ลำไยในจังหวัดสระแก้ว ที่เริ่มดำเนินการในปี 2564-2566 จังหวัดสระแก้ว จำนวน 180 ราย กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้สูตรของทาโร ยามาเน ระดับความคลาดเคลื่อน 0.05 ได้จำนวน 124 ราย และสุ่มตัวอย่างแบบง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้คือ แบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าสูงสุด ค่าต่ำสุด ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการจัดอันดับ นอกจากนี้ ก็มีการใช้การวิเคราะห์จุดแข็ง จุดอ่อน โอกาส และอุปสรรคผลการวิจัย พบว่า 1) สมาชิกแปลงใหญ่มีอายุเฉลี่ย 58 ปี เป็นสมาชิกกลุ่มแปลงใหญ่เฉลี่ย 3.29 ปี สมาชิกครัวเรือนเฉลี่ย 2.78 คน พื้นที่การปลูกลำไยเฉลี่ย 13 ไร่ ประสบการณ์ในการปลูกลำไยเฉลี่ย 7.67 ปี รายได้รวมจากการทำการเกษตรเฉลี่ย 277,919.35 บาทต่อปี รายจ่ายทำการเกษตรเฉลี่ย 135,104.84 บาทต่อปี 2) สมาชิกแปลงใหญ่ปลูกลำไยพันธุ์อีดอทั้งหมด ระยะร่อง 6 x 6 เมตร ใช้น้ำจากสระโดยการให้น้ำระบบสปริงเกอร์ มีการใช้ทั้งปุ๋ยเคมีและปุ๋ยอินทรีย์ การกำจัดวัชพืชและศัตรูพืช โดยมีทั้งการใช้และไม่ใช้สารเคมี มีการตัดแต่งกิ่งลำไยหลังเก็บเกี่ยวผลผลิต ผลผลิตลำไยรวมเฉลี่ย 1,066.53 กิโลกรัมต่อไร่ โดยพ่อค้ารับซื้อลำไยในสวนขายแบบเหมาสวน 3) สมาชิกแปลงใหญ่มีปัญหาการผลิตลำไยนอกฤดูในภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง 4) สมาชิกแปลงใหญ่มีความต้องการความรู้เกี่ยวกับการผลิตลำไยนอกฤดูในระดับปานกลางและมาก และ 5) แนวทางการส่งเสริมการผลิตลำไยนอกฤดูของสมาชิกแปลงใหญ่ ประเด็นการส่งเสริม ได้แก่ เทคโนโลยีและนวัตกรรมในการผลิตลำไยนอกฤดู การสร้างเครือข่ายแปลงใหญ่ลำไย การสร้างความตระหนักของสมาชิกแปลงใหญ่ถึงประโยชน์ของกลุ่มการผลิตลำไย การผสานองค์ความรู้จากภูมิปัญญาท้องถิ่นร่วมกับผลงานวิจัยและหน่วยงานภาครัฐควรสนับสนุนปัจจัยการผลิตที่มีคุณภาพThe objectives of this research were to study 1) personal and socio-economic situations of collaborative farm members, 2) situations of longan production by collaborative farm members, 3) problems of off-season longan production by collaborative farm members, 4) needs in an extension of off-season longan production by collaborative farm members, and 5) an extension guideline of off-season longan production by collaborative farm members.This was a survey research, the population was 180 longan collaborative farm members in Sa Kaeo Province starting from the years 2021 to 2023. The sample size was determined by using Taro Yamane’s formula with an error of 0.05 level accounting of 124 samples. The data were collected by using a structural interview and analyzed to determine frequency, percentage, minimum value, maximum value, mean, standard deviation, and ranking, SWOT analysis was also applied.The research findings showed that 1) collaborative farm members were average 58 years old and an average 3.29 years of longan production experience. They had averages of 2.78 household members, 13 rai of logan plantation, 7.67 years of collaborative member, 277,919.35 baht of annual total household income, and 135,104.84 annual farm expense. 2) They planted Edo variety with spacing 6x6 meters, applied water by sprinkler system from their own ponds, applied chemical and organic fertilizers, used chemical and non-chemical substances for controlling weeds and pests, and had branch and leave pruning after harvesting. An average of yield was 1,066.53 kilogram per rai to be sold to merchant at the plantation site of all produces. 3) In overall, they indicated their problems of off-season longan production at moderate level. 4) Their needs in off-season longan production were stated at moderate to high levels. Furthermore 5) guideline for an extension of off-season longan production by collaborative farmers included the following aspects: technology and innovation of off-season logan production, network of longan collaborative farms, awareness of the members in collaborative farm usefulness, and integration of local wisdom and research results. Moreover, the government agency should support quality production inputs
Members’ participation in the operation of Phitsanulok Province Community Enterprises
No full textวิทยานิพนธ์ (กษ.ม. (ส่งเสริมและพัฒนาการเกษตร))--มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) สภาพพื้นฐานส่วนบุคคล สภาพสังคมและเศรษฐกิจของสมาชิกวิสาหกิจชุมชน 2) สภาพการดำเนินงานของวิสาหกิจชุมชน 3) การมีส่วนร่วมในการดำเนินงานวิสาหกิจชุมชน และ4) ปัญหา และข้อเสนอแนะในการมีส่วนร่วมในการดำเนินงานวิสาหกิจชุมชน ประชากรที่ใช้ในการวิจัยคือ สมาชิกวิสาหกิจชุมชนที่ขึ้นทะเบียนวิสาหกิจชุมชนปี 2565 ในจังหวัดพิษณุโลก จำนวน 218 ราย กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้สูตร ทาโร ยามาเน มีความคลาดเคลื่อนที่ 0.05 ได้กลุ่มตัวอย่างจำนวน 142 ราย โดยวิธีสุ่มแบบง่าย เครื่องมือที่ใช้เก็บข้อมูลคือแบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าต่ำสุด ค่าสูงสุด ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและการจัดอันดับผลการวิจัยพบว่า 1) สมาชิกวิสาหกิจชุมชนเป็นเพศหญิง อายุเฉลี่ย 45.59 ปี จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลายหรือเทียบเท่า (ปวช.) โดยมีระยะเวลาการเป็นสมาชิกวิสาหกิจชุมชนเฉลี่ย 3.75 ปี มีรายได้รวมของครัวเรือน เฉลี่ย 255,633.80 บาท/ปี และมีรายได้จากวิสาหกิจชุมชนเฉลี่ย 7,461.47 บาท/ปี และสมาชิกจะมีรายได้ในภาคการเกษตรแทน โดยมีรายได้เฉลี่ย 128,661.97 บาท/ปี โดยมีรายได้เฉลี่ย 186,068.647 บาท/ปี โดยแบ่งเป็นหนี้สินในภาคการเกษตรเฉลี่ย 182,957.75 บาท มีหนี้สินนอกภาคการเกษตร เฉลี่ย 42,638.46 บาท 2) การดำเนินงานของวิสาหกิจชุมชน อยู่ในระดับปานกลาง ในประเด็น ด้านการการตลาดเรื่องการสร้างความเชื่อมั่นในสินค้าพร้อมทั้งประชาสัมพันธ์สินค้าในช่องทางต่างๆ เช่น เฟชบุ๊ค ไลน์ เป็นต้น 3) การมีส่วนร่วมในการดำเนินงานของวิสาหกิจชุมชน อยู่ในระดับปานกลาง ในประเด็น ด้านการผลิต เรื่องการมีส่วนร่วมในการผลิตสินค้าของกลุ่ม มีการรวมกลุ่ม 4) ปัญหาในการดำเนินงานวิสาหกิจชุมชน ในระดับมาก ในประเด็น การตลาด สมาชิกวิสาหกิจชุมชนขาดความรู้ความเข้าใจในการทำตลาดออนไลน์ และมีข้อเสนอแนะในการดำเนินงานวิสาหกิจชุมชน