คลังสารสนเทศดิจิทัล มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช (STOU Institutional Repository)
Not a member yet
13842 research outputs found
Sort by
Fuel briquette properties of used charcoal residue from chicken grilling process
No full textวิทยานิพนธ์ (วท.ม. (การจัดการสิ่งแวดล้อมอุตสาหกรรม))--มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การนำเศษถ่านที่ใช้แล้วมาทำการอัดแท่งเพื่อนำกลับมาใช้ใหม่ เป็นการช่วยลดปัญหาด้านการจัดการของเสียเหลือทิ้ง ช่วยลดการตัดไม้และมลภาวะจากการผลิตถ่านไม้ งานวิจัยครั้งนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) อัตราส่วนที่เหมาะสมในการผลิตถ่านอัดแท่งจากเศษถ่านที่ใช้แล้วจากกระบวนการย่างไก่ และ 2) คุณสมบัติด้านเชื้อเพลิงของถ่านอัดแท่งจากเศษถ่านที่ใช้แล้วจากกระบวนการย่างไก่ การผลิตถ่านอัดแท่งดำเนินการโดยนำเศษถ่านไม้โกงกางที่ใช้ในกระบวนการย่างไก่ มาตากแดดให้แห้ง ร่อนด้วยตะแกรงขนาด 4 มิลลิเมตร เพื่อนำเศษขี้เถ้าออก และนำมาเข้าเครื่องบดถ่าน เศษถ่านที่บดละเอียดแล้วจะนำมาผสมกับแป้งมันสำปะหลัง ในอัตราส่วน ร้อยละ 5, 10 และ 20 ตามลำดับ เมื่อส่วนผสมเข้ากันดีแล้วจะนำไปอัดเป็นถ่านอัดแท่ง และนำไปตากแดด หลังจากนั้นจึงนำไปทดสอบคุณสมบัติด้านเชื้อเพลิงด้วยวิธีมาตรฐาน ได้แก่ ค่าความชื้น สารระเหย และเถ้า ใช้วิธีวิเคราะห์ ASTM D 7582 ถ่านคงตัว ใช้วิธีวิเคราะห์ ASTM D 3176 และค่าความร้อน ใช้วิธีวิเคราะห์ ASTM D 5865ผลการวิจัย พบว่า 1) อัตราส่วนที่เหมาะสมในการนำเศษถ่านเหลือทิ้งจากกระบวนการย่างไก่มาทำถ่านอัดแท่ง คือ ร้อยละ 5 เพราะเป็นอัตราส่วนที่ให้ค่าความร้อนสูงที่สุด (6,403 กิโลแคลอรี/กิโลกรัม) และ 2) การทดสอบคุณสมบัติด้านเชื้อเพลิงของถ่านอัดแท่งที่อัตราส่วน ร้อยละ 5, 10 และ20 ตามลำดับ พบว่า ค่าความร้อนสูงสุด เท่ากับ 6,403 , 6,140 และ 5,963 กิโลแคลอรี/กิโลกรัม สารระเหย เท่ากับ ร้อยละ 25.62, 28.10 และ 28.81 ถ่านคงตัว เท่ากับ ร้อยละ 60.18, 55.50 และ 55.19 เถ้า เท่ากับร้อยละ 3.95, 3.68 และ 3.36 ผลการทดสอบดังกล่าว พบว่า ผ่านเกณฑ์การนำของเสียมาแปรรูปเป็นแท่งเชื้อเพลิงของกรมโรงงานอุตสาหกรรรม แต่ผลการทดสอบค่าความชื้น (ร้อยละ 10.24, 12.27 และ 12.63) พบว่า มีค่าเกินมาตรฐานเล็กน้อย (≤ ร้อยละ 8)Recycling used charcoal from the chicken grilling process into charcoal briquettes will help to reduce waste. It also helps to reduce environmental problems, deforestation, and pollution from charcoal production. Therefore, the purposes of this study were to explore (1) the optimal ratio for producing charcoal briquettes from used charcoal scraps in the chicken grilling process and (2) the fuel properties of charcoal briquettes.The production of charcoal briquettes was conducted by drying charcoal scraps used in the chicken grilling process, removing ash with a 4-mm sieve, and putting it into the charcoal grinder. The finely crushed charcoal was mixed with tapioca starch in the ratio of 5, 10 and 20 percent. The mixed charcoal was compressed into charcoal briquettes and dried in the sun. After that, the fuel properties were analyzed, including humidity, ash content, and volatile matter concentration according to the ASTM D 7582 standard test method, fixed carbon content with ASTM D 3176, and heating value with ASTM D 5865.The results showed that (1) the optimal ratio for producing charcoal briquettes from used charcoal scraps from the chicken grilling process was 5% because it yielded the best heating value of 6,403 kcal/kg and (2) the fuel properties tested at the ratios of 5%, 10% and 20% were the heating values of 6,403, 6,140 and 5,963 kcal/kg, respectively; the volatile matter of 25.62%, 28.10%, and 28.81%, respectively; fixed carbon contents of 60.18%, 55.50% and 55.19%, and the ash contents of 3.95%, 3.68% and 3.36%, respectively. Such properties met the criteria of industrial waste application for briquette production, but the humidity contents (10.24%, 12.27% and 12.63%) were slightly higher than the allowable level (≤ 8%)
Development of a Clinical Nursing Practice Guideline for Care of Hypertension Patients with Atrial Fibrillation in the Community, Loei Province
No full textวิทยานิพนธ์ (พย.ม. (การพยาบาลเวชปฏิบัติชุมชน))--มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาปัญหาและความต้องการของผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูงที่มีหัวใจห้องบนพลิ้วไหว 2) เพื่อพัฒนาแนวปฏิบัติการพยาบาลทางคลินิกในการดูแลผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูงที่มีหัวใจห้องบนพลิ้วไหวในชุมชน และ 3) เพื่อศึกษาประสิทธิผลของแนวปฏิบัติการพยาบาลทางคลินิกในการดูแลผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูงที่มีหัวใจห้องบนพลิ้วไหวในชุมชน รูปแบบการวิจัยและพัฒนามีขั้นตอนการพัฒนาแนวปฏิบัติการพยาบาลทางคลินิกตามแนวคิดของซูคัพ กลุ่มตัวอย่างแบ่งตาม 4 ขั้นตอน ได้แก่ 1) การกระตุ้นเพื่อค้นหาปัญหาและแนวปฏิบัติทางคลินิก กลุ่มตัวอย่างมี 2 กลุ่ม ได้แก่ ผู้ป่วยและพยาบาลวิชาชีพ จำนวนกลุ่มละ 12 คน 2) การสนับสนุนและค้นหาหลักฐานเชิงประจักษ์ กลุ่มตัวอย่างคือตำราและงานวิจัย จำนวน 11 เรื่อง พยาบาลวิชาชีพ จำนวน 12 คน และผู้ทรงคุณวุฒิ 5 คน 3) การนำแนวปฏิบัติการพยาบาลทางคลินิกไปทดลองใช้ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้ป่วยและพยาบาลวิชาชีพ จำนวนกลุ่มละ 15 คน และ 4) การนำแนวปฏิบัติการพยาบาลทางคลินิกไปใช้ในการปฏิบัติงาน กลุ่มตัวอย่างถูกเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือการวิจัยประกอบด้วย 