อยู่ในระดับมาก ในประเด็น ด้านการบริหารจัดการ สมาชิกวิสาหกิจชุมชนควรมีการจัดการด้านการเงิน บัญชี การจัดสรรผลประโยชน์ของกลุ่มเป็นไปอย่างต่อเนื่อง สามารถตรวจสอบได้The objectives of this research were to study 1) basic personal conditions; social and economic conditions of community enterprise members, 2)operating conditions of community enterprises, 3) participation in community enterprise operations, and 4) problems and suggestions in participation in enterprise operations community. The population of the research is community enterprise members who registered as community enterprises in 2022 in Phitsanulok Province, total 218 people, the sample size using the Taro Yamane formula with an error of 0.05, resulting in a sample size of 142 people using a simple random sampling method. The tool used to collect data was an interview form. Data were analyzed using frequency distribution, percentage, minimum, maximum, average, standard deviation, and ranking. The results of the research found that 1) community enterprise members were female, with an average age of 45.59 years, graduated from high school or equivalent (Vocational Certificate), with an average duration of community enterprise membership of 3.75 years, the average of total household income was 255,633.80 baht/year and the average income from community enterprise of 7,461.47 baht/year. The average income of the agricultural sector instead was 128,661.97 baht/year, the average income of 186,068.647 baht/year, the average of divided into debt in the agricultural sector was 182,957.75 baht, and the average of debt outside agricultural sector, 42,638.46 baht. 2) Operation of community enterprises It is at a moderate level in terms of marketing issues regarding building confidence in the product as well as promoting the product in various channels such as Facebook, Like, etc. 3) Participation in the operations of community enterprises at moderate level in production issues regarding participation in the production of the group's products. 4) The problems in operating community enterprises at a high level in terms of marketing. community enterprise members lack knowledge and understanding of online marketing. And the suggestions for operating community enterprises at a high level in terms of management issues. The Community enterprise members should have continuous financial management, accounting, and allocation of group benefits. can be checked
Guidelines for Developing the Administration of Child Development Centers Based on National Standard for Early Childhood Care, Development and Education under the Subdistrict Administrative Organization in Na Thawi District, Songkhla Province
No full textการศึกษาเฉพาะกรณี (ศษ.ม. (บริหารการศึกษา))-- มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) การบริหารศูนย์พัฒนาเด็กเล็กตามมาตรฐานสถานพัฒนาเด็กปฐมวัยแห่งชาติของศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก และ 2) แนวทางการพัฒนาการบริหารศูนย์พัฒนาเด็กเล็กตามมาตรฐานสถานพัฒนาเด็กปฐมวัยแห่งชาติของศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก สังกัดองค์การบริหารส่วนตำบลในเขตอำเภอนาทวี จังหวัดสงขลาประชากร คือ ผู้อำนวยการกองการศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม นักวิชาการศึกษา และครูศูนย์พัฒนาเด็กเล็กสังกัดองค์การบริหารส่วนตำบลในเขตอำเภอนาทวี จังหวัดสงขลา จำนวน 70 คน และผู้ให้ข้อมูล จำนวน 5 คน เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถามความคิดเห็นเกี่ยวกับการดำเนินงานตามมาตรฐานสถานพัฒนาเด็กปฐมวัยแห่งชาติ มีค่าความเที่ยงเท่ากับ .95 และแบบสัมภาษณ์เกี่ยวกับแนวทางการพัฒนาการบริหารศูนย์พัฒนาเด็กเล็กตามมาตรฐานสถานพัฒนาเด็กปฐมวัยแห่งชาติของศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหาผลการวิจัยพบว่า 1) การบริหารศูนย์พัฒนาเด็กเล็กตามมาตรฐานสถานพัฒนาเด็กปฐมวัยแห่งชาติของศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก โดยภาพรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก และ 2) แนวทางการพัฒนาการบริหารศูนย์พัฒนาเด็กเล็กตามมาตรฐานสถานพัฒนาเด็กปฐมวัยแห่งชาติของศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก ได้แก่ (2.1) ด้านการบริหารจัดการสถานพัฒนาเด็กปฐมวัย ควรจัดให้มีการประเมินและปรับปรุงหลักสูตรเชื่อมโยงกับภูมิปัญญาท้องถิ่น ใช้เทคโนโลยีสารสนเทศเพิ่มประสิทธิภาพการจัดการข้อมูล ส่งเสริมความรู้เกี่ยวกับมาตรฐานแก่ผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย ตรวจประเมินสุขภาพจิตของครูเป็นประจำทุกปี รวมถึงส่งเสริมการมีส่วนร่วมของผู้ปกครองและชุมชนในการพัฒนาเด็กปฐมวัย (2.2) ด้านครูให้การดูแลและจัดประสบการณ์การเรียนรู้และการเล่นเพื่อพัฒนาเด็กปฐมวัย ควรประเมินและปรับปรุงแผนการจัดประสบการณ์การเรียนรู้ ส่งเสริมการพัฒนาเด็กอย่างรอบด้าน ฝึกฝนทักษะการช่วยเหลือและปฐมพยาบาลเด็ก รวมถึงส่งเสริมการปรับตัวของเด็กระหว่างชั้นเรียน (2.3) ด้านการประเมินคุณภาพของเด็กปฐมวัย ควรวางแผนการประเมินเด็กตามมาตรฐาน ให้ความรู้และสนับสนุนเครื่องมือในการประเมินแก่ครูและผู้ปกครอง กำกับติดตามการประเมิน รวมถึงการส่งต่อเด็กที่มีพัฒนาการล่าช้าไปยังหน่วยงานที่รับผิดชอบThe purposes of this research were to study (1) the administration of child development center based on National Standard for Early Childhood Care, Development and Education; and (2) guidelines for developing the administration of child development centers based on National Standard for Early Childhood Care, Development and Education under the Subdistrict Administrative Organization in Na Thawi district, Songkhla province.The research population totaling 70 persons comprised the Director of Education, Religion and Culture Division, educators and teachers in child development centers under the Subdistrict Administrative Organization in Na Thawi district, Songkhla province, and five research informants. The employed research tools were a questionnaire on the opinions toward the operation based on National Standard for Early Childhood Care, Development and Education, with reliability coefficient of .95, and an interview form concerning guidelines for the administration of child development centers based on National Standard for Early Childhood Care, Development and Education. Research data were analyzed using the frequency, percentage, mean, standard deviation, and content analysis. The research findings revealed that (1) both the overall and specific aspects of the administration of the child development centers based on National Standard for Early Childhood Care, Development and Education were rated at the high level; and (2) guidelines for the administration of the child development centers based on National Standard for Early Childhood Care, Development and Education were as follows: (2.1) in the aspect of administration and management of the child development centers, there should be the evaluation and improvement of the curriculum to connect it with the local wisdom, the use of information technology to increase the efficiency of data management, the promotion of knowledge concerning the standards for the stakeholders, the checking and evaluation of the teachers’ mental health regularly every year, and the promotion of participation of the parents and community in the early childhood development; (2.2) as for the teachers as caregivers and organizers of learning experience and playing for early childhood development, they should evaluate and improve the plans for organization of learning experience; they should promote the all-round development of the children; they should be trained on the skills of helping and giving first aid to the children; and they should promote the self-adjustment of the children while passing from the lower to higher classes; and (2.3) in the aspect of quality evaluation of early childhood, there should be the planning for child evaluation in accordance with the standards, the provision of knowledge and the supports of evaluation instruments for the teachers and parents, the monitoring and follow up of the evaluation, and the referring of the slow development children to the responsible work agencies
Criminal liability of juristic persons : a study of criminal offences under the Labour Protection Act B.E. 2541
No full textการศึกษาค้นคว้าอิสระนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาแนวคิด ทฤษฎี หลักการ และความเป็นมาความรับผิดอาญาของนิติบุคคลในคดีคุ้มครองแรงงาน (2) ศึกษาเปรียบเทียบบทบัญญัติกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับความรับผิดอาญาของนิติบุคคลในคดีคุ้มครองแรงงาน ทั้งในประเทศไทย สหรัฐอเมริกา สาธารณรัฐฝรั่งเศสและเครือรัฐออสเตรเลีย (3) วิเคราะห์ปัญหาของมาตรการทางกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับความรับผิดอาญาของนิติบุคคลในคดีคุ้มครองแรงงานในประเทศไทยกับต่างประเทศ (4) เสนอแนะแนวทางในการพัฒนาปรับปรุงกฎหมายเกี่ยวกับความรับผิดอาญาของนิติบุคคลในคดีคุ้มครองแรงงานในประเทศไทยการศึกษาค้นคว้าอิสระนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพด้วยวิธีวิจัยเอกสารจากหนังสือหรือเอกสารที่เป็นภาษาไทย รวมถึงการหาข้อมูลทางเว็บไซด์ที่สามารถเข้าถึงได้โดยง่ายและเป็นแหล่งข้อมูลที่น่าเชื่อถือ ตลอดจนศึกษาตำรากฎหมาย คำพิพากษาฎีกา บทความทางวิชาการ วารสาร ผลงานวิจัย วิทยานิพนธ์ รายงานการศึกษา พระราชบัญญัติ รวมทั้งตำราและหลักกฎหมายของต่างประเทศ แล้วนำมาวิเคราะห์เปรียบเทียบและเสนอแนวทางแก้ไขกฎหมายให้มีความเหมาะสมผลการศึกษาพบว่า (1) ความรับผิดอาญาของนิติบุคคลในคดีคุ้มครองแรงงานมีแนวคิดว่านิติบุคคล มีความรับผิดอาญาได้ โดยโทษทางอาญาที่บังคับใช้กับนิติบุคคลทำได้เพียงเท่าที่สภาพเปิดช่องให้ใช้บังคับ กับนิติบุคคลได้ เนื่องจากลักษณะทางกายภาพของนิติบุคคลไม่มีชีวิต ร่างกาย และความรู้สึก (2) ประเทศไทย มีบทบัญญัติกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับความรับผิดอาญาของนิติบุคคลในคดีคุ้มครองแรงงาน คล้ายคลึง กับสหรัฐอเมริกาและสาธารณรัฐฝรั่งเศส ซึ่งมีบทบัญญัติกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับความรับผิดอาญาของนิติบุคคล ส่วนเครือรัฐออสเตรเลียไม่มีบทบัญญัติกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับความรับผิดอาญาของนิติบุคคลในคดีคุ้มครองแรงงาน (3) บทบัญญัติโทษทางอาญาสำหรับลงโทษนิติบุคคลตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 ไม่สอดคล้องกับสภาวการณ์สังคมไทย โดยพบว่ามีลักษณะกระทำความผิดซ้ำหรือกระทำต่อลูกจ้างจำนวนมากในคราวเดียวกัน นายจ้างหาช่องทางหลบเลี่ยงความรับผิดทางอาญา และอัตราค่าปรับสำหรับนิติบุคคลที่ไม่เหมาะสม (4) เสนอแนะให้มีการปรับปรุงแก้ไขบทกำหนดโทษทางอาญาตั้งแต่มาตรา 144 ถึงมาตรา 159 แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 สำหรับนิติบุคคล ให้ระวางโทษปรับเพิ่มขึ้นเป็น 5 เท่าของโทษปรับสูงสุดสำหรับบุคคลธรรมดาและเพิ่มมาตรการอื่นที่ไม่ใช่โทษทางอาญา เพื่อเกิดสภาพบังคับต่อนิติบุคคลอย่างมีประสิทธิภาพและสอดคล้องกับสถานการณ์ในปัจจุบันThis independent study aims (1) to examine the theoretical concepts and background of the criminal liability of juristic persons in labor protection cases, (2) compare the laws concerning the criminal liability of juristic persons in labor protection cases in Thailand, the United States, the French Republic and the Commonwealth of Australia, (3) analyze the legal issues related to the criminal liability of juristic persons in labor protection cases in Thailand and abroad, and (4) propose guidelines for developing and improving laws regarding criminal liability of juristic persons in labor protection cases in Thailand.This independent study employs qualitative research methods, utilizing document research from Thai-language sources, including books, legal texts, and reliable websites. It also draws form Supreme Court Judgments, academic articles, journals, research papers, theses, study reports, acts, and foreign legal principles. The study then analyzes and compares the legal frameworks, offering recommendations for appropriate legal