1) แนวคำถามการสนทนากลุ่มเพื่อศึกษาปัญหาและความต้องการของผู้ป่วย 2) แนวทางการระดมสมองเพื่อสร้างแนวปฏิบัติการพยาบาลทางคลินิก 3) แบบประเมินคุณภาพของแนวปฏิบัติการพยาบาลทางคลินิกอะกรีทู 4) แบบสอบถามความรู้และพฤติกรรมการดูแลตนเองของผู้ป่วย และ 5) แบบสอบถามความพึงพอใจในการใช้แนวปฏิบัติการพยาบาลทางคลินิกสำหรับพยาบาลวิชาชีพ วิเคราะห์ข้อมูลโดยด้วยสถิติเชิงพรรณนา การวิเคราะห์เชิงเนื้อหา และสถิติทดสอบวิลล์คอกซัน ไซน์ แรงค์ผลการวิจัยพบว่า 1) ปัญหาและความต้องการของผู้ป่วย ได้แก่ ใจสั่น หายใจหอบเหนื่อย เวียนศีรษะ อ่อนเพลีย มีภาวะเลือดออกง่าย ความเข้าใจเกี่ยวกับการดูแลตนเองไม่ถูกต้อง ความกลัวในการสื่อสารกับเจ้าหน้าที่และการเข้าสังคม ผู้ป่วยจึงต้องการการดูแลตามปัญหาเหล่านี้ 2) แนวปฏิบัติการพยาบาลทางคลินิกประกอบด้วย ขั้นตอนและคำจำกัดความในการดูแล ข้อวินิจฉัยทางการพยาบาล วัตถุประสงค์ กิจกรรมและการประเมินผลพยาบาล ซึ่งการประเมินคุณภาพของแนวปฏิบัติการพยาบาลทางคลินิกตามวิธีของอะกรี ทู ในภาพรวมได้ร้อยละ 92.86 และรายหมวดได้ร้อยละ 90.00-97.78 และ 3) หลังทดลองใช้แนวปฏิบัติการพยาบาลทางคลินิก พบว่าผู้ป่วยมีความรู้และพฤติกรรมการดูแลตนเองดีขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .05 แต่ผลลัพธ์ทางคลินิกไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .05 ส่วนพยาบาลวิชาชีพที่ใช้แนวปฏิบัติการพยาบาลทางคลินิกมีความพึงพอใจอยู่ในระดับมากที่สุดThe purposes of this study were 1) to study the problems and needs of hypertensive patients with atrial fibrillation; 2) to develop a clinical nursing practice guideline (CNPG) for the care of hypertensive patients with atrial fibrillation in the sample community; and 3) to study the effectiveness of the developed CNPG for the care of hypertensive patients with atrial fibrillation in the community.The research design was a research-and-development model. A clinical nursing practice guideline (CNPG) was developed according to Soukup’s concept. The sample group was divided into four steps: 1) Evidence-triggered phase: the sample consisted of 12 patients and 12 registered nurses; 2) Evidence-support phase: the sample consisted of 11 textbooks and research papers, 12 registered nurses, and 5 experts; 3) Evidence-observed phase: the sample group consisted of 15 patients and 15 registered nurses; and 4) Evidence-based phase. The samples for every phase were purposefully selected. Research tools included: 1) a focus group guideline for exploring patient problems and needs; 2) a brainstorming guideline for developing clinical nursing practice guidelines; 3) The Appraisal of Guidelines Research and Evolution II: AGREE II; 4) questionnaires of knowledge and self-care behavior of patients; and 5) a satisfaction questionnaire for the registered nurses about use of the CNPG. Data were analyzed by descriptive statistics, content analysis, and the Wilcoxon signed rank test.The results illustrated that 1) the problems and needs of patients were the physical problems of heart palpitations, dyspnea, dizziness, fatigue, and bleeding tendency; 2) lack of self-care knowledge; and 3) fear of communicating with personnel and society. Therefore, patients needed care for these problems. 2) The clinical nursing practice guidelines that were developed included steps and definitions of care, nursing diagnosis, objectives, implementations, and evaluation. The quality assessments of the CNPG by AGREE II were 92.86% overall and 90.00–97.78% in each item. 3) After CNPG testing, the knowledge and self-care behaviors of patients were significantly improved at .05. The clinical data were not significantly different (p-valu
Enhanced factors that supporting political power domination of Mr. Banjong Kositjiranan, Mayor, Mueang Roi-Et District, Roi-Et Province
No full textวัตถุประสงค์ในการวิจัยครั้งนี้ เพื่อศึกษาปัจจัยที่สนับสนุน กลยุทธ์ และผลกระทบต่อการเมืองท้องถิ่นในการรักษาอำนาจทางการเมืองของ นายบรรจง โฆษิตจิรนันท์ ในตำแหน่งนายกเทศมนตรีเมืองร้อยเอ็ด การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยกลุ่มประชากรวิจัยตัวอย่างโดยเฉพาะเจาะจง ซึ่งประกอบไปด้วย ซึ่งประกอบไปด้วย นายบรรจง โฆษิตจิรนันท์ นายกเทศมนตรีเมืองร้อยเอ็ด กลุ่มคณะทำงานของกลุ่มพิทักษ์ท้องถิ่น 1 คน กลุ่มคณะทำงานปัจจุบันในเทศบาลเมืองร้อยเอ็ด 6 คน กลุ่มอดีตคณะทำงานในเทศบาลเมืองร้อยเอ็ด 2 คน กลุ่มตัวแทนตัวแทนชุมชนจาก 3 เขตการปกครองภายในเทศบาลเมืองร้อยเอ็ด 7 คน รวม 17 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูลคือแบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง และแบบสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง ข้อมูลที่ได้จากการสัมภาษณ์นำมาวิเคราะห์ในเชิงพรรณนาผลการวิจัยพบว่า 1) ปัจจัยที่สนับสนุนการรักษาอำนาจทางการเมืองของ นายบรรจง โฆษิตจิรนันท์ ในตำแหน่งนายกเทศมนตรีเมืองร้อยเอ็ด กล่าวคือเป็นปัจจัยทั้งภายนอกและภายในตัวบุคคลที่สนับสนุนการรักษาอำนาจทางการเมือง ได้แก่ ปัจจัยด้านภูมิหลังและประวัติในการทำงาน ปัจจัยด้านบุคลิกภาพ ปัจจัยด้านประวัติด้านครอบครัวและความสัมพันธ์ของเครือญาติ ปัจจัยด้านการศึกษาและความรู้ความสามารถ ปัจจัยด้านแรงสนับสนุนจากประชาชน และคำสั่งหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติได้มีคำสั่ง ที่ 2/2557 และพระราชบัญญัติ เทศบาล (ฉบับที่ 14) พ.