reforms.The results of the study reveal that (1) the criminal liability of juristic persons in labor protection cases is based on the concept that juristic persons can bear criminal responsibility. However, the extent to which criminal penalties can be applied to juristic persons is limited by their inanimate, non-physical nature. (2) Thailand has statutory provisions related to the criminal liability of juristic persons in labor protection cases, similar to those in the United States and the French Republic, whereas Australia lacks such provisions. (3) The criminal penalties under the Labor Protection Act B.E. 2541 are not consistent with the current social context in Thailand. There are repeated offenses, violations involving multiple employees simultaneously, employers evading criminal responsibility, and inappropriate fine rates for juristic persons. (4) It is recommended the Sections 144 to 159 of the Labor Protection Act B.E. 2541 be amended to increase fines for juristic persons to five times the maximum fines for natural persons. Additionally, non-criminal penalties should be introduced to create more effective enforcement conditions for juristic persons, in line with the current situation
Innovative leadership of school administrators under the Secondary Educational Service Area Office Surat Thani Chumphon
No full textการศึกษาเฉพาะกรณี (ศษ.ม. (บริหารการศึกษา))-- มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาระดับภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุราษฎร์ธานี ชุมพร และ (2) เปรียบเทียบภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุราษฎร์ธานี ชุมพร จำแนกตามประสบการณ์การสอนและขนาดของสถานศึกษากลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ครูในสถานศึกษา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุราษฎร์ธานี ชุมพร จำนวน 340 คน ได้มาโดยกำหนดกลุ่มตัวอย่างตามตารางของเครจซี่และมอร์แกน จากนั้นทำการสุ่มแบบชั้นภูมิตามขนาดสถานศึกษา แล้วจึงเลือกแบบการสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามมาตรประมาณค่าเกี่ยวกับภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา มีค่าความเที่ยง เท่ากับ .93 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และทดสอบความแตกต่างเป็นรายคู่ด้วยวิธีการของแอลเอสดีผลการวิจัยปรากฏว่า (1) ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุราษฎร์ธานี ชุมพร โดยภาพรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก โดยเรียงลำดับค่าเฉลี่ยจากมากไปหาน้อย ได้แก่ การกำหนดทิศทางและกลยุทธ์ที่มุ่งสู่นวัตกรรม การทำงานเป็นทีมและการมีส่วนร่วม การสนับสนุนและสร้างแรงจูงใจในเป้าหมายด้านนวัตกรรม การสร้างบรรยากาศที่เอื้อต่อการเรียนรู้ การมีทักษะการคิดสร้างสรรค์เชิงนวัตกรรม และการบริหารความเสี่ยง ตามลำดับ และ (2) การเปรียบเทียบภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุราษฎร์ธานี ชุมพร จำแนกตามประสบการณ์การสอนและขนาดของสถานศึกษา ปรากฎดังนี้ (2.1) ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา จำแนกตามประสบการณ์การสอนของครูที่แตกต่างกันจะรับรู้เกี่ยวกับภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาไม่แตกต่างกัน และ (2.2) ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา จำแนกตามขนาดสถานศึกษาที่ครูปฏิบัติหน้าที่ในสถานศึกษาที่มีขนาดแตกต่างกันจะรับรู้เกี่ยวกับภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05The objectives of this research were (1) to study the innovative leadership level of school administrators under the Secondary Educational Service Area Office Surat Thani Chumphon; and (2) to compare the innovative leadership levels of school administrators under the Secondary Educational Service Area Office Surat Thani Chumphon as classified by teaching experience and school size.The research sample consisted of 340 teachers in schools under the Secondary Educational Service Area Office Surat Thani Chumphon, obtained by stratified random sampling based on school size and then simple random sampling. The sample size was determined based on Krejcie and Morgan’s Sample Size Table. The employed research tool was a rating scale questionnaire concerning innovative leadership of school administrator, with reliability coefficient of .93. Statistics employed for data analysis were the frequency distribution, percentage, mean, standard deviation, one-way ANOVA, and LSD method of pairwise comparison.The research findings showed that (1) both the overall and specific aspects of innovative leadership of the school administrators under the Secondary Educational Service Area Office Surat Thani Chumphon were rated at the high level; the specific aspects of innovative leadership could be ranked from top to bottom based on their rating means as follows: that of the determination of direction and strategies toward innovation, that of the working as a team and participation, that of the supports and creating of inspiration for innovative goals, that of the creation of the learning facilitating atmosphere, that of the possession of innovatively creative thinking skill, and that of the risks management, respectively; and (2) results of the comparison of innovative leadership levels of the school administrators under the Secondary Educational Service Area Office Surat Thani Chumphon as classified by teaching experience and school size were as follows: (2.1) the teachers who had different teaching experiences did not have significantly different perceptions of the innovative leadership of the school administrators; and (2.2) the teachers who were teaching in schools of different sizes had significantly different perceptions of the innovative leadership of the school administrators at the .05 level of statistical significance
Effects of a development program for hypertension prevention behaviors with telehealth in hypertension risk group at Ban Dung District, Udon Thani Province.
No full textการศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบพฤติกรรมการป้องกันโรคความดันโลหิตสูง ระดับความดันโลหิตของกลุ่มเสี่ยงโรคความดันโลหิตสูง ของกลุ่มทดลองก่อนและหลังใช้โปรแกรมฯ และระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มเปรียบเทียบหลังใช้โปรแกรมฯการศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงกึ่งทดลองโดยมีกลุ่มตัวอย่างคือกลุ่มเสี่ยงโรคความดันโลหิตสูง อายุ 35-59 ปี จำนวน 60 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มเปรียบเทียบ กลุ่มละ 30 คน คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างโดยใช้การสุ่มตัวอย่างแบบง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ โปรแกรมพัฒนาพฤติกรรมการป้องกันโรคความดันโลหิตสูงร่วมกับระบบสุขภาพทางไกลในกลุ่มเสี่ยงโรคความดันโลหิตสูง ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นโดยประยุกต์ใช้แนวคิดพรีซีด ระยะเวลา 8 สัปดาห์ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถาม ประกอบด้วย 2 ส่วน คือ 1) ข้อมูลทั่วไป และ 2) พฤติกรรมการป้องกันโรคความดันโลหิตสูง โดยโปรแกรมฯ และแบบสอบถาม ผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิ 5 ท่าน มีค่าความตรงเชิงเนื้อหา .92 และ .95 ตามลำดับ และแบบสอบถามมีค่าความเที่ยง .71 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติไคสแควร์ สถิติพรรณนา และสถิติทีชนิดไม่อิสระและสถิติทีชนิดอิสระ ผลการวิจัยพบว่า หลังใช้โปรแกรมฯ กลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยพฤติกรรมป้องกันโรคความดันโลหิตสูงดีกว่าก่อนใช้โปรแกรมฯ และดีกว่ากลุ่มเปรียบเทียบ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 กลุ่มทดลองมีระดับความดันโลหิตซีสโตลิคและระดับความดันโลหิตไดแอสโตลิคลดลงกว่าก่อนใช้โปรแกรมฯ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และลดลงกว่ากลุ่มเปรียบเทียบ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05This study aimed to compare hypertension prevention behaviors and blood pressure levels among individuals at risk of hypertension in the experimental group before and after using the program, and between the experimental and comparison groups after the program implementation.This quasi-experimental research included 60 participants, aged 35-59 years, at risk of hypertension. They were divided into an experimental group and a comparison group, with 30 participants in each group. The sample was selected using simple random sampling. The research tools consisted of a hypertension prevention behavior modification program integrated with telehealth for at-risk individuals, developed by the researcher using the PRECEDE model. The intervention lasted for 8 weeks. Data were collected using a questionnaire consisting of two parts: 1) general information and 2) hypertension prevention behaviors. Both the program and the questionnaire were validated by five experts, with content validity scores of 0.92 and 0.95, respectively, and the questionnaire demonstrated a reliability score of 0.71. Data were analyzed using Chi-square, descriptive statistics, paired t-tests, and independent t-tests.The results showed that after the program, the experimental group had significantly better hypertension prevention behavior scores compared to their pre-program scores and the comparison group, at a significance level of 0.05. The experimental group's systolic and diastolic blood pressure levels significantly decreased from pre-program levels and were lower than those of the comparison group, with statistical significance at the 0.05 level
Factors affecting to the adoption of technology for increase productivity and reduce costs of maize production by farmers in Mueang Phrae District, Phrae Province
No full textวิทยานิพนธ์ (กษ.ม. (ส่งเสริมและพัฒนาการเกษตร))--มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ความรู้ แหล่งความรู้ ความคิดเห็นและความต้องการใช้เทคโนโลยีการเพิ่มผลผลิตและลดต้นทุนการผลิตข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ของเกษตรกร 2) สภาพการผลิต การยอมรับเทคโนโลยี ต้นทุนการผลิตและผลตอบแทนการใช้เทคโนโลยีการเพิ่มผลผลิตและลดต้นทุนการผลิตข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ของเกษตรกร 3) ปัจจัยที่มีผลต่อการยอมรับเทคโนโลยีการเพิ่มผลผลิตและลดต้นทุนการผลิตข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ของเกษตรกร 4) ปัญหาและข้อเสนอแนะแนวทางส่งเสริมการใช้เทคโนโลยีการเพิ่มผลผลิตและลดต้นทุนการผลิตข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ของเกษตรกรการวิจัยนี้เป็นงานวิจัยแบบสำรวจ ประชากรในการวิจัย คือ เกษตรกรที่ปลูกข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ ปี 2565 ของอำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่ ที่ขึ้นทะเบียนเกษตรกรกับกรมส่งเสริมการเกษตร จำนวน 1,638 ราย กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างใช้สูตร ทาโร ยามาเน ที่ความคลาดเคลื่อน 0.06 โดยมีขนาดกลุ่มตัวอย่างจำนวน 238 ราย สุ่มตัวอย่างแบบง่ายโดยการจับสลาก เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการแจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่าต่ำสุด ค่าสูงสุด ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การจัดอันดับ และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณผลการวิจัยพบว่า 