ศ. 2562 2) กลยุทธ์การรักษาอำนาจทางการเมืองของนายบรรจง โฆษิตจิรนันท์ ในตำแหน่งนายกเทศมนตรีเมืองร้อยเอ็ด กล่าวคือเป็นกลยุทธ์และแนวทางเพื่อให้ได้มาซึ่งอำนาจตลอดการดำรงตำแหน่ง 7 สมัยของนายบรรจง โฆษิตจิรนันท์ ได้แก่ ปัจจัยด้านกลุ่มและเครือข่าย ปัจจัยด้านแรงสนับสนุนจากพรรคการเมือง และ ปัจจัยด้านผลงานและแนวทางการบริหาร 3) ผลกระทบต่อการเมืองท้องถิ่นในพื้นที่จังหวัดร้อยเอ็ดจากการที่นายบรรจง โฆษิตจิรนันท์ ดำรงตำแหน่งเทศมนตรีเมืองร้อยเอ็ดอย่างต่อเนื่อง กล่าวคือผลกระทบที่เกิดขึ้นหลังจากการรักษาอำนาจตลอดการดำรงตำแหน่ง 7 สมัยของนายบรรจง โฆษิตจิรนันท์ ได้แก่ ปัจจัยด้านความสัมพันธ์เชิงกลุ่มผลประโยชน์Objective of this research is to study the enhanced factors, strategies and impacts on local politics from political power domination of Mr. Banjong Kositjiranan, Mayor, Mueang Roi-Et District, Roi-Et Province.This research is using qualitative method. By specific the proposal representative researching group including Banjong Kositjiranan Mayor, representative from Phitak Tong Tin group, 6 representatives from current working team of Roi-Et municipality, 2 representatives from former working team of Roi-Et municipality, 7 representatives from 3 administrative local districts in total 17 representatives. Researching tools are constructive interview forms and semi-constructive interview form to collect the data and descriptive analytics.The results are 1) The enhanced factors that supporting political power domination of Mr. Banjong Kositjiranan, Mayor, Mueang Roi-Et District, Roi-Et Province are personality factors, family relationship factors, educations and abilities factors, support from Roi-Et people and 2nd/2017 order from National Council for Peace and Order and Municipality Act B.E. 2562. 2) The strategies to domain political power of Mr. Banjong Kositjiranan, Mayor, Mueang Roi-Et District, Roi-Et Province that to say factors that support the strategies to domain political power are group and political network factors, support from political party factors and accomplishment and management factors. 3) Impacts on local politics from political power domination of Mr. Banjong Kositjiranan, Mayor, Mueang Roi-Et District, Roi-Et Province are interest groups relationship factors
Factors affecting service quality development for repurchase intention at fresh market business establishments. (A Case study of fresh market business establishments in Bang Phil District Samut Prakan Province)
No full textการศึกษาเฉพาะกรณี (บท.ม. (การจัดการธุรกิจและการบริการ))-- มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การศึกษานี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ โดยศึกษาจากประชากรที่มีอายุ 21 ปีขึ้นไป ที่อาศัยอยู่ในอำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ และเดินทางเข้ามาใช้บริการที่ตลาดสด จำนวน 208,974 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้สูตรของทาโร ยามาเน่ ได้ 400 คน ด้วยวิธีสุ่มตัวอย่างแบบสะดวก โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล โดยอธิบายชี้แจงต่อผู้ตอบแบบสอบถามตามวัตถุประสงค์ที่ตั้งไว้เพื่อความเข้าใจตรงกัน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ การวิเคราะห์ถดถอยเชิงพหุคุณ การวิเคราะห์ค่าสหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน ผลการศึกษาพบว่า ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง อายุระหว่าง 31-40 ปี สถานภาพสมรส/อยู่ด้วยกัน มีการศึกษาระดับปริญญาตรี อาชีพพนักงานเอกชน/ลูกจ้าง และมีรายได้เฉลี่ยต่อเดือน 20,001-30,000 บาท (1) ด้านความสัมพันธ์ระหว่างประชากรศาสตร์กับคุณภาพบริการ พบว่า อาชีพ อายุ และสถานภาพต่างกัน มีความคิดเห็นในด้านคุณภาพการให้บริการของตลาดสดไม่แตกต่างกันทางสถิติ ส่วนความสัมพันธ์ของกลุ่มตัวอย่าง ด้านการศึกษา และรายได้เฉลี่ยต่อเดือนมีความสัมพันธ์ต่อการพัฒนาคุณภาพการบริการ ในทิศทางบวก อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และ (2) การพัฒนาคุณภาพการบริการ ที่ส่งผลต่อความตั้งใจของผู้บริโภคต่อการกลับมาใช้บริการซ้ำที่ตลาดสด พบว่า ความเชื่อถือได้ ไว้วางใจ ความสามารถตอบสนองความต้องการ และ ด้านการเอาใจใส่ของผู้ค้า มีความสัมพันธ์ในเชิงบวกต่อการตั้งใจกลับมาใช้บริการซ้ำ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ส่วนด้านคุณภาพการบริการที่จับต้องได้ และด้านความสร้างความเชื่อมั่นต่อลูกค้า ไม่มีความสัมพันธ์ต่อการตั้งใจกลับมาใช้บริการซ้ำ ทางสถิติ ด้านคุณภาพการให้บริการ 5 ด้าน พบว่า ผู้บริโภคให้ความสำคัญเฉลี่ยอยู่ในระดับปานกลางทั้งหมด โดยให้ความสำคัญด้านความสามารถตอบสนองความต้องการมากเป็นอันดับแรก และผู้บริโภคมีความสัมพันธ์เชิงบวกด้านการรับรู้ถึงร้านค้าที่ให้บริการที่ดี และสินค้าราคาไม่แพง มีผลต่อการตั้งใจกลับมาใช้บริการซ้ำที่ตลาดสด โดยค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ ระหว่างการรับรู้คุณค่าการให้บริการ มีค่า 0.633 การรับรู้คุณค่าที่ได้รับ มีค่า 0.595 และ การรับรู้ความเป็นธรรม มีค่า 0.722 มีผลต่อความสัมพันธ์ระดับปานกลางต่อการตั้งใจกลับมาใช้บริการซ้ำ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 โดยผู้บริโภคมีความตั้งใจที่จะกลับมาซื้อสินค้าหรือบริการที่ตลาดสดแห่งนี้อีกในอนาคตThe objectives of this study were to study (1) the relationship of demographic factors affecting service quality development of fresh market business establishments: a case study of Bang Phli District, Samut Prakan Province, and (2) factors of service quality development affecting consumers' intention to repurchase at