1) เกษตรกรมีความรู้ในการใช้เทคโนโลยีการเพิ่มผลผลิตและลดต้นทุนการผลิตข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ในระดับมากที่สุด และได้รับความรู้จากสื่อกลุ่มมากที่สุด รองลงมา คือ สื่อบุคคล และสื่อมวลชน เกษตรกรเห็นด้วยมากที่สุด เกี่ยวกับการใช้เทคโนโลยีการผลิตข้าวโพดเลี้ยงสัตว์จะทำให้รู้วิธีการกำจัดโรคและแมลง และมีความต้องการด้านความรู้ในการเพิ่มผลผลิตข้าวโพดเลี้ยงสัตว์อยู่ในระดับมากโดยเฉพาะความรู้ในการเพิ่มผลผลิตข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ 2) เกษตรกรปลูกข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ ที่ราบลุ่มในเขตชลประทาน ใช้พันธุ์ลูกผสม 4.14 กิโลกรัมต่อไร่ เกษตรกรมีการยอมรับเทคโนโลยีการเพิ่มผลผลิตและลดต้นทุนการผลิตข้าวโพดเลี้ยงสัตว์อยู่ในระดับมากที่สุด มีต้นทุนการผลิตเฉลี่ย 4,229.71 บาทต่อไร่ ได้ผลตอบแทนเฉลี่ย 7,480.88 บาทต่อไร่ 3) ปัจจัยที่มีผลต่อการยอมรับเทคโนโลยีการเพิ่มผลผลิตและลดต้นทุนการผลิตข้าวโพดเลี้ยงสัตว์มีผลในทางบวกอย่างมีนัยสำคัญยิ่งที่ระดับ 0.01 ได้แก่ ความรู้ และผลผลิตข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ มีผลในทางบวกอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ 0.05 ได้แก่ ประสบการณ์ในการปลูกข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ 4) เกษตรกรมีปัญหาในเรื่องปุ๋ยเคมีมีราคาแพง การใส่ปุ๋ยเคมีตามค่าวิเคราะห์ดินยุ่งยากและแม่ปุ๋ยมีราคาแพง สารเคมีป้องกันกำจัดวัชพืชมีราคาแพง จึงเสนอแนะแนวทางการส่งเสริมให้ภาครัฐควรมีการจัดหาปัจจัยการผลิตราคาถูก ตรงตามความต้องการของเกษตรกร และควรมีการถ่ายทอดความรู้นวัตกรรมและเทคโนโลยีใหม่ ๆ ที่เกี่ยวกับการผลิตข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ให้แก่เกษตรกรThe objectives of this research were to study 1) knowledge, opinion, and needs for the use of technology to increase productivity and reduce the maize production cost of farmers 2) the production conditions, the adoption of technology, the product cost, and the returns from the adoption of technology to increase productivity and to reduce the cost of maize production of farmers 3) factors affecting the adoption of technology to increase productivity and to reduce the maize production cost of farmers 4) problems, suggestions, and extension guidelines in the use of technology to increase productivity and to reduce the cost for maize production of farmers.This research was survey research. The population of this research was 1,638 maize production farmers in 2022 of Mueang Phrae district, Phrae province who had registered as farmers with the department of agricultural extension. The sample size of 238 people was determined by using Taro Yamane formula with the error value of 0.06. Was determined by using simple random sampling through lotto picking. Data were collected by conducting interview. The data were analyzed by using frequency distribution, percentage, minimum value, maximum value, mean, standard deviation, ranking, and multiple regression analysis.The results of the research found that 1) farmers had knowledge regarding the use of technology to increase productivity and to reduce the maize production cost at the highest level and received the most knowledge from the group media. Second to that were personal media and mass media. Farmers agreed the most on the use of the technology in maize production equipped them with the method to get rid of disease and insects. They needed the knowledge regarding the increase of maize productivity at the high level especially on the knowledge about the increase of maize productivity. 2) Farmers grew maize on the flatland within the irrigation territory and used the hybrid maize variety of 4.14 kilogram/Rai. Farmers adopted the technology to increase productivity and to reduce the maize production cost at the highest level. They had the average production cost of 4,229.71 Baht/Rai and earned the average return of 7,480.88 Baht/Rai. 3) Factors affecting the adoption of technology in the increasing of productivity and the cost reduction for maize production impacting the result positively at statistically significant level of 0.01 included knowledge and maize productivity and impacting the result positively at statistically significant level of 0.05 such as the experience in maize production. 4) Farmers faced with the problems regarding the expensive price of chemical fertilizer, the application of chemical fertilizer according to soil analysis was complicated and the main fertilizer was expensive, weed protection chemical was also pricey. Hence, they suggested that the extension guidelines should be for the government sector to provide cheap factors of production that match with the needs of farmers and should transfer the knowledge regarding innovation and new technology relating to the maize production for farmers
Effects of the Inquiry Instruction Together with Games in the Topic of Ecosystem on Learning Achievement and Analytical Thinking Ability of Grade 9 Students at Schools of Krut, Pa Ron, Klong Sa Network in Surat Thani Province