fresh market business establishments, a case study of Bang Phli District, Samut Prakan Province. This study was quantitative research. The population was aged 21 years and above who resided in Bang Phli District in Samut Prakan Province and used service at the fresh market totally 208,974 persons. Sample sizes were determined by using Taro Yamane’s calculation formula and obtained 400 samples with convenience sampling method. The research instrument was a questionnaire. The statistics for data analysis employed descriptive statistics such as; frequency, percentage, mean, standard deviation and inferential statistic such as; multiple regression and Pearson Product Moment Correlation Coefficient. The results of this study revealed that (1) most of respondents were female, aged between 31-40 years old, marital or living together status, hold bachelor’s degree, private officer or employee, average monthly income between 20,001-30,00 Baht. (1) Factors related to the relationship between demographics and service quality revealed that different occupations, ages, and statuses had no statistically different opinions on the service quality of fresh markets. As for the relationship between the sample groups on educational background and average monthly income had correlated with service quality development at statistically significant at 0.05 level, and (2) factors on service quality development affecting repurchase intention at fresh market business revealed that reliability, responsiveness and empathy were significantly related to repurchase intention at statistically significant at 0.05 level. The tangibility and assurance were not statistically significantly related to the intention on 5 aspects were showed an overview that the consumers gave importance at moderate level. The highest mean was responsiveness aspect. The consumers had positive perception with good service and inexpensive products, and these caused of repurchase intention. The correlation coefficient between perceived quality is 0.633, perceived value is 0.595, and perceived equity is 0.722, which has a moderate effect on the intention to return to use the service with statistical significance at the level of 0.01. Consumers intend to return to buy products or services at this fresh market in the future
Punishment for offenders of military discipline
No full textการศึกษาค้นคว้าอิสระนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาแนวคิด ทฤษฎี ความเป็นมาเกี่ยวกับ การลงทัณฑ์แก่ผู้กระทำผิดวินัยทหาร (2) ศึกษาและเปรียบเทียบบทบัญญัติกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการลงทัณฑ์แก่ผู้กระทำผิดวินัยทหารทั้งในประเทศไทย กับ สหรัฐอเมริกา ราชอาณาจักรเดนมาร์ก เครือรัฐออสเตรเลีย (3) วิเคราะห์ปัญหาของมาตรการทางกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการลงทัณฑ์แก่ผู้กระทำผิดวินัยทหารประเทศไทย กับ สหรัฐอเมริกา ราชอาณาจักรเดนมาร์ก เครือรัฐออสเตรเลีย (4) เสนอแนะแนวทางในการพัฒนาปรับปรุงกฎหมายการลงทัณฑ์แก่ผู้กระทำผิดวินัยทหารในประเทศไทยการศึกษาค้นคว้าอิสระนี้เป็นการวิจัยทางนิติศาสตร์ โดยการวิจัยเชิงคุณภาพด้วยวิธีการวิจัยเอกสาร ศึกษาตำรากฎหมาย บทความทางวิชาการ วารสาร ผลงานวิจัย วิทยานิพนธ์ รายงาน พระราชบัญญัติ รวมทั้งตำราและหลักกฎหมายของสหรัฐอเมริกา ราชอาณาจักรเดนมาร์ก เครือรัฐออสเตรเลีย แล้วนำมาวิเคราะห์หาคำตอบและข้อสรุปภายใต้หลักทฤษฎีและหลักกฎหมาย เพื่อนำมาเป็นข้อเสนอแนะแนวทางการปรับปรุงกฎหมายพระราชบัญญัติว่าด้วยวินัยทหาร พุทธศักราช 2476ผลจากการศึกษาพบว่า (1) มีทฤษฎีความยุติธรรม ทฤษฎีดุลยพินิจและทฤษฎีการลงโทษ เพื่อข่มขู่ยับยั้ง ที่สามารถนำมาประยุกต์ใช้ในการลงทัณฑ์แก่ผู้กระทำผิดวินัยทหาร (2) กฎหมายของประเทศไทยมีการลงทัณฑ์เพียง 5 สถาน คือ ภาคทัณฑ์ ทัณฑกรรม กัก ขัง จำขัง ซึ่งแตกต่างจาก สหรัฐอเมริกา ราชอาณาจักรเดนมาร์ก และเครือรัฐออสเตรเลีย ที่มีการลงทัณฑ์ ตัดเงินเดือน จ่ายค่าปรับ ทำงานพิเศษ ลดตำแหน่ง และการปลดจากประจำการหรือถอดยศทหารเป็นอำนาจของศาลไม่ใช่อำนาจของผู้บังคับบัญชา (3) ประเทศไทยยังไม่มีหลักเกณฑ์การลงทัณฑ์ทางวินัยทหารที่แน่ชัด ทำให้เกิดความเหลื่อมล้ำในการใช้ดุลพินิจของผู้บังคับบัญชา (4) ควรเสนอแนะพัฒนาปรับปรุงพระราชบัญญัติว่าด้วยวินัยทหาร พุทธศักราช 2476 และกำหนดหลักเกณฑ์ที่ชัดเจนในการลงทัณฑ์ เพื่อให้เกิดความยุติธรรมและลดความเหลื่อมล้ำในการพิจารณาทางวินัยทหารThis independent study aims to (1) study the concept, theory, and background of military disciplinary punishment. (2) study and compare legal provisions related to military disciplinary punishment in Thailand and the United States, the Kingdom of Denmark, and the Commonwealth of Australia. (3) analyze the of legal issues concerning military disciplinary punishment in these countries; and (4) propose guidelines for the development and improvement of military disciplinary punishment laws in Thailand. This research employs qualitative methods, focusing on the study of legal textbooks, academic articles, journals, research works, theses, reports, acts, as well as the legal principles of the United States, the Kingdom of Denmark, and the Commonwealth of Australia. The research analyzes the gathered information to provide conclusions and recommendations for improving Thailand’s Military Discipline Act B.E. 2476.