No full textวิทยานิพนธ์ (ศษ.ม. (วิทยาศาสตร์ศึกษา))--มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ของนักเรียน ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ที่เรียนด้วยการจัดการเรียนรู้โดยการสืบเสาะหาความรู้ร่วมกับเกมระหว่างหลังเรียนกับเกณฑ์ร้อยละ 75 และ 2) เปรียบเทียบความสามารถในการคิดวิเคราะห์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ที่เรียนด้วยการจัดการเรียนรู้โดยการสืบเสาะหาความรู้ร่วมกับเกมระหว่างก่อนเรียนและหลังเรียนกลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนท่าเฟืองวิทยา ซึ่งเป็นโรงเรียนในเครือข่ายกรูด ป่าร่อน คลองสระ 1 ห้องเรียน จำนวน 20 คน โดยการสุ่มแบบกลุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แผนการจัดการเรียนรู้โดยการสืบเสาะหาความรู้ร่วมกับเกม เรื่อง ระบบนิเวศ จำนวน 5 แผน ใช้เวลาเรียน 18 ชั่วโมง 2) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และ 3) แบบวัดความสามารถในการคิดวิเคราะห์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบเครื่องหมายผลการวิจัยปรากฏว่า 1) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ที่เรียนด้วยการจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้ร่วมกับเกมมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 75 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 2) ความสามารถในการคิดวิเคราะห์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ที่เรียนด้วยการจัดการเรียนรู้โดยการสืบเสาะหาความรู้ร่วมกับเกม มีความสามารถในการคิดวิเคราะห์หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05The purposes of this research were to 1) compare the learning achievement of grade 9 students after learning through the inquiry instruction together with games with the 75 percent criterion, and 2) compare the analytical thinking ability of grade 9 students before and after learning through the inquiry instruction together with games.The research sample consisted of 20 grade 9 students from one classroom of Thafuengvittaya school at Schools of Krut, Pa Ron, Klong Sa Network, obtained by cluster random sampling. The research instruments were 1 )5 instructional plans based on inquiry instruction together with games in the topic of Ecosystem for 18 hours, 2) a learning achievement test, and 3) an analytical thinking ability test. The statistics used for data analysis were the percentage, mean, standard deviation, and Sign test.The research findings were that 1) the learning achievement of grade 9 students after learning through the inquiry instruction together with games was significantly higher than the 75 percent criterion at the.05 level of statistical significance, and 2) the students’ analytical thinking ability after learning through the inquiry instruction together with games was significantly higher than their pre-learning counterpart ability at the .05 level of significance
Measures to control medical technology assisted in reproduction
No full textวิทยานิพนธ์ (น.ม. (กฎหมายอาญาและกระบวนการยุติธรรม))--มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566วิทยานิพนธ์นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาวิวัฒนาการ แนวคิดและทฤษฎีที่เกี่ยวกับการใช้เทคโนโลยีช่วยการเจริญพันธุ์ทางการแพทย์โดยวิธีการตั้งครรภ์แทน (2) ศึกษากฎหมายเกี่ยวกับการใช้เทคโนโลยีช่วยการเจริญพันธุ์ทางการแพทย์โดยวิธีการตั้งครรภ์แทนของประเทศไทย ประเทศแคนาดาและเครือรัฐออสเตรเลีย (รัฐควีนส์แลนด์) (3) วิเคราะห์ปัญหาเกี่ยวกับมาตรการทางกฎหมายในการใช้เทคโนโลยีช่วยการเจริญพันธุ์ ทางการแพทย์โดยวิธีการตั้งครรภ์แทน (4) เสนอแนะแนวทางในการแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายที่เกี่ยวกับการใช้เทคโนโลยีช่วยการเจริญพันธุ์ทางการแพทย์โดยวิธีการตั้งครรภ์แทนให้มีประสิทธิภาพวิทยานิพนธ์นี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยการวิจัยเอกสาร จากการเก็บรวบรวมข้อมูลจากตัวบทกฎหมาย หนังสือ บทความ เอกสารทางวิชาการ งานวิจัย วิทยานิพนธ์และข้อมูลจากเครือข่ายอินเทอร์เน็ต ทั้งภาษาไทยและภาษาต่างประเทศเพื่อดำเนินการแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายให้มีประสิทธิภาพต่อไปผลการศึกษาพบว่า (1) การใช้เทคโนโลยีช่วยการเจริญพันธุ์ทางการแพทย์โดยวิธีการตั้งครรภ์แทน มีวิวัฒนาการจากการบำบัดรักษาการมีบุตรยากในอดีตใช้วิธีการผสมเทียมต่อมาพัฒนามาเป็นวิธีการตั้งครรภ์แทนปรากฏตามแนวคิดมาจากความต้องการสืบทอดดำรงเผ่าพันธุ์ของชีวิตมนุษย์แก้ไขปัญหาข้อบกพร่องทางกายเอาชนะข้อจำกัดของธรรมชาติเพื่อช่วยเหลือผู้ที่ไม่สามารถมีบุตรได้หรือผู้ที่มีภาวะการมีบุตรยาก โดยรัฐได้บัญญัติกฎหมายเพื่อควบคุมการตั้งครรภ์แทนเพื่อมิให้ถูกนำไปใช้ในทางมิชอบปรากฏตามทฤษฎีที่รัฐนำมาใช้บัญญัติกฎหมายที่มีโทษ ทางอาญา คือ ทฤษฎีความรับผิดทางอาญาและทฤษฎีการลงโทษทางอาญา (2) มาตรการทางกฎหมายของประเทศไทยปรากฏในพระราชบัญญัติคุ้มครองเด็กที่เกิดโดยอาศัยเทคโนโลยีช่วยการเจริญพันธุ์ทางการแพทย์ พ.ศ.2558 มาตรการของประเทศแคนาดาปรากฏในพระราชบัญญัติช่วยการเจริญพันธุ์ของมนุษย์ และมาตรการของเครือรัฐออสเตรเลีย (รัฐควีนส์แลนด์) ปรากฏในพระราชบัญญัติการตั้งครรภ์แทน ค.