The findings are as follows: (1) Theories of justice, discretion, and deterrent punishment can be applied in military disciplinary cases. (2) Thailand’s military discipline law currently provides only five forms of punishment: reprimand, correction, detention, imprisonment and confinement. In contrast, the United States, Denmark and Australia, include additional measures such as salary deductions, fines, part-time work, demotion and discharge, which are administered by the court, rather than the commanding officer. (3) Thailand lacks clear criteria commanding officers. (4) The study recommends amending the Military Discipline Act B.E. 2476 to include clear guidelines punishment to ensure fairness and reduce inequalities in military disciplinary proceedings
Controlling the statute of limitations for criminal cases
No full textการศึกษาค้นคว้าอิสระนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาแนวคิด ทฤษฎี และความเป็นมาของกฎหมายในการกำหนดอายุความในคดีอาญา (2) ศึกษาเปรียบเทียบปัญหากฎหมายเกี่ยวกับการกำหนดอายุความในคดีอาญาในประเทศไทย สหรัฐอเมริกา สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี และญี่ปุ่น (3) วิเคราะห์ปัญหากฎหมายเกี่ยวกับการกำหนดอายุความในคดีอาญาของประเทศไทย (4) เสนอแนะแนวทางในการปรับปรุงแก้ไขกฎหมายเกี่ยวกับการกำหนดอายุความในคดีอาญาให้มีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้นการศึกษาค้นคว้าอิสระนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยเน้นการวิจัยทางเอกสาร โดยศึกษาข้อมูลจากแหล่งต่างๆ อาทิเช่น การวิจัยจากตัวบทในรูปแบบของประมวลกฎหมาย หนังสือตำรา วารสาร ผลงานวิจัย วิทยานิพนธ์ ดุษฎีนิพนธ์ บทความ สื่อสารสนเทศ เพื่อนำมาวิเคราะห์กฎหมายอายุความในคดีอาญา และฐานข้อมูลทางอินเตอร์เน็ตทั้งของประเทศไทย สหรัฐอเมริกา สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี และญี่ปุ่น เพื่อนำมาเป็นข้อเสนอแนะแนวทางแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายอายุความในคดีอาญาให้มีความเหมาะสมและมีประสิทธิภาพมากขึ้นผลการศึกษาพบว่า (1) ตามแนวคิด ทฤษฎี และหลักเกณฑ์ในการกำหนดให้มีอายุความ ในคดีอาญา มีเหตุผลหลักที่สำคัญจากแนวคิดเรื่องกฎแห่งการลืม (2) กฎหมายเกี่ยวกับการกำหนดอายุความในคดีอาญาของประเทศไทย เมื่อเปรียบเทียบกับกฎหมายของต่างประเทศแล้วกฎหมายดังกล่าวยังไม่มีการแก้ไขให้เหมาะสมกับสภาพของสังคมไทยในปัจจุบัน ทำให้เริ่มมีคดีขาดอายุความมากขึ้น จึงทำให้อายุความที่เคยกำหนดไว้มีความหนักแน่นน้อยลง (3) การกำหนดอายุความในคดีอาญาของประเทศไทย ในปัจจุบันยังไม่มีการบัญญัติหลักเกณฑ์อื่นๆ เช่น หลักการไม่นับอายุความในคดีอาญาบางประเภท หลักการขยายอายุความ หลักการหยุดนับอายุความชั่วคราว มาบังคับใช้เพื่อให้เกิดประโยชน์ในด้านการอำนวยความยุติธรรมเท่าที่ควร ทำให้คดีขาดอายุความเพิ่มมากขึ้น (4) เสนอแนะให้มีการแก้ไขปรับปรุงบทบัญญัติเกี่ยวกับการกำหนดอายุความให้ครอบคลุมและมีความเหมาะสมยิ่งขึ้น เพื่อประโยชน์สูงสุดต่อกระบวนการยุติธรรมThis independent study aims to (1) study the concepts, theories, and history of the statute of limitations in criminal cases, (2) study and compare legal issues regarding the statute of limitations in criminal cases between Thailand, United States of America, Federal Republic of Germany and Japan; (3)analyze legal problems concerning the statute of limitations in criminal cases in Thailand, and (4) propose recommendations for improving the efficiency of the statute of limitations in criminal cases.This research is a qualitative study, emphasizing documentary research. It involves studying information from various sources such as statutory laws in the form of legal codes, textbooks, journals, research papers, theses, dissertations, articles, and information media. These sources will be analyzed to understand the statute of limitations in criminal cases. Additionally, online databases from Thailand, United States of America, Federal Republic of Germany and Japan will be utilized to propose recommendations for the amendment of the statute of limitations in criminal cases, aiming to make it more appropriate and effective.The study found that (1) according to the concepts, theories, and criteria for establishing statutes of limitations in criminal cases, a primary rationale is based on the concept of the “law of forgetting” (2) When comparing Thailand's laws on the statute of limitations in criminal cases with those of United States of America, Federal Republic of Germany and Japan, Thailand's laws has not been amended to suit the current conditions of Thai society causing the increase of the number of lapse case. Therefore, the statute of limitations that had previously been set became less strict. (3) The current statute of limitations in Thailand lacks the implementation of other principles, such as the principle of not counting the statute of limitations for certain types of criminal cases, the principle of extending the statute of limitations, and the principle of temporarily stopping the statute of limitations, which are necessary to enhance justice. As a result, the number of cases expiring due to the statute of limitations has increased. (4) Suggestions to amend and improve the provisions regarding the determination of the statute of limitations to be more comprehensive and appropriate for the greatest benefit of the justice process
Factors related to rational drug use literacy of personnel in The Office of the Court of Justice