ศ.2010 (3) ในกฎหมายของประเทศแคนาดากำหนดบทลงโทษมาตรการห้ามมิให้ซื้อขายนำเข้าส่งออกอสุจิ ไข่ หรือตัวอ่อนสูงกว่ากฎหมายไทยทั้งโทษจำคุกและปรับ ทั้งกำหนดบทลงโทษการสร้าง เก็บรักษา ใช้ประประโยชน์ ทำให้สิ้นสภาพและเลือกเพศตัวอ่อนให้มีโทษทางอาญาแตกต่างจากกฎหมายไทยซึ่งมีเพียงโทษทางจริยธรรมสำหรับผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรม ส่วนในกฎหมายของเครือรัฐออสเตรเลีย (รัฐควีนส์แลนด์) กำหนดมาตรการทางกฎหมายชัดเจนแตกต่างจากกฎหมายไทย คือ การกำหนดคำนิยามของการตั้งครรภ์แทนเชิงพาณิชย์และคำนิยามของค่าใช้จ่ายในการตั้งครรภ์แทนที่สามารถจ่ายได้ การกำหนดขอบเขตความรับผิดของบุคลากรทางการแพทย์ให้ชัดเจน กำหนดการคุ้มครองข้อมูลหรือวัตถุของผู้เกี่ยวข้องไว้โดยเฉพาะเจาะจง และการกำหนดการคุ้มครองเด็กครอบคลุมหลังจากเด็กเกิด ซึ่งกฎหมายของประเทศไทยมิได้กำหนดมาตรการทางกฎหมายที่มีโทษทางอาญาให้มีความชัดเจน ครอบคลุม การให้ความคุ้มครองและประสิทธิภาพในการควบคุมการดำเนินการตั้งครรภ์แทนอย่างเพียงพอ (4) ควรมีการแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติคุ้มครองเด็กที่เกิดโดยอาศัยเทคโนโลยีช่วยการเจริญพันธุ์ทางการแพทย์ พ.ศ.2558 โดยอาศัยกลไกของพระราชบัญญัติหลักเกณฑ์การจัดทำร่างกฎหมายและการประเมินผลสัมฤทธิ์ของกฎหมาย พ.ศ.2562 เพื่อแก้ไขปัญหาดังกล่าวให้มีประสิทธิภาพต่อไป โดยกำหนดมาตรการทางกฎหมายให้มีความชัดเจนทั้งคำนิยามและขอบเขตความรับผิด กำหนดบทลงโทษให้มีประสิทธิภาพในการข่มขู่ยับยั้งการกระทำความผิด กำหนดมาตรการในการให้ความคุ้มครองข้อมูลหรือวัตถุของเด็กที่เกิดจากการตั้งครรภ์แทนและผู้เกี่ยวข้องไว้โดยเฉพาะเจาะจง และกำหนดมาตรการในการให้ความคุ้มครองครอบคลุมภายหลังจากเด็กเกิดจากการตั้งครรภ์แทนแล้ว เพื่อคุ้มครองสวัสดิภาพ ความปลอดภัย และประโยชน์สูงสุดของเด็กที่เกิดจากการตั้งครรภ์แทนThis thesis aims to (1) study evolution, concepts ,and theories regarding the use of assistive technology in medical reproduction by means of surrogacy, (2) study the laws regarding the use of medical assisted reproductive technology by means of surrogacy in Thailand, Canada, and the Commonwealth of Australia (Queensland), (3)analyze problems regarding legal measures in the use of medical assisted reproductive technology by means of surrogacy, (4)recommend guidelines for amending the laws regarding the use of medical assisted reproductive technology by means of surrogacy to be effective.This thesis is qualitative research by researching documents from legal texts, books, articles, academic documents, research, theses, and information from the internet in both Thai and foreign languages to amend laws to be effective.The results of the study found that (1) the use of medical assisted reproductive technology by means of surrogacy has evolved from infertility treatment in the past using artificial insemination and later evolving into a method of surrogacy. The concept appears from the need to inherit human life, solve physical defects, overcome the limitations of nature, and help those who are unable to have children or those suffering from infertility. The state has enacted laws to control surrogacy so that it is not used illegally. The theories that the state uses to enact laws that have criminal penalties are the theory of criminal responsibility and the theory of criminal punishment. (2) Thailand's legal measures appear in the Protection Of a Child Born By Medically Assisted Reproductive Technology Act, B.E.2558 (2015), Canadian measures appear in the Assisted Human Reproductive Act, and Commonwealth measures Australia (Queensland) appears in the Surrogacy Act 2010. (3) in the Canadian law, the penalties for prohibiting the import and export of sperm, eggs, or embryos are higher than the Thai law, both imprisonment and fines in both specifying penalties for creating, maintaining, and using inactivating and selecting the gender of an embryo carries criminal penalties, unlike Thai law, which only has ethical penalties for medical professionals. In the laws of the Commonwealth of Australia (Queensland) has clearly established legal measures that are different from Thai law, namely the definition of commercial surrogacy and the definition of affordable surrogacy expenses, which are clearly defining the scope of liability of medical personnel specify the protection of information or objects of those involved and determining comprehensive child protection after the child is born. The law of Thailand does not specify legal measures that have criminal penalties to be clear and comprehensive enough to provide protection and efficiency in controlling setup operations. (4) there should be amendments to the Act on the Protection of Children Born by Medical Assisted Reproductive Technology Act, B.E.2558 (2015) by using the mechanisms of the Organic Act on State Audit B.E. 2562 (2019), to solve such problems to be effective in the future. By specifying legal measures to clarify both the definition and the scope of liability. Set penalties to be effective in intimidating and deterring the commission of crimes. Specify specific measures to protect information or objects of children born through surrogacy and related persons, and establish measures to provide comprehensive protection after a child is born through surrogacy in order to protect the well-being, safety, and utmost benefits of the child born from surrogacy