No full textวิทยานิพนธ์ (ส.ม. (บริหารสาธารณสุข))--มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ลักษณะส่วนบุคคล พฤติกรรมดูแลสุขภาพและ ความรอบรู้ด้านสุขภาพด้านการใช้ยาอย่างสมเหตุสมผลและ 2) ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความรอบรู้ด้านการใช้ยาอย่างสมเหตุสมผลของบุคลากรในสังกัดสำนักงานศาลยุติธรรม การวิจัยเชิงวิเคราะห์แบบภาคตัดขวางครั้งนี้ศึกษาจากกลุ่มตัวอย่างซึ่งเป็นบุคลากรในสังกัดสำนักงานศาลยุติธรรมที่มีอายุ 18-60 ปี จำนวน 261 คน ได้จากการสุ่มตัวอย่างแบบเป็นระบบโดยใช้แบบสอบถามที่ประกอบด้วย ปัจจัยส่วนบุคคล ระดับของพฤติกรรมการดูสุขภาพ และระดับความรอบรู้ด้านการใช้ยาอย่างสมเหตุสมผล มีความเชื่อมั่น เท่ากับ 0.79 และ 0.89 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา สถิติถดถอยพหุลอจิสติกและนำเสนอผลการศึกษาด้วยค่าออดส์เรโชว์และช่วงความเชื่อมั่นร้อยละ 95ผลการศึกษาพบว่า 1) กลุ่มตัวอย่างเป็นเพศหญิงร้อยละ 70.5 อายุเฉลี่ย 38.65 ปี (S.D.=9.18) สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ร้อยละ 54.0 รายได้ต่อเดือนเฉลี่ย 30,406.84 บาท (S.D.=15,911.81) เป็นข้าราชการมากที่สุด ร้อยละ 71.6 อายุงานเฉลี่ย 9 ปี 6 เดือน ไม่มีโรคประจำตัว ร้อยละ 81.2 เคยได้รับข้อมูลข่าวสารด้านยา ร้อยละ 67.8 ไม่เคยอบรมด้านการใช้ยาอย่างปลอดภัย ร้อยละ 92.0 มีพฤติกรรมดูแลสุขภาพภาพรวมอยู่ในระดับไม่เพียงพอ ( x̅ =97.24, S.D.=10.43) มีความรอบรู้ด้านการใช้ยาอย่างสมเหตุสมผลภาพรวมอยู่ในระดับไม่เพียงพอ ( x̅ =134.71, S.D.=17.89) และ 2) เมื่อควบคุมอิทธิพลของปัจจัยอื่นๆ แล้ว พบว่า ปัจจัยด้านพฤติกรรมดูแลสุขภาพมีความสัมพันธ์กับความรอบรู้ด้านการใช้ยาอย่างสมเหตุสมผลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p-value<0.001) โดยผู้ที่มีพฤติกรรมดูแลสุขภาพระดับไม่เพียงพอมีโอกาสที่จะมีความรอบรู ด้านการใช้ยาอย่างสมเหตุสมผลไม่เพียงพอเป็น 4.30 เท่าของผู ้ที่มีพฤติกรรมดูแลสุขภาพระดับเพียงพอ (AOR=4.30, 95% CI: 2.42-7.62)This research aims to study: 1) personal characteristics, health care behaviors, and rational drug use literacy, and 2) factors related to rational drug use literacy of personnel in the office of the Court of Justice. This cross-sectional analytical study was conducted with a sample of 261 personnel in the office of the Court of Justice, aged 18-60 years, selected through systematic random sampling. The questionnaire included sections on personal factors, health behavior levels, and rational drug use literacy levels. The reliability coefficients of the questionnaire were 0.79 and 0.89. Data analysis was performed using descriptive statistics, multiple logistic regression, and results were presented using odds ratios and 95% confidence intervals.The study results showed that: 1) the sample group consisted of 70.5% females, with an average age of 38.65 years (S.D.=9.18). The majority 54.0% had a bachelor's degree, with an average monthly income of 30,406.84 THB (S.D. = 15,911.81). Most participants were government officer 71.6%, with an average work experience of 9 years and 6 months. 81.2% had no chronic diseases, 67.8% had received information about drugs, but 92.0% had never attended training on the safe use of drug. Overall, health care behavior was rated as insufficient (x̅ = 97.24, S.D.= 10.43) , and rational drug use literacy was also insufficient ( x̅ = 134.71, S.D. = 17.89) and 2) After controlling for other factors, it was found that health behavior was significantly related to rational drug use literacy (p-value < 0.001). Those with insufficient health behavior were 4.30 times more likely to have insufficient rational drug use literacy compared to those with sufficient health behavior (AOR = 4.30, 95% CI: 2.42-7.62)
Extension guidelines for agricultural waste management of farmers in Chamrae Sub-district, Photharam District, Ratchaburi Province
No full textวิทยานิพนธ์ (กษ.ม. (ส่งเสริมและพัฒนาการเกษตร))--มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) สภาพส่วนบุคคล สภาพทางสังคมและสภาพทางเศรษฐกิจ 2) ความรู้ของเกษตรกรเกี่ยวกับการจัดการเศษวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตร 3) ความคิดเห็นและการปฏิบัติเกี่ยวกับ การจัดการเศษวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตร 4) ปัญหาเกี่ยวกับการส่งเสริมการจัดการเศษวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตร 5) แนวทางการส่งเสริมการจัดการเศษวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตรการวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ ประชากรที่ศึกษา คือ เกษตรกรผู้ปลูกข้าวที่ขึ้นทะเบียนเกษตรกร กับกรมส่งเสริมการเกษตร ปี พ.ศ.2565/66 ตำบลชำแระ อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี จำนวน 500 ราย กำหนดขนาดตัวอย่าง โดยใช้สูตร ทาโร ยามาเน ที่ค่าความคลาดเคลื่อน 0.07 ได้กลุ่มตัวอย่าง 145 ราย ใช้วิธีการสุ่มกลุ่มตัวอย่างแบบง่ายด้วยการ จับสลาก เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนา ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าต่ำสุด ค่าสูงสุด ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการจัดอันดับผลการวิจัยพบว่า 1) เกษตรกร ร้อยละ 79.3 เป็นเพศชาย อายุเฉลี่ย 56.79 ปี ร้อยละ 73.8 จบการศึกษาระดับประถมศึกษา ร้อยละ 55.9 ได้รับข่าวสารความรู้การจัดการเศษวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตรจากผู้นำท้องถิ่น ต้นทุนการผลิตข้าวในปีการผลิต 2565/66 เฉลี่ย 4,028.38 บาท/ไร่ ปริมาณผลผลิตข้าวที่ได้รับ เฉลี่ย 860.56 กิโลกรัม/ไร่ 2) เกษตรกร มีความรู้เกี่ยวกับการจัดการเศษวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตรในภาพรวมอยู่ในระดับมาก โดยประเด็นที่มีความรู้น้อย คือ ประเด็นฟางข้าวสามารถนำมาแปรรูปเป็นเชื้อเพลิงชีวมวลอัดเม็ด และประเด็นที่มีความรู้มาก คือประเด็นการนำ ฟางข้าวมาแปรรูปมาผลิตเป็นอาหารสัตว์สามารถสร้างมูลค่าเพิ่มและลดต้นทุนการผลิตได้ 3) เกษตรกรมีการปฏิบัติเกี่ยวกับการจัดการเศษวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตรในภาพรวมระดับน้อย โดยประเด็นที่นำไปปฏิบัติน้อยที่สุด คือ นำฟางข้าวแปรรูปเป็นเชื้อเพลิงชีวมวลอัดเม็ด และประเด็นที่นำไปปฏิบัติมาก คือนำฟางข้าวมาอัดเป็นก้อนเพื่อใช้เป็นอาหารสัตว์ 4) เกษตรกรมีปัญหาที่เกี่ยวกับการส่งเสริมการจัดการเศษวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตร ในภาพรวม อยู่ในระดับมากโดยมีประเด็นปัญหามากที่สุด คือ ด้านการจัดการเศษวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตร ประเด็นขาดความรู้เรื่อง การแปรรูปฟางข้าวเป็นเชื้อเพลิงชีวมวลอัดเม็ด และ 5) เกษตรกรเห็นด้วยกับแนวทางการส่งเสริมการจัดการเศษวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตร ในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด โดยเห็นด้วยมากที่สุดกับแนวทาง ด้านนโยบายและกฎหมายในประเด็นการสนับสนุนงบประมาณในการสร้างการรับรู้ เรื่องการจัดการเศษวัสดุทางการเกษตรเพื่อทดแทนการเผา และแนวทาง ด้านวิธีการส่งเสริมรายบุคคล ในประเด็นการส่งเสริมให้เกษตรกรตระหนักถึงการลด/เลิกการเผาตอซังและฟางข้าวThe objectives of this research were to study 1) personal, social, and economic conditions of farmers 2) knowledge of farmers regarding agricultural waste management 3) opinions and practices about agricultural waste management 4) problems regarding the extension in agricultural waste management 5) extension guidelines on agricultural waste management. This research was survey research. The population of this study was 500 rice farmers who had registered with the department of agriculture in the year 2022/23 in Photharam district, Ratchaburi province. The sample size of 145 people was determined by using Taro Yamane formula with the error value of 0.07 through simple random sampling method by lotto picking. Data were collected by using structured interview form and were analyzed by using descriptive statistics such as frequency, percentage, minimum value, maximum value, mean, standard deviation, and ranking. The results of the research found that 1) 79.3% of farmers were male with the average age of 56.79 years old, 73.8% completed primary school education, 55.9% received knowledge in agricultural waste management from local leaders, had the average rice production costs in 2022/23 of 4,028.38 Baht/Rai, and had the average rice productivity of 860.56 kilogram/Rai. 2) Farmers had knowledge regarding agricultural waste management, overall, at the high level. The least level of aspect was on that the rice straws were able to process into biomass pellets. The highest level of knowledge was on the aspect of processing the rice straws into animal food which was able to create high value and reduce production costs. 3) Farmers practiced on agricultural waste management, overall, at the low level. The least practice aspect was on using rice straws for biomass pellets and the highest level aspect was pm using rice straws as animal food. 4) Farmers faced with the problems regarding agricultural waste management, overall, at the high level. The most problematic issue was on agricultural waste management. They lacked knowledge on processing rice straws into biomass pellets.5) Farmers agreed with the extension guidelines on agricultural waste management, overall, at the highest level. The most agreeable aspect was on policy and law which was on the assisted funding in perception creation on the aspect of agricultural waste management in substitution of burning. Regarding personal extension method, it was on the aspect to encourage farmers to recognize the reduction/quitting of rice stubbles and rice straws burning
Relationship between academic leadership of school administrators and performance according to professional standard of teachers in schools under Samut Prakan Primary Educational Service Area Office 1
No full textการศึกษาเฉพาะกรณี (ศษ.ม. (บริหารการศึกษา))-- มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ระดับภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรปราการ เขต 1 2) ระดับการปฏิบัติตามมาตรฐานการปฏิบัติงานของครูผู้สอนในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรปราการ เขต 1 และ 3) ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษากับการปฏิบัติตามมาตรฐานการปฏิบัติงานของครูผู้สอนในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรปราการ เขต 1กลุ่มตัวอย่าง คือ ครูผู้สอนในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรปราการ เขต 1 ปีการศึกษา 2566 จำนวน 383 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยการสุ่มอย่างง่ายตามสัดส่วนจำนวนครูในโรงเรียนที่จำแนกตามอำเภอที่ตั้งของโรงเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามเกี่ยวกับภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาและการปฏิบัติตามมาตรฐานการปฏิบัติงานของครูผู้สอน มีค่าความเที่ยง .97 และ .96 ตามลำดับ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบน-มาตรฐาน และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สันผลการวิจัยปรากฏว่า 1) ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา ทั้งโดยภาพรวมและ รายด้านทุกด้านอยู่ในระดับมาก 2) การปฏิบัติตามมาตรฐานการปฏิบัติงานของครูผู้สอนในสถานศึกษา โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด โดยด้านการปฏิบัติหน้าที่ครูอยู่ในระดับมากที่สุด ส่วนด้านอื่นๆ อยู่ในระดับมาก และ 3) ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษากับการปฏิบัติตามมาตรฐานการปฏิบัติงานของครูผู้สอน มีความสัมพันธ์เชิงบวกอยู่ในระดับสูงที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ .01 โดยมี ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เท่ากับ .89The objectives of this research were to study 1) the level of academic leadership of school administrators under Samut Prakan Primary Educational Service Area Office 1; 2) the level of performance according to professional standard of teachers in schools under Samut Prakan Primary Educational Service Area Office 1; and (3) the relationship between academic leadership of school administrators and performance according to professional standard of teachers in schools under Samut Prakan Primary Educational Service Area Office 1.The research sample consisted of 383 teachers in schools under Samut Prakan Primary Educational Service Area Office 1 during the 2023 academic year, obtained by simple random sampling based on the proportion of teachers in schools as classified by the districts in which the schools are located. The employed research tools were a questionnaire on academic leadership of the school administrator and a questionnaire on performance according to professional standard of the teacher, with reliability coefficients of .97 and .96 respectively. Statistics employed for data analysis were the mean, standard deviation, and Pearson’s correlation coefficient.The research findings revealed that 1) both the overall and all specific aspects of academic leadership of the schools administrators were rated at the high level; 2) the overall performance according to professional standard of the teachers was rated at the highest level, with the specific aspect of the teachers’ performance of duty was rated at the highest level; while the performances of other tasks were rated at the high level; and 3) academic leadership of the school administrators correlated positively at the high level with performance according to professional standard of the teachers with the correlation coefficient of .89, which was significant at the .01 level of statistical significance
Extension of integrated pest management on rice farmers in Tha Nang Ngam Subdistrict, Bangrakam District, Phitsanulok Province
No full textวิทยานิพนธ์ (กษ.ม. (ส่งเสริมและพัฒนาการเกษตร))--มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) สภาพพื้นฐานทางสังคมและเศรษฐกิจ 2) สภาพการผลิตข้าว 3) ความรู้เกี่ยวกับการจัดการศัตรูพืชแบบผสมผสานในการผลิตข้าว 4) ปัญหาและข้อเสนอแนะเกี่ยวกับการส่งเสริม การจัดการศัตรูพืชแบบผสมผสานในการผลิตข้าว และ 5) ความต้องการการส่งเสริมการจัดการศัตรูพืชแบบผสมผสาน ในการผลิตข้าวของเกษตรกร ประชากรที่ใช้ในการศึกษา คือ เกษตรกรผู้ปลูกข้าวนาปี ในตำบลท่านางงาม อำเภอบางระกำ จังหวัดพิษณุโลก ที่ขึ้นทะเบียนปี 2566/2567 จำนวน 436 ราย ได้กลุ่มตัวอย่างจำนวน 209 ราย โดยใช้สูตรคำนวณของ ทาโรยามาเน ระดับความคลาดเคลื่อนที่ 0.05 สุ่มตัวอย่างแบบง่าย โดยใช้แบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าต่ำสุด ค่าสูงสุด ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการจัดลำดับ ผลการวิจัย พบว่า 1) เกษตรกร เป็นเพศหญิง มีอายุเฉลี่ย 50.66 มีประสบการณ์ในการปลูกข้าว เฉลี่ย 20.45 ปี มีจำนวนแรงงานภาคการเกษตรเฉลี่ย 2.15 คน มีพื้นที่ปลูกข้าวนาปีเฉลี่ย 32.48 ไร่ ได้ผลผลิตข้าวนาปีเฉลี่ย 808.64 กิโลกรัม/ไร่ มีต้นทุนการผลิตข้าวนาปีเฉลี่ย 4,491.89 บาท/ไร่ 2) เกษตรกรมีพื้นที่ปลูกเป็นพื้นที่ลุ่ม ดินที่ปลูกเป็นดินเหนียว พื้นที่ปลูกอยู่ในเขตชลประทาน ปลูกข้าวพันธุ์ กข41 ปลูกข้าวแบบหว่านน้ำตม พบโรคใบจุด สีน้ำตาล เก็บเกี่ยวข้าวโดยใช้รถเกี่ยวนวดข้าว 3) เกษตรกรมีระดับความรู้เกี่ยวกับการจัดการศัตรูพืชแบบผสมผสาน ในการผลิตข้าว อยู่ในระดับมาก ประเด็นการใช้สารสกัดธรรมชาติ 4) มีปัญหาในการจัดการศัตรูพืชแบบผสมผสาน ในการผลิตข้าวของเกษตรกร ในระดับปานกลาง ประเด็น ขาดการจัดการวัชพืชที่อยู่ในแปลงข้าว ขาดการเตรียมดิน ให้มีค่าความเป็นกรด – ด่าง (pH) ที่เหมาะสม และมีข้อเสนอแนะการส่งเสริมการจัดการศัตรูพืชแบบผสมผสาน ในการผลิตข้าวในระดับปานกลาง ควรให้ความรู้เรื่องประโยชน์ของการไถพรวนและตากหน้าดิน และควรจัดอบรม เรื่องการตรวจดินและการเตรียมดินให้มีค่าความเป็นกรด – ด่าง (pH) ที่เหมาะสม และ 5) เกษตรกรมีความต้องการ การส่งเสริมการจัดการศัตรูพืชแบบผสมผสานในการผลิตข้าว ในระดับมาก ประเด็น ด้านการใช้วิธีเขตกรรม การเตรียมดินให้มีค่าความเป็นกรด – ด่าง (pH) ที่เหมาะสมThe objectives of this research were to study 1) basic social and economic conditions; 2) rice production conditions, 3) knowledge about integrated pest management in rice production, 4) problems and suggestions regarding the extension of integrated pest management in rice production, and 5) extension needs of integrated pest management in rice production for farmers. The population is farmers who grow rice in the first year in Tha Nang Ngam Subdistrict Bang Rakam District, Phitsanulok Province Registered in 2023/2024, number 436 cases, resulting in a sample size of 209 cases using Taroyamane's calculation formula, error level at 0.05, simple sampling. using an interview form Data were analyzed using statistics: frequency, percentage, minimum, maximum, average, and standard deviation. and sequencing. The results of the research found that 1) The farmers were female, the average age of 50.66, the average of experience growing rice of 20.45 years, the average number of agricultural workers of 2.15 people, the average annual rice cultivation area of 32.48 rai, the average annual rice production of 808.64 kilograms/rai, the average annual rice production cost of 4,491.89 baht/rai. 2) Farmers were low-lying land to plant, The soil grown was clay. The planting area was in the irrigation area, growing rice variety 41, growing rice by sowing with water, brown leaf spot disease , harvest rice using a combine harvester. 3) Farmers of knowledge about integrated pest management in rice production at a high level on issues, using natural extracts. 4) Problems in integrated pest management in farmers' rice production at the moderate level, the issue was lack of weed management in the rice fields, lack of soil preparation to appropriate pH value and suggestions for promoting integrated pest management in rice production at a moderate level. Knowledge should be given about the benefits of plowing and drying the soil. And training should be organized on soil testing and soil preparation to have an appropriate acidity - alkalinity (pH) And 5) Farmers extension needs to integrated pest management in rice production at a high level. The issue of using farming methods preparing the soil to the appropriate acidity - alkalinity (pH)